The economy is down, the state is being dismantled, and the coalition is still playing political games at the expense of Poles since December 13. How many more crises do we have to endure before this incompetent government is finally dismissed? It's time for decisive action and defense of national interests! (translated)
La crisis del Athletic es tal que los trabajadores ya no pueden comer gratis en Lezama. También dejaron de regalar entradas a los jugadores. Eso les pasa por cubrir de oro a Nico Williams con tal de que no se fuera al Barça. Odiar al Barça pasa factura. #Karma #AthleticClub #Crisis #Fútbol
[Soutěž Riskuj] Macinka: „Zeměpis za 1000.“ Rosák: „Toto evropské město, ležící na řece Seině, je celosvětově známé díky své dominantě, Eiffelově věži. Macinka: „Berlín.“ Rosák: „Správá odpověď je Paříž.“ Macinka: „Já jsem to samozřejmě věděl. To by nevěděl jen naprostý idiot.“ #soutěž #zeměpis #EiffelovaVěž
A já už vím, v čem je s tím přestřeleným rozpočtem přes 400 miliard problém! Místo aby pracovali, tak @alenaschillerov a @AndrejBabis spolu jen leželi na gauči❗️ Jejich slova👇🏽 A ještě @tvnovaofficial překřtila babiše na @makupka 🤭 #státníbankrot #fuckano #babišjezlo https://t.co/yjV9DIie1k #státníbankrot #babiš #rozpočet
Jaz, tudi prebivalec Slovenije, Slovenec in državljan, se od tega pisma distanciram. Izrael je prijateljska država. Leži pa v težavni soseščini, pred katero se mora žal braniti tudi z orožjem. https://t.co/zEe5MceizB #Slovenija #Izrael #mir
Een ochtendcolumn Wie de Nederlandse politiek volgt, zou kunnen denken dat het grootste financiële probleem van de overheid is waar het volgende miljard vandaan moet komen. Vermogens moeten meer opbrengen, erfenissen kunnen zwaarder worden belast, fiscale voordelen moeten worden beperkt en hogere en middeninkomens kunnen meer bijdragen. Over de verdeling van de rekening kan Den Haag eindeloos debatteren. Veel minder belangstelling bestaat voor de rekening zelf. Het Rijk gaf in 2025 €447,1 miljard uit. Van een Tweede Kamer zou je verwachten dat een groot deel van de politieke energie vervolgens gaat zitten in een eenvoudige vraag, wat hebben we voor dat geld gekregen? Dat is tenslotte een kerntaak van het parlement. Kamerleden worden niet gekozen om vier jaar campagne te voeren. Ze worden onder meer gekozen om de regering te controleren, en daarbij hoort controleren of publiek geld doelmatig wordt besteed. Onderwijs laat zien wat er gebeurt als die vraag niet wordt gesteld. In 2000 gaf de overheid €20,8 miljard uit aan onderwijs en studietoelagen, in 2024 €56 miljard. Ook als aandeel van de economie namen de uitgaven toe. Ondertussen daalde de Nederlandse PISA-score voor wiskunde van 538 in 2003 naar 493 in 2022 en voor lezen van 513 naar 459. Nederland bereikte bij de laatste meting in alle drie de onderzochte vakken zijn laagste score sinds deelname aan PISA. Dat zou een politiek hoofdpijndossier moeten zijn. Meer geld, slechtere prestaties. Niet omdat iedere extra euro rechtstreeks een hogere PISA-score moet opleveren, maar omdat na twintig jaar één vraag onvermijdelijk wordt, wat hebben al die extra miljarden dan wel opgeleverd? Het onderwijs is geen uitzondering op een verder perfect werkend systeem. De Algemene Rekenkamer constateert dat tekortschietende resultaten van overheidsbeleid Nederland vele miljarden euro’s per jaar kosten. Ministeries produceren honderden beleidsevaluaties. De Rekenkamer onderzocht achttien periodieke rapportages en keek wat de Tweede Kamer ermee deed. Zes werden behandeld, twaalf niet. In slechts twee Kamerdebatten werd naar zo’n evaluatie verwezen. Daar zit de zwakte van ons politieke systeem. We hebben de controle uitstekend