Search

Τον Αύγουστο του 1949, ο Eλληνικός Στρατός εξαπολύει, σύμφωνα με το επιτελικό σχέδιο «Πυρσός», την τελική φάση της επίθεσης του στα υψώματα της οροσειράς του Γράμμου – Βίτσι, τερματίζοντας με την νικηφόρα του προέλαση το δράμα του συμμοριτοπολέμου. Το ερώτημα όμως είναι: τι σηματοδοτεί άραγε αυτή η επέτειος; Αποτελεί μήπως μία «γιορτή μίσους» την οποία οφείλουμε να λησμονήσουμε, ή αντιθέτως ένα γεγονός από το οποίο οφείλουμε  να διδαχθούμε και το οποίο θα έπρεπε να αξιολογήσουμε με θετικό πρόσημο; Ο όρος «γιορτή μίσους» δεν είναι τυχαίος. Έτσι αποκαλεί η ηττηθείσα πλευρά κάθε εκδήλωση μνήμης της πλευράς που νίκησε. Αντίθετα, οι δικές τους εκδηλώσεις, που διαιωνίζουν το δικό τους αφήγημα για τον εμφύλιο είναι για αυτούς οι μόνες ενδεδειγμένες. Η προφανέστατα στρεβλή και μονομερής αυτή αντίληψη ήταν δυστυχώς για μεγάλο διάστημα μονοπωλιακά κυρίαρχη στην ελληνική κοινωνία. Είναι άλλωστε κοινός τόπος ότι οι ηττημένοι κατάφεραν να επιβάλουν το δικό τους ιστορικό αφήγημα στην μεταπολιτευτική Ελλάδα. Η νικήτρια αστική πλευρά ενδιαφέρθηκε για τη νομή και διαχείριση της εξουσίας και οι αποκλεισμένοι από αυτήν «εαμογενείς» και νοσταλγοί, προσανατολισμένοι στην διαμόρφωση συνθηκών ιδεολογικής ηγεμονίας καθώς ήταν, επιχείρησαν να οικοδομήσουν την τελευταία πάνω στον πυλώνα της δικής τους εξιστόρησης του συμμοριτοπολέμου: ένα αφήγημα τόσο προπαγανδιστικό όσο και απλοϊκό, που, αδιαφορώντας για την ιστορική πραγματικότητα, αποθεώνει την πλευρά των ηττημένων ενώ ελεεινολογεί την πλευρά των νικητών. Ευτυχώς η απόσταση του χρόνου έχει επιτρέψει στην ιστορική επιστήμη να ξαναδεί τα γεγονότα πέραν από τους μύθους. Έτσι πλέον γνωρίζουμε πχ. ότι η πραγματική επιρροή των ΕΑΜικών δυνάμεων ιδιαίτερα μετά τα Δεκεμβριανά δεν ήταν μεγαλύτερη από το ένα πέμπτο του πληθυσμού (απέναντι στον ΔΣΕ δεν ήταν μόνο η «επάρατος Δεξιά» εξάλλου, αλλά και το διαχρονικά αντικομμουνιστικό Κέντρο), ότι ο ΔΣΕ ήταν ένας καθαρά ξενοκίνητος στρατός (τόσο από άποψη διαμόρφωσης της στρατηγικής του, όσο και από άποψη και εφοδιασμού/εξοπλισμού), ότι ο σπόρος του συμμοριτοπολέμου μπήκε όταν η ηγεσία του ΕΑΜ άρχισε να εκτελεί συνειδητό σχέδιο εξόντωσης των μη κομμουνιστικών αντιστασιακών ομάδων, και των λεγόμενων «αντιδραστικών», ήδη από το 1943. Ξέρουμε όμως και ευρύτερα, βάσει των μετέπειτα εξελίξεων, τι τύχη επεφυλάσσετο στη χώρα μας εάν είχε ακολουθήσει την πορεία των χωρών του ανατολικού μπλοκ, αλλά και την τυραννία, την ανελευθερία, την καταπίεση, τον εφ’ όρου ζωής εκτοπισμό (έως και την βιολογική εξόντωση) τα οποία θα υφίστατο η πλειοψηφία του ελληνικού λαού – όπως ακριβώς τα υπέστησαν και οι λαοί των χωρών που εγκλωβίστηκαν στο «Σιδηρούν Παραπέτασμα», καθώς παντού οι κομμουνιστές ήταν μειοψηφία και η επιβολή τους επί των αντιφρονούντων υπήρξε ιδιαίτερα σκληρή και απάνθρωπη. Η επέτειος λοιπόν αυτή δεν πρέπει να ξεχαστεί, ούτε πρέπει να επιτρέπουμε να λοιδορείται. Κατ αρχάς δεν πρέπει να λησμονηθεί ότι ήταν το τέλος ενός πολέμου που ποτέ δεν έπρεπε να συμβεί. Από τη στιγμή όμως που δυστυχώς συνέβη, αξίζει δόξα και τιμή στην γενιά εκείνη των μαχητών του Ελληνικού Στρατού που έδωσαν τη μάχη η Ελλάδα να παραμείνει ακέραιη, ελεύθερη και δημοκρατική όσο κι αν ο τελευταίος όρος έτυχε σφετερισμού από την πλευρά που αγωνίζονταν -οποία ειρωνεία!- υπέρ του Σταλινικού – Κομουνιστικού ολοκληρωτισμού…). Και ακριβώς επειδή ούτε η εδαφική μας ακεραιότητα, ούτε η εθνική μας ελευθερία, ούτε η δημοκρατία μας είναι δεδομένες, θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι να τις υπερασπιστούμε. Για αυτό και η φλόγα του αληθούς νοήματος της επετείου πρέπει να παραμένει άσβεστη και η μνήμη δυνατή. Τιμή και δόξα στον εθνικό στρατό μας. #Ιστορία #Ελλάδα #Επανάσταση

