Search

Την περασμένη Τετάρτη, η Βουλή τίμησε τον Σταύρο Ξαρχάκο. Και πολύ σωστά. Στην πραγματικότητα, ήταν ο Σταύρος Ξαρχάκος που τίμησε τη Βουλή με την εκεί παρουσία του. Στη συναυλία παραβρέθηκαν, ως όφειλαν, πολιτικοί αρχηγοί. Ανάμεσα τους ο πρωθυπουργός Μητσοτάκης και ο αντιπρόεδρός του, ο Χατζηδάκης. Μόνο που αυτοί οι δύο δεν κάθισαν στη συναυλία. Έμειναν για λίγα λεπτά. Και αποχώρησαν. Είχαν, λέει, ανειλημμένες υποχρεώσεις… Η αλήθεια είναι ότι έψαξα να δω τι συνέβαινε στην Ελλάδα την Πέμπτη το βράδυ, αλλά και τι συνέβαινε στον κόσμο (όπως ξέρετε χωρίς τον Μητσοτάκη και ενίοτε τον Χατζηδάκη δύσκολα λύνονται τα θέματα στον πλανήτη). Εντούτοις δεν εντόπισα κάτι το τόσο συνταρακτικό που θα έπρεπε να περάσει από την δική τους ευφυία για να τακτοποιηθεί. Αλλά ποιος ξέρει. Ίσως να μας διαψεύσει ο ιστορικός του μέλλοντος (για τον ιστορικό του μέλλοντος θα σας πω και παρακάτω) και, τελικά, κάτι πολύ φλέγον να συνέβαινε την Τετάρτη το βράδυ, την ώρα που η Βουλή τιμούσε τον Σταύρο Ξαρχάκο, αλλά ο Μητσοτάκης σηκώθηκε κι έφυγε. Έτσι, λοιπόν, τι υποψιάζομαι; Υποψιάζομαι (και αυτή η υποψία εδράζεται στη βάση πραγματικών δεδομένων που θα αναφερθούν στη συνέχεια) ότι η μόνη υποχρέωση που είχε ο Μητσοτάκης ήταν η υποχρέωσή του να είναι συνεπής απέναντι στον εαυτό του. Τον αναιδή, τον απρεπή, τον κακομαθημένο εαυτό του. Μιλώ για το κακομαθημένο πορφυρογέννητο που δεν θα καταλάβει ποτέ γιατί αυτός ο λαός τραγουδάει και θα τραγουδάει την “Άπονη ζωή” του Ξαρχάκου. Μιλώ για ένα αναιδές λουδοβικοειδές που δεν θα αντιληφθεί ποτέ τι τραγουδάει ο ελληνικός λαός μέσα από το “Σαββατόβραδο στην Καισαριανή” του Ξαρχάκου, που δεν θα νιώσει ποτέ τίποτα από εκείνο το “Μάνα μου Ελλάς που τα παιδιά σου σκλάβους ξεπουλάς”. Το θέμα με το Μητσοτάκη είναι ότι δεν μπορεί να το κρύψει κιόλας πως δεν σκαμπάζει τίποτα από όλα αυτά. Και είναι κι αυτό ασφαλές δείγμα ότι οι άνθρωποι αντιμετωπίζουν την Ελλάδα με όρους τουρισμού. Σχετίζονται με τους κατοίκους της με όρους αφέντη-ιθαγενή. Και φυσικά αντιλαμβάνονται την Ιστορία της σαν ένα υποκεφάλαιο της προσωπικής και οικογενειακής τους βιογραφίας. Εκεί ακριβώς έγκειται η αναίδειά τους όταν λένε πως στην χώρα της Μακρονήσου και της Γιάρου, του ΕΑΤ-ΕΣΑ και της Μπουμπουλίνας, του Ωρωπού και της Καισαριανής, αυτοί λένε ότι ήταν έξι μηνών… εξόριστα στο Παρίσι! Η