Search

Gidi heeft gelijk. Je zou denken dat een minister van Buitenlandse Zaken op dit moment wel iets beters te doen heeft dan zich druk te maken over een belangrijke westerse bondgenoot als Israël. Er woedt oorlog tussen Iran en zijn tegenstanders, met alle gevolgen van dien voor energieprijzen en de wereldeconomie. Rusland voert een verwoestende oorlog tegen Oekraïne en doet aan hybride oorlogsvoering op EU- en NAVO-grondgebied. Onze bondgenootschappen staan onder druk en ondertussen maakt vleugellam Europa zich economisch steeds afhankelijker van China. Maar waar richt de Nederlandse regering de bestuurlijke energie op? Op dadels, wijn en andere producten uit Israëlische dorpen en steden in Judea en Samaria. Daarvoor moeten invoer-, aankoop- en verkoopverboden komen, met draconische strafrechtelijke consequenties voor overtreders. Alsof de grote geopolitieke bedreiging van onze tijd bestaat uit een Nederlander die een zio-druif koopt. Het wordt nog grotesker wanneer je die dadendrang vergelijkt met de manier waarop Nederland met andere landen omgaat. Marokko controleert de Westelijke Sahara, maar daarover hoeft niet voortdurend met economische sancties te worden gedreigd. China kan Oeigoeren op enorme schaal onderdrukken terwijl Chinese producten onze winkels overspoelen. Turkije bezet delen van Cyprus en Syrië, exporteert bakken islamitische invloed en blijft tegelijkertijd een gesprekspartner die Nederland en Europa met alle egards behandelen. Maar zodra het om Israël gaat, verandert ineens álles. Dan blijken territoriale geschillen niet langer ingewikkelde kwesties waar geschiedenis, verdragen, onderhandelingen en geopolitieke belangen een rol spelen. Dan is iedere nuance overbodig, wordt economische bestraffing opeens een morele plicht en vindt Den Haag zélfs tijd om zich bezig te houden met de herkomst van een potje tahin. Dat is precies waarom de vraag van Gidi Markuszower terecht is: waar komt die verbeten selectiviteit toch vandaan? Waarom wordt juist de Joodse staat langs een morele meetlat gelegd die Nederland bij vrijwel ieder ander land onmiddellijk begraaft? Wie beweert dat dit uitsluitend om internationaal recht of mensenrechten gaat, moet vervolgens wel uitleggen waarom hetzelfde fanatisme ontbreekt wanneer Marokko, China of Turkije ter sprake komen. Selectieve moraal is geen moraal. Wanneer regels, verontwaardiging en sanctiedrift vrijwel exclusief worden geactiveerd zodra Israël in beeld verschijnt, moet je uiteindelijk ook durven benoemen wat de overduidelijke oorzaak daarvan is. Het antwoord op de terechte vertwijfeling van Gidi Markuszower met betrekking tot de selectiviteit en hypocrisie van onze regering is eenvoudig samen te vatten: we leven in een diep antisemitisch land. Dat is helaas nooit anders geweest. Punt. #Israël #antisemitisme #geopolitiek

Het globalisme heeft onze instituten en democratie inmiddels volledig ondermijnd. Instituten zoals de Raad van State of, in het filmpje hieronder, de Adviesraad Internationale vraagstukken, die vandaag een presentatie gaf in de Tweede Kamer, instituten die natuurlijk allemaal het Nederlands belang zouden moeten verdedigen, zijn niet eens meer in staat (!) om dat Nederlands belang te definiëren en te onderscheiden van het globalisme. Voor al deze instituten is het globalisme - en de zeer omstreden “Agenda 2030” SDG-doelen die een uitvloeisel van deze ideologie zijn - simpelweg gelijk aan het Nederlands belang. Zo kan het dus zo zijn dat de Adviesraad Internationale Vraagstukken, gevraagd om een publicatie te schrijven over hoe de voedselzekerheid in ons land veilig te stellen, doodleuk en met droge ogen aanbeveelt dat we daarvoor onze “ecologische voetafdruk” moeten verminderen (door bijvoorbeeld minder veevoer te importeren). Met andere woorden, we stellen, aldus deze adviesraad, onze voedselvoorziening veilig door onze boeren het leven zuur te maken. Een bizar advies, maar logisch als je van mening bent dat “Agenda 2030” en de SDGs in het Nederlands belang zijn. Daarom is het globalisme zo’n gevaarlijke ideologie, omdat het door onze instituten niet wordt gezien als een ideologie maar als iets dat vanzelfsprekend goed voor ons is. Kijk en oordeel zelf.👇 #Globalisme #Democratie #NederlandsBelang

