Search

Καλό Σεπτέμβρη σε όλους! Το καλοκαίρι πέρασε με πολλές παρεμβάσεις στα σχολεία της πόλης μας αλλά και στήριξη των ενεργειακά ευάλωτων πολιτών. Συνεχίζουμε την προσπάθεια για μια καλύτερη, πιο βιώσιμη πόλη! ✔️ Δάνειο 75 εκ. ευρώ από την ΕΤΕ για τα σχολεία μας ✔️ Εργασίες σε περισσότερα από 70 σχολικά κτίρια ✔️ «Ο Μηχανικός της Γειτονιάς» ✔️ 100 δωρεάν κλιματιστικά ενεργειακής κλάσης Α σε ευάλωτα νοικοκυριά Εσείς ρωτάτε, εγώ απαντώ! #AskDoukas #Σχολεία #Βιωσιμότητα #ΚοινωνικήΣτήριξη

🔴Οι ανθρώπινες απώλειες και οι καταστροφές εξαιτίας της κομμουνιστικής ανταρσίας (1946-1949). 🔴Προχθές, στην ανάρτηση για την επέτειο της μεγαλειώδους νίκης του Εθνικού Στρατού, στον Γράμμο και στο Βίτσι, αναφέρθηκα σ’ αυτά που γλίτωσε η Ελλάδα μας (εδαφικό ακρωτηριασμό, που θα διαρκούσε ως τις μέρες μας). Σήμερα, θα αναφερθώ σ’ αυτά που δεν γλίτωσε η Πατρίδα και ο Λαός μας. Στις φοβερές ανθρώπινες απώλειες, μαχητών και αμάχων, και στις ανείπωτες υλικές καταστροφές, που μας γύρισαν 50 χρόνια πίσω. 🔴Ο επίσημος αριθμός των νεκρών από την πλευρά των αριστερών (Ελλήνων και "Σλαβομακεδόνων"), ήταν 36.839. Ο αριθμός των τραυματιών είναι άγνωστος, καθώς αυτοί μεταφέρονταν σε νοσοκομεία της Γιουγκοσλαβίας και της Αλβανίας. 20.128 αντάρτες του ΔΣΕ πιάστηκαν αιχμάλωτοι, ενώ 21.258 ήταν οι λιποτάκτες - προφανώς βιαίως στρατολογηθέντες. 🔴Από την πλευρά των εθνικών δυνάμεων, ο μακρύς κατάλογος των θυμάτων έχει ως εξής: Εκτελεσθέντες πολίτες: 4.123 Εκτελεσθέντες ιερείς: 165 Πολίτες φονευθέντες από νάρκες: 931 Φονευθέντες αξιωματικοί και άνδρες της χωροφυλακής: 1.579 Φονευθέντες αξιωματικοί και άνδρες του στρατού: 12.777 Τραυματισθέντες αξιωματικοί και άνδρες χωροφυλακής: 2.329 Τραυματισθέντες αξιωματικοί και άνδρες στρατού: 37.732. Αρκετοί από τους τραυματισθέντες, έμειναν ανάπηροι για όλη τους την ζωή. 🔴Στις ανθρώπινες απώλειες, πρέπει απαραίτητα να προστεθούν και τα 28.000 παιδιά που αρπάχτηκαν κυριολεκτικά από τις αγκαλιές των μανάδων τους και μεταφέρθηκαν βιαίως σε κομμουνιστικές χώρες. Αναμφίβολα, το νέο Παιδομάζωμα, ήταν το μεγαλύτερο κομμουνιστικό έγκλημα κατά του μέλλοντος της ελληνικής Φυλής. 🔴Στις σοβαρές καταστροφές που είχε υποστεί η Πατρίδα μας κατά την διάρκεια του πολέμου και της κατοχής, προστέθηκαν οι εξής: Εισβολές συμμοριών σε οικισμούς: 2.030 Επιθέσεις κατά καταυλισμών στρατού ή χωροφυλακής: 1.446 Βολές όπλων κατά οικισμών: 3.150 Δολιοφθορές κατά σιδηροδρομικών γραμμών και συρμών: 525 Καταστροφές γεφυρών σιδηροδρόμων: 330 Καταστροφές γεφυρών αμαξιτών οδών: 476 Σπίτια που καταστράφηκαν ολοσχερώς ή υπέστησαν μεγάλες ζημιές: 100.000 περίπου. 🔴Κι ενώ συνέβαιναν όλα αυτά στην Ελλάδα, στις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης, η ανοικοδόμηση είχε αρχίσει από το 1945. Όπως καταλαβαίνετε, η κομμουνιστική ανταρσία ήταν η πρώτη και κύρια αιτία της μεγάλης οικονομικής καθυστέρησης της Ελλάδας, σε σχέση με τα υπόλοιπα δυτικοευρωπαϊκά κράτη. Της καθυστέρησης, που εκτός των άλλων, οδήγησε εκατοντάδες χιλιάδες Ελληνίδες και Έλληνες, να αναζητήσουν μια καλύτερη τύχη στο εξωτερικό και να μην επιστρέψουν ποτέ πίσω. 🔴Συμπέρασμα: η αριστερά δεν έχει Ιστορία, έχει ποινικό μητρώο! 📍Πηγή: Ευάγγελος Αβέρωφ, "Φωτιά και τσεκούρι". #Ελλάδα #Ιστορία #Πολέμος

-ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΡΟΛ- ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: "ΟΙ ΠΑΙΧΤΕΣ ΒΛΕΠΟΥΝ ΤΟΝ ολυμπιακό ΣΑ ΣΚΑΛΟΠΑΤΙ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΟΥΝ ΜΕΤΑΓΡΑΦΗ ΣΤΗ ΝΟΤΙΓΧΑΜ ΤΗΣ ΠΡΕΜΙΕΡ ΛΙΓΚ" ΡΕ ΑΡΧΙΝΑΝΟΙ ΤΙ ΞΕΣΚΙΣΜΑ ΗΤΑΝ ΑΥΤΟ ΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ 👱‍♀️🤏 ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΑΝΤΙολυμπιακός ΑΠΟ ΑΥΤΟΝ??????? #paofc https://t.co/umTX8VUWEg #Ολυμπιακός #Ποδόσφαιρο #Αντίπαλοι

Επί 5 λεπτά ο Άδωνις εξηγεί οτι τα υπερπλεονάσματα ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΠΑΝΕ ΣΕ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΠΑΡΟΧΕΣ γιατί το απαγορεύει ο κανονισμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το υπερπλεονασμα μπορεί να πάει μόνο σε μείωση χρέους. Κι αφού το χει επαναλάβει ίσα με 10 φορές , γυρίζει ο Στραβελακης και του λέει : " Τα 13 δις αντί να αποπληρώσετε το χρέος, έπρεπε να τα δώσετε σε επενδύσεις και κοινωνικές ομάδες ευάλωτες" Αν οι δημοσιογράφοι που υποτίθεται είναι μορφωμένοι δεν είναι σε θέση να κατανοήσουν δύο απλά πράγματα, μην έχετε απαιτήσεις από κεντροαριστερά ψεκια και ξυλολιομαχους να καταλάβουν. Απορώ με την υπομονή του Άδωνι... Σε ντουβαρι να μίλαγε , περισσότερα θα είχε καταλάβει απ' τον Στραβελακη #Ελλάδα #Οικονομία #Κανονισμοί

Μια πολύ θετική εξέλιξη για το Γενικό Νοσοκομείο Θήρας, που πλεον στη φαρέτρα υπηρεσιών που παρέχει στους πολίτες των Κυκλάδων συμπεριλαμβάνεται και η αποκλειστική διαχειριση του αεροσκάφους του Ιδρύματος Λούλας και Ευαγγέλου Νομικού που προσθέτει ενα ακομη εναέριο μέσο για τη διεκπεραιωση αεροδιακομιδων των επειγοντων περιστατικών. Ομως για να δούμε πως φτάσαμε εδώ. Το Ιδρυμα Λούλας και Ευαγγέλου Νομικού προχώρησε το 1996 στην αγορά ενός αεροσκάφους με αφορμή την απώλεια ενός νεαρού Σαντορινιού. Το αεροσκάφος αυτό εκτοτε για αρκετά χρόνια εξυπηρέτησε πολλούς Σαντορινιούς ασθενείς μεταφέροντάς τους εντελώς δωρεάν και έγκαιρα σε νοσοκομεία των Αθηνών (45λεπτά πτήσης) αλλά και του Ηρακλείου Κρήτης (25 λεπτά πτήσης). Αν και υπήρχαν οι αποφάσεις του Εφετείου Αθηνών, του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, διαταγές ΓΕΑ για στέγαση και χρήση στρατιωτικών αεροδρομίων καθώς δε και με πρωτόβουλία του Υφυπουργού Υγείας Αθ. Γιαννόπουλου εκδοση ΜΟΔ 105 απο ΥΠΑ(2007) , παρόλα αυτά η λειτουργία του παρέμενε ακανόνιστη καθώς δεν υπήρχε σαφές πλαίσιο αξιοποίησής του από το Υπουργειο Υγειας και δεν υπήρξε ποτέ σαφές συμφωνηθεν πλαισιο συνεργασίας του Ιδρύματος Νομικού με το Γενικό Νοσοκομείο Θήρας. Για το λόγο αυτό το 2018 σταμάτησε παντελώς η χρήση του αεροσκάφους από το Νοσοκομείο Σαντορίνης, λόγω έλειψης ενός συμφωνηθεντος κανονιστικού πλαισίου λειτουργίας με το Γενικό Νοσοκομειο Θήρας. Μετά από συνολικά 30 χρόνια θεωρησα και προσωπικά ως Υπουργός Υγειας οτι αυτό επιτέλους πρέπει να λυθεί. Υπάρχουν λύσεις ακομη και για