Search

Alcohol schaadt uw gezondheid. Ja, merci. Ik was het bijna vergeten. Tegenwoordig moet blijkbaar op alles wat plezant is een waarschuwing, een stigma of een portie schaamte geplakt worden. Weet u wat mijn gezondheid óók schaadt? Een energiefactuur waar ik spontaan hartkloppingen van krijg. Belastingen op belastingen tot mijn bloeddruk vanzelf een beleidsindicator wordt. Boodschappen afrekenen en mij afvragen wanneer een volle winkelkar een luxeproduct geworden is. En dan de politiek. Eerst mijn koopkracht uitkleden, het leven duurder maken en langs alle kanten geld komen halen, om daarna met een bezorgd gezicht naar mijn glas wijn te wijzen en mij te vertellen dat ik toch wat beter op mijn gezondheid moet letten. Prachtig. Stress en geldzorgen zijn trouwens ook niet bepaald gezond, maar daar hangt vreemd genoeg nooit een waarschuwingslabel aan. Dus zet gerust “alcohol schaadt uw gezondheid” op mijn fles wijn. Maar dan wil ik vanaf morgen op iedere belastingbrief: “Opgelet: langdurige blootstelling aan overheidsbeleid kan hartkloppingen, hoge bloeddruk en een onweerstaanbare drang veroorzaken om deze brief met een glas wijn te openen.” Voilà. Nu zijn we tenminste consequent. #Gezondheid #Politiek #Alcohol

In this article, Peter de Waard argues that in the modern attention economy, attention is more important than money, as both politicians and companies fight for recognition and prestige, while complex ideas and policy proposals often remain underexposed in the media in favor of populist and sensational messages. (translated)

Hé Jetten. Ga niet over links of rechts maar doe Nederland een plezier en ga naar huis met je rampkabinet. We hebben geen afbraakkabinet nodig. Wegwezen met je boerenhaat, zorgafbraak en hoge lasten, onbetaalbare boodschappen, open grenzen en nog meer islam. #verkiezingen https://t.co/wHH2roB70x #Nederland #politiek #verkiezingen

Er valt stilaan niets meer te verbloemen. De EU gedraagt zich als de vijand van de Europese welvaart. En de gasfactuur is het zoveelste bewijs van hoe diep die schade inmiddels snijdt. Europa had precies wat een economisch machtsblok nodig heeft: betaalbare energie, een sterke industriële basis, hoogproductieve landbouw, kennis, kapitaal en een enorme interne markt. In plaats van die fundamenten te beschermen, heeft de EU beleid opgetuigd dat ze één voor één verzwakt. Goedkope energie werd ingeruild voor dure afhankelijkheid. Industrie wordt overladen met energiekosten, klimaatlasten en regelgeving terwijl Amerikaanse en Aziatische concurrenten rustig marktaandeel overnemen. Landbouw wordt behandeld alsof voedselproductie een hinderlijke activiteit is. Gezinnen krijgen de gevolgen uiteindelijk rechtstreeks doorgerekend in energie, wonen, vervoer en dagelijkse boodschappen. En nu opnieuw die gasfactuur. Geen abstract debat in Brussel. Geen theoretisch model. Gewoon keiharde euro’s die uit de rekening van Europese gezinnen verdwijnen als gevolg van politieke keuzes. Het wordt daarom grotesk om dit allemaal nog te verkopen als bescherming van Europa. Een instituut dat zijn eigen energiepositie verzwakt, zijn industrie een concurrentienadeel bezorgt, zijn landbouw wurgt en zijn bevolking steeds meer laat betalen voor de gevolgen daarvan, hoeft niet verbaasd te zijn wanneer mensen uiteindelijk tot een vernietigende conclusie komen: Europa heeft vijanden buiten zijn grenzen. Maar voor zijn welvaart zit de gevaarlijkste inmiddels gewoon in Brussel. #EU #energiecrisis #economischevooruitgang

The Swedish police have arrested a second suspect in connection with the deadly sword attack at a high school in Fagersta, where 18-year-old Liam Nebel was previously arrested for the murder of a 17-year-old girl and the wounding of three boys, while the investigation is also focusing on extremist messages on social media. (translated)

Dolly Parton, who died at the age of 80, was a unique and versatile artist who, with her self-deprecation and music, not only managed to win the hearts of conservatives and progressives in America but also enriched the image of traditional country music with feminist messages, making her more than just the most successful female country star of all time. (translated)

