Search

Turkey, through an official document from the Ministry of Defense, warns about its preparation for crises and wars in the Eastern Mediterranean, linking its strategy to developments in the Aegean, defense cooperation with Greece and Israel, and the security of Cyprus. (translated)

The article by Stathis Arapostathis explores the concept of brain drain in Greece, suggesting that the discussion should focus on creating a stable and transparent research funding system, rather than being limited to superficial analyses related to imminent crises and political failures. (translated)

🚨 ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ δικαίωση για την πυρασφάλεια στα τρένα! 🚆 Μια μαύρη δικαίωση Η Ρυθμιστική Αρχή επέβαλε πρόστιμα 120.000 ευρώ στη Hellenic Train για παραβάσεις στη συντήρηση τροχαίου υλικού. Το έκαναν βέβαια 3,5 χρόνια μετά τα #Τέμπη. Και ενώ από τότε κάθε μέρα μπαίνουμε από τότε σε ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ ΤΡΕΝΑ Το έκαναν και αρχές Αυγούστου, για να περάσει στα ψιλά. Το έκαναν και μετά από 14 μήνες που ρωτάμε ξανά και ξανά. Όμως έγινε. Και δικαιώνει κάθε φορά που επιμείναμε. Και στέλνει στον σκουπιδοτενεκέ κάθε προσβολή του κυβερνητικού εκπροσώπου. Κάθε ψέμα που είπανε. Κάθε κόλπο που κάνανε για να καθυστερήσουν τα αποτελέσματα. Τα τρένα είναι επικίνδυνα και με τη βούλα. ⚠️ 🎥 **Δείτε αυτά τα 2 βίντεο από τον Μάιο:** Είχαμε ρωτήσει αρχικά: «Η Ρυθμιστική Αρχή Σιδηροδρόμων πιστοποίησε αυτό που αποκαλύψαμε περίπου ένα χρόνο πριν. Τα τρένα της Hellenic Train δεν έχουν πιστοποιητικά πυρασφάλειας, δεν συμμορφώνονται με τον εθνικό κανόνα, είναι παράνομα, επικίνδυνα. Σε τρεις ώρες από τώρα πολλοί άνθρωποι έχουν κλείσει εισιτήριο για το τρένο Αθήνα–Θεσσαλονίκη. Μπορείτε να εγγυηθείτε ότι θα είναι ασφαλείς, ότι δεν κινδυνεύουν;» Ο Μαρινάκης, αντί να απαντήσει, μου επιτέθηκε λέγοντας ότι κάνω υποκειμενικές κρίσεις χρησιμοποιώντας τη δημοσιογραφική ιδιότητα. Οπότε επανήλθαμε: «Καθότι δεν είναι υποκειμενικό, είναι της Ρυθμιστικής Αρχής Σιδηροδρόμων και του ΕΟΔΑΣΑΑΜ, που δεν χρησιμοποιούν τη δημοσιογραφική τους ιδιότητα, όπως, απ’ ό,τι καταλαβαίνω, ειρωνικά είπατε για εμάς. Τα νέα τρένα θα έρθουν το 2027. Μέχρι τότε, τι θα κάνετε; Γνωρίζετε πια. Θα αφήσετε να μπαίνουμε σε επικίνδυνα τρένα, όπως κάνατε και μέχρι τα Τέμπη;» Μας είπε ότι θα ενημερωθεί. Επομένως πάμε την επόμενη φορά και τι γυρίζει και μας λέει; «Δεν έχει εκδοθεί κάποιο πόρισμα από τη ΡΑΣ για την πυρασφάλεια». Εν τω μεταξύ, το έχω εκεί μπροστά μου. Και σας το επισυνάπτω και στο βίντεο. Το έχει μεταδώσει η Καθημερινή, ο Alpha, οι Data Journalists, έχουμε μπροστά μας ένα έγγραφο που γράφει με μεγάλα γράμματα «ΠΟΡΙΣΜΑ» και ο εκπρόσωπος ολόκληρης κυβέρνησης δεν διστάζει να πει ψέματα σε πανελλήνια μετάδοση. Ένα μεγάλο ερώτημα απομένει: Τώρα που δεν μπορούν πια να πουν ότι δεν γνώριζαν, θα κάνει κάτι η κυβέρνηση; Μέχρι πότε θα συνεχίσουμε να μπαίνουμε σε επικίνδυνα βαγόνια; 🚆⚠️ #Πυρασφάλεια #Τρένα #HellenicTrain

