Search

Τρίτη βράδυ στο ΚΑΤ, στο Μαρούσι - για ορθοπεδικό θέμα στο νύχι του ποδιού, στα επείγοντα. Μπαίνεις μέσα και βλέπεις τόσο πολύ κόσμο που δεν μπορούσες να φαντασθείς. Ο ευγενικότατος υπάλληλος στην υποδοχή, σου δίνει ένα νούμερο και σου λέει να περιμένεις να το δεις στην οθόνη. Περιμένεις. Έρχεται το νούμερο σου, πηγαίνεις στη θυρίδα και μία κατακουρασμένη κυρία σου δίνει ένα χαρτί για μία άλλη θυρίδα - όπου μία άλλη κουρασμένη κυρία παίρνει τα στοιχεία σου. Μετά από λίγο σου δίνει άλλο χαρτί, σου φοράει ένα χάρτινο βραχιόλι και σου λέει να απευθυνθείς σε έναν κύριο που είναι από κάποια υπηρεσία Security, όπως γράφει στη στολή του - ο οποίος κάθεται σε μία καρέκλα στο διάδρομο, χωρίς καμία ένδειξη! Περιμένεις στην ουρά μαζί με άλλους, έρχεται η σειρά σου, γράφει το αρχικό νούμερο σου σε ένα δικό του πρόχειρο, μουτζουρωμένο χαρτί και σου λέει να περιμένεις - έως ότου σε φωνάξουν. Αφού περιμένεις αρκετή ώρα και δεν βλέπεις να φωνάζουν κανένα όνομα, απευθύνεσαι ξανά στον κύριο του Security για να τον ρωτήσεις - ο οποίος σου λέει πως δεν ξέρει κάτι και ότι του είπαν να μην αφήσει κανέναν! Ψάχνεις μόνος σου γυρίζοντας στους γεμάτους ανθρώπους διαδρόμους, βλέπεις κάπου να λέει «Εξεταστικό», δεκάδες άνθρωποι περιμένουν και ρωτάς κάποιον υπάλληλο που βγαίνει εκείνη την ώρα, εάν περιμένεις στο σωστό σημείο. Σου λέει πως δεν είναι το σωστό σημείο και ότι πρέπει να περιμένεις - χωρίς όμως να σου εξηγεί πού να περιμένεις και τι ακριβώς. Τον ρωτάς και δεν ξέρει να σου πει - τον ξαναρωτάς πόση ώρα θα πρέπει να περιμένεις για την επείγουσα εξέταση, όπου και αν γίνει αυτή. Απάντηση: 4 έως 7 ώρες - δηλαδή τα ξημερώματα! Φεύγεις φυσικά και ρωτάς τον Security τι πρέπει να κάνεις για να ακυρώσεις τα χαρτιά που σου έδωσαν - έτσι ώστε να διευκολύνεις το νοσοκομείο. Δεν καταλαβαίνει και σου λέει «κάνε ότι νομίζεις με τα χαρτιά» - ενώ μαθαίνεις από τη συζήτηση μαζί του πως έχει τελειώσει το Αρσάκειο Εκάλης και έχει Πανεπιστημιακές σπουδές! Μάλιστα - Security στο νοσοκομείο, με Πανεπιστημιακές σπουδές και με γραμματειακή κατά κάποιον τρόπο υπευθυνότητα. Ιδρωμένος, εκνευρισμένος, σε μία στρογγυλή καρέκλα στη μέση ενός διαδρόμου! Ρωτάς με περιέργεια γιατί εργάζεται ως Security, αφού έχει τέτοιες καλές σπουδές και σου απαντάει ότι αυτό βρήκε - οπότε του λες πως καλά έκανε, αφού ασφαλώς καμία δουλειά δεν είναι ντροπή, ενώ το σημαντικό είναι να εργάζεται κανείς. Η Ελλάδα και το ΕΣΥ σε όλο τους το ντροπιαστικό μεγαλείο - ενώ οι Έλληνες που βιώνουν τέτοιες απίστευτες τριτοκοσμικές συνθήκες, εν προκειμένω στο ΚΑΤ, κατηγορούνται επιπλέον πως είναι μίζεροι και για αυτό παραπονιούνται. Τι να πει κανείς! Απλά ότι δεν τρέπονται να λένε ψέματα στις τηλεοράσεις - ενώ όποιος δεν το πιστεύει, μπορεί να πάει τώρα στο ΚΑΤ να το δει με τα μάτια του. #ΚΑΤ #ΕΣΥ #Υγεία

Προσωπικά συνιστώ ψυχραιμία. Υπάρχει εκνευρισμός και ανυπομονησία γιατί είναι κάτι που θέλουμε πολύ. Καλό είναι να εξετάζουμε τα δεδομένα υπεύθυνα και με προσοχή. Ακόμα περισσότερο να μην παίζουμε με την αγωνία του κόσμου με λογοπαίγνια και με ai μαλακιες. Υπομονή. #paofc #ψυχραιμία #υπομονή #υπευθυνότητα

