Search

🔴Εκπροσωπεί ο Τσίπρας τους «μη προνομιούχους» Έλληνες; 🔴Στους ανθρώπους που τα βγάζουν δύσκολα πέρα και που δεν τους περίσσεψαν χρήματα για να πάνε διακοπές, απευθύνθηκε με βίντεο ο Τσίπρας, μιλώντας τους για τους «άλλους» («Οι άλλοι θα πάνε. Οι άλλοι πάντα πάνε»), τους έχοντες και κατέχοντες. Αφήνοντας να εννοηθεί, ότι αυτός εκπροσωπεί τους «ταπεινούς και καταφρονεμένους», κι όχι τους «άλλους», την ελίτ. Δηλαδή, πως είναι ένα «παιδί του λαού», ένας Νίκος Ξανθόπουλος της πολιτικής. 🔴Κοίτα ποιος μιλάει! Πρώτα πρώτα, τα προσωπικά του παραδείγματα, δείχνουν πως κι αυτός είναι με τους «άλλους». Κατ’ αρχάς, κάνει «τουρισμό» όλο τον χρόνο, καθώς μένει σε μια βίλα στο Σούνιο, «πλάϊ στο κύμα», έναντι του (ευτελούς για την τοποθεσία στην οποία βρίσκεται...) ποσού των 500€ μηνιαίως. Έπειτα, στέλνει τα παιδιά του σε ιδιωτικά εκπαιδευτήρια (Σχολή Χιλλ). Και το κυριότερο, έχει φτιάξει ένα νέο κόμμα, χωρίς να πει στον ελληνικό λαό ποιος πληρώνει. 🔴Ας δούμε τώρα, με στοιχεία, ποιους εκπροσωπεί. Τους μη προνομιούχους Έλληνες ή τους «άλλους»; Το κόμμα του, είναι ο «καθρεφτης» του! Βέβαια, δεν έχουμε πρόσφατα στοιχεία για το κοινωνικοοικονομικό προφίλ των στελεχών του κόμματός του, έχουμε όμως παλαιότερα, τα οποία σίγουρα δεν έχουν διαφοροποιηθεί και πολύ από τα σημερινά, αφού, πάνω κάτω, στηρίζεται στα ίδια άτομα. 🔴Κατά τη διάρκεια, του 1ου συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ, που έγινε την περίοδο της πιο βαθιάς κρίσης και των μνημονίων (Ιούλιος 2013), πραγματοποιήθηκε έρευνα σε δείγμα 1.830 στελέχών του ΣΥΡΙΖΑ, με ευθύνη της Επιτροπής Πολιτικού Σχεδιασμού. Τα αποτελέσματα της έρευνας παρουσιάστηκαν αναλυτικά τον Δεκέμβριο του 2013, από την ιστοσελίδα του κόμματος https://t.co/TsIiDY0VRR. 🔴Σύμφωνα, λοιπόν, με τα αποτελέσματα αυτά, το μέσο εισόδημα των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, πλησίαζε τα 2.000€ τον μήνα (1.950€ για την ακρίβεια), πολύ πάνω από το μέσο εισόδημα της μεγάλης πλειοψηφίας των Ελλήνων εργαζομένων. Θυμίζω, πως την ίδια εποχή, ο μηνιαίος κατώτατος μισθός ήταν 586€ για τους εργαζόμενους άνω των 25 ετών και 510€ για τους νέους κάτω των 25 ετών. Ο δε μέσος καθαρός μηνιαίος μισθός ενός δημόσιου υπαλλήλου, κυμαινόταν μεταξύ 1.000 και 1.200€, έπειτα από τις διαδοχικές περικοπές των μνημονίων και την εφαρμογή του ενιαίου μισθολογίου. 🔴Αξίζει να σημειωθεί, ότι το 12% των συνέδρων του ΣΥΡΙΖΑ (220 από τα 1.830 στελέχη), ανήκε στην μεγαλοαστική τάξη, καθώς δήλωνε εισόδημα άνω των 3.000€ μηνιαίως, ενώ το 25% των συνέδρων δήλωσε εισόδημα μεταξύ 2.001 και 3.000€. 🔴Όσον αφορά την επαγγελματική κατάσταση των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, η μεγαλύτερη ομάδα ήταν οι δημόσιοι υπάλληλοι (28%), ακολουθούσαν εργοδότες και αυτοαπασχολούμενοι, (27%), ενώ μόλις το 12% ήταν υπάλληλοι στον ιδιωτικό τομέα και το 8% ήταν άνεργοι. Κι αυτά τα στοιχεία, έρχονταν σε μεγάλη αντίθεση με τα γενικά ποσοστά της χώρας εκείνη την περίοδο, καθώς η ανεργία έφτανε το 27% και σχεδόν το 1/3 του πληθυσμού ζούσε στα όρια της φτώχειας. 🔴Τα συμπεράσματα και τα σχόλια, δικά σας! #Τσίπρας #ΣΥΡΙΖΑ #Ελλάδα