τους πιο πολύπλοκους γόρδιους δεσμούς. Πήρα λοιπόν ως Υπουργός τη πρωτοβουλία να αναθέσω ρητώς στη εκ νέου διοικηση του Νοσοκομείου που ο ίδιος τοποθέτησα, πέραν της διαχείρισης των νοσοκομειακων θεμάτων, να έρθει σε επαφή με το Ίδρυμα του Ευαγγέλου και Λούλας Νομικού για να βρεθεί λυση στο θεμα και να επανεργοποιηθεί το αεροσκάφος και να τεθεί στην υπηρεσία του Γενικού Νοσοκομείου Θήρας. Με μεθοδικές ενεργειες που ακολούθησαν για πρώτη φορά συμφωνήθηκε σαφές ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ μεταξύ Νοσοκομείου Θήρας και Ιδρύματος Λ & Ε Νομικού που συντάχθηκε απο το Διοικητή του Νοσοκομείου Δρ. Κωνσταντίνο Λυκοστράτη σε συνεργασία με τον επιτιμο καθηγητη Δρ. Χαράλαμπο Ρούσσο και με τη σύμφωνη γνώμη του Υπουργείου Υγείας, έτσι ώστε να δωθεί λύση στο χρόνιο αυτό πρόβλημα. Το αποτέλεσμα είναι το αεροσκάφος να αξιοποιείται πλέον με σαφής όρους και προϋποθέσεις από το Νοσοκομείο Θήρας με πλήρη διαφάνεια. Σύμφωνα με τους όρους που συμφωνήθηκαν μεταξύ Νοσοκομείου και Ιδρύματος, το αεροσκάφος έχει έδρα την Σαντορίνη, και μετά από διεργασίες και ειδικές διαμορφώσεις πολλων μηνών που ξεκίνησαν το φθινόπωρο του 2025 με εποπτεία του Ιδρυματος Νομικού σε συνεργασία με τη Διοικηση του Νοσοκομειου, το αεροσκάφος είναι πλέον κατάλληλα διαμορφωμένο σε ασθενοφόρο έχοντας πιστοποιημένο από EASA φορείο, συντηρείται μονιμα με βάση εγκεκριμένο πρόγραμμα συντήρησης από ΥΠΑ η οποία εκδίδει και το ετήσιο Πιστοποιητικό Αξιοπλοίας του, έχει δε πλήρη ασφαλιστική κάλυψη για την συγκεκριμένη χρήση σύμφωνα με την Ευρωπαική οδηγία EU785/2004 REGULATION. Για τη χρηση του αεροσκάφους υπάρχουν μόνιμα 2 πιλότοι μισθωμένοι απο το ίδρυμα, ειδικά διαμορφωμένος χωρος εποπτείας και συντήρησης στο αεροδρόμιο και καθε πτηση συνοδεύεται πάντα απο ιπτάμενο ιατρό. Ο ιατροτεχνολογικός εξοπλισμός του αλλα και ο χωρος εσωτερικά έχουν διαμορφωθεί σύμφωνα με τα δεδομενα του ΕΚΑΒ και κατα αντιστοιχία με τα πτητικά του μέσα. Οι πτήσεις θα λαμβάνουν χωρα παντα σε συνεργασία με το ΕΚΑΒ για τη εναέρια παρακολουθηση της αλλα και για τη μεταφορά των ασθενών απο το ΓΝΘ προς το αεροδρόμιο και αντιστοίχως απο αεροδρόμια προορισμου προς εφημερεύοντα νοσοκομεια. #Υγεία #Αεροδιακομιδές #Σαντορίνη

Όταν κάποιος σκοτώνει κάποιον άνθρωπο, πόσω μάλλον τα τρία παιδιά του, πρέπει να απομακρύνεται από την κοινωνία. Για πάντα. Το ερώτημα πρέπει να είναι αν θα μπει ισόβια σε κανονική φυλακή ή αν θα μπει ισόβια σε ψυχιατρική πτέρυγα φυλακής, όπου θα λαμβάνει τη φροντίδα που χρειάζεται. Είχαμε κάμποσους τέτοιους ασθενείς - ισοβίτες στο ψυχιατρικό κατάστημα του Κορυδαλλού όταν εργαζόμουν εκεί. Το ενδεχόμενο να θεωρηθεί ότι η #LindsayClancy είχε το «ακαταλόγιστο» και τελικά, αργά ή γρήγορα, να βγει έξω -στην κοινωνία- μια μάνα, ένας γονιός, που έπνιξε τα ίδια του τα παιδιά είναι τρομακτικό. Δεν ξέρω καν αν θα μπορέσει να αντέξει να ζήσει η ίδια ελεύθερη στην κοινωνία ποτέ. Είναι ένα πράγμα η αναγνώριση και η ευαισθητοποίηση σχετικά με διαταραχές ψυχικής υγείας που επηρεάζουν πολλές μητέρες μετά τον τοκετό. Είναι άλλο πράγμα η ψυχική νόσος να μετατρέπεται σε εισιτήριο επιστροφής στην κοινωνία για κάποιον που έχει αφαιρέσει τρεις ζωές. #ΨυχικήΥγεία #Κοινωνία #Δικαιοσύνη