Ξεμείνατε και εσείς το καλοκαίρι στην πόλη ανοιγοκλείνοντας το Air Condition, μη τυχόν πληρώσετε ένα νεφράκι στους λογαριασμούς; 💣Είναι 15 Αυγούστου και όσοι κυκλοφορήσαμε αυτές τις μέρες σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, μάλλον ποτέ ξανά δεν είδαμε να έχει ξεμείνει τόσος κόσμος. ✍Και επίσης μάλλον ποτέ ξανά δεν είδαμε να έχουν ξεπηδήσει στους δρόμους τόσες κατσαρίδες, αλλά αυτό είναι άλλο ζήτημα, που συνδιάζει την αφραγκία των πολιτών, των Δήμων και την κλιματική κρίση, οπότε θα το συζητήσουμε μια άλλη στιγμή. 🧨Στο θέμα μας: «Οι μισοί Έλληνες φέτος το καλοκαίρι δεν θα κάνουν διακοπές, με βάση έρευνα ΙΕΛΚΑ. Είστε ευχαριστημένοι με την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί μετά από 7 χρόνια της Νέας Δημοκρατίας στην εξουσία;» ρωτήσαμε την κυβέρνηση Πώς προσπάθησε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα; 👉Μα φυσικά εφάρμοσε τις κλασικές συνταγές: Διότι πίσω από κάθε εξουσία υπάρχουν καλοπληρωμένοι επικοινωνιολόγοι που κάνουν τα δικά τους. Πάμε να δούμε τις τακτικές μία-μία 1. Προκαταβολική αναγνώριση για να μη φανεί αναλγησία. Ξεκινά με το: «Προφανώς και δεν μπορεί κανείς να πανηγυρίζει ή να δηλώνει ικανοποιημένος…» Αυτό είναι το κλασικό concession: αναγνωρίζει το πρόβλημα στην αρχή, ώστε να μην κατηγορηθεί ότι το αγνοεί. Όμως η αναγνώριση δεν οδηγεί σε ανάληψη ευθύνης. Λειτουργεί ως ασπίδα πριν αρχίσει η μετατόπιση. 2. Αλλαγή κλίμακας του προβλήματος Η ερώτηση είναι πολύ συγκεκριμένη: οι μισοί Έλληνες δεν θα κάνουν διακοπές. Η απάντηση το μεταφέρει σε ευρύτερο πεδίο: «παρατεταμένη περίοδος ακρίβειας», «κόστος ζωής», «στεγαστική κρίση». Έτσι, το συγκεκριμένο κοινωνικό σύμπτωμα — ότι άνθρωποι σε χώρα με τεράστια ακτογραμμή δεν μπορούν να κάνουν διακοπές — χάνεται μέσα σε ένα γενικότερο πλαίσιο ακρίβειας. 3. Ιεράρχηση που υποβαθμίζει το θέμα Λέει: «δεν υποτιμώ τις διακοπές σε καμία περίπτωση, αλλά… το κόστος διαβίωσης, η στεγαστική κρίση είναι ακόμα πιο σημαντικές παράμετροι». Το «δεν υποτιμώ, αλλά» κάνει ακριβώς αυτό: σχετική υποτίμηση. Δεν λέει ότι οι διακοπές είναι αδιάφορες, αλλά τις μεταφέρει χαμηλότερα στην κλίμακα των προβλημάτων. Άρα η πίεση της ερώτησης μειώνεται. 4. Μετατόπιση ευθύνης στο παρελθόν / στον ΣΥΡΙΖΑ χωρίς να τον κατονομάζει Το κεντρικό σημείο είναι: «μια κυβέρνηση επίσης συγκρίνεται με το τι παρέλαβε». Αυτό απαντά στην ερώτηση για τα 7 χρόνια ΝΔ όχι ως απολογισμό της ΝΔ, αλλά ως σύγκριση με την προηγούμενη κατάσταση. Επικοινωνιακά λέει: ναι, υπάρχει πρόβλημα, αλλά κοιτάξτε από πού ξεκινήσαμε. 5. Από το αποτέλεσμα στην προσπάθεια Η ερώτηση ζητά κρίση για το αποτέλεσμα: μετά από 7 χρόνια, οι μισοί δεν κάνουν διακοπές. Η απάντηση μετακινείται στην πρόθεση και στην προσπάθεια: «τι προσπαθεί να κάνει», «προσπαθώντας συνεχώς», «χρειάζεται σκληρή δουλειά», «χρειάζεται πολλή προσπάθεια». Έτσι η κυβέρνηση δεν κρίνεται από το κοινωνικό αποτέλεσμα, αλλά από την εικόνα ότι εργάζεται για τη βελτίωση. 