Ξεμείνατε και εσείς το καλοκαίρι στην πόλη ανοιγοκλείνοντας το Air Condition, μη τυχόν πληρώσετε ένα νεφράκι στους λογαριασμούς; 💣Είναι 15 Αυγούστου και όσοι κυκλοφορήσαμε αυτές τις μέρες σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, μάλλον ποτέ ξανά δεν είδαμε να έχει ξεμείνει τόσος κόσμος. ✍Και επίσης μάλλον ποτέ ξανά δεν είδαμε να έχουν ξεπηδήσει στους δρόμους τόσες κατσαρίδες, αλλά αυτό είναι άλλο ζήτημα, που συνδιάζει την αφραγκία των πολιτών, των Δήμων και την κλιματική κρίση, οπότε θα το συζητήσουμε μια άλλη στιγμή. 🧨Στο θέμα μας: «Οι μισοί Έλληνες φέτος το καλοκαίρι δεν θα κάνουν διακοπές, με βάση έρευνα ΙΕΛΚΑ. Είστε ευχαριστημένοι με την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί μετά από 7 χρόνια της Νέας Δημοκρατίας στην εξουσία;» ρωτήσαμε την κυβέρνηση Πώς προσπάθησε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα; 👉Μα φυσικά εφάρμοσε τις κλασικές συνταγές: Διότι πίσω από κάθε εξουσία υπάρχουν καλοπληρωμένοι επικοινωνιολόγοι που κάνουν τα δικά τους. Πάμε να δούμε τις τακτικές μία-μία 1. Προκαταβολική αναγνώριση για να μη φανεί αναλγησία. Ξεκινά με το: «Προφανώς και δεν μπορεί κανείς να πανηγυρίζει ή να δηλώνει ικανοποιημένος…» Αυτό είναι το κλασικό concession: αναγνωρίζει το πρόβλημα στην αρχή, ώστε να μην κατηγορηθεί ότι το αγνοεί. Όμως η αναγνώριση δεν οδηγεί σε ανάληψη ευθύνης. Λειτουργεί ως ασπίδα πριν αρχίσει η μετατόπιση. 2. Αλλαγή κλίμακας του προβλήματος Η ερώτηση είναι πολύ συγκεκριμένη: οι μισοί Έλληνες δεν θα κάνουν διακοπές. Η απάντηση το μεταφέρει σε ευρύτερο πεδίο: «παρατεταμένη περίοδος ακρίβειας», «κόστος ζωής», «στεγαστική κρίση». Έτσι, το συγκεκριμένο κοινωνικό σύμπτωμα — ότι άνθρωποι σε χώρα με τεράστια ακτογραμμή δεν μπορούν να κάνουν διακοπές — χάνεται μέσα σε ένα γενικότερο πλαίσιο ακρίβειας. 3. Ιεράρχηση που υποβαθμίζει το θέμα Λέει: «δεν υποτιμώ τις διακοπές σε καμία περίπτωση, αλλά… το κόστος διαβίωσης, η στεγαστική κρίση είναι ακόμα πιο σημαντικές παράμετροι». Το «δεν υποτιμώ, αλλά» κάνει ακριβώς αυτό: σχετική υποτίμηση. Δεν λέει ότι οι διακοπές είναι αδιάφορες, αλλά τις μεταφέρει χαμηλότερα στην κλίμακα των προβλημάτων. Άρα η πίεση της ερώτησης μειώνεται. 4. Μετατόπιση ευθύνης στο παρελθόν / στον ΣΥΡΙΖΑ χωρίς να τον κατονομάζει Το κεντρικό σημείο είναι: «μια κυβέρνηση επίσης συγκρίνεται με το τι παρέλαβε». Αυτό απαντά στην ερώτηση για τα 7 χρόνια ΝΔ όχι ως απολογισμό της ΝΔ, αλλά ως σύγκριση με την προηγούμενη κατάσταση. Επικοινωνιακά λέει: ναι, υπάρχει πρόβλημα, αλλά κοιτάξτε από πού ξεκινήσαμε. 5. Από το αποτέλεσμα στην προσπάθεια Η ερώτηση ζητά κρίση για το αποτέλεσμα: μετά από 7 χρόνια, οι μισοί δεν κάνουν διακοπές. Η απάντηση μετακινείται στην πρόθεση και στην προσπάθεια: «τι προσπαθεί να κάνει», «προσπαθώντας συνεχώς», «χρειάζεται σκληρή δουλειά», «χρειάζεται πολλή προσπάθεια». Έτσι η κυβέρνηση δεν κρίνεται από το κοινωνικό αποτέλεσμα, αλλά από την εικόνα ότι εργάζεται για τη βελτίωση. 6. Χρήση σχετικών δεικτών αντί για το συγκεκριμένο πρόβλημα Αντί να απαντήσει στο «50% δεν θα κάνει διακοπές», μιλά για: «απόσταση από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο», «ρυθμούς αύξησης του κατά κεφαλήν διαθέσιμου εισοδήματος». Αυτά μπορεί να είναι πολιτικά χρήσιμα ως δείκτες, αλλά δεν απαντούν άμεσα στο ερώτημα: τι κάνετε για όσους δεν μπορούν να πάνε ούτε λίγες ημέρες διακοπές; 7. Επιλογή ευνοϊκού μέτρου σύγκρισης Δεν απαντά με βάση το βιωματικό μέτρο: αν ο μισθός φτάνει για διακοπές, ενοίκιο, τρόφιμα, μετακινήσεις. Απαντά με βάση συγκριτικά μεγέθη: «ευρωπαϊκός μέσος όρος», «ρυθμοί αύξησης». Αυτό επιτρέπει να παρουσιαστεί πρόοδος ακόμη και όταν η καθημερινότητα παραμένει ασφυκτική. 8. Χρονική εξομάλυνση Η ερώτηση αφορά το φετινό καλοκαίρι. Η απάντηση το ανοίγει σε βάθος χρόνου: «αυτά τα 7 χρόνια έχουμε μειώσει την απόσταση…» Άρα το οξύ παρόν μετατρέπεται σε αφήγημα σταδιακής βελτίωσης. Το σημερινό πρόβλημα δεν εξαφανίζεται, αλλά παρουσιάζεται ως στάδιο μιας θετικής πορείας. 9. Μετατροπή κοινωνικού δικαιώματος σε δημοσιονομικό πρόβλημα Εκεί που η ερώτηση θέτει το θέμα ως κοινωνική αδυναμία — οι άνθρωποι δεν μπορούν να κάνουν διακοπές — η απάντηση το μεταφέρει στη λογική των διαθέσιμων πόρων: «να αυξήσουμε τα φορολογικά έσοδα, μειώνοντας φόρους», «να επιστρέψουμε στην κοινωνία αυτό το οποίο έχει στερηθεί», «όσο παραπάνω καταφέρουμε να συγκεντρώσουμε…» Άρα το θέμα δεν είναι τι χρειάζονται οι πολίτες, αλλά τι επιτρέπει ο δημοσιονομικός χώρος. 10. Προληπτική επίθεση σε υποτιθέμενες «μαγικές λύσεις» Λέει: «δεν πρόκειται εμείς να υιοθετήσουμε τη λογική των μαγικών συνταγών» και «να τάξουμε χρήματα από εκεί που δεν υπάρχουν». Αυτό είναι πολύ συνηθισμένο μοτίβο. Δεν απαντά σε συγκεκριμένη πρόταση που του έγινε — γιατί στην ερώτηση δεν προτάθηκε κάτι τέτοιο. Δημιουργεί όμως έναν φανταστικό αντίπαλο: όποιος ζητά μέτρα για τους ανθρώπους που δεν κάνουν διακοπές, περίπου ζητά «μαγικές συνταγές». 11. Ψευδές δίπολο: ρεαλισμός ή λαϊκισμός Η απάντηση στήνει το δίπολο: εμείς = σοβαρότητα, σκληρή δουλειά, όχι δανεικά οι άλλοι = μαγικές συνταγές, λεφτά που δεν υπάρχουν. Έτσι η συζήτηση μετακινείται από το «ποιο είναι το πρόβλημα και τι κάνετε;» στο «εμείς είμαστε υπεύθυνοι, οι άλλοι ανεύθυνοι». 12. Εξωτερικοποίηση της κρίσης Λέει: «αυξημένο κόστος ζωής και στην Ελλάδα και στην υπόλοιπη Ευρώπη». Αυτό λειτουργεί αποενοχοποιητικά: το πρόβλημα δεν εμφανίζεται ως αποτέλεσμα συγκεκριμένων εθνικών πολιτικών, αλλά ως ευρωπαϊκό ή διεθνές φαινόμενο. Άρα μειώνεται η κυβερνητική ευθύνη. 13. Αποπολιτικοποίηση της φτώχειας Η φτώχεια και η αδυναμία διακοπών εμφανίζονται ως τεχνικό/οικονομικό πρόβλημα: διαθέσιμο εισόδημα, φορολογικά έσοδα, προγράμματα, δημοσιονομικός χώρος. Δεν εμφανίζονται ως ζήτημα ανισότητας, μισθών, αισχροκέρδειας, τουριστικής εμπορευματοποίησης, κόστους στέγασης, ακτοπλοϊκών, εργασιακής επισφάλειας. 