Search

Lampros Kalarritis wrote that the Parliament in Eastern Libya ratified the Turkey-Libya memorandum, describing the development as "another success" of Gerapetritis. He added that, instead of dealing with such developments and preventing them, the Ministry of Foreign Affairs pressured the monks of Sinai to accept an Egyptian plan for the confiscation of the monastery's property and their expulsion after 1,600 years. #Λιβύη #Γεραπετρίτης #Διπλωματία (translated)

Nikolas Moraitis mentioned that Alexis Tsipras had stated he would adopt the stance of a "Buddhist monk" in response to PASOK's blows, even if he deemed them unfair, and would not respond to Nikos Androulakis, who, as he wrote, accused him of destroying the country. According to Moraitis, Tsipras would choose this stance for the sake of the Center-Left. Moraitis mocked this choice and argued that Tsipras had followed a similar tactic during the period 2019-23 against New Democracy, in the media, and with the Truth Team. As he wrote, they even attributed the country's bankruptcy to him and portrayed the defamation in public opinion as a reality. He suggested that he should do the same against PASOK, which he described as a "nursery" party for ministerial posts of New Democracy. Comparing the situation with other countries, Moraitis wrote that the 80-year-old Lula in Brazil was fighting Bolsonaro, whom he called a fascist, while Pedro Sánchez in Spain had adopted the nickname "perro" ("dog") and was standing alone against the alliance of the Right and Far-Right. He contrasted this with Tsipras's stance, which he characterized as weak and old-fashioned, and said his vote for him was forced, not desired, as the only honorable alternative to the seven-year period he described as a mafia era. #Τσίπρας #ΠΑΣΟΚ #Κεντροαριστερά (translated)

The 51-year-old monk of the Holy Cross Monastery of Saint Neophytus remains under detention, accused of attempted murder and illegal possession of a weapon, with the court rejecting a request for release and setting a new hearing date for October 26. #Κύπρος #ΑγιοςΝεόφυτος #ΠοινικόΔικαστήριο (translated)