αναίδειά τους συνιστά έκφραση της απόστασης που τους χωρίζει από την πραγματική Ελλάδα. Τους καημούς της, τις τραγωδίες της, το μεγαλείο των κανονικών ανθρώπων της. Για αυτούς η Ελλάδα δεν είναι παρά ένας τόπος που η σχέση τους μαζί της είναι ότι γεννήθηκαν για να τον κυβερνήσουν. Δικαιωματικά. Η συμπεριφορά τους δεν έχει να κάνει, μόνο, με τα προσωπικά τους γνωρίσματα. Βρίσκεται σε ευθεία σχέση με τα πολιτικά και ταξικά τους χαρακτηριστικά. Εκεί οφείλεται η αναίδειά τους όταν λένε “και τι τον νοιάζει το νέο σήμερα αν δολοφονήθηκε ο Γρηγόρης Λαμπράκης”… Είναι η τάξη τους που είναι «αλλού». Ωστόσο βρίσκεται εδώ. Θρονιασμένη πάνω στην καμπούρα του ελληνικού λαού. Του λαού, που δεν ξέρουμε πότε, αλλά σε αυτόν εναπόκειται να τους στείλει -οψέποτε το αποφασίσει -εκεί που τους αξίζει: «Αλλού». Κι αυτούς και την τάξη τους και την αναίδεια τους και τον λουδοβικισμό τους που δεν κρύβεται. Υπάρχει, όμως, και κάτι ακόμα που δεν μπορεί να μείνει κρυφό: Από τότε που υπάρχει κράτος νεοελληνικό έχουν περάσει καμιά διακοσαριά πρωθυπουργοί. Όταν το όνομα του ΞΑΡΧΑΚΟΥ θα παραμένει στους αιώνες των αιώνων και όσο υπάρχει Ελλάδα γραμμένο με κεφαλαία στην ιστορία αυτού του τόπου, το όνομα του Μητσοτάκη (να ο ιστορικός του μέλλοντος που λέγαμε παραπάνω) θα είναι πεταμένο μαζί με των ομοίων του εκεί, σε κάποια υποσημείωση της Ιστορίας. https://t.co/RWhw7y0LNh #ΣταύροςΞαρχάκος #Ελλάδα #πολιτική

🔴Μήπως ο Στάλιν είχε καταστρώσει σχέδιο να επιτεθεί πρώτος, αλλά τον πρόλαβε ο Χίτλερ; 🔴Μια νύχτα σαν την αποψινή, του 1941, άρχισε η «επιχείρηση Barbarossa», όταν ο Χίτλερ παραβίασε το σύμφωνο Ρίμπεντροπ - Μολότωφ, το οποίο είχε συναφθεί 2 χρόνια νωρίτερα και του επέτρεψε να επιτεθεί στην Πολωνία και να καταλάβει το δυτικό τμήμα της - το ανατολικό, το κατέλαβαν οι Σοβιετικοί, τότε σύμμαχοί του. 🔴Σίγουρα, η συμμαχία της χιτλερικής Γερμανίας με την σταλινική ΕΣΣΔ, ήταν η μεγαλύτερη λυκοφιλία της Ιστορίας, κι ήταν φύσει αδύνατον να κρατήσει για πάντα. Το ερώτημα, ήταν ποιος από τους δύο λύκους, θα προλάβαινε να παραβιάσει πρώτος το «σύμφωνο φιλίας». Μήπως, λοιπόν, «στις 22 Ιουνίου η Γερμανία επιτέθηκε δολίως στην ΕΣΣΔ» (όπως λέει ο σταλινίσκος Πούτιν), επειδή η ΕΣΣΔ δεν πρόλαβε να επιτεθεί πρώτη «δολίως» στην Γερμανία; 🔴Ο πολυπράγμων (ιστορικός, συγγραφέας, σεναριογράφος, κριτικός τέχνης κ.τ.