Search

De Raad van State. Wat is het toch een tuig. 283 meter. Dat is de afstand tussen onze woning en een mega -windturbine van 240 meter hoog. Rotordiameter 150 meter. Mogelijk gemaakt door de Afdeling bestuursrechtspraak en een geitenpaadje. De verplichte (m.e.r.) milieueffectrapportage. Die stap sloegen ze even over. De gevolgen zijn voor die lastige omwonenden. Klootjesvolk. Haagse minachting in een notendop. #DoorEnDoorSlecht #windmolens @MinisterKGG #RaadvanState @2eKamertweets @ProvUtrecht windpark Goyerbrug #windenergie #milieu #politiek

Column: Hugo de Jonge en de rest Max von Kreyfelt Meestal maken politici zich enorme zorgen wanneer een groot deel van de bevolking hen niet meer vertrouwt. Hugo de Jonge jubelt het toe. Voor hem is wantrouwen een communicatiefeest: als 95 procent van Nederland hem niet meer moet, heeft die 95 procent de boodschap simpelweg niet begrepen. Ze hebben onvoldoende opgelet. Ik vermoed dat Hugo ’s morgens in de spiegel een man ziet die onder moeilijke omstandigheden steeds verantwoordelijkheid heeft genomen. De rest van Nederland ziet iets anders, maar spiegels tonen nu eenmaal alleen degene die ervoor staat. Tijdens corona werd Hugo het gezicht van een bestuursstijl die zichzelf moreel superieur verklaarde voordat überhaupt het debat begon. Kritische artsen waren ondermijnend, afwijkende wetenschappers verdacht en burgers met vragen hadden moeite met solidariteit. Wie niet meedeed, moest extra worden voorgelicht, aangesproken of desnoods richting de uitgang geduwd. En Hugo? Die deed het allemaal voor ons. Hij kan je de toegang ontzeggen en je tegelijk aankijken alsof hij je jas heeft aangenomen. Alles uit christelijke naastenliefde. Later kwamen de vragen: over proportionaliteit, grondrechten, de avondklok, het coronatoegangsbewijs en de druk op ongevaccineerden. Kritiek werd nooit weerlegd, maar bestuurlijk weggezet. De criticus, genegeerd, gedemoniseerd, of gemarginaliseerd. Jaren later blijkt Hugo geen spijt te hebben. Dat verbaast niet: spijt vereist dat je toelaat dat je zelf verkeerd zat. Precies daar ligt zijn rotonde. Gedachten richting zelfkritiek worden omgeleid naar omstandigheden, voortschrijdend inzicht en moeilijke keuzes, tot je weer uitkomt bij het punt waar Hugo gelijk had. Die 95 procent bestaat natuurlijk niet letterlijk. Misschien is het 80 of 60. Misschien zijn er nog plekken waar mensen bij zijn naam ontroerd raken. Maar het getal is niet het werkelijke punt. Interessanter is dat zo’n absurd percentage bij Hugo geloofwaardig klinkt. Zeg het over een ander en men vraagt naar de bron; zeg het over Hugo en mensen knikken alsof je de buitentemperatuur noemt. Dat is een prestatie. Je moet er jaren voor werken om van minister en vicepremier tot nationaal reflexpunt te worden: een man bij wie de ene helft denkt aan schoenen en de andere aan een QR-code. En toch zit daar iets bewonderenswaardigs in. Waar anderen wakker liggen van kritiek, beweegt Hugo zich erdoorheen met de rust van iemand die vermoedt dat vooral de bevolking zichzelf nog eens moet evalueren. Misschien is dat zijn werkelijke talent: niet besturen, luisteren of twijfelen, maar elke botsing verlaten met een gedeukt land en een onbeschadigd zelfbeeld. Of 95 procent van Nederland tegen hem is, weet ik niet. Maar ik vermoed dat Hugo zich daar uitstekend bij voelt. Er blijft tenslotte altijd nog vijf procent over dat beter geïnformeerd is. De loyalisten. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #Politiek #Vertrouwen #Nederland

Bestuursvoorzitter Vluchtelingenwerk Frank Candel (goed voor een salaris van €160.000 per jaar) heeft de definitieve oplossing voor de chaos in Ter Apel. "Vijftig tot tachtig opvangplekken elders organiseren en het probleem is voorbij." Joe. #TerApel @VluchtelingWerk #TerApel https://t.co/Zk4BEpcylZ #Vluchtelingen #Opvang #Nederland