Four invaluable paintings by the Renaissance painter Antonello da Messina were stolen from the Museum of Messina in Sicily during a cinematic heist while a large celebration was taking place in the central square, causing shock and a large investigation to identify the robbers. (translated)

Από τα μεγάλα προσκυνήματα της Τήνου, της Πάρου, της Παναγίας Σουμελά μέχρι τα πιο απομακρυσμένα ξωκλήσια, οι Ελληνίδες και οι Έλληνες γιορτάζουν σήμερα, τον Δεκαπενταύγουστο, τη μεγάλη αυτή γιορτή της Ορθοδοξίας. Είναι πάντα μια ευκαιρία αναστοχασμού και αναζήτησης της πραγματικής δύναμης που μας δίνει η πίστη μας για να μπορέσουμε να ξεπεράσουμε όλες τις δυσκολίες, είτε αυτές είναι προσωπικές είτε αφορούν τη χώρα συνολικά. Σήμερα, όμως, η σκέψη μας θα πρέπει να βρίσκεται με αυτές και με αυτούς οι οποίοι δίνουν καθημερινά τον αγώνα απέναντι στις πυρκαγιές του καλοκαιριού: τους πυροσβέστες μας, τους εθελοντές μας, τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων, της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Και φέτος δίνουν αυτή τη δύσκολη μάχη απέναντι στην κλιματική κρίση και μας θυμίζουν ότι γι’ αυτούς δεν υπάρχουν αργίες, δεν υπάρχουν γιορτές. Βρίσκονται καθημερινά ταγμένοι στο καθήκον. Σήμερα, όμως, δεν είναι μέρα για πολλά λόγια. Είναι μία ευκαιρία να περάσουμε λίγες ήρεμες στιγμές με τους ανθρώπους που αγαπάμε, να πούμε ένα μεγάλο ευχαριστώ γι’ αυτά τα οποία μας έχει δώσει ο Θεός και να αντλήσουμε δύναμη να συνεχίσουμε ο καθένας τον δικό του καθημερινό αγώνα. Χρόνια πολλά σε όλες τις Ελληνίδες, σε όλους τους Έλληνες, απανταχού της Γης. #Δεκαπενταύγουστος #ΕλληνικήΠαράδοση #Ορθοδοξία

Σήμερα γιορτάζει η μάνα μας η Μεγαλόχαρη! 🙏💙🌸🤍 Η Παναγία να μας σκεπάζει, να μας προστατεύει και να φωτίζει τον δρόμο μας! Χρόνια πολλά σε όλους τους εορτάζοντες ‼️ Παναγία μου, βοηθειά μας! 🙏💙🇬🇷 https://t.co/4iG37GjM2P #Παναγία #Γιορτή #Ελλάδα

