Search

🔴Η μυθολογία της αριστεράς, η κατασκευή «ηρώων» και η περίπτωση της Ζόγιας Κοσμοντεμιάνσκαγια. 🔴Μια «πατεντα» της αριστεράς, είναι η κατασκευή ηρώων, με σκοπό τη διατήρηση του περιβόητου «ηθικού πλεονεκτήματος». Οι παλαιότεροι «ήρωες» της αριστεράς, ήταν ο Βελουχιώτης, ο Γλέζος και ο Λαμπράκης. Οι νεότεροι, είναι η «Ηλένια», ο Γρηγορόπουλος, ο Φύσσας και ο «Ζακ». Πρόκειται για μια ακόμα σοβιετική πατέντα. 🔴Σήμερα, θα αναφερθώ στο σοβιετικό πρότυπο κατασκευής μιας «ηρωίδας», για να δείτε τις ομοιότητες με ανάλογες περιπτώσεις στην Ελλάδα. Η «ηρωίδα» ήταν η Ζόγια Κοσμοντεμιάνσκαγια, η περίπτωση της οποίας παρουσιάζει σημαντικές ομοιότητες με αυτήν της «Ηλένιας», με την μόνη διαφορά ότι η «Ηλένια» ήταν ανύπαρκτο πρόσωπο, ενώ η Κοσμοντεμιάνσκαγια υπαρκτό. 🔴Η Ζόγια Κ., ήταν μόλις 18 ετών το 1941, όταν εντάχθηκε σε μια ανταρτική ομάδα του Κόκκινου Στρατού. Στις 27 Νοεμβρίου 1941, ήταν μέλος ομάδας που εισήλθε σε εδάφη που κατείχαν οι Γερμανοί, με την αποστολή να κάψουν τα σπίτια του χωριού Πετρίστσεβο, στα πλαίσια της υπ’ αριθμόν 0428 Διαταγής του Στάλιν, για καταστροφή κάθε οικισμού, της σοδειάς και των αποθηκών τροφίμων, στα κατεχόμενα εδάφη, προκειμένου να μην βρίσκουν οι Γερμανοί στέγη και τροφή. Βέβαια, έτσι στερούνταν στέγης και τροφής και οι σοβιετικοί άμαχοι που κατοικούσαν στις περιοχές αυτές, αλλά αυτό δεν ενδιέφερε καθόλου τον «πατερούλη». 🔴Σύμφωνα με το αφήγημα, η Ζόγια Κ. έβαλε φωτιά σε τρία σπίτια, στα οποία υποτίθεται πως έμεναν Γερμανοί. Όμως, οι Γερμανοί συνέλαβαν έναν από τους αντάρτες, ο οποίος «κάρφωσε» το σημείο συνάντησης των παρτιζάνων, κι έτσι οι Γερμανοί συνέλαβαν την Ζόγια. Την βασάνισαν με απάνθρωπο τρόπο, αλλά αυτή έμεινε σιωπηλή μέχρι τέλους. Μετά, την οδήγησαν στην κρεμάλα, παρουσία όλων των κατοίκων του χωριού. Την ώρα που της περνούσαν την θηλιά στον λαιμό, αυτή άρχισε να εμψυχώνει τους συμπατριώτες της να αντισταθούν, ενώ ταυτόχρονα απειλούσε τους Γερμανούς. 🔴Εδώ, το αφήγημα έχει δύο όψεις. Την εποχή του Στάλιν, υποτίθεται πως η Ζόγια Κ. φώναξε τα εξής: «Αντίο, σύντροφοι! Πολεμήστε, μη φοβάστε! Ο Στάλιν θα έρθει». Μετά την αποσταλινοποίηση, τα τελευταία λόγια της «ηρωίδας» άλλαξαν: «Κρεμάστε με! Είμαστε 200 εκατομμύρια. Δεν μπορείτε να μας κρεμάσετε όλους». 🔴Το αφήγημα έγινε γνωστό, μετά από ένα αγιογραφικό για την Ζόγια άρθρο του δημοσιογράφου της Pravda, Πιότρ Λίντωφ, στις 27 Ιανουαρίου 1942. Μετά το άρθρο, της απονεμήθηκε ο τίτλος της «Ηρωίδας της Σοβιετικής Ένωσης», κι από κει και πέρα, δρόμοι, πλατείες, σχολεία κ.