Knettergestoord: ons tiktokkabinet verbiedt vanaf 22 september de handel in goederen uit Israëlische gemeenschappen in Judea en Samaria, Oost-Jeruzalem en de Golanhoogvlakte. Dat die maatregel inhoudelijk volstrekt absurd is, laat ik hier even buiten beschouwing. Interessanter is wat het kabinet Jetten er zélf mee zegt te willen bereiken. Het gaat hier namelijk niet alleen om die fles wijn, een zak dadels of souvenirs die straks niet meer mogen worden verkocht. De regering wil met deze koekwauserij nadrukkelijk óók een politiek signaal afgeven. De juridische werking mag dus nauwkeurig geografisch zijn afgebakend, de politieke betekenis reikt véél verder dan de verboden goederen zelf. Over deze kwestie gaat het essay van politicoloog Eliyahu Sapir. Politieke statements hebben namelijk de neiging zich uit te (laten) smeren. Eerst richt kritiek zich bijvoorbeeld op een regering of een politicus, vervolgens gaat het over de vertegenwoordigers van een staat, daarna over mensen en instellingen die ermee verbonden zijn. Uiteindelijk kan de oorspronkelijke verantwoordelijkheid geheel uit het zicht verdwijnen, terwijl het negatieve oordeel zélf intact blijft. Wat dus begon met wat iemand deed, eindigt dan bij wie of wat iemand anders is. In Nederland is dit gevaarlijke verschijnsel allang geen theoretisch risico meer, zo weten we inmiddels. Bij de herdenking van Loods 24 begon de controverse bij de Israëlische ambassadeur, maar deze verschoof al snel naar de Joodse organisatoren, en uiteindelijk naar de herdenking zélf. Een hoveniersbedrijf weigerde voor een Joodse gemeente te werken vanwege Gaza. Lenny Kuhr werd aangesproken op haar kinderen en kleinkinderen in Israël. Stolpersteine van in de Holocaust afgeslachte Joden werden met Gaza en Palestina verbonden. Op het standbeeld van Anne Frank werd “Gaza” geklad. Anne Frank heeft nooit een Israëlische regering gekozen en geen Israëlisch beleid verdedigd, want Israël bestond tijdens haar leven niet, althans niet in de vorm van de huidige staat. Op dit punt is letterlijk iedere politieke verantwoordelijkheid verdwenen. Alleen het Joods-zijn resteert nog als verbinding waarlangs het oordeel aan de wandel gaat. Ook Frans Timmermans liet onlangs zien hoe gemakkelijk zo’n perverse verschuiving plaatsvindt. Hij begon bij ‘rechts’ in Israël, maar kwam via ‘wij Joden’ terecht bij de grootouders en overgrootouders die in de Holocaust werden vermoord. Een oordeel over contemporaine politieke actoren werd daarmee verbonden aan Joods-zijn. Het is werkelijk gênant: dit kabinet weet dit natuurlijk allemaal. Minister Van Oosten erkende dat Joodse Nederlanders en Joodse instellingen op de oorlog in Gaza worden aangesproken, óók wanneer zij duidelijk andere opvattingen hebben. De antisemitisme-taskforce van het kabinet stelde expliciet dat Joden nóóit individueel of collectief verantwoordelijk mogen worden gehouden voor het handelen van de staat Israël. Yeşilgöz constateerde dat vrijwel ieder aspect van Joods-zijn inmiddels aanleiding kan worden voor bedreiging, agressie of geweld. De overheid heeft de grens tussen kritiek op Israël en het collectief verantwoordelijk maken van Joden dus zelf geïdentificeerd. Desondanks kiest dit kabinet er bewust voor om niet alleen een juridische maatregel te nemen, maar om daar zo veel mogelijk signaalwerking aan te verbinden. Dáár zit de ultieme hypocrisie. Je kunt niet aan de ene kant een taskforce optuigen omdat woede over Israël steeds opnieuw bij Nederlandse Joden terechtkomt, en aan de andere kant een maatregel nemen die beoogt een statement te zijn dat verder gaat dan de reikwijdte van de maatregel zelf. Om dan vervolgens, zodra dat statement opnieuw via Israël, Zionisme, Joodse instellingen en Joodse verbondenheid richting individuele Joden afreist, te doen alsof de overheid daar niets mee te maken heeft. Het masker is gevallen en gebroken. De scherven zijn vlijmscherp en meedogenloos. Lees en leer. Link in onderstaande tweet. #Israël #antisemitisme #politiek