λ.) Ρώσσος Έντβαρντ Ρατζίνσκι, έχει γράψει 40+ βιβλία για ιστορικά θέματα. Απ’ αυτά, ξεχωρίζει η βιογραφία του Στάλιν, η οποία βασίζεται κυρίως στα μέχρι το 1991 μυστικά κρατικά αρχεία, αλλά και στις μαρτυρίες προς τον συγγραφέα, σχεδόν όλων των επιζώντων, πρωταγωνιστών της σταλινικής περιόδου. 🔴Το βιβλίο, έχει μεταφραστεί σε τουλάχιστον 18 γλώσσες παγκοσμίως (και στα ελληνικά), έχει γίνει best seller και θεωρείται το πιο έγκυρο διεθνώς σε ό,τι αφορά τον Στάλιν. Στο βιβλίο αυτό, που είναι η πηγή της σημερινής ανάρτησης, παρουσιάζονται έγγραφα και μαρτυρίες, για το σχέδιο που είχε καταστρώσει ο Στάλιν, να επιτεθεί πρώτος, χωρίς όμως να προλάβει να το εφαρμόσει στην πράξη. 🔴Το επίμαχο έγγραφο, που έχει ημερομηνία 15 Μαΐου 1941, περιγράφεται ως εξής: «Το έγγραφο βρίσκεται στο Κέντρο Ιστορικών και Στρατιωτικών Αρχείων του Γενικού Αρχηγείου και τιτλοφορείται “Σκέψεις για το σχέδιο στρατηγικής ανάπτυξης των Ενόπλων Δυνάμεων της Σοβιετικής Ένωσης, σε περίπτωση πολέμου με την Γερμανία και τους συμμάχους της”. Στις 15 σελίδες του κειμένου, γίνεται αναφορά στο σχέδιο αιφνίδιας επίθεσης εναντίον της Γερμανίας, με αναλυτικούς χάρτες και σχέδια. Τέλος, προτεινόταν: “Να προλάβουμε τον αντίπαλο την ώρα που θα αναπτύσσεται και να του επιτεθούμε”». 🔴Όπως αναφέρει ο ιστορικός, το σχέδιο αυτό φέρει την υπογραφή του συντάκτη του, υποστράτηγου Βασίλιεφσκι και κάποιες διορθώσεις επ’ αυτού, έγιναν από τον αντιστράτηγο Βατούνιν. Ωστόσο, λείπουν οι υπογραφές του αρχηγού του Γενικού Στρατηγείου Ζούκωφ και του κομισάριου Άμυνας, Τιμοσένκο. 🔴Να και πως εξηγεί ο πολύπειρος ιστορικός, την απουσία των υπογραφών των παραπάνω προσώπων: «Απλούστατα, έχουμε μπροστά μας μια τυπική χειρόγραφη κόπια. Προφανώς, το πρωτότυπο καταστράφηκε στη διάρκεια των τακτικών ξεκαθαρισμάτων των αρχείων, διότι δεν έπρεπε να υπάρχει έγγραφο που μαρτυρούσε τα σχέδια επίθεσης της ΕΣΣΔ στη Γερμανία». 🔴Μάλιστα, ο Ρατζίνσκι δεν αφήνει κανένα περιθώριο λάθους: «Όχι, μια τόσο επιμελής δουλειά των αρχηγών του Γενικού Στρατηγείου, δεν μπορούσε να γίνει ένα αγνοία του Αφέντη. Και δεν είναι τυχαίο που, σύμφωνα με το βιβλίο Επισκέψεων του Στάλιν, η τριάδα -Ζούκωφ, Τιμοσένκο, Βασίλιεφσκι- βρέθηκε εκείνες τις μαγιάτικες ημέρες κάμποσες φορές (12, 15, 19, 24 Μαΐου) στο γραφείο του Στάλιν». 