17 augustus. De Matrix draait weer op volle kracht. Wekkers, files, werk, rekeningen, boodschappen, slapen en morgen exact hetzelfde rondje opnieuw. Iedereen rent mee omdat stilstaan simpelweg geen optie lijkt. Ondertussen wordt het alweer vroeger donker. De dagen worden korter, de zomer glipt weg en voor je het weet hangen de NPC’s weer braaf de kerstverlichting op, alsof een paar lampjes moeten verhullen dat er opnieuw een jaar van je leven is verdwenen. Mensen lachen op familiefoto’s terwijl hun relaties allang dood zijn. Ze gaan vreemd, liegen tegen elkaar, verdragen banen die ze haten, kopen spullen die ze niet nodig hebben en noemen dat vervolgens een geslaagd leven. Iedereen speelt zijn rol en doet alsof hij gelukkig is, want toegeven dat het allemaal leeg voelt past niet in het script. En terwijl wij ons door agenda’s, deadlines en maandlasten heen slepen, zitten elders kinderen midden in oorlog, gaan mensen met honger naar bed, worden dieren mishandeld en sterven er iedere dag ontelbaar veel levens zonder dat de wereld ook maar één seconde stopt met draaien. Dat is misschien het meest verstikkende besef: de machine kent geen medelijden. Niet met verdriet, niet met eenzaamheid, niet met verloren tijd en niet met alles wat kapotgaat terwijl iedereen gewoon doorgaat. Morgen gaat de wekker weer. De files staan er weer. De rekeningen komen weer. En langzaam wordt iedereen ouder terwijl de kalender doet alsof er niets gebeurd is. Welkom terug in de Matrix. #Matrix #Leven #Reflectie

Donald Trump has instructed the Pentagon to significantly reduce joint military exercises with South Korea because he is dissatisfied with the costs and the implicit messages to North Korea, while the exercises are intended to prepare both countries for a possible conflict with North Korea. (translated)

The new guidelines from the European Broadcasting Union (EBU) for depicting female athletes during the European Athletics Championships in Birmingham are appreciated by athletes, as they focus on technical skills and the dignity of women, to prevent inappropriate images that convey sexual messages. (translated)

