Search

"The monuments, the historical relics, cannot be treated as war trophies, nor as victims of circumstances that occurred after their creation," emphasized among other things the Prime Minister of Greece, Kyriakos Mitsotakis, at the event held today at the Byzantine Museum of Thessaloniki on the occasion of the signing of the protocols of the cultural exchange agreement between Greece and Bulgaria. #Διπλωματία #ΠολιτιστικήΑνταλλαγή #ΕλλάδαΒουλγαρία (translated)

On the occasion of the return of the relics of Samuel to Bulgaria, as he is considered their national hero, let me remind you what happened to the relics of our own Byzantine heroes by "allies" and enemies. After the fall of the City to the Latins, the tombs of the emperors were broken into for valuable items. The remains of Basil II were contemptuously thrown out of his tomb and they placed a flute in his hands ironically mocking his memory and victories. When in 1453 the second fall of the City occurred, the dervishes went to the church of the Holy Apostles where the Byzantine emperors were buried, and they broke all the bones of the emperors with clubs. This is to know with what kind of people we have and still have to deal with. So that we never forget how we must treat everyone in the East and the West. #Βυζάντιο #Ιστορία #ΕθνικοίΉρωες (translated)

Here I will not speak only as an analyst but also as a Macedonian, because the issue needs clarification. First of all, no one can impose on anyone the adoption of any issue at the level of internal policy. But, Alexander, they signed a treaty. Yes, but what mechanism controls the schools? Is there some magical way to get into the minds of the people of Skopje and take away their idea of Macedonism? Let's get serious. This particular treaty represents a defeat for Greece at the geopolitical level because it gave an excuse to a weak opponent to defeat us with meager means. Skopje has no reason to abandon such a strategy, especially since they receive support from Turkey, and because they have secured participation in NATO. How can Greece mitigate the consequences? Carrot and stick. As people north of our borders, as well as east of them, have always understood. Some of the inhabitants of Skopje are begging to receive a Greek passport. Another part has a fluid national consciousness, with all that this entails. Taking control of the finances of this state is the first step that must be taken. The second is long-term but requires a lot of effort: the integration of the inhabitants of the southern areas aimed at creating a buffer zone that will be controlled by