Search

Martijntje Smits (knettergek kruidenvrouwtje) die een van complotretoriek doordrenkt gesprek voert met Pieter Rambags (naargeestige antisemiet) bij De Nieuwe Wereld, voelt als een herhaling van hoe bij Café Weltschmerz het licht uit ging. The crazies took over the asylum. https://t.co/jLdcEFb2eP #Complotdenken #Antisemitisme #MediaAnalysem

Maurice, man met een ruggengraat . Maurice de Hond nam op 8 juli 2026 met een vlijmscherp fileermes plaats voor de parlementaire enquêtecommissie Corona, en dat hebben ze in Hilversum geweten. Terwijl de commissieleden zich hadden voorbereid op een verhaal over aerosolen en ventilatieroosters, kregen ze een genadeloze masterclass media les voorgeschoteld die de gevestigde journalistiek live op televisie tot op het bot afbrandde. Maurice zat er duidelijk niet om vrienden te maken, maar om zijn gelijk te halen dat hij al sinds 2020 via zijn eigen kanaal verkondigt. Met geweldig gekozen woorden legde hij perfect uit hoe de media als een schoothondje achter de overheid aan liepen en verzaakten te doen waarvoor ze heel lang geleden waren opgericht. Hij legde haarfijn uit hoe de mainstreammedia destijds functioneerden. Volgens De Hond gedroeg de gevestigde journalistiek zich niet kritisch, maar als slaven van de overheid. Kritische denkers werden simpelweg gecanceld of weggezet als 'wappies', terwijl de talkshowtafels werden gereserveerd voor de vaste virologen. Het absolute hoogtepunt was het moment waarop De Hond de traditionele kranten en omroepen de maat nam. In plaats van de traditionele media adviseerde hij de commissie onomwonden om voortaan te kijken naar alternatieve kanalen zoals Café Weltschmerz, Blckbx en De Nieuwe Wereld. Dáár werd pas echt onafhankelijke journalistiek bedreven, zo doceerde hij. De mainstreammedia hadden hun journalistieke plicht schandelijk verzaakt door kritische geluiden over het coronabeleid volledig te negeren: Hilversum slikte de "grote druppels"-theorie als zoete koek en weigerde naar zijn aerosolen te kijken. Experts die buiten de officiële OMT-lijntjes kleurden, kregen een permanent verbod om naar de tv-studio's te komen. Eerlijke data moesten wijken voor angstaanjagende IC-cijfers die beter scoorden in de statistieken. De media fungeerden volgens hem als het pr-bureau van de overheid in plaats van de controleur van de macht. Zelfs toen de commissievoorzitter hem vriendelijk doch dringend vroeg om zijn felle kritiek minder op de persoon te richten, ging Maurice onverstoorbaar door. Het was prachtig om naar te kijken: de man van de peilingen die de media de maat nam, precies in het hol van de "democratische" leeuw. Kippenvel. Gerard Krispijn#mauricedehond PS copyright holder foto DWDD #journalistiek #media #corona

Er zijn momenten waarop iemand zichzelf ontmaskert zonder dat het het zelf doorheeft. Niet door wat zij onderzoekt, maar door wie xij wegzet. Niet door wetenschap, maar door arrogantie verpakt als deskundigheid. Jij hebt als psychiater niet simpelweg een mening gegeven over de coronaperiode. Je hebt mensen gedehumaniseerd die kritische vragen stelden over de prikcampagne. Burgers die twijfelden, artsen die waarschuwden, ouders die zich zorgen maakten, jij reduceerde ze tot psychologische dossiers. Alsof maatschappelijke twijfel automatisch een stoornis zou zijn. Alsof kritisch denken ineens behandeld moest worden in plaats van gehoord. Dat is geen psychiatrie. Dat is intellectuele luiheid met een behandelstoel eronder. Je presenteerde jezelf als objectieve professional, maar gedroeg je als een ideologische ordebewaker van het narratief. Een vrouw die vanuit comfortabele studeerkamers verklaarde wat “gezond denken” was, terwijl miljoenen mensen werden buitengesloten, gedemoniseerd en sociaal onder druk gezet. Wat vooral bleef hangen was de neerbuigende toon. Dat constante morele vingertje van iemand die zichtbaar meer geïnteresseerd was in gehoorzaamheid dan in waarheidsvinding. Je sprak niet als arts, maar als een paternalistische bemoeial die zichzelf tot scheidsrechter van acceptabel denken had benoemd. En achteraf? Nu steeds meer feiten, fouten en politieke belangen zichtbaar worden, blijkt vooral hoe oppervlakkig en slecht geïnformeerd veel van die stellige uitspraken waren. Het grote probleem van mediapsychiaters is dat ze zelden twijfelen zolang de camera aanstaat. Het wrange is misschien nog wel dat ik je ooit ruimte gaf bij Café Weltschmerz. Dat ik dacht dat open debat nog mogelijk was. Dat intellectuele nieuwsgierigheid belangrijker was dan kuddegedrag. Terugkijkend voelt dat als het binnenhalen van iemand die vrijheid van denken gebruikte om diezelfde vrijheid bij anderen verdacht te maken. Ik zie geen onafhankelijke denker meer. Ik zie iemand die tijdens maatschappelijke druk exact deed wat machtssystemen nodig hadden: afwijkende stemmen psychologiseren, ridiculiseren en isoleren. Niet ondanks het vak. Maar ermee. https://t.co/MDlYwgrQZ5 #Psychiatrie #KritischDenken #VrijheidVanMeningsuiting

