Search

Het kan er dan toch zomaar van komen. Het was nooit echt mijn ambitie, maar ineens kwam het op mijn pad. En eerlijk gezegd, op mijn leeftijd had ik dit niet meer zien aankomen. Deze zomer mag ik geregeld op donderdag en vrijdag het weer presenteren in het ochtendnieuws van RTL 4. Ik ben inmiddels al een paar keer in Hilversum geweest om te oefenen en alles goed door te nemen. Het fijne is dat ik veel collega’s daar al ken. Ik werk namelijk al 19 jaar voor Buienradar, dat sinds 2011 onderdeel is van RTL. Komende vrijdag 17 juli, precies een dag voor mijn 61e verjaardag, zijn mijn eerste uitzendingen. Best bijzonder allemaal. En ja, ik ben er stiekem best trots op. #weer #RTL #nieuws

Maurice, man met een ruggengraat . Maurice de Hond nam op 8 juli 2026 met een vlijmscherp fileermes plaats voor de parlementaire enquêtecommissie Corona, en dat hebben ze in Hilversum geweten. Terwijl de commissieleden zich hadden voorbereid op een verhaal over aerosolen en ventilatieroosters, kregen ze een genadeloze masterclass media les voorgeschoteld die de gevestigde journalistiek live op televisie tot op het bot afbrandde. Maurice zat er duidelijk niet om vrienden te maken, maar om zijn gelijk te halen dat hij al sinds 2020 via zijn eigen kanaal verkondigt. Met geweldig gekozen woorden legde hij perfect uit hoe de media als een schoothondje achter de overheid aan liepen en verzaakten te doen waarvoor ze heel lang geleden waren opgericht. Hij legde haarfijn uit hoe de mainstreammedia destijds functioneerden. Volgens De Hond gedroeg de gevestigde journalistiek zich niet kritisch, maar als slaven van de overheid. Kritische denkers werden simpelweg gecanceld of weggezet als 'wappies', terwijl de talkshowtafels werden gereserveerd voor de vaste virologen. Het absolute hoogtepunt was het moment waarop De Hond de traditionele kranten en omroepen de maat nam. In plaats van de traditionele media adviseerde hij de commissie onomwonden om voortaan te kijken naar alternatieve kanalen zoals Café Weltschmerz, Blckbx en De Nieuwe Wereld. Dáár werd pas echt onafhankelijke journalistiek bedreven, zo doceerde hij. De mainstreammedia hadden hun journalistieke plicht schandelijk verzaakt door kritische geluiden over het coronabeleid volledig te negeren: Hilversum slikte de "grote druppels"-theorie als zoete koek en weigerde naar zijn aerosolen te kijken. Experts die buiten de officiële OMT-lijntjes kleurden, kregen een permanent verbod om naar de tv-studio's te komen. Eerlijke data moesten wijken voor angstaanjagende IC-cijfers die beter scoorden in de statistieken. De media fungeerden volgens hem als het pr-bureau van de overheid in plaats van de controleur van de macht. Zelfs toen de commissievoorzitter hem vriendelijk doch dringend vroeg om zijn felle kritiek minder op de persoon te richten, ging Maurice onverstoorbaar door. Het was prachtig om naar te kijken: de man van de peilingen die de media de maat nam, precies in het hol van de "democratische" leeuw. Kippenvel. Gerard Krispijn#mauricedehond PS copyright holder foto DWDD #journalistiek #media #corona

Ria en Theo, een echtpaar uit Hilversum, overleden na het drinken van jenever uit een fles die besmet bleek te zijn met gevaarlijke stoffen, wat onderzoek heeft aangetoond dat een breder patroon van drugssmokkel en andere onschuldige slachtoffers aan het licht brengt. #drugs #vergiftiging #onderzoek

Inwoners van Wijdemeren stemden tegen een fusie met Hilversum, maar zien binnenkort hun gemeente worden opgeheven. Het voormalige gemeentehuis is een AZC geworden. Het doordrukken van beleid d.m.v. achterkamertjespolitiek moet stoppen. FVD blijft zich hiertegen verzetten. https://t.co/Q6OcybiZWG #Wijdemeren #Gemeente #Politiek

