Search

Ze breekt de tent af, scheld mij uit, automutilatie, verdriet, maar achter die ziekte zag ik die kwetsbare vrouw. Vanuit het niets gaf ze dit cadeau, dankjewel Marc dat je mij altijd ziet en niet laat vallen. #Psychiatrie #ouderenzorg #zorg https://t.co/I2zimfuo72 #MentaleGezondheid #Zelfzorg #Kwetsbaarheid

NIET MIJ ALLEMAAL MAILEN WAT ER NOG NIET WERKT Ga zwemmen (als er nog water is) Zoek een leuke vriendin (als je die nog niet hebt) Neem een hond of een hobby. Lees een boek. Het komt goed mensen. https://t.co/SwpP9JgMgZ #motivatie #positiviteit #zelfzorg

Afzuigkap schoongemaakt, magnetron schoongemaakt, koelkast schoongemaakt, oven schoongemaakt... en helemaal niemand die me een stevige knuffel geeft en zegt 'Wat fijn, schat! Ik zal vanavond even heerlijk voor je koken!' Geen medelijden nodig en dit is ook geen open uitnodiging, want het is helemaal mijn eigen keuze ... dat is nou eenmaal de keerzijde van de 'geen gezeik en geen gedoe in m'n leven'-medaille. En die rust is me zóveel waard dat ik zonder mopperen een soort hamburger voor mezelf maak, met gebakken zoete ui, kesbeke blokjes en gesmolten cheddar. Dikke tip! (Het is me nog nooit gelukt om een hamburger smakelijk op een foto te krijgen, dus nu ook niet. Maar hij was heerlijk!) #SingleLife #Zelfzorg #Koken #Leven

“Als dat allemaal lukt, dan ziet mijn dag er ongeveer zo uit” Afgelopen jaar maakte ik van Nijmans Nieuwsbriefje een top tien Substack-nieuwsbrief in Nederland, schreef ik meer dan 100 columns voor Revu en De T., probeerde ik zo veel mogelijk tegenzin te overwinnen om op de crosstrainer te klimmen, was ik geloof ik 1 keer op Radio 1 en mocht ik zélfs op een herfstschool van een democratische stichting spreken. Dat zeg ik niet om tof te doen, maar om te laten zien: ook ik moet gewoon iedere dag opstaan en aan het werk. Wat daarbij chronisch misgaat, is een verstandige tijdsindeling. Nog nooit vroeg iemand hoe mijn werkdagen er uit zien, dus in tegendeel tot Simon van Tuttebel in de foto hieronder ga ik ook niet verzinnen dat iemand ernaar vroeg, maar ik ga het toch vertellen. 6u13: Wakker gelikt worden door een hond die moet schijten; 6u43: Hopen dat die hond na het schijten niet te lang in de bak zout water op vissen en vogels blijft jagen die ze toch nooit vangt. Afhankelijk van hoe lang dat duurt, ongeveer; 7u51: Eerste ijsbad van de dag; 7u59: Koffie met zes pasteis de nata (voor de eiwitten en proteine); 8u11: Veertig kilometer fietsen, twaalf kilometer hiken en afronden met vijf kilometer zwemmen; 10u00 (stipt): Kijken wat @Denkjewel vandaag herdenkt en wat @bertbrussen even hier neerlegt zodat ik op de hoogte ben van het belangrijkste nieuws; 10u03: Proberen daarna niet op X te blijven hangen; 13u06: Uit een X-hole geroepen worden door vrouw die een lunch klaargemaakt heeft (half everzwijn, mud uien, ovengepofte zoete aardappel en een literfles Super Bock); 13u30: Doomscrollen in de hangmat tot de lunch verwerkt is; 15u00: Tweede ijsbad van de dag; 15u15: Naar een blanco scherm in Pages staren tot er inspiratie komt, of tot ik moet poepen; 15u32: Poepen (en doomscrollen); 15u58: Naar een blanco scherm in Pages staren tot er inspiratie komt, of tot de hond weer moet poepen; 16u44: Hond laten poepen tijdens middagrondje door de buurt; 17u02: Mezelf dwingen om voor 18u nog 4000 woorden te schrijven voor Substack, Revu en de T., afgewisseld met het beantwoorden van mail, het redigeren van ingezonden stukken van NN-columnisten, het klaarzetten van social posts en daarbij op Insta, Substack en X blijven hangen in de tijdlijn en alles in een mix doen die zich het beste laat omschrijven als een soort outer body experience; 18u01: Tevreden constateren dat het allemaal toch weer gelukt is zonder ook maar één Nederlandser krant geopend of gelezen te hebben; 18u02: Vragen of ik nog iets kan doen terwijl ik donders goed weet dat m’n vrouw alle voorbereidingen voor het eten al gedaan heeft. Haar ondertussen lastig vallen met een verslag van minuut tot minuut van mijn dag; 19u00: Samen eten terwijl door blijf praten; 19u30: Derde en laatste ijsbad van de dag; 19u55: Met een boek op schoot proberen snel genoeg af te kicken van chronische algoritmische concentratievernieling om nog wat pagina’s te lezen; 21u08: Stranden in onbegrip over hoe andere mensen dat toch doen, en een diepe rancuneuze jaloezie voelen jegens Simon van Teutem en al die andere wonderkinderen van De Correspondent, die overal een lifehack voor lijken te hebben dankzij een leven lang tussen managementboeken en luid klappende zalen vol toegewijd lezingenpubliek; 21u56: Hond nog één keer laten pissen en tien minuten DuoLingo doen; 22u22: Licht uit en hopen dat het morgen beter gaat met alle voornemens, waaronder daadwerkelijk veertig kilometer fietsen, twaalf kilometer hiken en afronden met de vijf kilometer zwemmen die ik me eerder vandaag allemaal ingebeeld heb toen ik lag te tukken in een leunstoel op de veranda. 23u57: Eerste keer wakker omdat ik moet pissen. #DagelijksLeven #Productiviteit #Zelfzorg

En bedankt voor alle lieve berichten en steun! ❤️Kan helaas niet alle berichten beantwoorden. Ik blijf nog even in de retreat modus. Zodra ik weer redelijk tot goed slaap kom ik terug. Geen idee hoe lang dat mag duren, maar ben voorlopig in goede handen😅 #hulp #ondersteuning #zelfzorg