14. Απαντά σε άλλο ερώτημα Η πρώτη ερώτηση είναι: «Είστε ευχαριστημένοι με την κατάσταση μετά από 7 χρόνια ΝΔ;» Η απάντηση ουσιαστικά γίνεται: «Η κατάσταση είναι δύσκολη, αλλά βελτιώνεται σε σχέση με το παρελθόν και εμείς δουλεύουμε χωρίς λαϊκισμό». Άρα δεν απαντά καθαρά: «ναι, είμαστε ικανοποιημένοι» ή «όχι, αποτύχαμε σε αυτό». Αποφεύγει την πολιτική αυτοαξιολόγηση Μετά από όλα αυτά προσπάθησα να θέσω εκ νέου το πρόβλημα στις πραγματικές διαστάσεις του: Επί του συγκεκριμένου, επειδή η Ελλάδα είναι η χώρα με τη μεγαλύτερη ακτογραμμή στην Ευρώπη και οι άνθρωποί της δεν μπορούν να κάνουν διακοπές, παρόλα αυτά. Το βλέπετε αυτό ως πρόβλημα; Επειδή έρχονται τώρα και οι ζέστες, η κατάσταση θα είναι αποπνικτική στις πόλεις. Σχεδιάζετε να κάνετε κάτι για ακριβώς αυτό το πρόβλημα που αντιμετωπίζει το 50% των Ελλήνων; Και δείτε εδώ πηκτή επικοινωνιακή διαχείριση: Στη δεύτερη απάντηση του κυβερνητικού εκπροσώπου φαίνονται καθαρά εξόφθαλμα μοτίβα επικοινωνιακού damage control. Δείτε τα. 1. Από το καθολικό πρόβλημα σε μερικά προγράμματα Το ερώτημα αφορά το γεγονός ότι περίπου το 50% των Ελλήνων δεν θα κάνει διακοπές. Η απάντηση, όμως, μετατοπίζεται σε επιμέρους προγράμματα: «πάρα πολλά επιδοτούμενα προγράμματα τουρισμού» «Χίος pass» «Έβρος pass» Εδώ υπάρχει αναντιστοιχία κλίμακας. Το πρόβλημα αφορά τη μισή κοινωνία. Η απάντηση φέρνει επιμέρους προγράμματα, συχνά τοπικά, στοχευμένα ή περιορισμένης εμβέλειας. 2. Ονομαστική απαρίθμηση ως απόδειξη πολιτικής Το «Χίος pass», το «Έβρος pass» κ.λπ. λειτουργούν επικοινωνιακά ως απόδειξη δράσης μέσω απαρίθμησης. Δηλαδή, η απάντηση δίνει ονόματα προγραμμάτων για να δημιουργηθεί αίσθηση κυβερνητικής παρέμβασης, χωρίς να απαντά στο κρίσιμο ερώτημα: πόσους καλύπτουν, με τι ποσά, με ποια επάρκεια, και αν μπορούν πράγματι να απαντήσουν σε ένα πρόβλημα που αφορά περίπου το 50% των πολιτών. 3. Μετατόπιση από τους πολίτες στις πληγείσες περιοχές Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος λέει ότι τα προγράμματα έχουν «διττή αξία»: αφενός να βοηθηθούν πολίτες που έχουν ανάγκη, αφετέρου να στηριχθούν περιοχές μετά από φυσικές καταστροφές ή κρίσεις. Έτσι, η συζήτηση μετακινείται. Από το δικαίωμα των ανθρώπων στην ανάπαυση και στις διακοπές, περνά στην περιφερειακή στήριξη και στην αποκατάσταση περιοχών. Πρόκειται για υπαρκτό θέμα, αλλά όχι για απάντηση στο συγκεκριμένο πρόβλημα που τέθηκε. 4. Το πρόβλημα παρουσιάζεται ως ζήτημα «ανάγκης», όχι ως κανονικότητα για τη μισή κοινωνία Η αναφορά σε «συμπολίτες μας που έχουν ανάγκη» μετατρέπει το ζήτημα σε προνοιακό πρόβλημα: κάποιοι ευάλωτοι χρειάζονται βοήθεια. Όμως το ερώτημα δείχνει κάτι πολύ βαρύτερο: δεν μιλάμε για μια μικρή ομάδα ευάλωτων, αλλά για περίπου τη μισή κοινωνία. 5. Απουσία συγκεκριμένης νέας δέσμευσης Στο ερώτημα αν σχεδιάζεται κάτι για ακριβώς αυτό το πρόβλημα, η απάντηση είναι ότι «κάνουμε ήδη πράγματα» και στη συνέχεια γίνεται μια γενική αναφορά στην αύξηση του εισοδήματος. Δεν υπάρχει νέο μέτρο, χρονοδιάγραμμα, ποσό, αριθμός δικαιούχων ή σαφής αναγνώριση ότι τα υπάρχοντα μέτρα δεν επαρκούν. 6. Επιστροφή στο μεγάλο αφήγημα της κυβέρνησης Στο τέλος η απάντηση επιστρέφει στο βασικό κυβερνητικό αφήγημα: «να ανεβάζουμε συνολικά το εισόδημα των πολιτών». Δηλαδή, ακόμα και όταν η ερώτηση αφορά ένα πολύ συγκεκριμένο πρόβλημα, η απάντηση επανέρχεται στο γενικό αφήγημα: ανάπτυξη, εισόδημα, φορολογικά έσοδα, υπευθυνότητα. 7. Δημοσιονομική ηθικολογία Η φράση «χωρίς να δανειζόμαστε από τις επόμενες γενιές» βάζει ηθικό βάρος σε κάθε απαίτηση για μεγαλύτερη στήριξη. Υπονοεί ότι πιο γενναία μέτρα θα ήταν ανεύθυνα απέναντι στο μέλλον. Έτσι, η σημερινή κοινωνική ανάγκη αντιπαρατίθεται με την ευθύνη προς τις «επόμενες γενιές». 8. Ουδέτερη περιγραφή μιας κρίσης Δεν λέγεται ότι οι κυβερνητικές πολιτικές δεν επαρκούν ή ότι η αγορά λειτουργεί με τρόπο που αποκλείει μεγάλο μέρος της κοινωνίας από τις διακοπές. Αντίθετα, η κρίση περιγράφεται ως κάτι που απλώς «βιώνουμε»: «βιώνουμε μία παρατεταμένη περίοδο ακρίβειας». Η ακρίβεια εμφανίζεται σαν φυσικό φαινόμενο, όχι σαν πεδίο πολιτικών επιλογών, ρυθμίσεων και ευθυνών. 9. Επικοινωνιακή εξουδετέρωση της αγανάκτησης Το ερώτημα έχει ισχυρό κοινωνικό φορτίο: μια χώρα με τεράστια ακτογραμμή, καύσωνες στις πόλεις και περίπου μισό πληθυσμό χωρίς δυνατότητα διακοπών. Η απάντηση το μετατρέπει σε ήρεμη, τεχνοκρατική, διαχειριστική συζήτηση: προγράμματα, εισόδημα, έσοδα, φόροι, Ευρώπη, προσπάθεια. Έτσι χαμηλώνει η ένταση του προβλήματος. 10. Ελεγχόμενη αυτοκριτική χωρίς πολιτικό κόστος Οι φράσεις «υπάρχει ακόμα πολύς δρόμος» και «χρειάζεται πολύ δουλειά ακόμη» μοιάζουν με αυτοκριτική. Όμως είναι μια ακίνδυνη αυτοκριτική. Δεν κατονομάζει αποτυχία, δεν αναλαμβάνει συγκεκριμένη ευθύνη, δεν λέει τι δεν λειτούργησε. Απλώς παρουσιάζει την κατάσταση ως μια προσπάθεια που συνεχίζεται. 11. Το τελικό μήνυμα που επιχειρείται να περάσει Το υπονοούμενο της απάντησης είναι σαφές: Ναι, υπάρχει πρόβλημα, αλλά δεν αποτελεί ένδειξη κυβερνητικής αποτυχίας. Είναι αποτέλεσμα δύσκολης κληρονομιάς, ευρωπαϊκής ακρίβειας και περιορισμένων δημοσιονομικών δυνατοτήτων. Η κυβέρνηση ήδη κάνει πράγματα, τα εισοδήματα βελτιώνονται, και όποιος ζητά περισσότερα κινδυνεύει να εμφανιστεί ως υπέρμαχος «μαγικών λύσεων». Με άλλα λόγια, το βασικό επικοινωνιακό μήνυμα είναι: «Μην κοιτάτε ότι οι μισοί δεν μπορούν να κάνουν διακοπές. Κοιτάξτε ότι είμαστε καλύτερα από πριν, ότι υπάρχουν κάποια προγράμματα, ότι δεν μπορούμε να κάνουμε μαγικά, και ότι γενικά η πορεία είναι θετική» #Καλοκαίρι #Αθήνα #Διακοπές