Βρισκόμαστε στο Scriptorium (το γραφείο αντιγραφής) της Μονής Στουδίου, στην Κωνσταντινούπολη του 834 μ.Χ. Αδελφός Ιλαρίων, ένας νεαρός μοναχός και αντιγραφέας, αισθάνεται εξαντλημένος από την ορθοστασία και την προσπάθεια. Όμως δεν μπορεί να σταματήσει. Κάθε λίγο και λιγάκι σταματά από πάνω του ο Μάγιστρος Θεόδωρος, ο αυστηρός επιβλέπων (βασικά ο Βιβλιοφύλακας) του μοναστηριού. Το φως των κεριών τρεμοπαίζει. Ο Ιλαρίων έχει μπροστά του έναν αρχαίο, φθαρμένο πάπυρο του 4ου αιώνα π.Χ. γραμμένο σε συνεχή μεγαλογράμματη γραφή χωρίς κανένα κενό. Η αποστολή του είναι ιστορική: πρέπει να μεταφέρει το κείμενο σε μια νέα περγαμηνή, χρησιμοποιώντας τη νέα, γρήγορη μικρογράμματη γραφή και τοποθετώντας, για πρώτη φορά συστηματικά, τόνους και πνεύματα. Τα μάτια του είναι κόκκινα από την κούραση. Διαβάζει τη γεμάτη κεφαλαία σειρά: "...ΟΥΚΕΣΤΙΝΑΝΘΡΩΠΟΣ..." Το μυαλό του θολώνει. Πρέπει να πάρει μια απόφαση. Σκέφτεται το νόημα του κειμένου του Αριστοτέλη. Βουτάει την πένα στο μελάνι και γράφει στη νέα περγαμηνή: "οὐκ ἐστὶν ἄνθρωπος"... Ο Μάγιστρος Θεόδωρος στέκεται από πάνω του, παρατηρώντας τη σελίδα με ένα μικρό κερί. Ξαφνικά, το βλέμμα του παγώνει στο σημείο που μόλις χαράχτηκε. Κοιτάζει τον Ιλαρίωνα στα μάτια με αυστηρότητα, δείχνει με το δάχτυλό του τη λέξη και μένει σιωπηλός, περιμένοντας από τον νεαρό μοναχό να καταλάβει μόνος του τι έκανε. ---------------------- Ίσως να καταλάβατε τι λάθος έκανε ο κουρασμένος μοναχός που μόλις δυο μέρες πριν είχε γράψει απελπισμένος στην άκρη της περγαμηνής που δούλευε : "Ἡ γραφὴ αὕτη ἐστὶ βάσανος τῷ ἀναγινώσκοντι, ἀλλὰ τριπλή βάσανος τῷ γράφοντι· τό μελάνι κακό, τό πετσί σκληρό, κι ο τόνος πήγε στραβά. Ἐλέησόν με, Κύριε..." Στην κλασική αρχαιότητα, οι Έλληνες δεν χρησιμοποιούσαν τόνους. Η γραφή ήταν αποκλειστικά μεγαλογράμματη και συνεχής. Οι φυσικοί ομιλητές δεν χρειάζονταν σημάδια, διότι η αρχαία ελληνική δεν ήταν μια γλώσσα έντασης (όπως η σημερινή για παράδειγμα), αλλά μια μουσική γλώσσα. Όταν ένας αρχαίος Έλληνας διάβαζε ένα κείμενο, αυτό δεν λειτουργούσε απλώς ως γραφή, αλλά ως μια ιδιότυπη μουσική παρτιτούρα. Τα σημάδια που εφευρέθηκαν αργότερα δεν ήταν γραμματικοί κανόνες, αλλά μουσικές νότες που καθοδηγούσαν το ύψος της φωνής: - Η Οξεία ( ΄ ) ήταν μια ψηλή νότα, που ανέβαζε τη φωνή κατά ένα μουσικό διάστημα μιας πέμπτης καθαρής. - Η Βαρεία ( ̀ ) ήταν η βασική νότα, που κρατούσε τη φωνή στο χαμηλό, φυσικό της επίπεδο. - Η Περισπωμένη ( ͂ ) ήταν ένα μουσικό legato, ένας κυματισμός όπου η φωνή ξεκινούσε από ψηλή νότα και γλιστρούσε προς τα κάτω στην ίδια συλλαβή (γι' αυτό και έμπαινε μόνο σε μακρά φωνήεντα που είχαν τη χρονική διάρκεια να υποστηρίξουν αυτό το ηχητικό κύμα). Για να καταλάβουμε πώς λειτουργούσε η γλώσσα, αρκεί να δούμε τη λέξη που χρησιμοποιούσαν οι ίδιοι οι αρχαίοι για τον τονισμό: "Προσωδία" (από τις λέξεις προς + ᾠδή, που σημαίνει τραγούδι). Για τους αρχαίους Έλληνες, η προσωδία ήταν κυριολεκτικά "το τραγούδι που συνοδεύει τον λόγο". Αυτή η λεκτική μελωδία δεν ήταν ίδια σε όλη την Ελλάδα. Κάθε διάλεκτος είχε τη δική της "παρτιτούρα". Η διάλεκτος των Σπαρτιατών (η Δωρική) ακουγόταν στους υπόλοιπους Έλληνες ως η πιο βαριά και τραχιά. Οι Σπαρτιάτες είχαν την τάση να κρατούν τη φωνή τους χαμηλά και να "σπρώχνουν" τη μουσική τους νότα προς το τέλος της λέξης (π.