🔴Επιπλέον, σύμφωνα με την μαρτυρία του Γιάκοφ Ερμολάγεβιτς Τσαντάγεφ, γενικού γραμματέα του Υπουργικού Συμβουλίου της ΕΣΣΔ, που είχε αναλάβει να καταγράφει τους δημόσιους λόγους του Στάλιν: «Στις 5 Μαΐου 1941, μιλώντας στη συγκέντρωση αποφοίτησης της Ακαδημίας Διοικητών του Κόκκινου Στρατού, ο Στάλιν είπε ανοιχτά: “Τα πράγματα πάνε για πόλεμο, και αντίπαλος θα είναι η Γερμανία. Τώρα που γίναμε δυνατοί, πρέπει να περάσουμε από την άμυνα στην επίθεση”». 🔴Τέλος, ο συγγραφέας παραθέτει έγγραφο που στάλθηκε σε όλες τις σοβιετικές στρατιωτικές μονάδες, στις 15 Μαΐου, το οποίο τις προετοίμαζε ψυχολογικά για επιθετικό πόλεμο: «Καμιά φορά γίνονται κουβέντες για δίκαιους και άδικους πολέμους. Αν μια χώρα επιτεθεί πρώτη σε κάποια άλλη και διεξάγει επιθετικό πόλεμο, ο πόλεμος αυτός θεωρείται άδικος. Κι αντίθετα, αν μια χώρα δέχεται επίθεση και ετοιμάζει μόνο την άμυνά της, τότε ένας τέτοιος πόλεμος θα πρέπει να θεωρείται δίκαιος. Από αυτό, συνάγεται ότι δήθεν ο Κόκκινος Στρατός θα διεξάγει αμυντικό πόλεμο, ξεχνώντας την αλήθεια, ότι κάθε πόλεμος, που θα διεξάγει η Σοβιετική Ένωση, θα είναι δίκαιος». 🔴Το -εμπεριστατωμένο!- τελικό συμπέρασμα του Ρατζίνσκι, με το οποίο συμφωνώ απόλυτα, είναι το εξής: «Ναι, αφού έκλεισε τη συμφωνία με τον Χίτλερ, ο Στάλιν τον ωθούσε σε όλο και περισσότερες κατακτήσεις. Κι όσο η Γερμανία πολεμούσε ενθουσιασμένη, καταστρέφοντας την καπιταλιστική Ευρώπη, ο Στάλιν ετοίμαζε τον Μεγάλο πόλεμο με τον Χίτλερ. Αν νικούσε, θα γινόταν ο εξουσιαστής της καθημαγμένης Ευρώπης και θα σχημάτιζε την ΕΣΣΔ της Ευρώπης». 🔴Τα σχόλια, δικά σας! #Στάλιν #Χίτλερ #ιστορία

🔴Τι ήταν ο Στάλιν; Ένας άθλιος προδότης της πατρίδας του, Γεωργίας! 🔴Από το 1956, που έγινε η αποσταλινοποίηση της ΕΣΣΔ, το όνομα του Στάλιν, που υπήρχε παντού, εξαφανίστηκε και, μέχρι το 1991, κανείς δεν μιλούσε γι' αυτόν. Σαν να μην υπήρξε ποτέ! Τα τελευταία χρόνια, με πρωτοβουλία του συστήματος Πούτιν, γίνεται μια προσπάθεια επανασταλινοποίησης της Ρωσσίας, στο όνομα του «πατριωτισμού». Έτσι, ο Στάλιν θεωρείται «μεγάλος ηγέτης, που έκανε την Ρωσσία υπερδύναμη». 