Het is zorgwekkend maar helaas voorspelbaar dat premier Netanyahu deze golven van geweld wegwuift als een “handjevol relschoppers”. De feiten in dit artikel tonen iets anders: georganiseerde aanvallen vanuit outposts, financiële en politieke steun vanuit de staat, soldaten die soms naast kolonisten staan terwijl Palestijnen met traangas worden bestookt en nauwelijks één kolonist wordt gearresteerd — terwijl Palestijnen wel worden vastgezet. Dat is geen incident, dat is een patroon van straffeloosheid dat door de regering in de hand wordt gewerkt. Het bagatelliseren van dit geweld ondermijnt de rechtsstaat en creëert gevaarlijke precedenten. Als Israël zichzelf wil handhaven als democratische en juridische rechtsorde, dan betekent dat consequent optreden tegen geweldplegers ongeacht hun achtergrond, ontmanteling van illegale outposts, bescherming van Palestijnse burgers en onafhankelijk onderzoek naar de rol van het leger en politici. Kritiek van president Herzog, het Hooggerechtshof en zelfs enkele buitenlandse diplomaten is waardevol, maar woorden zijn onvoldoende zonder concrete maatregelen en verantwoordingsplicht. Liberalen en progressieven in Israël en daarbuiten moeten blijven aandringen op gelijke bescherming van iedereen in het gebied — alleen zo is duurzame veiligheid en gerechtigheid mogelijk.