α. πήραν τ’ όνομα του «γενναίου» κοριτσιού, αγάλματά της στήθηκαν (ακόμα και στο μετρό της Μόσχας), συγγραφείς, καλλιτέχνες, γλύπτες και ποιητές της αφιέρωσαν έργα τους, ενώ το 1944, γυρίστηκε και μια ταινία για την ζωή και το «ηρωικό» της τέλος. 🔴Όμως, τον καιρό της περεστρόικα, απελευθερώθηκε η ιστορική έρευνα, κι έτσι κατέρρευσε η μυθολογία. Σύμφωνα, λοιπόν, με ιστορικούς ερευνητές, στο Πετρίστσεβο δεν στάθμευαν γερμανικά στρατεύματα. Και δεν συνέλαβαν Γερμανοί την Ζόγια Κ., αλλά οι εξοργισμένοι χωρικοί που τους έκαψε τα σπίτια. Και την λιντσάρισαν! Επίσης, είναι εξαιρετικά αμφίβολο αν επεζησε του λιντσαρίσματος και εν συνεχεία παραδόθηκε στους Γερμανούς, που την κρέμασαν. Και βέβαια, οι ηρωικές της παραινέσεις προς τους συμπατριώτες της και οι απειλές προς τους Γερμανούς την ώρα που της περνούσαν την θηλιά στον λαιμό, δεν ειπώθηκαν ποτέ. 🔴Την εποχή Πούτιν, η Ρωσσία επέστρεψε στις «εργοστασιακές ρυθμίσεις». Έτσι, αφού πρώτα φιμώθηκε η ιστορική έρευνα, με την ποινικοποίηση της «υποτίμησης των κατορθωμάτων του σοβιετικού λαού κατά τον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο», ζωντάνεψε ξανά ο μύθος της Ζόγιας. Έτσι, το 2020, γυρίστηκε κι άλλη ταινία, για τα «κατορθώματά» της, με χρηματοδότηση του ρωσσικού κράτους και κατασκευάστηκε ένα μουσείο στον (υποτιθέμενο) τόπο του μαρτυρίου της, στο οποίο οργανώνονται υποχρεωτικά σχολικές εκδρομές. Πηγές: 📍Nina Tumarkin, «The Living and the Dead: The Rise and Fall of the Cult of World War II in Russia». 📍Andrew Nagorski, «The Greatest Battle». #Ιστορία #Αριστερά #Ηρωίδες

🛡️ Προτεραιότητά μας η ασφάλεια των πολιτών ! Το Γραφείο Απεντομώσεων Χώρων του Δήμου Αθηναίων πραγματοποιεί τακτικές παρεμβάσεις σε πάρκα, πλατείες, φρεάτια και σημεία αυξημένου κινδύνου. Με τον ΕΟΔΥ να χαρακτηρίζει «πάρα πολύ έντονη» την κυκλοφορία του ιού του Δυτικού Νείλου στην Αττική για το 2026, ενισχύουμε τις δράσεις μας: 📍 Στοχευμένη προνυμφοκτονία με εγκεκριμένα βιοκτόνα, παγίδες και φυσικές λύσεις. 📍 Έκτακτες ακμαιοκτονίες μόνο όταν επιβάλλεται από τον ΕΟΔΥ, με απόλυτη ασφάλεια για ανθρώπους και ζώα. 📍 Συνεχής έλεγχος σε ανθυγιεινές εστίες, νοσοκομεία, κοιμητήρια και άλση. ⚠️ Η πρόληψη είναι υπόθεση όλων μας. Δεν αφήνουμε στάσιμα νερά σε αυλές, μπαλκόνια και γλάστρες και χρησιμοποιούμε κατάλληλα εντομοαπωθητικά. #Ασφάλεια #ΔήμοςΑθηναίων #Πρόληψη

