Search

3 παίχτες της Ρεάλ στη φάση , και οι 3 κάνουν φάουλ. Φοβερό non-call , σε μια γωνία της Ελλάδας ο Βασιλακόπουλος έχει πάθει ονείρωξη #Olympiacosbc https://t.co/dv7iceAsxY #Basketball #RealMadrid #GreekBasketball

Το αποψινό παιχνίδι της Ρεάλ απέναντι στον #OlympiacosBC ήταν ένα πάρα πολύ καλό μάθημα για τον ΠΑΙΚΤΑΡΑ, Γιάν Μοντέρο, για να καταλάβει που έρχεται!!! Το πάθημα, θα γίνει μάθημα. Προχωράμε με σκληρή δουλειά ομαδάρα! 🔴⚪💪🏻 * Ευτυχώς τους κερδίσαμε όταν έπρεπε. 😉 https://t.co/0Jv7Jf62z3 #ΡεάλΜαδρίτης #Μπάσκετ #Ολυμπιακός

Σαν παιδί από επαρχία το πρώτο μου γήπεδο ήταν στις 20 Μαρτίου του 2002. Παναθηναϊκός Ρεάλ 2-2 Εκείνο το βράδυ «βαφτίστηκα» στην λεωφόρο και ακόμη και σήμερα μου έχει μείνει αξέχαστο. Από τότε αγάπησα το ☘️ περισσότερο και ανυπομονούσα πότε θα πάω να το ξανά δω. Παιδί από επαρχία όπως είπα δεν μπορούσα να το βλέπω συνέχεια. Τηλεόραση - τηλεόραση και ανυπομονησία για το πότε θα ξανά πάω στην λεωφόρο. Όλοι στο σχολείο είχαμε μια τέτοια εμπειρία. Όλοι θυμόμασταν το πρώτο μας γήπεδο και ποτέ θα ξανά πάμε. Παναθηναϊκοί - Ολυμπιακοί - Αεκτζηδες… Εκείνο το βράδυ στο γκολ του Γκούμα, ήμουν ψηλά στην θύρα 12 και βρέθηκα 20 καθίσματα πιο κάτω. Αυτό το συναίσθημα ακόμη το θυμάμαι. Μετά στην επιστροφή - στάση στα Goodys. Γεμάτο παναθηναϊκοί να φωνάζουμε «και όταν το κύπελλο σηκώσω - μπορεί να παλαβασω». Είναι τρομερό ότι έχουν περάσει σχεδόν 20 χρόνια και ακόμη το θυμάμαι σαν έγινε χθες βράδυ. Εκείνη την φορά πήρα φανέλα , κασκόλ και το πιο σημαντικό την εμπειρία του γηπέδου. Αυτά με «πότιζαν» όλο το χρόνο - σε όλες τις ήττες και σε όλα τα βράδια που κλαίγαμε από την στεναχώρια. Εγώ από πατέρα Ολυμπιακό - εκείνο το βράδυ βαφτίστηκα Παναθηναϊκός. Δημοτικό πήγαινα και έτσι ο φίλος του πατέρα μου - έκανε την κίνηση ματ. Το γήπεδο με έκανε. Η λεωφόρος. Τα παιδιά στην θύρα 12. Τα 20 καθίσματα στο γκολ του Γκούμα. Από τότε αν και μικρός δεν είχα καμία αμφιβολία! Πλέον ήμουν βαφτισμένος Παναθηναϊκός. Εκείνη την μπλούζα ίσως και να έκανα και μια εβδομάδα να την βγάλω. Γιατί είπα αυτή την ιστορία ; Για να δείξω ότι το γήπεδο μπορεί να μην είναι η καθημερινότητα πολλών για διάφορους λόγους αλλά σίγουρα είναι ο προορισμός . Είναι η πυξίδα και αμφιβάλω αν χωρίς αυτήν θα είχαμε το ίδιο πάθος για την ομάδα. Και σίγουρα από προσωπική εμπειρία είναι η κολυμπήθρα. Φανταστείτε τότε το εισιτήριο να είχε μια περιουσία. Φανταστείτε να έπρεπε ο πατέρας μου να στερηθεί άπειρα πράγματα για έναν απλό αγώνα. Ίσως δεν πήγαινα ποτέ και είμαι σίγουρος ότι δεν θα ήμουν ο ίδιος οπαδός. Υπάρχουν διοικήσεις που φτιάχνουν γενιές οπαδών. Υπάρχουν διοικήσεις που αρμέγουν τις γενιές που έφτιαξαν οι άλλοι. Ο καθένας αποφασίζει πως θέλει να μείνει στην ιστορία… #Παναθηναϊκός #ποδόσφαιρο #γύροςτηςΕλλάδας

The Mediterranean unites its voice and Europe must listen to it. Greece, Cyprus, Italy, and Malta are forming a strong front for an environmentally responsible but realistic European shipping policy, as evidenced by our joint Declaration. As (translated)