De partij van behoorlijk bestuur, het morele kompas van de politiek, #D66, vindt een kandidaat te 'wit' als wethouder en kiest iemand van kleur. Het moet toch onverteerbaar zijn dat je huidskleur de doorslag gaf en niet je capaciteiten? Bron: https://t.co/gBtHnqsIJW https://t.co/Wx6VAOBo6M #politiek #diversiteit #gelijkeKansen

‘Prof. staats- en bestuursrecht: gevecht gemeenten tegen azc allerminst gelopen race.’ ‘Wanneer je kunt aantonen dat een azc onmogelijk is in jouw gemeente, dan kan de rechter daarin meegaan. Tot het onmogelijke is niemand gehouden, ook een gemeente niet.’ https://t.co/fePY2ea4TD #Gemeenten #AZC #Rechtspraak

Ik hoor van regionale LTO bestuurders dat het opzeggingen regent bij LTO. Ik denk dat ze hun hand overspeeld hebben door zo dicht op D66 te kruipen. https://t.co/IHjdpGgby2 #LTO #politiek #verkiezingen

Column: Dé aandoening Max von Kreyfelt Er is een aandoening waarvoor geen medicijn of behandeling bestaat. Ze openbaart zich meestal pas wanneer iemand een zekere hoogte heeft bereikt. Zonder daarvoor de intelligentie te hebben. Een burgemeestersketting helpt. Een ministerspost versnelt het proces. En wie lang genoeg tussen voorlichters, beleidsnota’s en applaus leeft, loopt een verhoogd risico. De eerste symptomen zijn onschuldig. Twijfel verdwijnt. Daarna volgt zelfkritiek. Niet veel later sterft ook het vermogen om simpelweg te zeggen: ik had het mis. Vanaf dat moment gebeurt er iets wonderlijks. Iedere mislukking verandert in een succes dat verkeerd is begrepen. Iedere fout wordt een ingewikkelde afweging. Iedere vorm van kritiek bewijst slechts dat de criticus het grotere plaatje niet ziet. De patiënt voelt zich kerngezond. Alleen de omgeving merkt dat er iets niet klopt. Er ontstaat een mens die dwars door onderzoeken, parlementaire enquêtes en vernietigende rapporten kan wandelen zonder ook maar één krasje op zijn eigen gelijk op te lopen. De werkelijkheid botst voortdurend met hem. Maar de werkelijkheid verliest altijd. Want feiten zijn tijdelijk. Het eigen gelijk is permanent. Het merkwaardige is dat deze aandoening besmettelijk lijkt. In bestuurskamers steken collega’s elkaar ermee aan. Ambtenaren leren de symptomen razendsnel over te nemen. Woordvoerders ontwikkelen zelfs een natuurlijke immuniteit tegen lastige vragen. Zo ontstaat een wereld waarin niemand ooit verantwoordelijk is, terwijl iedereen verantwoordelijk was. Misschien is dat wel de gevaarlijkste ziekte van onze tijd. Niet de hoogmoed en arrogantie. Maar een chronisch gebrek aan zelfinzicht. En zoals bij iedere ernstige aandoening geldt ook hier: de patiënt merkt er zelf het allerminste van. Helaas is ook de GGZ hier nog niet op ingericht. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook op mijn reis? https://t.co/V2P6pFuNy1 #zelfinzicht #politiek #verantwoordelijkheid

Columniste @mariannezw fileert Hugo de Jonge: 'Er zit een verslaafde bestuurder die geen enkele leercurve kent, het leek weer 2021.' De oud-minister van Volksgezondheid was vrijdag aan de beurt voor zijn coronaverhoor. 'Hugo heeft 0.0 zelfreflectie', aldus Zwagerman. #nieuwsvandedag #coronavirus #politiek #HugoDeJonge

'Het lokaal belang staat nu voorop' Gisteravond mijn laatste bijdrage als raadslid voor CVO. Over het bestuursakkoord van #Oldebroek. Woorden van dank richting formateur @RutgervdNoort, en scherpe woorden over asiel en de wolf... Vanaf nu aan de slag als wethouder! https://t.co/IyWcv4Cr0d #LokaalBelang #Bestuur #Politiek