In Overasselt, multiple weapons have been found in the context of a police investigation into a violent incident, in which a man was killed and two officers were injured, while the home of the owner Jan G., who is suspected of drug trafficking, has been closed for a year and he has been given an area ban. (translated)

Eindelijk komt de @2eKamertweets tot leven. Althans, twee dapperen, @UlysseEllian en @DiederikBoomsma durven het aan om het dogma dat de politiek NOOIT kritiek levert op een uitspraak van de de @RechtspraakNL -want DE RECHTSSTAAT!- te doorbreken. Hoogste tijd, want iedereen die anno 2026 nog steeds niet ziet dat de rechtsstaat is gekaapt door wokelinks @D66 en @progressiefned, is ziende blind en horende doof. #Politiek #Rechtsstaat #Kritiek

Een ochtendcolumn Er zit een vraag onder de politiek van Jesse Klaver waar ik eigenlijk nooit een antwoord op hoor. Wanneer is het wel genoeg? Nederland heeft geen samenleving ingericht waarin mensen die het goed hebben weigeren te delen. We hebben een verzorgingsstaat opgebouwd waarin hogere inkomens netto een groot deel van de rekening betalen en lagere inkomens worden ondersteund. De onderste helft krijgt via belastingen, uitkeringen en voorzieningen per saldo inkomen erbij. Aan de bovenkant gebeurt het omgekeerde. Dat systeem bestaat dankzij tientallen jaren van zorgvuldig opgebouwd maatschappelijk draagvlak. Het is misschien wel het beste bewijs dat solidariteit in Nederland geen mooie gedachte is, maar dagelijkse praktijk. Klaver vindt dat hoge inkomens meer moeten bijdragen. Wat betekent dat precies? We nemen Johan van Dijk. Johan heeft een goede baan en verdient €85.000 per jaar. Daarmee valt hij in de allerhoogste belastingschijf van Nederland. Geen grootindustrieel, gewoon een werknemer met een goed salaris. De meeste zelfstandige ondernemers verdienen minder. Reken vervolgens eens uit wat Johan afdraagt. Inkomstenbelasting en premies, daarna btw over wat hij koopt, accijnzen aan de pomp, energiebelasting, autobelastingen, lokale heffingen en ik vergeet vast nog wat. Voor een profiel van Johan komt de totale belastingdruk uit op iets van 42 à 43 procent van zijn bruto inkomen. Zou die verhouding gedurende een werkzaam leven van veertig jaar gelijk blijven, dan komt dat neer op ongeveer zeventien jaar van zijn leven werken volledig in dienst van het collectief. Dat lijkt mij geen gebrek aan solidariteit, maar eerder het bewijs ervan. Johan werkt veertig uur per week. Meer werken is dus nauwelijks een serieus antwoord. Meer verdienen vraagt voor hem om overuren, een zwaardere functie, meer verantwoordelijkheid of een volgende stap in zijn loopbaan. In 2026 heeft 58 procent van de werkenden een marginale druk boven 49,5 procent. Van elke volgende verdiende euro kan daardoor minder dan de helft in zijn besteedbare inkomen terechtkomen. Daarmee komt de bereidheid om die volgende stap te zetten onder druk te staan. Een promotie betekent doorgaans meer verantwoordelijkheid, meer druk en soms langere dagen. Wanneer van de extra beloning meer dan de helft verdwijnt via belasting, afbouwende heffingskortingen of toeslagen, verandert de rekensom. Het verschil tussen blijven zitten en doorgroeien wordt kleiner. Klaver weet hoe het stelsel werkt. Vanuit die werkelijkheid vraagt hij hogere inkomens om nog meer bij te dragen. Johan werkt veertig uur en draagt gedurende die werkweek fors bij aan het collectief. Wil hij verder komen, dan kan van de financiële opbrengst van die extra inspanning meer dan de helft naar datzelfde collectief gaan. Dagelijks leest Johan het in de krant en op tv, ziet hij het op de socials en hoort hij het in de politiek, de sterkste schouders moeten meer dragen, topinkomens moeten meer bijdragen, vermogens moeten zwaarder worden belast. Steeds dezelfde boodschap. Johan draagt te weinig bij. Nog is het niet genoeg. Daarom interesseert mij de grens. We praten voortdurend over hoeveel verschil te groot is. Veel minder hoor ik hoeveel verschil te klein is. Solidariteit kan niet uitsluitend worden gemeten aan wat nog meer bij iemand kan worden opgehaald. Twintig jaar van zijn leven, vijfentwintig? Solidariteit veronderstelt ook erkenning van wat al wordt bijgedragen. Anders verandert een gezamenlijke afspraak langzaam in een permanente rekening voor steeds dezelfde groep. Wanneer heeft Johan genoeg bijgedragen? Als zeventien van zijn veertig arbeidsjaren niet genoeg zijn en van de opbrengst van verdere inspanning meer dan de helft naar het collectief kan gaan, hoeveel moet Johan dan nog doen voordat Klaver zegt, dit is wel genoeg? #solidariteit #belastingdruk #verzorgingsstaat

