Search

Mijn deelneming aan Jetten met het kennelijke verlies van zijn institutionele geheugen. Een premier hoeft niet iedere bladzijde van de geschiedenis uit het hoofd te kennen. Maar wie een ander land de maat neemt over Jeruzalem, grenzen en Joodse bewoning, doet er verstandig aan ten minste de eerste hoofdstukken te hebben gelezen. Jetten noemt Israëls plannen voor woningbouw in E1, tussen Jeruzalem en Ma’ale Adumim, „onaanvaardbaar en destructief”. Het zijn grote woorden. Zij zouden overtuigender klinken wanneer zij niet rustten op zo'n selectief geheugen. Want de geschiedenis van dit conflict is niet begonnen met E1. Zij begon evenmin in 1967, en al helemaal niet gisteren. Groot-Brittannië gebruikte artikel 25 van het Mandaat voor Palestina om Transjordanië uit te zonderen van de bepalingen betreffende het Joodse nationale tehuis. In 1939 volgde het Witboek. Op het uur dat de poorten van Europa zich voor de Joden sloten en de grootste catastrofe uit hun geschiedenis naderde, beperkte Groot-Brittannië ook de toegang tot Palestina drastisch. Toen kwam 1947. De Verenigde Naties stelden verdeling voor. De Joodse leiders aanvaardden haar. De Arabische leiders verwierpen haar. Er kwam geen Palestijnse staat. Er kwam oorlog. Jordanië veroverde Oost-Jeruzalem en de Westelijke Jordaanoever — Judea en Samaria. Joden werden uit de Oude Stad verdreven. Synagogen werden verwoest of ontwijd. De Joodse begraafplaats op de Olijfberg werd geschonden. Negentien jaar lang konden Joden niet bij de Westelijke Muur komen. Het is merkwaardig hoe weinig van die geschiedenis overblijft wanneer tegenwoordig over E1 wordt gesproken. Jetten presenteert Joodse woningbouw tussen Jeruzalem en Ma’ale Adumim alsof daar de erfzonde ligt die de tweestatenoplossing heeft vernietigd. Maar de chronologie weigert daaraan mee te werken. Een verdeling werd al in 1937 verworpen. Zij werd in 1947 opnieuw verworpen. Ook in latere decennia zijn onderhandelingen, voorstellen en mogelijkheden voor een definitieve regeling stukgelopen. Men kan tegen de bouw in E1 zijn. Men kan haar onverstandig vinden. Men kan menen dat zij toekomstige onderhandelingen bemoeilijkt. Dat is een politieke opvatting die verdedigd kan worden. Maar men kan niet doen alsof zonder E1 het paradijs van twee staten reeds voor de deur stond. Daar ligt een groter probleem in het Nederlandse buitenlandse beleid. Nederland spreekt steeds vaker alsof vrede slechts één obstakel kent en slechts één partij tot concessies moet worden gedwongen. Israël moet zich terugtrekken. Israël moet bouwen staken. Israël moet grenzen aanvaarden. Israël moet risico's nemen. Maar vrede wordt niet gebouwd door de geschiedenis aan één kant uit te gummen. Waar blijft de eis dat Palestijnse leiders ondubbelzinnig afstand nemen van jihadistisch terrorisme? Waar blijft de consequentie voor het verheerlijken van moordenaars? Waar blijft de politieke prijs voor het telkens weer afwijzen van een regeling wanneer die binnen bereik komt? Een vredespolitiek die uitsluitend druk uitoefent op degene van wie men concessies verlangt en nauwelijks op degene van wie men aanvaarding verlangt, is geen vredespolitiek. Het is wensdenken met een ministerie eromheen. Nederland zou daarom zijn dreigementen moeten matigen en zijn historische beschuldigingen moeten heroverwegen. Israël zal niet accepteren dat zijn geschiedenis wordt herschreven, dat de veiligheid van Jeruzalem wordt behandeld als een hinderlijk detail en dat anderen zonder acht te slaan op een eeuw van oorlog en afwijzing bepalen welke risico's de Joodse staat maar heeft te nemen. En als Jetten werkelijk de mogelijkheid van vrede wil bewaren, laat hij dan beginnen met een beginsel dat ouder is dan welk vredesplan ook: Vrede vereist twee partijen. Verzoening vereist twee partijen. En verantwoordelijkheid eveneens. Wie vrede verlangt, moet terrorisme bestrijden, ophitsing veroordelen en afwijzingspolitiek niet belonen. En bovenal moet een Nederlandse regering zich hoeden voor de oude Europese verleiding die de geschiedenis al te vaak heeft ontsierd: te menen dat zij kan bepalen waar Joden wel — en vooral waar zij niet — mogen wonen. #Vrede #Israël #Geschiedenis

Geert Langendorff, correspondent in Groot-Brittannië, was verrast door de terugkeer van prins Harry en Meghan naar Engeland, aangezien deze beslissing mogelijk invloed heeft op hun relatie met koning Charles en de toekomst van hun kinderen, na een periode van onvrede en teleurstelling in hun leven in Amerika. #HarryEnMeghan #TerugkeerNaarEngeland #Koningshuis

