BETA nonprofit public democratic european moderated

Search

#κάστρο

Amalia wrote that Major Panagiotis Stoupas, originally from Lefki Messinia, had participated in the Asia Minor Campaign and in the Greco-Italian War. According to her post, during the Occupation, he created a resistance group in mountainous Trifylia and later joined the national resistance organization "Greek Army" (ES). Amalia mentioned that, following attacks by ELAS and with the intervention of British Major Harrington, the leaders of the ES signed on August 29, 1943, the Dyrrachium Pact, which stipulated the dissolution of the organization and the integration of its members into ELAS. She argued that those who had joined national resistance organizations were at risk, if captured by ELAS, of being forced to join them or be killed. According to her, Stoupas disagreed with the agreement and returned to Lefki. On October 10, 1943, strong ELAS forces surrounded the village, burned his house, and believed he had died, but he had escaped. Amalia wrote that later Stoupas joined the Security Battalions, as, in her estimation, thousands of other Greeks did. The post stated that Colonel Dionysios Papadogkonas, Stoupas's former commander, appointed him commander of the Security Battalion of Meligalas in March 1944. Amalia noted that after the ELAS attack on Meligalas, Stoupas moved to Gargalianoi with 100 men and was not in the city during the days of the massacre. After the collapse of the defense in Gargalianoi, he and his men retreated to Pylos. According to Amalia, when ELAS surrounded Pylos on September 24, local authorities sought a surrender agreement, while ELAS promised that there would be no massacres. She wrote that Stoupas accepted the agreement and committed suicide with his pistol at the castle gate, after saying goodbye to his men. She also cited the post-war testimony of Chris Woodhouse, who, she reported, conveyed words from British journalist Richard Capell in favor of choosing the Security Battalions instead of ELAS. #ιστορία #Ελλάδα #πατριωτισμός (translated)

Σιγά Τι έκαναν Έφαγαν τον Μαζωνάκη Δλδ έναν άνθρωπο 🥴 Εδώ ο Καραμανλής με την συμμορία που κυβερνά , έφαγε 87 ανθρώπους στα Τέμπη και τους απωθεωνουν κιόλας ως "Κάστρο" εκεί στις Σέρρες https://t.co/KfutVXCZ1p #πολιτική #Κυβέρνηση #Ελλάδα