⚡️ Zaterdagavond trok zwaar #onweer bij ons langs Utrecht en Hilversum! Een 'high based' supercell die grote aantallen blikseminslagen produceerde: ze vielen met bosjes tegelijk omlaag, vaak naast de bui in de droge lucht. Hier een foto die in totaal 16 seconden is belicht: https://t.co/KK8qilVad8 #onweer #weer #natuur

De rechtbank heeft een 20-jarige man uit Hilversum tot twintig jaar gevangenisstraf veroordeeld voor de koelbloedige liquidatie van de 21-jarige Ozan Alakus, die op een parkeerplaats in Hilversum werd doodgeschoten als een wraakactie na een eerdere ripdeal. #moord #liquidatie #Hilversum

Een 20-jarige man uit Hilversum is door de rechtbank veroordeeld tot twintig jaar cel voor het doodschieten van een 21-jarige man op de parkeerplaats van Sportpark Crailoo, waarbij het gaat om een doelbewuste en koelbloedige liquidatie die mogelijk verband houdt met een eerdere diefstal van 600 euro aan drugs. #schietpartij #Hilversum #justitie

Open brief aan John de Mol Beste John, U bent misschien wel de machtigste mediaman van Nederland. U begrijpt kijkcijfers, sentiment, timing en psychologie beter dan bijna wie dan ook. U voelde decennia lang haarfijn aan waar mensen naar wilden kijken en vooral wanneer ze ergens klaar mee waren. Daarom is het interessant dat juist de traditionele media nu massaal het contact met het publiek verliezen. Niet een beetje. Structureel. Het vertrouwen daalt. De interesse verdwijnt. Jongeren lopen weg. En miljoenen mensen zoeken hun informatie inmiddels buiten de klassieke redacties om. Toch klinkt vanuit Hilversum vooral verwarring. Alsof men niet begrijpt wat er gebeurd is. Maar misschien begrijpt u het wél. Want ergens onderweg veranderde journalistiek van nieuwsgierigheid naar opvoedkunde. Van controleren van macht naar begeleiden van publiek gedrag. Van pluriformiteit naar morele choreografie. Niet overal. Niet altijd. Maar vaak genoeg om zichtbaar te worden. Tijdens corona zagen miljoenen Nederlanders iets merkwaardigs ontstaan: vrijwel alle grote redacties dachten ineens hetzelfde, twijfelden op hetzelfde moment aan dezelfde mensen, en nodigden opvallend vaak exact dezelfde experts uit. Dat voelde voor veel burgers niet meer als journalistiek. Dat voelde als afstemming. Daarna volgden Oekraïne, stikstof, migratie, klimaat, censuur, digitale controle, Europese machtsoverdracht — en telkens opnieuw leek het debat smaller te worden naarmate de maatschappelijke impact groter werd. Kritische vragen verdwenen niet letterlijk. Ze werden subtiel sociaal verdacht gemaakt. En juist dát hebben mensen gevoeld. Niet iedereen kon het perfect formuleren. Maar miljoenen burgers herkenden instinctief wanneer informatie niet langer bedoeld was om hen vrij te laten denken, maar om hen binnen acceptabele grenzen te laten blijven. Dus nee: het internet heeft het vertrouwen niet kapotgemaakt. De media zelf hebben dat gedaan. Niet door fouten te maken — fouten horen bij journalistiek. Maar door te stoppen met het serieus toelaten van fundamentele twijfel. En misschien is dat wel de grootste crisis van deze tijd: niet dat mensen “afhaken van nieuws”, maar dat complete instituties hun geloofwaardigheid langzaam hebben ingeruild voor nabijheid tot macht. U kent televisiepsychologie. U weet dat kijkers één ding feilloos aanvoelen: onechtheid. Mensen accepteren een mening. Zelfs propaganda. Maar wat ze uiteindelijk niet verdragen, is het gevoel gemanipuleerd te worden terwijl men ondertussen blijft beweren volledig objectief te zijn. Daarom groeit sociale media. Niet omdat alles daar waar is. Maar omdat daar tenminste nog zichtbaar wordt getwijfeld, gevochten, gezocht en botsend gedacht. Rommeliger. Soms hysterisch. Maar levend. De klassieke media ogen daarentegen steeds vaker als perfect verlichte studio’s waarin niemand nog werkelijk verrast mag worden. Misschien ligt daar juist een historische kans voor iemand als u. Niet nóg een format. Niet nóg een talentenjacht. Maar een platform waar echte journalistieke spanning terugkeert. Waar mensen met fundamenteel verschillende visies elkaar ontmoeten zonder vooraf moreel gesorteerd te zijn. Waar nieuwsgierigheid belangrijker is dan narratiefdiscipline. Nederland snakt daar meer naar dan Hilversum denkt. Met vriendelijke groet, Max von Kreyfelt #journalistiek #media #vertrouwen

