Search

Αυτό το παλικάρι, ο Κωνσταντής μας δεν έχει ταβάνι. Καλά θα μου πεις, από εσένα περιμέναμε να το μάθουμε; Φυσικά & όχι... Το βλέπετε όλοι. Διότι κάθε φορά το αποδεικνύει όλο & περισσότερο. Υγεία να έχεις παλικάρι μου & εμείς για να σε καμαρώνουμε. Τζολακαρος 🫡❤️🇬🇷 #ethnikiomada https://t.co/pLZTHIjxAn #υγεία #παλικάρι #καμάρι

Μίσος και εκδικητικότητα για τις νέες γιατρούς που είναι μητέρες μικρών παιδιών όπως χθες στην Κεφαλονιά. Μίσος, ύβρεις, ψέματα και συκοφαντίες για τις νέες δασκάλες που τεκνοποιούν. Κατά τα άλλα τάχα κόπτεστε "για την μητρότητα και για την οικογένεια" ρε πινόκιο Κούλη ; Μόνο για τα δικά σας τα καμάρια νοιάζεστε ρε ανεκδιήγητε ώστε να κληρονομούν τα κλεμμένα σας λεφτά, τα κάλπικα αξιώματα και τις βΟλευτικές έδρες. #μητρότητα #γυναίκες #δικαιοσύνη

Ο Ηλιας ηταν ο πρωτος υπαλληλος που προσελαβα στην εταιρεια πριν 3 χρονια. Η πρωτη ολοδικη μου εταιρεια κ μεγαλο καμαρι μου. Εμπειρος στο αντικειμενο μας κ καλος ανθρωπος. Λιγο μιλησαμε κ του ειπα στα γρηγορα να γινει προισταμενος. Ηξερε και περναγε την γνωση με υπομονη στους #επιχειρηματικότητα #ομάδα #ηγεσία

🇬🇷Tρισευτυχισμένος ο Πρωταθλητής Ευρώπης Απόστολος Χρήστου δείχνει με καμάρι το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα. 🥇Ένα ακόμη μετάλλιο για τον κορυφαίο Ελληνα κολυμβητή! #Christou #gold #EuropeanChampion #TeamHellas #RoadtoLosAngeles2028 https://t.co/gV11fO4xnf #gold #EuropeanChampion #TeamHellas

Δεν το περίμενα τόσο άμεσα η αλήθεια είναι. Το συζητούσα χτες με τον @Omirosb που νιώθει από ΠΑΟΚ. Το παιδί από τη μια δεν είναι για εδώ, κακά τα ψέματα. Και πολύ κάθισε για τη φτιαξιά, το ταλέντο και την ποδοσφαιρική του ποιότητα. Από την άλλη, ήταν δυνάμει "Κούδας" ρε παιδί μου. Από τους παίκτες που δεν υπάρχει κανένας να αμφισβητήσει, ούτε καν ορκισμένος εχθρός. Ο Γιάννης Κωνσταντέλιας σημαίνει πάρα πολλά για τον κόσμο του ΠΑΟΚ. Είναι ένα παιδί αποδεκτό απ' όλους, "καθαρό", με απίθανο γκελ σε πιτσιρικάδες και ουδέτερους. Το καμάρι της Τούμπας. Ξέχωρα από το χαμόγελο, την επιδραστικότητα που έχει στην αγωνιστική συμπεριφορά της (κάθε) ομάδας, χωρίς τις στιγμές και τα άκρως ποδοσφαιρικά και παλιομοδίτικα "ωωωω" κάθε που κάνει μια ενέργεια που μόνο εκείνος μπορεί να επινοήσει και να ζωγραφίσει στο γήπεδο. Είμαι τυχερός που τον είδα από κοντά αρκετές φορές. Αλλά θα ήθελα να είναι περισσότερες. Είναι από τους παίκτες που η μπάλα είναι αλλού, όμως τα μάτια τον