"Πολλοί από τους εγχώριους Μουσουλμάνους του Μοριά, που δεν γνώριζαν άλλη γλώσσα εκτός από την Ελληνική, έβγαιναν τη νύχτα από τα τείχη ικετεύοντας για τη ζωή τους. Φώναζαν στους Έλληνες στρατιώτες στη μητρική τους γλώσσα, θυμίζοντάς τους παλιές φιλίες, εμπορικές σχέσεις και κοινή καταγωγή. Κρατούσαν μάλιστα αυτοσχέδιους σταυρούς και ζητούσαν να βαπτιστούν αμέσως. Όμως, η οργή των επαναστατών ήταν τέτοια που θεώρησε αυτές τις εκδηλώσεις ως ύστερη υποκρισία για τη σωτηρία της ζωής τους, καθώς οι ίδιοι άνθρωποι λίγους μήνες πριν πρωτοστατούσαν στις λεηλασίες των χριστιανικών χωριών..." Αυτά μας λέει, μεταξύ άλλων, ο Maxime Raybaud, Γάλλος στρατιωτικός και αυτόπτης μάρτυρας στην πολιορκία της Τριπολιτσάς. Στα απομνημονεύματά του (Mémoires sur la Grèce), περιγράφει συγκλονιστικά πώς η κοινή ελληνική γλώσσα χρησιμοποιήθηκε ως σανίδα σωτηρίας, αλλά και γιατί απέτυχε. "Δηλαδή", με ρώτησε κάποια στιγμή κάποιος, "σφάξαμε το ίδιο μας το αίμα;" Αν θέλω να λέω ότι υπηρετώ την αλήθεια, η απάντηση είναι "ναι"! Κάθε όμως ενέργεια της Επανάστασης του 1821, κρύβει μέσα της συγκλονιστικά και "αποσιωπημένα" κεφάλαια, τόσο από την ιστοριογραφία όσο, φυσικά, και από τη συστηματική προπαγάνδα των γειτόνων. Θα ξεκινήσουμε από το παραμύθι της πληθυσμιακής κατανονής και των 30 και 40 χιλιάδων νεκρών που διαβάζουμε. Να προσθέσω και το "Τούρκων" νεκρών που φυσικά αποτελεί ακόμη ένα φανταστικό κατασκεύασμα. Όταν λέμε Μουσουλμάνοι στην Τριπολιτσά του 1821, πρέπει να γνωρίζουμε ότιδεν επρόκειτο για ένα ομοιογενές εθνοτικό σύνολο από την Ανατολία. Ο πληθυσμός της, τις ημέρες της άλωσης (23 Σεπτεμβρίου 1821), είχε υπερδιπλασιαστεί τεχνητά. Η πόλη υπό κανονικές συνθήκες είχε περίπου 15.000–20.000 κατοίκους, αλλά λόγω της προέλασης των επαναστατών, είχαν καταφύγει εκεί Μουσουλμάνοι και Εβραίοι από ολόκληρο τον Μοριά (από τα Καλάβρυτα, την Καρύταινα, το Λεοντάρι κ.λπ.). Την ημέρα της άλωσης, ο πληθυσμός εντός των τειχών υπολογίζεται τεκμηριωμένα μεταξύ 30.000 και 35.000 ανθρώπων. Από αυτούς, οι ένοπλοι (δηλαδή ας το αποκαλέσουμε ο στρατός) ήταν περίπου 10.000 με 12.000. Το μεγαλύτερο ποσοστό των Μουσουλμάνων της πόλης (αλλά και του Μοριά), ~55% - 60%, ήταν ντόπιοι, εξισλαμισμένοι πληθυσμοί ελληνικής καταγωγής (Μοραίτες Μουσουλμάνοι). Οι άνθρωποι αυτοί μιλούσαν ελληνικά ως μητρική γλώσσα (πολλοί δεν ήξεραν καν τουρκικά!).Είχαν κοινά πολιτισμικά στοιχεία, ακόμη και κοινά επώνυμα ή συγγενικούς δεσμούς με τους Χριστιανούς της υπαίθρου. Ήταν κυρίως αγρότες, γαιοκτήμονες, αστοί και διοικητικοί υπάλληλοι που είχαν αλλάξει πίστη τους προηγούμενους αιώνες για λόγους φορολογικών και κοινωνικών προνομίων. Ενα άλλο πληθυσμιακό κομμάτι αποτελούσαν οι λεγόμενοι Τουρκαλβανοί, ~10%. Ήταν, θα λέγαμε, η στρατιωτική "σπονδυλική στήλη" της άμυνας της πόλης. Είχαν έρθει ως ενισχύσεις (περίπου 2.500-3.500 άνδρες) υπό την αρχηγία του Ελμάς μπέη, σταλμένοι από τον Χουρσίτ πασά. Ήταν έμπειροι πολεμιστές, Μουσουλμάνοι στο θρήσκευμα. Και είχαμε και τους Οθωμανούς Αξιωματούχους, ~15% - 20%, δηλαδή την άρχουσα τάξη της πόλης (διοικητές, δικαστές/καδήδες, στρατιωτικοί ανώτεροι αξιωματικοί). Αυτοί προέρχονταν από την Κωνσταντινούπολη ή την Ανατολία. Ήταν η μειοψηφία του πληθυσμού, αλλά κατείχαν όλη την πολιτική εξουσία και τον πλούτο της πόλης. Μαζί τους βρίσκονταν και οι οικογένειές τους (χαρέμια, υπηρέτες). Σε αυτούς τώρα πρέπει να προσθέσουμε περίπου 1000-2000 Εβραίους που ήταν κυρίως έμποροι Σεφαραδίτες και κάποιους Χριστιανούς, ~5%, ελάχιστοι (οι περισσότεροι εκδιώχθηκαν λόγω λιμού) που μιλούσαν ελληνικά. Το 1821 δεν ξεκίνησε ως ένας τυπικός πόλεμος μεταξύ δύο σύγχρονων κρατών με διεθνείς κανόνες. Όπως έχουμε πει πάρα πολλές φορές, στην Οθωμανική Αυτοκρατορία ίσχυε το σύστημα των μιλλέτ. Δεν υπήρχε διαχωρισμός με βάση το DNA ή τη γλώσσα, αλλά με βάση την πίστη. Ο Μουσουλμάνος ήταν "Τούρκος" (έτσι τον αποκαλούσαν οι επαναστάτες) και ο Χριστιανός ήταν "Ρωμιός/Έλληνας". Όταν ξέσπασε η Επανάσταση την άνοιξη του 1821, οι Μουσουλμάνοι της υπαίθρου κατέφυγαν στα κάστρα. Κατά την υποχώρησή τους, αλλά και μέσω των εξόδων που έκαναν από την Τριπολιτσά (όπως στην πρώτη μάχη της Τριπολιτσάς), έκαψαν χριστιανικά χωριά, λεηλάτησαν περιουσίες και προχώρησαν σε σφαγές αμάχων για να τρομοκρατήσουν τους επαναστάτες. Αν και η βάση, επαναλαμβάνω, ήταν ελληνοφωνούντες αγρότες, η ηγεσία τους (οι αγάδες δηλαδή και οι μπέηδες του Μοριά) ήταν αυτοί που διέταζαν και συμμετείχαν ενεργά στην καταπίεση και στις εκτελέσεις Χριστιανών. Στα μάτια των εξεγερμένων, η διάκριση μεταξύ "απλού πιστού" και "καταπιεστή" είχε χαθεί μέσα στο αίμα των πρώτων μηνών. Και εδώ εύλογα θα με ρωτήσετε...