August 14, 1974 marks the completion of the Turkish invasion of Cyprus with the second phase, during which the forces of "Attila 2" occupied significant areas of the island, such as Famagusta and Morphou, causing severe humanitarian crises and bringing about permanent changes in Cypriot society. (translated)

Στη Γ' Λυκείου, ειχα την τύχη να έχω μια εξαιρετική καθηγήτρια την κυρία Τασσιοπουλου. (Την οποία δυστυχώς δεν κατάφερα να αποχαιρετήσω ποτέ. Μιας και δεν παραβρέθηκα στην τελική απονομή απολυτηρίου και αριστείου λόγω εργασίας). Η κυρία Τασσιοπουλου λοιπόν μας ανέλυσε σε ένα μάθημα τις διαφορές ανάμεσα στη δημοσιογραφία και τον κίτρινο τύπο. Οι διαφορές αυτές θυμάμαι ήταν μέρος του κεφαλαίου που αφορούσε την μαζοποίηση. Στο κεφάλαιο αυτό μιλήσαμε γενικότερα για το ρόλο της ενημέρωση που όταν αποσκοπεί στην χειραγώγηση γίνεται προπαγάνδα. Θυμάμαι ακόμη και σήμερα να αναλύουμε τις διαφορές και να καταλήγουμε στα εξής βασικά συμπεράσματα. Ο δημοσιογράφος έχει μοναδικό σκοπό να μεταφέρει την είδηση. Δεν χρησιμοποιεί χαρακτηρισμούς, προσωπικές κρίσεις, ούτε ακόμη μειδιάματα ή γκριμάτσες που αλλοιώνουν το περιεχόμενό της. Οφείλει να παραμένει στην ατόφια και καθαρή μετάδοση των γεγονότων. Σκοπός του είναι η ενημέρωση του πολίτη για όσα ουσιαστικά τον αφορούν. Ο πολίτης θα εξάγει τα δικά του συμπεράσματα. Ο δημοσιογράφος δεν χρωματίζει την είδηση. Ο κίτρινος τύπος αντίθετα χρωματίζει την είδηση. Ο κίτρινος τύπος συνοδεύει την είδηση με επίθετα, σχόλια, ακόμα και γκριμάτσες. Οτιδήποτε μπορεί να «χρωματίσει» την είδηση και να επηρεάσει την κρίση και την αποψη του τηλεθεατή, αναγνώστη ή ακροατή. Εξού και ο χαρακτηρισμός «κίτρινος». Σκοπός του δεν είναι η ενημέρωση, αλλά ο επηρεασμός, η χειραγώγηση ή αλλιώς προπαγάνδα. Αυτές οι διαφορές από τότε μου έμειναν στο μυαλό. Από εκείνη τη μέρα όποτε βλέπω ειδήσεις, ακούω ραδιόφωνο ή διαβάζω κάποιο άρθρο αυθόρμητα δίχως να το ελεγχω, το μυαλό μου αξιολογεί αυθόρμητα αν πρόκειται για δημοσιογραφία ή "κίτρινο τύπο".. Αυτή η σπουδαία καθηγήτρια δίδαξε στους μαθητές του Α4 ανεξάρτητα από τις πεποιθήσεις μας να μπορούμε να να κάνουμε διάλογο. Διάλογο με επιχειρήματα. Μας έμαθε να ασκούμε αυτό που ονόμαζε «κριτική σκέψη». (Αναρωτιέμαι αν πλέον διδάσκονται αυτά τα κεφάλαια. Αν πλέον καλλιεργείται ο διάλογος, η επιχειρηματολογία και η κριτική σκέψη.) Πόσο θα ήθελα σήμερα να να έφτανε αυτό το κείμενο σήμερα στα χέρια της. Να ήμουν ξανα σε εκείνη την τάξη. Με τους ίδιους συμμαθητές. Να βάζαμε στον τοίχο το παρακάτω αποσπασμα με τα δημόσια σχόλια ενος δημοσιογράφου. Να το αναλύαμε με κριτική σκέψη. Να μας ρωτούσε ξανά : «Παιδιά, πώς θα χαρακτηρίζαμε τη συμπεριφορά ενός δημοσιογράφου που, εν έτει 2026, χρησιμοποιεί στον δημόσιο διάλογο με έναν πολίτη εκφράσεις όπως "πνευματικό αμεα"; Πώς θα χαρακτηρίζαμε το όργανο δεοντολογίας των δημοσιογράφων που επιτρέπει τέτοιες συμπεριφορές; Πώς θα χαρακτηρίζαμε μια κοινωνία που τις ανέχεται και, ακόμη χειρότερα, τις καλλιεργεί;» Κάπου εκεί θα σηκωνα το χέρι και θα έλεγα. "Με όσα έχουμε διδαχθεί εν έτει 2026, ο χλευαστικός χαρακτηρισμός «αμεα» θα έπρεπε να είναι αυτονόητο ότι πληγώνει και προσβάλλει κάθε άνθρωπο που ανήκει σε αυτή την κοινωνική ομάδα. Ιδιαίτερα στην Ελλάδα. Μια πανέμορφη χώρα με ένα άθλιο κράτος που δεν κάνει τίποτα ουσιαστικό, ώστε να κάνει την καθημερινότητα αυτών των ανθρώπων έστω και λίγο πιο εύκολη (βλέπε πεζοδρόμια, πρόσβαση σε δημόσια κτήρια, κίνητρα πρόσληψης κλπ)." Σας ευχαριστώ κυρία Τασσιοπούλου. Εσάς και κάθε φωτεινο δάσκαλος και καθηγητή, από το δημοτικό μέχρι το πολυτεχνείο. Κάθε μερα σας ευχαριστώ από τα βάθη της ψυχής μου. Οι αρετές, οι αξίες και οι γνώσεις που μας προσφέρατε έγιναν το κλειδί για να βγουμε από το κλουβί και να πετάξουνε σε άλλους τόπους όπου τέτοιες συμπεριφορές δεν έχουν την παραμικρή θέση. Σε τόπους όπου η λέξη «αμεα» δεν χρησιμοποιείται ως προσβολή. Σε τόπους όπου οι άνθρωποι με αναπηρία εργάζονται, αθλούνται, μετακινούνται άνετα. Σε τόπους που οι άνθρωποι με αναπηρία συμμετέχουν ισότιμα στην κοινωνία. Σε τόπους που οι δημοσιογράφοι... μεταφέρουν ειδήσεις. #δημοσιογραφία #δημοσιογραφία #κριτικήσκέψη #μέσαμαζικήςενημέρωσης