ακολουθούν. Τον χάζευα, το ομολογώ. Μιλάμε για μοναχικό καλλιτέχνη στο χορτάρι, λόγος να πάρεις το παιδί σου στο γήπεδο για να ερωτευτεί το ποδόσφαιρο. Θα διαπρέψει και στη Γερμανία. Γερός να είναι, να μείνει μακριά από τραυματισμούς και το Westfalen θα τον λατρέψει. Και μετά ποιος ξέρει πόσο ψηλότερα θα τον βγάλει ο δρόμος. Δεν νομίζω όμως ότι είναι σε θέση να αντιληφθεί τι αφήνει πίσω και τι σημαίνει η μεταγραφή του. Τα έχει πει ο Άγγελος σε δυο εκφάνσεις του λόγου του, με απόσταση 30 ετών. "Το πρόβλημα του ΠΑΟΚ είναι ο ΠΑΟΚ" ήτανε η πρώτη ατάκα. Κι η δεύτερη: "Έμεινα σ' ένα σπίτι ολομόναχος. Εγώ κι ο ΠΑΟΚ". #ΠΑΟΚ #ποδόσφαιρο #ΓιάννηςΚωνσταντέλιας

O συγκλονιστικός Μίλτος Τεντόγλου αγκαλιά με την ελληνική σημαία δείχνει με τα δάχτυλα το 4️⃣ για τα τέσσερα 🥇 που έχει κατακτήσει συνεχόμενα σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα του στίβου! 👉 Kαι μετά επιδεικνύει με καμάρι το χρυσό μετάλλιο https://t.co/niEH7RNECN #MiltosTentoglou #Athletics #GoldMedal

Θυμάμαι αυτές τις γκιζοπράσινες άγριες θάλασσες, τα μάτια της, στο καμαρίνι, παιδάκι, όταν πήγαινα να ζητήσω αυτόγραφο. Αυτό που θυμάμαι όμως περισσότερο είναι ένα εσωτερικό φως πάνω στη σκηνή που δεν το έχω ξαναδεί από τότε. Η Τζένη Καρέζη «έφυγε» σαν σήμερα, και όσο ζούσε έκανε τα πράγματα όπως ήθελε. Τεράστια σταρ, «έφτυσε» το σταριλίκι κατάμουτρα, ανέβασε πολιτικό θέατρο, «Το μεγάλο μας τσίρκο» έγινε Ιστορία του τόπου μας, μπήκε φυλακή από τους χουντικούς χωρίς να τη νοιάζει αν θα σπάσει το νύχι. Κι ύστερα, ενώ ήξερε ότι την ήθελαν «Τζένη Τζένη» ή «Δεσποινίς Διευθυντίς» και στο θέατρο, κι ενώ την είχε κάνει αυτή τη χάρη στο κοινό της, είπε «τέρμα» και άρχισε να ανεβάζει ό,τι πιο δύσκολο και απαιτητικό. Και κέρδισε ένα νέο κοινό, και κέρδισε ρόλους όπως η Μάρθα στο «Ποιος φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ», η Άννα στο «Διαμάντια και μπλουζ», η Μήδεια, η Ηλέκτρα. Γαμώτο, έφυγε νωρίς. Είχε τουλάχιστον μία δεκαετία μεγάλων ρόλων. Ίσως την πιο μεστή. Όμως έζησε μία πλήρη ζωή, άνοιξε και έκλεισε τους κύκλους που ήθελε, όταν πήγε να την καταπιεί το σύστημα το έκανε εκείνη μια χαψιά. Αλλά και ως σταρ του κινηματογράφου, δεν ήταν το λαϊκό κορίτσι της Ελλάδας της αντιπαροχής. Έπρεπε να ανέβει ένα σκαλί πιο ψηλά ο παρτενέρ που ήθελε να τη φιλήσει. Στο σχολείο που πήγαινα, είχε αποφοιτήσει λίγα χρόνια νωρίτερα ο γιος της. Μας διηγούνταν λοιπόν οι καθηγητές ότι στους