Search

Al sinds 2022 waarschuw ik voor Poetins aspiraties in de Baltics en zijn plannen om de NAVO aan te vallen. En steeds vaker hoor ik deze bizarre beschuldiging: "Je wilt dat Poetin aanvalt, alleen maar zodat je kunt zeggen dat je gelijk had." Van mensen die mij al 4 jaar uitlachen met "Je zei toch dat Poetin de NAVO zou aanvallen, wanneer dan?" Nee. Integendeel. Jarenlang ga ik in tegen de heersende opvatting in Nederland. Toen ik hier in 2022 voor begon te waarschuwen, luidde de officiële Nederlandse analyse nog dat Rusland waarschijnlijk niet van plan was een openlijk gewapend conflict met de NAVO te beginnen. Anno 2026 zeggen de Nederlandse diensten nog steeds: gaat niet gebeuren. Dat geeft me geen voldoening. Eerder frustratie. Soms wanhoop. Ik was liever te voorzichtig geweest dan te moeten zien hoe Europa jaren later langzaam tot dezelfde zorgen komt. Want geopolitieke analyse is geen Unibet. Ik krijg geen bekertje als Russische tanks een grens oversteken. Ik verdien geen geld telkens als een voorspelling van mij uitkomt. Anders had ik allang mijn hypotheek afbetaald. Het doel van een waarschuwing, de mijne in dit geval, is niet om achteraf gelijk te krijgen. Het doel is om te helpen voorkomen waarvoor ik al die jaren waarschuw. Mijn doel is altijd geweest om uit te leggen hoe het Kremlin denkt, hoe de hazen lopen daar in Moskou, welke aannames Poetin mogelijk doet over de westerse vastberadenheid, welke waarschuwingssignalen aandacht verdienen en waar onze eigen aannames getuigen van een gevaarlijke zelfgenoegzaamheid en gekke spiegeling van onze denkwijze aan die van Poetin en zijn entourage. Als Poetin de NAVO nooit aanvalt omdat Europa de dreiging serieus neemt, de afschrikking versterkt en zich goed voorbereidt, ben ik dolblij dat mijn waarschuwing voor altijd slechts een waarschuwing blijft. Gelijk hebben is niet mijn doel. Wat ik wil en hoop is helder: dat Europa zo goed is voorbereid, dat ik niet hoef te zeggen: "Ik zei het toch?" #Poetin #NAVO #Geopolitiek

Ongeschikte vrouwen Er zit iets diep verontrustends in de manier waarop Nederland de belangrijkste portefeuille van allemaal behandelt: Defensie. Jeanine Hennis kwam, Kajsa Ollongren volgde en inmiddels is Dilan Yeşilgöz minister van Defensie. De een wordt als het ware doorgeschoven na de ander. Geen generaals, geen strategen, geen mensen die hun leven hebben doorgebracht met militaire doctrine, afschrikking, escalatie en de verschrikkelijke consequenties van oorlog, maar beroepspolitici die van portefeuille naar portefeuille bewegen. En juist nú is dat gevaarlijk. Yeşilgöz verschijnt met regelmaat in de internationale militaire arena en spreekt over Rusland, Oekraïne, NAVO en bewapening alsof Nederland zich in een gewone beleidsdiscussie bevindt. Maar achter ieder stoer woord staan uiteindelijk soldaten, raketten, steden en mensenlevens. En dan verschijnt D66-buitenlandwoordvoerder Hanneke van der Werf bij Pauw & De Wit met de mededeling dat “we desnoods zelf” op Russische lanceerinstallaties moeten schieten. Alsof zij voorstelt een belastingtarief met twee procent te verhogen. Dat is het angstaanjagende: niet alleen de onkunde, maar vooral het ogenschijnlijke gebrek aan besef van wat escalatie tussen NAVO-landen en een nucleaire grootmacht werkelijk betekent. Defensie is geen politieke stageplaats. Oorlog is geen talkshowonderwerp. En Rusland is geen tegenstander waarop Nederlandse politici vrijblijvend wat stoere oneliners kunnen uitproberen. Wie over oorlog beslist, zou allereerst moeten begrijpen hoe verschrikkelijk moeilijk het is een oorlog weer te beëindigen. #Defensie #Oorlog #Politiek