Η Μαρία Καρυστιανού είπε σήμερα ότι το πρόγραμμα του κόμματός της θα το ανακοινώσει λίγο πριν από τις εκλογές για να μην της το κλέψουν! Κάπως καλύτερη η αιτιολόγηση από το να έλεγε ότι δεν το ανακοινώνει για να μην της το ματιάσουν. Η κυρία Καρυστιανού λέει ότι ήδη την έκλεψε ο Τσίπρας, αλλά πώς γίνεται; Αφού ο Τσίπρας κατά παράδοση κλέβει Κασσελάκη, σύμφωνα πάντα μόνο με τον Κασσελάκη. (Αλήθεια, αυτοί οι δύο γιατί δεν ενώνονται; Είναι ίδιοι! Δεξιοί, αντιπολιτεύονται Τσίπρα αντί για Μητσοτάκη, όλο τους αντιγράφουν και όλο διώχνουν εκείνοι τα στελέχη τους που έχουν ήδη φύγει.) Πριν ανακοινώσει καν κόμμα η Καρυστιανού, θυμάστε που κάποιοι λέγαμε ότι οι συγγενείς ίσως έπρεπε να ζητήσουν την αντικατάστασή της και, ακόμα νωρίτερα, ότι τα κατηγορητήρια που έφτιαξε με τη Γρατσία ήταν τραγικά; Θυμάστε πόσο λίγοι ήμασταν; Θυμάστε τι bullying φάγαμε τότε; Αυτό όμως που με θυμώνει πραγματικά είναι ότι ένα τόσο ασόβαρο κόμμα απογοητεύει τα εκατομμύρια των ανθρώπων που κατέβηκαν στις πλατείες για τα Τέμπη. Και δίνει την ευκαιρία στους κυβερνητικούς προπαγανδιστές να αμφισβητήσουν τη σοβαρότητα των Τεμπών ως κρατικού εγκλήματος το οποίο συνεχίζει να κραυγάζει για δικαιοσύνη. #Καράστεια #Εκλογές #Πολιτική

Ο Δεκαπενταύγουστος είναι βαθιά συνδεδεμένος με τις παραδόσεις μας. Μια ημέρα πίστης, αλλά και μια ευκαιρία να επιστρέψουμε στους τόπους μας, να μοιραστούμε στιγμές και να θυμηθούμε όσα μας ενώνουν. Και μπορεί αυτές τις ημέρες το μυαλό μας να ταξιδεύει στα νησιά και στα χωριά μας, όμως η Αθήνα παραμένει όμορφη και τον Αύγουστο. Πιο ήσυχη, με έναν διαφορετικό ρυθμό, μας καλεί να την περπατήσουμε και να ανακαλύψουμε ξανά τις γειτονιές, τις πλατείες και τις μικρές, ξεχωριστές γωνιές της. Από την πόλη μας, εύχομαι ολόψυχα χρόνια πολλά σε όλες και όλους και ιδιαίτερα σε όσες και όσους γιορτάζουν. Η σκέψη μας είναι και στους ανθρώπους που αυτές τις ημέρες παραμένουν στις θέσεις τους και εργάζονται για όλους εμάς. Στους εργαζόμενους του Δήμου Αθηναίων, αλλά και σε κάθε άνθρωπο που βρίσκεται στο καθήκον. Χρόνια πολλά, με υγεία, αγάπη και όμορφες στιγμές. ΥΓ. Στην εικόνα, ο Ιερός Ναός Κοιμήσεως Θεοτόκου Χρυσοσπηλαιωτίσσης, στην οδό Αιόλου. #Δεκαπενταύγουστος #Αθήνα #παράδοση

🪖 Θυμάστε τον Φλώρο; Τον πρ. αρχηγό του στρατού; 📱 Τον παρακολουθούσαν με το Predator. Είχαν πρόσβαση στο μικρόφωνο και την κάμερα του κινητού του, στις πιο ευαίσθητες στιγμές του και στις πιο κρίσιμες πληροφορίες για τον ελληνικό στρατό. Τα κρατάνε κάποιοι εγκληματίες, άγνωστο πού. 🚨 Αν κάτι είναι επικίνδυνο για τη λεγόμενη «εθνική ασφάλεια», είναι να έχει κάποιος όλα τα δεδομένα του πρ. αρχηγού του στρατού. Και είναι τρομακτικά ανεύθυνο ο ίδιος ο πρ. αρχηγός του στρατού να μη θέλει να ψάξει ποιος τον παγίδευσε, για ποιον δούλευε και πού βρίσκονται σήμερα τα ευαίσθητα κρατικά και στρατιωτικά δεδομένα. 