Ξεμείνατε και εσείς το καλοκαίρι στην πόλη ανοιγοκλείνοντας το Air Condition, μη τυχόν πληρώσετε ένα νεφράκι στους λογαριασμούς; 💣Είναι 15 Αυγούστου και όσοι κυκλοφορήσαμε αυτές τις μέρες σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, μάλλον ποτέ ξανά δεν είδαμε να έχει ξεμείνει τόσος κόσμος. ✍Και επίσης μάλλον ποτέ ξανά δεν είδαμε να έχουν ξεπηδήσει στους δρόμους τόσες κατσαρίδες, αλλά αυτό είναι άλλο ζήτημα, που συνδιάζει την αφραγκία των πολιτών, των Δήμων και την κλιματική κρίση, οπότε θα το συζητήσουμε μια άλλη στιγμή. 🧨Στο θέμα μας: «Οι μισοί Έλληνες φέτος το καλοκαίρι δεν θα κάνουν διακοπές, με βάση έρευνα ΙΕΛΚΑ. Είστε ευχαριστημένοι με την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί μετά από 7 χρόνια της Νέας Δημοκρατίας στην εξουσία;» ρωτήσαμε την κυβέρνηση Πώς προσπάθησε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα; 👉Μα φυσικά εφάρμοσε τις κλασικές συνταγές: Διότι πίσω από κάθε εξουσία υπάρχουν καλοπληρωμένοι επικοινωνιολόγοι που κάνουν τα δικά τους. Πάμε να δούμε τις τακτικές μία-μία 1. Προκαταβολική αναγνώριση για να μη φανεί αναλγησία. Ξεκινά με το: «Προφανώς και δεν μπορεί κανείς να πανηγυρίζει ή να δηλώνει ικανοποιημένος…» Αυτό είναι το κλασικό concession: αναγνωρίζει το πρόβλημα στην αρχή, ώστε να μην κατηγορηθεί ότι το αγνοεί. Όμως η αναγνώριση δεν οδηγεί σε ανάληψη ευθύνης. Λειτουργεί ως ασπίδα πριν αρχίσει η μετατόπιση. 2. Αλλαγή κλίμακας του προβλήματος Η ερώτηση είναι πολύ συγκεκριμένη: οι μισοί Έλληνες δεν θα κάνουν διακοπές. Η απάντηση το μεταφέρει σε ευρύτερο πεδίο: «παρατεταμένη περίοδος ακρίβειας», «κόστος ζωής», «στεγαστική κρίση». Έτσι, το συγκεκριμένο κοινωνικό σύμπτωμα — ότι άνθρωποι σε χώρα με τεράστια ακτογραμμή δεν μπορούν να κάνουν διακοπές — χάνεται μέσα σε ένα γενικότερο πλαίσιο ακρίβειας. 3. Ιεράρχηση που υποβαθμίζει το θέμα Λέει: «δεν υποτιμώ τις διακοπές σε καμία περίπτωση, αλλά… το κόστος διαβίωσης, η στεγαστική κρίση είναι ακόμα πιο σημαντικές παράμετροι». Το «δεν υποτιμώ, αλλά» κάνει ακριβώς αυτό: σχετική υποτίμηση. Δεν λέει ότι οι διακοπές είναι αδιάφορες, αλλά τις μεταφέρει χαμηλότερα στην κλίμακα των προβλημάτων. Άρα η πίεση της ερώτησης μειώνεται. 4. Μετατόπιση ευθύνης στο παρελθόν / στον ΣΥΡΙΖΑ χωρίς να τον κατονομάζει Το κεντρικό σημείο είναι: «μια κυβέρνηση επίσης συγκρίνεται με το τι παρέλαβε». Αυτό απαντά στην ερώτηση για τα 7 χρόνια ΝΔ όχι ως απολογισμό της ΝΔ, αλλά ως σύγκριση με την προηγούμενη κατάσταση. Επικοινωνιακά λέει: ναι, υπάρχει πρόβλημα, αλλά κοιτάξτε από πού ξεκινήσαμε. 5. Από το αποτέλεσμα στην προσπάθεια Η ερώτηση ζητά κρίση για το αποτέλεσμα: μετά από 7 χρόνια, οι μισοί δεν κάνουν διακοπές. Η απάντηση μετακινείται στην πρόθεση και στην προσπάθεια: «τι προσπαθεί να κάνει», «προσπαθώντας συνεχώς», «χρειάζεται σκληρή δουλειά», «χρειάζεται πολλή προσπάθεια». Έτσι η κυβέρνηση δεν κρίνεται από το κοινωνικό αποτέλεσμα, αλλά από την εικόνα ότι εργάζεται για τη βελτίωση. 