γιατί δόθηκε "μπέσα" στη φρουρά του Ελμάς Μπέη (τους Τουρκαλβανούς δηλαδή) και δεν δόθηκε η ευκαιρία επιστροφής στο "αίμα μας"; Η συμφωνία του Κολοκοτρώνη με τους ένοπλους Τουρκαλβανους δεν έγινε από ανθρωπισμό, αλλά από καθαρή στρατιωτική στρατηγική. Ήθελε να διάσπασει την άμυνα. Αυτή η "ομάδα" ήταν η πιο σκληροτράχηλη και καλά εκπαιδευμένη στρατιωτική δύναμη μέσα στο κάστρο. Ο Κολοκοτρώνης γνώριζε ότι αν αυτοί πολεμούσαν "μέχρι θανάτου", οι απώλειες των Ελλήνων θα ήταν τεράστιες και η άλωση θα καθυστερούσε. Αφαιρώντας τους, λοιπόν, από την εξίσωση, η άμυνα της πόλης κατέρρευσε εκ των έσω. Επιπλέον, οι άνδρες αυτοί δεν είχαν συναισθηματικό ή ιδιοκτησιακό δεσμό με τον Μοριά. Ήταν μισθοφόροι και το μόνο που ήθελαν ήταν να επιστρέψουν ζωντανοί στον τόπο τους με τα όπλα τους. Τώρα το γιατί δεν ζητήσαμε από το αίμα μας να αλλάξουν πίστη, πρέπει να το αναζητήσουμε στην ψυχολογία του ίδιου του 1821. Οι Έλληνες θυμούνταν καλά ότι μισό αιώνα πριν, κατά τα Ορλοφικά, πολλοί ντόπιοι Μουσουλμάνοι είχαν πρωτοστατήσει στις άγριες σφαγές των Χριστιανών. Η καχυποψία ήταν απόλυτη. Η άλωση της Τριπολιτσάς δεν ήταν μια οργανωμένη παράδοση κράτους, αλλά μια άτακτη εισβολή χιλιάδων οργισμένων και πεινασμένων επαναστατών που ζητούσαν εκδίκηση για 400 χρόνια σκλαβιάς. Όταν έσπασε η πύλη, δεν υπήρχε καμία κεντρική εξουσία ιογενής να κάνει "διαλογή" ή να προσφέρει θρησκευτική μεταστροφή. Με άλλα λόγια, για τον επαναστάτη του 1821, το "αίμα" (αν το θέλετε η βιολογική καταγωγή) δεν σήμαινε τίποτα αν ο άλλος φορούσε σαρίκι και προσκυνούσε τον Αλλάχ. Η ταυτότητα ήταν θρησκευτική: "Για του Χριστού την Πίστη την Αγία". Ο ελληνόοφωνος Μουσουλμάνος θεωρούνταν "Τούρκος" και, ως εκ τούτου, εχθρός! Η αλήθεια όμως είναι ότι πριν από την τελική έφοδο, εκατοντάδες άμαχοι Μουσουλμάνοι έβγαιναν κρυφά τη νύχτα από τα τείχη και πήγαιναν στα ελληνικά ταμπούρια. Αναζητούσαν συγκεκριμένους Έλληνες οπλαρχηγούς ή προεστούς με τους οποίους είχαν εμπορικές σχέσεις ή κουμπαριές πριν από τον πόλεμο. Σε άπταιστα ελληνικά (τη μόνη γλώσσα που ήξεραν) φώναζαν στους επαναστάτες: "Είμαστε αδέλφια σας, είμαστε Μοραΐτες, δεν είμαστε Τούρκοι από την Ανατολή". Σε κάποιες πρώιμες φάσεις, ορισμένοι οπλαρχηγοί (όπως ο Γιατράκος ή ο Πετρόμπεης) τους δέχονταν και τους κρατούσαν ως αιχμαλώτους για λύτρα. Όμως, τις τελευταίες ημέρες, ο όγκος των πεινασμένων που έβγαινε ήταν τόσο μεγάλος, που οι Έλληνες στρατιώτες, φοβούμενοι ότι θα ξεμείνουν οι ίδιοι από τρόφιμα, άρχισαν να τους εκτελούν έξω από τα τείχη. Ο Γάλλος φιλέλληνας Maxime Raybaud (που σας έδωσα απόσπασμα στην αρχή) και ο ιστορικός Ιωάννης Φιλήμων αναφέρουν ότι ολόκληρες μουσουλμανικές οικογένειες έπεφταν στα γόνατα μπροστά στους Έλληνες, κρατώντας αυτοσχέδιους ξύλινους σταυρούς, και ικέτευαν να βαπτιστούν Χριστιανοί εκείνη τη στιγμή. Στην πλειονότητα των περιπτώσεων, μέσα στο αμόκ της μάχης, οι επαναστάτες θεώρησαν αυτές τις μεταστροφές "υποκριτικές", προκειμένου να σώσουν τη ζωή τους και δεν τις δέχτηκαν. Υπήρξαν όμως εξαιρέσεις για γυναίκες και παιδιά. Πολλές Μουσουλμάνες που μιλούσαν ελληνικά ενσωματώθηκαν τελικά σε ελληνικές οικογένειες, βαπτίστηκαν και παντρεύτηκαν Έλληνες αγωνιστές μετά το τέλος του πολέμου. Να σημειωθεί όμως ότι αν και βιολογικά γηγενείς, οι Μοραΐτες Μουσουλμάνοι είχαν υιοθετήσει την ψυχολογία της άρχουσας τάξης. Όταν το 1770 ή το 1821 χρειάστηκε να υπερασπιστούν τα προνόμιά τους, συμπεριφέρθηκαν με την ίδια σκληρότητα όπως οι Οθωμανοί της Κωνσταντινούπολης. Ο υπασπιστής του Κολοκοτρώνη αναφέρει ότι οι ντόπιοι αγάδες της Τριπολιτσάς ήταν οι πιο σκληροί διώκτες των Χριστιανών της Αρκαδίας. Οι Έλληνες θυμούνταν ποιος τους είχε κλέψει τη γη, ποιος είχε φυλακίσει τα παιδιά τους και ποιος είχε κάψει τα χωριά τους λίγους μήνες πριν... Όταν λοιπόν οι Μουσουλμάνοι θυμήθηκαν την "ελληνικότητά" τους λόγω της επικείμενης σφαγής, για τους επαναστάτες ήταν πλέον πολύ αργά. Το θρησκευτικό μίσος και η δίψα για εκδίκηση είχαν τυφλώσει κάθε λογική κοινής καταγωγής! "Οι πλείστοι των εν Τριπόλει οικούντων Οθωμανών ήσαν αυτόχθονες Πελοποννήσιοι, ων οι πρόγονοι είχον εξισλαμισθεί. Ούτοι ελάλουν την ελληνικήν γλώσσαν ως μητρικήν και ελάχιστα εγίγνωσκον την τουρκικήν. Εντούτοις, η συμμετοχή των εις τας καταπιέσεις και τα πρόσφατα έκτροπα κατά των Χριστιανών, καθιστούσε την ελληνικότητά των ανίσχυρον προ του θρησκευτικού μίσους" (Ιωάννης Φιλήμων, στο έργο του Δοκίμιον Ιστορικόν περί της Ελληνικής Επαναστάσεως). ------------------------ Οι σύγχρονες ιστορικές μελέτες υπολογίζουν ότι οι νεκροί κατά την άλωση της Τριπολιτσάς κυμαίνονται μεταξύ 10.000 και 15.000 ανθρώπων, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που έχασαν τη ζωή τους από τον λιμό και τις ασθένειες κατά τους τελευταίους μήνες της πολιορκίας.Ο αριθμός των 30.000 ή 32.000 νεκρών που αναφέρεται σε ορισμένες πηγές της εποχής (όπως στα απομνημονεύματα του Κολοκοτρώνη) θεωρείται από τους σύγχρονους ιστορικούς στατιστικά διογκωμένος. Η διόγκωση αυτή εξυπηρετούσε την ψυχολογία του πολέμου. Οι επαναστάτες ήθελαν να υπερτονίσουν το μέγεθος της επιτυχίας τους απέναντι στο ισχυρότερο οχυρό του Μοριά, ενώ η οθωμανική πλευρά ήθελε να μεγεθύνει το μέγεθος της δικής της καταστροφής! Καλημέρα σε όλους! Υ.Γ. Θα το ανεβάσω και σε αγγλικά. Μόλις βρω λίγο χρόνο! #Επανάσταση1821 #ΕλληνικήΙστορία #Μοριάς