😨 Και ο Φλώρος φοβήθηκε ακόμα και να κάνει μήνυση. Φοβήθηκε να ψάξει ποιος τον παρακολουθούσε και πού βρίσκονται τα ευαίσθητα κρατικά δεδομένα. ⚖️ Όπως επισημαίνει ο δικηγόρος Ζαχαρίας Κεσσές, ο Φλώρος παγιδεύτηκε στις 27 Ιανουαρίου 2021 με προσωποποιημένο μήνυμα για την αντικατάσταση αερόσακου σε αυτοκίνητο Citroën, την ίδια ημέρα που συμμετείχε στη Σύνοδο της Στρατιωτικής Επιτροπής του ΝΑΤΟ. Ο Φλώρος δεν ζήτησε ποτέ τη δίωξη όσων τον παγίδευσαν, απουσίαζε από τη δίκη, δεν προσέφυγε στη Δικαιοσύνη και δεν παρέδωσε τη συσκευή του για έλεγχο στις δικαστικές αρχές. Ακόμη και μετά την πρωτόδικη καταδίκη ιδιωτών για την παγίδευσή του. Ο Κεσσές θυμίζει επίσης ότι στις συνεδριάσεις του ΚΥΣΕΑ συμμετείχαν, εκτός από τον ίδιο, και άλλα παγιδευμένα μέλη της κυβέρνησης. 🦁 Ε, λοιπόν, αυτός ο ατρόμητος άνδρας βρυχάται σαν λιοντάρι: «Όποιος πατήσει στο ελληνικό έδαφος, πρώτα θα τον κάψουμε και μετά θα τον ρωτήσουμε ποιος είναι». 😂 Σιγά, ρε Σταλόνε. Φοβήθηκες να κάνεις ακόμα και μια εξουσιοδότηση σε δικηγόρο. Φοβήθηκες να μπεις στο gov gr και θα πας τώρα στην πρώτη γραμμή να διακινδυνεύσεις τη ζωή σου; 🐱 Στις παρακολουθήσεις από ΕΥΠ και την εταιρεία του Ισραήλ, γατάκια. 💪 Αλλά σε κάνα ξυπόλυτο στον Έβρο και σε καμία μωρομάνα, το παίζουν Σβαρτζενέγκερ. ❓Ο Φλώρος κόντρα σε κάθε λογική δεν αναζήτησε ποτέ ποιος τον παγίδευσε και πού βρίσκονται τα δεδομένα του. Θα πρέπει να μας εξηγήσει τα ανεξήγητα : Γιατί; ΥΓ Να πω ότι έχει το Ισραήλ τον τρόπο του να ασκεί πιέσεις αλλά έχουμε και εμείς δικούς μας τρόπους να πιέζουμε. Απλά εμάς είναι στο φως του ήλιου και της δημοκρατίας. Τα λέμε 9 Αυγούστου στις πλατείες όλης της χώρας με το March to Gaza (Η συνέντευξη στο Πρώτο Θέμα και τον Γιώργο Ευγενίδη) #παρακολουθησεις #εθνικήασφάλεια #Δικαιοσύνη #Στρατός

🔴Ο ψεύτης Τσίπρας και η μία και μοναδική αλήθεια που είπε στον ελληνικό λαό. 🔴Χθες βράδυ, στο Προεδρικό Μέγαρο, έγινε η καθιερωμένη δεξίωση του Π.τ.Δ., για την επέτειο της αποκατάστασης της δημοκρατίας στην Ελλάδα. Με την απουσία των πολιτικών αρχηγών των περισσότερων κομμάτων της αντιπολίτευσης, αλλά αυτή είναι μια άλλη ιστορία. 🔴Θυμήθηκα, λοιπόν, μια ανάλογη εκδήλωση που είχε γίνει πριν από 18 χρόνια, στις 24 Ιουλίου 2008. Τότε, ο αρχηγός του Συνασπισμού, Αλέξης Τσίπρας, είχε προσέλθει συνοδευόμενος από μια άγνωστη στο κοινό κοπέλα, από την Αφρική. Επρόκειτο για την Καντίτσα Σάνκο, από την Σιέρα Λεόνε, κι όπως δήλωσε ο νεαρός τότε Αλέξης: «Πρώτη φορά ήρθα στο Προεδρικό Μέγαρο και για να μην πλήξω, έφερα μαζί μου και την Καντίτσα. Το δικαιούται, είναι δεύτερης γενιάς μετανάστρια. Αυτή είναι η σύγχρονη πολυπολιτισμική Ελλάδα. Αυτό ήθελα να δείξω». 🔴Μπορεί, λοιπόν, σε άλλες περιπτώσεις, να είπε ο Τσίπρας «ένα κάρο ψέματα» στον ελληνικό λαό (ότι θα «σκίσει» το μνημόνιο, μ’ έναν νόμο κι ένα άρθρο, ότι δεν θα αναγνωρίσει το «επαχθές χρέος», ότι θα καταργήσει τον ΕΝΦΙΑ κ.