6. Χρήση σχετικών δεικτών αντί για το συγκεκριμένο πρόβλημα Αντί να απαντήσει στο «50% δεν θα κάνει διακοπές», μιλά για: «απόσταση από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο», «ρυθμούς αύξησης του κατά κεφαλήν διαθέσιμου εισοδήματος». Αυτά μπορεί να είναι πολιτικά χρήσιμα ως δείκτες, αλλά δεν απαντούν άμεσα στο ερώτημα: τι κάνετε για όσους δεν μπορούν να πάνε ούτε λίγες ημέρες διακοπές; 7. Επιλογή ευνοϊκού μέτρου σύγκρισης Δεν απαντά με βάση το βιωματικό μέτρο: αν ο μισθός φτάνει για διακοπές, ενοίκιο, τρόφιμα, μετακινήσεις. Απαντά με βάση συγκριτικά μεγέθη: «ευρωπαϊκός μέσος όρος», «ρυθμοί αύξησης». Αυτό επιτρέπει να παρουσιαστεί πρόοδος ακόμη και όταν η καθημερινότητα παραμένει ασφυκτική. 8. Χρονική εξομάλυνση Η ερώτηση αφορά το φετινό καλοκαίρι. Η απάντηση το ανοίγει σε βάθος χρόνου: «αυτά τα 7 χρόνια έχουμε μειώσει την απόσταση…» Άρα το οξύ παρόν μετατρέπεται σε αφήγημα σταδιακής βελτίωσης. Το σημερινό πρόβλημα δεν εξαφανίζεται, αλλά παρουσιάζεται ως στάδιο μιας θετικής πορείας. 9. Μετατροπή κοινωνικού δικαιώματος σε δημοσιονομικό πρόβλημα Εκεί που η ερώτηση θέτει το θέμα ως κοινωνική αδυναμία — οι άνθρωποι δεν μπορούν να κάνουν διακοπές — η απάντηση το μεταφέρει στη λογική των διαθέσιμων πόρων: «να αυξήσουμε τα φορολογικά έσοδα, μειώνοντας φόρους», «να επιστρέψουμε στην κοινωνία αυτό το οποίο έχει στερηθεί», «όσο παραπάνω καταφέρουμε να συγκεντρώσουμε…» Άρα το θέμα δεν είναι τι χρειάζονται οι πολίτες, αλλά τι επιτρέπει ο δημοσιονομικός χώρος. 10. Προληπτική επίθεση σε υποτιθέμενες «μαγικές λύσεις» Λέει: «δεν πρόκειται εμείς να υιοθετήσουμε τη λογική των μαγικών συνταγών» και «να τάξουμε χρήματα από εκεί που δεν υπάρχουν». Αυτό είναι πολύ συνηθισμένο μοτίβο. Δεν απαντά σε συγκεκριμένη πρόταση που του έγινε — γιατί στην ερώτηση δεν προτάθηκε κάτι τέτοιο. Δημιουργεί όμως έναν φανταστικό αντίπαλο: όποιος ζητά μέτρα για τους ανθρώπους που δεν κάνουν διακοπές, περίπου ζητά «μαγικές συνταγές». 11. Ψευδές δίπολο: ρεαλισμός ή λαϊκισμός Η απάντηση στήνει το δίπολο: εμείς = σοβαρότητα, σκληρή δουλειά, όχι δανεικά οι άλλοι = μαγικές συνταγές, λεφτά που δεν υπάρχουν. Έτσι η συζήτηση μετακινείται από το «ποιο είναι το πρόβλημα και τι κάνετε;» στο «εμείς είμαστε υπεύθυνοι, οι άλλοι ανεύθυνοι». 12. Εξωτερικοποίηση της κρίσης Λέει: «αυξημένο κόστος ζωής και στην Ελλάδα και στην υπόλοιπη Ευρώπη». Αυτό λειτουργεί αποενοχοποιητικά: το πρόβλημα δεν εμφανίζεται ως αποτέλεσμα συγκεκριμένων εθνικών πολιτικών, αλλά ως ευρωπαϊκό ή διεθνές φαινόμενο. Άρα μειώνεται η κυβερνητική ευθύνη. 13. Αποπολιτικοποίηση της φτώχειας Η φτώχεια και η αδυναμία διακοπών εμφανίζονται ως τεχνικό/οικονομικό πρόβλημα: διαθέσιμο εισόδημα, φορολογικά έσοδα, προγράμματα, δημοσιονομικός χώρος. Δεν εμφανίζονται ως ζήτημα ανισότητας, μισθών, αισχροκέρδειας, τουριστικής εμπορευματοποίησης, κόστους στέγασης, ακτοπλοϊκών, εργασιακής επισφάλειας. 