🔴Η σημασία της μεγαλειώδους νίκης του Εθνικού Στρατού σε Βίτσι και Γράμμο. 🔴Αύριο, συμπληρώνονται 77 χρόνια από την κατάληψη του υψώματος Κάμενικ στον Γράμμο, από τον Εθνικό Στρατό. Αυτή ήταν η τελευταία πράξη του συμμοριτοπολέμου 1946-1949. 🔴Σύμφωνα με το αφήγημα της αριστεράς, μετά την Συμφωνία της Βάρκιζας (1945), το «κράτος της δεξιάς» κατεδίωκε συστηματικά τους «δημοκρατικούς» πολίτες, που είχαν συμμετάσχει στην «εθνική αντίσταση». Αυτοί, μην έχοντας άλλη επιλογή, αναγκάστηκαν να καταφύγουν στα βουνά για να γλιτώσουν, κι έτσι άρχισε η ένοπλη σύγκρουση. Πρόκειται για κραυγαλέο ψεύδος, το οποίο καταρρίπτεται από την διάταξη των δυνάμεων του ΔΣΕ. 🔴Τον Σεπτέμβριο του 1946, τα ηγετικά στελέχη του ΚΚΕ, Γ. Ιωαννίδης και Π. Ρούσος, συναντήθηκαν με τον Βούλγαρο κομμουνιστή ηγέτη Γκεόργκι Δημητρώφ και του παρέδωσαν έκθεση, σύμφωνα με την οποία, η κατανομή των δυνάμεων των «καταδιωκόμενων δημοκρατικών πολιτών» ήταν η εξής: Μακεδονία 2.180, Θεσσαλία 1.400, Ήπειρος περίπου 150, Στερεά περίπου 150, Πελοπόννησος περίπου 150. 🔴Όπως παρατηρούμε, σε Κρήτη, Θράκη, νησιά Αιγαίου και Ιονίου, δεν υπήρχαν «καταδιωκόμενοι». Εκεί έκανε εξαίρεση το «κράτος της Δεξιάς» και δεν καταδίωκε τους «δημοκρατικούς» πολίτες; Στην δε Πελοπόννησο, που ήταν «κάστρο της Δεξιάς», κι είχαν γίνει τα πιο φρικτά εγκλήματα από τους αριστερούς (Μελιγαλάς, Φενεός, Στιμάγκα κ.α.), λογικά θα έπρεπε να οργιάζει η «λευκή τρομοκρατία». Ωστόσο, παρατηρούμε πως οι «καταδιωκόμενοι» ήταν μόλις 150. Άρα, «άνθρακες ο θησαυρός». 🔴«Θα ήταν ανόητο να φανταστεί κανείς ότι, χωρίς την έγκριση της Σοβιετικής ηγεσίας, θ’ άρχιζε η ηγεσία του ΚΚΕ ένοπλο αγώνα». Αυτά έγραψε ο Δημήτρης Βλαντάς, ηγετικό στέλεχος του ΚΚΕ, υποστράτηγος του ΔΣΕ και «υπουργός» των «κυβερνήσεων του βουνού». Αυτή ήταν και η αλήθεια, η οποία δεν αποδεικνύεται μόνο από την απλή λογική, αλλά κι από επίσημα έγγραφα. 🔴Όπως, η 15σέλιδη έκθεση που συνέταξαν προς το ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, τα στελέχη του, Κώστας Τσολάκης και Κώστας Κηπουρός, για την συνάντησή τους με τον Ζαχαριάδη, που έγινε στο Τιουμέν της Σιβηρίας στις 6 Οκτωβρίου 1967. Σύμφωνα με την έκθεση αυτή, ο Ζαχαριάδης είπε ξεκάθαρα πως η απόφαση για τον «Τρίτο Γύρο» δεν ήταν δική του, αλλά του Στάλιν: «Αν το ΚΚΕ είχε λανθασμένη πολιτική γραμμή, δεν ευθύνεται ο Ζαχαριάδης, τη λανθασμένη αυτή γραμμή την είχε συμφωνήσει με το ΚΚΣΕ. Τον ένοπλο αγώνα τον είχε υποδείξει το ΚΚΣΕ όταν το 1947 με κάλεσε ο Στάλιν και άλλοι...». 🔴Όντως, σύμφωνα με το ημερολόγιο συναντήσεων του Στάλιν, η συνάντηση στην οποία αναφέρεται ο Ζαχαριάδης, έγινε στην Μόσχα, στις 23:40 ώρα της 23ης Μαΐου 1947, παρουσία των Στάλιν, Μολότωφ και Ζντάνωφ. Γιατί, όμως, ο Στάλιν διέταξε τον Ζαχαριάδη να προκαλέσει αιματοκύλισμα, ενώ ο ίδιος είχε παραδώσει την Ελλάδα στον Τσώρτσιλ, τον Οκτώβριο του 1944; 🔴Οι Δυτικοί, είχαν συμφωνήσει να τεθούν στην σοβιετική σφαίρα επιρροής, οι χώρες που είχε καταλάβει ο Κόκκινος Στρατός. Όμως, δεν ήταν εύκολη υπόθεση η επιβολή κομμουνιστικών καθεστώτων στις χώρες αυτές, γιατί οι ντόπιοι κομμουνιστές δεν είχαν λαϊκό έρεισμα. Ταυτόχρονα, αυξανόταν η κριτική από τους Δυτικούς, καθώς είχε πλέον ξεκινήσει ο «ψυχρός πόλεμος». Άρα, έπρεπε ο Στάλιν να προκαλέσει έναν αντιπερισπασμό στην άλλη πλευρά. Η μόνη χώρα που προσφερόταν για κάτι τέτοιο ήταν η Ελλάδα, καθώς είχε αρκετούς κομμουνιστές, οι οποίοι μπορούσαν να υποστηριχθούν απευθείας από τις τρεις γειτονικές κομμουνιστικές χώρες. 🔴Την θεωρία του αντιπερισπασμού, την επιβεβαίωσε ο ίδιος ο Ζαχαριάδης, μιλώντας στην 6η Ολομέλεια της Κ.Ε. του ΚΚΕ, που συνήλθε στις 9 Οκτωβρίου 1949, στην Αλβανία: «Σύντροφοι χάσαμε, αλλά εκπληρώσαμε στο ακέραιο το διεθνιστικό μας καθήκον». 🔴Πέρα από τον αντιπερισπασμό, ο Στάλιν είχε και την κρυφή ελπίδα, ότι οι αντάρτες του ΔΣΕ θα καταλάβουν την Μακεδονία, ή έστω ένα μέρος της. Έτσι, θα έθετε τους Δυτικούς προ τετελεσμένου γεγονότος και μπορεί να πετύχαινε την ενσωμάτωση της «απελευθερωμένης» Μακεδονίας ή μέρους αυτής, στην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας. Η δε Θράκη, που θα ήταν πλέον αποκομμένη από την υπόλοιπη Ελλάδα, θα γινόταν εύκολη λεία για την Βουλγαρία, που θα αποκτούσε έτσι την πολυπόθητη διέξοδο στο Αιγαίο. 🔴Αν γινόταν πραγματικότητα η κρυφή ελπίδα του Στάλιν, για δημιουργία τετελεσμένου γεγονότος στην Βόρεια Ελλάδα, αφού τα σύνορα των κρατών δεν άλλαξαν το 1991, σήμερα η Ελλάδα θα είχε σύνορα στα Τέμπη και η Θεσσαλονίκη θα ήταν η πρωτεύουσα της «Δημοκρατίας της Μακεδονίας». Η δε Θράκη θα ήταν επαρχία της Βουλγαρίας. 🔴Άρα, ευτυχώς που ηττήθηκαν! Πηγές: 📍Πέτρος Ανταίος, «Νίκος Ζαχαριάδης, θύτης και θύμα». 📍Νίκος Παπαδάτος, «Νίκος Ζαχαριάδης: η ζωή και η δράση του, μέσα από τα αρχεία του ΚΚΣΕ και της KGB». 📍Δημήτρης Βλαντάς, «Εμφύλιος Πόλεμος 1945-1949». #ΕμφύλιοςΠόλεμος #Ιστορία #Ελλάδα

