Search

Σήμερα ο γιος μου ο Αναστάσιος/Αλκαίος ξεκινάει την πρώτη Γυμνασίου. Γεννήθηκε τις τελευταίες μέρες της προηγούμενης μου θητείας στο Υπουργείο Υγείας και σήμερα του ευχήθηκα καλή σχολική χρονιά στο Γυμνάσιο. Απίστευτο το πόσο γρήγορα περνάει ο χρόνος. Καλή σχολική χρονιά σε όλα τα παιδιά μας! Να έχουν πάντα Υγεία! #ΚαλήΣχολικήΧρονιά #Γυμνάσιο #Υγεία

Ο κ. Καραγκούνης @k_karagounis είναι ήρωας! Δεν τον αφήνουν να μιλήσει κ α θ ό λ ο υ! Απίστευτο. Τον διακόπτουν όλοι. ΚΑΙ οι δημοσιογράφοι! Πόση υπομονή έχει.. Τον χωρίζει απύθμενο χάος θεσμικότητας, πολιτισμού, σοβαρότητας & άρτιας ενημέρωσης, από τους υπόλοιπους λαϊκιστές & αδιανόητους πολιτικούς ψεύτες του πάνελ. Μιλάμε για χάλια αδιανόητα η Αντιπολίτευση της χώρας. Πλήρης έκπτωση της πολιτικής. Κανονική κατάντια. Πόσο θλιβερό, τόσο μα τόσο χαμηλό επίπεδο, συλλήβδην η Αντιπολίτευση. Αγενέστατοι όλοι, προπαγανδιστές ελεεινοί, παντελώς άσχετοι, με "τσιτάτα" καφενείου & ψευτοκουλτούρα, παντελώς ανίκανοι για διάλογο, εντελώς εκτός πραγματικότητας με εκθέσεις ιδεών Α Γυμνασίου..Θ λ ί ψ η! Ντρέπομαι πραγματικά. Απομακρύνουν τον κόσμο από την πολιτική όλοι αυτοί & τα χάλια που έχουν. Μιλάει ο άνθρωπος για πολιτική στρατηγική, για οικονομία, για επίσημα στοιχεία & του μιλάνε οι άλλοι για..σουβλάκια! Ναι, καλά το διαβάσατε: για σουβλάκια.. Αν είναι δυνατόν! Τι ζούμε; Γιατί; Ήρωας υπομονής & συγκρότησης ο κ. Κραγκούνης, επαναλαμβάνω. Τον έχω θαυμάσει ειλικρινά! Αγαπημένοι μου Αιτωλοακαρνάνες, διαμάντι ο άνθρωπος! Πρώτος σε ψήφους πρέπει να βγει το 27. Η ΜΟΝΗ σοβαρή παράταξη ΕΙΝΑΙ η Νέα Δημοκρατία @neademokratia ΟΛΟΙ οι υπόλοιποι είναι ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ ΑΣΧΕΤΟΙ. Ε π ι κ ί ν δ υ ν ο ι.- #MegaliEikona #με_τον_κυριακο #ΝεαΔημοκρατια #Νεα_Δημοκρατια #Μητσοτακης #ΝεαΔημοκρατια #πολιτική #Καραγκούνης

Λοιπόν, θα σας γράψω πώς αγάπησα τα μαθηματικά. Στην Α΄ Γυμνασίου είχα μια καθηγήτρια με την οποία δεν είχα καθόλου χημεία. Δεν την παρακολουθούσα, δεν με ενδιέφερε ιδιαίτερα το μάθημα και κάπως έτσι τελείωσε η χρονιά. Στη Β΄ Γυμνασίου όμως συνάντησα έναν μαθηματικό που λεγόταν Σωκράτης Γκράτσος. Βλέπετε τι σημαίνει να είναι κάποιος πραγματικά καλός στη δουλειά του; Έχουν περάσει 35 χρόνια και θυμάμαι ακόμη το όνομά του. Μπαίνει λοιπόν ο Γκράτσος στην τάξη και στο πρώτο μάθημα δεν κάνει μαθηματικά. Θέλει πρώτα να γνωρίσει τα παιδιά. Να καταλάβει το επίπεδό τους, τι δυσκολίες έχουν, τι τα φοβίζει στο μάθημα, αν αγαπούν τα μαθηματικά, αν τα μισούν, αν τα βαριούνται και κυρίως γιατί. Αυτό ήταν το πρώτο μάθημα του Σωκράτη. Στο δεύτερο, πάλι δεν ξεκίνησε κανονικό μάθημα. Μας εξήγησε πώς θα μας διδάξει. Τότε, το 1991, ακούσαμε για πρώτη φορά και για την Ελληνική Μαθηματική Εταιρεία. Και