Greece. I am referring to the line of Ohrid-Monastir-Veche. This can be done with tools that I will not mention here. Any encouragement, however, is doomed to fail. We should keep in mind that Skopje is following the same tactic as Albania: appropriating a historical past that does not belong to them, as they are states with fluid national consciousness that, being weak, are looking for stability from somewhere. Regarding Skopje, there are two significant moves that I believe constitute critical factors: ▫️The recognition of their church by the Ecumenical Patriarchate. I think this will alleviate the feelings of the inhabitants of the country in the long term through religious sentiment. ▫️Greece cleverly leaves Bulgaria to do the dirty work regarding the claims so as to heighten the fear of the people of Skopje about possible absorption by Bulgaria. This may create countervailing forces internally along with the pressure from the Albanian speakers so that Skopje is forced to turn toward Greece. In any case, dealing with our northern neighbors requires a Byzantine approach. Admittedly, however, the Greek side considers Turkish influence there to be the catalyst for many issues. #Μακεδονία #Ελλάδα #Γεωπολιτική (translated)

Βρισκόμαστε στο Scriptorium (το γραφείο αντιγραφής) της Μονής Στουδίου, στην Κωνσταντινούπολη του 834 μ.Χ. Αδελφός Ιλαρίων, ένας νεαρός μοναχός και αντιγραφέας, αισθάνεται εξαντλημένος από την ορθοστασία και την προσπάθεια. Όμως δεν μπορεί να σταματήσει. Κάθε λίγο και λιγάκι σταματά από πάνω του ο Μάγιστρος Θεόδωρος, ο αυστηρός επιβλέπων (βασικά ο Βιβλιοφύλακας) του μοναστηριού. Το φως των κεριών τρεμοπαίζει. Ο Ιλαρίων έχει μπροστά του έναν αρχαίο, φθαρμένο πάπυρο του 4ου αιώνα π.Χ. γραμμένο σε συνεχή μεγαλογράμματη γραφή χωρίς κανένα κενό. Η αποστολή του είναι ιστορική: πρέπει να μεταφέρει το κείμενο σε μια νέα περγαμηνή, χρησιμοποιώντας τη νέα, γρήγορη μικρογράμματη γραφή και τοποθετώντας, για πρώτη φορά συστηματικά, τόνους και πνεύματα. Τα μάτια του είναι κόκκινα από την κούραση. Διαβάζει τη γεμάτη κεφαλαία σειρά: "...ΟΥΚΕΣΤΙΝΑΝΘΡΩΠΟΣ..." Το μυαλό του θολώνει. Πρέπει να πάρει μια απόφαση. Σκέφτεται το νόημα του κειμένου του Αριστοτέλη. Βουτάει την πένα στο μελάνι και γράφει στη νέα περγαμηνή: "οὐκ ἐστὶν ἄνθρωπος"... Ο Μάγιστρος Θεόδωρος στέκεται από πάνω του, παρατηρώντας τη σελίδα με ένα μικρό κερί. Ξαφνικά, το βλέμμα του παγώνει στο σημείο που μόλις χαράχτηκε. Κοιτάζει τον Ιλαρίωνα στα μάτια με αυστηρότητα, δείχνει με το δάχτυλό του τη λέξη και μένει σιωπηλός, περιμένοντας από τον νεαρό μοναχό να καταλάβει μόνος του τι έκανε. ---------------------- Ίσως