#paofc ☘️ Δεν διαβάζετε προσεκτικά, τι να σας κάνω 👇 "Μετά τη μεταγραφή του Κάνγκουα, ο Γενσεν έχει νόημα μόνο με πώληση ενός εκ των Τσέριν/Τσιριβέγια. Ο Παναθηναϊκός αυτή τη στιγμή έχει 5 ενεργά κεντρικά χαφ: Καμαρά - Τσέριν - Τσιριβέγια - Κάνγκουα - Κοντούρη. Παίκτες χρειάζονται, αδιαμφισβήτητο (και) αυτό. Όχι όμως άγουροι ή στοιχήματα πλέον. Προτεραιότητα κατ' εμέ ένας πραγματικός οδοστρωτήρας στο 6-8, κάτι σαν τον Χόιμπιεργκ για να το πω με παράδειγμα. Εάν δεν έρθει τόσο μεγάλος παίκτης, τότε το κενό καλύπτεται μόνο από δύο προσθήκες. Είναι πρώιμο να κάνουμε κρίσεις, αλλά θεωρώ ότι η συγκεκριμένη ομάδα (όπως είναι τώρα και ειδικά με τον Καμαρά στο 6), είναι πάρα πολύ soft. Διαφωνώ με τους περισσότερους που ζητούν παίκτη στο 8-10, θεωρώ πιο επιτακτική την ανάγκη ποδοσφαιριστή με aggressive χαρακτηριστικά στο 6-8. Στο 8 θα μπει και ο Κάνγκουα, μπροστά με τόση ποιότητα που έχει ο Παναθηναϊκός θα λυθεί το ζήτημα. Η αμυντική λειτουργία και η συμπεριφορά των κεντρικών μέσων είναι τα ζητήματα. Ο Καμαρά είναι ξεκάθαρος κεντρικός χαφ. Καθαρό MC που λέμε, "Μεϊτέ" για να το πω με παράδειγμα κι αυτό. Αυτοί οι παίκτες είναι υβριδικά εξαρο-οχτάρια και πρέπει απαραιτήτως να έχουν ένα σκυλί του πολέμου δίπλα τους για να είναι λειτουργικοί. Τέτοιον παίκτη ο Παναθηναϊκός δεν έχει." Για να δούμε λοιπόν τι μας επιφυλάσσει ο πάντα ενδιαφέρων Αύγουστος. Προσωπική εκτίμηση; Μετά το προσχεδιασμένο 3+3+3, ο Παναθηναϊκός θα πάει σε ένα 2+2 με αστερίσκο μόνο σε μία από αυτές τις περιπτώσεις, αναλόγως τα χαρακτηριστικά του χαφ που θα έρθει. Και ο Τσιριβέγια δεν θα είναι ο τελευταίος "του προηγούμενου" που θα αποχωρήσει. #Παναθηναϊκός #ποδόσφαιρο #μεταγραφές