Column: De figuranten rechtbank van Derksen De tijd waarin beschuldigingen bewezen moesten worden ligt inmiddels begraven tussen de Teletubbies en de geloofwaardigheid van de talkshowtafel. Nu volstaat het dat Johan Derksen “met verbazing heeft gekeken”, Thomas van Groningen “het eigenlijk al wist” en Raymond Mens “het verschil met Wilders” nog één keer probeert uit te leggen alsof hij de grensbewaker van de democratie is. En klaar. Vonnis uitgesproken. Forum voor Democratie moet politiek worden geëxecuteerd, zonder verkiezingen, via het moderne Nederlandse tribunaal: mannen aan een tafel, een glas wijn, een lachje en morele paniek. Het fascinerende is de totale vanzelfsprekendheid waarmee tv-figuranten denken dat zij mogen bepalen welke miljoenen Nederlanders nog fatsoenlijk stemgedrag vertonen. “Als je deze documentaire hebt gezien, kun je toch niet meer op Forum stemmen.” Werkelijk? Sinds wanneer is een televisie-uitzending voldoende om een halve achterban moreel af te keuren? Dat is nog wel de meest onthullende ontwikkeling: niet de hysterie zelf, maar de pretpark arrogantie erachter. De burger mag stemmen. Zolang Hilversum het een nette keuze vindt. En Thomas van Groningen doet iets nóg opmerkelijkers: hij presenteert aantijgingen met de stelligheid van een officier van justitie, maar zonder het gedoe van bewijs, context of wederhoor. “We weten dit al jaren.” “We wisten het eigenlijk al.” “Nu staat het zwart op wit.” Journalistiek anno 2026: eerst conclusies trekken, daarna dezelfde conclusies eindeloos herhalen tot ze vanzelf als waarheid klinken. Het mooiste moment blijft wel de oprechte verbazing dat Forum stijgt in de peilingen. Ze begrijpen niet dat miljoenen Nederlanders afhaken vanwege dit soort mediagedrag. Vanwege die permanente rioolgeur van dedain. Die moreel overkookte groepsdruk. Die zelfgenoegzame televisie-figuranten die iedere afwijkende stem behandelt alsof er een gevaarlijke patiënt uit een inrichting is ontsnapt. En Johan Derksen die een vrouwelijke politica wegzet als “een sprekende pop” maakt het nog grotesker. Wonderlijk hoe mannen van pensioenleeftijd plots feministische analyses ontdekken zodra een vrouw bij de verkeerde partij zit. Dan is ze ineens decorstuk, marionet of etalagepop. Bij D66 heet exact dit gedrag “vernieuwend leiderschap”. Het hele ritueel begint ondertussen wanhopig te ogen. Steeds dezelfde formule: geen inhoudelijk debat, geen argumenten, geen weerlegging van standpunten, maar karaktervernietiging als amusementsvorm. Want dat is het geworden. Politieke bestrijding vermomd als infotainment. En hoe harder Hilversum schuimbekt, hoe meer Nederlanders beseffen dat hier geen journalistieke bezorgdheid speelt. Mensen beseffen haarfijn wanneer journalistiek verandert in gedragscontrole. Precies daarom vallen deze prutsers zo genadeloos door de mand. Lid van de FVD is nu een daad van verzet. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #Politiek #Journalistiek #Democratie

Dit is dus een columnist van Bild, niet van een of ander obscuur 'antisysteem'-platform. Die zegt: "Mensen trekken massaal weg. Duitsland ontwikkelt zich tot een failed state". Geldt ook voor Nederland. Kan dit eindelijk eens doordringen, ook tot Den Haag, Brussel, Hilversum, grachtengordel, where ever die bubbels zich ophouden?: #Duitsland #Nederland #failedstate