Πασίγνωστο σημείο στην Χώρα της Αστυπάλαιας. Κείμενο - ψέμα από την πρώτη ως την τελευταία λέξη. Δεν ξέρουν την γεωγραφία και την ιστορία της Ελλάδας (το Κάστρο της Αστροπλιάς κτίστηκε από τους Ενετούς τον 15ο αιώνα) όμως σερβίρουν λαθρομπαντριωντιζμό στα γίδια που τους πιστεύουν #Αστυπάλαια #Ελλάδα #Ιστορία

Σάλος για φεστιβάλ στο Κάστρο της Κερύνειας: Πολιτικά διαβήματα προς Βούτσιτς για να ακυρωθεί η εκδήλωση σερβικής εταιρείας | AlphaNews https://t.co/zTlsWEovHA #Κερύνεια #φεστιβάλ #Βούτσιτς #CY #RS

Όταν σου πετάνε πέτρες, χτίσε με αυτές ένα κάστρο..... Μείνετε συντονισμένοι. Σε λίγες μέρες θα σας αποκαλύψω πως ακόμα και.... ο Άδωνις..μπορεί ΑΘΕΛΑ του να κάνει καλό στην κοινωνία.. #πέτρες #κάστρο #Άδωνις #κοινωνία #έμπνευση #αλλαγή

FLORENTIA Jul 25

Οι γείτονες έχουν πάθει αριθμητικό σοκ. Εφεύρουν νούμερα από το κεφάλι τους για να παρουσιάσουν δήθεν γενοκτονίες. Διάβασα μόλις ένα κείμενο με παράθεση στοιχείων από τη συγγραφέα παιδικών βιβλίων για την δήθεν "γενοκτονία" της Μονεμβασιάς. Είναι γνωστό ότι μετά την πολύμηνη πολιορκία και την πείνα, υπογράφηκε επίσημη συνθήκη παράδοσης. Το μεγαλύτερο μέρος των εγκλείστων (περίπου 2.000 - 2.500 άτομα) επιβιβάστηκε σε πλοία και μεταφέρθηκε με ασφάλεια στις ακτές της Μικράς Ασίας (Κουσάντασι). Πώς αποδεικνύεται αυτό; Μα φυσικά από τα δικά τους αρχεία : Τα οθωμανικά αρχεία καταγράφουν την άφιξη των διασωθέντων στα λιμάνια της Μικράς Ασίας (κυρίως στο Κουσάντασι / Scala Nova και στη Σμύρνη), καθώς το κράτος έπρεπε να τους καταγράψει για να τους παρέχει σίτιση, περίθαλψη και γη για επανεγκατάσταση. Σύμφωνα, λοιπόν, με τις οθωμανικές καταγραφές προσφύγων, ο αριθμός των ατόμων που έφτασαν ζωντανοί από τη Μονεμβασιά στα μικρασιατικά παράλια κυμαίνεται μεταξύ 2.000 και 2.400 ατόμων. Τα αρχεία φυσικά περιγράφουν τους ανθρώπους αυτούς ως "θύματα της ανταρσίας των απίστων του Μοριά" που επέζησαν από ακραία πείνα κατά την πολιορκία. Οι πιο ακριβείς λεπτομέρειες για το πόσοι επιβιβάστηκαν στα πλοία προέρχονται από ξένους που ήταν παρόντες, με κυριότερο τον Σκωτσέζο φιλέλληνα και ιστορικό Thomas Gordon (ο οποίος βρισκόταν στην Πελοπόννησο το 1821 και αργότερα έγραψε την ιστορία της Επανάστασης). Ο Gordon και άλλοι ξένοι αξιωματικοί καταγράφουν ότι οι Έλληνες ναύλωσαν τρία μεγάλα πλοία για τη μεταφορά των Μουσουλμάνων.Σύμφωνα με τις δικές τους καταμετρήσεις, περίπου 2.000 με 2.500 άτομα επιβιβάστηκαν με ασφάλεια στα πλοία υπό την προστασία του Δημήτριου Υψηλάντη και του Γεωργίου Κατακουζηνού. Πάμε τώρα να δούμε τι μας λέει η ίδια. Ότι είχαμε 3000 Οθωμανούς που σφαγιάστηκαν. Αδύνατον! Γιατί; Γιατί ο ίδιος ο πίνακας που εκείνη ανέβασε, του επίσημου εγγράφου της Βασιλικής Τυπογραφίας του 1859, ολόκληρος ο οθωμανικός πληθυσμός της Πελοποννήσου το 1821 ανερχόταν συνολικά σε ~63.400 άτομα. Στη δε σελίδα 30 του ίδιου πίνακα, στην επαρχία Μονεμβασιάς (Επιδαύρου Λιμηράς), ολόκληρος ο οθωμανικός πληθυσμός ήταν 4.000 άτομα. Αν λοιπόν συνθέσουμε όλες τις πηγές, η ιστορική πραγματικότητα έχει ως ακολούθως : Αρχικός Πληθυσμός: Όπως σας είπα στον πίνακα του 1859, οι Οθωμανοί της επαρχίας ήταν περίπου 4.000. Απώλειες λόγω Πολιορκίας: Κατά τη διάρκεια της τετράμηνης, εξαντλητικής πολιορκίας (Μάρτιος - Ιούλιος 1821), εκατοντάδες άνθρωποι πέθαναν μέσα στο κάστρο από την ακαρπία, τις ασθένειες και την ακραία πείνα (που τους ανάγκασε να τρώνε δέρματα και νεκρούς). Αυτοί που πέρασαν απέναντι: Περίπου 2.000 - 2.400 επιβιβάστηκαν και έφτασαν στη Μικρά Ασία, όπως επιβεβαιώνουν τα οθωμανικά αρχεία προσφύγων Άρα, οι Οθωμανοί που έχασαν τη ζωή τους κατά την παρασπονδία (γιατί πράγματι έγινε όταν ελληνικά τμήματα επιτέθηκαν σε αμάχους στην ακτή ή τους εγκατέλειψαν σε ερημονήσια όπως η εξέδρα της Μονεμβασιάς) υπολογίζονται από την ακαδημαϊκή ιστοριογραφία σε 500 με 600 άτομα. Εν τω μεταξύ όλες οι πηγές που δίνει, μια προς μια αν τις πιάσεις, δεν δίνουν ποτέ τα νούμερα που με μεγάλη φαντασία ομολογουμένως παρουσιάζει (για παράδειγμα 90000 σφαγές Οθωμανών σε όλο τον Μοριά, ενώ ο πίνακας δείχνει : Μαντινεία (Τριπολιτσά): 13.224 Οθωμανοί Ναυπλία (Ναύπλιο): 7.345 Οθωμανοί Ήλιδος: 10.467 Οθωμανοί Πατρών: 3.533 Οθωμανοί. Αν προσθέσουμε τους Οθωμανούς αυτής της σελίδας (13.514 στο πρώτο μπλοκ της Πελοποννήσου, 10.410 στο δεύτερο, 14.575 στο τρίτο) με τους 15.145 και 10.167 της σελίδας 30, φτάνουμε ακριβώς στο γενικό σύνολο που φαίνεται στην ανακεφαλαίωση: 63.413 - 63.813 Οθωμανοί σε ολόκληρη την Πελοπόννησο). Ίσως να σκέφτηκε ότι κανένας που γνωριζει ελληνικά δεν θα έμπαινε στον κόπο να διαβάσει τον πίνακα της Βασιλικής Τυπογραφίας του 1859! #γενοκτονία #Ιστορία #Μονεμβασία