τ.λ., κ.τ.λ., κ.τ.λ.), κερδίζοντας επάξια τον τίτλο του μεγαλύτερου πολιτικού ψεύτη της σύγχρονης ελληνικής Ιστορίας, αλλά οφείλω να ομολογήσω ότι σε ένα θέμα ήταν ειλικρινέστατος και συνεπέστατος! 🔴Ποτέ δεν έκρυψε ότι πίστευε στην πολιτική των «ανοιχτών συνόρων», για όλης της γης τους επίδοξους λαθρομετανάστες και στην «πολυπολιτισμικότητα», ως την νέα πραγματικότητα μιας -μη ελληνικής!- Ελλάδας. Κι έτσι, από την Καντίτσα το 2008, έφτασε το 2015 στο αμίμητο «η θάλασσα δεν έχει σύνορα», που έδωσε το σύνθημα στις καραβιές που έφερναν καθημερινά στην Ελλάδα χιλιάδες λαθρομετανάστες, από 120 (!!!) διαφορετικές χώρες του κόσμου, οι οποίοι «λιάζονταν» σε δρόμους, πεζοδρόμια, πάρκα και πλατείες των ακριτικών νησιών και στην συνέχεια της Αθήνας! 🔴Επειδή δε, «έξις δευτέρα φύσις», μην νομίζετε ότι έκανε... rebranding κι άλλαξε απόψεις. Κι αν ποτέ υπάρξει «δεύτερη φορά αριστερά», να είστε σίγουροι πως θα είναι πολύ χειρότερη κι απ’ την πρώτη! #Ελλάδα #πολιτική #μετανάστευση

🖋️ Κύριε Εισαγγελέα, Σκέφτηκα πάρα πολύ πριν σου στείλω αυτή την επιστολή. Επτά χρόνια τώρα κρατάω μέσα μου ένα μυστικό. Αν και, για να είμαι ειλικρινής, δεν είναι ακριβώς μυστικό. Το έχουν δει εκατομμύρια άνθρωποι. Το έχουν ακούσει σε εξεταστικές επιτροπές, το έχουν διαβάσει σε πορίσματα, σε δικογραφίες, σε δημοσιογραφικές έρευνες και σε αποφάσεις ευρωπαϊκών θεσμών. Ο κόσμος το 'χει τούμπανο κι αυτοί κρυφό καμάρι. Δεν σου γράφω επειδή εμπιστεύομαι τη Δικαιοσύνη. Ούτε επειδή πιστεύω ότι, ξαφνικά, θα θελήσει να ερευνήσει εκείνους που κυβερνούν, όπως ερευνά έναν διαδηλωτή, έναν φοιτητή ή έναν αναρχικό που κατονομάστηκε μέσα σε ένα ανώνυμο e-mail. Σου γράφω γιατί δεν πιστεύω στη Δικαιοσύνη μετά θάνατον. Και γιατί τα επτά αυτά χρόνια μαζεύτηκαν πολλοί νεκροί, πολλά δισεκατομμύρια, πολλά απόρρητα έγγραφα, πολλές συμπτώσεις και πάρα πολλές παραιτήσεις ανθρώπων που, κατά τα άλλα, δεν είχαν κάνει τίποτα. Στην αρχή ήταν τα χρήματα στα μέσα ενημέρωσης. Εκατομμύρια μοιράστηκαν σε κανάλια, εφημερίδες, ιστοσελίδες, ιστολόγια και μέσα που έπρεπε να ενημερώσουν τον κόσμο. Άλλα πληρώθηκαν γενναιόδωρα. Άλλα αποκλείστηκαν. Κάποια δεν πληρούσαν ούτε τις βασικές προϋποθέσεις. Το ονόμασαν ενημερωτική εκστρατεία. Εμείς το ξέραμε ως εξαγορά της σιωπής. Μετά άρχισαν οι παρακολουθήσεις. Πολιτικοί, υπουργοί, στρατιωτικοί, επιχειρηματίες και δημοσιογράφοι βρέθηκαν να παρακολουθούνται από την ΕΥΠ ή να γίνονται στόχοι του Predator. Η ΕΥΠ είχε ήδη περάσει απευθείας στον έλεγχο του πρωθυπουργικού γραφείου. Όταν αποκαλύφθηκε η υπόθεση, παραιτήθηκαν ο διοικητής της και ο