Freddie & the Dreamers was een in de Merseybeat-stijl spelende popgroep uit Manchester die in het kielzog van The Beatles in 1963 en '64 in Groot-Brittannië en later ook in de Verenigde Staten grote successen scoorde. In de Benelux was de groep aanzienlijk minder populair. Leadzanger was Freddie Garrity. De groep ontstond eind 1962 en onderscheidde zich van de overige bands van die tijd door de komische act die leadzanger Freddie van zijn optreden maakte. Freddie & the Dreamers werden bekend met de Freddie. de charleston-achtige gimmick-dans bestaande uit het beurtelings achter-, voor- en zijwaarts werpen van de benen: "Do the Freddie". Het zou tot het laatste optreden van de groep, in december 2000, het handelsmerk van Garrity en de zijnen blijven. https://hvdommelen.nl/f/FreddieD.html

Goedemorgen. Vandaag herdenken we de Slag om Muizenberg in 1795 tussen het Koninkrijk Groot-Brittannië en de Bataafse Republiek om de hegemonie van de Kaapkolonie. Het Britse leger kreeg vuursteun vanaf zee, en er kwam een einde aan 140 jaar Nederlandse heerschappij over de Kaap. https://t.co/nqnnm7MvKJ #Geschiedenis #SlagOmMuizenberg #Kaapkolonie

Marie-France van Heel is de eerste Nederlandse first lady van Groot-Brittannië en de vrouw van premier Andy Burnham, die ondanks haar succesvolle carrière en intelligentie ervoor kiest om uit de schijnwerpers te blijven en zich te omringen met een select gezelschap van intimi. #FirstLady #AndyBurnham #MarieFranceVanHeel

#België is volgens de Franse krant @Le_Figaro het land met het meeste aantal slachtoffers van #islam-terrorisme in #Europa. België telt 44.4 slachtoffers sinds 2012 per 10 miljoen inwoners, #Frankrijk 40, Groot-Brittannië 7,9 en #Spanje 5,1… Het trieste bilan van 23 jaar https://t.co/qgLpR51NQV #België #islamterreur #Europa #BE #FR #GB #ES

Karim Khan, aanklager bij het Internationaal Strafhof, heeft zijn beroep tegen zijn schorsing als advocaat in Groot-Brittannië wegens beschuldigingen van seksueel wangedrag verloren.. Zo die viezerik komt er niet onderuit...🥳 Heerlijk nieuws! https://t.co/orSZEo6EYC #InternationaalStrafhof #Justitie #SeksueelWangedrag

Gil Scott-Heron (Chicago, 1 april 1949 – New York, 27 mei 2011) was een Amerikaanse dichter, muzikant en schrijver. Hij was de zoon van de Jamaicaanse profvoetballer Gilbert Heron (1922-2008) die begin jaren 50 in Groot-Brittannië speelde. Hij zong en speelde elektrische piano en gitaar. Scott-Herons muziek werd beïnvloed door jazz, funk en soul en beïnvloedde op zijn beurt weer verschillende generaties hiphopartiesten. Zijn teksten zijn sterk politiek geladen en getuigen van sympathieën met de Black Powerbeweging. Hij was vooral bekend van zijn werken uit de jaren '70 en vroege jaren '80, met name The Revolution Will Not Be Televised van zijn debuutalbum uit 1970. In deze versie wordt hij begeleid door conga's en bongo's, instrumenten die een grote rol spelen in zijn muziek. Een jaar later kwam het nummer uit op de B-kant van zijn debuutsingle in een opnieuw opgenomen versie met drumstel, basgitaar en fluit. Dit nummer werd opgenomen in een lijstje van Top 20 Political Songs van The New Statesman. https://hvdommelen.nl/ru/ScottHeronG.html

Het bijna duizend jaar oude Tapijt van Bayeux wordt deze week, onder strenge beveiliging en in het geheim, van Frankrijk naar het British Museum in Londen vervoerd, waar het vanaf 10 september voor het eerst in Groot-Brittannië tentoongesteld zal worden. #TapijtvanBayeux #BritishMuseum #Normandischeverovering

In een dramatische ontknoping van de Grand Prix van Groot-Brittannië crashte Max Verstappen vier rondes voor het einde terwijl hij op weg was naar een podiumplek, waardoor Charles Leclerc zijn eerste zege sinds oktober 2024 veiligstelde, voor George Russell en Lewis Hamilton. #F1 #Silverstone #Leclerc

Max Verstappen begon de kwalificatie voor de Grand Prix van Groot-Brittannië teleurstellend met de zevende tijd, langzamer dan zijn teamgenoot Isack Hadjar, terwijl Kimi Antonelli pole position veroverde en zijn sterke prestaties verder onderstreepte met de overwinning in de sprintrace eerder op de dag. #MaxVerstappen #Formule1 #GPvanGrootBrittannië