6. Χρήση σχετικών δεικτών αντί για το συγκεκριμένο πρόβλημα Αντί να απαντήσει στο «50% δεν θα κάνει διακοπές», μιλά για: «απόσταση από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο», «ρυθμούς αύξησης του κατά κεφαλήν διαθέσιμου εισοδήματος». Αυτά μπορεί να είναι πολιτικά χρήσιμα ως δείκτες, αλλά δεν απαντούν άμεσα στο ερώτημα: τι κάνετε για όσους δεν μπορούν να πάνε ούτε λίγες ημέρες διακοπές; 7. Επιλογή ευνοϊκού μέτρου σύγκρισης Δεν απαντά με βάση το βιωματικό μέτρο: αν ο μισθός φτάνει για διακοπές, ενοίκιο, τρόφιμα, μετακινήσεις. Απαντά με βάση συγκριτικά μεγέθη: «ευρωπαϊκός μέσος όρος», «ρυθμοί αύξησης». Αυτό επιτρέπει να παρουσιαστεί πρόοδος ακόμη και όταν η καθημερινότητα παραμένει ασφυκτική. 8. Χρονική εξομάλυνση Η ερώτηση αφορά το φετινό καλοκαίρι. Η απάντηση το ανοίγει σε βάθος χρόνου: «αυτά τα 7 χρόνια έχουμε μειώσει την απόσταση…» Άρα το οξύ παρόν μετατρέπεται σε αφήγημα σταδιακής βελτίωσης. Το σημερινό πρόβλημα δεν εξαφανίζεται, αλλά παρουσιάζεται ως στάδιο μιας θετικής πορείας. 9. Μετατροπή κοινωνικού δικαιώματος σε δημοσιονομικό πρόβλημα Εκεί που η ερώτηση θέτει το θέμα ως κοινωνική αδυναμία — οι άνθρωποι δεν μπορούν να κάνουν διακοπές — η απάντηση το μεταφέρει στη λογική των διαθέσιμων πόρων: «να αυξήσουμε τα φορολογικά έσοδα, μειώνοντας φόρους», «να επιστρέψουμε στην κοινωνία αυτό το οποίο έχει στερηθεί», «όσο παραπάνω καταφέρουμε να συγκεντρώσουμε…» Άρα το θέμα δεν είναι τι χρειάζονται οι πολίτες, αλλά τι επιτρέπει ο δημοσιονομικός χώρος. 10. Προληπτική επίθεση σε υποτιθέμενες «μαγικές λύσεις» Λέει: «δεν πρόκειται εμείς να υιοθετήσουμε τη λογική των μαγικών συνταγών» και «να τάξουμε χρήματα από εκεί που δεν υπάρχουν». Αυτό είναι πολύ συνηθισμένο μοτίβο. Δεν απαντά σε συγκεκριμένη πρόταση που του έγινε — γιατί στην ερώτηση δεν προτάθηκε κάτι τέτοιο. Δημιουργεί όμως έναν φανταστικό αντίπαλο: όποιος ζητά μέτρα για τους ανθρώπους που δεν κάνουν διακοπές, περίπου ζητά «μαγικές συνταγές». 11. Ψευδές δίπολο: ρεαλισμός ή λαϊκισμός Η απάντηση στήνει το δίπολο: εμείς = σοβαρότητα, σκληρή δουλειά, όχι δανεικά οι άλλοι = μαγικές συνταγές, λεφτά που δεν υπάρχουν. Έτσι η συζήτηση μετακινείται από το «ποιο είναι το πρόβλημα και τι κάνετε;» στο «εμείς είμαστε υπεύθυνοι, οι άλλοι ανεύθυνοι». 12. Εξωτερικοποίηση της κρίσης Λέει: «αυξημένο κόστος ζωής και στην Ελλάδα και στην υπόλοιπη Ευρώπη». Αυτό λειτουργεί αποενοχοποιητικά: το πρόβλημα δεν εμφανίζεται ως αποτέλεσμα συγκεκριμένων εθνικών πολιτικών, αλλά ως ευρωπαϊκό ή διεθνές φαινόμενο. Άρα μειώνεται η κυβερνητική ευθύνη. 13. Αποπολιτικοποίηση της φτώχειας Η φτώχεια και η αδυναμία διακοπών εμφανίζονται ως τεχνικό/οικονομικό πρόβλημα: διαθέσιμο εισόδημα, φορολογικά έσοδα, προγράμματα, δημοσιονομικός χώρος. Δεν εμφανίζονται ως ζήτημα ανισότητας, μισθών, αισχροκέρδειας, τουριστικής εμπορευματοποίησης, κόστους στέγασης, ακτοπλοϊκών, εργασιακής επισφάλειας. 