ελέγχους, κάθε τρίμηνο, έρχονταν μαζί η Καρέζη και ο Καζάκος και περνούσαν από όλους τους καθηγητές, χωρίς να διαχωρίζουν ανάμεσα σε κύρια και δευτερεύοντα μαθήματα. Σε αντίθεση με άλλους σταρ που «δεν ήρθαν ούτε μία φορά να ρωτήσουν για το παιδί τους». Μ’ αρέσει αυτή η ισορροπία ανάμεσα στον ρόλο και στον άνθρωπο. Όχι ότι αν δεν την είχε θα την αγαπούσα λιγότερο, αλλά χαίρομαι που μέσα στα δίπολα των σταρ, διάλεξα να αγαπήσω εκείνη. #Τέχνη #Θέατρο #Καρέζη

Ο Κεντρικ απολαμβάνει την αγάπη του κόσμου στο Μαϊάμι κ το αναφέρει με καμάρι. Έπαιξε τελικούς πρωταθλήματος εκεί με σοβαρά λεπτά συμμετοχής πριν το σοβαρό τραυματισμό του. Καλά τα μποτάκια του γαβρου, τα βαζελάκια τι πάθανε; Τραβάτε λίγο θάλασσα, ξελαμπικαρει #paobc https://t.co/XvLDSlbDhV #Miami #Sports #Love

Επιτελικό χάος Ο Ιούνιος πέρασε και ο Ιούλιος τελειώνει, αλλά ο ανακατασκευασμένος συρμός με τα νέα συστήματα κλιματισμού, τα καινούργια καθίσματα, τις κάμερες και τα υπόλοιπα συστήματα παρέμεινε τελικά μόνο στις εκατοντάδες φωτογραφίες και τα τηλεοπτικά πλάνα του Μαΐου. Οι επιβάτες, ειδικά στην γραμμή 1, συνεχίζουν να συνωστίζονται σε συρμούς ηλικίας άνω των 30 ετών με αναιμικά συστήματα κλιματισμού ή χωρίς καν κλιματισμό, όπως ισχύει για τα 4 τρένα (κατασκευής του 1999) που ανέβηκαν από το υπόγειο δίκτυο των γραμμών 2 και 3, προκειμένου να μη διαλυθεί εντελώς το πρόγραμμα των δρομολογίων. Παρά τα χαμόγελα και τα χειροκροτήματα στις παρουσιάσεις του περασμένου Μαΐου, ο πρώτος αυτός συρμός, που θεωρείται και «πιλότος», εμφάνισε, σύμφωνα με πληροφορίες, διάφορες αστοχίες στη διάρκεια των δοκιμών που έγιναν. Ενα από αυτά θεωρείται η τοποθέτηση σε λάθος σημείο του ειδικού «ντουλαπιού» για την ηλεκτρονική μονάδα που ανοιγοκλείνει τις πόρτες. Σημειώνεται ότι η μονάδα αυτή είχε επιδειχτεί στην πρώτη παρουσίαση προς τους δημοσιογράφους με καμάρι από τους αρμοδίους. Κατά τις ίδιες πληροφορίες, υπήρχαν επίσης ηλεκτρικά κυκλώματα που είχαν τοποθετηθεί σε λάθος σημείο κάτω από τον συρμό με συνέπεια να κινδυνεύουν από γράσα και σκόνη κατά τη διάρκεια της κίνησης, ενώ υπήρχε διακόπτης που είχε τοποθετηθεί στην καμπίνα των επιβατών αντί για τον θάλαμο του ηλεκτροδηγού. Επίσης στη διάρκεια των δοκιμών διαπιστώθηκε ότι κατά τη διάρκεια της κίνησης παράγονταν ήχοι που δεν προβλέπονται, ενώ ένα βαγόνι χρειάστηκε να αποσυναρμολογηθεί για αποκατάσταση βλάβης. Το πρόβλημα είναι ότι όλες οι παραπάνω αστοχίες θα πρέπει να αποκατασταθούν όχι μόνο στον «πρότυπο» συρμό, αλλά και στους υπόλοιπους 13 της σύμβασης οι οποίοι υποτίθεται πως θα παραδίδονταν σε κυκλοφορία (ένας ανά μήνα) στο επόμενο χρονικό διάστημα. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει όλο το πρόγραμμα να περιμένει την αποκατάσταση των «λαθών» στον πρώτο συρμό, τις νέες δοκιμές και τη διόρθωσή τους στους υπόλοιπους 13. https://t.co/CX8CObjfML #Μεταφορές #ΔημόσιαΣυστήματα #ΑστικάΜέσα

🖋️ Κύριε Εισαγγελέα, Σκέφτηκα πάρα πολύ πριν σου στείλω αυτή την επιστολή. Επτά χρόνια τώρα κρατάω μέσα μου ένα μυστικό. Αν και, για να είμαι ειλικρινής, δεν είναι ακριβώς μυστικό. Το έχουν δει εκατομμύρια άνθρωποι. Το έχουν ακούσει σε εξεταστικές επιτροπές, το έχουν διαβάσει σε πορίσματα, σε δικογραφίες, σε δημοσιογραφικές έρευνες και σε αποφάσεις ευρωπαϊκών θεσμών. Ο κόσμος το 'χει τούμπανο κι αυτοί κρυφό καμάρι. Δεν σου γράφω επειδή εμπιστεύομαι τη Δικαιοσύνη. Ούτε επειδή πιστεύω ότι, ξαφνικά, θα θελήσει να ερευνήσει εκείνους που κυβερνούν, όπως ερευνά έναν διαδηλωτή, έναν φοιτητή ή έναν αναρχικό που κατονομάστηκε μέσα σε ένα ανώνυμο e-mail. Σου γράφω γιατί δεν πιστεύω στη Δικαιοσύνη μετά θάνατον. Και γιατί τα επτά αυτά χρόνια μαζεύτηκαν πολλοί νεκροί, πολλά δισεκατομμύρια, πολλά απόρρητα έγγραφα, πολλές συμπτώσεις και πάρα πολλές παραιτήσεις ανθρώπων που, κατά τα άλλα, δεν είχαν κάνει τίποτα. Στην αρχή ήταν τα χρήματα στα μέσα ενημέρωσης. Εκατομμύρια μοιράστηκαν σε κανάλια, εφημερίδες, ιστοσελίδες, ιστολόγια και μέσα που έπρεπε να ενημερώσουν τον κόσμο. Άλλα πληρώθηκαν γενναιόδωρα. Άλλα αποκλείστηκαν. Κάποια δεν πληρούσαν ούτε τις βασικές προϋποθέσεις. Το ονόμασαν ενημερωτική εκστρατεία. Εμείς το ξέραμε ως εξαγορά της σιωπής. Μετά άρχισαν οι παρακολουθήσεις. Πολιτικοί, υπουργοί, στρατιωτικοί, επιχειρηματίες και δημοσιογράφοι βρέθηκαν να παρακολουθούνται από την ΕΥΠ ή να γίνονται στόχοι του Predator. Η ΕΥΠ είχε ήδη περάσει απευθείας στον έλεγχο του πρωθυπουργικού γραφείου. Όταν αποκαλύφθηκε η υπόθεση, παραιτήθηκαν ο διοικητής της και ο γενικός γραμματέας του πρωθυπουργού. Μας είπαν ότι όλα ήταν νόμιμα. Ύστερα μας είπαν ότι ήταν πολιτικά λανθασμένα. Μετά μας είπαν ότι κανείς δεν γνώριζε τίποτα. Όμως όλοι όσοι έπρεπε να μη γνωρίζουν, βρίσκονταν στο ίδιο κτίριο. Δεν ξέρω ποιος πάτησε τα κουμπιά. Ξέρω μόνο ότι οι στόχοι δεν ήταν τυχαίοι και ότι, κάθε φορά που η έρευνα πλησίαζε κάπου, εμφανιζόταν μπροστά της ένα απόρρητο, μια επίκληση της εθνικής ασφάλειας ή ένας νόμος που μόλις είχε αλλάξει. Μετά ήρθαν τα Τέμπη. Δεν χρειάζεται να σου πω τι έγινε. Το γνωρίζει ολόκληρη η χώρα. Το έμαθε όλη η υφήλιος. Ένα σιδηροδρομικό δίκτυο χωρίς ολοκληρωμένη τηλεδιοίκηση και σηματοδότηση. Μια σύμβαση που έπρεπε να έχει τελειώσει χρόνια πριν. Ρουσφέτια, παρατάσεις, τροποποιήσεις, πληρωμές και έργα που παρέμεναν ημιτελή. Προειδοποιήσεις εργαζομένων που είχαν προηγηθεί και αγνοήθηκαν. Και έπειτα, πενήντα επτά άνθρωποι δεν γύρισαν ποτέ στα σπίτια τους. Αμέσως μετά άρχισε το μπάζωμα. Χώματα μετακινήθηκαν. Συντρίμμια απομακρύνθηκαν. Ο τόπος άλλαξε πριν προλάβει να απαντήσει σε όλα τα ερωτήματα. Οι οικογένειες ζητούσαν στοιχεία και άκουγαν ότι διακινούν θεωρίες συνωμοσίας. Κάθε φορά που εμφανιζόταν μια νέα αποκάλυψη, η κυβέρνηση έβρισκε μια νέα λέξη για να την εξαφανίσει. Ανικανότητα. Ανθρώπινο λάθος. Παρανόηση. Εργασίες αποκατάστασης. Ποτέ συγκάλυψη. Το περίεργο είναι ότι, όταν υπάρχουν τόσοι νεκροί, όλοι θυμούνται τις ευθύνες του τελευταίου υπαλλήλου. Κανείς δεν θυμάται ποιος διοικούσε, ποιος υπέγραφε, ποιος παρέλαβε έργα, ποιος γνώριζε τις ελλείψεις και ποιος διαβεβαίωνε ότι όλα λειτουργούσαν άψογα. Μετά ήρθε το ναυάγιο στην Πύλο. Ένα αλιευτικό που μετέφερε έως και επτακόσιους πενήντα ανθρώπους βυθίστηκε μέσα στην ελληνική ζώνη έρευνας και διάσωσης. Οι Αρχές γνώριζαν την ύπαρξή του επί δεκαπέντε ώρες πριν χαθεί στη θάλασσα. Μόνο εκατόν τέσσερις άνθρωποι σώθηκαν. Ογδόντα δύο σοροί ανασύρθηκαν. Περισσότεροι από πεντακόσιοι άνθρωποι εξαφανίστηκαν στον βυθό. Ανάμεσά τους γυναίκες και παιδιά που βρίσκονταν κλεισμένα στα αμπάρια. Οι επιζώντες είπαν ότι το σκάφος του Λιμενικού έδεσε το αλιευτικό με σχοινί και προσπάθησε να το ρυμουλκήσει. Είπαν ότι τότε το πλοίο άρχισε να ταλαντεύεται, ανατράπηκε και βυθίστηκε. Το Λιμενικό αρνήθηκε ότι συνέβη κάτι τέτοιο. Αλλά το κράτος δεν περίμενε να μάθει τι πραγματικά έγινε. Συνέλαβε εννέα επιζώντες. Τους ονόμασε διακινητές. Τους φόρτωσε τους θανάτους των ανθρώπων που είχαν μόλις δει να πνίγονται δίπλα τους και τους κράτησε προφυλακισμένους επί έντεκα μήνες, μέχρι που το δικαστήριο απέρριψε την υπόθεση. Αργότερα, ο Συνήγορος του Πολίτη κατέγραψε σοβαρές και επίμεμπτες παραλείψεις ανώτερων αξιωματικών του Λιμενικού και ενδείξεις ακόμη και για θανατηφόρα έκθεση. Όμως μέχρι τότε οι νεκροί είχαν ήδη ονομαστεί «μεταναστευτικές ροές». Οι επιζώντες