να καταλάβατε τι λάθος έκανε ο κουρασμένος μοναχός που μόλις δυο μέρες πριν είχε γράψει απελπισμένος στην άκρη της περγαμηνής που δούλευε : "Ἡ γραφὴ αὕτη ἐστὶ βάσανος τῷ ἀναγινώσκοντι, ἀλλὰ τριπλή βάσανος τῷ γράφοντι· τό μελάνι κακό, τό πετσί σκληρό, κι ο τόνος πήγε στραβά. Ἐλέησόν με, Κύριε..." Στην κλασική αρχαιότητα, οι Έλληνες δεν χρησιμοποιούσαν τόνους. Η γραφή ήταν αποκλειστικά μεγαλογράμματη και συνεχής. Οι φυσικοί ομιλητές δεν χρειάζονταν σημάδια, διότι η αρχαία ελληνική δεν ήταν μια γλώσσα έντασης (όπως η σημερινή για παράδειγμα), αλλά μια μουσική γλώσσα. Όταν ένας αρχαίος Έλληνας διάβαζε ένα κείμενο, αυτό δεν λειτουργούσε απλώς ως γραφή, αλλά ως μια ιδιότυπη μουσική παρτιτούρα. Τα σημάδια που εφευρέθηκαν αργότερα δεν ήταν γραμματικοί κανόνες, αλλά μουσικές νότες που καθοδηγούσαν το ύψος της φωνής: - Η Οξεία ( ΄ ) ήταν μια ψηλή νότα, που ανέβαζε τη φωνή κατά ένα μουσικό διάστημα μιας πέμπτης καθαρής. - Η Βαρεία ( ̀ ) ήταν η βασική νότα, που κρατούσε τη φωνή στο χαμηλό, φυσικό της επίπεδο. - Η Περισπωμένη ( ͂ ) ήταν ένα μουσικό legato, ένας κυματισμός όπου η φωνή ξεκινούσε από ψηλή νότα και γλιστρούσε προς τα κάτω στην ίδια συλλαβή (γι' αυτό και έμπαινε μόνο σε μακρά φωνήεντα που είχαν τη χρονική διάρκεια να υποστηρίξουν αυτό το ηχητικό κύμα). Για να καταλάβουμε πώς λειτουργούσε η γλώσσα, αρκεί να δούμε τη λέξη που χρησιμοποιούσαν οι ίδιοι οι αρχαίοι για τον τονισμό: "Προσωδία" (από τις λέξεις προς + ᾠδή, που σημαίνει τραγούδι). Για τους αρχαίους Έλληνες, η προσωδία ήταν κυριολεκτικά "το τραγούδι που συνοδεύει τον λόγο". Αυτή η λεκτική μελωδία δεν ήταν ίδια σε όλη την Ελλάδα. Κάθε διάλεκτος είχε τη δική της "παρτιτούρα". Η διάλεκτος των Σπαρτιατών (η Δωρική) ακουγόταν στους υπόλοιπους Έλληνες ως η πιο βαριά και τραχιά. Οι Σπαρτιάτες είχαν την τάση να κρατούν τη φωνή τους χαμηλά και να "σπρώχνουν" τη μουσική τους νότα προς το τέλος της λέξης (π.χ. έλεγαν ανθρώποι αντί για άνθρωποι ή πατερώ̃ν αντί για πατέρων), δίνοντας στην ομιλία τους έναν ρυθμό που έμοιαζε με στρατιωτικό εμβατήριο. Όταν λοιπόν οι λόγιοι μιλούσαν για τους κανόνες της προσωδίας, δεν αναφέρονταν σε ξερούς γραμματικούς κανόνες, αλλά στους κανόνες της λεκτικής μελωδίας. Με τις κατακτήσεις του Μεγάλου Αλεξάνδρου, η Ελληνική έγινε η διεθνής γλώσσα (Lingua Franca δηλαδή). Εκατομμύρια ξένοι έπρεπε να τη μάθουν, αλλά αδυνατούσαν να "τραγουδήσουν" τις λέξεις χωρίς οδηγό. Γύρω στο 200 π.