Poetins plan om de Baltics aan te vallen is zo vergevorderd dat zelfs Washington hem persoonlijk moest vragen om het niet te doen. Daar waarschuwen we al 4 jaar voor. Ik hoop dat de afschrikking stevig genoeg is zodat hij het niet doet, maar ik heb mijn twijfels. #Poetin #Baltics #afschrikking

De oorlog tegen Iran heeft ernstige gevolgen voor de financiën, militaire kracht en reputatie van de VS, waarbij hen aanzienlijke verliezen zijn toegebracht en hun vermogen om een effectieve afschrikking te handhaven in twijfel wordt getrokken, wat ook implicaties heeft voor de veiligheid in Europa. #AmerikaanseOorlog #IraanseAanslagen #Afschrikking

Allemaal mensen die hysterisch doen over de uitspraken van Jelle. Los van dat ik vind dat de Russen niet bepalen wie er president is in Kiev, zegt hij verder wel zinnige dingen. Uiteindelijk zal er onderhandeld móeten worden en zal Oekraïne land moeten afstaan. Maar: er past geen enkele naïviteit jegens het Kremlin. Rusland is en blijft een door en door gecriminaliseerde en diep paranoïde samenleving met een extreem cynische machtselite, die alleen respect heeft voor tegenmacht en afschrikking. Hadden we dit in ogenschouw gehad toen 'we' Kiev het EU- en Navo-lidmaatschap als wortel voorhielden, dan had de werkelijkheid er nu heel anders uitgezien. Maar ja: #Oekraïne #Rusland #Politiek

Turkije, Saoedi-Arabië en Pakistan hebben een gezamenlijke defensieovereenkomst ondertekend, waarbij een aanval op één van de landen als een aanval op alle drie wordt beschouwd, en het doel is om collectieve afschrikking te versterken te midden van toenemende zorgen over regionale agressie. #Defensieovereenkomst #Turkije #SaudiArabië

In een kritische recensie van de boeken van Odd Arne Westad, Peter Apps en Martijn Kitzen wordt benadrukt dat de kans op een nieuwe wereldoorlog in de huidige internationale context, gekenmerkt door onbetrouwbare bondgenoten en groeiende spanningen tussen landen zoals de VS en China, nooit zo groot is geweest, en dat een effectieve geloofwaardige afschrikking de enige oplossing lijkt te zijn. #Oorlog #Vrede #Geopolitiek

In een tijd waarin de dreiging van kernoorlogsvoering toeneemt en de afschrikking van nucleaire wapens wordt gemoderniseerd, vraagt het artikel zich af waar het protest en de noodzakelijke diplomatie zijn, nu alle verdragen ter controle van kernbewapening in de vergetelheid zijn geraakt, ondanks de verschrikkingen van het verleden. #kernwapens #diplomatie #nonproliferatie