14. Απαντά σε άλλο ερώτημα Η πρώτη ερώτηση είναι: «Είστε ευχαριστημένοι με την κατάσταση μετά από 7 χρόνια ΝΔ;» Η απάντηση ουσιαστικά γίνεται: «Η κατάσταση είναι δύσκολη, αλλά βελτιώνεται σε σχέση με το παρελθόν και εμείς δουλεύουμε χωρίς λαϊκισμό». Άρα δεν απαντά καθαρά: «ναι, είμαστε ικανοποιημένοι» ή «όχι, αποτύχαμε σε αυτό». Αποφεύγει την πολιτική αυτοαξιολόγηση Μετά από όλα αυτά προσπάθησα να θέσω εκ νέου το πρόβλημα στις πραγματικές διαστάσεις του: Επί του συγκεκριμένου, επειδή η Ελλάδα είναι η χώρα με τη μεγαλύτερη ακτογραμμή στην Ευρώπη και οι άνθρωποί της δεν μπορούν να κάνουν διακοπές, παρόλα αυτά. Το βλέπετε αυτό ως πρόβλημα; Επειδή έρχονται τώρα και οι ζέστες, η κατάσταση θα είναι αποπνικτική στις πόλεις. Σχεδιάζετε να κάνετε κάτι για ακριβώς αυτό το πρόβλημα που αντιμετωπίζει το 50% των Ελλήνων; Και δείτε εδώ πηκτή επικοινωνιακή διαχείριση: Στη δεύτερη απάντηση του κυβερνητικού εκπροσώπου φαίνονται καθαρά εξόφθαλμα μοτίβα επικοινωνιακού damage control. Δείτε τα. 1. Από το καθολικό πρόβλημα σε μερικά προγράμματα Το ερώτημα αφορά το γεγονός ότι περίπου το 50% των Ελλήνων δεν θα κάνει διακοπές. Η απάντηση, όμως, μετατοπίζεται σε επιμέρους προγράμματα: «πάρα πολλά επιδοτούμενα προγράμματα τουρισμού» «Χίος pass» «Έβρος pass» Εδώ υπάρχει αναντιστοιχία κλίμακας. Το πρόβλημα αφορά τη μισή κοινωνία. Η απάντηση φέρνει επιμέρους προγράμματα, συχνά τοπικά, στοχευμένα ή περιορισμένης εμβέλειας. 2. Ονομαστική απαρίθμηση ως απόδειξη πολιτικής Το «Χίος pass», το «Έβρος pass» κ.λπ. λειτουργούν επικοινωνιακά ως απόδειξη δράσης μέσω απαρίθμησης. Δηλαδή, η απάντηση δίνει ονόματα προγραμμάτων για να δημιουργηθεί αίσθηση κυβερνητικής παρέμβασης, χωρίς να απαντά στο κρίσιμο ερώτημα: πόσους καλύπτουν, με τι ποσά, με ποια επάρκεια, και αν μπορούν πράγματι να απαντήσουν σε ένα πρόβλημα που αφορά περίπου το 50% των πολιτών. 3. Μετατόπιση από τους πολίτες στις πληγείσες περιοχές Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος λέει ότι τα προγράμματα έχουν «διττή αξία»: αφενός να βοηθηθούν πολίτες που έχουν ανάγκη, αφετέρου να στηριχθούν περιοχές μετά από φυσικές καταστροφές ή κρίσεις. Έτσι, η συζήτηση μετακινείται. Από το δικαίωμα των ανθρώπων στην ανάπαυση και στις διακοπές, περνά στην περιφερειακή στήριξη και στην αποκατάσταση περιοχών. Πρόκειται για υπαρκτό θέμα, αλλά όχι για απάντηση στο συγκεκριμένο πρόβλημα που τέθηκε. 4. Το πρόβλημα παρουσιάζεται ως ζήτημα «ανάγκης», όχι ως κανονικότητα για τη μισή κοινωνία Η αναφορά σε «συμπολίτες μας που έχουν ανάγκη» μετατρέπει το ζήτημα σε προνοιακό πρόβλημα: κάποιοι ευάλωτοι χρειάζονται βοήθεια. Όμως το ερώτημα δείχνει κάτι πολύ βαρύτερο: δεν μιλάμε για μια μικρή ομάδα ευάλωτων, αλλά για περίπου τη μισή κοινωνία. 