Search

In the article, ombudsman Loes Reijmer reflects on the choices made by the media in reporting on a Gaza student, noting both good and less good decisions, and emphasizes the importance of careful journalism in a complex situation. #Medialeer #Journalistiek #Ombudsvrouw (translated)

De mediaparkbubbel legt het nog een keer uit: “Inmiddels is de publieke omroep 3x keer De Telegraaf” en “WNL is extreemrechts” tot “Er is helemaal geen linkse omroep meer”. Evelien Bijlsma blijft bewonderenswaardig rustig. En uiteraard geen enkele journalistiek wedervraag van de presentator. Wat zou de NPO-ombudsvrouw @margosmit1 daar van vinden? #media #journalistiek #NPO

Na het tragische ongeluk in Zeeuws-Vlaanderen, waarbij drie kinderen en een schooldirecteur omkwamen, kritiseert ombudsvrouw Loes Reijmer de Volkskrant voor de bescheiden berichtgeving en het gebrek aan een diepgaande reportage, in tegenstelling tot de uitgebreide verslaggeving na een vergelijkbaar ongeluk in Oss in 2018. #Volkskrant #ZeeuwsVlaanderen #omroepjournalistiek

Observaties vanuit het riool, extra editie. De ombudsvrouw van de Volkskrant schrijft over de giftigheid van sociale media. Over haat, bedreigingen en een publiek debat dat ontspoort. De analyse is begrijpelijk, maar vooral onthullend. Want achter het verhaal over X en Facebook verschijnt een ander verhaal. Dat van een krant die een inclusieve samenleving bepleit, maar zichtbaar moeite heeft met een deel van de samenleving dat niet meer binnen het eigen wereldbeeld past. De Volkskrant schrijft veel en graag over diversiteit, representatie en het belang van verschillende stemmen. Dat zijn belangrijke thema’s. Opvallend genoeg verdwijnt die nieuwsgierigheid zodra die stemmen grof, boos of institutioneel wantrouwend worden. Dan zijn ze geen bron van inzicht meer, maar een moderatieprobleem. Dat is geen unieke Volkskrantkwaal. Het is een symptoom van een bredere ontwikkeling. Hoogopgeleide, welvarende milieus verdedigen de open samenleving met grote overtuiging, maar doen dat steeds vaker vanuit sociale en culturele gated communities. Daar wordt gesproken over inclusie, terwijl het contact met mensen buiten die kring steeds beperkter wordt. De ironie is dat de gevolgen van die open samenleving zelden als eerste neerslaan in diezelfde gated communities. De gevolgen van immigratie, woningdruk, concurrentie op de arbeidsmarkt, overbelaste publieke voorzieningen of afnemende sociale cohesie worden meestal het eerst gevoeld door mensen met minder inkomen, minder invloed en minder keuzemogelijkheden. Zeg maar het Volk uit de naam Volkskrant. Dat deel van de naam lijkt tegenwoordig vooral historisch erfgoed. De krant die ooit pretendeerde het land te beschrijven, beschrijft steeds vaker een land zoals de eigen welvarende fans dat zien. De boze reacties onder Facebookberichten of op X worden niet gelezen als signalen uit de samenleving, maar als bewijs dat de samenleving ontspoort. Misschien is dat wel de kern van de huidige polarisatie. Niet dat Nederlanders elkaar haten, maar dat verschillende werelden elkaar nauwelijks nog ontmoeten. De ene kant leest over de andere. De andere kant wantrouwt de eerste. Beide zijn ervan overtuigd dat zij de werkelijkheid beter begrijpen. De open samenleving wordt ondertussen verdedigd vanuit een gated community. Achter een slagboom die vooral bedoeld is om buiten te houden wat men binnen liever niet wil zien. “De kritiek van de Volkskrant op X schept ook verplichtingen op andere sociale media” https://t.co/YSTDVTT2ug #Inclusie #SocialeMedia #Polarisatie