Ik doe dit niet vaak, maar bij deze dan toch. De 'wakkeren' zijn mij nu voor van alles en nog wat aan het beschuldigen. Een betaalde gate keeper, een agent provocateur, leugenaar. Omdat ik ze ongemakkelijke feiten voorhoud. Dat mag, maar dit is de werkelijkheid: Ik ben vrijwel de enige die VRIJWEL NOOIT ergens geld of donaties voor heeft gevraagd. Ik heb de afgelopen jaren makkelijk meer dan €100k gestoken in werk dat ik in principe doe om ons allemaal te helpen. Ik heb heel veel tijd gestoken in podcasts. Honderden artikelen, alleen AndereKrant betaalde ze netjes altijd. Maanden gestoken in het bouwen van publicatiesystemen, wekenlang met vrijwilligers bezig geweest voor Gezond Verstand om hun archief er in te stoppen totdat het werd gesaboteerd. Ik heb uren en uren en uren gestoken in Viruswaarheid, maandenlang. Maanden bezig geweest met decentrale chat systemen voor Viruswaarheid, Gezond Verstand, AndereKrant, Army of Love, Weltschmerz, enz. Grootste deel van de kosten op me genomen omdat het anders niet van de grond kwam. Maandenlang interim directeur voor Weltschmerz gespeeld omdat de dames aangifte wilden doen tegen de toenmalige eigenaar en alles vastliep, alleen maar scheldpartijen over me heen gekregen. En dit is nog maar een korte opsomming. Ik ken ze allemaal, ik er vertrouw er nog maar weinig. Nooit vroeg ik geld. Nooit vroeg ik donaties. Dat is gewoon een keuze. Mijn integriteit is mijn identiteit. Het heeft me ook alles gekost, ik kon 15 maanden nergens meer opdrachten krijgen. Prachtige opdrachten werden steevast de dag voordat ik me zou melden afgezegd en niemand wilde vertellen waarom. Dus werd ik sporttrainer, maar op je 60e is dat niet zo makkelijk meer omdat je lijf dat niet meer aan kan. Mijn opdrachtgevers werden gebeld en lastiggevallen door Israel-gekkies. Workshops vitaliteit of AI werden weer afgezegd omdat de wakkere jankies het niet leuk vonden wat ik bij Jorn Luka zei over chemtrails en hun platte aarde. Je kan het zo gek niet bedenken. Of je het gelooft, is aan jou, maar ik heb geen verborgen agenda. Nul. Ik werk voor NIEMAND. Zo. Dit was eenmalig. Doe er mee wat je wilt, ik ga niet veranderen ;) #integriteit #waarheid #podcasts

Lieve vrienden, Ik ben er echt aan toe. Uit de bubble stappen, Europa in. De komende maanden trek ik met deze camper door Europa. Het wordt geen vakantie. Ik stuur jullie geen ansichtkaarten. Ik ga omdat Europa aan het veranderen is. Veel sneller en fundamenteler dan veel mensen beseffen. En ik wil dat met eigen ogen zien. En meevoelen. Te veel journalistiek speelt zich tegenwoordig af tussen televisiestudio’s, redactielokalen en Haagse wandelgangen. Maar de werkelijkheid van Europa speelt zich ergens anders af. Op straat. In dorpen. Aan keukentafels. Bij mensen die vertrokken, opnieuw beginnen of proberen overeind te blijven in een samenleving die steeds sneller verandert. Daarom vertrek ik. Ik wil onderweg gesprekken voeren met mensen die je zelden hoort: boeren, emigranten, ondernemers, onafhankelijke denkers, kleine gemeenschappen en gewone burgers die voelen dat het oude Europa verschuift en dat er iets nieuws ontstaat. Onderweg maak ik: interviews, dagelijkse reisverslagen, mijn columns, Nieuwe artikelen, videoreportages, en directe verslaggeving vanaf straatniveau. Geen studiopraat. Maar echte ontmoetingen. Voor deze reis heb ik een eenvoudige camper tot mijn beschikking gekregen. Daar ben ik dankbaar voor. Het voelt ook symbolisch: klein beginnen, onafhankelijk blijven en gewoon vertrekken. Ik ben hier na 10 jaar Café Weltschmerz en twee documentaires, echt aan toe. Maar om onderweg professioneel te kunnen werken, moet de camper een upgrade krijgen als mobiel redactiekantoor: zonnepanelen, een krachtiger accusysteem, stabiel internet, stroomvoorziening voor camera’s en montage, en techniek om dagelijks verslag te kunnen doen. Kosten leefgeld en diesel Daarnaast de dure verzekeringen voor de apparatuur. Daarom vraag ik jullie hulp. Niet voor luxe. Niet voor comfort. Maar om onafhankelijke Europese verslaggeving mogelijk te maken. Misschien omdat steeds meer mensen voelen dat er iets kantelt. En omdat het belangrijk is dat iemand vastlegt wat er werkelijk gebeurt, buiten de filters van politiek, omroepen en algoritmes. Word daarom deel van dit project. En ga mee met mij op reis. Doneer, https://t.co/t3kV0Vntt4 , wordt ambassadeur of Informeer me over belangrijke personen en initiatieven. Via; [email protected] Elke bijdrage helpt direct om deze reis mogelijk te maken. En minstens zo belangrijk: deel deze oproep met mensen die voelen dat Europa op een historisch kruispunt staat. Volg de reis straks via: De nieuwsbrief van https://t.co/AXngWtGWiT En via https://t.co/t3kV0Vntt4 Max von Kreyfelt  #Europa #onafhankelijkheid #journalistiek