Search

Babis Georges Petrakis wrote that 22-year-old Louise Montangon, a graduate philosophy student, had stood out in France for her interventions regarding student protests. According to him, she had denounced on television shows that the "Islamo-left" was instrumentalizing them, while she criticized the violence and the blockades of schools, saying that a noisy minority was preventing the majority of students from attending classes. Petrakis noted that Montangon had stated that she was ashamed to belong to her generation and had emphasized the importance of effort and excellence. Petrakis added that Montangon had denounced violence, threats, and bullying from leftist students, and that she had interrupted her in-person classes for safety reasons. In his description, groups of dozens or even hundreds of people were waiting to remove her from the school and the library. He also said that she had stated that she would not back down from her views. Petrakis mentioned that Montangon belonged to the National Rally (Rassemblement National) of Marine Le Pen and was working for common ideological platforms among the conservative parties of France. #Γενιά #Φοιτητές #Ιδεολογίες (translated)

StrategicWarCrafted wrote that, after the speech of American Secretary of State Marco Rubio at the Pnyx, the President of the Republic Konstantinos Tasoulas offered him the English edition of "Pericles' Funeral Oration" from the Parliament Foundation, with a handwritten dedication. The author noted that, according to Thucydides, the Funeral Oration was delivered in the winter of 431/430 BC, at the end of the first year of the Peloponnesian War, during the burial of the Athenians who were killed in battle. He added that the ceremony took place at the public cemetery of Kerameikos and not at the Pnyx. According to StrategicWarCrafted, the text linked the idea of the ideal city-state with democracy, freedom, courage, and public ethics. He also wrote that Rubio presented Athens as the birthplace of characteristics that shaped the West and called on the West to regain its confidence. Referring to Thucydides' "Histories," Book II, Chapter 43, the author attributed to Pericles the message that the dead should be a model and that happiness was linked with freedom and freedom with courage, while the dangers of war should not be avoided. He called on the country's political leadership to take this exhortation into account and wrote that it was not a time for bribes, but for the salvation of the Nation. He concluded with the phrase "Judges will judge us, the unborn, the dead." #Δημοκρατία #Ιστορία #Πολιτική (translated)

Red Duckling reported on the presentation of the book "The Birth of a Legend" by Nikos Gavala, where, as he wrote, Takis Lemonis and Georgios Bartzokas were present. He described the book as wonderful and the author as unique, while accompanying the post with the phrase "How much Olympic history do you want?". https://t.co/1wLtV3GQii #Ολυμπιακός #Ιστορία #Βιβλίο (translated)

In his new book "Der Rückfall," German artist and writer Philip Ruch challenges the traditional myths regarding the rise of the Nazi Party, arguing that the success of the NSDAP in 1930 is better explained by the social and political conditions of the time rather than by Hitler's personality. #Χίτλερ #Ναζισμός #Φασισμός (translated)

We will return the bones of their Tsar Samuel that were found on Greek soil so that they return 48 relics out of the hundreds they stole from the Monastery of Saint John the Baptist in Serres, the Monastery of the Virgin Mary of Ikosifinissa, the Old Metropolitan Church of Serres, the Monastery of the Virgin Mary of Kalamou, the Monastery of the Virgin Mary of Archangel, and the Imaret of Kavala from where they transported the entire library of Arabic manuscripts to Bulgaria, and this is considered a success? Relics that should have already been returned to Greece since the 1920s. No mention of the hundreds of manuscripts of Ikosifinissa, the most valuable of all. #Ελλάδα #ιστορία #πολιτισμός (translated)

Το 4ο Γυμνάσιο Ασπροπύργου στεγάζεται πλέον σε ένα νέο υπερσύγχρονο βιοκλιματικό κτήριο. Αποτελεί συνειδητή επιλογή της κυβέρνησης να αξιοποιήσει όλα τα χρηματοδοτικά εργαλεία που έχει στη διάθεσή της για να προβεί σε ένα πολύ μεγάλο πρόγραμμα ανάταξης των σχολικών υποδομών και δημιουργίας νέων σχολείων σε ολόκληρη την επικράτεια. Οι νέες εγκαταστάσεις περιλαμβάνουν βιβλιοθήκη, χώρους άθλησης και αίθουσα πολλαπλών χρήσεων και παρέχουν ένα αναβαθμισμένο περιβάλλον μάθησης για τα παιδιά και εργασίας για τους καθηγητές. https://t.co/8mX8IHbZeA #Εκπαίδευση #Σχολεία #Ανάπτυξη