Το αεροσκάφος για το οποίο δεν δόθηκα άδεια, είναι το ιπτάμενο ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ. Επειδή πετάει με ευθύνη της ΠΑ οι Τούρκοι το θεώρησαν Πολεμικό Αεροσκάφος και δεν δέχθηκαν την προσγείωση του εκεί. Σε κάθε περίπτωση πρέπει όλοι να είστε προσεκτικοί https://t.co/dqpxdzNBFF #Ελληνικά #Αεροπορία #ΥγειονομικήΜέριμνα

Έγκυος 7 μηνών να καλεί το ΕΚΑΒ και να περιμένει 30 ΛΕΠΤΑ στο τηλέφωνο χωρίς απάντηση; Αν συνέβαινε το μοιραίο, ποιος θα αναλάμβανε την ευθύνη; Ευτυχώς βρέθηκε περιπολικό, γιατί από το ΕΣΥ σε αφήνουν απλά στην τύχη σου. ​Διαλύσατε τα πάντα. Παίζετε κορώνα-γράμματα ανθρώπινες ζωές https://t.co/JkfbsdwIXO #ΥγειονομικήΠερίθαλψη #ΕΚΑΒ #ΑσφάλειαΔημόσιαςΥγείας

Η ΕΡΤ κάνει ρεπορτάζ για την έξαρση του Ιού του Δυτικού Νείλου. Και ακούμε την ατάκα για την «ατομική ευθύνη». Σας θυμίζει κάτι; To ρεπορτάζ δεν λέει σχεδόν τίποτα για τις συγκεκριμένες παραλείψεις του κράτους, των Περιφερειών και των Δήμων για την πρόληψη και την καταπολέμηση των κουνουπιών. Δεν λέει ότι σε πολλές περιοχές υπήρξαν καθυστερήσεις και προβλήματα στα προγράμματα κουνουποκτονίας, παρότι το κρίσιμο είναι η έγκαιρη προνυμφοκτονία, πριν η πρώτη γενιά των κουνουπιών προλάβει να ενηλικιωθεί και να αναπαραχθεί. Δεν λέει ότι την πάθαμε ΞΑΝΑ από ένα απόλυτα προβλέψιμο φαινόμενο φαινόμενο. Ο ίδιος ο ΕΟΔΥ θεωρεί αναμενόμενη την επανεμφάνιση του Ιού του Δυτικού Νείλου κάθε καλοκαίρι στην Ελλάδα. Άρα οι αρμόδιες αρχές γνωρίζουν εκ των προτέρων ότι πρέπει να είναι έτοιμες. Δεν εξετάζει αν οι Δήμοι είχαν επαρκή χρηματοδότηση, προσωπικό και εγκαίρως ενεργές συμβάσεις. Δεν εξετάζει ποιοι ψεκασμοί έγιναν, πότε έγιναν και αν ήταν αποτελεσματικοί. Λέει όμως για την «ατομική ευθύνη». «Ο καθένας μας δεν πρέπει να εκτίθεται σε κουνούπια». Και μετά μας εξηγεί ότι πρέπει να φοράμε μακριά ρούχα μέσα στο καλοκαίρι και να παίρνουμε άλλα ατομικά μέτρα προστασίας. Προφανώς και πρέπει να προστατεύεται ο καθένας όσο μπορεί. Αλλά η δημόσια υγεία δεν μπορεί να εξαντλείται στο τι θα φορέσει ο πολίτης. Όταν έχουμε έξαρση μιας νόσου που οι αρχές γνωρίζουν εκ των προτέρων ότι επιστρέφει κάθε καλοκαίρι, η δημοσιογραφία οφείλει να ρωτά πρώτα τι έκανε εγκαίρως το κράτος και η Τοπική Αυτοδιοίκηση. Και μετά τι παντελόνι θα φορέσουμε εμείς. #ΔημόσιαΥγεία #ΙόςΔυτικούΝείλου #ΑτομικήΕυθύνη