Δεν εχω συναντήσει ποτε προπονητή πιο ταιριαστό στην Φιλοσοφία του Συλλόγου απο τον Μέντι. Εμπαίνες να παίξεις με την Μπαρτσα και την Ρεαλ και την επαίζες στα ίσα. Φτάνει με τις μαλακίες. Φτάνει. #Φιλόσοφία #Ποδοσφαιρο #Σύλλογος

Ενα κενό, ενα κενό που μεγαλώνει Στο τελευταίο του τραγούδι, με την αγαπημένη του Ερυθρόλευκη που σαν προμο ευχήθηκε να "Γαμησουμε την Ρεαλ" R.I.P. Τεραστιε ❤️❤️ https://t.co/9hxSk9mwI8 #τραγούδι #Ερυθρόλευκοι #μουσική

✅ Εβδομάδα για σκληρά αγόρια: 📍ΠΑΟΚ – ΑΕΚ | Κύπελλο Ελλάδας | 27-29/10 📍Παναθηναϊκός – ΑΕΚ | Super League | 31/10-01/11 Νοέμβριος 📍ΑΕΚ – Ρεάλ Μαδρίτης | Champions League | 04/11 #aek #aekfc #UCL https://t.co/q6okkGpTpu https://t.co/A6TBcqFWKx #αεκ #ΚύπελλοΕλλάδας #ChampionsLeague

Δείτε εδώ πως λειτουργεί η προπαγάνδα του ΣΥΡΙΖΑ 1 ή 2 (έχω μπερδευτεί). Το πρωί απαντώντας σε ένα ακόμα ψευδές αφήγημα της αντιπολίτευσης που λέει ότι κάθε χρόνο και λιγότεροι Έλληνες πάνε διακοπές λόγω της ακρίβειας, αφού αναφέρθηκα στο ότι ανατίρρητα η ακρίβεια είναι το νούμερο ένα πρόβλημα το οποίο αντιμετωπίζουμε, αναφέρθηκα στα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ που δείχνουν ότι οι Έλληνες που πάνε διακοπές (παρά την πίεση της ακρίβειας) έχουν αυξηθεί κατα 22% από το 2019 και κατά 9% απο το προηγούμενο έτος. Ούτε είπα ότι όσοι πάνε διακοπές δεν πιέζονται, ούτε είπα ότι δεν επηρεάζονται όλοι από τον πληθωρισμό, ούτε είπα ότι δεν υποφέρουν όλοι (όπως γράφει η λεζάντα από κάτω), ούτε είπα ότι υποβαθμίζω το μεγάλο πρόβλημα της ακρίβειας. Και μάλιστα όλα αυτά τα υπογράμμισα και πριν και εν τω μέσω και μετά την παράθεση των εν λόγω στοιχείων της ΕΛΣΤΑΤ. Ακριβώς για να μην απομονωθεί κάτι από όσα είπα και το παρουσιάσουν όπως επιθυμούν. Το μόνο που είπα και μου δίνουν την ευκαιρία να επαναλάβω, είναι ότι αυτό που παρουσιάζει η αντιπολίτευση ως δήθεν στοιχείο, για να υπογραμμίσει ένα πραγματικό πρόβλημα που βιώνει κάθε νοικοκυριό, δεν ισχύει. Πολύ απλά. Τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο. Και σίγουρα, πάντως, η πραγματική πίεση της ακρίβειας, ούτε μειώνεται, ούτε εξουδετερώνεται με μηδενισμό, fake news και μη ρεαλιστικές, ακοστολόγητες προτάσεις ή μαγικές λύσεις. #ΣΥΡΙΖΑ #Ακρίβεια #Πολιτική

Οι έξι αντίπαλοι της ΑΕΚ στην League Phase του Champions League: Μάντσεστερ Σίτι εκτός, Ρεάλ Μαδρίτης εντός, Ντόρτμουντ εκτός, Ρόμα εντός, Σαχτάρ Ντόνετσκ εκτός, Γαλατασαράι εντός, Κόμο εκτός, ΛΑΣΚ Λιντς εντός #aek #aekfc #UCL https://t.co/V41RZsuQl5 #aek #ChampionsLeague #football

Μην υποτιμάτε τον Λουζα μην υποτιμάτε τη Τσάμπιονσιπ Έρχεται από τρομερή σεζόν με τρέλα στατιστικά σε ένα πρωτάθλημα πραγματικά δύσκολο και υψηλού επιπέδου Ο Ουναί μέχρι και για Μπαρτσελόνα ακούστηκε,μη ρεαλιστικό όνειρο Κατά τη γνώμη μου πολύ δυνατή κίνηση στα χαρτιά! #paofc https://t.co/bfTfXSfSNm #Football #Championship #TransferNews