Χ., ο Αριστοφάνης ο Βυζάντιος, διευθυντής της Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας, σχεδίασε για πρώτη φορά αυτές τις "νότες" πάνω στο χαρτί. Στόχος του ήταν να δώσει στους ξένους μια οπτική παρτιτούρα για να μην καταστρέφουν τη μελωδία της γλώσσας, αλλά και να διασώσει την απαγγελία των ομηρικών επών, καθώς η γλώσσα είχε αρχίσει ήδη να χάνει τη μουσικότητά της. Οι Ρωμαίοι αριστοκράτες μάθαιναν τα Ελληνικά ως σύμβολο ανώτερης μόρφωσης. Στη δική τους γλώσσα (τα Λατινικά) δεν είχαν τόνους, καθώς είχαν δυναμικό τόνο. Τι εννοώ; Χτυπούσαν κατά κάποιο τρόπο τη συλλαβή με την ένταση, περίπου όπως κάνουμε και εμείς σήμερα. Για να καταφέρουν να διαβάσουν τα ελληνικά κείμενα, βασίζονταν απόλυτα στην παρτιτούρα των τόνων του Αριστοφάνη. Ωστόσο, η δυσκολία τους να πετύχουν το ελληνικό τόνο ήταν παροιμιώδης, και συχνά οι Έλληνες λόγιοι σχολίαζαν τη "βαριά" λατινική τους προφορά. Κατά τον 9ο αιώνα, οι Βυζαντινοί μοναχοί προχώρησαν στον μεταχαρακτηρισμό, δηλαδή τη μεταφορά όλων των αρχαίων κειμένων από τα κεφαλαία στα μικρά γράμματα (μικρογράμματη γραφή). Αυτό έγινε για λόγους οικονομίας χώρου (η περγαμηνή ήταν πανάκριβη τότε) αλλά και ταχύτητας.Σε αυτή τη φάση, οι τόνοι και τα πνεύματα ενσωματώθηκαν υποχρεωτικά σε κάθε λέξη. Η διαδικασία αυτή οδήγησε σε συχνά λάθη: - Λέξεις που χωρίς τόνους έμοιαζαν ίδιες, αλλά άλλαζαν νόημα ανάλογα με τον τονισμό σαν το παράδειγμα που σας έδωσα στην αρχή, ή σαν το ὅρος = κανόνας / ὄρος = βουνό. Λέξεις δηλαδή που ήταν "Ομόγραφες". - Λόγω της κούρασης από τη συνεχή ανάγνωση των κολλημένων γραμμάτων, οι γραφείς μπέρδευαν γραμμές που τελείωναν με την ίδια λέξη, παραλείποντας ολόκληρες παραγράφους. "Ομοιοτέλευτο" όπως λέει και η ίδια η λέξη! Παρά το γεγονός ότι η ελληνική γλώσσα είχε χάσει τη μουσικότητά της και είχε γίνει "δυναμική" ήδη από την ύστερη αρχαιότητα, το πολυτονικό σύστημα επιβίωσε για πάνω από 1.000 χρόνια. Αυτό συνέβη επειδή η τυπογραφία του 15ου αιώνα αντέγραψε πιστά τα βυζαντινά χειρόγραφα, αλλά και επειδή το πολυτονικό θεωρήθηκε το οπτικό "DNA" της ιστορικής συνέχειας του ελληνισμού. Το σύστημα καταργήθηκε οριστικά τον Ιανουάριο του 1982 με την ψήφιση του μονοτονικού, κυρίως για την απλοποίηση της σχολικής εκπαίδευσης και τις τεχνικές ανάγκες της σύγχρονης τυπογραφίας και των υπολογιστών. ---------------------- Ορμώμενη από τη συζήτηση που συμμετείχα χθες (στην οποία ομολογουμένως πήγα τελείως απροετοίμαστη για το ύφος της και είπα τα "δικά μου" και εντυπωσιάστηκα από τα αρχεία του κ.Κεχρή - συγγνώμη, δεν έχω αναζητήσεις για να τον προσθέσω - και τον μεστό λόγο του διοργανωτή) είπα να σας δώσω σήμερα αυτό το κορυφαίο επίτευγμα εφαρμοσμένης γλωσσολογίας, που θα το χαρακτήριζα ως "κοσμοϊστορική πολιτισμική κιβωτό"... Καλημέρα σε όλους! #Γλωσσολογία #ΑρχαίαΕλλάδα #Πολιτισμός