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ Ο Υπουργός Υγείας, ο Άδωνις Γεωργιάδης: Για τον οποίο όλοι θυμόμαστε την αρχειοθέτηση της σε βάρος του δικογραφίας επί Novartis παρά τα αδιευκρίνιστα σε ατομικούς και οικογενειακούς λογαριασμούς, αλλά και σε λογαριασμούς εταιρειών συμφερόντων του! Ο οποίος πέρα από βιβλιοπώλης εκθείαζε και πουλούσε νανογιλέκα για θεραπείες σε πόνους και οσφυαλγίες και μάλιστα για 119 ευρώ το κομμάτι! Ο οποίος δήλωσε θρασύτατα για τα καταγγελθέντα εγκλήματα της Κυβέρνησής του ότι εμείς θα αποφασίσουμε αν είμαστε ένοχοι ή όχι! Ο οποίος καίτοι Υπουργός Υγείας είχε εγκαινιάσει μαζί με τον Πρόεδρο του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών, Γεώργιο Πατούλη, κλινική μακροζωίας, αντιγήρανσης και ευεξίας! Ο οποίος στις 22.09 στην εκπομπή του MEGA: Χαμογέλα και Πάλι, μιλώντας για ιατρεία είπε: ΣΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΧΑΟΣ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΔΕΝ ΑΣΧΟΛΟΥΝΤΑΝ ΚΑΝΕΝΑΣ! Nαι αυτός ο Υπουργός Υγείας που αδίστακτα ρωτάει on air τους δημοσιογράφους αν πήραν κανέναν μπάφο πριν την εκπομπή τους, προσπαθεί να πλήξει τη Μαρία Καρυστιανού, ως Ιατρό, στοχεύοντας να πλήξει την άριστη επαγγελματική της σταδιοδρομία. Αυτή είναι η Κυβέρνηση Μητσοτάκη. Όποιον δεν μπορεί να αντιμετωπίσει με πολιτικά επιχειρήματα που σαφώς δεν έχει, καθότι είναι έκθετη από παντού, επιστρατεύει το “σύστημα”, συμπεριλαμβανομένων των ΜΜΕ, για να τον εξαφανίσει. Με κάθε τρόπο. Αναμένουμε τον κ. Γεωργιάδη να μην πετάει τη μπάλα έξω από την εξέδρα και να μας απαντήσει: 1. Αν έχουν κινηθεί ποινικές και πειθαρχικές διαδικασίες σε βάρος των δημόσιων ελεγκτικών φορέων που έλεγξαν τέσσερις φορές το ιατρείο των κ.κ. Γάκα και Θεοδωρόπουλου και διαπίστωσαν ουδέν, αφήνοντάς τους ανενόχλητους να το λειτουργούν, αλλά και να το προωθούν στo 1ο Διεθνές Συνέδριο Τουρισμού Υγείας στα οποία συμμετείχε ο κ. Πατούλης, αλλά και ο τότε Υπουργός Υγείας, κ. Πλεύρης, με τον οποίο μάλιστα και οι δύο γιατροί είχαν συστήσει από κοινού Σωματείο – ΤΟ «ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΙΑΤΡΟΝΟΜΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ». 2. Σε ποιες εταιρείες παροχής ιατρικών υπηρεσιών συμμετείχε ο Πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου, Γεώργιος Πατούλης. 3. Και βέβαια να μας γνωστοποιήσει με όνομα και επωνυμία όλα τα ιατρεία, που εντοπίστηκαν από την καθυστερημένη έμπνευσή τους - το Medwatch, και μάλιστα με πλήρη στοιχεία, όπως φρόντισε στοχευμένα να κάνει για την Πρόεδρο του Κινήματός μας - Μαρία Καρυστιανού. Κάθε έλεγχος καλοδεχούμενος. Για όλους όμως κ. Γεωργιάδη. Και πρώτα από όλους για τα μέλη της Κυβέρνησής σας, που έχουν πνιγεί μέσα στις τόσες θαμμένες στα συρτάρια ποινικές δικογραφίες στην καμπούρα τους. #ΔημόσιαΥγεία #Κυβέρνηση #ΥπουργείοΥγείας