ΛΟΙΠΟΝ ΛΙΓΟ ΓΙΑ ΒΑΡΟΥΦΑΚΗ ΟΣΟ ΣΠΟΥΔΑΖΑ ΧΡΗΜΑΤΟΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΔΕΝ ΤΟΝ ΣΥΝΑΝΤΗΣΑ ΠΟΤΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΟΥ ΟΥΤΕ ΣΕ GAME THEORY ΟΥΤΕ ΣΕ ΤΠΤ ΕΝΑΣ ΜΑΡΞΙΣΤΗΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΑΝΑΜΑΣΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΕΣ ΑΗΔΙΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΥΠΟ ΤΟ ΜΗΔΕΝ ΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΒΕΛΤΙΩΣΟΥΝ ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΑΣ ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΦΥΣΙΚΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΟΤΑΝ ΕΙΣΑΙ ΣΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΑΝΑΛΦΑΒΗΤΟΣ ΟΤΑΝ ΒΛΕΠΕΙΣ ΕΝΑΝ ΤΥΠΟ ΝΑ ΒΓΑΙΝΕΙ ΣΤΟΝ ΠΑΠΑΔΑΚΗ ΚΑΙ ΝΑ ΛΕΕΙ ΑΡΙΣΤΕΡΕΣ ΠΙΑΣΑΡΙΚΕΣ ΑΝΕΦΑΡΜΟΣΤΕΣ ΑΗΔΙΕΣ Ε ΤΟΝ ΚΑΝΕΙΣ ΗΡΩΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΒΑΖΕΙΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΒΟΥΛΗ 🤡 ΦΥΣΙΚΑ ΤΗΝ ΠΛΗΡΩΝΕΙ Η ΧΩΡΑ ΜΕΤΑ ΜΕ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ ΚΑΙ ΚΑΠΙΤΑΛ ΚΟΝΤΡΟΛ ΠΟΥ Ο ΙΔΙΟΣ ΥΠΕΓΡΑΨΕ ΣΑΝ ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ (ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙ ΑΛΛΟΣ) ΑΛΛΑ ΜΕΤΑ ΣΑΣ ΤΟ ΠΟΥΛΗΣΕ ΟΤΙ ΤΟ ΕΚΑΝΕ Ο ΝΤΡΑΓΚΙ🤡 #βαρουφακης #οικονομία #πολιτική #Ελλάδα

Δεν ξέρω αν το μάθατε αλλά αντίπαλος του είναι η Ρεάλ, δεν ασχολείται με τον Ολυμπιακό (μόνο 24/7) Υ.Γ. Αυτός δεν έλεγε πριν λίγους μήνες ότι δεν προστατεύονται οι ιδιοκτήτες; 😉 #olympiacosbc #paobc https://t.co/jvVLlM56vA #RealMadrid #Olympiacos #Football