μας είπε κάτι πολύ απλό: "Παιδιά, εγώ θα σας τα κάνω πολύ εύκολα. Αλλά πρέπει να με βοηθήσετε κι εσείς." Πρώτα θα μας μάθαινε πώς να διαβάζουμε. Διάβασε τη θεωρία. Κατανόησε πλήρως τις εφαρμογές. Μετά πήγαινε στις ασκήσεις. Αν δεν μπορείς να λύσεις μια άσκηση, κοίτα την απάντηση και προσπάθησε μόνος σου να βρεις τον δρόμο που οδηγεί εκεί. Αν πάλι δεν μπορείς, τότε πήγαινε στο λυσάρι και δες τη λύση. Αλλά το λυσάρι ήταν η τελευταία λύση. Έπρεπε πρώτα να έχεις κάνει ό,τι μπορούσες μόνος σου. Κάθε Σαββατοκύριακο μας έδινε ένα μονόφυλλο με ασκήσεις και τη Δευτέρα τις λύναμε όλοι μαζί. Και το καταπληκτικό ήταν ότι η φωτοτυπία αυτή είχε δομή. Σε προκαλούσε να ασχοληθείς μαζί της. Σε κάθε άσκηση είχε παρατηρήσεις. Είχε προβλέψει πού πιθανότατα θα κολλούσες και σε παρέπεμπε σε συγκεκριμένο σημείο του βιβλίου για να ξαναδιαβάσεις αυτό που σου έλειπε και να μπορέσεις να συνεχίσεις. Δεν σου έδινε απλώς ασκήσεις. Σου μάθαινε πώς να σκέφτεσαι όταν δεν ξέρεις τι να κάνεις. Μας παρότρυνε επίσης να αγοράζουμε και να διαβάζουμε τις εκδόσεις της Ελληνικής Μαθηματικής Εταιρείας. Είχε μάλιστα κατασκευάσει μόνος του έναν τεράστιο ξύλινο πίνακα με αριθμημένους άξονες xx' και yy' , για να μας εξηγεί γραφικές παραστάσεις, καμπύλες και ό,τι άλλο χρειαζόταν. Και όλα αυτά τα έκανε ένας δημόσιος υπάλληλος. Ένας από αυτούς τους "τεμπεληχανάδες", όπως τόσο εύκολα συνηθίζει να χαρακτηρίζει συλλήβδην ο μέσος Έλληνας τους ανθρώπους του Δημοσίου. Η ουσία όμως είναι μία: Ο Σωκράτης Γκράτσος κατάφερε ένας άνθρωπος 49 ετών σήμερα να θυμάται ακόμη το όνομά του, 35 χρόνια αργότερα, επειδή κάποτε του έμαθε να αγαπά τα μαθηματικά. Και δεν ήμουν ο μόνος. Στην Α΄ Λυκείου, στο ΕΠΛ Ηλιούπολης, είχα κάποιο μαθηματικό που σε ένα διάλειμμα, μάζεψε πέντε μαθητές από την τάξη και ρώτησε τι κοινό είχαν μεταξύ τους στα μαθηματικά. Και οι πέντε είχαμε υπάρξει μαθητές του Σωκράτη Γκράτσου. Αυτό, για μένα, είναι εκπαιδευτικός. Και ίσως αυτό να είναι και το σημαντικότερο πράγμα που μπορεί να αφήσει πίσω του ένας καθηγητής. Να ξεχάσεις κάποτε τις ασκήσεις που σου έμαθε, αλλά να μην ξεχάσεις ποτέ ότι εκείνος σε έκανε να θέλεις να τις λύσεις. #Μαθηματικά #Εκπαίδευση #Διδασκαλία

Είπα σήμερα να σας χαιρετήσω με αυτό εδώ (αν και αύριο το καλό μήνα θα σας το πω) και να σας αφήσω στην ησυχία σας για λίγες μέρες... Με αφορμή λοιπόν τις επίσημες ανακοινώσεις για την αποκάλυψη του ψηφιδωτού με τη μορφή του Ιππόκαμπου στην αρχαία πόλη των Τραλλέων, είναι αναγκαίο να κατατεθεί μια σοβαρή τεχνοτροπική ένσταση απέναντι στην απλοποιημένη χρονολόγηση της "Ρωμαϊκής Περιόδου 2.000 ετών" που δόθηκε στη δημοσιότητα. Από χθες παρατηρώ την εικόνα και μετά από προσεκτική εξέταση των στοιχείων του ευρήματος (των ορατών