Search

Πήγαν στο σπίτι μιας μάνας που μεγαλώνει μόνη της 3 μικρά παιδιά να απειλήσουν, να εκφοβίσουν, να τρομοκρατήσουν. Και να ζητήσουν την απελευθέρωση των δολοφόνων της Βάγιας Νέστορα. Η Σέβη Βολουδάκη τους απάντησε με ψυχή Νεοδημοκράτισσας. Η Σέβη έχει μάθει σε όλη της τη ζωή να μην φοβάται και δίνει το παράδειγμα για όλους μας. Τους το λέμε ξανά. Δεν τους φοβόμαστε. Δεν είναι “Άγνωστοι”. Είναι ΓΝΩΣΤΟΙ. Είναι μέλη μιας γνωστής εγκληματικής οργάνωσης που θέλει να τρομοκρατήσει οικογένειες, παιδιά, μάνες. Είναι οι ίδιοι που έκαψαν με μολότοφ ακόμη και το αγέννητο παιδί της εγκύου Αγγελικής Παπαθανασοπούλου στη Μαρφίν. Όπως η Ελληνική Αστυνομία βρήκε τους “συντρόφους” τους, έτσι θα βρει και αυτούς. #Δικαιοσύνη #Ασφάλεια #ΚαταπολέμησηΕγκλήματος

Διαβάζω ότι καταστραφήκαμε που έφυγε ο Τσεντι από άτομα που μέσα στη χρονιά έλεγαν ότι δεν ταιριάζει ο Τσεντι στο μπάσκετ του ΠΑΟ και προτιμούν τον Ντιαλό στην θέση του! Κι όλα αυτά ενω ήρθαν Ζοτς, Μπονγκα,Φαλ, Γιαμπουσελε, Μπαντιο! Άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου #paobc #basketball #PAO #sports

Η Πάολα Ρεβενιώτη δεν ήταν απλά ακτιβίστρια, περήφανη σεξεργάτρια, κινηματογραφίστρια, εκδότρια του θρυλικού περιοδικού «Κράξιμο», χρονογράφος της κοινωνικής υποκρισίας αλλά και της άγριας ομορφιάς που συναντούσε στους δρόμους της Αθήνας. Ήταν κι ο άνθρωπος που ήξερε να χαίρεται τη ζωή. Ήταν ο άνθρωπος που μας νουθετούσε ότι επανάσταση δεν γίνεται από μίζερους ανθρώπους – ότι μέσα στους αγώνες πρέπει να περνάμε και καλά – ότι η ευτυχία, η κάβλα όπως έλεγες Πάολα, είναι επαναστατική. Ήταν και καρδιακή φίλη, μέλος της Κεντρικής μας Επιτροπής ως το τέλος, στυλοβάτης μας σε δύσκολες στιγμές – ο άνθρωπός μας. Όταν μάλιστα κόσμησε τα ψηφοδέλτιά μας το 2019, το 2023, το 2024, κάτι που θα έκανε και στις επόμενες εκλογές, μας δάνεισε λίγη από την αίγλη της με αντάλλαγμα την γνωστή δαιμονοποίηση, την περιφρόνηση που οι άνθρωποι του ΜέΡΑ25 παύουν να βιώνουν μόνο όταν αποστατούν – κάτι που η Πάολα δεν έκανε και δεν θα έκανε. Σε μια εποχή που, τουλάχιστον στην Αμερική και τη Βόρεια Ευρώπη, η Αριστερά σπαράζεται από εμφύλιο μεταξύ εκείνων που προκρίνουν την ταυτότητα και των άλλων που προκρίνουν τον ταξικό πόλεμο – σ’ αυτή την δύσμοιρη εποχή, η Πάολα μας γείωσε - μας προσγείωσε - ξεκαθαρίζοντας ότι ο αγώνας ενάντια στην τρανσφοβία, στην ομοφοβία, στην πατριαρχία και στην κυριαρχία του κεφαλαίου – ήταν ένας ενιαίος ταξικός αγώνας. Και το έκανε με ζωντάνια, με στυλ, με χιούμορ και, πάνω απ’ όλα, με μια απλή, αν και ποτέ απλοϊκή, γλώσσα. Όπως είχε πει σχολιάζοντας πικρά την δολοφονία του Ζακ, «Οι Έλληνες δεν μισούν τις αδελφές, τους gay, τους πούστηδες όπως τους αποκαλούν. Ούτε μισούν τους κλέφτες και αυτούς που πίνουν ναρκωτικά. Μισούν τους φτωχούς gay και τους φτωχούς κλέφτες, τους φτωχούς εξαρτημένους». Ίσως ποτέ στην Ελλάδα δεν παντρεύτηκαν πιο αρμονικά η σοφία του δρόμου και η θεωρία της επανάστασης απ’ ότι στη σκέψη και την στάση της Πάολας. Το κενό που αφήνεις στην ψυχή μας είναι τεράστιο και παντοτινό. Καλό δρόμο Πάολα. #Πάολα #Ακτιβισμός #Αριστερά