Όπως έχουμε ξαναγράψει, ο καθηγητής Αθ. Πλατιάς είναι ο "πατέρας" της ρεαλιστικής σχολής των Διεθνών Σχέσεων στην Ελλάδα, με βαριές επιστημονικές περγαμηνές, και θα έπρεπε να διαβάζεται πολύ περισσότερο από κάποιους φελλούς που δηλώνουν "στρατηγιστές". Ας προσεχθεί η διαυγής ανάλυσή του: "Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΩΝ ΤΕΤΕΛΕΣΜΕΝΩΝ Του Αθανασίου Πλατιά, Oμ. Καθηγητή Στρατηγικής στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς Οι νέες τουρκικές αποφάσεις για τη δημιουργία «εθνικών θαλάσσιων πάρκων» στο βορειοανατολικό Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο αποτελούν συνέχεια της πάγιας τουρκικής στρατηγικής που κωδικοποιήθηκε με το λεγόμενο δόγμα της «γαλάζιας πατρίδας». Πρακτικά, αυτό σημαίνει τη σταδιακή δημιουργία τετελεσμένων που συρρικνώνουν την ελληνική κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα. Η Αθήνα απάντησε στη νέα τουρκική πρόκληση με τον γνωστό νομικίστικο τρόπο. Η ελληνική θέση είναι ότι οι τουρκικές ρυθμίσεις δεν παράγουν έννομα αποτελέσματα επί ελληνικών χωρικών υδάτων. Η θέση του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών είναι νομικά ορθή, αλλά αυτό έχει μικρή πρακτική σημασία. Οι τουρκικές κινήσεις παράγουν στρατηγικά αποτελέσματα επί του πεδίου, τα οποία είναι δύσκολο να αντιστραφούν. Αυτό το έργο το έχουμε ήδη δει πολλές φορές. Το casus belli δεν έχει καμία νομική βάση, αλλά αποτρέπει την Ελλάδα από το να κάνει αυτό που δικαιούται βάσει του διεθνούς δικαίου: να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 μίλια, πράγμα που θα περιόριζε τις επιπτώσεις του λεγόμενου δόγματος της «γαλάζιας πατρίδας». Οι τουρκικές απειλές έχουν επίσης συμβάλει στην αποτροπή της Ελλάδας από την ανακήρυξη ΑΟΖ και την πλήρη αξιοποίηση του ενεργειακού της πλούτου στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο. Στην Κάσο, η απειλή κλιμάκωσης σταμάτησε στην πράξη την πρόοδο της ενεργειακής διασύνδεσης με την Κύπρο. Οι έρευνες ανεστάλησαν μετά την τουρκική παρέμβαση. Οι τουρκικές κινήσεις, επομένως, παράγουν στρατηγικά αποτελέσματα, ακριβώς επειδή επηρεάζουν την ελληνική συμπεριφορά, αλλά και εκείνη τρίτων κρατών όσον αφορά τα ελληνοτουρκικά. Τα θαλάσσια πάρκα ανεβάζουν τον πήχη. Η Τουρκία δεν αρκείται πλέον να αμφισβητεί ελληνικές ενέργειες. Επιχειρεί να δημιουργήσει de facto τη δική της κανονιστική τάξη σε περιοχές όπου η Ελλάδα διαθέτει κυριαρχικά δικαιώματα: να ορίζει ποιος ψαρεύει, ποιος ερευνά, ποιος έχει πρόσβαση και υπό ποιες προϋποθέσεις. Εάν η απειλή τουρκικού ελέγχου οδηγήσει, για παράδειγμα, Έλληνες ή ξένους αλιείς, ερευνητικά σκάφη ή άλλους χρήστες της θάλασσας να αποφεύγουν αυτές τις περιοχές, η Άγκυρα θα έχει πετύχει τη δημιουργία τετελεσμένων και θα έχει υποσκάψει τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα. Υπάρχει, όμως, και κάτι ακόμη πιο υπόγειο και πιο απειλητικό. Εδώ η Τουρκία δανείζεται μια μέθοδο γνωστή από την κινεζική πρακτική στη Νότια Σινική Θάλασσα: δημιουργείς πρώτα τετελεσμένα στο πεδίο, τα επαναλαμβάνεις μέχρι να αποκτήσουν χαρακτηριστικά κανονικότητας και κατόπιν παρουσιάζεις ως αναθεωρητή εκείνον που επιχειρεί να επαναφέρει την προηγούμενη κατάσταση. Έτσι αντιστρέφεται η έννοια του επιτιθέμενου και του αμυνόμενου. Με αυτόν τον τρόπο, η Τουρκία θα επιχειρήσει να παρουσιάσει την Ελλάδα ως αναθεωρητική δύναμη που επιδιώκει να αλλάξει το status quo! Η γεωγραφία των νέων πάρκων έχει ιδιαίτερη στρατηγική σημασία. Στο βορειοανατολικό Αιγαίο παρεμβάλλονται σε κρίσιμες θαλάσσιες συνδέσεις ελληνικών νησιών, ενώ στην περιοχή μεταξύ Ρόδου και Καστελλορίζου απομονώνουν το Καστελλόριζο από τον υπόλοιπο ελληνικό νησιωτικό χώρο. Η περιβαλλοντική προστασία οπλοποιείται έτσι και γίνεται εργαλείο γεωπολιτικού αναθεωρητισμού. Γιατί διάλεξε η Τουρκία να κάνει αυτή την πρόκληση τώρα; Επειδή η Άγκυρα θεωρεί ότι διαθέτει πλεονέκτημα κλιμάκωσης σε περίπτωση κρίσης, πράγμα που σημαίνει ότι εκτιμά πως η Αθήνα δεν θα τολμήσει να αμφισβητήσει επί του πεδίου τις τουρκικές αξιώσεις ούτε να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα ούτε να ανακηρύξει ΑΟΖ. Η πεποίθηση αυτή βασίζεται στην εκτίμηση της Άγκυρας ότι έχει επέλθει μεταβολή στη στρατιωτική ισορροπία δυνάμεων, ενώ ταυτόχρονα η Τουρκία έχει αναβαθμιστεί γεωπολιτικά. Η ελληνική απάντηση δεν μπορεί να περιορίζεται στις γνωστές νομικές διαμαρτυρίες. Χρειάζεται διαρκής ενίσχυση των Ενόπλων Δυνάμεων, του Λιμενικού και της Ακτοφυλακής και, κυρίως, αυξημένη ελληνική στρατιωτική παρουσία στις περιοχές τις οποίες η Τουρκία προσπαθεί να προσεταιριστεί διά της πλαγίας οδού. Τέλος, ήρθε η στιγμή η Ελλάδα να εξετάσει σοβαρά τη μονομερή ανακήρυξη ΑΟΖ και στη συνέχεια να καλέσει την Τουρκία σε διαπραγματεύσεις για την οριοθέτησή της. Στη διεθνή πολιτική, η κυριαρχία δεν βασίζεται μόνο στις συνθήκες. Εδράζεται και στο εάν ένα κράτος διαθέτει την ισχύ να την υπερασπιστεί. Διαφορετικά, είναι ένα πουκάμισο αδειανό. Το κρίσιμο ερώτημα, επομένως, δεν είναι εάν τα τουρκικά πάρκα παράγουν έννομα αποτελέσματα. Είναι εάν θα τους επιτραπεί να παράγουν στρατηγικά αποτελέσματα". («Τα ΝΕΑ», 18/8/26) #ΔιεθνείςΣχέσεις #Στρατηγική #Ελλάδα