είχαν ήδη μετατραπεί σε κατηγορουμένους. Ύστερα αποκαλύφθηκαν τα βοσκοτόπια. Άνθρωποι δήλωναν εκτάσεις που δεν είχαν. Ζώα που δεν υπήρχαν. Βοσκοτόπια εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά από τον τόπο κατοικίας τους. Δημόσιες εκτάσεις παρουσιάζονταν σαν ιδιωτικές και ευρωπαϊκές ενισχύσεις κατέληγαν σε ανθρώπους που εμφανίζονταν ξαφνικά ως νέοι αγρότες. Κανείς δεν είδε τίποτα. Ούτε οι διοικήσεις. Ούτε οι υπουργοί. Ούτε οι βουλευτές που τηλεφωνούσαν για να εξυπηρετήσουν κόσμο. Ούτε όσοι διόριζαν, αντικαθιστούσαν και απομάκρυναν τους προέδρους του ΟΠΕΚΕΠΕ. Χρειάστηκε να μπουν Ευρωπαίοι εισαγγελείς στα γραφεία για να αρχίσουν όλοι να θυμούνται ότι κάτι ίσως δεν πήγαινε καλά. Και όταν η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία ζήτησε να ερευνήσει βουλευτές και πρώην υπουργούς, βρέθηκε πάλι μπροστά στο γνώριμο ελληνικό θαύμα: την ασυλία, την ειδική διαδικασία και το Κοινοβούλιο που αναλαμβάνει να ερευνήσει τον εαυτό του. Σου γράφω επίσης για τις απευθείας αναθέσεις, τους κλειστούς διαγωνισμούς, τους μετακλητούς, τους συγγενείς, τους φίλους, τους συμβούλους και τις εταιρείες που εμφανίζονταν πάντα την κατάλληλη στιγμή και πάντα με το αζημίωτο. Δεν γνωρίζω όλους τους ιδιοκτήτες. Γνωρίζω όμως τη μέθοδο. Έκτακτη ανάγκη. Επείγουσα διαδικασία. Εθνικός λόγος. Εμπιστευτική σύμβαση. Εμπορικό απόρρητο. Και στο τέλος ένας λογαριασμός που τον πληρώνει κάποιος ο οποίος δεν προσκλήθηκε ποτέ στο τραπέζι. Σου γράφω για τους δημοσιογράφους που παρακολουθήθηκαν, απειλήθηκαν ή σύρθηκαν στα δικαστήρια. Για όσους έκαναν έρευνες και αντιμετωπίστηκαν σαν εχθροί του κράτους. Για τα μέσα που έμαθαν να μη ρωτούν και για τους παρουσιαστές που έμαθαν να απαντούν πριν ακόμη μιλήσει ο υπουργός. Σου γράφω για την αστυνομική βία, για τους ανθρώπους που χτυπήθηκαν σε πλατείες, δρόμους, πανεπιστήμια και αστυνομικά τμήματα. Για τους νεκρούς από αστυνομικά πυρά. Για τα βίντεο που έδειχναν άλλα από όσα έγραφαν οι πρώτες ανακοινώσεις. Για τις έρευνες που καθυστερούσαν μέχρι να ξεχαστούν τα ονόματα. Σου γράφω για τις πυρκαγιές, τις πλημμύρες και τις καταστροφές όπου το επιτελικό κράτος εμφανιζόταν πριν από την τραγωδία σε παρουσιάσεις και εξαφανιζόταν όταν οι άνθρωποι ανέβαιναν στις στέγες για να σωθούν. Μετά επέστρεφε για να μοιράσει ευθύνες. Στον άνεμο. Στη βροχή. Στην κλιματική κρίση. Στους πολίτες που δεν απομακρύνθηκαν αρκετά γρήγορα. Σου γράφω για το ίδιο