Het drama rond de ontslagen museumdirecteur Birgit Donker illustreert een groter probleem binnen de cultuursector, waar steeds meer culturele instellingen te maken hebben met conflicten tussen hun raden van toezicht en directeuren, wat leidt tot aanzienlijke financiële en maatschappelijke schade. #Cultuursector #RaadVanToezicht #VrouwelijkLeiderschap
Beste Frank Vandenbroucke, Bent u niet de man die de boeken inging als "de geldverbrander"? Die als partijvoorzitter ontslag nam toen het uitkwam, en daarna naar Oxford trok? Of beter: vluchtte. Om er, jawel, te doctoreren over sociale rechtvaardigheid? Uitgerekend u noemt het deze week "onverantwoordelijk en onethisch" dat iemand overweegt te vertrekken omwille van een vermogensbelasting. U hebt lef, dat geef ik u. U was trouwens toch ook de minister die tijdens corona de hele cultuursector liet sluiten? Duizenden mensen zonder inkomen met één pennentrek, tot de Raad van State u terugfloot omdat het "disproportioneel" was en "niet op afdoende redenen gebaseerd". En in 2024 wou u voor 200 miljoen euro aan covidvaccins en testmateriaal laten vernietigen. Een rechter verbood het, om te vermijden dat "cruciaal bewijsmateriaal" zou verdwijnen in de zaak rond dat omstreden vaccincontract. Geld dat verbrandde in de jaren 90, vaccins die u in 2024 van de rechter niet mocht vernietigen: bij u verdwijnt nogal eens iets net wanneer iemand vragen begint te stellen. Dus voor we het over mijn ethiek hebben, hebben we het even over de uwe? Want kijk wie u "onethisch" noemt. Ons. De ondernemers die hier elke dag iets opbouwen, mensen aan het werk houden, en de hoogste lasten op arbeid van de hele OESO dragen. Sinds januari komt daar 10% op elke euro meerwaarde bovenop. We betalen het. De meesten van ons vertrekken niet eens. En uitgerekend ons, met úw staat van dienst, durft u immoreel te noemen. Het moet gedaan zijn met dit soort uitspraken van onbekwame politici die de welvaart van dit land verder uithollen en ondertussen de mensen die ze wél opbouwen de les komen lezen. Wij blijven. Wij betalen. En we laten ons door u geen moraal opdringen. Met vriendelijke groet, een ondernemer die zijn geld niet verbrandt #Politiek #Economie #Ethiek
Column: Ik ben Hugo en ik hielp Nederland gezond te maken Dames en heren, Mijn naam is Hugo de Jonge en ik kijk met een warm gevoel terug op die prachtige periode waarin ik samen met miljoenen Nederlanders ontdekte dat vrijheid eigenlijk zwaar overschat wordt. Want laten we eerlijk zijn: wat is democratie zonder een avondklok? Wat is liefde zonder anderhalve meter? Wat is een verjaardag zonder oma achter plastic folie? Precies. Ik heb Nederland mogen leiden in een tijd van verbinding. Letterlijk via QR-codes natuurlijk, want echte verbinding was besmettingsgevoelig. Sommige mensen zeggen dat ik soms wat stellig was. Maar ja, in crisistijd moet je keuzes maken. Churchill had zijn sigaar. Ik had mijn persconferenties, een frikadel als metafoor en een PowerPoint met pijltjes. Er wordt mij wel eens gevraagd: “Hugo, had u achteraf dingen anders gedaan?” Natuurlijk. Ik had die dansleraar misschien iets eerder geboosterd. Kijk, mensen begrijpen vaak niet hoe ingewikkeld besturen is. Je kunt niet zomaar rekening houden met iedereen. Dan houd je namelijk mensen over die vragen gaan stellen. En dat moet je in een pandemie voorkomen. Rust is belangrijk. Dus hebben wij rust gebracht. Rust in de horeca, op straat na negen uur, in de cultuursector. Heel veel rust. En ondertussen werkte ik dag en nacht. Ik rende van talkshow naar talkshow om Nederlanders moed in te spreken met zinnen als: “Alleen samen krijgen we corona onder controle.” “We weten heel precies waar ze wonen.” “We vaccineren; wijk voor wijk, deur voor deur en arm voor arm.” Dat bleek achteraf niet helemaal waar, maar het klonk ongelooflijk empathisch. En daar gaat politiek uiteindelijk om. Mensen onderschatten ook hoeveel innovatie wij hebben gebracht. Voor corona liet je gewoon je gezicht zien als je een café binnenliep. Wij maakten daar een QR-code van. Vooruitgang. En wat was Nederland gehoorzaam mooi. Een volk dat vroeger nog vocht tegen het water, stond nu braaf in de regen te wachten voor een teststraat om toestemming te krijgen voor een cappuccino. Kippenvel. Sommigen noemen het controle. Ik noem het georganiseerde gezelligheid. En nu hoor ik soms kritiek. Dat er fouten zijn gemaakt. Dat er schade is ontstaan. Dat grondrechten onder druk stonden. Maar vrienden… laten we ook kijken naar wat het heeft opgeleverd. We weten nu bijvoorbeeld exact hoeveel Nederlanders bereid zijn hun buurman aan te geven vanwege een kuchje. Dat noem ik maatschappelijke participatie. Dus ja, ik ben trots. Trots op een Nederland waarin een minister van Volksgezondheid ineens ook opvoedcoach, gedragsexpert, crisispriester en nationaal knuffelverbodcoördinator mocht zijn. En het mooiste? Na alles wat er gebeurd is; iedereen wil mij hebben en ik loop nog steeds gewoon overal rond. Dat is geen arrogantie. Dat is bestuurlijke immuniteit, met dank aan mijn loyale vrienden. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #Nederland #Democratie #Gezondheid