Πρώτα τα γέλια του Ανδρουλάκη στην παρέα μαζί με τον Μητσοτάκη στη γιορτή για την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας Μετά η γυναίκα του Φαραντούρη Μετά η Διαμαντοπούλου Τώρα και αυτό Όλοι πλέον καταλαβαίνουν που ακριβώς πάει το πράγμα και οφείλουν να είναι προσεκτικοί την ώρα της κάλπης γιατί μπορεί να ψηφίσουν ΠΑΣΟΚ και να έχουν για αλλά τέσσερα χρόνια τον Μητσοτάκη πρωθυπουργό #Ελλάδα #Πολιτική #Εκλογές

Μεγάλωσα σε ένα σπίτι που άκουγα τη μητέρα μου να λέει συχνά "Οι ξένοι δεν ξέρουν από οικογένειες. Πετάνε τα παιδιά τους έξω από το σπίτι στα 18". Μέχρι να ζήσω στο εξωτερικό πρώτη φορά βγαίνοντας για μεταπτυχιακα, νόμιζα πως οι ξένοι είναι τίποτα βάρβαροι που δεν αγαπάνε τα παιδιά τους. Εν τω μεταξύ η δική μου οικογένεια μεγαλώνοντας ελάχιστες ώς μηδαμινές σχέσεις είχε με συγγενείς. Αν τύχαινε να γίνει κανένα οικογενειακό τραπέζι κανά Πάσχα, κατέληγε σχεδόν πάντα σε καυγάδες και φωνές. Με τα πολλά ουδέποτε καλλιεργήθηκαν σχέσεις με παππούδες, θείους, θείες και λοιπά. Βγαίνοντας στο εξωτερικό είδα λοιπόν μια άλλη εικόνα. Στην Ολλανδία τα παιδιά πράγματι υπάρχει η κουλτούρα του να εργάζονται από μικρή ηλικία. Από τα 15 έτη είναι νόμιμη η εργασία με συγκεκριμένο ωρομίσθιο και παροχές. Είναι κουλτούρα όχι ανάγκη. Αφού τις περισσότερες φορές θα δεις παιδιά που προέρχονται από αρκετά εύπορες οικογένειες να εργάζονται σε εποχιακές θέσεις εργασίες. Αυτό τους προσφέρει προϋπηρεσία και καλλιεργεί από νωρίς την ικανότητα διαχείρισης των χρημάτων. Το αποτέλεσμα είναι πως πολύ συχνά σε ηλικία 25-30 οι Ολλανδοί εργαζόμενοι έχουν ήδη μια ηγετική θέση στον τομέα τους, έχουν αγοράσει ήδη το δικό τους σπίτι και έχουν κάνει τη δική τους οικογένεια. Ζώντας στην Ολλανδία είδα από μέσα πολλές ολλανδικές οικογένειες. Και τις είδα δεμένες στην πράξη, όχι στα λόγια. Άκουσα συναδέλφους να μου λένε πως γευματίζουν όλοι μαζί οικογενειακά τα σαββατοκύριακα με δεκάδες συγγενείς στο ίδιο τραπέζι. Είδα συναδέλφους να οργανώνουν μεγάλα οικογενειακά ταξίδια με αδέλφια, ξαδέλφια, θείους κλπ όλοι μαζί στο εξωτερικό. Είδα γονείς να στηρίζουν τα παιδιά τους σε κάθε βήμα. Είδα έναν πιο ηλικιωμένο συνάδελφο να μου λέει "Είμαι χαρούμενος γιατί θα δώσω κάποια χρήματα δώρο στα παιδιά μου και τα εγγόνια μου" και όταν του είπα πόσο πρωτόγνωρο είναι αυτό να μου απαντά "Δημήτρη εμείς εδώ λέμε καλύτερα να δίνεις όταν τα χέρια σου είναι ακόμα ζεστά παρά όταν είναι κρύα" . Είδα γονείς που νοιάζονται για τα παιδιά τους πραγματικά, γνωρίζουν τις ανησυχίες, τις έγνοιες και τους στόχους των παιδιών τους. Δεν τα φορτώνουν ενοχές και ψυχολογικά τραύματα.... Είδα οικογένειες να παραμένουν δεμένες ακόμα και όταν οι γονείς χωρίζουν. Με τους χωρισμένους γονείς να βρίσκονται παρόντες και οι δύο στον ίδιο χώρο και σε υπέροχο κλίμα μεταξύ τους σε κάθε γιορτή γενεθλίων των παιδιών τους ή σε κάθε φιλική γιορτή της γειτονιάς. Είδα πεθερικά να νοιάζονται πραγματικά για την οικογένεια των παιδιών τους και να στηρίζουν τη νύφη ή το γαμπρό τους. Είδα αδέλφια να ναι δεμένα και να περνάνε χρόνο μαζί ακόμα και τώρα που έχουν τις δικές τους οικογένειες. Είδα αυτό που στο δικό μου μυαλό θα πει "υγιής οικογένεια". Σήμερα ας μην αναφέρω τι σχέσεις έχω με τη μητέρα μου που κάποτε μου έλεγε "οι ξένοι πετάνε τα παιδιά τους από το σπίτι στα 18". Ας μην αναφέρω τι σχέσεις έχω με τον δικό μου αδελφό ή άλλους πιο μακρινούς συγγενείς. Ας αναφέρω τι είπε κατά λέξη σήμερα η Ελληνίδα ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ. "Δεν υπάρχει η ελληνική οικογένεια του μέλλοντος και για αυτό ακριβώς είμαστε εδώ για να μιλήσουμε σήμερα για διαφορετικότητα. Δε μπορείς να πεις οτι η τυπική οικογένεια του μέλλοντος είναι μια οικογένεια με δυο γονείς και τρία παιδιά." Δεν ξέρω τι καταλαβαίνει κανείς από όλα τα παραπάνω. Δε με νοιάζει αν θα με κατηγορήσει κανείς για όσα πιστεύω. Βλέποντας όλα τα υπουργεία της Ελλάδας να καταστρέφουν οτιδήποτε άπτεται του αντικειμένου τους αντί να το φτιάχνουν ένα πράγμα πιστεύω. Πως στην Ελλάδα έχει χαθεί κάθε λογική από το διευθαρμένο αυτό κράτος...και κάθε στοιχείο αγάπης από πολλές οικογένειες. #οικογένεια #οικογένεια #πολιτισμός #κοινωνία