Από το τροχαίο στον περιφερειακό, καθώς γυρνούσε από την προπόνηση…. Καλό ταξίδι ψυχή μου…. 15 χρονών…. https://t.co/dXLQnTi2vX #RIP #Tragedy #Youth

Ο Βεζενκοφ έφυγε με συμβόλαιο ενός εκατομμύριου (και buy out) και αφού σκούπισε τον παγκο του Σακραμέντο για μια χρονιά γύρισε με συμβόλαιο 4 εκατομμυρίων, αλλά ο #paobc διαλύει την αγορά. Μονά ζυγά κερδισμένος ο Γιώργης, όπως θα έλεγε και μια ψυχή. https://t.co/oxfKZxmw83 #Basketball #Transfers #PAO

Αν ήθελα να δώσω έναν τίτλο στην #Οδύσσεια του Νόλαν θα ήταν "Η Άλωση της Ιθάκης"... Φανταστείτε έναν αρχαίο, εύφορο και ιερό κήπο. Για χιλιάδες χρόνια, οι άνθρωποι τον φρόντιζαν, έπιναν από το καθαρό νερό των πηγών του και έτρεφαν το πνεύμα τους με τους καρπούς του. Αυτός ο κήπος είναι η Οδύσσεια του Ομήρου. Ένας τόπος γεμάτος μέτρο, βαθιά φιλοσοφία, νόστο και την αυθεντική ψυχή του ελληνικού πολιτισμού. Ξαφνικά, στα σύνορα του κήπου εμφανίζεται ένας ξένος, πανίσχυρος κατακτητής. Έρχεται από μια μακρινή, λαμπερή αλλά πνευματικά στείρα αυτοκρατορία: το Χόλιγουντ. Αρχηγός του είναι ένας ικανός αλλά αλαζόνας στρατηγός, ο Κρίστοφερ Νόλαν. Ο ξένος αυτός πολιτισμός δεν ενδιαφέρεται να καταλάβει τη σοφία του κήπου. Θέλει απλώς να τον καταστήσει αποικία του και να τον φέρει στα δικά του, σύγχρονα μέτρα.Ο στρατηγός μπαίνει μέσα και αρχίζει το "έργο" του, παραμορφώνοντας τις πιο εμβληματικές μορφές του τόπου για να εξυπηρετήσει τη δική του ατζέντα. Παίρνει τη θεά Αθηνά, το σύμβολο της θεϊκής σοφίας, της στρατηγικής και του μέτρου, και τη μετατρέπει σε αερικό πίσω από μια ποπ φιγούρα της δυτικής κουλτούρας. Παίρνει την Ωραία Ελένη, την απόλυτη, μυθική προσωποποίηση της ομορφιάς που κίνησε χίλια καράβια, και την αποκόπτει εντελώς από τις ιστορικές και πολιτισμικές της ρίζες. Και σαν να μην έφτανε αυτό, εισάγει στον μύθο τον ρόλο του Σίμωνα, αυτού του μικροσκοπικού νανοπλάσματος που μοιάζει εντελώς ξένο με το ομηρικό σύμπαν, τοποθετημένο εκεί μόνο για να προκαλέσει εντύπωση και να γεμίσει τα πλάνα... Αυτός ο ξένος πολιτισμός αφαιρεί την ψυχή και την ταυτότητα του μύθου, κρατώντας μόνο τα ονόματα ως ένα γυαλιστερό περιτύλιγμα για να εντυπωσιάσει τις μάζες. Η ταινία του Νόλαν παρουσιάζεται σήμερα στο κοινό σαν ένα μεγαλοπρεπές "δώρο", μια εντυπωσιακή, τεχνολογικά άρτια υπερπαραγωγή σε οθόνες IMAX που υπόσχεται να τιμήσει το αρχαίο έπος. Όμως, όπως ακριβώς οι Τρώες άνοιξαν τις πύλες τους για να δεχτούν το ξύλινο άλογο, έτσι και οι θεατές υποδέχονται την ταινία με ενθουσιασμό. Στην πραγματικότητα, η "Οδύσσεια" του Νόλαν είναι ένας σύγχρονος Δούρειος Ίππος: μια κατασκευή που κρύβει