georganiseerd, maar politiek levert die controle blijkbaar weinig op. Een nieuw plan kan worden gepresenteerd als vooruitgang. Een belastingverhoging geeft partijen de gelegenheid zich te profileren op eerlijkheid en verdeling. Een conflict over vermogen of erfenissen levert onmiddellijk herkenbare politieke kampen op. Uitzoeken waarom miljarden aan bestaand beleid onvoldoende resultaat opleveren is minder geschikt voor de permanente campagne. Dat mechanisme helpt ook de groei van de overheid verklaren. Als beleid onvoldoende werkt, verdwijnt het probleem niet. Het probleem wordt vervolgens aanleiding voor nieuw beleid en nieuw geld. Het bestaande budget blijft grotendeels staan, het volgende komt erbij en daarna moet opnieuw dekking worden gevonden. Zo kan gebrek aan resultaat uiteindelijk leiden tot hogere uitgaven in plaats van lagere. Vervolgens begint Den Haag weer aan de kant waar de politieke belangstelling wel groot is. Wie gaat het betalen? Het vermogen, de erfenis, de hogere inkomens of de middenklasse? Daarover gaan de debatten, daar worden de verschillen tussen partijen zichtbaar en daar valt electoraal iets te winnen. Maar iedere miljard die doelmatiger wordt besteed, hoeft ook niet opnieuw te worden opgehaald. Je zou verwachten dat daar minstens zoveel politieke belangstelling voor bestaat. Maar die is moeilijk te vinden. We hebben geen behoefte aan nog meer politici die uitleggen wie de rekening moet betalen. We hebben Kamerleden nodig die het minder spectaculaire werk doen waarvoor het parlement bestaat, controleren of de rekening klopt en of we voor al die miljarden krijgen wat ons is beloofd. We gaan elkaar politiek te lijf over wie de rekening betaalt. Vrijwel niemand lijkt zich druk te maken of de rekening zelf wel klopt. #NederlandsePolitiek #Onderwijs #Financiën
Dlužena von Bankrot neumí najít rezervy na rozpočet víc než v jednotkách miliard. Teď už však ví o rezervách na rok 2028 ve výši 140 miliard Kč. Tak to slíbila a poslala Evropské komisi. Jako jepice. Každý den dobrý. Nová lež musí vytlačit starou lež. Jen tak se na ní zapomene. #bankrot #rozpočet #EvropskáKomise
Scorching heat in schools, from Puglia to Sicily mayors are asking to postpone lessons: “At the risk of students' health”. Even doctors support the postponement - read more (translated)
Reforços a vista! ➡️ ALAN LESCANO (Meia) O diretor esportivo do Argentino Juniors Raul Sanzoti, confirmou que a negociação de Alan Lezcano com o Vasco está por pequenos detalhes. “Estamos perto. Até amanhã deve solucionar”, disse o dirigente. O Vasco deve pagar um pequeno valor agora e parcelar o restante a partir de 2027. ➡️ GABRIEL PEREIRA (Zagueiro) O zagueiro Gabriel Pereira, do Copenhagen que vinha sendo titular do clube dinamarquês foi reserva no jogo de hoje pois Vasco e os dinamarqueses estão em negociação muito avançada. Gabriel virá por empréstimo com opção de compra. e a promessa do clube europeu era libera-ló na janela de agora. O Vasco deve pagar algo somente a partir de 2027, parcelando em até 4 anos o passe do jogador. Informações do @AVascainos #Vasco #Contratações #Futebol
PRÓXIMOS Raul Sanzoti, diretor esportivo do Argentino Juniors, confirmou agora a reportagem do canal que está por pequenos detalhes a negociação de Alan Lezcano com o Vasco. “Estamos perto. Até amanhã deve solucionar”, disse o dirigente. O Vasco deve pagar um pequeno valor agora e parcelar o restante a partir de 2027. Já o zagueiro Gabriel Pereira, do Copenhagen, foi para o banco de reservas no jogo de hoje da Liga pois Vasco e os dinamarqueses estão em negociação muito avançada. Gabriel está vindo por empréstimo com opção de compra e a promessa do clube europeu era libera-ló na janela de agora. Gabriel está direto no negócio pelo interesse de jogar no Vasco. No caso de Gabriel, o Vasco deve pagar algo somente a partir de 2027, parcelando em até 4 anos o passe do atleta. Em breve, maiores informações. #Vasco #Negociações #Futebol