14. Απαντά σε άλλο ερώτημα Η πρώτη ερώτηση είναι: «Είστε ευχαριστημένοι με την κατάσταση μετά από 7 χρόνια ΝΔ;» Η απάντηση ουσιαστικά γίνεται: «Η κατάσταση είναι δύσκολη, αλλά βελτιώνεται σε σχέση με το παρελθόν και εμείς δουλεύουμε χωρίς λαϊκισμό». Άρα δεν απαντά καθαρά: «ναι, είμαστε ικανοποιημένοι» ή «όχι, αποτύχαμε σε αυτό». Αποφεύγει την πολιτική αυτοαξιολόγηση Μετά από όλα αυτά προσπάθησα να θέσω εκ νέου το πρόβλημα στις πραγματικές διαστάσεις του: Επί του συγκεκριμένου, επειδή η Ελλάδα είναι η χώρα με τη μεγαλύτερη ακτογραμμή στην Ευρώπη και οι άνθρωποί της δεν μπορούν να κάνουν διακοπές, παρόλα αυτά. Το βλέπετε αυτό ως πρόβλημα; Επειδή έρχονται τώρα και οι ζέστες, η κατάσταση θα είναι αποπνικτική στις πόλεις. Σχεδιάζετε να κάνετε κάτι για ακριβώς αυτό το πρόβλημα που αντιμετωπίζει το 50% των Ελλήνων; Και δείτε εδώ πηκτή επικοινωνιακή διαχείριση: Στη δεύτερη απάντηση του κυβερνητικού εκπροσώπου φαίνονται καθαρά εξόφθαλμα μοτίβα επικοινωνιακού damage control. Δείτε τα. 1. Από το καθολικό πρόβλημα σε μερικά προγράμματα Το ερώτημα αφορά το γεγονός ότι περίπου το 50% των Ελλήνων δεν θα κάνει διακοπές. Η απάντηση, όμως, μετατοπίζεται σε επιμέρους προγράμματα: «πάρα πολλά επιδοτούμενα προγράμματα τουρισμού» «Χίος pass» «Έβρος pass» Εδώ υπάρχει αναντιστοιχία κλίμακας. Το πρόβλημα αφορά τη μισή κοινωνία. Η απάντηση φέρνει επιμέρους προγράμματα, συχνά τοπικά, στοχευμένα ή περιορισμένης εμβέλειας. 2. Ονομαστική απαρίθμηση ως απόδειξη πολιτικής Το «Χίος pass», το «Έβρος pass» κ.λπ. λειτουργούν επικοινωνιακά ως απόδειξη δράσης μέσω απαρίθμησης. Δηλαδή, η απάντηση δίνει ονόματα προγραμμάτων για να δημιουργηθεί αίσθηση κυβερνητικής παρέμβασης, χωρίς να απαντά στο κρίσιμο ερώτημα: πόσους καλύπτουν, με τι ποσά, με ποια επάρκεια, και αν μπορούν πράγματι να απαντήσουν σε ένα πρόβλημα που αφορά περίπου το 50% των πολιτών. 3. Μετατόπιση από τους πολίτες στις πληγείσες περιοχές Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος λέει ότι τα προγράμματα έχουν «διττή αξία»: αφενός να βοηθηθούν πολίτες που έχουν ανάγκη, αφετέρου να στηριχθούν περιοχές μετά από φυσικές καταστροφές ή κρίσεις. Έτσι, η συζήτηση μετακινείται. Από το δικαίωμα των ανθρώπων στην ανάπαυση και στις διακοπές, περνά στην περιφερειακή στήριξη και στην αποκατάσταση περιοχών. Πρόκειται για υπαρκτό θέμα, αλλά όχι για απάντηση στο συγκεκριμένο πρόβλημα που τέθηκε. 4. Το πρόβλημα παρουσιάζεται ως ζήτημα «ανάγκης», όχι ως κανονικότητα για τη μισή κοινωνία Η αναφορά σε «συμπολίτες μας που έχουν ανάγκη» μετατρέπει το ζήτημα σε προνοιακό πρόβλημα: κάποιοι ευάλωτοι χρειάζονται βοήθεια. Όμως το ερώτημα δείχνει κάτι πολύ βαρύτερο: δεν μιλάμε για μια μικρή ομάδα ευάλωτων, αλλά για περίπου τη μισή κοινωνία. 5. Απουσία συγκεκριμένης νέας δέσμευσης Στο ερώτημα αν σχεδιάζεται κάτι για ακριβώς αυτό το πρόβλημα, η απάντηση είναι ότι «κάνουμε ήδη πράγματα» και στη συνέχεια γίνεται μια γενική αναφορά στην αύξηση του εισοδήματος. Δεν υπάρχει νέο μέτρο, χρονοδιάγραμμα, ποσό, αριθμός δικαιούχων ή σαφής αναγνώριση ότι τα υπάρχοντα μέτρα δεν επαρκούν. 6. Επιστροφή στο μεγάλο αφήγημα της κυβέρνησης Στο τέλος η απάντηση επιστρέφει στο βασικό κυβερνητικό αφήγημα: «να ανεβάζουμε συνολικά το εισόδημα των πολιτών». Δηλαδή, ακόμα και όταν η ερώτηση αφορά ένα πολύ συγκεκριμένο πρόβλημα, η απάντηση επανέρχεται στο γενικό αφήγημα: ανάπτυξη, εισόδημα, φορολογικά έσοδα, υπευθυνότητα. 