Εδώ έχουμε μια ενδιαφέρουσα απόδειξη για το τι εντυπώσεις είχαν οι Βυζαντινοί πρόγονοι μας για ζητήματα εθνικότητας και αντιμετώπισης των ξένων. Ο Κεκαυμένος ήταν στην καταγωγή Αρμένιος. Παρόλα αυτά σε όλο του το έργο δεν εξαίρει καθόλου την καταγωγή άλλα ότι είναι Ρωμαίος και προφανώς γράφει μόνο στα ελληνικά. Εδώ σας παραθέτω τι πιστεύει για τους ξένους ο συγκεκριμένος ανώτατος στρατηγός. Τι φανερώνει αυτό για τον τρόπο σκέψης της Αυτοκρατορίας; Μα φυσικά ότι η όσμωση του Χριστιανισμού και της ελληνικής παιδείας δημιούργησε ένα υπόστρωμα εθνικότητας το οποίο όχι μόνο ήταν απαραβίαστο αλλά είχε έντονη δυσανεξία στην αλλοίωση! Βλέπετε η Βυζαντινή Αυτοκρατορία δεν ήταν πολυεθνική αυτοκρατορία! Ενσωμάτωνε κατά καιρούς ξένους. Τα παραδείγματα πολλά: Θεόφοβος (Πέρσης), Συργιάννης (Τούρκος), Κουτλουμούς (Τούρκος), Διγενής (μισός Έλληνας μισός Άραβας), Κεκαυμέκος (Αρμένιος). Όμως όλοι αυτοί δεν «εμπλούτιζαν» την Αυτοκρατορία με νεο πολιτισμό όπως προπαγανδιστικά μας λένε οι σύγχρονοι ινστούκτορες. Εδώ μιλάμε για απόλυτη και ανόθευτη αφομοίωση! Ορίστε τι λέει για τους ξένους ο Κεκαυμένος. Ο τρόπος δόμησης ταυτότητας από τους Βυζαντινούς πρέπει να αποτελεί εγχειρίδιο στον σύγχρονο κόσμο όπου κάποιοι προσπαθούν να δημιουργήσουν ζημιά στον εθνικό κορμό της χώρας. #Βυζάντιο #Εθνικότητα #Ιστορία

«Γνωρίζεις ότι αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα, η αισθητική του είναι του τύπου φέρτο, δώσε, πάρτο, πάρε - δώστο, βούλωστο, συγκάλυψε το, γλείψτο, γλείψε την παντόφλα του εξουσιαστή, αν θέλεις και εσύ να γίνεις παρά-εξουσιαστής ή ημιεξουσιαστής.» Μια συγκλονιστική, θλιβερή, σοκαριστική και απόλυτα αληθινή τοποθέτηση του καθηγητή Γιάννη Ιωαννίδη στην εκπομπή του Γιώργου Σαχίνη "Αντιθέσεις", στο ΚΡΗΤΗ TV: «Αυτοί που ξέρουν κάτι περισσότερο, όσοι γνωρίζουν ακόμα περισσότερο, τόσο η εικόνα που έχουν είναι η εικόνα μιας καταβύθισης. Μια εικόνα μιας χώρας στο περιθώριο της Ευρώπης, η οποία πλέον δεν είναι ευρωπαϊκή, η οποία στις περισσότερες κατατάξεις είναι πιο κοντά ή και πιο κάτω από αφρικανικές χώρες. Μια χώρα στην οποία η δημοκρατία καταβυθίζεται, μια χώρα όπου υπάρχει διαφθορά, η οποία όχι απλώς δεν καταστέλλεται, αλλά ευοδώνεται και πριμοδοτείται και ίσως είναι κρατική πλέον- είναι πλέον ίσως η θεσμική της υπόσταση, η διαφθορά. Μια χώρα η οποία έχει ένα από τα χειρότερα, ίσως το χειρότερο brain drain στον κόσμο. Με μεγάλο σεβασμό προς χιλιάδες Έλληνες επιστήμονες που μεγαλουργούν και άλλους Έλληνες που έχουν εξοριστεί από μόνοι τους ή από τις καταστάσεις στο εξωτερικό, αλλά με τρομερή αμφισβήτηση πάνω στο ερώτημα "γιατί η χώρα σας δεν έχει κάτι να δείξει παραπέρα;" Έχουμε γνωρίσει τόσο σημαντικούς, αξιόλογους Έλληνες, γιατί η χώρα