GONIEC ustalił, że prokuratora odmówiła wznowienia śledztwa w sprawie "samobójczej" śmierci Dawida Kosteckiego w więziennej celi, który się "powiesił" na leżąco. Postanowienie wydała ta sama prokurator, która wcześniej skręcała to śledztwo. TO SKANDAL. https://t.co/DM5KBq9DV2 https://t.co/kbhksPBnXX #Polska #skandal #sprawiedliwość
Due to the scorching heat gripping Southern Italy, the mayors from Puglia to Sicily, supported by doctors and unions, are requesting to postpone the start of classes to protect the health of students, since most schools do not have air conditioning and temperatures in the classrooms are unbearable. (translated)
Maarten, je bent potverdorie wetenschapsredacteur bij de @volkskrant. Je schrijft over feiten. Je zet #factsfirst in je bio. En dan komt Caroline van der Plas met een onderzoek naar geldstromen, Stichting Democratie en Media, aandeelhouder van DPG, financier van de kas van MOB, en jouw reactie is geen weerlegging, geen motivatie waarom dat geen probleem is. Nee, jouw reactie is: 'Djiezus, laat je nakijken'. Dat is een reactie van iemand die het ongemakkelijke niet onder ogen wil zien, en de boodschapper op voorhand kalt wil stellen. Alsof de enige mogelijke verklaring voor een lastige vraag is dat de vraagsteller, een bekend politica nota bene, niet helemaal goed bij haar hoofd is. Niemand beweert dat Johan Vollenbroek ’s ochtends bij het knabbelen op een stuk bleekselderij de kopij van de Volkskrant dicteert, Maarten. Wat wél op tafel ligt, is een stuk meer smakeloos: dezelfde filantropische kring die een prioriteitsaandeel heeft in @DPGMediaNL, pompt geld in de stichting die de jurist voedt die de overheid en de boer voor de rechter sleept. Dat neigt naar belangenverstrengeling. En zeg eerlijk, als blijkt dat Maurice de Hond, een boerencoöperatie of een rechtse denktank op zo'n manier gefinancierd wordt ga je vol op het orgel. Da's behoorlijk selectief, Maarten. Je had ook kunnen schrijven: hier is het bedrag, hier is de constructie, dit zijn de afspraken die gemaakt zijn en hier is waarom redacteuren daar geen last van hebben. Maar nee, je kiest voor minachting. Realiseer je je wel dat dat het moment is waarop de lezer stopt met je als journalist te zien en je als belanghebbende partij gaat zien? En dat, beste Maarten, is wat de lezer bijblijft. Niet dat @lientje1967 een vraag stelt. Maar dat de man die #factsfirst predikt, bij de eerste ongemakkelijke vraag meteen de vraagsteller voor gek verklaart. Laat je nakijken, Maarten, dit is geen normaal gedrag voor een wetenschapsjournalist. #journalistiek #wetenschap #transparantie
Maarten, je bent potverdorie wetenschapsredacteur bij de @volkskrant. Je schrijft over feiten. Je zet #factsfirst in je bio. En dan komt Caroline van der Plas met een onderzoek naar geldstromen, Stichting Democratie en Media, aandeelhouder van DPG, financier van de kas van MOB, en jouw reactie is geen weerlegging, geen motivatie waarom dat geen probleem is. Nee, jouw reactie is: 'Djiezus, laat je nakijken'. Dat is een reactie van iemand die het ongemakkelijke niet onder ogen wil zien, en de boodschapper op voorhand kalt wil stellen. Alsof de enige mogelijke verklaring voor een lastige vraag is dat de vraagsteller, een bekend politica nota bene, niet helemaal goed bij haar hoofd is. Niemand beweert dat Johan Vollenbroek ’s ochtends bij het knabbelen op een stuk bleekselderij de kopij van de