μέσα της την ολική παραμόρφωση και την άλωση του ελληνικού πολιτισμού. Όταν τα φώτα της δημοσιότητας σβήσουν, το μόνο που απομένει είναι η λεηλασία της αυθεντικής ομηρικής ταυτότητας, αντικατεστημένης από τη δυτική, εμπορική κουλτούρα... -------------------------- If I had to give a title to Christopher Nolan’s #Odyssey, it would be "The Sacking of Ithaca"... Imagine an ancient, fertile, and sacred garden. For thousands of years, people tended to it, drank from its pure springs, and nourished their minds with its fruits. This garden is Homer’s Odyssey, a place defined by balance, deep philosophy, the bittersweet ache of nostos (the longing for home), and the authentic soul of Greek culture. Suddenly, a powerful foreign conqueror appears at the gates of this garden. He arrives from a distant, glittering, yet spiritually hollow empire: Hollywood. At the helm is a highly skilled yet arrogant general, Christopher Nolan. This foreign civilization has no interest in understanding the wisdom of the garden. They simply want to colonize it and reshape it according to their own modern standards. The general marches in and begins his "work," distorting the land's most iconic figures to serve his own agenda. He takes Athena, the very symbol of divine wisdom, strategy, and restraint, and turns her into an ethereal being behind a pop-culture figure of Western media. He takes Helen of Troy, the ultimate, mythical personification of a beauty that launched a thousand ships, and completely detaches her from her historical and cultural roots. And as if that were not enough, he forces the character of Simon into the myth, that tiny nano-creature who feels completely alien to the Homeric universe, placed there merely to shock the audience and fill the frame. This foreign civilization strips away the soul and identity of the myth, keeping nothing but the names as a glossy wrapping paper to impress the masses. Today, Nolan’s film presents itself to the audience as a grand "gift", a visually spectacular, technologically flawless blockbuster in IMAX theaters that promises to honor the ancient epic. Yet, just as the Trojans threw open their gates to welcome the wooden horse, audiences today welcome this film with excitement. In reality, Nolan’s Odyssey is a modern-day Trojan Horse: a construct that hides within it the total distortion and conquest of Greek culture. Once the spotlight fades, all that remains is the pillage of the authentic Homeric identity, replaced by a commercialized Western culture! #Οδύσσεια #Νόλαν #ΕλληνικόςΠολιτισμός