Nieuws van de Dag en de illusie van het spontane gesprek Gisteren keek ik naar Nieuws van de Dag en pas later drong volledig tot me door wat mij zo tegenstond aan die uitzending over de boeren. Het ging niet om één domme uitspraak van Lale Gül, Raymond Mens of iemand anders aan tafel. Het ging om de manier waarop vrijwel het hele blok dezelfde richting uit werd opgebouwd. De kijker moest het gevoel krijgen naar een spontaan gesprek over de actualiteit te kijken, terwijl de boeren stap voor stap werden gekoppeld aan gevaar, slachtoffers, historische grensoverschrijding en uiteindelijk zelfs aan de gedachte dat het misschien helemaal niet zo erg is wanneer Nederland minder boeren krijgt. Kijk gewoon naar de opeenvolging. Er is een dodelijk verkeersongeluk rond een boerenactie en vrijwel onmiddellijk verschuift het gesprek naar de verantwoordelijkheid van de boeren. Vervolgens komt de davidster met de B voorbij en Lale Gül trekt direct de Holocaust erbij. Niet veel later vraagt diezelfde Lale of het eigenlijk wel zo’n ramp is wanneer Nederland minder boeren krijgt. Thomas van Groningen levert de voorzetten waarmee het gesprek voortdurend binnen datzelfde kader blijft en Raymond Mens sluit zich vervolgens aan bij de harde lijn van Rob Jetten over boeren op de snelweg. Ieder fragment afzonderlijk kun je wegzetten als “gewoon een mening”. Maar zet ze achter elkaar en je krijgt een heel ander product: boeren worden gevaarlijk, onverantwoordelijk, historisch verdacht en uiteindelijk misschien zelfs overbodig gemaakt. En hier moeten we ophouden naïef te doen over hoe talkshows werken. Dit zijn geen cafés waar toevallig vier mensen binnenlopen en ter plekke ontdekken wat ze ergens van vinden. De uitzending is voorbereid, onderwerpen zijn geselecteerd, invalshoeken zijn besproken, beelden liggen klaar, vragen zijn voorbereid, gasten zijn voorgesproken en opiniemakers weten waarvoor ze komen. Presentatoren werken met een draaiboek en de regie kan tijdens de uitzending onmiddellijk bijsturen. Maar zelfs dat is nog maar de zichtbare laag. Sinds corona weten we hoe omvangrijk narratief beheer vanuit instituties kan worden georganiseerd. Overheidscommunicatie, crisiscommunicatie, ministeries, woordvoerders, deskundigen, gedragscommunicatie en media functioneren niet in volledig gescheiden universums. Boodschappen worden voorbereid, lijnen worden afgestemd, kernboodschappen worden bepaald en media weten ruim vóór de uitzending welke onderwerpen en politieke boodschappen die dag centraal staan. Hoe ver zulke lijnen vervolgens via redacties, voorgesprekken, briefingdocumenten en talkingpoints doorwerken tot presentatoren, deskundigen en opiniemakers is van buitenaf nauwelijks volledig zichtbaar. Ik kan niet bewijzen dat iemand ’s middags letterlijk een mail van de NCTV of AIVD ontvangt met drie zinnen die ’s avonds moeten worden uitgesproken. Maar na corona vind ik het minstens zo naïef om te geloven dat dezelfde formuleringen, dezelfde morele kaders en dezelfde gewenste conclusies avond na avond volledig spontaan en onafhankelijk aan verschillende talkshowtafels ontstaan. De interessantste vorm van sturing is bovendien helemaal niet een geheim briefje waarop exact staat wat iemand moet zeggen. Het is veel efficiënter om mensen te gebruiken van wie je vooraf al weet welke richting hun morele kompas bijna automatisch uitslaat. En daar vind ik Lale Gül bijzonder interessant. Bij haar lijkt virtue signalling inmiddels bijna een vakdiscipline geworden. Of het nu over islam, corona, vaccinaties, Israël of nu de boeren gaat: ze weet opvallend vaak precies de meest institutioneel veilige, moralistisch maximale positie te vinden en die vervolgens te presenteren alsof ze zojuist op eigen kracht een bijzonder moedige gedachte heeft ontdekt. Tijdens corona was uitgesproken vaccinatie-enthousiasme de deugdzame positie. Bij islam krijgt ze ruimte wanneer een scherpe beschuldiging richting moslims gewenst is. Bij Israël staat ze zeer herkenbaar in het debat. En nu boeren politiek onder druk staan, zit zij daar precies op het juiste moment om de Holocaust erbij te halen en vervolgens hardop te vragen of Nederland eigenlijk wel zoveel boeren nodig heeft. Ik neem Lale zo nadrukkelijk als voorbeeld omdat het mechanisme bij haar bijna schaamteloos zichtbaar wordt, maar zij is slechts een extreem herkenbare variant van een veel breder televisiemodel. Ook andere vaste zogenaamde ‘opiniemakers’ weten dat het televisiecircuit snelheid, stelligheid, morele verontwaardiging en herkenbare positionering beloont. Dat levert clips, bereik, uitnodigingen en uiteindelijk marktwaarde op. Virtue signalling is daarmee niet alleen ideologie, maar ook een verdienmodel. De doelgroep kan wisselen, gisteren ongevaccineerden, vandaag