Αρκετός κόσμος χθες στο ΟΑΚΑ, κοντά στην ομάδα, με υπομονή, πίστη σε αυτό που προσπαθεί να οικοδομήσει ο Νίστρουπ και χωρίς μίρλα. Ο #paofc ειδικά στο πρώτο ημίχρονο δεν ήταν καλός, δυσκολεύτηκε πολύ απέναντι σε αυτήν την πολύ τίμια ομάδα, η οποία εάν είχε περισσότερη ποιότητα θα μπορούσε να του κάνει μεγάλη ζημιά. Στο δεύτερο ημίχρονο και ιδιαιτέρως μετά τις διορθωτικές κινήσεις από τον πάγκο, ο Παναθηναϊκός βρήκε πατήματα και εξασφάλισε το ζητούμενο. Αυτά τα ματς ξεχνιούνται αμέσως, διεκπεραιώνεις και πηγαίνεις παρακάτω. Μένουν στο θυμικό μονάχα όταν παθαίνεις ανεπανόρθωτο κάζο και διαλύονται σεζόν. Από εκεί και πέρα, αυτό που πρέπει να κρατήσουμε κατά τη γνώμη μου είναι ότι το κοινό στο γήπεδο αντιλαμβάνεται πολλά περισσότερα σε σχέση με την αρένα των social. Είναι πρώιμο να κάνουμε κρίσεις, αλλά θεωρώ ότι η συγκεκριμένη ομάδα (όπως είναι τώρα) και ειδικά με τον Καμαρά στο 6, είναι πάρα πολύ soft. Διαφωνώ με τους περισσότερους που ζητούν παίκτη στο 8, θεωρώ πιο επιτακτική την ανάγκη ποδοσφαιριστή με aggressive χαρακτηριστικά στο 6. Στο 8 θα μπει και ο Κάνγκουα, μπροστά με τόση ποιότητα που έχει ο Παναθηναϊκός θα λυθεί το ζήτημα. Η αμυντική λειτουργία και η συμπεριφορά των κεντρικών μέσων είναι τα ζητήματα. Αντίνο και Πελίστρι, ειδικά με τους δυο Έλληνες στην 11αδα δεν πρέπει να βγαίνουν ποτέ. Μόνο έτσι αποκτά αμυντική ισορροπία ο Παναθηναϊκός και δεν χάνει και την (όποια σε αυτό το σημείο της σεζόν) επιθετικότητά του. Γιάγκουσιτς και Ταμπόρδα είναι πολυτέλειες στο 10 και η χρησιμοποίησή τους εναπόκειται στο σχέδιο και το πλάνο αναλόγως τον αντίπαλο. Είναι αμφότεροι απαραίτητοι. Με τους 2 Ολλανδούς στα στόπερ, ο Νίστρουπ ησυχάζει στο κομμάτι αυτό. Σε περίπτωση που λείπει ένας εκ των δυο πρέπει να αξιολογηθεί πολύ σοβαρά εάν αρκούν ο Πάλμερ Μπράουν και ο Κάτρης. Για τον Τουμπά τα έχουμε πει, μην επαναλαμβάνομαι. Από εκεί και πέρα, είναι τέλος Ιουλίου, θα ήταν τρελό να αποδίδει ο Παναθηναϊκός μετά το περσινό χάος και τον αναχρονισμό. Θέλει χρόνο και στήριξη διότι ο Δανός ξεκίνησε από το μηδέν με ακατέργαστο υλικό στα χέρια του. Το ζητούμενο με τους Βούλγαρους σε λιγότερο από μια εβδομάδα, είναι έστω η μικρή βελτίωση, πάντοτε με κύριο στόχο την πρόκριση και μόνο αυτήν. Παίκτες χρειάζονται, αδιαμφισβήτητο (και) αυτό. Όχι όμως άγουροι ή στοιχήματα πλέον. Προτεραιότητα κατ' εμέ ένας πραγματικός οδοστρωτήρας στο 6-8, κάτι σαν τον Χόιμπιεργκ για να το πω με παράδειγμα. Εάν δεν έρθει τόσο μεγάλος παίκτης, τότε το κενό καλύπτεται μόνο από δύο προσθήκες. Στα άκρα είναι πιο εύκολο να βρεθεί παίκτης πίσω από τον Πελίστρι ή για τις κακές βραδιές του Πελίστρι. Το μεγάλο στοίχημα και ερωτηματικό είναι σε τι κατάσταση θα επιστρέψει ο Ντέσερς και τι σεζόν μπορεί να κάνει ο Νιγηριανός. Υπάρχει χρόνος να μειωθούν τα ρίσκα και να γίνει σαφέστερη αξιολόγηση του υλικού από τους υπεύθυνους. Ορθολογισμός και "κανονικότητα" υπάρχουν. Το δύσκολο τώρα είναι το step up σε νοοτροπία, συμπεριφορά και πειθαρχία. Ας περάσει η ομάδα τον κάβο των προκριματικών και μετά θα έχει τον χρόνο ο Δανός να το φτιάξει όπως θέλει. Ψυχραιμία, ηρεμία και σύνεση. Επόμενο βήμα η ΤΣΣΚΑ. #paofc #football #sports