χ. έλεγαν ανθρώποι αντί για άνθρωποι ή πατερώ̃ν αντί για πατέρων), δίνοντας στην ομιλία τους έναν ρυθμό που έμοιαζε με στρατιωτικό εμβατήριο. Όταν λοιπόν οι λόγιοι μιλούσαν για τους κανόνες της προσωδίας, δεν αναφέρονταν σε ξερούς γραμματικούς κανόνες, αλλά στους κανόνες της λεκτικής μελωδίας. Με τις κατακτήσεις του Μεγάλου Αλεξάνδρου, η Ελληνική έγινε η διεθνής γλώσσα (Lingua Franca δηλαδή). Εκατομμύρια ξένοι έπρεπε να τη μάθουν, αλλά αδυνατούσαν να "τραγουδήσουν" τις λέξεις χωρίς οδηγό. Γύρω στο 200 π.Χ., ο Αριστοφάνης ο Βυζάντιος, διευθυντής της Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας, σχεδίασε για πρώτη φορά αυτές τις "νότες" πάνω στο χαρτί. Στόχος του ήταν να δώσει στους ξένους μια οπτική παρτιτούρα για να μην καταστρέφουν τη μελωδία της γλώσσας, αλλά και να διασώσει την απαγγελία των ομηρικών επών, καθώς η γλώσσα είχε αρχίσει ήδη να χάνει τη μουσικότητά της. Οι Ρωμαίοι αριστοκράτες μάθαιναν τα Ελληνικά ως σύμβολο ανώτερης μόρφωσης. Στη δική τους γλώσσα (τα Λατινικά) δεν είχαν τόνους, καθώς είχαν δυναμικό τόνο. Τι εννοώ; Χτυπούσαν κατά κάποιο τρόπο τη συλλαβή με την ένταση, περίπου όπως κάνουμε και εμείς σήμερα. Για να καταφέρουν να διαβάσουν τα ελληνικά κείμενα, βασίζονταν απόλυτα στην παρτιτούρα των τόνων του Αριστοφάνη. Ωστόσο, η δυσκολία τους να πετύχουν το ελληνικό τόνο ήταν παροιμιώδης, και συχνά οι Έλληνες λόγιοι σχολίαζαν τη "βαριά" λατινική τους προφορά. Κατά τον 9ο αιώνα, οι Βυζαντινοί μοναχοί προχώρησαν στον μεταχαρακτηρισμό, δηλαδή τη μεταφορά όλων των αρχαίων κειμένων από τα κεφαλαία στα μικρά γράμματα (μικρογράμματη γραφή). Αυτό έγινε για λόγους οικονομίας χώρου (η περγαμηνή ήταν πανάκριβη τότε) αλλά και ταχύτητας.Σε αυτή τη φάση, οι τόνοι και τα πνεύματα ενσωματώθηκαν υποχρεωτικά σε κάθε λέξη. Η διαδικασία αυτή οδήγησε σε συχνά λάθη: - Λέξεις που χωρίς τόνους έμοιαζαν ίδιες, αλλά άλλαζαν νόημα ανάλογα με τον τονισμό σαν το παράδειγμα που σας έδωσα στην αρχή, ή σαν το ὅρος = κανόνας / ὄρος = βουνό. Λέξεις δηλαδή που ήταν "Ομόγραφες". - Λόγω της κούρασης από τη συνεχή ανάγνωση των κολλημένων γραμμάτων, οι γραφείς μπέρδευαν γραμμές που τελείωναν με την ίδια λέξη, παραλείποντας ολόκληρες παραγράφους. "Ομοιοτέλευτο" όπως λέει και η ίδια η λέξη! Παρά το γεγονός ότι η ελληνική γλώσσα είχε χάσει τη μουσικότητά της και είχε γίνει "δυναμική" ήδη από την ύστερη αρχαιότητα, το πολυτονικό σύστημα επιβίωσε για πάνω από 1.000 χρόνια. Αυτό συνέβη επειδή η τυπογραφία του 15ου αιώνα αντέγραψε πιστά τα βυζαντινά χειρόγραφα, αλλά και επειδή το πολυτονικό θεωρήθηκε το οπτικό "DNA" της ιστορικής συνέχειας του ελληνισμού. Το σύστημα καταργήθηκε οριστικά τον Ιανουάριο του 1982 με την ψήφιση του μονοτονικού, κυρίως για την απλοποίηση της σχολικής εκπαίδευσης και τις τεχνικές ανάγκες της σύγχρονης τυπογραφίας και των υπολογιστών. ---------------------- Ορμώμενη από τη συζήτηση που συμμετείχα χθες (στην οποία ομολογουμένως πήγα τελείως απροετοίμαστη για το ύφος της και είπα τα "δικά μου" και εντυπωσιάστηκα από τα αρχεία του κ.Κεχρή - συγγνώμη, δεν έχω αναζητήσεις για να τον προσθέσω - και τον μεστό λόγο του διοργανωτή) είπα να σας δώσω σήμερα αυτό το κορυφαίο επίτευγμα εφαρμοσμένης γλωσσολογίας, που θα το χαρακτήριζα ως "κοσμοϊστορική πολιτισμική κιβωτό"... Καλημέρα σε όλους! #Γλωσσολογία #ΑρχαίαΕλλάδα #Πολιτισμός