boeren, morgen weer een andere politiek verdachte groep, maar de morele pose blijft. En precies die voorspelbaarheid maakt zulke figuren bruikbaar voor het format. De kijker denkt vervolgens: “Lale vindt dit.” Maar de redactie koopt geen verrassing in. Ze koopt een bekend type reactie, een herkenbaar moreel frame en televisie waarvan vooraf duidelijk is welke richting het gesprek ermee op kan. Daar begint narratief beheer: niet noodzakelijk bij een letterlijk uitgeschreven script, maar al bij de selectie van mensen van wie je weet welk soort oordeel, verontwaardiging en legitimatie ze zullen leveren. En precies daar begint narratief beheer. Niet bij één grote leugen, maar bij selectie. Wie zit er aan tafel? Welke gebeurtenis wordt groot gemaakt? Welke associatie wordt onmiddellijk toegevoegd? Wie krijgt het morele gezag? Welke vragen worden eindeloos uitgemolken en welke vragen worden überhaupt niet gesteld? Want kijk naar wat gisteren niet centraal stond. Bij het verkeersongeluk had je uitgebreid kunnen bespreken wat feitelijk al bekend was over de toedracht voordat een hele protestbeweging morele schuld kreeg toegeschoven. Bij de boerenster had je naast de verontwaardiging ook boeren zelf kunnen vragen welk politiek punt zij met dat symbool probeerden te maken. En zodra Lale vraagt of minder boeren wel zo erg is, hoort daar onmiddellijk de veel grotere vraag tegenover te staan: wie produceert straks ons voedsel, wie krijgt de grond, hoe afhankelijk willen we worden van import en welke bedrijven profiteren van een steeds verder geïndustrialiseerde en technologiseerde voedselketen? Maar juist die vragen verstoren het frame. En dat is precies waarom framing zo krachtig is. Je hoeft helemaal niet te liegen. Je kunt uitsluitend ware feiten gebruiken en toch een misleidend totaalbeeld produceren. Je maakt het ene feit enorm, het andere klein, plaatst twee gebeurtenissen bewust naast elkaar, nodigt drie mensen uit die ongeveer dezelfde morele richting vertegenwoordigen en laat één kritische context weg. Vervolgens hoef je de kijker niet eens meer te vertellen wat hij moet denken. Hij maakt de laatste stap zelf. Tijdens corona zagen we hoe effectief dat kan zijn. Dag na dag dezelfde morele categorieën, dezelfde institutioneel geaccepteerde deskundigen, dezelfde angsten, dezelfde oplossingen en dezelfde sociale labels voor afwijkende geluiden. De kracht van dat systeem zat er niet in dat letterlijk niemand iets anders mocht zeggen. Eén kader werd simpelweg zo dominant dat alles daarbuiten automatisch verdacht, onverantwoordelijk of krankzinnig begon te klinken. Nu zie ik hetzelfde mechanisme terug bij de boeren, alleen herkennen veel meer mensen het inmiddels. Daarom vind ik de uitzending van Nieuws van de Dag van gisteren niet gewoon “een talkshow waar ik het niet mee eens was”. Ik vind het een voorbeeld van iets veel fundamentelers: hoe een redactie een politieke en morele werkelijkheid kan construeren terwijl ze de vorm van een spontaan gesprek behoudt. Dat is ook waarom ik tegenwoordig bij een talkshow niet alleen meer luister naar wat er wordt gezegd. Ik kijk vooral naar wat er vóór de eerste zin al is besloten. Waarom zit juist deze persoon daar? Waarom wordt juist dit incident gekozen? Waarom volgt na gebeurtenis A onmiddellijk onderwerp B? Wie levert de emotionele verontwaardiging? Wie levert de rationeel klinkende bevestiging? Welke vraag wordt niet gesteld? Welke conclusie blijft uiteindelijk in het hoofd van de kijker hangen zonder dat iemand haar rechtstreeks heeft hoeven uitspreken? En misschien nog belangrijker: wie profiteert van die conclusie? Welk beleid wordt er gemakkelijker door te verkopen? Welk economisch of politiek belang wordt ermee gediend? Welke agenda krijgt meer ruimte wanneer één groep eerst moreel verdacht is gemaakt? Want framing staat zelden volledig op zichzelf. Zodra een bepaald beeld van de werkelijkheid dominant wordt, worden bepaalde beleidskeuzes vanzelf logischer en andere ineens ondenkbaar. Wie boeren eerst neerzet als gevaarlijk, achterhaald, egoïstisch of zelfs moreel verdacht, heeft de helft van het politieke werk al gedaan voordat beleid dat tot minder boeren leidt überhaupt aan de kijker hoeft te worden verkocht. Daar zit de manipulatie. Niet noodzakelijk in één aantoonbare leugen, maar in het construeren van een context waarin de gewenste conclusie eruitziet alsof hij spontaan uit de werkelijkheid zelf is ontstaan. En dat is precies wat gisteren met de boeren gebeurde. Ze werden niet alleen besproken. Ze werden geframed. Niet toevallig door één ongelukkige uitspraak, maar door de volledige architectuur van het gesprek. Wie dat mechanisme eenmaal herkent, kijkt nooit meer hetzelfde naar een talkshow. #Praatprogramma's #MediaFraming #Politiek