H μάμα μου με έφερε στον κόσμο στα 40 της χρόνια- αρκετά "μεγάλη" για την τότε εποχή. Αντιλαμβανόμενη ίσως τη μεγάλη διαφορά ηλικία που μας χώριζε, κάποια στιγμή, όταν ήμουν γύρω στα 15, με κάθισε κάτω και μου είπε: "Μαρίνα μου, όταν γεράσω και δεν θα μπορώ πια να φροντίζω τον εαυτό μου, να με πάρεις σε γηροκομείο". "Μάμα τί λέεις;" διαμαρτυρήθηκα, αλλά εκείνη συνέχισε. "Εγώ τότε μπορεί να σου λέω πως δεν θέλω να πάω, αλλά να μην με ακούσεις. Τώρα που είμαι καλά, σου λέω πως αυτό θέλω να κάνεις". Τα τελευταία δυόμισι χρόνια, λόγω των προβλημάτων υγείας που αντιμετώπιζε, έμενε μαζί μας. Ήταν μεγάλη χαρά για όλους μας και ιδιαίτερα για τα δυο μου παιδιά, τη Σοφία και τον Χριστόφορο, που είχαν τη γιαγιά κοντά τους. Η άνοια τη δυσκόλευε σε πολλά πράγματα, όμως η ουσία της προσωπικότητάς της δεν αλλοιώθηκε. Πριν μια βδομάδα όμως, ένα απρόσμενο κάταγμα σπονδύλου έφερε τα πάνω κάτω. Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες, η ουσία όμως είναι ότι μετά από μια δύσκολη εγχείριση, τη μεταφέραμε σε κέντρο αποκατάστασης και φροντίδας. Η ίδια δεν διαμαρτυρήθηκε. Ένιωσε μάλλον ανακούφιση που θα είχε 24ωρη φροντίδα από νοσηλευτικό προσωπικό, ένα επάγγελμα που υπηρέτησε και η ίδια με αφοσίωση. Για μένα όμως, δεν ήταν καθόλου εύκολη απόφαση. Ίσως είναι μια από τις πιο δύσκολες αποφάσεις που έχει να λάβει ένα παιδί και όσοι το έζησαν, μπορούν να καταλάβουν. Τα λόγια της, τότε που ήμουν μικρή, είναι μια παρηγοριά για την ψυχή μου... Πριν λίγες μέρες μίλησα κι εγώ στα παιδιά μου. Και τους είπα το ίδιο ακριβώς που μου είπε η μάμα μου στα 15 μου χρόνια... #οικογένεια #φροντίδα #αγάπη

🏖️ Το πρώτο μπάνιο του καλοκαιριού έκρυβε μια μικρή συνάντηση. ❗️Στο πορτμπαγκάζ του αυτοκινήτου έχω πάντα λίγες κονσέρβες για την περίπτωση που κάποιο αδέσποτο με χρειαστεί. Και σήμερα με χρειάστηκε αυτή η μικρή ψυχή. ❗️Ήταν πολύ αδύνατη και πεινασμένη. Έφαγε δύο κονσέρβες, ήπιε νερό και αργότερα της δώσαμε και λίγα κομμάτια από το φαγητό μας. Όταν χόρτασε, πήρε το τελευταίο κομμάτι και απομακρύνθηκε ήρεμα, σαν να ήθελε να το απολαύσει μόνη της. ❗️Πριν φύγουμε, ζήτησα από τους ανθρώπους της ταβέρνας, όταν τη βλέπουν, να της δίνουν λίγο φαγητό και νερό. Κι εγώ, όποτε έρχομαι εδώ τα Σαββατοκύριακα, θα περνάω να βλέπω πώς είναι. ❗️Το μπάνιο ήταν υπέροχο. Όμως η μεγαλύτερη χαρά της ημέρας δεν ήταν η θάλασσα. ❗️Ήταν ότι ένα πεινασμένο πλάσμα κοιμήθηκε απόψε λίγο πιο χορτάτο. ❤️ Γιατί καμιά φορά η ευτυχία χωράει σε δύο κονσέρβες, λίγο νερό και λίγη ανθρωπιά. 🏖️ Our first swim of the summer brought an unexpected encounter. ❗️I always keep a few cans of cat food in the trunk of my car, just in case a stray animal needs help. Today, that little soul did. ❗️She was painfully thin and obviously hungry. She ate two cans of food, drank plenty of water, and later we shared a few pieces from our meal. Once she was full, she picked up the last piece and quietly walked away, probably to enjoy it somewhere peaceful. ❗️Before leaving, I asked the people at the taverna to give her some food and fresh water whenever they see her. And every time I come back here, I’ll make sure to check on her. ❗️The sea was beautiful today. ❗️But the best part of the day wasn’t the swim. ❗️It was knowing that one hungry little life would go to sleep tonight with a full stomach. ❤️ Sometimes, happiness is nothing more than two cans of food, a bowl of fresh water, and a simple act of kindness. #Αδέσποτα #Γάτες #Ζωοφιλία #Καλοκαίρι #ΣεβασμόςΣτηΖωή #Αδέσποτα #Ζωοφιλία #Καλοκαίρι