Η Vesoma, μια νέα ευρωπαϊκή εταιρεία τεχνητής νοημοσύνης και ρομποτικής που ιδρύθηκε το Δεκέμβριο του 2025 με κεντρικά γραφεία στη Λεμεσό και το Μόναχο, αναπτύσσει ανθρωποειδή ρομπότ που μαθαίνουν μέσω αλληλεπίδρασης με το περιβάλλον και απορρίπτει τη χρήση της τεχνολογίας της για στρατιωτικούς σκοπούς. #Vesoma #Ρομποτική #ΤεχνητήΝοημοσύνη

Μάρτυρας στην υπόθεση της Ιεράς Μονής Οσίου Αββακούμ κατέθεσε για τις εξαντλητικές εργασιακές συνθήκες και την περιορισμένη επικοινωνία με την οικογένειά του, υποστηρίζοντας ότι ο ηγούμενος Νεκτάριος προσποιείτο τον Άγιο Πορφύριο για να επιβάλει «τυφλή υπακοή» στους μοναχούς, ενώ οι κατηγορίες εναντίον του συνεχίζουν να εκδικάζονται στο Μόνιμο Κακουργιοδικείο Λευκωσίας. #Κύπρος #Μοναχός #Αββακούμ

👑 Μίλτος Τεντόγλου: Ο Βασιλιάς της Ευρώπης στο μήκος 🇬🇷 🥇Μπέρμιγχαμ 2026 🥇Ρώμη 2024 🥇Μόναχο 2022 🥇Βερολίνο 2018 #Tentoglou #TeamHellas #EuropeanAthletics #RoadtoLosAngeles2028 https://t.co/ZAWpdeEy97 #TeamHellas #EuropeanAthletics #Athletics

Ο Μίλτος Τεντόγλου πρωταθλητής Ευρώπης για τέταρτη σερί φορά. 🥇 Βερολίνο, Μόναχο, Ρώμη, τώρα και Μπέρμιγχαμ. Ο μοναδικός Έλληνας με τέσσερα ευρωπαϊκά χρυσά στον ανοιχτό στίβο. Μετάλλια από δουλειά, πείσμα, ταλέντο και ψυχή. Και κάπου, ένα παιδί τον είδε και πάλι να πετάει. https://t.co/MkLG6BW1bm #Τεντόγλου #Ευρώπη #Στίβος #DE #IT #GB #GR

🇬🇷 Ο Εθνικός Ύμνος ακούγεται ξανά για τον Μίλτο Τεντόγλου! Βερολίνο 2018 🥇 Μόναχο 2022 🥇 Ρώμη 2024 🥇 Μπέρμιγχαμ 2026 🥇 #Tentoglou #TeamHellas #Birmingham2026 https://t.co/lf94audawI #Tentoglou #TeamHellas #Athletics