Ξεμείνατε και εσείς το καλοκαίρι στην πόλη ανοιγοκλείνοντας το Air Condition, μη τυχόν πληρώσετε ένα νεφράκι στους λογαριασμούς; 💣Είναι 15 Αυγούστου και όσοι κυκλοφορήσαμε αυτές τις μέρες σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, μάλλον ποτέ ξανά δεν είδαμε να έχει ξεμείνει τόσος κόσμος. ✍Και επίσης μάλλον ποτέ ξανά δεν είδαμε να έχουν ξεπηδήσει στους δρόμους τόσες κατσαρίδες, αλλά αυτό είναι άλλο ζήτημα, που συνδιάζει την αφραγκία των πολιτών, των Δήμων και την κλιματική κρίση, οπότε θα το συζητήσουμε μια άλλη στιγμή. 🧨Στο θέμα μας: «Οι μισοί Έλληνες φέτος το καλοκαίρι δεν θα κάνουν διακοπές, με βάση έρευνα ΙΕΛΚΑ. Είστε ευχαριστημένοι με την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί μετά από 7 χρόνια της Νέας Δημοκρατίας στην εξουσία;» ρωτήσαμε την κυβέρνηση Πώς προσπάθησε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα; 👉Μα φυσικά εφάρμοσε τις κλασικές συνταγές: Διότι πίσω από κάθε εξουσία υπάρχουν καλοπληρωμένοι επικοινωνιολόγοι που κάνουν τα δικά τους. Πάμε να δούμε τις τακτικές μία-μία 1. Προκαταβολική αναγνώριση για να μη φανεί αναλγησία. Ξεκινά με το: «Προφανώς και δεν μπορεί κανείς να πανηγυρίζει ή να δηλώνει ικανοποιημένος…» Αυτό είναι το κλασικό concession: αναγνωρίζει το πρόβλημα στην αρχή, ώστε να μην κατηγορηθεί ότι το αγνοεί. Όμως η αναγνώριση δεν οδηγεί σε ανάληψη ευθύνης. Λειτουργεί ως ασπίδα πριν αρχίσει η μετατόπιση. 2. Αλλαγή κλίμακας του προβλήματος Η ερώτηση είναι πολύ συγκεκριμένη: οι μισοί Έλληνες δεν θα κάνουν διακοπές. Η απάντηση το μεταφέρει σε ευρύτερο πεδίο: «παρατεταμένη περίοδος ακρίβειας», «κόστος ζωής», «στεγαστική κρίση». Έτσι, το συγκεκριμένο κοινωνικό σύμπτωμα — ότι άνθρωποι σε χώρα με τεράστια ακτογραμμή δεν μπορούν να κάνουν διακοπές — χάνεται μέσα σε ένα γενικότερο πλαίσιο ακρίβειας. 3. Ιεράρχηση που υποβαθμίζει το θέμα Λέει: «δεν υποτιμώ τις διακοπές σε καμία περίπτωση, αλλά… το κόστος διαβίωσης, η στεγαστική κρίση είναι ακόμα πιο σημαντικές παράμετροι». Το «δεν υποτιμώ, αλλά» κάνει ακριβώς αυτό: σχετική υποτίμηση. Δεν λέει ότι οι διακοπές είναι αδιάφορες, αλλά τις μεταφέρει χαμηλότερα στην κλίμακα των προβλημάτων. Άρα η πίεση της ερώτησης μειώνεται. 4. Μετατόπιση ευθύνης στο παρελθόν / στον ΣΥΡΙΖΑ χωρίς να τον κατονομάζει Το κεντρικό σημείο είναι: «μια κυβέρνηση επίσης συγκρίνεται με το τι παρέλαβε». Αυτό απαντά στην ερώτηση για τα 7 χρόνια ΝΔ όχι ως απολογισμό της ΝΔ, αλλά ως σύγκριση με την προηγούμενη κατάσταση. Επικοινωνιακά λέει: ναι, υπάρχει πρόβλημα, αλλά κοιτάξτε από πού ξεκινήσαμε. 5. Από το αποτέλεσμα στην προσπάθεια Η ερώτηση ζητά κρίση για το αποτέλεσμα: μετά από 7 χρόνια, οι μισοί δεν κάνουν διακοπές. Η απάντηση μετακινείται στην πρόθεση και στην προσπάθεια: «τι προσπαθεί να κάνει», «προσπαθώντας συνεχώς», «χρειάζεται σκληρή δουλειά», «χρειάζεται πολλή προσπάθεια». Έτσι η κυβέρνηση δεν κρίνεται από το κοινωνικό αποτέλεσμα, αλλά από την εικόνα ότι εργάζεται για τη βελτίωση. 6. Χρήση σχετικών δεικτών αντί για το συγκεκριμένο πρόβλημα Αντί να απαντήσει στο «50% δεν θα κάνει διακοπές», μιλά για: «απόσταση από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο», «ρυθμούς αύξησης του κατά κεφαλήν διαθέσιμου εισοδήματος». Αυτά μπορεί να είναι πολιτικά χρήσιμα ως δείκτες, αλλά δεν απαντούν άμεσα στο ερώτημα: τι κάνετε για όσους δεν μπορούν να πάνε ούτε λίγες ημέρες διακοπές; 7. Επιλογή ευνοϊκού μέτρου σύγκρισης Δεν απαντά με βάση το βιωματικό μέτρο: αν ο μισθός φτάνει για διακοπές, ενοίκιο, τρόφιμα, μετακινήσεις. Απαντά με βάση συγκριτικά μεγέθη: «ευρωπαϊκός μέσος όρος», «ρυθμοί αύξησης». Αυτό επιτρέπει να παρουσιαστεί πρόοδος ακόμη και όταν η καθημερινότητα παραμένει ασφυκτική. 