φυσικά) διακρίνω μια πολύ παλαιότερη και βαθύτερη ιστορική συνέχεια, η οποία φαίνεται να υποβαθμίζεται στις επίσημες αναφορές για λόγους ίσως σκοπιμότητας (μας έχουν συνηθίσει να αποφεύγουν το όνομα ελληνικό), ίσως πάλι και ακαδημαϊκής "ασφάλειας" (για να είμαι δίκαιη). Η μορφή του Ιππόκαμπου παρουσιάζει εξαιρετικά ομαλές χρωματικές μεταβάσεις με τη χρήση λεπτών ψηφίδων σε διαδοχικούς τόνους. Η τεχνική αυτή αποτελεί το σήμα κατατεθέν της Ύστερης Ελληνιστικής Ζωγραφικής Παράδοσης (2ος - 1ος αιώνας π.Χ. δηλαδή). Αν ανατρέξουμε στις αναφορές των ειδικών του υποκλάδου διαβάζουμε : "Η προσπάθεια απόδοσης ρεαλιστικού βάθους και τρισδιάστατου όγκου"... Κάτι που βλέπουμε εδώ και που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τη μεταγενέστερη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορική απλοποίηση, όπου οι σκιές έγιναν σκληρές, γραμμικές και σχηματικές. Το κεφάλι του αλόγου στο ψηφιδωτό διατηρεί μια έντονη ανατομική πιστότητα, ευγένεια στη στάση του λαιμού και εκφραστική δυναμική. Η "εικονογραφία" αυτή παραπέμπει άμεσα στα κλασικά ελληνικά πρότυπα και στις αλεξανδρινές/αιγυπτιακές επιρροές του θαλάσσιου θιάσου του Ποσειδώνα. Δεν φέρει τα τυποποιημένα, "βαριά" και γεωμετρικά χαρακτηριστικά της δυτικής ρωμαϊκής τέχνης, μαρτυρώντας ότι το έργο εκτελέστηκε από τεχνίτες με βαθιά γνώση της παλαιάς ελληνικής σχολής. Βεβαίως δεν γνωρίζουμε αν υπάρχει συνοδευτική γραφής ή επεξηγηματική επιγραφή γύρω από τις μορφές. Δεν αναναφέρουν κάτι. Μακάρι γιατί αυτό αποτελεί τον μοναδικό ασφαλή οδηγό ταυτοποίησης. Οι Τράλλεις υπήρξαν μία από τις σημαντικότερες και πλουσιότερες πόλεις του Βασιλείου της Λυδίας (εποχή Κροίσου) και της Ελληνιστικής περιόδου, πριν την ισοπεδώσει ο σεισμός του 26 π.Χ. Η καλλιτεχνική ταυτότητα του δαπέδου δείχνει ότι το ψηφιδωτό αυτό είτε διασώθηκε αυτούσιο από ένα παλαιότερο ελληνιστικό/λυδικό υπόστρωμα του κτιρίου, είτε κατασκευάστηκε αμέσως μετά την ανοικοδόμηση από τον Αύγουστο, μεταφέροντας αυτούσια την παλαιότερη παράδοση. Με λίγα λόγια : Οι αρχαιολογικές χρονολογίες δεν μπορούν να βγαίνουν "στον αέρα" με βάση μόνο την κύρια ρωμαϊκή φάση ενός συγκροτήματος Λουτρού-Γυμνασίου. Η στυλιστική ανάλυση των ψηφίδων, των σκιών και της εικονογραφίας δείχνει ότι το εύρημα των Τραλλέων είναι καλλιτεχνικά παλαιότερο από αυτό που παρουσιάζεται κατά την άποψή μου. Η επιστημονική αλήθεια οφείλει να αναδεικνύεται ολόκληρη, μακριά από κρατικά φίλτρα και επικοινωνιακές απλουστεύσεις. Την καλημέρα μου σε όλους και τα φιλιά μου γιατί είμαι χαλαρή σήμερα! #Αρχαιολογία #Τέχνη #Ιστορία