🔴Το κωμικοτραγικό του αφηγήματος, είναι ότι ο Στάλιν ΔΕΝ ήταν Ρώσσος, αλλά Γεωργιανός. Και, οι Γεωργιανοί δεν έχουν καμμιά σχέση με τους Ρώσσους και τους Σλάβους γενικότερα, καθώς ανήκουν στους λαούς του Καυκάσου, έχουν δική τους γλώσσα (και με δικό της αλφάβητο), τον δικό τους πολιτισμό και την δική τους ιστορική διαδρομή. Η μόνη σχέση που έχουν με την Ρωσσία, είναι αυτή του υπόδουλου, από το 1800 έως το 1991, με ένα μικρό διάλλειμα ανεξαρτησίας, από το 1918 μέχρι το 1921. Ο δε τρόπος που τους μεταχειρίζονταν οι Ρώσσοι, ήταν ίδιος και χειρότερος με εκείνον που μεταχειρίζονταν οι αποικιοκρατικές δυνάμεις τους Αφρικανούς και τους Ασιάτες. 🔴Πριν την επικράτησή τους, οι μπολσεβίκοι χαρακτήριζαν την τσαρική Ρωσσία «φυλακή των λαών» και υπόσχονταν πως θα αφήσουν τους λαούς ελεύθερους να αποφασίσουν για την μοίρα τους. Βέβαια, μόλις επικράτησαν, δεν πραγματοποίησαν την υπόσχεσή τους. Χάριν της ιστορικής αλήθειας, οφείλω να αναγνωρίσω ότι επί Λένιν, η θέση των εθνικών μειονοτήτων της Ρωσσίας βελτιώθηκε αισθητά, κυρίως σε ζητήματα γλωσσικά και πολιτιστικά. 🔴Το 1921, ο Λένιν αποφάσισε να ρυθμίσει οριστικά τα ζητήματα με τα πρώην εδάφη της Ρωσσικής Αυτοκρατορίας (Ουκρανία, Λευκορωσσία, Γεωργία, Αρμενία κ,λπ.), που διοικούνταν από εγκάθετους της Μόσχας. Η απόφασή του, ήταν να υπάρξει συνένωση των περιοχών αυτών με την Ρωσσική Ομοσπονδία και το νέο κράτος που προκύψει, να ονομάζεται Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών (ΕΣΣΔ). 🔴Η απόφαση αυτή, προκάλεσε γκρίνιες στην Γεωργία, την οποία διοικούσε ο Γεωργιανός κομμουνιστής Μπούντου Μντιβάνι. Ο οποίος, προκειμένου να κατευνάσει τις αντιδράσεις των συμπατριωτών του, ζήτησε να υπάρξει ένα «φύλλο συκής», μια ανεξαρτησία, έστω και στα χαρτιά. Ο Λένιν τον υποστήριξε και προώθησε την ιδέα μιας Ένωσης Δημοκρατιών, οι οποίες θα δικαιούντο ισονομία και επιπλέον, θα είχαν (θεωρητικά...) το δικαίωμα να αποχωρήσουν από την μελλοντική Σοβιετική Ένωση. 🔴Ωστόσο, ο Λένιν υπέστη οξύ εγκεφαλικό επεισόδιο (το πρώτο στις 26 Μαΐου 1922) και ως εκ τούτου, έχασε τον έλεγχο της κατάστασης. Το γεγονός αυτό, εκμεταλλεύθηκε ο Στάλιν, που μετέβη αμέσως στην πατρίδα του Γεωργία, για να καταπνίξει κάθε ψήγμα ανεξαρτησίας της από την Ρωσσία! Εδώ, να σημειωθεί, ότι ο Στάλιν ντρεπόταν για την καταγωγή του και ποτέ δεν μιλούσε την μητρική του γλώσσα! Πολύ θα ήθελε να ήταν Ρώσσος, κι επειδή δεν ήταν, λειτούργησε ως «βασιλικότερος του βασιλέως»! 