Από τέλη Ιούνη-αρχές Ιούλη όταν και προέκυψε το θέμα Walkup στον #OlympiacosBC⚪️🔴, στα μάτια μου φαινόταν πως το γυαλί που ράγισε μεταξύ της πλευράς του παίκτη και της ομάδας πολύ δύσκολα θα ξανακολλούσε… Μετά και τις σημερινές εξελίξεις εκτιμώ πως πολύ δύσκολα θα τον ξαναδούμε να αγωνίζεται με τα ερυθρόλευκα. Είτε η ομάδα όπως λέμε θα του «καρφώσει το συμβόλαιο στο ταβάνι» μέχρι του χρόνου το καλοκαίρι που λήγει, είτε θα αποδεχθεί κάποια πρόταση που θα λάβει αν της προσφερθεί το επιθυμητό στα μάτια της buyout… Σε κάθε περίπτωση πολύ κρίμα τέτοια κατάληξη (1000% δικιά του ευθύνη, μιλάμε για τραγικούς χειρισμούς) για ένα παιδί που αποτέλεσε στυλοβάτη του συνόλου την προηγούμενη πενταετία, προσφέροντας τα μέγιστα… #OlympiacosBC #Basketball #SportsNews

Τα δύο «εθνικά θαλάσσια πάρκα» που ανακήρυξε η Τουρκία με αποφάσεις του προέδρου Ρ.Τ. Ερντογάν που δημοσιεύτηκαν σήμερα στην τουρκική Εφημερίδα της Κυβερνήσεως αποτελούν ευθείες προκλήσεις κατά της Ελλάδας, τόσο από νομική όσο και από στρατηγική άποψη: Από νομική άποψη, και τα δύο εκτείνονται πέραν των τουρκικών χωρικών υδάτων και επιχειρούν να δημιουργήσουν έρεισμα για άσκηση τουρκικών αρμοδιοτήτων σε περιοχές διεθνών υδάτων όπου η Ελλάδα έχει δικαιώματα υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ. Από στρατηγική άποψη, το τουρκικό «θαλάσσιο πάρκο» στο ΒΑ Αιγαίο δημιουργεί τουρκική «σφήνα» μεταξύ Λήμνου και Σαμοθράκης, ενώ το τουρκικό «θαλάσσιο πάρκο» στην Αν. Μεσόγειο περιβάλλει και αποκόπτει πλήρως το Καστελλόριζο. Το ότι η τουρκική ενέργεια είναι μονομερής και παράνομη, όπως αναφέρει το υπουργείο Εξωτερικών στη σχετική ανακοίνωσή του, είναι προφανές - αλλά έχει μικρή πρακτική σημασία. Το κρίσιμο ερώτημα είναι πώς θα αντιδράσει η Ελλάδα αν (ή μάλλον: όταν) η Τουρκία, επικαλούμενη αυτά τα «θαλάσσια πάρκα» επιχειρήσει να ασκήσει αρμοδιότητες επί του πεδίου, π.χ. επιβάλλοντας περιορισμούς στην αλιεία από Έλληνες ψαράδες μεταξύ Λήμνου - Σαμοθράκης ή στην πρόσβαση ελληνικών πλοίων στο Καστελλόριζο. Κάπου εκεί ο κόμπος θα φτάσει στο χτένι, και θα καταστεί ολοφάνερη ακόμα και στους πιο δύσπιστους η χρεωκοπία της πολιτικής των «ήρεμων νερών», της «Διακήρυξης των Αθηνών» και της πάση θυσία αποφυγής κρίσεων με την Τουρκία που ακολουθείται από το 2023-24 με βασικό εισηγητή τον νυν υπουργό Εξωτερικών Γ. Γεραπετρίτη, αλλά με πολιτικό υπεύθυνο, εν τέλει, τον ίδιο τον πρωθυπουργό Κ. Μητσοτάκη. Έχουμε γράψει από το 2024 (h t t p s://x.com/e_amyna/status/1797565745775210742) ότι η αντίληψη περί εξωτερικής πολιτικής που θέτει ως κεντρικό στόχο την αποφυγή κρίσεων με την Τουρκία και εκφράζεται κυρίως (αλλά όχι μόνο) από τον κ. Γεραπετρίτη είναι «η πεμπτουσία της πολιτικής του κατευνασμού, που έχει ιστορικά αποδειχθεί ότι αποθρασύνει κάθε επιθετικό αντίπαλο, γεννώντας του κίνητρο να πιέσει τον …ειρηνόφιλο γείτονα». Ο @PrimeministerGR κ. Μητσοτάκης απέδειξε στην πρώτη του τετραετία (2019-2023) ότι μπορεί να διαχειριστεί τις ελληνοτουρκικές σχέσεις με όρους ισχύος και αποτροπής - και έδρεψε τα θετικά αποτελέσματα. Μόνο ο ίδιος γνωρίζει γιατί στη δεύτερη τετραετία υιοθέτησε τη λογική των «ήρεμων νερών με την Τουρκία πάση θυσία» που κυριαρχεί σε φοβικούς κύκλους του υπουργείου Εξωτερικών, πρώην συνεργάτες του Γ. Παπανδρέου κλπ. Το φθινόπωρο στις ελληνοτουρκικές σχέσεις προμηνύεται δύσκολο, όπως ήδη δείχνουν οι τουρκικές κινήσεις. Θα είναι δυσκολότερο, αν η ελληνική πολιτική ηγεσία δείχνει φοβική και υποχωρητική. Η κατευναστική λογική της τελευταίας τριετίας κόστισε ήδη αρκετά στην Ελλάδα - είναι καιρός να εγκαταλειφθεί. Ο πρωθυπουργός έχει την εξουσία, άρα και την ευθύνη. #Ελλάδα #Τουρκία #ΔιεθνέςΔίκαιο