Το λυκόφως είχε απλωθεί πάνω από τα ανάκτορα των Σουσών. Ο Αλέξανδρος στεκόταν στον εξώστη, παρατηρώντας το μεγάλο πεδίο έξω από τα τείχη. Εκεί, χιλιάδες άνδρες, Μακεδόνες της φάλαγγας, Θεσσαλοί ιππείς και Αθηναίοι οπλίτες, είχαν αφήσει στην άκρη τις πανοπλίες τους. Στεκόταν ο ένας δίπλα στον άλλο, εντελώς γυμνοί, με το δέρμα τους να λάμπει από το λάδι που άπλωναν με ευλάβεια οι αλείπτες. Δεν υπήρχαν πια στρατηγοί και στρατιώτες. Μέσα στο σκάμμα της πάλης, η γύμνια τους είχε κάνει όλους ίσους. Ήταν η ιερή ώρα της πατρίδας, ένα ζωντανό κομμάτι Ελλάδας στην καρδιά της Ασίας. Δίπλα στον βασιλιά, ο Ηφαιστίων παρακολουθούσε τη σιωπή του. "Σκέφτεσαι τον Διώξιππο;" ρώτησε χαμηλόφωνα. Ο Αλέξανδρος δεν γύρισε το βλέμμα. "Όχι", απάντησε κοφτά. "Σκέφτομαι την ψευδαίσθηση της Ολυμπίας. Οι Έλληνες πίσω στην πατρίδα στεφανώνουν άνδρες που ξοδεύουν τη ζωή τους για να μάθουν να λυγίζουν ένα γόνατο σε ένα τετράγωνο σκάμμα. Ο επαγγελματίας αθλητής τρέφεται για να επιδεικνύεται. Ο στρατιώτης μου ασκείται για να επιβιώσει." "Και όμως, τους επιτρέπεις να τελούν αυτό το τελετουργικό κάθε φορά που σταματάμε", παρατήρησε ο Ηφαιστίων, δείχνοντας τους άνδρες που καθάριζαν τον ιδρώτα και τη σκόνη με τις στλεγγίδες τους. Ο Αλέξανδρος χαμογέλασε, και στα μάτια του άστραψε εκείνη η γνώριμη, κοφτερή διάνοια. "Τους το επιτρέπω γιατί η γύμνια και το λάδι τους θυμίζουν ποιοι είναι. Τους κρατάει Έλληνες. Όταν βγάζουν τα ρούχα τους, νιώθουν ελεύθεροι πολίτες, όχι ξένοι σε μια εχθρική γη. Είναι η βαλβίδα αποσυμπίεσής τους. Αλλά κοίταξε καλά..." Ο Αλέξανδρος έδειξε με το χέρι του τις πανοπλίες και τα όπλα, που ήταν παραταγμένα με απόλυτη γεωμετρική ακρίβεια σε μια μεγάλη γραμμή, λίγα μόλις βήματα πίσω από τους γυμνούς αθλητές. "Έχω δώσει απαράβατη εντολή", συνέχισε ο Αλέξανδρος, και η φωνή του έγινε σοβαρή. "Οι θώρακες, τα κράνη και οι σάρισες δεν μένουν ποτέ πίσω στις σκηνές. Τοποθετούνται πάντα στην άκρη του σκάμματος, σε απόσταση αναπνοής. Θέλω, την ώρα που παλεύουν γυμνοί και νιώθουν αθλητές, το βλέμμα τους να πέφτει συνεχώς πάνω στο σίδερο. Να μην ξεχνούν ούτε δευτερόλεπτο ότι η ελευθερία της παλαιστράς υπάρχει μόνο επειδή την προστατεύει το δόρυ τους." Κατέβασε το χέρι του και κοίταξε τον φίλο του. "Ο Φίλιππος, ο πατέρας μου, αγόραζε άλογα για να κερδίζει τίτλους στην Ολυμπία. Εγώ δεν χρειάζομαι τίτλους. Παίρνω αυτό το τελετουργικό που οι Έλληνες έχουν στο αίμα τους ως πολίτες-στρατιώτες, τους αφήνω να το ζήσουν, αλλά τους κρατώ δεμένους με το ατσάλι. Μόλις ο ήλιος πέσει, η εντολή αλλάζει. Το λάδι ξύνεται, οι θώρακες κουμπώνουν, και οι αθλητές γίνονται πάλι η πιο φονική μηχανή του κόσμου. Δεν τους έχω να αθλούνται για το στεφάνι, Ηφαιστίωνα. Τους έχω να αθλούνται για τη μάχη. Όταν τους βάζω να τρέχουν δύο στάδια με την πλήρη εξάρτυση, δεν με νοιάζει ποιος θα πάρει το χρυσό κύπελλο. Με νοιάζει να ξέρω ποιος μπορεί να εφορμήσει στους λόφους των