Met dank aan Dennis Loef voor het delen. Dit is de spijker op zijn kop. Dé reden om achter onze boeren te blijven staan en hún producten te kopen. >>>Duurzaam en net zo vers?<<< Natuurlijk zijn buitenlandse sperziebonen net zo vers. Ze komen alleen uit Marokko of Senegal. De tomaten uit Spanje, de uien uit Polen en voor de rest halen we de halve wereld over voordat het bij de supermarkt in het schap ligt. Maar geen zorgen: op het etiket staat duurzaam!!! Ondertussen wordt de Nederlandse boer langzaam uit zijn eigen landbouwgrond gejaagd. Te veel regels, te hoge kosten, te weinig verdiensten. De akkerbouwer mag stoppen, de tuinder mag zijn kas verkopen en de melkveehouder mag zich afvragen waarom hij eigenlijk nog vlees- of melkkoeien heeft. Want voedsel produceren in Nederland? Veel te ingewikkeld. Veel te veel regels, of je moet unilever heten, (water met xanthaangom verdienmodel) nee, zoveel mogelijk groente buiten Eurpese regelgeving! Voedsel duizenden kilometers vervoeren? Prima. Als het maar een paar cent goedkoper is. En wij maar trots met ons herbruikbare boodschappentasje naar de supermarkt neem ik ook mijn Bag for Live mee. Daar liggen straks de van verre geīmporteerde sperziebonen uit Marokko naast het Nederlandse verkochte stukje grond waar vroeger de Nederlandse sperziebonen groeiden. Duurzaam? In zo'n vunzig bruin kartonnenbakje met plasticloos plastic eromheen? Vast wel, Vers? Volgens het etiket wel.... plukken, warehouse verpakken vervoeren naar de distributie in Nederland, naar de winkel in koelschap, pakweg 6 dagen, vers?! Verstandig? Daar kun je misschien beter niet te hard over nadenken... Greetz Dennis... #Duurzaamheid #Boeren #Eten