Όταν αποφασίσαμε να φτιάξουμε την ΕΛΠΙΔΑ, είχαμε και έχουμε ένα και μοναδικό όραμα: μια ελεύθερη, όρθια Ελλάδα, μακριά από τη διαφθορά και την ατιμωρησία. Μου είπαν: «Μην ασχοληθείς Μαρία με την πολιτική, είναι βρώμικη και ανήθικη· αγοράζει ψυχές και συνειδήσεις». Όμως δεν με ένοιαζε. Τους έλεγα ότι, αφού δεν θα άλλαζα εγώ ΠΟΤΕ, αυτό έφτανε. Και δίπλα μου ήρθαν πολλοί καλοθελητές. Να βοηθήσουν… αγνά, έλεγαν, και έμπαιναν στις ομάδες μας. Δήθεν μας οδηγούσε το ίδιο όραμα: η πατρίδα και τα παιδιά μας, το μέλλον της χώρας μας! Εμπιστεύτηκα και εμπιστεύομαι την αγάπη του κόσμου, γιατί είδα στα μάτια τους τον ίδιο πόνο, την ίδια καθαρότητα και την ίδια αγωνία με μένα. Γίναμε «οικογένεια». Και πίστεψα —και πιστεύω— στη δύναμη των ανθρώπων! Όχι των διαπλεκόμενων. Όχι αυτών που ικανοποιούνται με την απλή διαμαρτυρία… Όχι των «επώνυμων» με κάθε κόστος… Πίστεψα στους φωτεινούς ανθρώπους, σε αυτούς που σιχάθηκαν τη διαπλοκή και δεν χαρίζουν εν λευκώ τη ζωή και το μέλλον τους στους «άριστους». Και είπα: «Μέχρι την εκλογή οργάνων αυτοοργανωθείτε! Όπως ταιριάζει καλύτερα σε κάθε περιοχή. Αλλά δουλέψτε με ήθος, σεβασμό στον διπλανό σας και ενωτικά. Αγκαλιάστε τους πολίτες. Πιστεύω σε εσάς». Δεν έβαλα «κομματικούς» κανόνες, γιατί πίστεψα ότι δεν πρέπει να περιορίζεται η δημιουργία… Δεν όρισα ανθρώπους «δικούς μου», γιατί το κίνημα αυτό οφείλει να λειτουργεί πραγματικά ελεύθερα. Και εμπιστεύτηκα ανθρώπους που δάκρυζαν όταν μου μιλούσαν για ιδανικά… Και έπειτα ήρθε η αποκάλυψη: έμαθα για αρχηγιλίκια, αγορές υποψηφιοτήτων και υπόγειο σχηματισμό ψηφοδελτίων… Για εκδιωγμούς πολιτών λόγω διαφορετικής ιδεολογίας, μέχρι και για εκβιασμούς… ακόμα και προς εμένα. Ευτυχώς, όλα αυτά από λίγους και δόλιους που πήγαν να πιάσουν στασίδι. Πόσο κρίμα για την ΕΛΠΙΔΑ να προσπαθούν να τη χειραγωγήσουν, να τη μετατρέψουν σε Σύστημα και να τη λιώσουν. «Διαίρει και βασίλευε»… Η μεγάλη κατάρα! Και βέβαια χρήσιμα μέσα τους η συκοφαντία, η λάσπη, οι κατηγορίες και η διαστρέβλωση με στόχο να σπείρουν διχόνοιες ανάμεσά μας. Διχόνοια ανάμεσα σε ανθρώπους με τον ίδιο πόνο· σε εμάς που δουλεύουμε νυχθημερόν για την επιβίωση, που πληρώνουμε αυτόν που πιάστηκε με την γίδα στην πλάτη, που χάσαμε την πατρίδα μας και ξενιτεύουμε τα παιδιά μας για ένα καλύτερο μέλλον μακριά από τη γη που γεννήθηκαν … αν προλάβουν και δεν τα δολοφονήσουν. Όλα αυτά που μπόρεσαν να μας ενώσουν παραμερίστηκαν, και ο διχασμός μπήκε μπροστά ως δήθεν ιδεολογικός πόλεμος. Να μαλώνουμε για ιδέες, θεωρίες και πως θα «ονομάσουμε» καλύτερα μια κατάσταση . Καλύτερα να διαμαρτυρόμαστε, παρά να ενωθούμε για τις λύσεις… Μια ζωή τα ίδια… Το Σύστημα ξέρει καλά το παιχνίδι· εμείς ήμασταν άπειροι σε αυτό. Πλέον, όμως, ξέρουμε τι εστί διαπλοκή και εκ των έσω. Η ΕΛΠΙΔΑ, λοιπόν, αλλάζει μορφή. «Καθαρίζει» και συνεχίζει. Δεν θα σταματήσουμε. Δεν θα μας νικήσουν. Είμαστε πολύ περισσότεροι! Δεν άλλαξε μέσα μου ούτε μια φράση από όσα έλεγα και πίστευα εδώ και 3,5 χρόνια. Η χώρα χρειάζεται ΚΑΘΑΡΣΗ. Η χώρα χρειάζεται ΕΛΠΙΔΑ. Ο αγώνας είναι ένας: ή «ΕΜΕΙΣ» ή «Αυτοί». Και είναι πραγματικά η τελευταία μας ΕΥΚΑΙΡΙΑ. Συνεχίζουμε δυνατά! Μακριά από ατζέντες και βολέματα. Μακριά από όσους δεν μπόρεσαν να μετατρέψουν το «ΕΓΩ» σε «ΕΜΕΙΣ». Δεν αναζητάμε «επώνυμους», αλλά ανθρώπους με καθαρότητα νου και ψυχής! Η δέσμευση παραμένει η ίδια και τη φωνάζουμε πιο δυνατά: Η ΕΛΠΙΔΑ βρίσκεται δίπλα σε όποιον νιώθει χρέος του να σταθεί πλάι στην πατρίδα του, τώρα που τον χρειάζεται περισσότερο από ποτέ! #ΕΛΠΙΔΑ #Καθαρότητα #Αλληλεγγύη