Γαυγαμήλων χωρίς να του κοπεί η ανάσα. Όταν παλεύουν στην άμμο, μαθαίνουν να κρατούν την ισορροπία τους όταν το έδαφος θα γλιστράει από το αίμα." ------------------------ Αυτό που ο Αλέξανδρος γνώριζε καλά (και αυτό που η ιστορία επιβεβαιώνει) ήταν η μοναδική ιδιαιτερότητα του αρχαιοελληνικού κόσμου. Στις πόλεις-κράτη, ο αθλητισμός δεν ήταν ένα χόμπι για λίγους ούτε μια απλή διασκέδαση (τα έχουμε πει πολλές φορές αυτά). Ήταν η ίδια η βάση της επιβίωσης της πόλης.Δεν υπήρχαν μόνιμοι, επαγγελματικοί στρατοί (με εξαίρεση τη Σπάρτη). Ο κάθε ελεύθερος πολίτης ήταν, εξ ορισμού, στρατιώτης. Η φυσική κατάσταση ήταν πολιτικό και στρατιωτικό καθήκον. Ένας σώματικά αδύναμος πολίτης ήταν βάρος για τη φάλαγγα της πόλης του. Για τους Έλληνες, η δημόσια γύμνωση κατά την άσκηση ήταν το απόλυτο σύμβολο του πολιτισμού τους, κάτι που τους ξεχώριζε από τους "βαρβάρους".Οι Πέρσες και οι άλλοι ανατολικοί λαοί θεωρούσαν τη δημόσια γύμνωση ντροπή και ταπείνωση.Αντίθετα, για έναν Έλληνα, το να βγάλει τα ρούχα του και να αλειφτεί με λάδι σήμαινε: "Είμαι ελεύθερος πολίτης, είμαι πολιτισμένος, είμαι Έλληνας". Ήταν ένα τελετουργικό που τους θύμιζε ποιοι είναι, χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από την πατρίδα τους. Το λάδι δεν ήταν ένα απλό λιπαντικό. Η επάλειψη (που γινόταν από ειδικούς, τους αλείπτες- Ελαιοθεσία) είχε σχεδόν θρησκευτικό χαρακτήρα.Πριν από τους αγώνες, το λάδι ζέσταινε τους μυς και προστάτευε το δέρμα από τον καυτό ήλιο, τη σκόνη και τις αμμοθύελλες της ερήμου.Μετά τον αγώνα, χρησιμοποιούσαν ένα ειδικό μεταλλικό εργαλείο, τη στλεγγίδα, για να ξύσουν από το σώμα τους το μείγμα λαδιού, ιδρώτα και σκόνης. Αυτή ακριβώς την εγγενή κουλτούρα εκμεταλλεύτηκε ο Μέγας Αλέξανδρος. Δεν χρειάστηκε να διδάξει στους άνδρες του πώς να αγαπούν τη σωματική άσκηση. Την είχαν στο αίμα τους από παιδιά. Αυτό που έκανε ήταν να πάρει αυτή την καθημερινή συνήθεια της παλαίστρας και να της δώσει στρατιωτική κατεύθυνση, μετατρέποντας τους αγώνες σε μια διαρκή, ζωντανή προσομοίωση πολέμου. Στην πράξη δηλαδή, χρησιμοποιούσε τον αθλητισμό όχι ως μέσο ψυχαγωγίας, αλλά ως ένα σκληρό, εφαρμοσμένο εργαλείο στρατιωτικής εκπαίδευσης και ψυχολογικής τόνωσης. Αντί για τα κλασικά αγωνίσματα των Ολυμπιακών, οργάνωνε δραστηριότητες που προσομοίωναν τις συνθήκες της μάχης. Κατά τη διάρκεια των μεγάλων παύσεων της εκστρατείας διοργάνωνε αγώνες με μεγάλα χρηματικά έπαθλα, οι οποίοι περιλάμβαναν: - Αγώνες Δρόμου με Πλήρη Εξάρτυση: Οι στρατιώτες έτρεχαν μεγάλες αποστάσεις φορώντας την πανοπλία τους, το κράνος και κρατώντας την ασπίδα και τη σάρισα. - Αγώνες Ακοντισμού και Τοξοβολίας: Αντί για στόχους σε γήπεδο, οι στρατιώτες εκπαιδεύονταν σε ταχύτητα και ακρίβεια υπό πίεση, προσομοιώνοντας την αντιμετώπιση του εχθρικού ιππικού. - Εικονικές Μάχες: Οργάνωνε ολόκληρα τμήματα στρατού να "πολεμούν" μεταξύ τους με ξύλινα όπλα για να δοκιμάσει νέους σχηματισμούς, αυτό που λέμε "τακτική". Ο Αλέξανδρος είχε δημιουργήσει ένα σώμα ελίτ αγγελιαφόρων και ανιχνευτών, τους Ημεροδρόμους.