Ο Αμπντούλ Μπαλούτ, ο οποίος θεωρείται ο δράστης της επίθεσης με αυτοκίνητο κατά του πλήθους στη γιορτή της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας στο Βερολίνο, εμφανίζεται σε βίντεο που βρέθηκε στο κινητό του να αναλαμβάνει την ευθύνη της πράξης του και να διακηρύσσει πίστη στο «Ισλαμικό Κράτος». #Γερμανία #ΛΟΑΤΚΙ #Επίθεση

Πήγε στην γιορτή της εφημερίδας “Δημοκρατία”, που βρίζει καθημερινά την Κυβέρνηση και τον Κυριάκο Μητσοτάκη, έβγαλε μάλιστα εκεί και λόγο, αντιθέτως αρνήθηκε να παραστεί χθες στο Προεδρικό στην δεξίωση για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας, που κύριος συντελεστής της ήταν ο θείος του, το επώνυμο του οποίου ήταν το μόνο του προσόν για να παίξει κάποτε πρωτεύοντα ρόλο στην πολιτική μας σκηνή. Έχασε βέβαια η Βενετιά βελόνι, γιατί αυτός έχει χάσει προ πολλού… #Δημοκρατία #Κυβέρνηση #Πολιτική

Αύριο στο Προεδρικό θα γιορτάσουν την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας. Ο Τασούλας, εμβρόντητος ακόμα που από τοπικός κομματάρχης έγινε Πρόεδρος της Δημοκρατίας, θα δεξιωθεί τους πολιτικούς αρχηγούς - τον Παναγιώτη Κανελλόπουλο, τον Ιωάννη Ζίγδη, μπορεί και τον στρατάρχη Παπάγο μέσα στο κεφάλι του. Θα είναι εκεί σύσσωμη η κυβέρνηση. Θα φάνε καναπεδάκια αφού έχουν φάει τα πόμολα. Θα είναι εκεί ο Βορίδης με το τσεκούρι, ο Άδωνις με τη ρακέτα, που με τη σκυτάλη και τα αυτόγραφα της Χούντας μάς κουνάνε το δάχτυλο στο όνομα της Δημοκρατίας. Θα είναι εκεί οι πολιτικοί αρχηγοί, θλιβεροί κι αμήχανοι, να συνομιλήσουν για λίγο για να τους πάρουν οι τηλεοπτικές κάμερες και να μεταφέρουν στα κανάλια και στα site τούς βαρετούς, επιτηδευμένους διαλόγους τους. «Πού θα πάτε διακοπές, κύριε Πρόεδρε;». «Η κυβέρνηση δεν κάνει ποτέ διακοπές, κύριε Πρόεδρε»… Θα γιορτάσουν την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας σε μία χώρα όπου έχει συντελεστεί η Υποκατάσταση της Δημοκρατίας από τη Διαφθορά, την Ατιμωρησία και τη Μαφία. Αλήθεια, θα είναι και αυτός που έφαγε τη σφαίρα για να γλιτώσει το αφεντικό εκεί; Η Δημοκρατία δικαιούται