Καλό μήνα! Μια μεγάλη δυνατή αρκούδα περπατάει σε ένα αρχαίο πυκνό δάσος. Το σώμα της είναι εξαντλημένο. Νιώθει το βάρος της σε κάθε βήμα... Η ανάσα της βγαίνει κόφτη, βαριά, κουρασμένη από τον ασταμάτητο κάματο της δράσης. Ο χειμώνας πλησιάζει και η φύση γύρω της σωπαίνει. Μπροστά της εμφανίζεται το άνοιγμα μιας βαθιάς πέτρινης σπηλιάς. Μπαίνει μέσα. Το σκοτάδι την τυλίγει σαν μια ζεστή προστατευτική αγκαλιά. Ξαπλώνει πάνω στο νωπό, δροσερό χώμα και αφήνει τα μάτια της να κλείσουν. Η ανάσα της γίνεται πιο αργή...πιο βαθιά... Όλοι οι θόρυβοι του κόσμου σβήνουν. Ο χρόνος σταματά, το πνεύμα ελευθερώνεται! Ταξιδεύει μακριά, πάνω από το απέραντο γαλάζιο του Αιγαίου! Προσγειώνεται απαλά στην ιερή ηλιόλουστη γη της Μινωικής Κρήτης. Βρίσκεται στο εσωτερικό ενός αρχαίου ιερού στην Κνωσό! Γύρω οι τοίχοι είναι βαμμένοι με ένα βαθύ πορφυρό χρώμα . Στο κέντρο του δωματίου στέκει ένας χάλκινος διπλός πέλεκυς. Δίπλα του στέκουν τα ιερά "κέρατα καθοσιώσεως"... Στραμμένα προς τον ουρανό, σχηματίζουν μια ανοιχτή αγκαλιά. Είναι η "ιερή πύλη που ενώνει τη γη με τον ουρανό"... Και ανάμεσά τους, ριζώνει ένας μοναχικός φοίνικας! Το δέντρο στέκει απόλυτα ακίνητο. Δεν κουνιέται ούτε φύλλο! Γίνεται ένα με την ακινησία αυτού του ιερού χώρου! Μακάρι να μπορούσατε να νιώσετε τη δύναμη που συγκεντρώνεται στις ρίζες, μέσα στη σιωπή! Δεν υπάρχει καμία σκέψη. Κανένα "πρέπει". Καμία υποχρέωση! Μόνο μια ιερή, βαθιά χαλάρωση, απαραίτητη για να μαζευτεί το φως! Γιατί η "αναγέννηση" χρειάζεται πρώτα την "απόλυτη ακινησία"! Ξαφνικά μέσα από την απόλυτη ηρεμία ένα απαλό θρόισμα ακούγεται. Ένα μεγαλοπρεπές ιερό πουλί με λαμπερά πορφυρά φτερά, κατεβαίνει από τον ουρανό προσγειώνεται ακριβώς εκεί, μέσα στην πέτρινη αγκαλιά των κεράτων. Η πύλη ενεργοποιείται. Το πουλί ανοίγει τα φτερά του. Βγάζει έναν καθαρό, κρυστάλλινο ήχο! Η δόνηση αυτή πλημμυρίζει τον χώρο. Η ζωή επιστρέφει ορμητική... Την ίδια στιγμή, πίσω στη σκοτεινή σπηλιά, η αρκούδα ανοίγει τα μάτια της. Έξω από τη σπηλιά, ο ήλιος της Άνοιξης λάμπει και τα πάντα ανθίζουν. Το σώμα της είναι τώρα ανάλαφρο, γεμάτο φρέσκια αστείρευτη ενέργεια. Το πνεύμα της είναι πεντακάθαρο, φωτεινό και έτοιμο για μια νέα αρχή. ------------------- Όπως η αρκούδα (και όχι δεν είμαι αρκούδα. Μάλλον για σκατζόχοιρο με κόβω😊😊) στη σπηλιά της και ο ιερός φοίνικας στην ακινησία των μινωικών κεράτων, έτσι κι εγώ χρειάζομαι τώρα μερικές μέρες απόλυτης ησυχίας και χαλάρωσης. Πριν όμως σας αποχαιρετήσω...πρέπει να σας πω τα "δικά" μου. Τα κέρατα καθοσιώσεως ήταν φτιαγμένα από πηλό, πέτρα ή γύψο. Τα τοποθετούσαν σε ιερά, βωμούς, τάφους αλλά και στις στέγες των ανακτόρων. Αντιπροσωπεύουν τη δύναμη, την ιερότητα και το σημείο όπου η γη συναντά τον ουρανό. Στις μινωικές απεικονίσεις, το ιερό πτηνό ή το ιερό δέντρο εμφανίζεται σχεδόν πάντα ανάμεσα στα κέρατα. Λειτουργούν σαν μια "πύλη", μια αγκαλιά που υποδέχεται το θείο φως και τη νέα ζωή! ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ σε όλους. Με υγεία, ψυχική και σωματική και αναγεννητική δύναμη! #ΚαλήΜήνα #Αναγέννηση #Φύση