5. Απουσία συγκεκριμένης νέας δέσμευσης Στο ερώτημα αν σχεδιάζεται κάτι για ακριβώς αυτό το πρόβλημα, η απάντηση είναι ότι «κάνουμε ήδη πράγματα» και στη συνέχεια γίνεται μια γενική αναφορά στην αύξηση του εισοδήματος. Δεν υπάρχει νέο μέτρο, χρονοδιάγραμμα, ποσό, αριθμός δικαιούχων ή σαφής αναγνώριση ότι τα υπάρχοντα μέτρα δεν επαρκούν. 6. Επιστροφή στο μεγάλο αφήγημα της κυβέρνησης Στο τέλος η απάντηση επιστρέφει στο βασικό κυβερνητικό αφήγημα: «να ανεβάζουμε συνολικά το εισόδημα των πολιτών». Δηλαδή, ακόμα και όταν η ερώτηση αφορά ένα πολύ συγκεκριμένο πρόβλημα, η απάντηση επανέρχεται στο γενικό αφήγημα: ανάπτυξη, εισόδημα, φορολογικά έσοδα, υπευθυνότητα. 7. Δημοσιονομική ηθικολογία Η φράση «χωρίς να δανειζόμαστε από τις επόμενες γενιές» βάζει ηθικό βάρος σε κάθε απαίτηση για μεγαλύτερη στήριξη. Υπονοεί ότι πιο γενναία μέτρα θα ήταν ανεύθυνα απέναντι στο μέλλον. Έτσι, η σημερινή κοινωνική ανάγκη αντιπαρατίθεται με την ευθύνη προς τις «επόμενες γενιές». 8. Ουδέτερη περιγραφή μιας κρίσης Δεν λέγεται ότι οι κυβερνητικές πολιτικές δεν επαρκούν ή ότι η αγορά λειτουργεί με τρόπο που αποκλείει μεγάλο μέρος της κοινωνίας από τις διακοπές. Αντίθετα, η κρίση περιγράφεται ως κάτι που απλώς «βιώνουμε»: «βιώνουμε μία παρατεταμένη περίοδο ακρίβειας». Η ακρίβεια εμφανίζεται σαν φυσικό φαινόμενο, όχι σαν πεδίο πολιτικών επιλογών, ρυθμίσεων και ευθυνών. 9. Επικοινωνιακή εξουδετέρωση της αγανάκτησης Το ερώτημα έχει ισχυρό κοινωνικό φορτίο: μια χώρα με τεράστια ακτογραμμή, καύσωνες στις πόλεις και περίπου μισό πληθυσμό χωρίς δυνατότητα διακοπών. Η απάντηση το μετατρέπει σε ήρεμη, τεχνοκρατική, διαχειριστική συζήτηση: προγράμματα, εισόδημα, έσοδα, φόροι, Ευρώπη, προσπάθεια. Έτσι χαμηλώνει η ένταση του προβλήματος. 10. Ελεγχόμενη αυτοκριτική χωρίς πολιτικό κόστος Οι φράσεις «υπάρχει ακόμα πολύς δρόμος» και «χρειάζεται πολύ δουλειά ακόμη» μοιάζουν με αυτοκριτική. Όμως είναι μια ακίνδυνη αυτοκριτική. Δεν κατονομάζει αποτυχία, δεν αναλαμβάνει συγκεκριμένη ευθύνη, δεν λέει τι δεν λειτούργησε. Απλώς παρουσιάζει την κατάσταση ως μια προσπάθεια που συνεχίζεται. 11. Το τελικό μήνυμα που επιχειρείται να περάσει Το υπονοούμενο της απάντησης είναι σαφές: Ναι, υπάρχει πρόβλημα, αλλά δεν αποτελεί ένδειξη κυβερνητικής αποτυχίας. Είναι αποτέλεσμα δύσκολης κληρονομιάς, ευρωπαϊκής ακρίβειας και περιορισμένων δημοσιονομικών δυνατοτήτων. Η κυβέρνηση ήδη κάνει πράγματα, τα εισοδήματα βελτιώνονται, και όποιος ζητά περισσότερα κινδυνεύει να εμφανιστεί ως υπέρμαχος «μαγικών λύσεων». Με άλλα λόγια, το βασικό επικοινωνιακό μήνυμα είναι: «Μην κοιτάτε ότι οι μισοί δεν μπορούν να κάνουν διακοπές. Κοιτάξτε ότι είμαστε καλύτερα από πριν, ότι υπάρχουν κάποια προγράμματα, ότι δεν μπορούμε να κάνουμε μαγικά, και ότι γενικά η πορεία είναι θετική» #Καλοκαίρι #Αθήνα #Διακοπές