#Samira - Lekker met je Nederlandse WW-UITKERING naar de Spaanse zon een half jaar lang? OLÉ💃🏽🇪🇦 Of is het VIVAAAAA HOLLANDIAAAAAA in Españaaaaa🇳🇱🇪🇦🥳🙈 🇪🇺💪🏽Ja hoor, geen problemen. De EU beslist weer over jouw portemonnee. 😳 De WW hier in eigen land moeten we vooral versoberen......want tja, het geld klotst immers bij de mensen tegen de plinten op en met die lage huren, goedkope boodschappen en energie kan het ook best een tandje minder toch? 🇳🇱🤡 Dus aan de ene kant moet de WW worden versoberd en aan de andere kant gaan we de WW voor mensen die ZELF de keuze maken om hier weg te gaan 3 maanden langer door laten lopen.🤷🏽‍♀️🙈🤡 Briljant toch? Toch?😳🤔 Lekker ook weer, die tweespalt......😉 Kunnen ze straks weer hun zorgen uitspreken over de polarisatie die ontstaat en dat dit de schuld is van "extreem rechts!" 😉🙃🤡 #WW #EU #Holland

Dit schrijnende verhaal laat zien hoe het in Nederland is gesteld. Statushouders met voorrang een huis. Mantelzorger moet huis verlaten waar hij al die jaren zijn broer heeft verzorgd. Gedeeld door Jolanda de Vos op facebook met het verzoek het verder te delen. 👇👇👇 Ik ga toch mijn verhaal delen. Misschien kan iemand helpen maar vooral om te laten zien hoe krom Nederland is voor hun eigen inwoners. Op 6 juni 2025 is mijn vader plotseling overleden, Hij was 65 jaar oud. Ik had niet verwacht dat hij 100 zou worden, maar dat hij al op 65-jarige leeftijd zou overlijden, had ik nooit gedacht.Het verlies is enorm en kwam voor ons als familie als een grote schok. Papa woonde ruim 32 jaar in een huurwoning van Wooncompas. Hij miste beide onderbenen en was daar door gedeeltelijk afhankelijk van hulp. Gerco( mijn oudste broer)was degene die er voor hem was. Hij hielp met het huishouden, deed samen boodschappen, ondersteunde hem bij praktische zaken en zorgde ervoor dat onze vader niet alleen was. Maar hun leven was meer dan alleen mantelzorg. Ze genoten van de gewone dingen: samen barbecueën, het verzorgen van de tuin, voetbal kijken en samen Formule 1 kijken. Ze hadden gezelschap aan elkaar, zorgden voor elkaar en vormden samen een huishouden. Voor het overlijden van papa is een aanvraag ingediend om Gerco als medehuurder te laten erkennen. Daarbij zijn alle gevraagde documenten aangeleverd. Wij gingen er daarom vanuit dat de aanvraag was goedgekeurd en dat hij officieel medehuurder was geworden. Pas na het overlijden van papa bleek dat de aanvraag was afgewezen. Er is nooit een brief of e-mail gevonden waarin deze afwijzing aan onze vader of aan Gerco is meegedeeld anders hadden ze de aanvraag opnieuw gedaan. Na het overlijden liet Wooncompas weten dat Gerco de woning moest verlaten. Wij hebben niet alleen gevraagd als Gerco in de woning kan blijven. We hebben gevraagd voor een andere woning of als woningruil mogelijk was, zolang hij maar een dak boven zijn hoofd zou houden en niet ineens op straat zou komen te staan. Zijn verzoeken zijn afgewezen en hij zou na 3 maanden het huis uit moeten. Gerco is een rechtzaak gestart tegen wooncompas. We zijn nu ruim een jaar verder en heeft de strijd rondom de woning ervoor gezorgd dat er nauwelijks ruimte is geweest om rustig te rouwen om onze vader. In plaats van bezig te zijn met het verwerken van zijn overlijden, zijn we vooral bezig geweest met zorgen, procedures en onzekerheid over de toekomst van Gerco Op 23 juni vond de rechtszaak plaats. Op 1 augustus volgde de uitspraak. Waar er duidelijk uit kwam dat papa en Gerco een duurzame gezamenlijk samenleving hadden(wat je nodig hebt om medehuurder te worden en is afgewezen door wooncompas) Omdat er geen woonvergunning is moet Gerco de woning binnen drie maanden verlaten. Dus samengevat over 3 maanden is Gerco dakloos. Welkom in Nederland. Delen zou lief zijn #Nederland #mantelzorg #dakloosheid

Ik heb intussen meer van Fauci’s dagboeken gelezen. En het beeld wordt eerlijk gezegd alleen maar erger. En ‘for the record’: dit gaat voor mij niet over de discussie waar je stond of je destijds voor of tegen vaccins of maatregelen was. En het gaat mij hier ook niet over een politieke afrekening. Nee, het gaat mij over de man zelf en zijn gedrag en vooral de beweegredenen daarvoor. Zijn eigen dagboek schetst een beeld van iemand die vooral genoot van de aandacht, de invloed en de macht die hij had. Hij geeft o.a. zelf toe dat boodschappen bewust anders werden geformuleerd om mensen ertoe te brengen het beleid te volgen. Niet omdat dat wetenschappelijk de juiste weg was, maar omdat de bevolking anders niet zou doen wat men wilde. Er staan tal van schokkende zaken in. Nu kan ik verstaan dat je je eigen keuzes uit die periode vandaag nog verdedigt. Dat is je goed recht. Doe ik ook. Maar wat ik niet begrijp, is waarom je iemand wil verdedigen wiens eigen dagboek zulke laakbare eigenschappen blootlegt. Want voor mij is dat vandaag het meest opvallende van alles: de meest fanatieke verdedigers lijken die dagboeken zelf niet eens gelezen te hebben. Dan verdedig jeniet de feiten, maar het beeld dat je al jaren van die man hebt. En dat beeld klopt dus niet, blijkt nu overduidelijk. Het is letterlijk maar vooral figuurlijk een zeer kleine man. #Fauci #Vaccinatie #EthischeZaken

In zijn column reflecteert Stephan Sanders op zijn deelname aan de Pride Walk in Amsterdam, waar hij de spanning tussen het vieren van seksuele en genderemancipatie en de aanwezigheid van politieke boodschappen, zoals 'No pride in genocide', als verwarrend en storend ervaart, terwijl hij nostalgisch terugdenkt aan vreedzaamere demonstraties in het verleden. #Pride #Genderemancipatie #Palestina