7. Δημοσιονομική ηθικολογία Η φράση «χωρίς να δανειζόμαστε από τις επόμενες γενιές» βάζει ηθικό βάρος σε κάθε απαίτηση για μεγαλύτερη στήριξη. Υπονοεί ότι πιο γενναία μέτρα θα ήταν ανεύθυνα απέναντι στο μέλλον. Έτσι, η σημερινή κοινωνική ανάγκη αντιπαρατίθεται με την ευθύνη προς τις «επόμενες γενιές». 8. Ουδέτερη περιγραφή μιας κρίσης Δεν λέγεται ότι οι κυβερνητικές πολιτικές δεν επαρκούν ή ότι η αγορά λειτουργεί με τρόπο που αποκλείει μεγάλο μέρος της κοινωνίας από τις διακοπές. Αντίθετα, η κρίση περιγράφεται ως κάτι που απλώς «βιώνουμε»: «βιώνουμε μία παρατεταμένη περίοδο ακρίβειας». Η ακρίβεια εμφανίζεται σαν φυσικό φαινόμενο, όχι σαν πεδίο πολιτικών επιλογών, ρυθμίσεων και ευθυνών. 9. Επικοινωνιακή εξουδετέρωση της αγανάκτησης Το ερώτημα έχει ισχυρό κοινωνικό φορτίο: μια χώρα με τεράστια ακτογραμμή, καύσωνες στις πόλεις και περίπου μισό πληθυσμό χωρίς δυνατότητα διακοπών. Η απάντηση το μετατρέπει σε ήρεμη, τεχνοκρατική, διαχειριστική συζήτηση: προγράμματα, εισόδημα, έσοδα, φόροι, Ευρώπη, προσπάθεια. Έτσι χαμηλώνει η ένταση του προβλήματος. 10. Ελεγχόμενη αυτοκριτική χωρίς πολιτικό κόστος Οι φράσεις «υπάρχει ακόμα πολύς δρόμος» και «χρειάζεται πολύ δουλειά ακόμη» μοιάζουν με αυτοκριτική. Όμως είναι μια ακίνδυνη αυτοκριτική. Δεν κατονομάζει αποτυχία, δεν αναλαμβάνει συγκεκριμένη ευθύνη, δεν λέει τι δεν λειτούργησε. Απλώς παρουσιάζει την κατάσταση ως μια προσπάθεια που συνεχίζεται. 11. Το τελικό μήνυμα που επιχειρείται να περάσει Το υπονοούμενο της απάντησης είναι σαφές: Ναι, υπάρχει πρόβλημα, αλλά δεν αποτελεί ένδειξη κυβερνητικής αποτυχίας. Είναι αποτέλεσμα δύσκολης κληρονομιάς, ευρωπαϊκής ακρίβειας και περιορισμένων δημοσιονομικών δυνατοτήτων. Η κυβέρνηση ήδη κάνει πράγματα, τα εισοδήματα βελτιώνονται, και όποιος ζητά περισσότερα κινδυνεύει να εμφανιστεί ως υπέρμαχος «μαγικών λύσεων». Με άλλα λόγια, το βασικό επικοινωνιακό μήνυμα είναι: «Μην κοιτάτε ότι οι μισοί δεν μπορούν να κάνουν διακοπές. Κοιτάξτε ότι είμαστε καλύτερα από πριν, ότι υπάρχουν κάποια προγράμματα, ότι δεν μπορούμε να κάνουμε μαγικά, και ότι γενικά η πορεία είναι θετική» #Καλοκαίρι #Αθήνα #Διακοπές

In the new episode of the podcast "Come a Little Closer," Pavlina Voulgaraki talks with Elena Domazaki about the courage required from women to claim their space, express their opinions, and actively participate in the process of preventing child sexual abuse, highlighting the importance of sensitivity and social responsibility. (translated)

In the new episode of the podcast "Come a little closer," Pavlina Voulgaraki discusses with Elena Domazaki the professional and personal position of women in a world full of challenges, highlighting the importance of the courage to express our opinions and talk about sensitive issues such as child sexual abuse. (translated)