Dames en heren, Wij zijn vandaag samengekomen voor een begrafenis. Niet van ON!. Niet van een omroep. Maar van iets dat ooit de trots van Nederland had moeten zijn: het vrije geluid binnen de publieke omroep. En wat tragisch mooi eigenlijk… dat juist de mensen die jarenlang riepen dat zij de democratie, pluriformiteit en diversiteit bewaakten, vandaag zelf met de schep in de hand naast het graf staan. AVROTROS. BNNVARA. EO. KRO-NCRV. MAX. VPRO. WNL. PowNed. Omroep ZWART. HUMAN. De volledige rouwstoet van Hilversum. Organisaties die ons decennialang vertelden hoe belangrijk afwijkende meningen waren, totdat er ineens een mening opdook die niet eerst was goedgekeurd in een redactievergadering met havercappuccino’s en subsidieaanvragen. Toen bleek “diversiteit” ineens vooral te betekenen: verschillende huidskleuren, verschillende logo’s, verschillende jingles, maar vooral géén verschillende werkelijkheden. En dus roept men nu de minister op om “passende maatregelen” te nemen tegen ON!. Passende maatregelen. Wat blijft dat toch prachtig taalgebruik. Hilversum spreekt over censuur zoals een crematorium spreekt over temperatuurbeheer. Netjes. Technocratisch. Emotieloos. Maar laten we vandaag gewoon eerlijk zijn. Dit is geen journalistieke discussie meer. Dit is een gesloten systeem dat nerveus wordt omdat steeds meer Nederlanders buiten Hilversum zijn gaan kijken. En geef die mensen eens ongelijk. Jarenlang kregen ze dezelfde gezichten. Dezelfde morele colleges. Dezelfde tafelgasten. Dezelfde politieke voorkeuren vermomd als objectiviteit. En telkens wanneer burgers daar kritiek op hadden, lag het nooit aan de journalistiek zelf. Nee. Dan was de burger “verward”. “Vatbaar voor desinformatie.” “Onvoldoende weerbaar.” Met andere woorden: de bevolking moest opnieuw worden opgevoed. Dat is het moment waarop journalistiek ophoudt journalistiek te zijn. Dan wordt het ideologische begeleiding. En laten we ook eerlijk zijn over de publieke gezichten die dit klimaat hebben helpen creëren. Al die televisie-dominees van de juiste mening. Al die presentatoren die zichzelf rebels noemen terwijl ze exact hetzelfde denken als hun hoofdredacteur, hun subsidiegever en hun vriendenkring in Amsterdam-Zuid. Mensen die hun hele carrière “tegendraads” mochten spelen binnen een volledig gecontroleerde omgeving. Rebellen zonder risico. Dwarsdenkers met een pensioenregeling. En nu er eindelijk een écht afwijkend geluid verschijnt, blijkt plotseling hoe weinig vertrouwen men eigenlijk heeft in het eigen verhaal. Want wie overtuigd is van zijn argumenten, vraagt geen minister om concurrenten weg te werken. Die gaat het debat aan. Maar debat is gevaarlijk geworden in Hilversum. Want debat betekent risico. En risico betekent controleverlies. Dus staan ze vandaag hier. Niet om ON! te begraven. Maar om het idee te begraven dat de publieke omroep nog werkelijk publiek is. En daarom zeg ik u: Rust zacht, vrije meningsuiting binnen Hilversum. U bent overleden aan angst. Onder luid applaus van iedereen die beweert u te beschermen.  #VrijeMeningsuiting #Journalistiek #Diversiteit

In een gezamenlijke brief hebben publieke omroepen in Hilversum zware kritiek geuit op Ongehoord Nederland (ON!), waarbij ze dreigen met het intrekken van de uitzendrechten als de omroep zijn bestuurlijke problemen niet oplost, ondanks dat ze erkennen dat het geluid dat ON! vertegenwoordigt wel gehoord moet worden. #OngehoordNederland #publiekeomroep #mediakritiek