Βρισκόμαστε στο Scriptorium (το γραφείο αντιγραφής) της Μονής Στουδίου, στην Κωνσταντινούπολη του 834 μ.Χ. Αδελφός Ιλαρίων, ένας νεαρός μοναχός και αντιγραφέας, αισθάνεται εξαντλημένος από την ορθοστασία και την προσπάθεια. Όμως δεν μπορεί να σταματήσει. Κάθε λίγο και λιγάκι σταματά από πάνω του ο Μάγιστρος Θεόδωρος, ο αυστηρός επιβλέπων (βασικά ο Βιβλιοφύλακας) του μοναστηριού. Το φως των κεριών τρεμοπαίζει. Ο Ιλαρίων έχει μπροστά του έναν αρχαίο, φθαρμένο πάπυρο του 4ου αιώνα π.Χ. γραμμένο σε συνεχή μεγαλογράμματη γραφή χωρίς κανένα κενό. Η αποστολή του είναι ιστορική: πρέπει να μεταφέρει το κείμενο σε μια νέα περγαμηνή, χρησιμοποιώντας τη νέα, γρήγορη μικρογράμματη γραφή και τοποθετώντας, για πρώτη φορά συστηματικά, τόνους και πνεύματα. Τα μάτια του είναι κόκκινα από την κούραση. Διαβάζει τη γεμάτη κεφαλαία σειρά: "...ΟΥΚΕΣΤΙΝΑΝΘΡΩΠΟΣ..." Το μυαλό του θολώνει. Πρέπει να πάρει μια απόφαση. Σκέφτεται το νόημα του κειμένου του Αριστοτέλη. Βουτάει την πένα στο μελάνι και γράφει στη νέα περγαμηνή: "οὐκ ἐστὶν ἄνθρωπος"... Ο Μάγιστρος Θεόδωρος στέκεται από πάνω του, παρατηρώντας τη σελίδα με ένα μικρό κερί. Ξαφνικά, το βλέμμα του παγώνει στο σημείο που μόλις χαράχτηκε. Κοιτάζει τον Ιλαρίωνα στα μάτια με αυστηρότητα, δείχνει με το δάχτυλό του τη λέξη και μένει σιωπηλός, περιμένοντας από τον νεαρό μοναχό να καταλάβει μόνος του τι έκανε. ---------------------- Ίσως να καταλάβατε τι λάθος έκανε ο κουρασμένος μοναχός που μόλις δυο μέρες πριν είχε γράψει απελπισμένος στην άκρη της περγαμηνής που δούλευε : "Ἡ γραφὴ αὕτη ἐστὶ βάσανος τῷ ἀναγινώσκοντι, ἀλλὰ τριπλή βάσανος τῷ γράφοντι· τό μελάνι κακό, τό πετσί σκληρό, κι ο τόνος πήγε στραβά. Ἐλέησόν με, Κύριε..." Στην κλασική αρχαιότητα, οι Έλληνες δεν χρησιμοποιούσαν τόνους. Η γραφή ήταν αποκλειστικά μεγαλογράμματη και συνεχής. Οι φυσικοί ομιλητές δεν χρειάζονταν σημάδια, διότι η αρχαία ελληνική δεν ήταν μια γλώσσα έντασης (όπως η σημερινή για παράδειγμα), αλλά μια μουσική γλώσσα. Όταν ένας αρχαίος Έλληνας διάβαζε ένα κείμενο, αυτό δεν λειτουργούσε απλώς ως γραφή, αλλά ως μια ιδιότυπη μουσική παρτιτούρα. Τα σημάδια που εφευρέθηκαν αργότερα δεν ήταν γραμματικοί κανόνες, αλλά μουσικές νότες που καθοδηγούσαν το ύψος της φωνής: - Η Οξεία ( ΄ ) ήταν μια ψηλή νότα, που ανέβαζε τη φωνή κατά ένα μουσικό διάστημα μιας πέμπτης καθαρής. - Η Βαρεία ( ̀ ) ήταν η βασική νότα, που κρατούσε τη φωνή στο χαμηλό, φυσικό της επίπεδο. - Η Περισπωμένη ( ͂ ) ήταν ένα μουσικό legato, ένας κυματισμός όπου η φωνή ξεκινούσε από ψηλή νότα και γλιστρούσε προς τα κάτω στην ίδια συλλαβή (γι' αυτό και έμπαινε μόνο σε μακρά φωνήεντα που είχαν τη χρονική διάρκεια να υποστηρίξουν αυτό το ηχητικό κύμα). Για να καταλάβουμε πώς λειτουργούσε η γλώσσα, αρκεί να δούμε τη λέξη που χρησιμοποιούσαν οι ίδιοι οι αρχαίοι για τον τονισμό: "Προσωδία" (από τις λέξεις προς + ᾠδή, που σημαίνει τραγούδι). Για τους αρχαίους Έλληνες, η προσωδία ήταν κυριολεκτικά "το τραγούδι που συνοδεύει τον λόγο". Αυτή η λεκτική μελωδία δεν ήταν ίδια σε όλη την Ελλάδα. Κάθε διάλεκτος είχε τη δική της "παρτιτούρα". Η διάλεκτος των Σπαρτιατών (η Δωρική) ακουγόταν στους υπόλοιπους Έλληνες ως η πιο βαριά και τραχιά. Οι Σπαρτιάτες είχαν την τάση να κρατούν τη φωνή τους χαμηλά και να "σπρώχνουν" τη μουσική τους νότα προς το τέλος της λέξης (π.χ. έλεγαν ανθρώποι αντί για άνθρωποι ή πατερώ̃ν αντί για πατέρων), δίνοντας στην ομιλία τους έναν ρυθμό που έμοιαζε με στρατιωτικό εμβατήριο. Όταν λοιπόν οι λόγιοι μιλούσαν για τους κανόνες της προσωδίας, δεν αναφέρονταν σε ξερούς γραμματικούς κανόνες, αλλά στους κανόνες της λεκτικής μελωδίας. Με τις κατακτήσεις του Μεγάλου Αλεξάνδρου, η Ελληνική έγινε η διεθνής γλώσσα (Lingua Franca δηλαδή). Εκατομμύρια ξένοι έπρεπε να τη μάθουν, αλλά αδυνατούσαν να "τραγουδήσουν" τις λέξεις χωρίς οδηγό. Γύρω στο 200 π.Χ., ο Αριστοφάνης ο Βυζάντιος, διευθυντής της Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας, σχεδίασε για πρώτη φορά αυτές τις "νότες" πάνω στο χαρτί. Στόχος του ήταν να δώσει στους ξένους μια οπτική παρτιτούρα για να μην καταστρέφουν τη μελωδία της γλώσσας, αλλά και να διασώσει την απαγγελία των ομηρικών επών, καθώς η γλώσσα είχε αρχίσει ήδη να χάνει τη μουσικότητά της. Οι Ρωμαίοι αριστοκράτες μάθαιναν τα Ελληνικά ως σύμβολο ανώτερης μόρφωσης. Στη δική τους γλώσσα (τα Λατινικά) δεν είχαν τόνους, καθώς είχαν δυναμικό τόνο. Τι εννοώ; Χτυπούσαν κατά κάποιο τρόπο τη συλλαβή με την ένταση, περίπου όπως κάνουμε και εμείς σήμερα. Για να καταφέρουν να διαβάσουν τα ελληνικά κείμενα, βασίζονταν απόλυτα στην παρτιτούρα των τόνων του Αριστοφάνη. Ωστόσο, η δυσκολία τους να πετύχουν το ελληνικό τόνο ήταν παροιμιώδης, και συχνά οι Έλληνες λόγιοι σχολίαζαν τη "βαριά" λατινική τους προφορά. Κατά τον 9ο αιώνα, οι Βυζαντινοί μοναχοί προχώρησαν στον μεταχαρακτηρισμό, δηλαδή τη μεταφορά όλων των αρχαίων κειμένων από τα κεφαλαία στα μικρά γράμματα (μικρογράμματη γραφή). Αυτό έγινε για λόγους οικονομίας χώρου (η περγαμηνή ήταν πανάκριβη τότε) αλλά και ταχύτητας.Σε αυτή τη φάση, οι τόνοι και τα πνεύματα ενσωματώθηκαν υποχρεωτικά σε κάθε λέξη. Η διαδικασία αυτή οδήγησε σε συχνά λάθη: - Λέξεις που χωρίς τόνους έμοιαζαν ίδιες, αλλά άλλαζαν νόημα ανάλογα με τον τονισμό σαν το παράδειγμα που σας έδωσα στην αρχή, ή σαν το ὅρος = κανόνας / ὄρος = βουνό. Λέξεις δηλαδή που ήταν "Ομόγραφες". - Λόγω της κούρασης από τη συνεχή ανάγνωση των κολλημένων γραμμάτων, οι γραφείς μπέρδευαν γραμμές που τελείωναν με την ίδια λέξη, παραλείποντας ολόκληρες παραγράφους. "Ομοιοτέλευτο" όπως λέει και η ίδια η λέξη! Παρά το γεγονός ότι η ελληνική γλώσσα είχε χάσει τη μουσικότητά της και είχε γίνει "δυναμική" ήδη από την ύστερη αρχαιότητα, το πολυτονικό σύστημα επιβίωσε για πάνω από 1.000 χρόνια. Αυτό συνέβη επειδή η τυπογραφία του 15ου αιώνα αντέγραψε πιστά τα βυζαντινά χειρόγραφα, αλλά και επειδή το πολυτονικό θεωρήθηκε το οπτικό "DNA" της ιστορικής συνέχειας του ελληνισμού. Το σύστημα καταργήθηκε οριστικά τον Ιανουάριο του 1982 με την ψήφιση του μονοτονικού, κυρίως για την απλοποίηση της σχολικής εκπαίδευσης και τις τεχνικές ανάγκες της σύγχρονης τυπογραφίας και των υπολογιστών. ---------------------- Ορμώμενη από τη συζήτηση που συμμετείχα χθες (στην οποία ομολογουμένως πήγα τελείως απροετοίμαστη για το ύφος της και είπα τα "δικά μου" και εντυπωσιάστηκα από τα αρχεία του κ.Κεχρή - συγγνώμη, δεν έχω αναζητήσεις για να τον προσθέσω - και τον μεστό λόγο του διοργανωτή) είπα να σας δώσω σήμερα αυτό το κορυφαίο επίτευγμα εφαρμοσμένης γλωσσολογίας, που θα το χαρακτήριζα ως "κοσμοϊστορική πολιτισμική κιβωτό"... Καλημέρα σε όλους! #Γλωσσολογία #ΑρχαίαΕλλάδα #Πολιτισμός