Κάποιοι επιμένουν ακόμα και σήμερα να θεωρούν "στρατηγικό" λάθος (είναι, βλέπεις, ειδικοί στις στρατηγικές) τη συνεργασία μου με τον Μάνο το 2012. Διαβάστε ένα κείμενο που έγραψα τότε και ίσως καταλάβετε το αδιέξοδο της πολιτικής στην Ελλάδα: χρειάζεται ανθρώπους που βλέπουν μακριά, αλλά αυτοί, για να αποκτήσουν θέση ευθύνης, πρέπει να ψηφιστούν από κοντόφθαλμους. https://t.co/QvQp6OIA0w #Πολιτική #Ελλάδα #Στρατηγική

Έκλεισαν σχολεία, ΕΛΤΑ, τράπεζες... τώρα το ΑΤΜ του χωριού γίνεται ο καφετζής. Κυβέρνηση & τράπεζες αποσύρουν τα ΑΤΜ στην επαρχία για να γλιτώσουν έξοδα και μετατρέπουν τα μπακάλικα & τα καφενεία σε «ATM» μέσω POS. Ο πολίτης θα χτυπάει την κάρτα του στο POS του μαγαζιού, ο έμπορος θα του δίνει τα μετρητά από το συρτάρι του και το ποσό θα μεταφέρεται ηλεκτρονικά από τον λογαριασμό του πελάτη στο κατάστημα, χωρίς υποχρέωση αγοράς προϊόντος. Οι τράπεζες κρατούν τις προμήθειες, οι έμποροι φορτώνονται την ευθύνη, κι αν το καφενείο δεν έχει ρευστό, δεν έχει σύνταξη. Ψηφιακή μετάβαση 2.0: Από το e-banking, στο «μπαρμπα-Γιώργο δώσε ένα 50άρικο αν σου βρίσκεται». #ΨηφιακήΜετάβαση #Τράπεζες #ΑγροτικήΖωή

Ξεμείνατε και εσείς το καλοκαίρι στην πόλη ανοιγοκλείνοντας το Air Condition, μη τυχόν πληρώσετε ένα νεφράκι στους λογαριασμούς; 💣Είναι 15 Αυγούστου και όσοι κυκλοφορήσαμε αυτές τις μέρες σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, μάλλον ποτέ ξανά δεν είδαμε να έχει ξεμείνει τόσος κόσμος. ✍Και επίσης μάλλον ποτέ ξανά δεν είδαμε να έχουν ξεπηδήσει στους δρόμους τόσες κατσαρίδες, αλλά αυτό είναι άλλο ζήτημα, που συνδιάζει την αφραγκία των πολιτών, των Δήμων και την κλιματική κρίση, οπότε θα το συζητήσουμε μια άλλη στιγμή. 🧨Στο θέμα μας: «Οι μισοί Έλληνες φέτος το καλοκαίρι δεν θα κάνουν διακοπές, με βάση έρευνα ΙΕΛΚΑ. Είστε ευχαριστημένοι με την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί μετά από 7 χρόνια της Νέας Δημοκρατίας στην εξουσία;» ρωτήσαμε την κυβέρνηση Πώς προσπάθησε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα; 👉Μα φυσικά εφάρμοσε τις κλασικές συνταγές: Διότι πίσω από κάθε εξουσία υπάρχουν καλοπληρωμένοι επικοινωνιολόγοι που κάνουν τα δικά τους. Πάμε να δούμε τις τακτικές μία-μία 1. Προκαταβολική αναγνώριση για να μη φανεί αναλγησία. Ξεκινά με το: «Προφανώς και δεν μπορεί κανείς να πανηγυρίζει ή να δηλώνει ικανοποιημένος…» Αυτό είναι το κλασικό concession: αναγνωρίζει το πρόβλημα στην αρχή, ώστε να μην κατηγορηθεί ότι το αγνοεί. Όμως η αναγνώριση δεν οδηγεί σε ανάληψη ευθύνης. Λειτουργεί ως ασπίδα πριν αρχίσει η μετατόπιση. 