γενικός γραμματέας του πρωθυπουργού. Μας είπαν ότι όλα ήταν νόμιμα. Ύστερα μας είπαν ότι ήταν πολιτικά λανθασμένα. Μετά μας είπαν ότι κανείς δεν γνώριζε τίποτα. Όμως όλοι όσοι έπρεπε να μη γνωρίζουν, βρίσκονταν στο ίδιο κτίριο. Δεν ξέρω ποιος πάτησε τα κουμπιά. Ξέρω μόνο ότι οι στόχοι δεν ήταν τυχαίοι και ότι, κάθε φορά που η έρευνα πλησίαζε κάπου, εμφανιζόταν μπροστά της ένα απόρρητο, μια επίκληση της εθνικής ασφάλειας ή ένας νόμος που μόλις είχε αλλάξει. Μετά ήρθαν τα Τέμπη. Δεν χρειάζεται να σου πω τι έγινε. Το γνωρίζει ολόκληρη η χώρα. Το έμαθε όλη η υφήλιος. Ένα σιδηροδρομικό δίκτυο χωρίς ολοκληρωμένη τηλεδιοίκηση και σηματοδότηση. Μια σύμβαση που έπρεπε να έχει τελειώσει χρόνια πριν. Ρουσφέτια, παρατάσεις, τροποποιήσεις, πληρωμές και έργα που παρέμεναν ημιτελή. Προειδοποιήσεις εργαζομένων που είχαν προηγηθεί και αγνοήθηκαν. Και έπειτα, πενήντα επτά άνθρωποι δεν γύρισαν ποτέ στα σπίτια τους. Αμέσως μετά άρχισε το μπάζωμα. Χώματα μετακινήθηκαν. Συντρίμμια απομακρύνθηκαν. Ο τόπος άλλαξε πριν προλάβει να απαντήσει σε όλα τα ερωτήματα. Οι οικογένειες ζητούσαν στοιχεία και άκουγαν ότι διακινούν θεωρίες συνωμοσίας. Κάθε φορά που εμφανιζόταν μια νέα αποκάλυψη, η κυβέρνηση έβρισκε μια νέα λέξη για να την εξαφανίσει. Ανικανότητα. Ανθρώπινο λάθος. Παρανόηση. Εργασίες αποκατάστασης. Ποτέ συγκάλυψη. Το περίεργο είναι ότι, όταν υπάρχουν τόσοι νεκροί, όλοι θυμούνται τις ευθύνες του τελευταίου υπαλλήλου. Κανείς δεν θυμάται ποιος διοικούσε, ποιος υπέγραφε, ποιος παρέλαβε έργα, ποιος γνώριζε τις ελλείψεις και ποιος διαβεβαίωνε ότι όλα λειτουργούσαν άψογα. Μετά ήρθε το ναυάγιο στην Πύλο. Ένα αλιευτικό που μετέφερε έως και επτακόσιους πενήντα ανθρώπους βυθίστηκε μέσα στην ελληνική ζώνη έρευνας και διάσωσης. Οι Αρχές γνώριζαν την ύπαρξή του επί δεκαπέντε ώρες πριν χαθεί στη θάλασσα. Μόνο εκατόν τέσσερις άνθρωποι σώθηκαν. Ογδόντα δύο σοροί ανασύρθηκαν. Περισσότεροι από πεντακόσιοι άνθρωποι εξαφανίστηκαν στον βυθό. Ανάμεσά τους γυναίκες και παιδιά που βρίσκονταν κλεισμένα στα αμπάρια. Οι επιζώντες είπαν ότι το σκάφος του Λιμενικού έδεσε το αλιευτικό με σχοινί και προσπάθησε να το ρυμουλκήσει. Είπαν ότι τότε το πλοίο άρχισε να ταλαντεύεται, ανατράπηκε και βυθίστηκε. Το Λιμενικό αρνήθηκε ότι συνέβη κάτι τέτοιο. Αλλά το κράτος δεν περίμενε να μάθει τι πραγματικά έγινε. Συνέλαβε εννέα επιζώντες. Τους ονόμασε διακινητές. Τους φόρτωσε τους θανάτους των ανθρώπων που είχαν μόλις δει να πνίγονται δίπλα τους και τους κράτησε προφυλακισμένους επί έντεκα μήνες, μέχρι που το δικαστήριο απέρριψε την υπόθεση. Αργότερα, ο Συνήγορος του Πολίτη κατέγραψε σοβαρές και επίμεμπτες παραλείψεις