αυτό παρεάκι. Όχι για μια παρέα σε κάποια κατάληψη των Εξαρχείων. Αλλά για το Μέγαρο Μαξίμου. Για μια παρέα σε υπουργικά γραφεία, διοικητικά συμβούλια, εργολαβίες, τηλεοπτικά στούντιο και κομματικές εκδηλώσεις. Κάποιοι ήταν μαζί από παλιά. Κάποιοι μπήκαν αργότερα. Άλλοι άλλαζαν υπουργείο κάθε φορά που κάτι αποκαλυπτόταν. Μετά από κάθε σκάνδαλο εξαφανιζόταν ένας γενικός γραμματέας, ένας διοικητής, ένας υφυπουργός ή ένας συνεργάτης. Οι υπόλοιποι συνέχιζαν κανονικά. Έδιναν συνεντεύξεις. Μιλούσαν για σταθερότητα. Μιλούσαν για αριστεία. Μιλούσαν για κράτος δικαίου. Και κυρίως μιλούσαν για τοξικότητα κάθε φορά που κάποιος ανέφερε τα ονόματα των νεκρών. Δεν έχω φωτογραφίες από κάποιον εμπρησμό. Έχω πρωτοσέλιδα, πορίσματα, συμβάσεις, κοινοβουλευτικά πρακτικά, παραιτήσεις, δικογραφίες, αποφάσεις ευρωπαϊκών οργάνων και δηλώσεις υπουργών που διαψεύδουν τις προηγούμενες δηλώσεις τους. Δεν ζητάω κάποιο αντάλλαγμα. Ούτε προστασία. Απλώς ήθελα να βγάλω αυτό το βάρος από μέσα μου. Επτά χρόνια περίμενα μήπως μιλήσει κάποιος θεσμός. Μήπως κάποιος εισαγγελέας διαβάσει όσα διαβάζουν οι πολίτες. Μήπως κάποιος αστυνομικός αναζητήσει στοιχεία χωρίς να περιμένει πρώτα ένα ανώνυμο e-mail. Μήπως κάποια εξεταστική επιτροπή εξετάσει πραγματικά. Μήπως κάποια Δικαιοσύνη θυμηθεί ότι η εξουσία δεν αποτελεί τεκμήριο αθωότητας για πάντα. Τώρα, λοιπόν, που αποκτήσαμε και «Ελληνικό FBI», είναι μια καλή ευκαιρία να δούμε τι μπορεί να κάνει. Αν θα συνεχίσει να εξιχνιάζει μόνο όσα είναι εύκολα και πολιτικά κατασκευασμένα. Ή αν θα χτυπήσει κάποτε την πόρτα εκείνων που κυβερνούν. Όλα τα στοιχεία είναι μπροστά σας. Αρκεί να θέλετε να τα δείτε._ Ένας ανώνυμος πολίτης #Δικαιοσύνη #Διαφάνεια #Ευθύνες

Πριν το καμαρι του να κλεισει τις τραπεζες εφυγαδευσε στο εξωτερικο 3.000.000 ευρω αντι να υποστηριξει την εθνικη οικονομια κ την κυβερνηση που υποστηριζε.Οταν μαθευτηκε δηλωσε οτι τα ηθελε για να γυρισει ταινια στο εξωτερικοΑκομα περιμενουμε να δουμε αυτην την υποτιθεμενη ταινια https://t.co/o5DG8lmKjr #Ελλάδα #Οικονομία #Κοινωνία

Στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, ανοίγει το μόνιμο καμαρίνι της Αλίκης Βουγιουκλάκη, τριάντα χρόνια μετά τον θάνατό της, με προσωπικά αντικείμενα και μνήμες που τιμούν τη θεατρική της διαδρομή και τη ζωή της, δημιουργώντας έναν φωτεινό μικρόκοσμο που αναβιώνει την λάμψη μιας ολόκληρης εποχής. #ΑλίκηΒουγιουκλάκη #ΔημοτικόΘέατροΠειραιά #Καμαρίνι