2. Αλλαγή κλίμακας του προβλήματος Η ερώτηση είναι πολύ συγκεκριμένη: οι μισοί Έλληνες δεν θα κάνουν διακοπές. Η απάντηση το μεταφέρει σε ευρύτερο πεδίο: «παρατεταμένη περίοδος ακρίβειας», «κόστος ζωής», «στεγαστική κρίση». Έτσι, το συγκεκριμένο κοινωνικό σύμπτωμα — ότι άνθρωποι σε χώρα με τεράστια ακτογραμμή δεν μπορούν να κάνουν διακοπές — χάνεται μέσα σε ένα γενικότερο πλαίσιο ακρίβειας. 3. Ιεράρχηση που υποβαθμίζει το θέμα Λέει: «δεν υποτιμώ τις διακοπές σε καμία περίπτωση, αλλά… το κόστος διαβίωσης, η στεγαστική κρίση είναι ακόμα πιο σημαντικές παράμετροι». Το «δεν υποτιμώ, αλλά» κάνει ακριβώς αυτό: σχετική υποτίμηση. Δεν λέει ότι οι διακοπές είναι αδιάφορες, αλλά τις μεταφέρει χαμηλότερα στην κλίμακα των προβλημάτων. Άρα η πίεση της ερώτησης μειώνεται. 4. Μετατόπιση ευθύνης στο παρελθόν / στον ΣΥΡΙΖΑ χωρίς να τον κατονομάζει Το κεντρικό σημείο είναι: «μια κυβέρνηση επίσης συγκρίνεται με το τι παρέλαβε». Αυτό απαντά στην ερώτηση για τα 7 χρόνια ΝΔ όχι ως απολογισμό της ΝΔ, αλλά ως σύγκριση με την προηγούμενη κατάσταση. Επικοινωνιακά λέει: ναι, υπάρχει πρόβλημα, αλλά κοιτάξτε από πού ξεκινήσαμε. 5. Από το αποτέλεσμα στην προσπάθεια Η ερώτηση ζητά κρίση για το αποτέλεσμα: μετά από 7 χρόνια, οι μισοί δεν κάνουν διακοπές. Η απάντηση μετακινείται στην πρόθεση και στην προσπάθεια: «τι προσπαθεί να κάνει», «προσπαθώντας συνεχώς», «χρειάζεται σκληρή δουλειά», «χρειάζεται πολλή προσπάθεια». Έτσι η κυβέρνηση δεν κρίνεται από το κοινωνικό αποτέλεσμα, αλλά από την εικόνα ότι εργάζεται για τη βελτίωση. 6. Χρήση σχετικών δεικτών αντί για το συγκεκριμένο πρόβλημα Αντί να απαντήσει στο «50% δεν θα κάνει διακοπές», μιλά για: «απόσταση από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο», «ρυθμούς αύξησης του κατά κεφαλήν διαθέσιμου εισοδήματος». Αυτά μπορεί να είναι πολιτικά χρήσιμα ως δείκτες, αλλά δεν απαντούν άμεσα στο ερώτημα: τι κάνετε για όσους δεν μπορούν να πάνε ούτε λίγες ημέρες διακοπές; 7. Επιλογή ευνοϊκού μέτρου σύγκρισης Δεν απαντά με βάση το βιωματικό μέτρο: αν ο μισθός φτάνει για διακοπές, ενοίκιο, τρόφιμα, μετακινήσεις. Απαντά με βάση συγκριτικά μεγέθη: «ευρωπαϊκός μέσος όρος», «ρυθμοί αύξησης». Αυτό επιτρέπει να παρουσιαστεί πρόοδος ακόμη και όταν η καθημερινότητα παραμένει ασφυκτική. 8. Χρονική εξομάλυνση Η ερώτηση αφορά το φετινό καλοκαίρι. Η απάντηση το ανοίγει σε βάθος χρόνου: «αυτά τα 7 χρόνια έχουμε μειώσει την απόσταση…» Άρα το οξύ παρόν μετατρέπεται σε αφήγημα σταδιακής βελτίωσης. Το σημερινό πρόβλημα δεν εξαφανίζεται, αλλά παρουσιάζεται ως στάδιο μιας θετικής πορείας. 9. Μετατροπή κοινωνικού δικαιώματος σε δημοσιονομικό πρόβλημα Εκεί που η ερώτηση θέτει το θέμα ως κοινωνική αδυναμία — οι άνθρωποι δεν μπορούν να κάνουν διακοπές — η απάντηση το μεταφέρει στη λογική των διαθέσιμων πόρων: «να αυξήσουμε τα φορολογικά έσοδα, μειώνοντας φόρους», «να επιστρέψουμε στην κοινωνία αυτό το οποίο έχει στερηθεί», «όσο παραπάνω καταφέρουμε να συγκεντρώσουμε…» Άρα το θέμα δεν είναι τι χρειάζονται οι πολίτες, αλλά τι επιτρέπει ο δημοσιονομικός χώρος. 