ΤΙ ΕΓΙΝΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚA ΕΧΘΕΣ ΤΟ ΟΑΚΑ; Οι περισσότεροι είδαν μια θεαματική είσοδο. Όσοι όμως έχουμε μελετήσει αρχαία κείμενα και συμβολογραφία, είδαμε άλλα... Ο φωτεινός κύκλος είναι ο λεγόμενος Δακτύλιος του Ασμοδαραήλ, σύμβολο που αναφέρεται στο απαγορευμένο Βιβλίο των Επτά Σκιών: «Και όταν ο κύκλος του φωτός κλείσει πάνω από το πλήθος, η φωνή θα ανέβει και οι επτά πύλες θα στραφούν προς τον ουρανό». Ο κύκλος έχει επίσης ακριβώς τη μορφή του Οφιούχου Δακτυλίου του Βελζαριώθ, ενός δαίμονα που σύμφωνα με το χειρόγραφο Codex Tenebris 13:27 εμφανίζεται μέσα από «πύλιν στρογγύλιν υπέρλευκου φωτός» Και το χέρι που δείχνει προς τα πάνω είναι το Digitus Caeli, το «δάχτυλο της έβδομης σάλπιγγας» με το οποίο απεικονίζεται πάντα ο Baphomet. Ο συνεργάτης και φίλος Ηλίας Παπασταυράτος, από τους λίγους που έχει μελετήσει σε τόσο βάθος τον αποκρυφισμό, μου έστειλε την προφητεία του Αββακούμ του Β΄, που λέει: «Τότε η γυναίκα του λευκού κύκλου θα υψώσει το δάκτυλο, και τρεις φορές θα πέσει φως από τον ουρανό πριν ξυπνήσει ο Αζραφοθ κάτω από την πέτρα». Και φυσικά κανείς δεν εξηγεί γιατί ο κύκλος είναι ανοιχτός στο κάτω μέρος... Στην εσωτερική δαιμονολογία αυτό ονομάζεται Porta Inferior, η «κάτω πύλη», για το σκότος και το έρεβος. Αλλά ναι, ξέρω τι θα πείτε, συμπτώσεις όλα αυτά και "ψεκασμένες" θεωρίες... σας λυπάμαι, πραγματικά #Αποκρυφισμός #Συμβολισμός #Μυστήρια