8. Χρονική εξομάλυνση Η ερώτηση αφορά το φετινό καλοκαίρι. Η απάντηση το ανοίγει σε βάθος χρόνου: «αυτά τα 7 χρόνια έχουμε μειώσει την απόσταση…» Άρα το οξύ παρόν μετατρέπεται σε αφήγημα σταδιακής βελτίωσης. Το σημερινό πρόβλημα δεν εξαφανίζεται, αλλά παρουσιάζεται ως στάδιο μιας θετικής πορείας. 9. Μετατροπή κοινωνικού δικαιώματος σε δημοσιονομικό πρόβλημα Εκεί που η ερώτηση θέτει το θέμα ως κοινωνική αδυναμία — οι άνθρωποι δεν μπορούν να κάνουν διακοπές — η απάντηση το μεταφέρει στη λογική των διαθέσιμων πόρων: «να αυξήσουμε τα φορολογικά έσοδα, μειώνοντας φόρους», «να επιστρέψουμε στην κοινωνία αυτό το οποίο έχει στερηθεί», «όσο παραπάνω καταφέρουμε να συγκεντρώσουμε…» Άρα το θέμα δεν είναι τι χρειάζονται οι πολίτες, αλλά τι επιτρέπει ο δημοσιονομικός χώρος. 10. Προληπτική επίθεση σε υποτιθέμενες «μαγικές λύσεις» Λέει: «δεν πρόκειται εμείς να υιοθετήσουμε τη λογική των μαγικών συνταγών» και «να τάξουμε χρήματα από εκεί που δεν υπάρχουν». Αυτό είναι πολύ συνηθισμένο μοτίβο. Δεν απαντά σε συγκεκριμένη πρόταση που του έγινε — γιατί στην ερώτηση δεν προτάθηκε κάτι τέτοιο. Δημιουργεί όμως έναν φανταστικό αντίπαλο: όποιος ζητά μέτρα για τους ανθρώπους που δεν κάνουν διακοπές, περίπου ζητά «μαγικές συνταγές». 11. Ψευδές δίπολο: ρεαλισμός ή λαϊκισμός Η απάντηση στήνει το δίπολο: εμείς = σοβαρότητα, σκληρή δουλειά, όχι δανεικά οι άλλοι = μαγικές συνταγές, λεφτά που δεν υπάρχουν. Έτσι η συζήτηση μετακινείται από το «ποιο είναι το πρόβλημα και τι κάνετε;» στο «εμείς είμαστε υπεύθυνοι, οι άλλοι ανεύθυνοι». 12. Εξωτερικοποίηση της κρίσης Λέει: «αυξημένο κόστος ζωής και στην Ελλάδα και στην υπόλοιπη Ευρώπη». Αυτό λειτουργεί αποενοχοποιητικά: το πρόβλημα δεν εμφανίζεται ως αποτέλεσμα συγκεκριμένων εθνικών πολιτικών, αλλά ως ευρωπαϊκό ή διεθνές φαινόμενο. Άρα μειώνεται η κυβερνητική ευθύνη. 13. Αποπολιτικοποίηση της φτώχειας Η φτώχεια και η αδυναμία διακοπών εμφανίζονται ως τεχνικό/οικονομικό πρόβλημα: διαθέσιμο εισόδημα, φορολογικά έσοδα, προγράμματα, δημοσιονομικός χώρος. Δεν εμφανίζονται ως ζήτημα ανισότητας, μισθών, αισχροκέρδειας, τουριστικής εμπορευματοποίησης, κόστους στέγασης, ακτοπλοϊκών, εργασιακής επισφάλειας. 14. Απαντά σε άλλο ερώτημα Η πρώτη ερώτηση είναι: «Είστε ευχαριστημένοι με την κατάσταση μετά από 7 χρόνια ΝΔ;» Η απάντηση ουσιαστικά γίνεται: «Η κατάσταση είναι δύσκολη, αλλά βελτιώνεται σε σχέση με το παρελθόν και εμείς δουλεύουμε χωρίς λαϊκισμό». Άρα δεν απαντά καθαρά: «ναι, είμαστε ικανοποιημένοι» ή «όχι, αποτύχαμε σε αυτό». Αποφεύγει την πολιτική αυτοαξιολόγηση Μετά από όλα αυτά προσπάθησα να θέσω εκ νέου το πρόβλημα στις πραγματικές διαστάσεις του: Επί του συγκεκριμένου, επειδή η Ελλάδα είναι η χώρα με τη μεγαλύτερη ακτογραμμή στην Ευρώπη και οι άνθρωποί της δεν μπορούν να κάνουν διακοπές, παρόλα αυτά. Το βλέπετε αυτό ως πρόβλημα; Επειδή έρχονται τώρα και οι ζέστες, η κατάσταση θα είναι αποπνικτική στις πόλεις. Σχεδιάζετε να κάνετε κάτι για ακριβώς αυτό το πρόβλημα που αντιμετωπίζει το 50% των Ελλήνων; Και δείτε εδώ πηκτή επικοινωνιακή διαχείριση: Στη δεύτερη απάντηση του κυβερνητικού εκπροσώπου φαίνονται καθαρά εξόφθαλμα μοτίβα επικοινωνιακού damage control. Δείτε τα. 1. Από το καθολικό πρόβλημα σε μερικά προγράμματα Το ερώτημα αφορά το γεγονός ότι περίπου το 50% των Ελλήνων δεν θα κάνει διακοπές. Η απάντηση, όμως, μετατοπίζεται σε επιμέρους προγράμματα: «πάρα πολλά επιδοτούμενα προγράμματα τουρισμού» «Χίος pass» «Έβρος pass» Εδώ υπάρχει αναντιστοιχία κλίμακας. Το πρόβλημα αφορά τη μισή κοινωνία. Η απάντηση φέρνει επιμέρους προγράμματα, συχνά τοπικά, στοχευμένα ή περιορισμένης εμβέλειας. 2. Ονομαστική απαρίθμηση ως απόδειξη πολιτικής Το «Χίος pass», το «Έβρος pass» κ.λπ. λειτουργούν επικοινωνιακά ως απόδειξη δράσης μέσω απαρίθμησης. Δηλαδή, η απάντηση δίνει ονόματα προγραμμάτων για να δημιουργηθεί αίσθηση κυβερνητικής παρέμβασης, χωρίς να απαντά στο κρίσιμο ερώτημα: πόσους καλύπτουν, με τι ποσά, με ποια επάρκεια, και αν μπορούν πράγματι να απαντήσουν σε ένα πρόβλημα που αφορά περίπου το 50% των πολιτών. 