🔴Alcázar, το «Μεσολόγγι της Ισπανίας»! 🔴Σαν σήμερα, το 1936, λίγες μέρες μετά την έναρξη του ισπανικού εμφυλίου πολέμου, άρχισε η πολιορκία του Αλκάθαρ, του μεσαιωνικού φρουρίου της πόλης Τολέδο, που βρίσκεται 73 χιλιόμετρα ΝΔ της Μαδρίτης, από τα κόκκινα στρατεύματα. 🔴Η πολιορκία του Αλκάθαρ, που κράτησε 67 τραγικές αλλά και συνάμα ένδοξες μέρες, παρουσιάζει καταπληκτικές ομοιότητες με την πολιορκία του Μεσολογγίου (εκτός από το τραγικό τέλος της...), την περιγράφει δε, με έξοχο τρόπο, ένας Μεγάλος Έλληνας, ο Νίκος Καζαντζάκης, που ήταν τότε πολεμικός ανταποκριτής της «Καθημερινής» στην Ισπανία, κι αμέσως μετά την πολιορκία επισκέφθηκε προσωπικά το Αλκάθαρ και μίλησε με τους υπερασπιστές του. 🔴Το φρούριο Αλκάθαρ, είχε κριθεί κατάλληλο για να στεγάσει την Στρατιωτική Ακαδημία Πεζικού της Ισπανίας. Διοικητής της Ακαδημίας, ήταν ο συνταγματάρχης Μοσκαρδό (José Moscardó Ituarte), ο οποίος αρνήθηκε να παραδοθεί στους κόκκινους. Τότε, άρχισε η πολιορκία. 🔴Οι λεγόμενοι «Δημοκρατικοί» (που μόνο Δημοκρατικοί δεν ήταν...), πολιόρκησαν το φρούριο με 8.000 άντρες, όπλα πυροβολικού και 3 άρματα μάχης, ενώ η αεροπορία τους βομβάρδισε το Αλκάθαρ συνολικά 35 φορές, μέρα παρά μέρα. Από την άλλη πλευρά, η δύναμη των «Ελεύθερων Πολιορκημένων του Αλκάθαρ» (όπως τους αποκαλεί ο Καζαντζάκης), ήταν η εξής: «Μετρηθήκαμε. 1.100 άντρες, 520 γυναίκες, 50 παιδιά, 97 άλογα, 27 μουλάρια, κι ένα μικρό κανονάκι». 🔴Πέρα από την συντριπτική τους υπεροχή, σε ανθρώπους και όπλα, οι κόκκινοι είχαν στα χέρια τους ένα τρομαχτικό «όπλο», με το οποίο υπολόγιζαν ότι θα καταλάβουν το φρούριο αμαχητί: τον μοναχογιό του διοικητή του φρουρίου! 🔴Περιγράφει ο Καζαντζάκης: «Ο Μοσκαρντό είχε ένα παιδί, μοναχογιό, και το κρατούσαν όμηρο οι κόκκινοι στη Μαδρίτη. Κάθε τόσο, ντρίνν, ντρίνν, ντρίνν το τηλέφωνο. “Παράδωσε το Αλκάθαρ, γιατί αλλιώς θα σκοτώσουμε το γιό σου! - Δεν το παραδίνω!” αποκρινόταν ο Μοσκαρντό. Μια μέρα του τηλεφώνησε το ίδιο το παιδί του: “Πατερα, εδώ μου λεν πως αν δεν παραδώσεις το Αλκάθαρ, θα με σκοτώσουν. Μην το παραδώσεις! Τι αξίζει εμένα η ζωή μου; Τίποτα!”. Κι ο Μοσκαρντό του αποκρίθηκε: “Μην ανησυχείς παιδί μου, και δε θα το παραδώσω. Η ζωή σου αξίζει, μα πιο πολύ αξίζει η τιμή της Ισπανίας”». 🔴Στις 27 Ιουλίου, το χτύπημα της μοίρας ήταν φοβερό για τον διοικητή: «Οι κόκκινοι τηλεφωνούν πάλι στον Μοσκαρντό: “Παρέδωσε το Αλκάθαρ γιατί θα σκοτώσουμε το παιδί σου! - Δεν το παραδίνω!” - Τότε μην κλείσεις το τηλέφωνο, ν’ ακούσεις την τουφεκιά που θα σκοτώσει το γιό σου!”. Ο Μοσκαρντό δεν έκλεισε το τηλέφωνο. Κι άκουσε την τουφεκιά. Οι κόκκινοι σκότωσαν το παιδί του». 🔴Οι μέρες περνούσαν και τα βάσανα των Ελεύθερων Πολιορκημένων μεγάλωναν. Διηγείται ο Μιγκουέλ στον Καζαντζάκη: «Υπομονή, λέγαμε, υπομονή. Σήμερα αύριο, θα προβάλλουν οι δικοί μας. Μα οι μέρες περνούσαν και κανείς δεν φαινόταν. Λύσσαξαν οι κόκκινοι. Έφεραν από τη Μαδρίτη κι άλλο στρατό, τανκς, αεροπλάνα. Έπεφτε βροχή το σίδερο. Στριμωχτήκαμε πια όλοι στο κάστρο. Κατεβάσαμε τα γυναικόπαιδα στα υπόγεια. Είναι υγρασία, σκοτάδι, κι οι τρύπες γιομάτες ποντίκια. Μα είναι ασφάλεια. Μας έκοψαν το ηλεχτρικό, καίμε σε καντήλια το ξίγκι από τ’ άλογα, κι έτσι έχουμε λίγο φως...». 🔴Το μόνο «όπλο» που τους είχε απομείνει, ήταν το πείσμα τους, η «τρέλα» τους: «Ό,τι κάμαμε, το χρωστούσαμε στην τρέλα μας, όχι στη φρονιμάδα. Η φρονιμάδα μας μουρμούριζε μέρα νύχτα: “Παραδοθείτε!”. Η τρέλα φώναζε: “Μην παραδοθείτε!”. Ακούσαμε την τρέλα, κι έγινε ό,τι έγινε». 🔴Ώσπου, την 67η μέρα, ήρθε η λύτρωση! Τα στρατεύματα του στρατηγού Βαρέλα μπαίνουν στο Τολέδο και τρέπουν τους κόκκινους σε άτακτη φυγή. Η εικόνα των ηρωικών μαχητών του Αλκάθαρ, τρόμαζε: «Και τότε προβάλαμε εμείς από τα ερείπια. Όσοι βρέθηκαν εκεί και μας είδαν, διηγούνται πως τέτοιο πράμα δεν είδαν ποτέ στη ζωή τους. Κι ούτε θα δουν. Φαίνεται πως δεν ήμασταν πια άνθρωποι, ήμασταν φαντάσματα. Είχαμε γίνει σκελετοί, μ’ ένα κίτρινο πετσί γύρω από τα κόκαλα! Τα μάτια μας είχαν γουρλώσει και γυάλιζαν. Αξύριστοι, καταλερωμένοι, καταξεσκισμένοι, έτρεμαν τα γόνατά μας. Έως την ώρα εκείνη κρατούσαμε καλά, όσο μας έσφιγγε ο κίνδυνος. Μα μονομιάς, μόλις έφτασε η σωτηρία, παραλύσαμε, δεν μπορούσαμε πια να σταθούμε όρθιοι». 🔴Αυτή είναι η Ιστορία της ηρωικής φρουράς του Αλκάθαρ, που άντεξε στωικά σε μία απίστευτη ηθική και υλική δοκιμασία, χαρίζοντας την πρώτη μεγάλη ψυχολογική νίκη, με τεράστια συμβολική αξία, στις αντικομμουνιστικές δυνάμεις της Ισπανίας. 🔴Τα σχόλια, δικά σας!~ #Ιστορία #ΙσπανικόςΕμφύλιος #Αλκάθαρ