"Αναρωτιόμουν χθες γιατί η πλειοψηφία των χρηστών του fb ενιωσε την ανάγκη να αποχαιρετήσει τον Νικο Καλογερόπουλο. Μεγαλος σταρ δεν ήταν. Πολύ καλός ηθοποιός ναι, αλλά όχι ο μόνος . Την απάντηση την ειχε δώσει ο ιδιος σε ανυποπτη στιγμή, μεσα από τη φραση του Ηρακλειτου, που την ειχε σαν πυξίδα στη διαδρομή του . «ἦθος ἀνθρώπῳ δαίμων». Ο χαρακτήρας του ανθρώπου είναι η μοιρα του. Και η μοιρα τον ακολουθούσε κατά πόδας, είτε θετικά ειτε αρνητικά. Στα 15 του εκανε εγχείρηση καρδιάς, γιατί ειχε μια μεγαλη τρύπα και το ανακαλυψε σχεδόν τυχαια και σωθηκε. Από μικρος γρατζουναγε ένα μπουζουκι και τα 'φερε έτσι η ζωή ώστε να υποδυθεί τον Μπάμπη στο "Ρεμπέτικο". Ο πρωτος του σημαντικός ρόλος σε τηλεοπτική σειρα ήταν στην «Μεθυσμένη Πολιτεία» την οποία ο συγγραφεας Σωτήρης Πατατζής ειχε ταυτίσει στο μυαλό του με τη Μεσσήνη, μερικά χιλιομετρα από την γενέτειρά του. Η υπόθεση αφορα έναν περιοδευοντα θιασο που αναστατώνει στην περίοδο του Μεταξα την μικρή κωμοπολη. Ο Μπε είναι ο αποκληρος, "ο σαλός". ο τρελός του χωριού που ζει στο κοινωνικό περιθώριο. Ο Επαμεινωνδας μπορεί να διεκδικήσει τη Ρενα. Εκείνος προτιμα να την ονειρεύεται . Γιατί ο Καλογερόπουλος ονειρευόταν ξυπνιος και στην ζωή του. Γι’ αυτό εφτιαξε το Τρενοτεχνείο. πιστεύοντας πως ο πολιτισμός θα σώσει τον κοσμο. Για αυτό πήγε και γνωρισε τον Χρόνη Μισιο, με τον οποίο έγιναν και κουμπάροι, για να του μιλά ατέλειωτες ώρες για το οραμα που χάθηκε . Για τις μετέπειτα ταινιες του γραφτηκαν πολλά. Δεν συνδυάστηκαν όμως όσο έπρεπε με το ήθος του Ηράκλειτου. Ηταν το ταλέντο που δεν άντεχε τις εξουσίες. Ο ανενταχτος, ο απείθαρχος που προτιμούσε να δουλευει στην οικοδομή και στα βυρσοδεψεία, παρά να γλείφει τα καλλιτεχνικά κυκλώματα. Που περνούσε με την ίδια άνεση από το χιουμορ και τον αυτοσαρκασμό στη μελαγχολία και στον φιλοσοφικό στοχασμό. Διαβασα μια μεγάλη συνεντευξη που ειχε δωσει την εποχή της πανδημίας στον Κώστα Μανιάτη για το «Oneman», Μου εκαναν εντύπωση δυο τρία πραγματα . Ειχε αποβληθεί από όλα τα σχολεία της Ελλαδας, γιατι ήταν ζωηρός και ερωτύλος. Αρνηθηκε να κάνει διαφημισεις. «Δεν με ενδιέφερε να ανέβω ψηλα στη συνείδηση του κόσμου, στα αρχίδια μου. Σκέψου να είχα πει ναι, τότε με τα ομόλογα που μου είχανε προτείνει Που φάγανε τα λεφτά. Να ‘χα βάλει τη μούρη μου. Να πείθω εγώ τους ανθρώπους να πάνε να κάνουν τις καταθέσεις τους ελληνικά ομόλογα και μετά να τα χάσουν. Θα αυτοκτονούσα» Το μπουζούκι που έπαιζε στο Ρεμπέτικο, το βρηκε μόνος του στο Μοναστηράκι «Ακου να δεις, είναι του 1928, κειμήλιο. Και το ‘χω δει που το κρατάει ο Αργύρης ο αδερφός του Μάρκου σε μια μεγάλη φωτογραφία με ρεμπέτες. Είναι χαρακτηριστικό. Έχει έξι μαργαρίτες και μία πεταλούδα» Ο Νικος Καλογερόπουλος δεν τόλμησε να μιλήσει στον Γκάτσο από σεβασμό «Για μένα ήταν ο Θεός» Πολλές φορές πιαστηκε στο διχτυ, μα την εβγαλε καθαρή Αν κάποτε στα βρόχια του πιαστείς Κανείς δεν θα μπορέσει να σε βγάλει Μονάχος βρες την άκρη της κλωστής Κι αν είσαι τυχερός ξεκίνα πάλι Ξεκίνησε λοιπόν το μεγαλο του ταξιδι και θα ξαναδιαβάσει τους «Νεκρικούς Διαλογους» του Λουκιανού, παρεα με τα φιλαρακια του, τον Χρόνη Μισιο, τον Ηλία Λογοθετη , τον Βασίλη Διαμαντόπουλο. Να λοιπόν γιατι του καναμε τα αφιερωματα. Γιατί ξεραμε ή τουλάχιστον διαισθανόμαστε πως ήταν αληθινός. Μα τώρα που η φωτιά φουντώνει πάλι εσύ κοιτάς τα αρχαία σου τα κάλλη και στις αρένες του κόσμου μάνα μου Ελλάς το ίδιο ψέμα πάντα κουβαλάς. ✏️ Xrysa Kakatsaki Facebook #Καλογερόπουλος #πολιτισμός #ηθοποιός

Το Υπουργείο Εξωτερικών ανακοινώνει στοχευμένες δράσεις για τη στήριξη χριστιανικών και άλλων κοινοτήτων στη Μέση Ανατολή το 2026, περιλαμβάνοντας χρηματοδότηση για εκκλησίες, σχολεία και ανθρωπιστικά έργα, καθώς και βοήθεια σε μοναχούς και κοινοτικά ιδρύματα. #ΧριστιανικέςΚοινότητες #ΜέσηΑνατολή #ΔιαθρησκευτικόςΔιάλογος