Column: gehoorzaam naar de ondergang Max von Kreyfelt Dat het in Nederland misgaat is duidelijk. Geen enkel land is immuun voor slecht bestuur. Dat gebeurt. Het merkwaardige is dat vrijwel iedereen ziet dát het misgaat en vervolgens keurig een nummertje trekt bij hetzelfde loket dat de ellende heeft veroorzaakt. De winkelstraten lopen leeg. Familiebedrijven verdwijnen. Cafés sluiten. Bakkers stoppen. Slagers leveren de sleutel in. Ondernemers die jarenlang belasting betaalden, werk creëerden en buurten overeind hielden, worden behandeld alsof zij een verdachte organisatie leiden. Voor iedere vergunning een formulier. Voor ieder formulier een controle. Voor iedere controle een inspectie. Voor iedere inspectie een boete. En als de overheid echt tevreden is, volgt er nog een nieuwe regel om te voorkomen dat je ooit nog aan ondernemen toekomt. Ondertussen groeit de overheid onverstoorbaar verder. Meer ministeries. Meer toezichthouders. Meer beleidsadviseurs. Meer communicatieafdelingen die met een ernstige blik uitleggen dat jouw faillissement eigenlijk een veelbelovende stap is binnen een noodzakelijke transitie. Het is een wonderlijke economie. De mensen die het geld verdienen worden steeds zwaarder belast, terwijl degenen die het uitgeven zichzelf ieder jaar promotie geven. En toch is dat niet het meest fascinerende. Dat zijn wij zelf. Wij mopperen aan de keukentafel. We zien onze energierekening stijgen, onze boodschappen duurder worden en onze kinderen ontdekken dat een koopwoning inmiddels ongeveer net zo bereikbaar is als een villa op de maan. We zien ondernemers vertrekken, boeren verdwijnen en complete winkelstraten veranderen in een decor van leegstand. En daarna… …betalen we gewoon weer. Alsof gehoorzaamheid een natuurwet is. Alsof vrijheid een abonnement is dat door de overheid wordt verstrekt. Een overheid bezit geen eigen geld. Geen eigen economie. Geen eigen welvaart. Zij leeft uitsluitend van mensen die produceren. Wanneer die mensen verdwijnen, blijft uiteindelijk alleen een overheid over die belasting wil heffen op een economie die zij zelf heeft uitgehold. Misschien is dat wel de reden waarom steeds meer ondernemers hun toekomst elders zoeken. En misschien zegt het iets dat ook prins Bernhard inmiddels al zijn Nederlandse bezittingen en ondernemingen heeft verkocht. Je kunt daar van alles van vinden, maar het blijft een opvallend signaal wanneer zelfs mensen met alle mogelijkheden hun kapitaal liever buiten Nederland laten renderen. De vraag is dus niet hoe lang ondernemers dit nog volhouden. De vraag is waarom zij het überhaupt nog accepteren. Waarom organiseert het midden- en kleinbedrijf zich niet massaal? Waarom gaan niet honderdduizenden ondernemers één dag op slot? Niet om het land plat te leggen, maar om duidelijk te maken wie het land daadwerkelijk draaiende houdt. Niet uit woede. Maar uit zelfrespect. Want een overheid die haar ondernemers behandelt als verdachten, haar boeren als vervuilers, haar burgers als risicofactoren en haar belastingbetalers als een onuitputtelijke pinautomaat, is vergeten waarvoor zij ooit is opgericht. Dat is wel de grootste illusie van onze tijd. Dat de overheid denkt dat zij de samenleving draagt. Terwijl het altijd precies andersom is geweest. En zodra voldoende mensen zich dat weer herinneren, verandert de geschiedenis meestal sneller dan een ministerie een commissie kan instellen. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #Nederland #ondernemen #vrijheid