3. Μετατόπιση από τους πολίτες στις πληγείσες περιοχές Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος λέει ότι τα προγράμματα έχουν «διττή αξία»: αφενός να βοηθηθούν πολίτες που έχουν ανάγκη, αφετέρου να στηριχθούν περιοχές μετά από φυσικές καταστροφές ή κρίσεις. Έτσι, η συζήτηση μετακινείται. Από το δικαίωμα των ανθρώπων στην ανάπαυση και στις διακοπές, περνά στην περιφερειακή στήριξη και στην αποκατάσταση περιοχών. Πρόκειται για υπαρκτό θέμα, αλλά όχι για απάντηση στο συγκεκριμένο πρόβλημα που τέθηκε. 4. Το πρόβλημα παρουσιάζεται ως ζήτημα «ανάγκης», όχι ως κανονικότητα για τη μισή κοινωνία Η αναφορά σε «συμπολίτες μας που έχουν ανάγκη» μετατρέπει το ζήτημα σε προνοιακό πρόβλημα: κάποιοι ευάλωτοι χρειάζονται βοήθεια. Όμως το ερώτημα δείχνει κάτι πολύ βαρύτερο: δεν μιλάμε για μια μικρή ομάδα ευάλωτων, αλλά για περίπου τη μισή κοινωνία. 5. Απουσία συγκεκριμένης νέας δέσμευσης Στο ερώτημα αν σχεδιάζεται κάτι για ακριβώς αυτό το πρόβλημα, η απάντηση είναι ότι «κάνουμε ήδη πράγματα» και στη συνέχεια γίνεται μια γενική αναφορά στην αύξηση του εισοδήματος. Δεν υπάρχει νέο μέτρο, χρονοδιάγραμμα, ποσό, αριθμός δικαιούχων ή σαφής αναγνώριση ότι τα υπάρχοντα μέτρα δεν επαρκούν. 6. Επιστροφή στο μεγάλο αφήγημα της κυβέρνησης Στο τέλος η απάντηση επιστρέφει στο βασικό κυβερνητικό αφήγημα: «να ανεβάζουμε συνολικά το εισόδημα των πολιτών». Δηλαδή, ακόμα και όταν η ερώτηση αφορά ένα πολύ συγκεκριμένο πρόβλημα, η απάντηση επανέρχεται στο γενικό αφήγημα: ανάπτυξη, εισόδημα, φορολογικά έσοδα, υπευθυνότητα. 7. Δημοσιονομική ηθικολογία Η φράση «χωρίς να δανειζόμαστε από τις επόμενες γενιές» βάζει ηθικό βάρος σε κάθε απαίτηση για μεγαλύτερη στήριξη. Υπονοεί ότι πιο γενναία μέτρα θα ήταν ανεύθυνα απέναντι στο μέλλον. Έτσι, η σημερινή κοινωνική ανάγκη αντιπαρατίθεται με την ευθύνη προς τις «επόμενες γενιές». 8. Ουδέτερη περιγραφή μιας κρίσης Δεν λέγεται ότι οι κυβερνητικές πολιτικές δεν επαρκούν ή ότι η αγορά λειτουργεί με τρόπο που αποκλείει μεγάλο μέρος της κοινωνίας από τις διακοπές. Αντίθετα, η κρίση περιγράφεται ως κάτι που απλώς «βιώνουμε»: «βιώνουμε μία παρατεταμένη περίοδο ακρίβειας». Η ακρίβεια εμφανίζεται σαν φυσικό φαινόμενο, όχι σαν πεδίο πολιτικών επιλογών, ρυθμίσεων και ευθυνών. 9. Επικοινωνιακή εξουδετέρωση της αγανάκτησης Το ερώτημα έχει ισχυρό κοινωνικό φορτίο: μια χώρα με τεράστια ακτογραμμή, καύσωνες στις πόλεις και περίπου μισό πληθυσμό χωρίς δυνατότητα διακοπών. Η απάντηση το μετατρέπει σε ήρεμη, τεχνοκρατική, διαχειριστική συζήτηση: προγράμματα, εισόδημα, έσοδα, φόροι, Ευρώπη, προσπάθεια. Έτσι χαμηλώνει η ένταση του προβλήματος. 10. Ελεγχόμενη αυτοκριτική χωρίς πολιτικό κόστος Οι φράσεις «υπάρχει ακόμα πολύς δρόμος» και «χρειάζεται πολύ δουλειά ακόμη» μοιάζουν με αυτοκριτική. Όμως είναι μια ακίνδυνη αυτοκριτική. Δεν κατονομάζει αποτυχία, δεν αναλαμβάνει συγκεκριμένη ευθύνη, δεν λέει τι δεν λειτούργησε. Απλώς παρουσιάζει την κατάσταση ως μια προσπάθεια που συνεχίζεται. 11. Το τελικό μήνυμα που επιχειρείται να περάσει Το υπονοούμενο της απάντησης είναι σαφές: Ναι, υπάρχει πρόβλημα, αλλά δεν αποτελεί ένδειξη κυβερνητικής αποτυχίας. Είναι αποτέλεσμα δύσκολης κληρονομιάς, ευρωπαϊκής ακρίβειας και περιορισμένων δημοσιονομικών δυνατοτήτων. Η κυβέρνηση ήδη κάνει πράγματα, τα εισοδήματα βελτιώνονται, και όποιος ζητά περισσότερα κινδυνεύει να εμφανιστεί ως υπέρμαχος «μαγικών λύσεων». Με άλλα λόγια, το βασικό επικοινωνιακό μήνυμα είναι: «Μην κοιτάτε ότι οι μισοί δεν μπορούν να κάνουν διακοπές. Κοιτάξτε ότι είμαστε καλύτερα από πριν, ότι υπάρχουν κάποια προγράμματα, ότι δεν μπορούμε να κάνουμε μαγικά, και ότι γενικά η πορεία είναι θετική» #Καλοκαίρι #Αθήνα #Διακοπές