Ο Αντόνιο Γκουτέρες, ηλεκτρολόγος μηχανικός και πρώην πρωθυπουργός της Πορτογαλίας, έχει διατελέσει αρχηγός της Γραμματείας του ΟΗΕ από τον Ιανουάριο του 2017, αφού προηγουμένως υπηρέτησε ως Ύπατος Αρμοστής των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες, διαχειριζόμενος σημαντικές ανθρωπιστικές κρίσεις και προωθώντας κοινωνικές δράσεις υπέρ των δικαιωμάτων προσφύγων και καταναλωτών. #ΑντόνιοΓκουτέρες #ΗνωμέναΈθνη #ΔιεθνήςΠολιτική

Η Ιωάννα Δρέττα εξετάζει τις προκλήσεις και τις ευκαιρίες που διαμορφώνουν το μέλλον του ελληνικού τουρισμού, τονίζοντας την ανάγκη για ένα νέο αναπτυξιακό μοντέλο που θα εστιάζει στην ανθεκτικότητα, τη βιωσιμότητα και στρατηγικές προτεραιότητες παρά τις διαδοχικές κρίσεις που έχει αντιμετωπίσει ο τομέας. #ΕλληνικόςΤουρισμός #Βιωσιμότητα #Ανθεκτικότητα

«Η Ελλάδα εξαφανίζεται. Η αγωνία μου είναι η αγωνία ενός απλού Έλληνα, ενός μέσου Έλληνα που βλέπω αυτόν τον διασυρμό. Βλέπω αυτόν τον συνεχή διεθνή διασυρμό της Ελλάδας. Αγωνιώ γι' αυτό...» Η εκφυλισμένη, ευτελισμένη και διεφθαρμένη Ελλάδα, έτσι όπως την βλέπει με οδύνη και συντριβή ο Έλληνας καθηγητής Γιάννης Ιωαννίδης που διαπρέπει στο πανεπιστήμιο Στάνφορντ, στην Αμερική. «Δυστυχώς, η Ελληνική Δημοκρατία εκφυλίστηκε σταδιακά σε μια φαρσοκωμωδία, με ευτελισμό των θεσμών, με ισχυρή διαπλοκή, με ισχυρή διαφθορά, με εξορία των Ελλήνων από τον ίδιο τους τον τόπο και με κυριαρχία δυνάμεων, προσώπων, συστημάτων που δεν έχουν καμία σχέση με τη Δημοκρατία. Δυνάμεων, συστημάτων, προσώπων που ουσιαστικά στηρίζονται πάνω στην διαφθορά, πάνω στην ατιμία, πάνω στην αναλήθεια. Κρίσεις υπάρχουν σε όλο τον κόσμο. Δυσκολίες υπάρχουν σε όλο τον κόσμο. Ακόμα και στις πιο πλούσιες κοινωνίες, υπάρχουν άνθρωποι περιθωριοποιημένοι, άνθρωποι οι οποίοι ζουν σε πολύ δύσκολες συνθήκες, άνθρωποι που είναι στο πεζοδρόμιο και πεθαίνουν σαν ζώα ουσιαστικά. Αυτό υπάρχει παντού σε ένα βαθμό. Συγκριτικά όμως, η Ελλάδα είναι μια χώρα η οποία οπισθοδρομεί. Είναι μια χώρα η οποία δεν πηγαίνει μπροστά. Μια χώρα η οποία στις διεθνείς συγκρίσεις, συγκρινόμενη με το τι συμβαίνει σε άλλες χώρες με λίγες εξαιρέσεις - που συνήθως δεν ευθύνεται κάποια συστηματική προσπάθεια, αλλά κάποιο φιλότιμο, κάποια προσφορά κάποιων ανθρώπων που προσπαθούν να αρθούν πάνω από τη σήψη και πάνω από αυτό το βύθισμα του βάλτου που κυκλοφορεί με αυτές τις εξαιρέσεις - η Ελλάδα οπισθοδρομεί στις διεθνείς συγκρίσεις, τις διεθνείς κατατάξεις, στις διεθνείς αναφορές, η Ελλάδα εξαφανίζεται. Η αγωνία μου είναι η αγωνία ενός απλού Έλληνα, ενός μέσου Έλληνα που βλέπω αυτόν τον διασυρμό. Βλέπω αυτόν τον συνεχή διεθνή διασυρμό της Ελλάδας. Αγωνιώ γι αυτό. Αγωνιώ επίσης, γιατί η τεχνητή πραγματικότητα που παρουσιάζεται από διάφορα μέσα μαζικής ενημέρωσης, από ουσιαστικά την επίσημη εκδοχή που προσπαθεί να σερβίρει το ελληνικό κράτος κάτω από τους σημερινούς δεσπότες του στον μέσο πολίτη, είναι μια εικόνα η οποία δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα για τη θέση της χώρας στο παγκόσμιο γίγνεσθαι. Για την εξαφάνιση της χώρας στο παγκόσμιο γίγνεσθαι.» #Ελλάδα #Δημοκρατία #Διαφθορά