🎓 Η σημερινή μέρα για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια ήταν ένα Βατερλώ. ❌Το μόνο που διέσωσε λίγο τον Μητσοτακικό νεοφιλελευθερισμό ήταν η αντίδραση Τσίπρα. Το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα, αντί να αξιοποιήσει το χαστούκι του ΣτΕ στα (3) ιδιωτικά πανεπιστήμια για να αμφισβητήσει ολόκληρο το νεοφιλελεύθερο πλαίσιο Μητσοτάκη, αξιοποίησε την είδηση για να δώσει διαπιστευτήρια «σύνεσης» [σε ποιον;] και να εγγυηθεί τη συνέχιση του νεοφιλελεύθερου πλαισίου. 📣 Το κόμμα Τσίπρα έγραψε ότι: «Με σύνεση και υπευθυνότητα η ΕΛ.Α.Σ. και ο Πρόεδρος Αλέξης Τσίπρας έχουμε δεσμευτεί στην τήρηση της νομιμότητας και στην αναγκαία αλλαγή του θεσμικού πλαισίου που αφορά τα παραρτήματα διεθνών ιδιωτικών πανεπιστημίων στην Ελλάδα.» 🙃 Πρόκειται για post που σε κάνει να αναρωτιέσαι αν πίσω απ'τα Social Media του κόμματος κρύβεται ο Ευάγγελος Βενιζέλος. 🚫 Θυμίζω το TINA είναι το ακρωνύμιο του “There Is No Alternative” («Δεν υπάρχει εναλλακτική») 🇬🇧 Η Θάτσερ είχε μόλις αναλάβει την κυβέρνηση το 1979 και προωθούσε ένα πρόγραμμα δραστικής αλλαγής της βρετανικής οικονομίας: περιορισμό του κρατικού παρεμβατισμού, μονεταρισμό, περιορισμό δημόσιων δαπανών & ιδιωτικοποιήσεις. Λίγο μετά την άνοδό της στην εξουσία, στις 21 Μαΐου 1980 έκανε την δήλωση που έμελλε να μείνει στην Ιστορία: “Yet I believe people accept there’s no real alternative.” 🧠 Η πολιτική επιστήμονας Astrid Séville, σε μελέτη της για το TINA, το αναλύει ως πολιτική στρατηγική που εμφανίζεται στον θατσερισμό, στην τριτοδρομική πολιτική (καλή ώρα) και αργότερα στη διαχείριση της ευρωπαϊκής οικονομικής κρίσης. Όταν μια απόφαση παρουσιάζεται ως αναγκαία και χωρίς εναλλακτική, ο χώρος της πολιτικής διαφωνίας περιορίζεται: αντί να συζητάς ποια κοινωνία θέλουμε, συζητάς κυρίως πώς θα εφαρμοστεί αυτό που θεωρείται αναπόφευκτο. 🏦 Γι' αυτό το TINA συνδέθηκε τόσο με τον νεοφιλελευθερισμό των δεκαετιών 1980–2000. Η θέση δεν ήταν απλώς «οι αγορές λειτουργούν καλύτερα». Στη ριζικότερη εκδοχή της ήταν περίπου: 📈 παγκοσμιοποίηση + απελευθέρωση αγορών + ιδιωτικοποίηση + δημοσιονομική πειθαρχία δεν είναι μία πολιτική επιλογή ανάμεσα σε άλλες· αποτελούν τις μόνες ρεαλιστικές δυνατότητες μιας σύγχρονης οικονομίας. ⚙️ Έτσι δημιουργείται μια ενδιαφέρουσα αντιστροφή: κάτι βαθιά πολιτικό και ιδεολογικό παρουσιάζεται ως αναγκαιότητα. ✊ Αυτός είναι και ο λόγος που το TINA έγινε αγαπημένος στόχος της Αριστεράς και του κινήματος ενάντια στη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση. 🌍 Το κίνημα απάντησε με το περίφημο σύνθημα: ✨ “Another world is possible” — «Ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός» ⛈️ Αυτό φώναζε πριν 25 χρόνια ο Αλέξης #Τσίπρας στο κίνημα της Γένοβας το 2001. 🔄 Ε σήμερα φώναξε το αντίθετο. (Πώς σας φαίνεται το νέο σήμα;) #Πανεπιστημια #Νεοφιλελευθερισμός #Πολιτική #Εκπαίδευση