ανώτερων αξιωματικών του Λιμενικού και ενδείξεις ακόμη και για θανατηφόρα έκθεση. Όμως μέχρι τότε οι νεκροί είχαν ήδη ονομαστεί «μεταναστευτικές ροές». Οι επιζώντες είχαν ήδη μετατραπεί σε κατηγορουμένους. Ύστερα αποκαλύφθηκαν τα βοσκοτόπια. Άνθρωποι δήλωναν εκτάσεις που δεν είχαν. Ζώα που δεν υπήρχαν. Βοσκοτόπια εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά από τον τόπο κατοικίας τους. Δημόσιες εκτάσεις παρουσιάζονταν σαν ιδιωτικές και ευρωπαϊκές ενισχύσεις κατέληγαν σε ανθρώπους που εμφανίζονταν ξαφνικά ως νέοι αγρότες. Κανείς δεν είδε τίποτα. Ούτε οι διοικήσεις. Ούτε οι υπουργοί. Ούτε οι βουλευτές που τηλεφωνούσαν για να εξυπηρετήσουν κόσμο. Ούτε όσοι διόριζαν, αντικαθιστούσαν και απομάκρυναν τους προέδρους του ΟΠΕΚΕΠΕ. Χρειάστηκε να μπουν Ευρωπαίοι εισαγγελείς στα γραφεία για να αρχίσουν όλοι να θυμούνται ότι κάτι ίσως δεν πήγαινε καλά. Και όταν η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία ζήτησε να ερευνήσει βουλευτές και πρώην υπουργούς, βρέθηκε πάλι μπροστά στο γνώριμο ελληνικό θαύμα: την ασυλία, την ειδική διαδικασία και το Κοινοβούλιο που αναλαμβάνει να ερευνήσει τον εαυτό του. Σου γράφω επίσης για τις απευθείας αναθέσεις, τους κλειστούς διαγωνισμούς, τους μετακλητούς, τους συγγενείς, τους φίλους, τους συμβούλους και τις εταιρείες που εμφανίζονταν πάντα την κατάλληλη στιγμή και πάντα με το αζημίωτο. Δεν γνωρίζω όλους τους ιδιοκτήτες. Γνωρίζω όμως τη μέθοδο. Έκτακτη ανάγκη. Επείγουσα διαδικασία. Εθνικός λόγος. Εμπιστευτική σύμβαση. Εμπορικό απόρρητο. Και στο τέλος ένας λογαριασμός που τον πληρώνει κάποιος ο οποίος δεν προσκλήθηκε ποτέ στο τραπέζι. Σου γράφω για τους δημοσιογράφους που παρακολουθήθηκαν, απειλήθηκαν ή σύρθηκαν στα δικαστήρια. Για όσους έκαναν έρευνες και αντιμετωπίστηκαν σαν εχθροί του κράτους. Για τα μέσα που έμαθαν να μη ρωτούν και για τους παρουσιαστές που έμαθαν να απαντούν πριν ακόμη μιλήσει ο υπουργός. Σου γράφω για την αστυνομική βία, για τους ανθρώπους που χτυπήθηκαν σε πλατείες, δρόμους, πανεπιστήμια και αστυνομικά τμήματα. Για τους νεκρούς από αστυνομικά πυρά. Για τα βίντεο που έδειχναν άλλα από όσα έγραφαν οι πρώτες ανακοινώσεις. Για τις έρευνες που καθυστερούσαν μέχρι να ξεχαστούν τα ονόματα. Σου γράφω για τις πυρκαγιές, τις πλημμύρες και τις καταστροφές όπου το επιτελικό κράτος εμφανιζόταν πριν από την τραγωδία σε παρουσιάσεις και εξαφανιζόταν όταν οι άνθρωποι ανέβαιναν στις στέγες για να σωθούν. Μετά επέστρεφε για να μοιράσει ευθύνες. Στον άνεμο. Στη βροχή. Στην κλιματική κρίση. Στους πολίτες που δεν απομακρύνθηκαν αρκετά γρήγορα. Σου γράφω για το ίδιο αυτό παρεάκι. Όχι για μια παρέα σε κάποια κατάληψη