Ο Υπουργός Υγείας Νεόφυτος Χαραλαμπίδης τόνισε ότι η ιατρική πρόοδος πρέπει να εστιάζει στην προστασία του ασθενούς και να συνοδεύεται από θεσμικές εγγυήσεις, κατά την παρουσίαση του βιβλίου του Δρ. Βάσου Οικονόμου για την ηθική και τη δεοντολογία στις ιατρικές επαγγέλματα. #Υγεία #Δεοντολογία #ΤεχνητήΝοημοσύνη

Ξεκινάει το πρωτάθλημα. Πρώτο ματς της νέας τριετίας απόψε. Νέο κεφάλαιο στο βιβλίο. Καλά να περάσουμε. #OlympiacosBC #Euroleague https://t.co/OdDsapHUYQ #Πρωτάθλημα #ΚαλάΝαΠεράσουμε #Euroleague

Τον γλεντάει κανονικά ο Βαγγέλας τον βιβλιοπώλη Τον έχει διασύρει παντού Γελάει όλη η Ελλάδα με τον συνειρμό ότι επειδή ο κόσμος ζητούσε δικαιοσύνη και αλήθεια για τα Τέμπη προωθούσε την κβαντική ιατρική της Μαρίας Καρυστιανού Συμπέρασμα απλά Αδώνειο https://t.co/x4viL9JEBr #Βαγγέλας #δικαιοσύνη #κβαντικήιατρική