Χτες ξέχασα το ραντεβού της ψυχ/πείας γιατί νόμιζα ήταν Τετάρτη ενώ ήταν Πέμπτη. Το Σάββατο έφυγα χωρίς κλειδιά κ έμεινα έξω από το σπίτι πόσες ώρες. Τη προηγούμενη Κυριακή έκανα log in κι άρχισα να δουλεύω στις 8 μέχρι τις 9 που μου έστειλε PM η από πάνω κ μου λέει "Lucy, wtf? It's a Sunday". Χτες έχασα ένα deadline στη δουλειά που έληγε 18.07 γιατί το μυαλό μου λοκαρε στο 8 κ το συνδύασα με Αύγουστο. Το πρωί ξύπνησα στις 5:30 με κριση πανικού στον ύπνο μου. Μου λέει πριν λίγο ο ντοκτορ, δε πάει άλλο θα σου γράψω καινούρια αγωγη κ θα βγεις σε αναρρωτικη, δε θα σου βγει σε καλό όλο αυτό. Του λέω τι αναρρωτική ρε φίλε; Ούτε καν. Είναι απλήρωτη. Μου λέει δε θα αντέξεις ένα μήνα χωρίς μισθό; Συγγνώμη, σε άλλο πλανήτη ζουν αυτοί; Γιατροι στο NHS είναι που πάει συγκεκριμενη τάξη μόνο. Πώς νομίζουν ότι είναι τόσο εύκολο να μη πληρωθει κάποιος το μηνιατικο; Θα μου πεις, οφείλουν να σου πουν αυτό που πιστεύουν. Σωστά. Αλλά ας μιλήσουμε ρεαλιστικά λίγο. Όταν θα ξυπνήσω κ πάρω τη σάκα μου να πάω σχολείο κ με βγάλουν στο Αμπελελε, κάντε όλοι share! Είμαι ικανή από τη θολούρα μου να το κόψω ποδαράτο, Εδιμβούργο - Πολυκλαδικο Αθηνών με τα πόδια... #mentalhealth #stress #worklife