Αντιγράφω εδώ την είδηση διότι πολλοί δεν ανοίγουν τους συνδέσμους. Αλλά αυτή είναι η ΑΛΗΘΗΣ ΕΛΛΑΔΑ: «Όσοι παρέστησαν στην εξόδιο ακολουθία για τον εποχικό πυροσβέστη Παντελή Διαμαντάκη που έχασε την ζωή του στην #Πυρκαγιά της Κρύας Βρύσης την Τετάρτη 29 Ιουλίου, συγκλονίστηκαν από τον αποχαιρετιστήριο λόγο που εκφώνησε ο πατέρας του, Πρωτοπρεσβύτερος π. Εμμανουήλ Διαμαντάκης. Στον Καθεδρικό Ιερό Ναό του Φουρφουρά, την Πέμπτη 30 Ιουλίου 2026, ο π.Εμμανουήλ, μπροστά στο ντυμένο με την Ελληνική Σημαία φέρετρο του 25χρονου γιού του είπε τα εξής: "Ο Κύριος ἔδωκεν, ὁ Κύριος ἀφείλετο· ὡς τῷ Κυρίῳ ἔδοξεν, οὕτω καὶ ἐγένετο· εἴη τὸ ὄνομα Κυρίου εὐλογημένον. Παντελή μας πολυαγαπημένε, Τούτη σήμερα, η μεγάλη σύναξη αγαπημένων προσώπων έχει επίκεντρο εσένα. Εσένα, που πάντοτε προτιμούσες να βρίσκεσαι στην αφάνεια. Κλήθηκε η επίγεια Εκκλησίας μας να συμπροσευχηθεί για σένα. Να ενωθούν χιλιάδες προσευχές σε μια μυριόστομη συγχορδία και να φτάσουν μέχρι το θρόνο της Μεγαλωσύνης του Θεού. Νομίζω όμως, πως είναι άσκοπο να σου διηγούμαι πράγματα που για σένα πλέον αποτελούν τη νέα σου πραγματικότητα. Τα γνωρίζεις! Τα βλέπεις! Την όντως ζωή, την αληθινή ζωή που ήδη από χτές γνωρίζεις σπιθαμή προς σπιθαμή. Εμείς, η οικογένεια σου ζούμε τις πιο οδυνηρές, τις πιο τραγικές στιγμές της επίγειας ζωή μας αφού εσύ, ένα ακριβό και πολυαγαπημένο μέλος της δεν βρίσκεται ανάμεσα μας, έτσι όπως σε είχαμε συνηθίσει. Η θυσία σου στο βωμό του καθήκοντος για τον πλησίον, νομίζω ότι έγινε αιτία της κάθαρσης, της όποιας κηλίδας υπήρχε στην ψυχή σου. Και με ψυχή αστραφτερή και χιτώνα αμόλυντο, έσπευσες με τη συνοδεία του φύλακα αγγέλου σου για τα Ουράνια δώματα. Τώρα, απολαμβάνεις και γεύεσαι όλα όσα άκουσες και έμαθες από την Εκκλησία την οποία από μικρό παιδί με πολλή αγάπη, πρόθυμα υπηρέτησες. Όλα λοιπόν ήταν αλήθεια! Πάσα η αλήθεια! Στο εξής θα συναντιόμαστε στην προσευχή, στην Ιερή Πρόθεση, στη Θεία Λειτουργία. Παντού πια θα ήμαστε μαζί. Αχώριστοι. Θα προσευχόμαστε για σένα και εσύ θα λάβεις την άδεια να προστατεύεις τα αδέρφια σου. Σας ευχαριστούμε όλους που είσαστε κοντά μας σ’ αυτές τις δραματικές και οριακές για τον άνθρωπο στιγμές. Νοιώθουμε δέσμιοι της αγάπης σας. Σας παρακαλούμε μέσα από την καρδιά μας όταν προσεύχεστε, να μνημονεύετε, μαζί με ονόματα των αγαπημένων σας, και τον Παντελή μας. Αυτό θα είναι το ακριβότερο και πολυτιμότερο δώρο που θα κάνετε και σε εκείνον και σ’ εμάς. «Ανέστη Χριστός, και ζωή πολιτεύεται, Ανέστη Χριστός, και νεκρός ουδείς επι μνήματος». Με αυτή τη βεβαιότητα, πολυαγαπημένο μας παιδί, σε αποχαιρετούμε προσωρινά. Θα ξανασυναντηθούμε στον Ουρανό. Θα ξανασμίξουμε όλοι μαζί. Αυτός ήταν πάντοτε ο στόχος μας, αυτός είναι ο προορισμός μας. Επίτρεψε μου, ως πατέρας, να σου δώσω την τελευταία συμβουλή. Κάνε και εκεί από τον Ουρανό, όπως έκανες και στη γή, με φιλότιμο και υπευθυνότητα το έργο που θα σου ανατεθεί. Ως πυροσβέστης, να σβήνεις στους ανθρώπους τις πύρινες φλόγες της αμαρτίας, ως τερματοφύλακας να διαφυλάττεις τους νέους και τα παιδιά από τα ύπουλα δίκτυα του Διαβόλου και ως καταδρομέας του Θεού, λοκατζής, να προστατεύεις την πατρίδα μας και τον κόσμο ολόκληρο από κάθε εισβολή του κακού. Παντελή μας αγαπημένε, ο Χριστός Ανέστη! Ζήσε μέσα στο ανέσπερο Φως της Αναστάσεως. Στον ολόφωτο χώρο που από τη γέννηση και τη βάπτιση σου προορίστηκε για σένα. Zήσε σε μια διαρκή Λαμπρή! Το αξίζεις, και δίκαια σου αποδόθηκε από τη Δικαιοσύνη του Τρισαγίου μας Θεού. Χριστός Ανέστη Παντελή μας! Καλό Παράδεισο! Αθάνατος"!» https://t.co/pQsM1vCIdg #Πυροσβέστης #Αναστάσιμος #Ελλάδα