🔴Είχε αλισβερίσι το ΕΑΜ (ΚΚΕ) με μαυραγορίτες και αργυραμοιβούς, «για τις ανάγκες του κόμματος»; 🔴Η πιο μελανή σελίδα της Κατοχής, ήταν αυτή που σχετιζόταν με την δράση των εκμεταλλευτών της ανάγκης για επιβίωση των πεινασμένων συμπατριωτών τους. Αυτά τα κατακάθια της κοινωνίας, εκμεταλλευόμενοι τις ελλείψεις σε τρόφιμα, κυρίως στην Αθήνα, αγόραζαν μεγάλες ποσότητες εμπορευμάτων από παραγωγούς της επαρχίας, τα έκρυβαν σε παράνομες αποθήκες, για να δημιουργήσουν τεχνητή άνοδο της τιμής και, αποκόμιζαν τεράστια κέρδη. 🔴Επειδή τα χρήματα δεν είχαν καμμιά αξία λόγω υπερπληθωρισμού, οι πληρωμές από τους απελπισμένους πολίτες, γίνονταν με χρυσές λίρες, κοσμήματα, χρυσαφικά, ακόμα και ακίνητα (σπίτια, οικόπεδα κ.τ.λ.). 🔴Υπήρχαν δύο κατηγορίες καθαρμάτων: οι «μαυραγορίτες», που εμπορεύονταν τα προϊόντα και οι «σαράφηδες» (αργυραμοιβοί), οι οποίοι αγόραζαν σε εξευτελιστικές τιμές τα τιμαλφή και τα οικογενειακά κειμήλια που αναγκάζονταν να πουλήσουν οι πεινασμένοι, για να πληρώσουν τους μαυραγορίτες. Σε αρκετές περιπτώσεις, μαυραγορίτες και σαράφηδες ήταν τα ίδια πρόσωπα. 🔴Οι σύγχρονοι υμνωδοί του ΕΑΜ, υποστηρίζουν γενικά κι αόριστα, ότι η ΟΠΛΑ εκτελούσε τους μαυραγορίτες. Ωστόσο, τα στοιχεία που παραθέτουν είναι λειψά, τα ονόματα των εκτελεσθέντων 5-6 μόνο και η συνήθης αιτιολογία των εκτελέσεων ήταν: «οικονομικός δωσίλογος». Δηλαδή, κάποιος που είχε εμπορικές δοσοληψίες με τις αρχές κατοχής. Πολλοί έμποροι είχαν τέτοιες δοσοληψίες και δεν ήταν μαυραγορίτες. Γιατί όμως αυτή η συσκότιση; 🔴Ο Μάνος Ελευθερίου, ήταν μια πολυσχιδής προσωπικότητα: ποιητής, στιχουργός και πεζογράφος. Ανήκε στον χώρο της αριστεράς, είχε γράψει κάμποσα πολιτικά τραγούδια της μεταπολίτευσης («Μαλαματένια λόγια», «Ποιος τη ζωή μου, ποιος την κυνηγά», «Σ’ αυτή τη γειτονιά» κ.α.) και συνεργάστηκε με κορυφαίους αριστερούς δημιουργούς (Μίκη Θεοδωράκη, Γιάννη Μαρκόπουλο και Θάνο Μικρούτσικο). 🔴Παρά την αριστερή πολιτική του τοποθέτηση, το 2006, έγραψε ένα βιβλίο για τη φρικτή δολοφονία της μεγάλης ηθοποιού, Ελένης Παπαδάκη, τον Δεκέμβρη του 1944. Το βιβλίο αυτό, προκάλεσε σφοδρές επιθέσεις από την επίσημη αριστερά κατά του συγγραφέα, που δήλωσε (με μπόλικη δόση ειρωνείας): «Από την αριστερή κριτική μου ήρθε κατραμπακιά». 🔴Πολλά από τα γραφόμενα του συγγραφέα αμφισβητήθηκαν και λοιδορήθηκαν από την αριστερά, εκτός από ένα: ο ισχυρισμός του, ότι το ΕΑΜ συνεργαζόταν με μαυραγορίτες και σαράφηδες, «για τις ανάγκες του κόμματος». 🔴Η Ελένη Παπαδάκη, συνελήφθη από τον καπετάν Ορέστη, διοικητή της ΟΠΛΑ Πατησίων-Γαλατσίου κατά τη διάρκεια των Δεκεμβριανών. Αυτός, διέταξε τον πολιτοφύλακα Βλάση Μακαρωνά, να την σκοτώσει με τσεκούρι. Η αποκάλυψη της δολοφονίας προκάλεσε σάλο στην ελληνική κοινωνία, γεγονός που υποχρέωσε τον αρχικουκουέ Ζαχαριάδη να την καταδικάσει, για τα μάτια του κόσμου. 🔴Μάλιστα, όπως ανακοίνωσε το ΚΚΕ, ο «καπετάν Ορέστης» (τα στοιχεία του οποίου παραμένουν ακόμα άγνωστα στην ιστοριογραφία και μόνο το ΚΚΕ τα γνωρίζει!!!) καταδικάστηκε σε θάνατο από έκτακτο ανταρτοδικείο και απαγχονίστηκε, διότι: «Αποκαλύφθηκε ότι ήταν πράχτορας της Ιντέλιντζες Σέρβις στις γραμμές μας, κι έστειλε την Παπαδάκη στο απόσπασμα για να κηλιδωθεί το ΚΚΕ και το ΕΑΜ». 🔴Παραμύθια, λέει ο Ελευθερίου! Ο λόγος της δολοφονίας του καπετάν Ορέστη, ήταν ότι ενώ η εντολή ήταν να κατάσχονται τα πολύτιμα αντικείμενα των θυμάτων του ΕΑΜ και να παραδίδονται στους κομματικούς υπεύθυνους, προκειμένου να αξιοποιηθούν «για τις ανάγκες του κόμματος», αυτός τα κρατούσε για λογαριασμό του ή τα έκανε δώρο σε γυναίκες. 🔴Γράφει ο Μάνος Ελευθερίου: «Ο Ανδρικίδης συνέλαβε και εκτέλεσε τον Ορέστη, διότι έκλεβε τις βέρες, τους σταυρούς και ό,τι χρυσαφικό και λίρες είχαν κρύψει στις ραφές των ρούχων τους οι “αντιδραστικοί” που συνελάμβανε και, είτε τα κρατούσε ο ίδιος είτε τα χάριζε στις γκόμενες και δεν τα παρέδιδε στους ανωτέρους του, “για τις ανάγκες του κόμματος”. Ο Ορέστης πήρε το δαχτυλίδι και το ρολόι της Παπαδάκη. Έτσι ακριβώς ήταν η κατηγορία και γιʼ αυτό η ηγεσία έστειλε τον Ανδρικίδη στα Πατήσια για να βάλει τάξη». 🔴Ολοκληρώνει δε, με ελαφρά ειρωνεία και υπονοώντας ότι γνωρίζει περισσότερα απ’ αυτά που γράφει, ως εξής: «Τώρα πώς το άσπιλο ΚΚΕ είχε αλισβερίσι με τους μαυραγορίτες και τους απατεώνες σαράφηδες της αγοράς, οι οποίοι εξαργύρωναν βέρες, ρολόγια και χρυσαφικά με λίρες Αγγλίας, είναι μια άλλη πονεμένη ιστορία». 🔴Τα σχόλια, δικά σας! #ΕΑΜ #ΚΚΕ #Κατοχή