10. Προληπτική επίθεση σε υποτιθέμενες «μαγικές λύσεις» Λέει: «δεν πρόκειται εμείς να υιοθετήσουμε τη λογική των μαγικών συνταγών» και «να τάξουμε χρήματα από εκεί που δεν υπάρχουν». Αυτό είναι πολύ συνηθισμένο μοτίβο. Δεν απαντά σε συγκεκριμένη πρόταση που του έγινε — γιατί στην ερώτηση δεν προτάθηκε κάτι τέτοιο. Δημιουργεί όμως έναν φανταστικό αντίπαλο: όποιος ζητά μέτρα για τους ανθρώπους που δεν κάνουν διακοπές, περίπου ζητά «μαγικές συνταγές». 11. Ψευδές δίπολο: ρεαλισμός ή λαϊκισμός Η απάντηση στήνει το δίπολο: εμείς = σοβαρότητα, σκληρή δουλειά, όχι δανεικά οι άλλοι = μαγικές συνταγές, λεφτά που δεν υπάρχουν. Έτσι η συζήτηση μετακινείται από το «ποιο είναι το πρόβλημα και τι κάνετε;» στο «εμείς είμαστε υπεύθυνοι, οι άλλοι ανεύθυνοι». 12. Εξωτερικοποίηση της κρίσης Λέει: «αυξημένο κόστος ζωής και στην Ελλάδα και στην υπόλοιπη Ευρώπη». Αυτό λειτουργεί αποενοχοποιητικά: το πρόβλημα δεν εμφανίζεται ως αποτέλεσμα συγκεκριμένων εθνικών πολιτικών, αλλά ως ευρωπαϊκό ή διεθνές φαινόμενο. Άρα μειώνεται η κυβερνητική ευθύνη. 13. Αποπολιτικοποίηση της φτώχειας Η φτώχεια και η αδυναμία διακοπών εμφανίζονται ως τεχνικό/οικονομικό πρόβλημα: διαθέσιμο εισόδημα, φορολογικά έσοδα, προγράμματα, δημοσιονομικός χώρος. Δεν εμφανίζονται ως ζήτημα ανισότητας, μισθών, αισχροκέρδειας, τουριστικής εμπορευματοποίησης, κόστους στέγασης, ακτοπλοϊκών, εργασιακής επισφάλειας. 14. Απαντά σε άλλο ερώτημα Η πρώτη ερώτηση είναι: «Είστε ευχαριστημένοι με την κατάσταση μετά από 7 χρόνια ΝΔ;» Η απάντηση ουσιαστικά γίνεται: «Η κατάσταση είναι δύσκολη, αλλά βελτιώνεται σε σχέση με το παρελθόν και εμείς δουλεύουμε χωρίς λαϊκισμό». Άρα δεν απαντά καθαρά: «ναι, είμαστε ικανοποιημένοι» ή «όχι, αποτύχαμε σε αυτό». Αποφεύγει την πολιτική αυτοαξιολόγηση Μετά από όλα αυτά προσπάθησα να θέσω εκ νέου το πρόβλημα στις πραγματικές διαστάσεις του: Επί του συγκεκριμένου, επειδή η Ελλάδα είναι η χώρα με τη μεγαλύτερη ακτογραμμή στην Ευρώπη και οι άνθρωποί της δεν μπορούν να κάνουν διακοπές, παρόλα αυτά. Το βλέπετε αυτό ως πρόβλημα; Επειδή έρχονται τώρα και οι ζέστες, η κατάσταση θα είναι αποπνικτική στις πόλεις. Σχεδιάζετε να κάνετε κάτι για ακριβώς αυτό το πρόβλημα που αντιμετωπίζει το 50% των Ελλήνων; Και δείτε εδώ πηκτή επικοινωνιακή διαχείριση: Στη δεύτερη απάντηση του κυβερνητικού εκπροσώπου φαίνονται καθαρά εξόφθαλμα μοτίβα επικοινωνιακού damage control. Δείτε τα. 1. Από το καθολικό πρόβλημα σε μερικά προγράμματα Το ερώτημα αφορά το γεγονός ότι περίπου το 50% των Ελλήνων δεν θα κάνει διακοπές. Η απάντηση, όμως, μετατοπίζεται σε επιμέρους προγράμματα: «πάρα πολλά επιδοτούμενα προγράμματα τουρισμού» «Χίος pass» «Έβρος pass» Εδώ υπάρχει αναντιστοιχία κλίμακας. Το πρόβλημα αφορά τη μισή κοινωνία. Η απάντηση φέρνει επιμέρους προγράμματα, συχνά τοπικά, στοχευμένα ή περιορισμένης εμβέλειας. 