BETA nonprofit public democratic european moderated

Search

#levenscyclus

Wanneer is 'milieu' eigenlijk volledig ondergeschikt geworden aan 'klimaat'? Ik ben geen fan van windmolens…ze leveren alleen stroom als er wind is, bij te weinig wind draaien ze niet en bij te veel wind worden ze stilgelegd. Na amper 20 - 25 jaar moeten ze worden afgebroken en ze maken maagdelijke landschappen gewoon kapot en ze veroorzaken geluidsoverlast en hinderlijke slagschaduw voor mensen én dieren die in de buurt leven. Voor hun bouw zijn gigantische hoeveelheden beton, staal en andere grondstoffen nodig. En zonder subsidies of andere vormen van overheidssteun zijn veel projecten economisch gewoonweg niet rendabel. Maar dan heb ik het nog niet eens over wat er gebeurt wanneer zo'n windmolen aan het einde van zijn leven komt… Weinig mensen beseffen dat een moderne windturbine op een fundering staat van 400 tot meer dan 1.000 ton gewapend beton. —> In verschillende landen moet die fundering zelfs niet volledig verwijderd te worden bij afbraak. Men haalt het bovengrondse stuk weg... en de rest blijft gewoon in de grond zitten. Echt "duurzaam" kan je dat moeilijk noemen. En ook de wieken blijven een recyclage-probleem en dan zijn er nog de gigantische tandwielkasten, hydraulische systemen, olie en smeermiddelen die allemaal ‘verwerkt’ moeten worden. En wanneer die fundering in de grond achterblijft, blijft een massief blok van honderden tot duizenden ton beton daar voor altijd zitten. Op die plaats krijgt de bodem zijn oorspronkelijke functie niet meer terug. Diepe wortels van bomen kunnen er niet groeien en ook de natuurlijke waterinfiltratie en -afvoer worden danig verstoord. Met alle gevolgen van dien…(klimaatprofeten wijzen daar bij overstromingen nooit op trouwens). Als je dus de duurzaamheid van windmolens bekijkt over hun volledige levenscyclus -en niet alleen naar de elektriciteit die ze produceren (als er wind is), maar ook naar de grondstoffen die ze verbruiken én de industriële erfenis die ze achterlaten- dan geeft dat toch een heel ander beeld. —> Maar los van dat alles is misschien wel het grootste voordeel van windmolens voor politici en professionele deugdoeners dat ze enorm opvallen. Een van de grootste redenen waarom ik er geen fan van ben, is voor hen juist een gigantisch voordeel. ➡️Ze zijn kilometers ver zichtbaar en vormen een soort ‘permanente reclamezuil’ waarmee politici kunnen tonen dat ze zogezegd "iets doen voor het klimaat" (wat op zich nog zeer twijfelachtig is). Mijn vraag is dus: wat als windmolens het nieuwe asbest zijn? —> Een technologie die vandaag als vooruitgang wordt verkocht, maar waarvan volgende generaties zich zullen afvragen hoe ze er op een milieuvriendelijke manier weer vanaf geraken. #klimaat #duurzaamheid #milieu

In de natuur is bloei en afbraak een gebruikelijk proces. Alles herhaalt zich. https://t.co/lrAlx18lwN #natuur #verandering #levenscyclus

Column: Eerherstel voor de wappie Max von Kreyfelt Misschien moeten we iets ongemakkelijks onder ogen gaan zien. Wat als de “wappies” van de afgelopen jaren helemaal niet het grootste probleem waren? Wat als juist hun bestaan één van de laatste tekenen was van een gezonde samenleving? Want laten we eerlijk zijn: de complotdenker heeft inmiddels een opmerkelijke staat van dienst opgebouwd. De man die ooit werd uitgelachen omdat hij waarschuwde voor massasurveillance, loopt tegenwoordig rond met een smartphone die zijn locatie, gedrag, contacten, aankopen en meningen permanent registreert. De vrouw die hysterisch werd genoemd omdat ze twijfelde aan farmaceutische belangen, zag later hoe miljardencontracten, geheime sms’jes en lobbyconstructies plotseling géén complot meer waren maar “complexe bestuurlijke dynamiek”. De burger die waarschuwde voor censuur kreeg eerst een factchecklabel, daarna een accountbeperking en uiteindelijk de ironische bevestiging dat er natuurlijk nooit censuur bestaat behalve dan die inhoudsmoderatie waar niemand vragen over mag stellen. Het mooie van Nederland is dat vrijwel iedere “complotdenker” uiteindelijk precies dezelfde levenscyclus doorloopt. Fase één: media lachen hem uit. Fase twee: politici noemen hem gevaarlijk. Fase drie: experts verklaren waarom hij schadelijk is voor de democratie. Fase vier: drie jaar later verschijnt alles alsnog in een WOO-document, parlementair rapport of buitenlandse krant. En dan heet het ineens: “lessen voor de toekomst”. Denk aan de pandemie, sleepwetten, massasurveillance, beïnvloeding via sociale media, lobbyverstrengeling, het verdwijnen van contant geld en naar Europese centralisatie. Steeds opnieuw bleek het grootste taboe niet desinformatie, maar voortijdige informatie. De echte zonde van de wappie was namelijk niet alleen dat hij ongelijk had, maar dat hij het ook waagde wantrouwen te hebben vóórdat de televisie daar toestemming voor gaf. Dat maakte hem gevaarlijk voor het gezag. Want moderne bestuursmacht draait niet alleen om beleid. Ze draait om regie over een preferente werkelijkheid. Over welke vragen fatsoenlijk zijn. Welke twijfels acceptabel zijn. Welke woorden gebruikt mogen worden zonder sociaal beroepsverbod. En precies daar verscheen de wappie als systeemfout. De irritante burger die niet wachtte op officiële goedkeuring om patronen te zien. Natuurlijk slaan sommige volledig door. Zoals sommige bestuurders volledig doorslaan. Zoals sommige journalisten volledig doorslaan. Dat heet menselijk gedrag. Maar achteraf bezien was de “wappie”, de rookmelder in een systeem dat liever het alarm verwijdert dan het vuur onderzoekt. Daarom stoppen we met het woord als scheldterm te gebruiken. Om te beginnen met een nationaal monument, met een jaarlijkse herdenkingsdag en 3 minuten stilte. Voor iedereen die jarenlang werd uitgelachen omdat hij te vroeg gelijk kreeg. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1#vrijheid #samensamenleving #waarheid