Η «Οδύσσεια» του Νόλαν & το πρώτο ρεκόρ: 264 εκ. δολάρια εισπράξεις σε 3 μέρες - Η πρεμιέρα στην Ελλάδα, το κάστρο στην Σλοβενία & κιτς η αρχαία Ελλάδα στην Ινδία https://t.co/wXfu3yXeHK #Οδύσσεια #Νόλαν #κινηματογράφος #GR #SI #IN

🔴Κούβα: εκεί που οι απεργίες πείνας είναι πραγματικές και οι απεργοί πείνας πεθαίνουν. 🔴Στην Ελλάδα, η αριστερά έχει ευτελίσει τα πάντα! Ακόμα και το έσχατο μέτρο διαμαρτυρίας ενός πολίτη ή ενός πολιτικού κρατουμένου, που είναι η απεργία πείνας. Είδαμε, λοιπόν, τον Πάνο Ρούτσι να κάνει μια θεατράλε «απεργία πείνας» στο Σύνταγμα επί 23 μέρες και να μην χάνει ούτε γραμμάριο και, πιο πρόσφατα, κάποιον Αριστοτέλη Χαντζή να σπάει όλα τα ρεκόρ του εμπαιγμού, κάνοντας «απεργία πείνας» για... 140 ημέρες. Είχαν προηγηθεί, ο Κουφοντίνας, ο Ρωμανός και «λοιπες δημοκρατικές δυνάμεις». 🔴Στην Ελλάδα, από τις πραγματικές απεργίες πείνας, με τραγική κατάληξη, που έγιναν σε άλλες χώρες, είναι περισσότερο γνωστή η απεργία πείνας μέχρι θανάτου, του Μπόμπι Σαντς και εννέα ακόμα Ιρλανδών συναγωνιστών του. Τι γίνεται, όμως, με τις απεργίες πείνας στις χώρες του «υπαρκτού σοσιαλισμού»; 🔴Φυσικά, δεν γινόταν να κάνουν απεργία πείνας οι πολιτικοί κρατούμενοι των σταλινικών Γκουλάγκ, καθώς βρίσκονταν σε μόνιμη κατάσταση υποσιτισμού και πολλοί πέθαιναν από την πείνα, χωρίς να κάνουν απεργία. Αλλά και μετά την σταλινική περίοδο, στην ΕΣΣΔ, ή στις υπόλοιπες κομμουνιστικές χώρες, ήταν μάταιο κάποιος πολίτης ή πολιτικός κρατούμενος να κάνει απεργία πείνας, καθώς οι μόνοι που θα το μάθαιναν θα ήταν οι δεσμώτες και οι συγκρατούμενοί του. Κάποια στοιχεία υπάρχουν για την λιγότερο καταπιεστική απ’ αυτές, την Κούβα, τα οποία και θα σας τα παρουσιάσω ευθύς αμέσως. 🔴Ο πρώτος απεργός πείνας στην χώρα των Κάστρο, ήταν ο Πέδρο Λουίς Μποϊτέλ, άνθρωπος του πνεύματος και αντιφρονών στις δικτατορίες, τόσο του Φουλχένσιο Μπατίστα όσο και του Φιντέλ Κάστρο. Το 1959, ο Μποϊτέλ εξελέγη πρόεδρος της Φοιτητικής Ομοσπονδίας του Πανεπιστημίου της Αβάνας (FEU) στο Πανεπιστήμιο της Αβάνας. Το 1961, καθαιρέθηκε από την θέση του και καταδικάστηκε σε 10ετή φυλάκιση για «συνωμοσία κατά του κράτους». 🔴Στις 3 Απριλίου 1972, ο 41χρονος πολιτικός κρατούμενος, κήρυξε απεργία πείνας, διαμαρτυρόμενος για τις απάνθρωπες συνθήκες κράτησης: «Κάνω αυτή την απεργία, για να μου παραχωρηθούν τα δικαιώματα που επιφυλάσσονται στους πολιτικούς κρατουμένους. Τα δικαιώματα που απαιτείτε για τους κρατουμένους των δικτατοριών της Λατινικής Αμερικής, τα οποία αρνείστε για τους κρατούμενους στη δική σας χώρα». Μετά από 53 ημέρες απεργίας πείνας, ο Μποϊτέλ έχασε την μάχη για την ζωή, από «εκούσια ασιτία», σύμφωνα με την κυνική δήλωση του καθεστώτος Κάστρο, που είναι δήθεν «με τον άνθρωπο». 🔴Ο δεύτερος απεργός πείνας που έχασε την ζωή του, ήταν ο 43χρονος πολιτικός κρατούμενος, Ορλάντο Ζαπάτα Ταμάγιο, το 2010. Αναφερόμενος στον θάνατό του, ο Κάστρο κατηγόρησε αρχικά τους Ευρωπαίους και τους Αμερικάνους ότι «υποκίνησαν μια απεργία με παράλογα αιτήματα» και εν συνεχεία τον θανόντα, ότι ήταν υπεύθυνος για τον θάνατό του, λόγω της «αυτοκαταστροφικής στάσης του». 🔴Ο τρίτος απεργός πείνας που αφέθηκε να πεθάνει το 2012, σε ηλικία μόλις 31 ετών, έπειτα από 50 ημέρες απεργίας πείνας, ήταν ο Βίλμαρ Βιγιάρ Μεντόσα. Ο Μεντόσα, ήταν μέλος της αντιπολιτευόμενης ομάδας Πατριωτική Ένωση της Κούβας (UNPACU) και είχε καταδικαστεί σε 4ετή φυλάκιση, ως υποκινητής δημόσιας αντικυβερνητικής διαδήλωσης, που έγινε το 2011. 🔴«Ηταν ένας κοινός απατεώνας που φυλακίστηκε γιατί ενεπλάκη σε περιστατικά βίας», ισχυρίστηκε θρασύτατα ο Φιντέλ Κάστρο. Στ’ αλήθεια, γνωρίζετε εσείς κανέναν κοινό απατεώνα, να κάνει απεργία πείνας μέχρι θανάτου; 🔴Τα σχόλια, δικά σας! #ΑπεργίαΠείνας #Κούβα #Δικαιώματα