#φωτιες #πυρκαγιες Δύο κόσμοι, δύο Ελλάδες. Από τη μία ο Κυριάκος Μητσοτάκης, παρών στην πρώτη γραμμή του Συντονιστικού, δίπλα στη μάχη της κατάσβεσης με προτεραιότητα τη ζωή. Από την άλλη, το θλιβερό θέατρο Τσίπρα στο Μάτι, να παριστάνει ότι ενημερώνεται ενώ ήξεραν ήδη για νεκρούς. Η υπευθυνότητα απέναντι στον κυνισμό. #πυρκαγιές #Ελλάδα #πολιτική

The fire meteorologist Thodoris Giannaros analyzes the factors contributing to the frequent occurrence of destructive fires in Greece, focusing on extreme weather conditions, increased fuel load, and human activities, while warning about the need for prevention and responsibility from citizens. (translated)

We welcome tonight to Cyprus the Secretary-General of the United Nations, Antonio Guterres @antonioguterres. His presence is an important opportunity that we must utilize with seriousness, responsibility, and national unity. The Democratic Rally @DISY1976 (translated)

Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης καταδίκασε την εμπρηστική επίθεση στη Θεσσαλονίκη που κόστισε τη ζωή στη Βάγια Νέστορα, επισημαίνοντας ότι οι δράστες θα λογοδοτήσουν, και τόνισε την ανάγκη για υπευθυνότητα από τα πολιτικά κόμματα αναφορικά με τον τοξικό και διχαστικό πολιτικό λόγο. #Θεσσαλονίκη #Μητσοτάκης #εμπρηστική_επίθεση

Η δημόσια συζήτηση στην Ελλάδα του 2026 επικεντρώνεται όλο και περισσότερο σε συγκρούσεις, με την κοινωνία να απαιτεί πολιτική και κοινωνική συνεννόηση για την αντιμετώπιση των σοβαρών προκλήσεων όπως η ακρίβεια και οι ανισότητες, καθώς οι πολίτες εκφράζουν όλο και πιο έντονα την ανάγκη για συνεργασία και θεσμική υπευθυνότητα από τις πολιτικές δυνάμεις. #πολιτική #συνεννόηση #αντιπαράθεση

Ο εισαγγελέας πρότεινε ενοχή για ανθρωποκτονία με ενδεχόμενο δόλο και χωρίς ελαφρυντικά για τους δύο κατηγορούμενους που ευθύνονται για τον θάνατο του 11χρονου Μάριου από αδέσποτη σφαίρα κατά τη διάρκεια σχολικής γιορτής, τονίζοντας την υπευθυνότητα της πράξης τους και την αδικία που υφίσταται η κοινωνία. #Μάριος #Ανθρωποκτονία #Δικαιοσύνη

Προτρέπω τον Νετανιάχου να επιδείξει υπευθυνότητα και ορθολογισμό. Πιστεύω ότι η Χεζμπολάχ αποτελεί κίνδυνο για το Ισραήλ, αλλά θεωρώ ότι η ασφάλεια του εβραϊκού κράτους δεν μπορεί να διασφαλιστεί με την κατάκτηση γειτονικών εδαφών και πως η πολιτική του Νετανιάχου στον Λίβανο, στη Γάζα και στη Δυτική Όχθη τροφοδοτεί μνησικακία και βία μεταξύ των πληθυσμών της περιοχής.

Ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν προέτρεψε τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου να επιδείξει «υπευθυνότητα και ορθολογισμό», εκφράζοντας ανησυχία ότι οι επιθέσεις κατά της Χεζμπολάχ στον Λίβανο μπορεί να είναι επιζήμιες για τα μακροπρόθεσμα συμφέροντα του Ισραήλ και καλώντας τη διεθνή κοινότητα να υποστηρίξει τον Λιβανέζικο στρατό. #Μακρόν #Νετανιάχου #Χεζμπολάχ

Ο γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν κάλεσε τον ισραηλινό πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου να επιδείξει «υπευθυνότητα και ορθολογισμό», τονίζοντας ότι οι επιθέσεις κατά της Χεζμπολάχ είναι μακροπρόθεσμα αντίθετες στα συμφέροντα του Ισραήλ και προειδοποίησε πως η πολιτική του Νετανιάχου ενδέχεται να πυροδοτήσει περισσότερη βία στην περιοχή. #Μακρόν #Νετανιάχου #Χεζμπολάχ

Η Ευρώπη και η Κύπρος αντιμετωπίζουν αυξανόμενη ανησυχία σχετικά με την παραπληροφόρηση και την ψηφιακή επιρροή, καθώς η δημόσια συζήτηση εξετάζει πώς να προστατευθεί ο δημόσιος διάλογος χωρίς να περιοριστεί η ελευθερία της έκφρασης, με την ανάδειξη της υπευθυνότητας των κοινωνικών μέσων και των μέσων ενημέρωσης για τη διάδοση αξιόπιστων πληροφοριών. #παραπληροφόρηση #δημοκρατία #κοινωνικά_δίκτυα

The first place and victory of DISY is a victory of unity, it is a defeat of demagoguery, it is a victory of responsibility, it is a disapproval of populism, it is a victory of substance against the politics of image. This is the message of society to power. United (translated)