Column: Politiek maakt humor onmogelijk Max von Kreyfelt Vroeger hadden we cabaretiers nodig om de werkelijkheid belachelijk te maken. Nu hebben we de ministerraad. Dat is duurder. En vooral veel absurder. Satire heeft één fundamenteel probleem gekregen: de politiek is haar voortdurend vóór. Iedere keer dat een columnist denkt: dit kan niemand geloven, verschijnt er een Kamerbrief waarin precies dat wordt aangekondigd als nieuw beleid. Neem de infrastructuur. Jarenlang kregen Nederlanders te horen dat bruggen op instorten stonden. Onderhoud was te duur. Viaducten werden afgesloten. Boeren moesten omrijden. Vrachtwagens werden zwaarder belast. Er was geen geld. En ineens is er wél geld. Niet omdat de burger veilig over een brug moet, of omdat ambulances sneller bij een patiënt moeten komen. Ook niet omdat ondernemers dagelijks miljoenen verliezen in files. Nee. Omdat een tank misschien ooit van Rotterdam naar Litouwen wil. Je kunt het niet verzinnen. Sterker nog: je mág het niet verzinnen, want de werkelijkheid dient dan een klacht in wegens plagiaat. Het mooiste is de snelheid waarmee de logica zich aanpast. Gisteren was CO₂ de grootste vijand van Europa. Vandaag moet dezelfde overheid honderden tanks, pantservoertuigen en militaire colonnes dwars door het continent laten razen. Kennelijk stoot een Leopard 2 geen CO₂ uit, maar democratie. Dat moet wel. Ook stikstof blijkt een wonderlijk flexibel natuurverschijnsel. Een tractor van een boer was jarenlang een ecologische ramp. Een colonne van zestig tanks heet nu “weerbaarheid”. Blijkbaar is stikstof ideologisch. En dan de politici zelf. Ze kijken met een bloedserieus gezicht de camera in en spreken zinnen uit die vroeger voldoende waren geweest voor een gedwongen observatie. Vervolgens applaudisseren collega’s, schrijven ambtenaren een beleidsnota en nodigen talkshows dezelfde avond drie deskundigen uit om uit te leggen waarom het heel verstandig is. Dat is het moment waarop humor sterft. Want hoe overdrijf je mensen die hun eigen absurditeiten al met staatsrechtelijke plechtigheid presenteren? Hoe parodieer je een werkelijkheid waarin propaganda “communicatiestrategie” heet, censuur “weerbaarheid”, schulden “investeringen”, falend beleid “transitie” en oorlog “vrede door afschrikking”? De politiek heeft iets unieks gepresteerd. Ze heeft de clown overbodig gemaakt. Omdat bestuurders zo incompetent zijn geworden. En omdat ze iedere ochtend vrijwillig diens neus opzetten en vervolgens verwachten dat het publiek ernstig blijft kijken. Dát is wel de grootste bestuurlijke prestatie van deze eeuw. Dat miljoenen mensen nog steeds proberen serieus te blijven, terwijl de regering dagelijks een voorstelling opvoert die zelfs Monty Python zou afwijzen wegens te ongeloofwaardig. De politiek maakt humor niet scherper. Ze maakt haar onmogelijk. Want tegen pure idiotie valt niet meer op te schrijven. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #politiek #humor #satire

In het artikel Would Europeans fight, if it came to that? bespreekt Nathalie Tocci de groeiende defensiebudgetten in Europa en de complexe attitude van Europeanen ten opzichte van oorlog, waarbij blijkt dat hoewel veel Europeanen huiverig zijn om te vechten, de bereidheid om zich voor te bereiden op mogelijke conflicten noodzakelijk is om afschrikking tegen Rusland te waarborgen. #Defensie #Oorlog #Europa

Duitsland heeft een overeenkomst gesloten met de Verenigde Staten over de aankoop en stationering van Tomahawk-raketten, bedoeld als afschrikking tegen Rusland en ter versterking van de Europese defensiecapaciteit, nadat eerdere afspraken door president Trump waren afgeblazen. #Tomahawk #Defensie #NAVO

Nederlandse inlichtingendiensten hebben, ondanks Amerikaanse waarschuwingen, niet geloofd dat Rusland Oekraïne zou binnenvallen, omdat ze Poetin als een rationele leider zagen, wat hen heeft doen falen in hun inschatting van de situatie en het verlies van een kans op afschrikking van de Russische invasie resulteerde. #Poetin #Oekraïne #inlichtingen

De Verenigde Arabische Emiraten en Saoedi-Arabië hebben recentelijk aanvallen op Iran uitgevoerd, wat voortkomt uit een strategie van afschrikking en de wens van de Emiraten om hun eigen invloed en agenda te bevorderen, zelfs ten koste van hun relatie met de Verenigde Staten. #VerenigdeArabischeEmiraten #Israël #Geopolitiek