❗ Χθες, πηγαίνοντας στην Έκθεση Βιβλίου στο Πεδίον του Άρεως, μου συνέβη κάτι που θα μπορούσε να είχε εξελιχθεί πολύ άσχημα. 🚇 Στον σταθμό του ηλεκτρικού στα Άνω Πατήσια, ανεβαίνοντας με τις κυλιόμενες σκάλες, έχασα την ισορροπία μου και έπεσα ανάσκελα. Δεν μπορούσα να σηκωθώ. Ήταν αδύνατον. Κι έτσι οι κυλιόμενες σκάλες συνέχισαν να ανεβαίνουν κι εγώ έμεινα ξαπλωμένος μέχρι να φτάσω επάνω. ❤️ Και τότε συνέβη κάτι που θέλω να θυμάμαι περισσότερο από την ίδια την πτώση. Ακριβώς πίσω μου βρισκόταν μια νεαρή κοπέλα. Χωρίς να με γνωρίζει, χωρίς δεύτερη σκέψη, έσκυψε και σε όλη τη διαδρομή κρατούσε και προστάτευε το κεφάλι μου, μέχρι να φτάσουμε επάνω. 🙏 Και όταν φτάσαμε, δύο νέα παιδιά που βρίσκονταν εκεί έτρεξαν αμέσως κοντά μου. Με βοήθησαν να σηκωθώ, με κράτησαν και με ρώτησαν με πραγματικό ενδιαφέρον: «Είστε καλά, κύριε;» Ευτυχώς, τελικά δεν χτύπησα. ❤️ Όμως έφυγα από εκεί έχοντας κερδίσει κάτι άλλο. Την υπενθύμιση ότι μέσα στην καθημερινότητα, ανάμεσα σε ανθρώπους που δεν γνωρίζονται μεταξύ τους και πιθανότατα δεν θα ξανασυναντηθούν ποτέ, υπάρχει ακόμη η ανθρωπιά. Δεν έμαθα τα ονόματά τους. Εκείνοι δεν ήξεραν το δικό μου. Για λίγα λεπτά, όμως, αυτό δεν είχε καμία σημασία. 🙏 Στην κοπέλα που προστάτευε το κεφάλι μου σε όλη εκείνη τη δύσκολη διαδρομή και στα δύο παιδιά που με βοήθησαν να σταθώ ξανά όρθιος, ένα μεγάλο ευχαριστώ. ❗ Yesterday, on my way to the Book Fair at Pedion tou Areos in Athens, something happened to me that could have ended very badly. 🚇 At Ano Patissia station, while going up the escalator, I lost my balance and fell backwards. I couldn’t get up. The escalator kept moving, carrying me all the way to the top while I remained lying down. ❤️ But what I want to remember most is not the fall. A young woman happened to be standing right behind me. She didn’t know me, yet without hesitation she bent down and protected my head throughout the entire ride until we reached the top. 🙏 When we finally got there, two young people immediately came over. They helped me get back on my feet, supported me and genuinely asked: “Are you all right, sir?” Fortunately, I wasn’t injured. ❤️ But I walked away with something else: a reminder that humanity is still there — among complete strangers who may never see one another again. I never learned their names. They didn’t know mine. For those few minutes, none of that mattered. 🙏 To the young woman who protected my head and to the two young people who helped me stand again, a big thank you. #Ανθρωπιά #Αλληλεγγύη #Ευχαριστώ #Humanity #Kindness #Ανθρωπιά #Αλληλεγγύη #Ευχαριστώ