να έχει επέτειο όταν γιορτάζεται καθημερινά. Σε μία χώρα στην οποία μόλις χθες είχαμε τέσσερα νέα σκάνδαλα τα οποία αντιμετωπίστηκαν πάλι ως «φυσιολογικά» από κυβέρνηση, ΜΜΕ και πολίτες, η Δημοκρατία δε γιορτάζει - ή τουλάχιστον έχει πατήσει ένα πολύχρονο pause στη γιορτή της. Συγχαρητήρια από τώρα σε όσους πολιτικούς αρχηγούς δε θα παραστούν στη δεξίωση. Δεν απέχουν από τη Δημοκρατία αλλά διαφυλάσσουν τον εαυτό τους από μία γκροτέσκα μασκαράτα που έχει ένα στόχο: Να μας καθησυχάσει ότι η Δημοκρατία στη χώρα μας είναι σε κατάσταση να γιορτάζει αντί να πενθεί. #Δημοκρατία #πολιτική #διαφθορά

Η εμφάνιση της Μαίρη Λίντα και του Μανώλη Χιώτη στον Λευκό Οίκο για τα γενέθλια του Lyndon B. Johnson απέδειξε τη δύναμη της ελληνικής μουσικής να ενώνει ανθρώπους χωρίς γλωσσικά και πολιτισμικά εμπόδια, μετατρέποντας τη βραδιά σε μια αυθεντική ελληνική γιορτή με τη συμμετοχή κορυφαίων προσωπικοτήτων, γεγονός που άφησε διαχρονική παρακαταθήκη στην αποδοχή του ελληνικού ήχου στο παγκόσμιο σκηνικό. #ΜαίρηΛίντα #ΜανώληςΧιώτης #ΕλληνικήΜουσική

Σήμερα -ανήμερα της γιορτής του Αγίου Παΐσίου-συμπληρώνονται δέκα χρόνια που πήγα περπατώντας (γιατί ήθελα να κάνω εντύπωση) με εγκεφαλικό στο νοσοκομείο.Ετών 39.Αφού η πρώτη διάγνωση έδειχνε όγκο στον εγκέφαλο όταν ξεκαθάρισε η υπόθεση σχετικά με το τι έχω ο διευθυντής της νευροχειρουργικής μου είπε να πάω να ανάψω μια λαμπάδα ίσα με το μπόι μου γιατί αυτό που αρχικά φοβόντουσαν ήταν κάτι το οποίο πολύ καλύτερο και εντελώς διαχειρίσιμο.Δεν ξέρω αν με βοήθησε ο Άγιος αλλά αν όντως ήταν αυτός σίγουρα δεν σας χωνεύει και πολύ για να με έχετε τόσα χρόνια εδώ μέσα.Κόψτε το τσιγάρο και τα νεύρα και όλα θα πάνε καλύτερα. #Υγεία #Νευροχειρουργική #Ελπίδα

Δεν σου ζητάμε να τους γαμήσεις Το έχεις ήδη κάνει Τους πέταξες έξω απο το φ4 του οακα Είδες την ομάδα σου να το σηκώνει μέσα στη θύρα 13, μέσα στον γαμηστρώνα σου Θα σε θυμούνται για πάντα. Θα θυμούνται τον άνθρωπο που τους χάλασε τη γιορτή. ΓΑΜΙΑ #ooympiacosbc https://t.co/glKr88bcYE #μπάσκετ #Ολυμπιακός #αθλητισμός