Η εκπαίδευσή τους βασιζόταν σε υπερ-αποστάσεις αντοχής.Ήταν ικανοί να τρέχουν επί μέρες σε ανώμαλο έδαφος, κάτω από τον καυτό ήλιο ή το ψύχος, μεταφέροντας κρίσιμες στρατιωτικές πληροφορίες.Η φυσική τους κατάσταση ξεπερνούσε αυτή των περισσότερων Ολυμπιονικών της εποχής. Στην Ασία, ο Αλέξανδρος και οι αξιωματικοί του μετέτρεψαν το κυνήγι σε ελίτ αθλητική δραστηριότητα.Κυνηγούσαν λιοντάρια, αρκούδες και πάνθηρες στις περσικές βασιλικές προστατευόμενες περιοχές (παραδείσους).Το κυνήγι αυτό γινόταν σώμα με σώμα, με δόρατα και τόξα.Απαιτούσε την ίδια ψυχραιμία, στρατηγική και σωματική δύναμη που χρειαζόταν ένας στρατιώτης όταν αντιμετώπιζε τον εχθρό στο πεδίο της μάχης. Όσο για τον ίδιο...δεν υπάρχει καμία ιστορική καταγραφή που να δείχνει τον Αλέξανδρο να κάνει την κλασική, καθημερινή προπόνηση ενός αθλητή της εποχής. Δεν τον φανταζόμαστε να κάνει διατάσεις ή να παλεύει στην άμμο της παλαίστρας για να κρατηθεί σε φόρμα. Ωστόσο, η ίδια η καθημερινότητά του ήταν μια ακραία αθλητική δοκιμασία. Ο Αλέξανδρος αθλείτο μέσα από την πράξη: - Κυνηγούσε λιοντάρια και άγρια θηρία στην Ασία πεζός ή έφιππος, μια δραστηριότητα που απαιτούσε εκρηκτική δύναμη, αντανακλαστικά και τεράστια αντοχή. - Περπατούσε χιλιόμετρα δίπλα στους στρατιώτες του κάτω από τον ήλιο, φορούσε τη βαριά πανοπλία του για ώρες και πολεμούσε στην πρώτη γραμμή, δεχόμενος επανειλημμένα σοβαρά τραύματα. -Η καθοδήγηση του Βουκεφάλα και η διοίκηση του ιππικού των Εταίρων μέσα στη χαώδη σύγχυση της μάχης απαιτούσε κορυφαία φυσική κατάσταση. Δεν χρειαζόταν το γυμνάσιο, γιατί η ίδια του η ζωή ήταν ένας συνεχής, θανάσιμος αγώνας. Αντιλαμβανόταν το σώμα του όπως και τον στρατό του: ως ένα τέλεια κουρδισμένο εργαλείο που σκοπό δεν είχε να κερδίσει το χειροκρότημα στην Ολυμπία, αλλά να υποτάξει τον γνωστό κόσμο! Καλημέρα σε όλους! Λίγο μεγάλο για πρωινό ξύπνημα, αλλά σκεφτείτε μόνο ότι εγώ ακόμη δεν έχω κοιμηθεί😊 #Αλέξανδρος #ΑρχαίαΕλλάδα #Αθλητισμός

📌Το βίντεο είναι αριστούργημα πολιτικής υποκριτικής σε 28 δευτερόλεπτα. Κοπέλα που (υποτίθεται) πήγαινε σε συγκεκριμένο λύκειο, παραπονιέται στον Τσίπρα ότι το σχολείο της δεν έχει τουαλέτες, δεν έχει θέρμανση, "είναι έτοιμο να πέσει" και τα βιβλία ήρθαν μετά από δύο μήνες. Και μετά, με το πιο αθώο ύφος του κόσμου: "Εγώ όταν ήμουν στο γυμνάσιο, είχα βιβλία από την πρώτη μέρα γιατί ήσασταν εσείς". Μια στιγμή. Από το γυμνάσιο στο λύκειο πόσα χρόνια χρειάζονται; Τρία. Το πολύ τέσσερα αν έχεις μείνει και καμιά χρονιά. Δηλαδή η κοπέλα που πάει τώρα στο λύκειο (πετάγεται και η άλλη να τονίσει, ΕΠΑΛ) ήταν γυμνάσιο την εποχή Τσίπρα, και τώρα θυμάται με νοσταλγία τις τουαλέτες και τα βιβλία της πρώτης μέρας. Ή είμαστε μπροστά σε κλασική περίπτωση αιώνιας αριστερής μαθήτριας που δεν μεγαλώνει ποτέ, ή απλά δεν ξέρουν ούτε να στήνουν βίντεο. Επιλέγω το δεύτερο. Είναι πιο ρεαλιστικό. 🎪🥳😎😂😂 #Πολιτική #Εκπαίδευση #Υποκρισία

Κοπέλα πλησιάζει τον Τσίπρα και του λέει ότι φέτος τελείωσε το λύκειο και οι ελλείψεις στο σχολείο ήταν φοβερές και τρομερές. Σε αντίθεση, ισχυρίζεται ότι όταν πήγαινε γυμνάσιο επί ΣΥΡΙΖΑ είχε τα πάντα. Εν τω μεταξύ έχουμε 7 χρόνια ΝΔ. The math isn’t mathing. https://t.co/BP5HK6uZPZ #Παιδεία #ΣΥΡΙΖΑ #ΝΔ

🔴Γκότσε Ντέλτσεφ: ο αρχικομιτατζής που τον τιμούν Βούλγαροι και Σκοπιανοί εθνικιστές, αλλά και «Έλληνες» διεθνιστές (κομμουνιστές). 🔴Σε μια άκρως προκλητική ενέργεια, προχώρησαν προχθές Βούλγαροι εθνικιστές, δήθεν τουρίστες. Πιο συγκεκριμένα, πήγαν στο εγκαταλελειμμένο χωριό Καρυές, του νομού Σερρών και τοποθέτησαν μαρμάρινη αναθηματική πλάκα στη μνήμη του αρχικομιτατζή Γκότσε Ντέλτσεφ. 🔴Η πλάκα, στην οποία απεικονίζεται η μορφή του αρχικομιτατζή, αναγράφει: «Γκότσε Ντέλτσεφ. Σε αυτό το μέρος έπεσε στις 4 Μαΐου 1903». Κάτω από τη φωτογραφία του, αναγράφονται τα εξής: «Βούλγαρος επαναστάτης. Έζησε και αγωνίστηκε για την ελευθερία των Βουλγάρων στη Μακεδονία. Αιώνια η μνήμη του!». 🔴Ο αρχικομιτατζής Γκότσε Ντέλτσεφ, εκτός από τους Βούλγαρους εθνικιστές, τιμάται ως εθνικός ήρωας και από τους Σκοπιανούς εθνικιστές. Οι μεν τον θεωρούν Βούλγαρο, οι δε «Σλαβομακεδόνα». Τιμάται όμως και από τους «Έλληνες» διεθνιστές (κομμουνιστές). 🔴Η διασταύρωση των οδών που βλέπετε, Παπαρήγα (Μήτσου) και Ντέλτσεφ (Γκότσε) βρίσκεται στο χωριό «Μπελογιάννης» της Ουγγαρίας. Το χωριό φτιάχτηκε το 1950 από την τότε κομμουνιστική κυβέρνηση, για να στεγάσει 1.200 αριστερούς «πολιτικούς πρόσφυγες» από την Ελλάδα, που είχαν καταφύγει στην Ουγγαρία, μετά την ήττα τους το 1949. 🔴Ας δούμε, εν συντομία, ποιο είναι το τιμώμενο πρόσωπο... Ο Ντέλτσεφ (1872-1903), γεννήθηκε στο -υπό Οθωμανική κατοχή- Κιλκίς και ήταν γόνος βουλγαρικής οικογένειας. Αφού τελείωσε το Βουλγαρικό Γυμνάσιο Αρρένων Θεσσαλονίκης, εισήλθε στην Στρατιωτική Ακαδημία της Σόφιας, αλλά μόλις ένα μήνα πριν την αποφοίτησή του, αποβλήθηκε λόγω της πολιτικής δραστηριότητας που είχε, σε μια παράνομη μαρξιστική οργάνωση. 🔴Εργάστηκε ως δάσκαλος σε διάφορα βουλγαρικά σχολεία της οθωμανοκρατούμενης Μακεδονίας. Το 1896, εντάχθηκε στην Εσωτερική Μακεδονική Επαναστατική Οργάνωση (ΕΜΕΟ), σταμάτησε να διδάσκει κι έγινε «επαγγελματίας επαναστάτης». Η αποστολή του ήταν να περιοδεύει στις περιοχές της Μακεδονίας και να ιδρύει παραρτήματα της οργάνωσης. Το 1898, ως ηγετικό πλέον στέλεχος της οργάνωσης, ασχολήθηκε με την δημιουργία ένοπλων ομάδων, καθώς επίσης και με την προμήθεια και την αποθήκευση των όπλων και των πυρομαχικών. 