Πίσω Από Μία Γυναίκα Δυνατή Υπάρχει Μια Ζωή Που Δεν Της Άφησε Άλλη Επιλογή... Λυγίζει Κάποιες Φορές.. Και Όταν Αντιλαμβάνεται Την Δύναμη Που Εχει Στην Ψυχή Της Τότε Καταλαβαίνει Ότι Μπορεί Να Κάνει Τα Πάντα..... https://t.co/4nJb27YM1L #Γυναίκα #Δύναμη #Ζωή

Σαν σήμερα πριν 17 χρόνια ήμουν ομαδάρχης στην κατασκήνωση Ranch στο Σοφικό Κορινθίας. Χτυπάει το τηλέφωνο. Οι γονείς μου είχαν δει μόλις τα αποτελέσματα των πανελληνίων. Μου λένε γεμάτοι ενθουσιασμό . Δημήτρη 100/100 μαθηματικά γενικής. 100/100 ΑΟΘ. 100/100 ΑΟΔΕ. 100/100 φυσική κατευθύνσης. 100/100 Προγραμματισμός. 75/100 Έκθεση. 72/100 Μαθηματικά κατευθύνσης. 18900 μόρια στο 5ο πεδίο (οικονομικές σχολές). 18200 (αν θυμάμαι καλά) στο 4ο πεδίο (πολυτέχνεια και στρατιωτικές) Αυτοί πετάνε από τη χαρά τους. Εγώ με το που ακούω τα αποτελέσματα τρυπά το στομάχι μου. Απο τον βαθμό στα μαθηματικά κατευθύνσης καταλαβαίνω πως δεν πιάνω τη βάση για τη ΣΜΑ. Τους μηχανικούς αεροσκαφών του στρατού. Εκείνη τη στιγμή κρατάω μια μπάλα στα χέρια μου. Κλείνω το τηλέφωνο και δίνω μία κλοτσιά στη μπάλα χωρίς να μάθω ποτέ που προσγειώθηκε. Απίστευτα απερίσκεπτη κίνηση. Ζητάω απο τον συνομαδάρχη μου, τον Αντώνη να με καλύψει και ξεκινάω να περπατάω στα χαμένα. Δύο χρόνια σκληρής προετοιμασίας νόμιζα εκείνο το βράδυ πως πήγαν στραφη. Λίγες εβδομαδες μετά καλουμαι να κανω το μηχανογραφικό..Ένας φωτεινός ευλογημένος να ναι άνθρωπος, ο καθηγητής Γρηγόρης Χαϊδεμενοπουλος με βοήθησε να επιλέξω. Η μητέρα μου να ναι καλά ίσως η μόνη φορα που το άγχος της να επιασε τοπο. Της το δίνω 100%. Με άκουγε να της λεω τη μια πως θα δηλώσω να πάω στην Θεσσαλονίκη. Την άλλη στην Πάτρα στο πολυτεχνείο, την παραάλλη στην Κρήτη. Έβλεπε πως δεν ήξερα τι θέλω. Ακουγε πόλεις από τη μια άκρη της Ελλάδας ως την άλλη. Σκέφτηκε μες στον χαμό των ημερών την παιδική της φίλη. Τυχαίνει να ναι σύζυγος του καθηγητή κ. Χαϊδεμενοπουλου. Της τηλεφωνεί να ρωτήσει αν θα μπορούσε ο σύζυγος της να με βοηθήσει με συμβουλές και πληροφορίες. Ο άνθρωπος τυχαίνει εκεινο το απόγευμα να ναι στο Χαϊδάρι. Πηγαίνουμε