Volkskrant dicteert, Maarten. Wat wél op tafel ligt, is een stuk meer smakeloos: dezelfde filantropische kring die een prioriteitsaandeel heeft in @DPGMediaNL, pompt geld in de stichting die de jurist voedt die de overheid en de boer voor de rechter sleept. Dat neigt naar belangenverstrengeling. En zeg eerlijk, als blijkt dat Maurice de Hond, een boerencoöperatie of een rechtse denktank op zo'n manier gefinancierd wordt ga je vol op het orgel. Da's behoorlijk selectief, Maarten. Je had ook kunnen schrijven: hier is het bedrag, hier is de constructie, dit zijn de afspraken die gemaakt zijn en hier is waarom redacteuren daar geen last van hebben. Maar nee, je kiest voor minachting. Realiseer je je wel dat dat het moment is waarop de lezer stopt met je als journalist te zien en je als belanghebbende partij gaat zien? En dat, beste Maarten, is wat de lezer bijblijft. Niet dat @lientje1967 een vraag stelt. Maar dat de man die #factsfirst predikt, bij de eerste ongemakkelijke vraag meteen de vraagsteller voor gek verklaart. Laat je nakijken, Maarten, dit is geen normaal gedrag voor een wetenschapsjournalist. #journalistiek #integriteit #debat
Drugiego dnia szkoły zadzwoniła wychowawczyni mojego syna. Godzina 10:43. Nie lubię telefonów ze szkoły przed południem. O tej porze placówka edukacyjna powinna przekazywać dziecku wiedzę, a nie generować zadania operacyjne dla rodzica. - Czy może pan dzisiaj przyjść na rozmowę? - zapytała. - W jakiej sprawie? - Chodzi o zachowanie pańskiego syna na lekcji. - Co zrobił? Po drugiej stronie zapadła chwila ciszy. - Wolałabym porozmawiać osobiście. Nie lubię takich odpowiedzi. - Czy sprawa jest pilna? - Kilkoro dzieci płakało. Odłożyłem długopis. - Czy syn kogoś uderzył? - Nie. - Obraził? - To zależy, jak rozumiemy obrażanie. Czyli nie. Pojechałem. Wychowawczyni czekała w sali. Syn siedział obok. Spokojny. Ręce na kolanach. Przed nim leżała kartka w kratkę pokryta liczbami. Usiadłem. - Co się wydarzyło? Pani westchnęła. - Dzisiaj dzieci rozmawiały o wakacjach. Jedni byli w Hiszpanii, inni w Grecji, ktoś w Turcji, ktoś na Malediwach... Klasyczny błąd. Pierwszy tydzień szkoły. Zamiast od razu wejść w matematykę, język polski i nauki przyrodnicze, nauczyciele uruchamiają dzieciom publiczny przegląd statusu majątkowego rodziców. - I kilkoro dzieci zaczęło się śmiać z pana syna, że on nigdzie nie był za granicą. Spojrzałem na niego. - Śmiali się? Syn wzruszył ramionami. - Trochę. - Co im odpowiedziałeś? - Najpierw nic. Dobrze. Nie należy reagować na pierwszą rynkową prowokację. - A później? - Potem zapytałem jednego chłopaka, ile kosztował ich wyjazd do Grecji. Wychowawczyni zamknęła oczy. Jakby już znała dalszy ciąg i nadal nie potrafiła go zaakceptować. - Powiedział, że nie wie, więc zapytałem, ile osób, czy na własną rękę i ile mieli posiłków. Podał mi wszystkie dane, a ja oszacowałem koszt. Popatrzyłem na kartkę. Na górze widniał napis: „Niewykorzystany potencjał kapitałowy klasy”. Poniżej tabela. Kraj. Liczba osób. Liczba dzieci. Szacowany koszt jednego wyjazdu. Częstotliwość. Hipotetyczna wartość inwestycji. Musiałem przyznać, że układ dokumentu był przejrzysty. Brakowało tylko źródeł danych i daty sporządzenia. - Przyjąłem, że taki wyjazd kosztował około czternastu tysięcy złotych - wyjaśnił syn. - I powiedziałeś to koledze? - zapytała wychowawczyni. - Najpierw zapytałem, czy jeżdżą tak co roku. - I co odpowiedział? - Że prawie co roku. - Co znaczy „prawie”? - wtrąciłem. - Dlatego dopytałem. Spojrzał na swoją kartkę. - Siedem razy w ciągu ostatnich ośmiu lat. - Następnie założyłem, że zamiast wydawać czternaście tysięcy rocznie, rodzice mogliby inwestować te pieniądze w szeroki ETF - kontynuował. - Przy założonej średniej stopie zwrotu wartość portfela wynosiłaby dzisiaj około stu trzydziestu tysięcy złotych. - Jakiej stopy użyłeś? - Osiem procent. Zmarszczyłem brwi. - Po podatku? - Nie. - Następnym razem zaznacz założenia. - Dobrze. Wychowawczyni spytała się: - Czy pan uczy syna takich rzeczy? - Uczę go, że każda decyzja ma koszt alternatywny. Pani zacisnęła usta. - Pan uważa, że to jest w porządku? Zastanowiłem się. - Zależy, co powiedział później. - Powiedziałem, że jeżeli ktoś co roku wydaje kilkanaście tysięcy na wakacje, a potem mówi dziecku, że nie ma pieniędzy na mieszkanie na start albo edukację, to nie jest problem dochodów, tylko alokacji kapitału – odpowiedział syn. Pani uniosła głowę. - Właśnie o tym mówię. - Ale to jest prawda - powiedział młody. - Nie chodzi o to, czy to jest prawda! Syn spojrzał na mnie. Ja spojrzałem na niego. To było jedno z tych zdań, po których człowiek zaczyna rozumieć, dlaczego edukacja finansowa w Polsce wygląda tak, jak wygląda. Pani próbowała tłumaczyć: - Dzieci mają prawo opowiadać o wakacjach. Nie powinieneś ich zawstydzać. - Ja ich nie zawstydzałem. - Powiedziałeś Mai, że jej rodzice „sprzedali 30 lat procentu składanego za zdjęcie z palmą”. Ona zaczęła płakać. - Bo zrozumiała procent składany. - Nie. Zaczęła płakać, bo powiedziałeś jej, że rodzice zabrali jej sto czterdzieści tysięcy złotych. Musiałem interweniować. - Proszę pani, oczywiście rozumiem, że forma mogła być zbyt bezpośrednia. Syn spojrzał na mnie zaskoczony. Podniosłem lekko rękę. Jeszcze nie skończyłem. - Ale nie możemy też udawać, że decyzje konsumpcyjne nie mają kosztu alternatywnego tylko dlatego, że robimy je w lipcu. Pani patrzyła na mnie nieruchomo. - Ja naprawdę nie chcę teraz prowadzić rozmowy o inwestowaniu. - Ja też nie. Wychowawczyni westchnęła. - Chcę, żeby pański syn przeprosił klasę. Spojrzałem na niego. On spojrzał na mnie. - Za co konkretnie ma przeprosić? - zapytałem. - Za ocenianie rodziców innych dzieci. Syn się wtrącił: - Ale nie oceniałem wszystkich negatywnie. Przesunął palcem po tabeli. - Rodzice jednej dziewczynki pojechali pod namiot w Polsce. Koszt był niski, byli razem przez dwa tygodnie, a ona nauczyła się pływać kajakiem. Zaznaczyłem ich jako efektywnych kosztowo. Nauczycielka była już zrezygnowana i powiedziała tylko: - Proszę z nim porozmawiać. Kiedy wyszliśmy na korytarz, syn zapytał: - Mam ich przeprosić? Spojrzałem na niego. - Za to, że nie przedstawiłeś dokładnych założeń. - A za resztę? - Nie. Skinął głową. - A jutro mogę im pokazać, ile kosztują coroczne wakacje przez dziesięć lat przy założeniu średniorocznej stopy zwrotu w kilku wariantach? Zastanowiłem się. - Możesz. Przerwa. - Ale uwzględnij inflację. #FIRE #edukacja #finanse #rodzicielstwo
Wat opvallend: de NOS had gisterenavond wel een heel lang item over het Amerikaanse vliegdekschip de Abraham Lincoln, vol negativiteit. Nieuws waar wij totaal niets aan hebben en dat ons ook geen zak interesseert. Maar over de massaprotesten in Spanje tegen het beleid van Sánchez moet ik op X lezen. https://t.co/wXpgquLHGU #nieuws #vlog #protesten
Wakker worden en lezen dat Sjoerd Sjoerdsma van D66 1.2 miljoen euro van uw belastinggeld weggeeft aan Libanon voor ‘onderzoek naar schendingen van het oorlogsrecht’. Door Israël natuurlijk. Werk ze! #D66 #belastinggeld #Libanon
Russia is attacking in Europe. Macinka has been just promising for seven months. On August 4, a drone with 600 grams of explosives was found at the German airport Leipzig/Halle. It was lying near a Ukrainian cargo plane, and only a malfunction in the firing mechanism prevented a possible catastrophe. The German government on September 1. (translated)