En het is precies, precies dat waar ik veel van mijn collega's destijds op gewezen heb, @hansvantelling: dat als dit enorme experiment niet goed zou uitpakken, dat het enorme schade teweeg zou brengen aan het vertrouwen in vaccins en vaccinaties. En dat daarmee ook het vertrouwen in artsen en de medische wetenschap een enorme knauw zou krijgen. En dat is gebeurd. Tragisch, maar waar. Ja, ik ben zelf ook veel kritischer geworden op vaccins en vaccinaties, zeker omdat ik er veel meer van weet: het is naïef te denken dat vaccins alleen maar positieve effecten hebben en geen negatieve effecten kunnen hebben. Dat had ik kunnen weten. We moeten dus veel meer kijken naar vaccins zoals we naar medicijnen kijken: eerlijk en kritisch, met een weging van alle voor- en nadelen. Ik weet nu dat vaccins niet alleen effect hebben op de ziekteverwekkers waartegen je vaccineert, maar ook meer algemene effecten heeft op je immuunsysteem. We geven vaccins aan perfect gezonde kinderen, dus de eisen die aan de effectiviteit en veiligheid gesteld moeten worden, moeten zeer hoog zijn. En we weten nu dat dat in ieder geval niet gold en niet geldt voor de #mRNAvaccins. Maar ook voor de andere vaccins valt daar wel wat op af te dingen. We weten gewoon niet wat de hele cocktail aan vaccins op de langere termijn doet met je immuunsysteem. We (ik) hopen er het beste van, maar zeker weten doen we het niet, want dergelijke studies zijn er gewoon niet. Maar ik zie ook de voordelen van vaccins: ik heb de enorme ellende gezien van mensen met polio uit Staphorst die hun leven lang getekend zijn omdat hun ouders ze niet lieten vaccineren tegen de ziekte. Ik zie ook dat hersenvliesontstekingen en sepsis door de bacterie Hemophilus Influenza tot het verleden behoren. Die waren ronduit vreselijk en worden vrijwel niet meer gezien. En ja, het uitroeien van de pokken was wel degelijk een hele grote zegen voor de mensheid. Wat mensen ook zeggen over hygiène en voeding, pokken was gewoon een enorm besmettelijke ziekte die een enorme mortaliteit en morbiditeit had die je je bijna niet meer kunt voorstellen. De kunst is dan ook om zoveel mogelijk badwater voorzichtig weg te laten stromen, en ondertussen de baby goed in de gaten te houden. Maar ik vrees dat er hiervoor al te veel gebeurd is. Het wantrouwen tegen artsen, bestuurders en instituten zoals het @rivm is groot en dat wantrouwen