Het reptielenbrein van Maarten van Rossem Maarten van Rossem heeft Nederland weer even uitgelegd hoe democratie tegenwoordig werkt. Als burgers protesteren tegen massa-immigratie, overvolle opvanglocaties, woningtekorten of compleet ontbrekende inspraak, dan zijn het volgens de NPO-historicus eigenlijk gewoon bavianen met een reptielenbrein. Kijk, dát is de warme verbindende toon. Van Rossem, huisvlijt deskundige, professioneel brombeer, fulltime wijnglas-analist en parttime nationale chagrijnleverancier, heeft besloten dat honderdduizenden Nederlanders genetisch eigenlijk maar een halve stap verwijderd zijn van een apenkolonie op de savanne. Want zo werkt de moderne elite: zodra gewone mensen ergens genoeg van krijgen, worden ze niet gehoord maar bestudeerd. Alsof David Attenborough commentaar geeft bij een natuurdocumentaire. “Hier zien we de boze autochtoon in zijn natuurlijke habitat. Opgewonden door stijgende huizenprijzen en een AZC naast de basisschool. Fascinerend primitief gedrag.” Het mooie is dat dezelfde mensen die drie jaar lang riepen dat woorden geweld zijn, nu zonder blikken of blozen complete bevolkingsgroepen vergelijken met dieren. Maar dat mag. Want het zijn de juiste mensen die worden ontmenselijkt. Als iemand migranten met bavianen had vergeleken, waren de studio’s van Hilversum veranderd in een nationale rouwbijeenkomst met kaarsjes, hashtags en emotionele dwarsfluitmuziek op NPO2. Nu blijft het oorverdovend stil. Sterker nog: waarschijnlijk krijgt Maarten binnenkort weer drie podcasts, een theatertour en een extra eredoctoraat voor zijn “messcherpe maatschappelijke duiding”. Het meest komische is nog wel dat Van Rossem zelf al twintig jaar exact hetzelfde doet als wat hij anderen verwijt: angst zaaien, groepen framen, tegenstellingen aanwakkeren en vervolgens quasi-intellectueel achteroverleunen alsof hij boven het volk zweeft. Hij kijkt niet neer op demonstranten omdat ze ongelijk hebben. Hij kijkt neer op ze, omdat ze bestaan. Want in de ratio van het intellectuele huisvlijt geldt inmiddels: een boze burger is gevaarlijk, een boze activist is betrokken, en een boze NPO-historicus is een nationale schat. En daarna vragen dezelfde mensen zich met oprechte verbazing af waarom steeds meer Nederlanders de publieke omroep zien als een overbetaalde open inrichting voor neerbuigende beroepsmoralisten. Werkelijk een raadsel. #democratie #migratie #maatschappij

De stroom aan Israëlhaat bij de NPO is nauwelijks nog bij te houden. Of het nu gaat om het NOS Journaal, EenVandaag of de talkshows. Er is sprake van een vijandige anti-Israëlobsessie die nu al grote gevolgen heeft en nog grotere gevolgen kan hebben. Er wordt dag in dag uit een sfeer gecreëerd die er niet alleen toe leidt dat Joden vogelvrij lijken verklaard maar die ook kan bijdragen aan situaties waarin daadwerkelijk slachtoffers vallen. Dit gaat een keer vreselijk mis. Dat moet toch worden voorkomen? Wanneer staan er eindelijk eens dappere figuren binnen de Hilversumse media op om hier iets aan te doen? Er moeten binnen die wereld toch mensen werken die zich niet langer kunnen vereenzelvigen met deze partijdige activistische toon? Die ook vinden dat het ontmenselijken en demoniseren moet stoppen? Ook vinden dat opinie en nepnieuws zich nooit vals mogen voordoen als onafhankelijke journalistiek. Wanneer laten zij eindelijk eens een actief en openbaar tegengeluid horen? Ik vrees dat er uiteindelijk journalisten en redacties zullen zijn die, door het aanwakkeren van dit vijandige klimaat jegens Joden en eenieder die Israël een warm hart toedraagt, mede een hatecrime op hun geweten zullen hebben. Ik hoop vurig dat het niet zo ver komt maar ik houd mijn hart vast. #Israël #journalistiek #antisemitisme