🔴Έχοντας στο πλάι του τον επίσης Γεωργιανό προδότη, Σέργκο Ορτζονικίτζε, ηγέτη των μπολσεβίκων της Υπερκαυκασίας (Γεωργίας, Αρμενίας και Αζερμπαϊτζάν), όρισε ως καθήκον των Γεωργιανών κομμουνιστών να «εξαφανίσουν τα σωβινιστικά κατάλοιπα με καυτό σίδερο» και να «συντρίψουν την Λερναία Ύδρα του εθνικισμού». Δηλαδή, την θέληση των συμπατριωτών του για μια ελάχιστη μορφή ανεξαρτησίας. Μάλιστα, ο Ορτζονικίτζε, δεν δίστασε να χειροδικήσει κατά των τοπικών μπολσεβίκων, που «είχαν μολυνθεί από τον τοπικό εθνικισμό». 🔴Ο Λένιν, αν και σε καθεστώς απομόνωσης, πληροφορήθηκε τα καθέκαστα και έγραψε στις σημειώσεις του: «Είναι πασίγνωστο πως οι άνθρωποι ξένης καταγωγής, που πολιτογραφήθηκαν Ρώσσοι, ξεπερνούν πάντα τον εαυτό τους στα θέματα που έχουν σχέση με τα ρωσσικά ζητήματα. Είναι απαραίτητο να διακρίνουμε τον εθνικισμό των καταπιεζόμενων εθνών, από τον εθνικισμό των καταπιεστών. Το χρέος μας είναι να θεωρήσουμε τον Στάλιν πολιτικά υπεύθυνο γι' αυτή την πραγματικά μεγαλορώσσικη σωβινιστική εκστρατεία». 🔴Επειδή δε, την προδοσία πολλοί αγάπησαν, τον προδότη κανείς, με αφορμή την «γεωργιανή υπόθεση», ο Λένιν είχε αποφασίσει να παύσει από κάθε αξίωμα τον Στάλιν, στο 12ο Συνέδριο των Μπολσεβίκων, που θα γινόταν τον Απρίλιο του 1923. Μάλιστα, για την περίπτωση που δεν θα μπορούσε ο ίδιος να παραστεί στο συνέδριο, είχε συντάξει χειρόγραφα την «Πολιτική Διαθήκη» του, στην οποία συνιστούσε στα ηγετικά στελέχη του κόμματος: «Να βρουν τρόπο να απομακρύνουν τον Στάλιν από την θέση του και να τοποθετήσουν έναν άλλον...». 🔴Όμως, τον πρόλαβαν οι εξελίξεις στο θέμα της υγείας του. Στις 16 Δεκεμβρίου 1922, έπαθε δεύτερο εγκεφαλικό και στις 10 Μαρτίου 1923 τρίτο, από το οποίο δεν συνήλθε ποτέ. Απόντος του Λένιν, ο Στάλιν μεθόδευσε έτσι την κατάσταση, ώστε να μην αναγνωστεί στους συνέδρους η πολιτική διαθήκη του Λένιν, κι αντί να χάσει την θέση του, να πάρει την θέση του Λένιν, μετά το τέταρτο και μοιραίο εγκεφαλικό, που έπαθε αυτός, στις 21 Ιανουαρίου 1924. Τραγική ειρωνεία: η πολιτική διαθήκη του Λένιν αναγνώστηκε στο 20ό Συνέδριο, από τον Χρουστσώφ, 33 χρόνια αργότερα, το 1956. 🔴Τα σχόλια, δικά σας! Πηγές: 📍Ισαάκ Ντώϋτσερ, «Στάλιν-Πολιτική Βιογραφία». 📍Έντβαρντ Ρατζίνσκι, «Στάλιν». #Στάλιν #Γεωργία #Ιστορία

Η βιογραφία του Μάικλ Τζάκσον, παρά τις αντιδράσεις και τις αμφισβητήσεις, κατέχει την πρώτη θέση στο διεθνές box office για τέσσερις εβδομάδες και αναμένεται να σπάσει το ρεκόρ για τις πιο εμπορικές μουσικές ταινίες, συγκεντρώνοντας μέχρι στιγμής 703 εκατομμύρια δολάρια. #ΜάικλΤζάκσον #Βιογραφία #Σινεμά