2. Ονομαστική απαρίθμηση ως απόδειξη πολιτικής Το «Χίος pass», το «Έβρος pass» κ.λπ. λειτουργούν επικοινωνιακά ως απόδειξη δράσης μέσω απαρίθμησης. Δηλαδή, η απάντηση δίνει ονόματα προγραμμάτων για να δημιουργηθεί αίσθηση κυβερνητικής παρέμβασης, χωρίς να απαντά στο κρίσιμο ερώτημα: πόσους καλύπτουν, με τι ποσά, με ποια επάρκεια, και αν μπορούν πράγματι να απαντήσουν σε ένα πρόβλημα που αφορά περίπου το 50% των πολιτών. 3. Μετατόπιση από τους πολίτες στις πληγείσες περιοχές Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος λέει ότι τα προγράμματα έχουν «διττή αξία»: αφενός να βοηθηθούν πολίτες που έχουν ανάγκη, αφετέρου να στηριχθούν περιοχές μετά από φυσικές καταστροφές ή κρίσεις. Έτσι, η συζήτηση μετακινείται. Από το δικαίωμα των ανθρώπων στην ανάπαυση και στις διακοπές, περνά στην περιφερειακή στήριξη και στην αποκατάσταση περιοχών. Πρόκειται για υπαρκτό θέμα, αλλά όχι για απάντηση στο συγκεκριμένο πρόβλημα που τέθηκε. 4. Το πρόβλημα παρουσιάζεται ως ζήτημα «ανάγκης», όχι ως κανονικότητα για τη μισή κοινωνία Η αναφορά σε «συμπολίτες μας που έχουν ανάγκη» μετατρέπει το ζήτημα σε προνοιακό πρόβλημα: κάποιοι ευάλωτοι χρειάζονται βοήθεια. Όμως το ερώτημα δείχνει κάτι πολύ βαρύτερο: δεν μιλάμε για μια μικρή ομάδα ευάλωτων, αλλά για περίπου τη μισή κοινωνία. 5. Απουσία συγκεκριμένης νέας δέσμευσης Στο ερώτημα αν σχεδιάζεται κάτι για ακριβώς αυτό το πρόβλημα, η απάντηση είναι ότι «κάνουμε ήδη πράγματα» και στη συνέχεια γίνεται μια γενική αναφορά στην αύξηση του εισοδήματος. Δεν υπάρχει νέο μέτρο, χρονοδιάγραμμα, ποσό, αριθμός δικαιούχων ή σαφής αναγνώριση ότι τα υπάρχοντα μέτρα δεν επαρκούν. 6. Επιστροφή στο μεγάλο αφήγημα της κυβέρνησης Στο τέλος η απάντηση επιστρέφει στο βασικό κυβερνητικό αφήγημα: «να ανεβάζουμε συνολικά το εισόδημα των πολιτών». Δηλαδή, ακόμα και όταν η ερώτηση αφορά ένα πολύ συγκεκριμένο πρόβλημα, η απάντηση επανέρχεται στο γενικό αφήγημα: ανάπτυξη, εισόδημα, φορολογικά έσοδα, υπευθυνότητα. 7. Δημοσιονομική ηθικολογία Η φράση «χωρίς να δανειζόμαστε από τις επόμενες γενιές» βάζει ηθικό βάρος σε κάθε απαίτηση για μεγαλύτερη στήριξη. Υπονοεί ότι πιο γενναία μέτρα θα ήταν ανεύθυνα απέναντι στο μέλλον. Έτσι, η σημερινή κοινωνική ανάγκη αντιπαρατίθεται με την ευθύνη προς τις «επόμενες γενιές». 8. Ουδέτερη περιγραφή μιας κρίσης Δεν λέγεται ότι οι κυβερνητικές πολιτικές δεν επαρκούν ή ότι η αγορά λειτουργεί με τρόπο που αποκλείει μεγάλο μέρος της κοινωνίας από τις διακοπές. Αντίθετα, η κρίση περιγράφεται ως κάτι που απλώς «βιώνουμε»: «βιώνουμε μία παρατεταμένη περίοδο ακρίβειας». Η ακρίβεια εμφανίζεται σαν φυσικό φαινόμενο, όχι σαν πεδίο πολιτικών επιλογών, ρυθμίσεων και ευθυνών. 