όπως είμαστε επίσκεψη στο σπίτι τους. Με όσα ακούω για τη σχολή των Μηχανολογων ενθουσιάζομαι. Fast forward δηλώνω τους Μηχανολόγους Μηχανικούς στο Βόλο. Περνάω 9ος. Παίρνω δώρο απο τη σχολή ενα λαπτοπ γιατί είμαι στους 10 πρώτους. Κάνω μια υπέροχη φοιτητική ζωή και έχω την τύχη να εχω απίστευτα άξιους. Πραγματικά απιστευτα άξιους καθηγητές. Ανθρώπους με πάθος που έδιναν και την ψυχή τους για να μας διδάξουν γνώσεις και αξίες. Θυμάμαι τον Γιώργο Σαχαριδη να μας λεει μια μέρα "είναι η τελευταία φορά στη ζωή σας που κάποιος θα θέλει να σας δώσει δωρεάν γνώσεις. Αξιοποιείστε το". Χρόνια αργότερα κατάλαβα τι εννόουσε. Κάπου στο 5ο έτος λοιπόν έχω πάρει μαθήματα επιλογής απο μεταπτυχιακά προγράμματα. Συμφοιτητές μου τυχαίνει να ναι 3 μηχανικοί απο τη ΣΜΑ. Τη σχολή που ήθελα να περάσω. Μου εξηγούν οτι ουτε φοιτητική ζωή έκαναν, ούτε το πτυχίο τους αναγνωρίζεται εκτός Στρατού. Με λίγα λόγια με κάνουν να σκεφτώ πως ευτυχώς που δεν πέρασα στη ΣΜΑ. Σήμερα ξέρω πως δεν θα άντεχα ούτε χρόνο εγω σε περιβάλλον που πρέπει να ακολουθείς διαταγές και δεν μπορείς να μιλάς ελεύθερα. Ευγνωμονώ για όλα όσα συνέβαλαν στο να περάσω σε μια σχολή που μου άνοιξε την πόρτα να εργαστώ σε όλον τον πλανήτη. Το ταξίδι δεν ήταν εύκολο. Δεν ηταν ποτέ εύκολο. Αλλά αυτή η πρώτη πόρτα καθορίσε σημαντικά όλες τις επόμενες. Σήμερα έλαβα αυτό το μήνυμα. Νιώθω την ανάγκη και την χαρά να βοηθήσω με συμβουλές οποιοδήποτε μαθητή στοχεύει σε πολυτεχνική σχολή. Θα ναι ηθική ικανοποίηση να μοιραστω οσα έχω δει στον τεχνολογικό κλάδο και να βοηθήσω έναν νεο να επιλέξει αυτό που του ταιριάζει. Όπως έκανε μαζί μου αυτός ο υπέροχος άνθρωπος και καθηγητής. Αν ενδιαφέρεστε γράψτε μου στα σχόλια και θα επικοινωνήσω μαζί σας.. Βλέπω πως πολλοί πουλάνε υπηρεσίες επαγγελματικου προσανατολισμου. Κάτι που θα έπρεπε να κάνει το σύστημα εκπαίδευσης για το οποίο πληρώνουμε φόρους.Προσωπικα θα το κάνω δωρεάν ακόμη και αν χρειαστεί να μιλήσω με χιλιάδες παιδια. Μακάρι να βοηθήσω έστω και ένα παιδί! #πανελλήνιες #μηχανογραφικό #πανελλήνιες #εκπαίδευση #φοιτητικήζωή