σας είναι σ' αυτή τη μιζέρια, γιατί; Kαι εκεί σε πιάνει ένας φοβερός πόνος, ένα άλγος, μια αίσθηση... γιατί να συμβαίνει αυτό; Και αναζητείς μια ανάσα να πεις ότι η Ελλάδα όχι μόνο σαν μονάδες αλλά σαν σύνολο, έχει κάτι να προσφέρει στον σύγχρονο κόσμο. Η Ελλάδα όχι μόνο σαν παρελθόν, σαν το ένδοξο κλασικό αρχαίο ακόμα και βυζαντινό παρελθόν, αλλά σαν παρόν έχει να προσφέρει κάτι στον σύγχρονο κόσμο. Και αντί αυτού έρχονται στο μυαλό σου αισθητικές μονωδίες απαξίωσης. Γνωρίζεις ότι αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα, η αισθητική του είναι του τύπου φέρτο, δώσε, πάρτο, πάρε δώστο, βούλωστο, συγκάλυψε το, γλείψτο, γλείψε την παντόφλα του εξουσιαστή, αν θέλεις και εσύ να γίνεις παρά-εξουσιαστής ή ημιεξουσιαστής. Και δεν συμβαδίζουν αυτά τα δύο, δεν συμβιβάζονται. Δεν συμβιβάζονται η εικόνα της Ελλάδας, που είναι μία από τις ισχυρές δυνάμεις στην παγκόσμια ιστορία, ο Ελληνισμός ένας φάρος για την ανθρωπότητα, με την εικόνα μιας μίζερης ματαιόδοξης, περιθωριοποιημένης διεφθαρμένης Ελλάδας.» 📍Ο Γιάννης Ιωαννίδης, είναι καθηγητής Παθολογίας, Επιδημιολογίας, Πληθυσμιακής Υγείας και Επιστήμης Δεδομένων, διευθυντής του Κέντρου Καινοτομίας Μετα-έρευνας (METRICS) και κάτοχος της έδρας George E. and Lucy Becker στο πανεπιστήμιο Στάνφορντ. #Ελλάδα #διαφθορά #δημοκρατία

Το Χόλιγουντ γυρίζει ταινίες για τον Αλέξανδρο, τον Λεωνίδα, τον Αχιλλέα, την Τροία. Η αρχαία Ελλάδα πουλάει. Και δικαίως. Κι όμως… η Ρωμανία; Η υπερχιλιόχρονη ελληνόψυχη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία με πρωτεύουσα την Κωνσταντινούπολη; Σχεδόν ανύπαρκτη στη μεγάλη οθόνη. Πού είναι ο Ιουστινιανός και ο Βελισάριος; Πού ο Ηράκλειος, ο Νικηφόρος Φωκάς, ο Τσιμισκής, ο Βασίλειος Β΄; Πού η Άννα Κομνηνή, η Θεοδώρα, το υγρό πυρ, οι πολιορκίες, οι διπλωματικοί θρίαμβοι; Οι Τούρκοι έναν Μωάμεθ έχουν και του έχουν κάνει σειρές. Εμείς έντεκα αιώνες και σχεδόν σιωπή. Δεν λείπει το υλικό. Δεν λείπουν οι ήρωες. Λείπει η προβολή. Ίσως γιατί μια ειλικρινής αφήγηση θα έδειχνε τη Δ΄ Σταυροφορία του 1204: τη μεγαλύτερη λεηλασία της μεσαιωνικής Ευρώπης, ναούς και βιβλιοθήκες να λεηλατούνται, πολιτισμό να μεταφέρεται στη Δύση με τη βία. Ίσως γιατί θα έδειχνε ότι η Ρωμανία κράτησε ζωντανή την ελληνική παιδεία και ότι οι Βυζαντινοί λόγιοι μετά το 1453 τροφοδότησαν την Αναγέννηση. Ίσως γιατί θα θύμιζε ότι μέχρι τον 10ο αιώνα η Δύση δεν ήξερε καν τι είναι πηρούνι, μέχρι να φτάσει εκεί η Θεοφανώ. Και οι επικές μάχες των Ισαύρων το 717-718; Μπροστά τους το Πουατιέ μοιάζει παιδικό πάρτι. Η σημασία τους για τον δυτικό πολιτισμό είναι εφάμιλλη της Σαλαμίνας και του Μαραθώνα. Από το 1977 και τη σειρά «Πορφύρα και Αίμα» δεν έχουμε ξαναδεί μεγάλη ελληνική παραγωγή αντάξια αυτής της ιστορίας. Το πρόβλημα δεν είναι μόνο τι κάνουν οι άλλοι. Είναι τι δεν κάνουμε εμείς. Ένας λαός που δεν αφηγείται την ιστορία του, αφήνει άλλους να την ξεχάσουν ή να την παραμορφώσουν. #Βυζάντιο #Ιστορία #ΕλληνικήΚουλτούρα