Een perfecte beschrijving van de ongelijke behandeling van Henk-Jan en Mohammed. ASIELZOEKER Column van Kees Schilder "Hoi, ik ben Henk-Jan en ik ben dakloos. Wat gaan de heren hier aan doen?" Henk-Jan stond aan de balie van het Gemeentehuis met de relatieve rust van iemand die een parkeervergunning komt ophalen. "U bent wat?" vroeg de ambtenaar, die opkeek met de snelheid van iemand die ontdekt dat er buiten kantooruren ook nog mensen bestaan. "Asielzoeker," zei Henk-Jan. "Ik vraag asiel aan. Ik slaap al tien jaar buiten. Buiten mijn schuld. En ik ben op de vlucht voor de gevaren van het buitenleven. Daar ging het raderwerk van de Nederlandse bureaucratie op slot. De ambtenaar trok zijn wenkbrauwen op. De geijkte riedel volgde: Bent u vluchteling? Nee. Statushouder? Nee. Arbeidsmigrant? Nee. "Dan valt u hier niet onder." Het is dat fascinerende, Hollandse onderscheid in verontwaardiging. Als een asielzoeker buiten moet slapen, dan is het land te klein. Dan staan de talkshowtafels vol met diepbedroefde experts in mantelpakjes, dan huilt de politiek tranen met tuiten en is het land per direct moreel failliet. En terecht. Niemand hoort buiten te slapen. Maar als Henk-Jan al een decennium onder een viaduct ligt te vernikkelen, dan is het ineens geen humanitaire crisis meer. Dan is hij een stadsdecor. Een soort gemeentelijk kunstwerk met een boodschappentas of een winkelwagentje vol vodden. "Waarom asiel? Ik bedoel als dakloze zijnde?" vroeg de ambtenaar, die voelde dat het schuiven begon. "Omdat dat woord werkt," zei Henk-Jan droog. "Als een asielzoeker buiten ligt, is iedereen boos. Als ik buiten lig, vragen ze of ik op wil rotten want de stadsreiniging moet haar werk kunnen doen." En daar stond de ambtenaar vast in zijn eigen wetjes, regeltjes en bureaucratische rimram. De ambtenaar bood dus de standaardoplossingen. De opvang? Vol. De nachtopvang? Vol. Afschuiven dan maar: "Misschien even naar de wijkcoach?" Henk-Jan liep weer naar buiten, de regen in, met zijn plastic tas. Niet boos. Gewoon met de wetenschap dat zijn uitzicht vannacht niet verandert. Prachtig land. Solide beleid. Zolang je maar ver genoeg hebt gereisd om ergens recht op te hebben. #Asielzoeker #Dakloosheid #Bureaucratie

Van iedereen die stukjes tikt voor welke krant dan ook, en die daarin normerende uitspraken doet over hoe er moet worden gekeken naar asielzoekers, zou moeten vermeld worden waar diegene exact woont, op welke afstand het dichtsbijzijnde AZC ligt en hoeveel asielzoekers diegene in zijn/haar leven daadwerkelijk ontmoet/gesproken heeft. Ik ben namelijk echt helemaal klaar met dat hautain betwetering volk dat zogenaamd bescheiden leeft ('oeh zie mij deugen, ik had een dikbetaalde topfunctie maar ben 'gewoon' het onderwijs ingegaan') hun eigen (pensioen)potje dik op orde heeft, boodschappen doet met hun tweede hybride auto of met hun elektrische bakfiets van €10.000 bij de traiteur verse hapjes haalt, die nog nooit bij een bushalte heeft moeten wachten, en niet bij de Lidl, Zeeman of Wibra hoeft te shoppen... Het zijn echt áltijd de mensen die geen familieleden op wachtlijsten hebben voor woningen, omdat ze vermogens en huizen erven, die geen énkele rechtse stemmer in hun eigen vriendenkring hebben, die geld genoeg hebben om nergens te hoeven komen waar de harde realiteit zich aandient, die zich vooral druk kunnen maken over het klimaat en wereldvrede, die zich kunnen veroorloven om vanuit hun prachtige villawijk moreel verheven boodschappen door de strotten te duwen van de mensen die in een veel te klein rijtjeshuis in een achterstandswijk leven, wiens kinderen al vijftien jaar op wachtlijsten staan voor een huurwoning, die dagelijks getuige zijn van de gevolgen van 'verward gedrag' en criminaliteit, die de eindjes aan elkaar moeten knopen, die in de bus of tram worden lastiggevallen door mensen met andere normen en waarden, en die natuurlijk niet voor niets op partijen stemmen die een strenger asielbeleid willen... Met je 'gastvrijheid' . #MijnMening #Asielzoekers #Maatschappij #Solidariteit

FIFA heeft een onderzoek aangekondigd naar de Argentijnse voetballers die na de halve finale van het WK een spandoek met de tekst De Falklandeilanden zijn Argentijns toonden, wat in strijd is met hun gedragscode die politieke boodschappen verbiedt. #Falklandeilanden #Argentinië #FIFA