Στο επεισόδιο του podcast Η επιστήμη πίσω από τις κρίσεις, ο καθηγητής Δημήτρης Δρικάκης συζητά πώς η υπολογιστική επιστήμη και η τεχνητή νοημοσύνη συμβάλλουν στην κατανόηση και αντιμετώπιση πολύπλοκων θεμάτων όπως η υγεία, η κλιματική αλλαγή και οι φυσικές καταστροφές, ενώ εξετάζει και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η επιστημονική κοινότητα. #επιστήμη #τεχνητήνοημοσύνη #κλιματικήαλλαγή

Αυτή είναι μια πολύ καλή είδηση! Έφαγε πάλι τα μούτρα του ο πρωθυπουργικός ανιψιός Γρηγόρης Δημητριάδης. Όχι μόνο απορρίφθηκε η αγωγή του κατά του δημοσιογράφου Θανάση Κουκάκη αλλά υποχρεούται να του πληρώσει και 7.000 ευρώ για τα δικαστικά του έξοδα! Ο Δημητριάδης είχε το θράσος να απαιτεί αποζημίωση 350.000 ευρώ από τον Κουκάκη για αναρτήσεις και δημόσιες τοποθετήσεις του σχετικά με την υπόθεση των υποκλοπών και το Predator αλλά το Πρωτοδικείο Αθηνών απέρριψε την αγωγή του κρίνοντας, μεταξύ άλλων, ότι ο Θανάσης Κουκάκης διατύπωσε κρίσεις βάσει διαθέσιμων στοιχείων και ότι ο Γρηγόρης Δημητριάδης, ως δημόσιο πρόσωπο, οφείλει να επιδεικνύει μεγαλύτερη ανοχή στον δημοσιογραφικό έλεγχο. #Δημοσιογραφία #Δικαιοσύνη #Πολιτική

Η Ελλάδα είναι το μοναδικό έθνος που δέχεται κρίσεις για την ιστορία, τη γλώσσα και την γενετική της συνέχεια από λαούς που απαριθμούν μερικές εκατοντάδες χρόνια ιστορίας..... Το λες και θράσος. Για αυτό είμαι υπέρ του η Ελλάδα όχι απλώς να βγαίνει επιθετικά, αλλά να εξετάσει σοβαρά εάν σε ένα κόσμο όπου πλέον κυριαρχεί το ψέμα, κατά πόσο πρέπει να είναι σε άμυνα συνέχεια. Ευτυχώς τα εγχειρίδια υπάρχουν. Έχουμε γραπτά των προγόνων μας που μόνο εμείς κατανοούμε σε βάθος και το μόνο που χρειάζεται είναι απλά να τα εφαρμόσουμε. Και εννοείται να πετάξουμε στα σκουπίδια τις διεθνείς θεωρίες που μας πασάρονται απέξω. #Ελλάδα #Ιστορία #Γλώσσα

The housing crisis is today one of the biggest social crises in the country. Rents are skyrocketing, access to affordable housing is becoming increasingly difficult, and government policy is at an absolute standstill. Every time a new program is announced, starting with "Home." (translated)

Η Ευρώπη δεν εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το πετρέλαιο που διέρχεται από τα Στενά του Ορμούζ, αλλά οι γεωπολιτικές κρίσεις στην περιοχή οδηγούν σε αύξηση των διεθνών τιμών, με αποτέλεσμα η ΕΕ να πληρώνει υψηλότερα για όλες τις εισαγωγές καυσίμου. #ΣτενάτουΟρμούζ #Ευρώπη #Τιμέςπετρελαίου

Μητέρα και τα τρία παιδιά της διασώθηκαν ζωντανοί 11 ημέρες μετά τους σεισμούς στη Βενεζουέλα, ενώ ο αριθμός των θυμάτων ανέρχεται πλέον σε 3.685 και οι υγειονομικές κρίσεις πληθαίνουν λόγω της σοβαρής καταστροφής και των συνθηκών διαβίωσης των εκτοπισμένων. #Βενεζουέλα #σεισμός #διάσωση