Κάθε φορά που οι γείτονες θα σας εμφανίζουν ψευδογενετιστές και ψευδομελέτες εσείς θα τους εμφανίζεται αυτή που είναι η επίσημη και πιο έγκυρη έρευνα και η οποία ξεκαθάρισε το τοπίο για το DNA της Τουρκίας... Δημοσιεύτηκε το 2021 στο κορυφαίο αμερικανικό επιστημονικό περιοδικό PNAS (Proceedings of the National Academy of Sciences) με τον τίτλο: "The Genetic Structure of the Turkish Population" (Η Γενετική Δομή του Τουρκικού Πληθυσμού). Πρόκειται για την πρώτη και μεγαλύτερη έρευνα στην ιστορία, όπου επιστήμονες από διεθνή πανεπιστήμια (μαζί με το Πανεπιστήμιο Bilkent της Άγκυρας) ανέλυσαν το πλήρες γονιδίωμα από 3.362 πολίτες και από τις 81 επαρχίες της Τουρκίας, κάνοντας σύγκριση με δεκάδες άλλους πληθυσμούς. Σας δίνω τα 4 Κύρια Συμπεράσματα της Έρευνας: - Γενετική συνέχεια με την Αρχαία Ανατολία (~85%-90%): Το DNA των σημερινών κατοίκων της Τουρκίας δείχνει ότι είναι η άμεση συνέχεια των πληθυσμών που ζούσαν εκεί εδώ και χιλιάδες χρόνια. Υπάρχει τεράστια γενετική ταύτιση με τους αρχαίους πληθυσμούς της Ανατολίας (Χετταίους, Φρύγες), τους Βυζαντινούς/Ρωμιούς, τους Αρμένιους και τους λαούς του Καυκάσου. - Ελάχιστη συνεισφορά από την Κεντρική Ασία (~9%-13%): Η γενετική συνεισφορά των νομαδικών τουρκικών φύλων που ήρθαν από τη Μογγολία και τη Σιβηρία τον 11ο αιώνα, κυμαίνεται κατά μέσο όρο μόλις στο 9% με 13%. Αυτό σημαίνει ότι η συντριπτική πλειοψηφία των σημερινών Τούρκων είναι στην πραγματικότητα εξισλαμισμένοι γηγενείς πληθυσμοί και όχι Ασιάτες. - Υψηλή συγγένεια με τη Νότια Ευρώπη και τα Βαλκάνια: Λόγω της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και των ανταλλαγών πληθυσμών, το DNA των Τούρκων (ειδικά στη δυτική Τουρκία και την Ανατολική Θράκη) παρουσιάζει πολύ στενή γενετική συγγένεια με τους κατοίκους της Ελλάδας, της Βουλγαρίας και της Ιταλίας. - Δεν υπάρχει "Τουρκικό Γονίδιο": Η έρευνα απέδειξε ότι η Τουρκία είναι ένα γενετικό μωσαϊκό. Οι άνθρωποι εκεί είναι ενωμένοι λόγω κοινής γλώσσας και κουλτούρας, αλλά γενετικά είναι Μεσογειακοί και Ανατολίτες. Και για να μη σας πουν άρες μάρες κουκουνάρες, ας τα μεταφράσουμε και ιστορικά : Όταν οι Τούρκοι κατέλαβαν την Μικρά Ασία, δεν εξόντωσαν τα εκατομμύρια των ντόπιων (Ελλήνων, Αρμενίων κλπ.) για να τους αντικαταστήσουν, διότι οι ίδιοι ήταν μερικές δεκάδες χιλιάδες πολεμιστές. Αυτό που συνέβη ανά τους αιώνες ήταν ένας