Μου αρέσει που οι γείτονες ζητούν αποδείξεις για την Σφαγή στη Χίο... Οι πηγές (εκτός από δεκάδες πρωτογενείς, σύγχρονες πηγές της εποχής,οθωμανικές, ευρωπαϊκές και διπλωματικές, οι οποίες προκάλεσαν το τεράστιο κύμα του Φιλελληνισμού στην Ευρώπη), βρίσκονται στα ίδια τα λογιστικά βιβλία των προγόνων τους που μετρούσαν τις ψυχές των Χιωτών ως φορολογήσιμα εμπορεύματα και εξέδιδαν αποδείξεις για τις γυναίκες και τα παιδιά που πουλούσαν στα σκλαβοπάζαρα. Τα ίδια τα οθωμανικά αρχεία αποδεικνύουν ότι το κράτος αντιμετώπισε τη σφαγή και την υποδούλωση των Χιωτών ως μια εξαιρετικά κερδοφόρα εμπορική δραστηριότητα, φορολογώντας το σκλαβοπάζαρο κεφαλή προς κεφαλή! Στο οθωμανικό δίκαιο υπήρχε ο επίσημος φόρος Pencik (από το περσικό penc-yek, που σημαίνει το ένα πέμπτο). Για κάθε αιχμάλωτο που πιανόταν στη Χίο και μεταφερόταν στα σκλαβοπάζαρα (για παράδειγμα το Avret Pazarı, το παζάρι γυναικών της Κωνσταντινούπολης), ο έμπορος ή ο στρατιώτης έπρεπε να πληρώσει φόρο στο οθωμανικό θησαυροφυλάκιο.Ο έλεγχος γινόταν από τον κρατικό αξιωματούχο, τον Επόπτης των Σκλαβοπάζαρων δηλαδή. Μόλις πληρωνόταν ο φόρος ανά κεφαλή, το κράτος εξέδιδε ένα επίσημο πιστοποιητικό ιδιοκτησίας, το Tezkere (ένα είδος "απόδειξης" για τον σκλάβο). Σύμφωνα με τις αναφορές των ξένων διπλωματών, όπως του Άγγλου κληρικού Robert Walsh που βρισκόταν στην Κωνσταντινούπολη, μέχρι την 1η Μαΐου 1822 είχαν εκδοθεί 41.000 επίσημα teskeres μόνο για τους σκλάβους που προέρχονταν από τη Χίο! Το οθωμανικό κράτος εισέπραττε κανονικά το ποσοστό του (συνήθως το 1/40 της αξίας του σκλάβου για τοπικές αγοραπωλησίες ή το 20% για λάφυρα πολέμου), βγάζοντας τεράστια κέρδη από την καταστροφή του νησιού. Οι Χιώτισσες πουλιόνταν στους δρόμους για 100 γρόσια το κεφάλι, και το κράτος κρατούσε το μερίδιό του... Απόδειξη; Το Οθωμανικό Κατάστιχο D330, το οποίο φυλάσσεται σήμερα στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Βουλγαρίας...και είναι απογραφή των περιουσιών που δημεύτηκαν από τους Χιώτες οι οποίοι συμμετείχαν ή θεωρήθηκε ότι συμμετείχαν στην εξέγερση του 1822. Συγκεκριμένα για κάθε ιδιοκτησία σημειώνει:την κατάσταση του ακινήτου (καμένο, γκρεμισμένο, ισοπεδωμένο ή άθικτο), το όνομα του ιδιοκτήτη, την τύχη του (με κόκκινη μελάνι: νεκρός, εκτελεσμένος, φυγάς, αιχμάλωτος, αγνοούμενος ή παρών). Το έγγραφο αποτυπώνει δηλαδή, με την ψυχρή γραφειοκρατική ματιά του κατακτητή, τις άμεσες συνέπειες της σφαγής: μαζική φυσική εξόντωση, φυγή, αιχμαλωσία, ολοκληρωτική καταστροφή του οικιστικού ιστού και δήμευση των περιουσιών που πέρασαν στο οθωμανικό δημόσιο. Αποτελεί μία από τις σημαντικότερες πρωτογενείς πηγές για το μέγεθος της καταστροφής στην πόλη και τα γύρω χωριά. Το πρωτότυπο εντοπίστηκε το 1981 από τον Αναστάσιο Ιορδάνογλου στη Εθνική Βιβλιοθήκη "Άγιοι Κύριλλος και Μεθόδιος" της Σόφιας και εκδόθηκε μεταφρασμένο και σχολιασμένο το 2025.Καταγράφηκαν 2.275 οικίες, από τις οποίες μόνο 72 παρέμειναν αβλαβείς (περίπου 3%). Καταγράφηκαν δεκάδες εκκλησίες (περί τις 66 στις συγκεκριμένες περιοχές), οι περισσότερες κατεστραμμένες ή καμένες. Στο σύνολο του νησιού διασώθηκαν μόλις 72 εκκλησίες από εκατοντάδες που υπήρχαν πριν. Καταγράφονται επίσης καταστήματα, φούρνοι, ανεμόμυλοι, χωράφια, αμπέλια, δέντρα και άλλα περιουσιακά στοιχεία, με την ίδια εικόνα εκτεταμένης λεηλασίας και πυρπόλησης.Από την τύχη των ιδιοκτητών που σημειώνεται στο κατάστιχο οι μελετητές συνάγουν ότι στις απογραφείσες περιοχές περίπου το 1% του πληθυσμού παρέμεινε εν ζωή, το 41% ήταν νεκροί και το 58% αγνοούμενοι (φυγάδες ή αιχμάλωτοι). Η σφαγή δεν έγινε στο κρυφό, έγινε με κρατική σφραγίδα και φορολογικές δηλώσεις! #ΣφαγήτηςΧίου #Ιστορία #ΟθωμανικήΙστορία

«Η Γέννηση ενός Θρύλου» που κυκλοφορεί από την Ελληνοεκδοτική, είναι το πρώτο μου λογοτεχνικό βιβλίο. Με απόλυτο σεβασμό στην ιστορία του Συνδέσμου, προσπάθησα να «κατασκευάσω» την κιβωτό που θα μεταφέρει από γενιά σε γενιά τις αξίες και τα όνειρα των ιδρυτών του Ολυμπιακού. https://t.co/IKgRvjMozJ #βιβλίο #λογοτεχνία #Ολυμπιακός