Het nieuwe wegenvignet is een platte belastingverhoging voor autobestuurders. De belofte van @BenWeyts dat het "enkel door buitenlandse bestuurders" zou betaald moeten worden en de belastingen voor Vlaamse bestuurders niet zou verhogen, wordt verbroken. De bestaande verkeersbelastingen (BIV en jaarlijkse verkeersbelasting) blijven gewoon bestaan. Zeer veel Vlaamse autobestuurders (vooral elektrisch en bezine wagen) zullen fors meer verkeerbelastingen gaan betalen hierdoor. Dat Vlaamse autobestuurders het wegenvignet ook gingen betalen wist iedereen al. Je mag van Europa geen vrijstelling geven enkel voor Vlamingen. Ook bestaande verkeersbelastingen evenredig verlagen kan helemaal niet. Je had enkel de bestaande verkeersbelastingen kunnen afschaffen. Maar de Vlaamse regering heeft de inkomsten nodig. Want waarom moet dit er toch komen? Gevolg van de desastreuze Vlaamse begroting. Het nieuwe wegenvignet moet 120 miljoen euro inkomsten per jaar opbrengen. Toppunt van een onbetrouwbare regering. #VlaamseRegering #Belastingverhoging #Verkeersbelasting

Duitse onderzoekers hebben vastgesteld, dat de 'one-pedal drive' functie in elektrische auto's kan leiden tot 'pedaalverwarring', wat met name gevaarlijk is voor oudere bestuurders, en hierdoor het risico op ernstige ongevallen, waaronder aanrijdingen met voetgangers, vergroot. #ElektrischeAuto's #Veiligheid #Ongevallen

Onderzoek toont aan dat de 'one-pedal drive' functionaliteit van elektrische auto's kan leiden tot pedaalverwarring bij bestuurders in noodsituaties, wat bijdraagt aan een verhoogd risico op ernstige verkeersongevallen, vooral onder oudere bestuurders. #ElektrischeAuto's #Veiligheid #Pedaalverwarring

Wouter wil ook nog wat zeggen. En ja hoor: een woordje Berbers voor de broers! Tenenkrommender dan dit kan het niet. Het lijkt erop alsof deze @Politie van @POL_Korpschef mevrouw Knol alles op alles zet om haar eigen gezag te ondergraven. Eén van de hoofdthema’s van het volgende kabinet moet dit worden: een andere politie, want deze is stuk. #politie #veiligheid #bestuur

De Inspectie van het Onderwijs heeft vastgesteld dat het bestuur van het Cornelius Haga Lyceum in Amsterdam zich schuldig heeft gemaakt aan wanbeheer, waardoor de kwaliteit van het onderwijs ernstig in gevaar is gekomen en staatssecretaris Tielen is gevraagd om in te grijpen. #CorneliusHagaLyceum #onderwijs #wanbeheer

Column: het nationale kneuzen collectief Max von Kreyfelt Ze lijken tegenwoordig rechtstreeks uit een soort bestuurskundige zaadveredelingslabo te komen. Jonge beleidsprofessionals die nog nooit een laars in de klei hebben gezet, maar wel exact weten hoe een boerenbedrijf moet verdwijnen “voor het grotere geheel”. Ze praten in modellen, tabellen en transities. Alsof melk inderdaad spontaan in kartonnen pakken uit de muur van de supermarkt groeit. Het fascinerende is dat juist mensen zonder enige praktijkervaring tegenwoordig de meest radicale plannen maken voor sectoren waar complete families al generaties lang hun bestaan aan ontlenen. Een boer moet tegenwoordig luisteren naar iemand die: nog nooit een kalf heeft geholpen, nog nooit een oogst heeft verloren, nog nooit om 05:00 in een stal stond, maar wel een beleidsnotitie van 84 pagina’s heeft gelezen met de titel: “Versnellingsagenda Integrale Gebiedsgerichte Transitie.” Dat is de nieuwe Nederlandse aristocratie: de spreadsheetadel. Ze produceren niets. Ze bouwen niets. Ze verbouwen niets. Maar ze reguleren alles. En ondertussen kijkt half bestuurlijk Nederland serieus alsof een koe inmiddels een soort ecologische oorlogsmisdaad is geworden. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1  #beleid #landbouw #verandering