In Spain, authorities have launched an investigation into the possible shooting attack on a rare Iberian orca with injuries to its dorsal fin, while organizations warn about the vulnerability of this group of cetaceans, which numbers less than 40 representatives, and condemn any harm to these animals. (translated)

🎓 Η σημερινή μέρα για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια ήταν ένα Βατερλώ. ❌Το μόνο που διέσωσε λίγο τον Μητσοτακικό νεοφιλελευθερισμό ήταν η αντίδραση Τσίπρα. Το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα, αντί να αξιοποιήσει το χαστούκι του ΣτΕ στα (3) ιδιωτικά πανεπιστήμια για να αμφισβητήσει ολόκληρο το νεοφιλελεύθερο πλαίσιο Μητσοτάκη, αξιοποίησε την είδηση για να δώσει διαπιστευτήρια «σύνεσης» [σε ποιον;] και να εγγυηθεί τη συνέχιση του νεοφιλελεύθερου πλαισίου. 📣 Το κόμμα Τσίπρα έγραψε ότι: «Με σύνεση και υπευθυνότητα η ΕΛ.Α.Σ. και ο Πρόεδρος Αλέξης Τσίπρας έχουμε δεσμευτεί στην τήρηση της νομιμότητας και στην αναγκαία αλλαγή του θεσμικού πλαισίου που αφορά τα παραρτήματα διεθνών ιδιωτικών πανεπιστημίων στην Ελλάδα.» 🙃 Πρόκειται για post που σε κάνει να αναρωτιέσαι αν πίσω απ'τα Social Media του κόμματος κρύβεται ο Ευάγγελος Βενιζέλος. 🚫 Θυμίζω το TINA είναι το ακρωνύμιο του “There Is No Alternative” («Δεν υπάρχει εναλλακτική») 🇬🇧 Η Θάτσερ είχε μόλις αναλάβει την κυβέρνηση το 1979 και προωθούσε ένα πρόγραμμα δραστικής αλλαγής της βρετανικής οικονομίας: περιορισμό του κρατικού παρεμβατισμού, μονεταρισμό, περιορισμό δημόσιων δαπανών & ιδιωτικοποιήσεις. Λίγο μετά την άνοδό της στην εξουσία, στις 21 Μαΐου 1980 έκανε την δήλωση που έμελλε να μείνει στην Ιστορία: “Yet I believe people accept there’s no real alternative.” 🧠 Η πολιτική επιστήμονας Astrid Séville, σε μελέτη της για το TINA, το αναλύει ως πολιτική στρατηγική που εμφανίζεται στον θατσερισμό, στην τριτοδρομική πολιτική (καλή ώρα) και αργότερα στη διαχείριση της ευρωπαϊκής οικονομικής κρίσης. Όταν μια απόφαση παρουσιάζεται ως αναγκαία και χωρίς εναλλακτική, ο χώρος της πολιτικής διαφωνίας περιορίζεται: αντί να συζητάς ποια κοινωνία θέλουμε, συζητάς κυρίως πώς θα εφαρμοστεί αυτό που θεωρείται αναπόφευκτο. 🏦 Γι' αυτό το TINA συνδέθηκε τόσο με τον νεοφιλελευθερισμό των δεκαετιών 1980–2000. Η θέση δεν ήταν απλώς «οι αγορές λειτουργούν καλύτερα». Στη ριζικότερη εκδοχή της ήταν περίπου: 📈 παγκοσμιοποίηση + απελευθέρωση αγορών + ιδιωτικοποίηση + δημοσιονομική πειθαρχία δεν είναι μία πολιτική επιλογή ανάμεσα σε άλλες· αποτελούν τις μόνες ρεαλιστικές δυνατότητες μιας σύγχρονης οικονομίας. ⚙️ Έτσι δημιουργείται μια ενδιαφέρουσα αντιστροφή: κάτι βαθιά πολιτικό και ιδεολογικό παρουσιάζεται ως αναγκαιότητα. ✊ Αυτός είναι και ο λόγος που το TINA έγινε αγαπημένος στόχος της Αριστεράς και του κινήματος ενάντια στη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση. 🌍 Το κίνημα απάντησε με το περίφημο σύνθημα: ✨ “Another world is possible” — «Ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός» ⛈️ Αυτό φώναζε πριν 25 χρόνια ο Αλέξης #Τσίπρας στο κίνημα της Γένοβας το 2001. 🔄 Ε σήμερα φώναξε το αντίθετο. (Πώς σας φαίνεται το νέο σήμα;) #Πανεπιστημια #Νεοφιλελευθερισμός #Πολιτική #Εκπαίδευση