μαζικός πολιτισμικός και θρησκευτικός εξισλαμισμός. Οι ντόπιοι άλλαξαν θρησκεία και γλώσσα για να γλυτώσουν τους φόρους και τις διώξεις, αλλά το DNA τους παρέμεινε το ίδιο. Η ειρηνική ή αναγκαστική αφομοίωση και οι εξισλαμισμοί αφορούν κυρίως τους πρώτους αιώνες της οθωμανικής κυριαρχίας (11ος - 18ος αιώνας). Όταν όμως η Οθωμανική Αυτοκρατορία άρχισε να καταρρέει και γεννήθηκε ο σκληρός τουρκικός εθνικισμός (Νεότουρκοι και Κεμάλ), η στρατηγική άλλαξε ριζικά.Από την αφομοίωση, πέρασαν στην προμελετημένη φυσική εξόντωση με σκοπό τη δημιουργία ενός "καθαρού" τουρκικού κράτους: - Η Γενοκτονία των Αρμενίων (1915): 1,5 εκατομμύριο Αρμένιοι σφαγιάστηκαν ή πέθαναν σε πορείες θανάτου στην έρημο. - Η Γενοκτονία των Ελλήνων (Πόντος και Μικρά Ασία, 1914-1923): Πάνω από 350.000 Έλληνες του Πόντου και εκατοντάδες χιλιάδες άλλοι στη Μικρά Ασία και την Ανατολική Θράκη εξοντώθηκαν συστηματικά μέσω σφαγών και των διαβόητων "ταγμάτων εργασίας". - Η Γενοκτονία των Ασσυρίων: Εκατοντάδες χιλιάδες χριστιανοί Ασσύριοι σφαγιάστηκαν την ίδια περίοδο. Το γεγονός ότι το DNA των σημερινών Τούρκων παραμένει ~90% ντόπιο ανατολιακό, δεν αναιρεί τις γενοκτονίες, αλλά τις εξηγεί θα έλεγα με έναν ανατριχιαστικό τρόπο: - Κατά τη διάρκεια των σφαγών των Αρμενίων και των Ελλήνων, εκατοντάδες χιλιάδες χριστιανικά ορφανά παιδιά και νεαρές γυναίκες ενσωματώθηκαν με το ζόρι σε τουρκικές οικογένειες, εξισλαμίστηκαν και μεγάλωσαν ως Τούρκοι. Το γονίδιό τους πέρασε στις επόμενες γενιές της Τουρκίας. - Ολόκληρα χωριά άλλαξαν επιφανειακά πίστη για να γλυτώσουν τη σφαγή και την απέλαση, παραμένοντας κρυφά πιστά στις ρίζες τους, αλλά οι απόγονοί τους σήμερα δηλώνονται ως Τούρκοι. Επομένως, το υψηλό ποσοστό ντόπιου DNA στην Τουρκία δεν είναι ένδειξη "ειρηνικής συνύπαρξης" (που συχνά μας λένε και υπερηφανεύονται κιόλας) αλλά το ζωντανό αποτύπωμα των θυμάτων που αφομοιώθηκαν βίαια, τη στιγμή που τα αδέλφια τους και οι γονείς τους σφαγιάζονταν στις γενοκτονίες... Και πάλι την καλημέρα μου! #DNA #TurkishHistory #Genetics

Ο παπάς Διονύσιος Ταμπάκης από το Ναύπλιο, που συνδυάζει βυζαντινούς ύμνους με πειραματική ροκ μουσική στο άλμπουμ του Paradise Metal, έχει κλέψει την προσοχή του κοινού και των New York Times, φτάνοντας στην κορυφή των πιο διαβασμένων άρθρων της ημέρας και προγραμματίζοντας συναυλίες στις ΗΠΑ. #παπάς #Ναύπλιο #viral

Η Κύπρος αναδείχθηκε σε καταφύγιο για τους Βυζαντινούς πρόσφυγες μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1453, με καθοριστικό ρόλο της βασίλισσας Ελένης Παλαιολογίνας, η οποία προώθησε την ορθόδοξη παράδοση και ενίσχυσε την ελληνική παρουσία στο νησί. #Βυζαντινοί #Κύπρος #Παλαιολογίνα