Uit het bestuursakkoord van Oldebroek: ❌ We schenken geen aandacht meer aan de Week van het Klimaat. ✅ Daarnaast hebben we aandacht voor de jaarlijkse Week van het Gezin. https://t.co/afZx0hUHHE #klimaat #gezin #Oldebroek

Op 8 juli 2026 stond Maurice de Hond @mauricedehond voor de Parlementaire Enquêtecommissie Corona. Wat een zeldzaam moment had kunnen zijn van erkenning, werd vooral een beleefde exercitie. De Hond, die jarenlang als lastpost werd gezien, bleek grotendeels gelijk te hebben. De Hond had gelijk. Zijn centrale analyse klopte: het virus verspreidde zich vooral via aerosolen in slecht geventileerde ruimtes, niet primair via grote druppels en deurknoppen. Hij zag het al in het voorjaar van 2020, riep op tot ventilatie, wees op superspreading-events en seizoenspatronen, en waarschuwde voor de beperkingen van het officiële model. De overheid en het OMT/RIVM negeerden dit grotendeels. Ventilatie bleef onderbelicht, WOO-documenten tonen aan dat onwelgevallige conclusies werden afgezwakt, en modellen leidden tot onnodige lockdowns (zoals de Omikron-kerstlockdown). De schade – onnodige sterfte, economische ravage, leerachterstanden en mentale problemen – was deels te voorkomen geweest met een gerichtere aanpak. Het falen van het overheidsbeleid Het beleid was gebouwd op een verkeerd fundament en hield daar met verbazingwekkende hardnekkigheid aan vast. In plaats van snel bij te sturen op nieuwe inzichten, koos Den Haag voor uniformiteit, angstcommunicatie en brede maatregelen. Critici zoals De Hond werden geduld maar niet serieus genomen. Het resultaat was een klassiek staaltje bestuurlijk falen: arrogantie, tunnelvisie en gebrek aan zelfreflectie. De commissie luisterde keurig, stelde nette vragen en noteerde alles braaf. Maar de sfeer bleef hangen op het punt van schadebeperking in plaats van scherpe verantwoording. Jaren later nog steeds geen echte confrontatie met het systeem dat de crisis verergerde. Het panel leek meer bezig met het afvinken van een ritueel dan met het blootleggen van structurele fouten bij OMT, RIVM en kabinet. Kortom: Maurice de Hond zat er niet naast – de overheid des te meer. De commissie mag nu bewijzen dat dit onderzoek meer oplevert dan een dik rapport vol goede voornemens. Nederland heeft genoeg van beleefde verhoren. Tijd voor harde conclusies. Bekijk en luister hier het volledige verhoor.👇🏼👇🏼👇🏼 #Corona #Overheid #Ventilatie

Niemand vertelde de gemiddelde Romein dat zijn rijk viel. Ze zagen alleen dat de wegen niet meer werden onderhouden. Zo vertelde niemand ons dat we over ons hoogtepunt zijn. Maar we voelen het. De huizen die niemand meer kan betalen, de criminaliteit waar niets aan gebeurt, een pers en politiek zonder diepgang, belastingen die alle perken te buiten gaan, geld dat elke maand minder waard is, een land dat steeds vaker vanuit Brussel wordt bestuurd. En onder dit alles: hoe we elkaar steeds minder vertrouwen. We zijn nog welvarend. Maar welvaart verdwijnt zoals Hemingway failliet ging: eerst langzaam, dan opeens. Het kan anders. Een kleinere overheid, dichter bij de burger, die ons met rust laat en zich vooral richt op haar hoofdtaak: onze vrijheid beschermen. Dan komt er ruimte. Ruimte om te groeien, om te bouwen waar het nodig is, om hard werken weer te laten lonen en er te zijn voor wie het echt nodig heeft. Dan kunnen we elkaar weer in de ogen kijken en weten dat we samen iets opbouwen. Directe democratie, subsidiariteit, lage belastingen, soevereiniteit, neutraliteit. Het Zwitserland-pakket. Vrij Verbond is de enige partij die het aandurft. #Vrijheid #DirecteDemocratie #Soevereiniteit