Ευχαριστώ για όλα. Γιατί άναψες την πρώτη σπίθα το Φεβρουάριο του 2020. Γιατί ήσουν πάντα εκεί είτε έπαιζες 1 λεπτό είτε 40 λεπτά. Γιατί πάντα έβαζες την ομάδα πάνω από εσένα. Για το 10λεπτο στον τελικό που ήταν η τελευταία κατάθεση ψυχής σου. Αντίο ,όπως σου αξίζει ,πρωταθλητής. https://t.co/K5UEPe4tE3 #ευχαριστώ #πρωταθλητής #ληξιπρόθεσμος

Στο πρόσωπο του Σακ θα δεις όλη την πορεία του Ολυμπιακού την επταετία Μπαρτζωκα.Απο την άκρη του παγκου στο ματς με την Ασβελ λόγω μπαν μέχρι την κορυφή του ΟΑΚΑ ζήσαμε πολλά, σε όλα ήταν παρόν,σε όλα έδωσε την ψυχή του για τον θρύλο κ έγινε θρύλος Για πάντα ❤️ #OlympiacosBC https://t.co/4Hl7YenEnc #Olympiacos #Basketball #Legend

Ελπίζω να μην είναι αντίο για πάντα αυτό με τον Σάκ. Ένα διάλειμμα για φέτος. Ο Σακίλ ήταν πραγματικά η ψυχή του φιλάθλου στο παρκέ όλα αυτά τα χρόνια. @ShaqInTheBox gonna miss you for now. Be back soon. The team need you for years to come. #olympiacosbc #Forever77 #basketball #ShaquilleO'Neal #sports

Ο Walkup έχει ατζέντη γνωστό "Ολυμπιακαρα" πρωην αρδ όπου κατά καιρούς είχε γράψει: Η ψυχή του Σλουκα λεει Ολυμπιακό αλλά η λογική Φενερ. "Αυτα που κάνει ο Hasan Martin τα έχει κάνει μόνο ο Hines" (Octagon) #OlympiacosBC #Basketball #Olympiacos #Sports

"Η επιστροφή του βασιλιά" Την έκτη Ευρωλίγκα την έζησα μέσα από ένα δωμάτιο νοσοκομείου. Η ζωή όμως τα έφερε έτσι ώστε να μείνω όρθιος, να συνεχίσω να υπάρχω και να ζήσω τη στιγμή που εκείνος επιστρέφει ξανά στο σπίτι του, αυτή τη φορά ως προπονητής μας. Γι' αυτό σήμερα δεν ζητώ τίποτα περισσότερο· απλώς χαμογελώ και νιώθω ευγνωμοσύνη. Σαν να μου χάρισε άλλη μια ζωή. Για εμάς δεν είναι απλώς ένας προπονητής. Είναι κομμάτι της ιστορίας μας, κομμάτι της ψυχής μας. Είναι ο άνθρωπος που μεγάλωσε τον σύλλογο, που τον οδήγησε στην κορυφή της Ευρώπης και που δίδαξε σε γενιές φιλάθλων τι σημαίνει Παναθηναϊκός. Μεγαλώσαμε με τις αξίες, το πάθος και τη νοοτροπία που εκείνος ενσάρκωσε καλύτερα από τον καθένα. Η απουσία του άφησε ένα κενό που μόνο τώρα καταλαβαίνουμε πόσο μεγάλο ήταν. Κάθε χρόνος χωρίς εκείνον έμοιαζε ατελείωτος. Μας έλειψε περισσότερο απ' όσο μπορούσαμε να παραδεχτούμε. Σήμερα όμως όλα αλλάζουν. Ο βασιλιάς επιστρέφει στον θρόνο του. Και οι γιοι που μεγάλωσε θα τον υποδεχθούν με δάκρυα χαράς, περηφάνιας και συγκίνησης. Γιατί υπάρχουν άνθρωποι που δεν φεύγουν ποτέ πραγματικά από την καρδιά ενός συλλόγου. Απλώς κάποια μέρα επιστρέφουν εκεί όπου ανήκουν. Καλώς ήρθες σπίτι, Ζοτς. Коначно си код куће, брате наш! ☘️💚 Ας γράψουμε μαζί το επόμενο, μεγάλο κεφάλαιο της ιστορίας μας. ☘️💚 #paobc #basketball #PanaAthinaikos #gratitude