zal bij veel mensen niet meer verdwijnen. Zeker niet zolang er niet een mea culpa komt. Ik heb niet voor niets al mijn gegevens bij het RIVM laten verwijderen. Ik moest zelfs antistoftiters tegen bof, rode hond en mazelen laten bepalen om aan het werk te kunnen. So be it. En het is niet voor niets dat ik mijn kinderen vertelt dat ze zich nooit, maar dan ook nooit met een mRNA-vaccin moeten laten inspuiten. En het grappigste is nog wel dit: zeer recent werd mijn premium plus plaats zo maar geupgrade naar Business Class. Ik wist niet wat me overkwam. Ik kwam naast een multimiljonair te zitten: hij had jarenlang voor Big Pharma gewerkt en was daar behoorlijk rijk van geworden. Ja hoor, ook bij Merckx en Pfizer. Nu zat ie in de raketten: booming business volgens hem. Goh. En dus kregen we het ook over de mRNA-vaccins van Pfizer. Ik had hem verteld dat ik neuroloog was, maar van boerenafkomst. Dat vond ie heel grappig. Maar goed, hij had twee kinderen, van 13 en 16. Ik heb hem niets gevraagd, dat zijn mijn zaken niet. Maar hij begon er zelf over: "I would never have let my children be injected with that stuff. We know far too little about it. And I know very well how the pharmaceutical companies work." "Besides, they weren't at any risk at all; it was nothing more than a bad flu. And in the end, I didn't do it, because my friends advised against it." "It was absolutely big business, but not for the people who took it..." De superrijken wisten het dus wel. #vaccins #gezondheid #vertrouwen

Dierenleed is echt fucked up. Dieren doen nooit iets verkeerd. Ze leven gewoon hun leven en doen hun ding. Alle dieren zijn in feite gewoon altijd onschuldig. Als je dan alles hebt geprobeerd en nog niets kan doen en zo’n beestje is echt compleet uitgeput dan is dat gekmakend Godverdomme. Maar we geven het mooi niet op! Morgen alles op alles bij de dierenarts!! En ik geloof in die helden! Ze gaan hem oplappen! Whatever it takes. ❤️ #Theo #dierenleed #dierenartsen #dierenliefde

Nederland mag opnieuw geen asielzoekers terugsturen van eigen rechter ondanks nieuw EU-migratiepact. Wanneer komen deze rechters nou eens voor de tuchtraad? Zij houden bewust dit asieldrama in leven. Waarom zou je in vredesnaam een doorgereisde asielzoeker niet terug mogen naar Italië? #remigratie #asielstop #grenzendicht https://t.co/0kLtzOtBZr #asielstop #remigratie #grenzendicht