Sigma Live Jun 21

Ο Ραμίρο Βαλντές, σημαντική μορφή της κουβανικής επανάστασης και στενός συνεργάτης των αδελφών Κάστρο, απεβίωσε σε ηλικία 94 ετών, με τον πρόεδρο Μιγκέλ Ντίας-Κανέλ να εκφράζει τη βαθιά του θλίψη για την απώλειά του. #Κούβα #ΡαμίροΒαλντές #Επανάσταση

Κούβα: Απεβίωσε ο Ραμίρο Βαλντές - Ήταν στενός συνεργάτης των αδελφών Κάστρο
Sigma Live May 31

Ισλαμιστής στρατός, η κατάληψη του ιστορικού κάστρου Μποφόρ από το Ισραήλ προκαλεί ανησυχία για τις ώρες που έρχονται στον Λίβανο, με την UNESCO να προειδοποιεί για τον κίνδυνο που απειλεί το μνημείο και τον Λιβανέζο πρωθυπουργό να καταδικάζει τις ισραηλινές στρατιωτικές επιχειρήσεις, ενώ η Γαλλία ζητάει επείγουσα σύγκληση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. #Ισραήλ #Λίβανος #Μποφόρ

Λίβανος: Το Ισραήλ καταλαμβάνει την εμβλημαιτκή ακρόπολη Μποφόρ
Sigma Live May 31

Ισλαμιστής στρατός, η κατάληψη του ιστορικού κάστρου Μποφόρ από το Ισραήλ προκαλεί ανησυχία για τις ώρες που έρχονται στον Λίβανο, με την UNESCO να προειδοποιεί για τον κίνδυνο που απειλεί το μνημείο και τον Λιβανέζο πρωθυπουργό να καταδικάζει τις ισραηλινές στρατιωτικές επιχειρήσεις, ενώ η Γαλλία ζητάει επείγουσα σύγκληση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. #Ισραήλ #Λίβανος #Μποφόρ

Manekenka, ki zelo skrbi Moskvo: strah jih je, da bo zamenjala Putina

Οι Κολομβιανοί ψηφίζουν σήμερα σε εκλογές που χαρακτηρίζονται από πολιτική πόλωση, όπου η υποψηφιότητα του αριστερού Ιβάν Σεπέδα Κάστρο, η επιστροφή του Ουριμπισμού και η «τραμπική» προσέγγιση του Αμπελάρντο ντε λα Εσπρέγια και της Παλόμα Βαλένθια διεκδικούν την προεδρία εν μέσω έντονων αντιπαραθέσεων. #Κολομβία #ΠροεδρικέςΕκλογές #Ουρίμπε

Στις κάλπες η Κολομβία ανάμεσα σε Αριστερά, Ουρίμπε και «τραμπισμό»
Sigma Live May 29

Ο Υπουργός Πολιτισμού του Λιβάνου, Γασάν Σαλαμέ, προειδοποίησε ότι οι ισραηλινές επιθέσεις στον νότιο Λίβανο απειλούν σημαντικά πολιτιστικά μνημεία, όπως τα ερείπια της Τύρου και το κάστρο Μποφόρ, και ζητά από την UNESCO να αναθέσει ειδικό επίτροπο για την αξιολόγηση των ζημιών. #Λίβανος #ΠαγκόσμιαΚληρονομιά #Βομβαρδισμοί

Λίβανος: Μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς απειλούνται από βομβαρδισμούς Ισραήλ
Sigma Live May 22

Ο Αμερικανός Υπουργός Εξωτερικών, Μάρκο Ρούμπιο, δήλωσε ότι η Κούβα αποτελεί απειλή για την εθνική ασφάλεια των ΗΠΑ, καθώς οι ΗΠΑ απήγγειλαν κατηγορίες ανθρωποκτονίας κατά του πρώην προέδρου Ραούλ Κάστρο, ενώ ο Κουβανός ΥΠΕΞ, Μπρούνο Ροντρίγκες, αντέτεινε ότι η Κούβα δεν έχει ποτέ αποτελέσει απειλή για τις ΗΠΑ και κατηγόρησε τον Ρούμπιο για υποκίνηση στρατιωτικής επίθεσης. #Κούβα #Τραμπ #Ρούμπιο

Ο Τραμπ αυξάνει την πίεση σε Κούβα: «Απειλή» βλέπει ο Ρούμπιο Απάντηση Αβάνας

Οι ΗΠΑ ενισχύουν την παρουσία τους στην Καραϊβική αποστέλλοντας το αεροπλανοφόρο USS Nimitz, συγχρονίζοντας την άφιξή του με την απαγγελία κατηγοριών για δολοφονία κατά του Ραούλ Κάστρο, δημιουργώντας μια επικίνδυνη κλιμάκωση στις σχέσεις με την Κούβα. #Κούβα #ΗΠΑ #Καραϊβική

Οι ΗΠΑ δείχνουν τη δύναμή τους στην Κούβα: Το αεροπλανοφόρο Nimitz και οι διώξεις στον Κάστρο
iefimerida.gr May 21

Η ποινική δίωξη κατά του Ραούλ Κάστρο από τις ΗΠΑ αναμένεται να κλιμακώσει τις ήδη τεταμένες σχέσεις ΗΠΑ-Κούβας, καθώς οι Κουβανοί εξόριστοι θεωρούν τον πρώην ηγέτη ιστορικά υπεύθυνο για σοβαρές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ενώ οι εντάσεις αυτές ενδέχεται να οδηγήσουν σε ανοιχτή στρατιωτική αντιπαράθεση. #Κούβα #ΗΠΑ #ΡαούλΚάστρο

CNN: Η δίωξη κατά του Ραούλ Κάστρο ανεβάζει επικίνδυνα την ένταση ΗΠΑ-Κούβας -Γιατί θα μπορούσε να οδηγήσει σε σύγκρουση
Sigma Live May 21

Ο πρόεδρος Τραμπ ανακοίνωσε ότι δεν αναμένει κλιμάκωση στην Κούβα, επισημαίνοντας τη σημασία της ποινικής δίωξης κατά του πρώην προέδρου Ραούλ Κάστρο για την κατάρριψη αεροσκαφών κουβανών εξόριστων το 1996, καθώς αυτό αφορά τόσο τους Κουβανοαμερικανούς όσο και τους Κουβανούς που επιθυμούν να επιστρέψουν στην πατρίδα τους. #Τραμπ #Κούβα #Κάστρο

Τραμπ: Αποκλείει ενδεχόμενη κλιμάκωση στην Κούβα-Πολύ σημαντική η δίωξη Κάστρο