των Εξαρχείων. Αλλά για το Μέγαρο Μαξίμου. Για μια παρέα σε υπουργικά γραφεία, διοικητικά συμβούλια, εργολαβίες, τηλεοπτικά στούντιο και κομματικές εκδηλώσεις. Κάποιοι ήταν μαζί από παλιά. Κάποιοι μπήκαν αργότερα. Άλλοι άλλαζαν υπουργείο κάθε φορά που κάτι αποκαλυπτόταν. Μετά από κάθε σκάνδαλο εξαφανιζόταν ένας γενικός γραμματέας, ένας διοικητής, ένας υφυπουργός ή ένας συνεργάτης. Οι υπόλοιποι συνέχιζαν κανονικά. Έδιναν συνεντεύξεις. Μιλούσαν για σταθερότητα. Μιλούσαν για αριστεία. Μιλούσαν για κράτος δικαίου. Και κυρίως μιλούσαν για τοξικότητα κάθε φορά που κάποιος ανέφερε τα ονόματα των νεκρών. Δεν έχω φωτογραφίες από κάποιον εμπρησμό. Έχω πρωτοσέλιδα, πορίσματα, συμβάσεις, κοινοβουλευτικά πρακτικά, παραιτήσεις, δικογραφίες, αποφάσεις ευρωπαϊκών οργάνων και δηλώσεις υπουργών που διαψεύδουν τις προηγούμενες δηλώσεις τους. Δεν ζητάω κάποιο αντάλλαγμα. Ούτε προστασία. Απλώς ήθελα να βγάλω αυτό το βάρος από μέσα μου. Επτά χρόνια περίμενα μήπως μιλήσει κάποιος θεσμός. Μήπως κάποιος εισαγγελέας διαβάσει όσα διαβάζουν οι πολίτες. Μήπως κάποιος αστυνομικός αναζητήσει στοιχεία χωρίς να περιμένει πρώτα ένα ανώνυμο e-mail. Μήπως κάποια εξεταστική επιτροπή εξετάσει πραγματικά. Μήπως κάποια Δικαιοσύνη θυμηθεί ότι η εξουσία δεν αποτελεί τεκμήριο αθωότητας για πάντα. Τώρα, λοιπόν, που αποκτήσαμε και «Ελληνικό FBI», είναι μια καλή ευκαιρία να δούμε τι μπορεί να κάνει. Αν θα συνεχίσει να εξιχνιάζει μόνο όσα είναι εύκολα και πολιτικά κατασκευασμένα. Ή αν θα χτυπήσει κάποτε την πόρτα εκείνων που κυβερνούν. Όλα τα στοιχεία είναι μπροστά σας. Αρκεί να θέλετε να τα δείτε._ Ένας ανώνυμος πολίτης #Δικαιοσύνη #Διαφάνεια #Ευθύνες

Η πόλη ζει το καλοκαίρι! Για έναν μήνα, το φεστιβάλ «Καλοκαίρι στην Αθήνα 2026», που επιμελείται ο ΟΠΑΝΔΑ, φέρνει 63 δωρεάν εκδηλώσεις σε 50 σημεία της πόλης και στις 7 Δημοτικές Κοινότητες. 🎭🎶💃Μουσική, θέατρο, χορός, stand-up comedy και δράσεις για παιδιά ταξιδεύουν στις γειτονιές μας, προσφέροντας στιγμές χαράς και δημιουργίας για όλους. 📍Από τον Εθνικό Κήπο και το Ζάππειο μέχρι τον Νέο Κόσμο και τον Κολωνό, πλατείες, πάρκα και δημόσιοι χώροι γεμίζουν ζωή, δημιουργία και συναντήσεις. Αυτό το καλοκαίρι, δίνουμε ραντεβού στις γειτονιές της Αθήνας, με ελεύθερη είσοδο για όλους. #Καλοκαίρι #Φεστιβάλ #Αθήνα

Ο θυμός των Αγανακτισμένων το 2011 μετατράπηκε σε συλλογική αφήγηση για την κοινωνική ανισότητα και την πολιτική χρεοκοπία, αλλά 15 χρόνια αργότερα, οι νέοι αυτοί είτε μετανάστευσαν, είτε βυθίστηκαν στην επισφάλεια, είτε κουράστηκαν και αποσύρθηκαν, ενώ η αντίληψή τους για τον εαυτό και τον κόσμο έχει αλλάξει ριζικά. #Αγανακτισμένοι #Πλατείες #Θυμός