🔴Η ΕΜΕΟ, ιδρύθηκε από Βούλγαρους αξιωματικούς (Κομιτατζήδες), που εξυπηρετούσαν τα βουλγαρικά συμφέροντα. Ο σκοπός ήταν να προκληθεί εξέγερση στην Μακεδονία. Επειδή όμως υπήρχαν εκεί διάφορες εθνότητες (Έλληνες, Σέρβοι, Εβραίοι κ.λπ.), δεν ήταν εύκολη υπόθεση η άμεση ενσωμάτωση της περιοχής στην Βουλγαρία. Οπότε, ως πρώτος στόχος τέθηκε η ανεξαρτησία της Μακεδονίας, κι όταν στο μέλλον θα δινόταν η κατάλληλη ευκαιρία, θα γινόταν η ενσωμάτωση στην Βουλγαρία. 🔴Εξηγεί σχετικά ο Ντέλτσεφ, σε επιστολή που έστειλε σε φίλο του: «Εμείς, οι Βούλγαροι από τη Μακεδονία και τη Θράκη, δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι υπάρχουν και άλλοι λαοί και χώρες που ενδιαφέρονται πολύ για τη λύση αυτού του θέματος. Ενδεχόμενη ανάμειξη της Βουλγαρίας θα προκαλούσε παρέμβαση και των γειτονικών χωρών και θα μπορούσε να οδηγήσει σε κατακερματισμό της Μακεδονίας. Γι’ αυτό πρέπει να αγωνιστούμε για αυτονομία της Μακεδονίας και της Θράκης για να τις διαφυλάξουμε ακέραιες ως πρώτο βήμα, για τη μελλοντική ένταξή τους στην κοινή βουλγαρική πατρίδα». 🔴Μέσα στην ΕΜΕΟ, δημιουργήθηκε και μια άλλη τάση, που υποστήριζε ότι οι κάτοικοι της Μακεδονίας δεν είναι ούτε Έλληνες, ούτε Σέρβοι, ούτε Βούλγαροι, παρά μόνον «Μακεδόνες». Όσοι το υποστήριζαν αυτό, 45 χρόνια αργότερα, έστησαν το κρατίδιο των Σκοπίων, εντός της Γιουγκοσλαβικής Ομοσπονδίας. 🔴Η εξέγερση του Ίλιντεν, όπως ονομάστηκε, λόγω της εορτής του Προφήτη Ηλία, ξέσπασε στις 20 Ιουλίου 1903, με το σύνθημα «Η Μακεδονία στους Μακεδόνες». Αν και στην αρχή σημείωσε επιτυχίες, στην συνέχεια κατεστάλη αμείλικτα από τις οθωμανικές αρχές. Ο Ντέλτσεφ, αν και εργάστηκε για την εξέγερση περισσότερο από τον καθένα, δεν την έζησε. Σκοτώθηκε στις 4 Μαΐου 1903, σε μια ένοπλη συμπλοκή με την οθωμανική πολιτοφυλακή, κοντά στο χωριό Καρυές των Σερρών. 🔴Κι αν απορείτε, πως γίνεται εθνικιστές (από την Βουλγαρία και τα Σκόπια) και διεθνιστές (από την Ελλάδα), να τιμούν το ίδιο πρόσωπο, τα πράγματα είναι πολύ απλά: Οι «Έλληνες» διεθνιστές (κομμουνιστές), υπηρετούσαν τα συμφέροντα πότε των Βουλγάρων και πότε των Σκοπιανών εθνικιστών, ανάλογα με τις εντολές της μαμάς Μόσχας!~ #Μακεδονία #ΓκότσεΝτέλτσεφ #Ιστορία

Μετά τους σεισμούς στην Εύβοια, το γυμνάσιο και τα δημοτικά σχολεία στο Μαντούδι θα παραμείνουν κλειστά αύριο, ενώ πυροσβεστικές δυνάμεις και ομάδα έρευνας διάσωσης είναι σε αυξημένη ετοιμότητα για τυχόν περιστατικά, καθώς έχουν αναφερθεί περιορισμένες ζημιές στην περιοχή. #Σεισμός #Εύβοια #Κοινωνία