9. Επικοινωνιακή εξουδετέρωση της αγανάκτησης Το ερώτημα έχει ισχυρό κοινωνικό φορτίο: μια χώρα με τεράστια ακτογραμμή, καύσωνες στις πόλεις και περίπου μισό πληθυσμό χωρίς δυνατότητα διακοπών. Η απάντηση το μετατρέπει σε ήρεμη, τεχνοκρατική, διαχειριστική συζήτηση: προγράμματα, εισόδημα, έσοδα, φόροι, Ευρώπη, προσπάθεια. Έτσι χαμηλώνει η ένταση του προβλήματος. 10. Ελεγχόμενη αυτοκριτική χωρίς πολιτικό κόστος Οι φράσεις «υπάρχει ακόμα πολύς δρόμος» και «χρειάζεται πολύ δουλειά ακόμη» μοιάζουν με αυτοκριτική. Όμως είναι μια ακίνδυνη αυτοκριτική. Δεν κατονομάζει αποτυχία, δεν αναλαμβάνει συγκεκριμένη ευθύνη, δεν λέει τι δεν λειτούργησε. Απλώς παρουσιάζει την κατάσταση ως μια προσπάθεια που συνεχίζεται. 11. Το τελικό μήνυμα που επιχειρείται να περάσει Το υπονοούμενο της απάντησης είναι σαφές: Ναι, υπάρχει πρόβλημα, αλλά δεν αποτελεί ένδειξη κυβερνητικής αποτυχίας. Είναι αποτέλεσμα δύσκολης κληρονομιάς, ευρωπαϊκής ακρίβειας και περιορισμένων δημοσιονομικών δυνατοτήτων. Η κυβέρνηση ήδη κάνει πράγματα, τα εισοδήματα βελτιώνονται, και όποιος ζητά περισσότερα κινδυνεύει να εμφανιστεί ως υπέρμαχος «μαγικών λύσεων». Με άλλα λόγια, το βασικό επικοινωνιακό μήνυμα είναι: «Μην κοιτάτε ότι οι μισοί δεν μπορούν να κάνουν διακοπές. Κοιτάξτε ότι είμαστε καλύτερα από πριν, ότι υπάρχουν κάποια προγράμματα, ότι δεν μπορούμε να κάνουμε μαγικά, και ότι γενικά η πορεία είναι θετική» #Καλοκαίρι #Αθήνα #Διακοπές

In the new episode of the podcast "Come a Little Closer," Pavlina Voulgaraki talks with Elena Domazaki about the courage required from women to claim their space, express their opinions, and actively participate in the process of preventing child sexual abuse, highlighting the importance of sensitivity and social responsibility. (translated)

Αν ήμασταν σοβαροί πολίτες και είχαμε σοβαρή χώρα, ο Στέφανος Μάνος θα έπρεπε να ήταν ισόβιος Υπουργός Ανάπτυξης, αν όχι ισόβιος Πρωθυπουργός. Ευφυής, πρακτικός, doer, εξαιρετικά μορφωμένος, ανοιχτόμυαλος, ευρηματικός, κατάφερε, στο μικρό διάστημα που είχε θέσεις ευθύνης να αφήσει τεράστιο έργο πίσω του, από την ιδιωτικοποίηση του ΟΤΕ μέχρι την αναμόρφωση της Πλάκας και τους πεζόδρομους, κι από την Αττική οδό μέχρι το Μετρό. (Έχω γράψει πολλές φορές αναλυτικά για το έργο του Μάνου και θα ξαναγράψω.) Όμως είχε το θάρρος της γνώμης του, ήταν βαθιά αξιοπρεπής και δεν δεχόταν να υποστηρίζει κομματικές θέσεις κόντρα στη λογική, για λόγους μικροκομματικής σκοπιμότητας όπως ήθελε το σύστημα, ούτε καταδεχόταν να χαϊδεύει τα αυτιά του ψηφοφόρου με ευχάριστα ψέματα, όπως θέλει η συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων. Γι' αυτό η χώρα τον "τιμώρησε" στέλνοντάς τον στο σπίτι του. Στην πραγματικότητα αυτοτιμωρήθηκε σκληρά η ίδια, διότι στερήθηκε τις υπηρεσίες ενός τόσο σημαντικού Έλληνα. Θεωρώ τιμή μου την συμπόρευσή μας στις εκλογές του Ιουνίου του 2012. Τα θερμά συλλυπητήριά μου στην οικογένειά του. #ΣτέφανοςΜάνος #Πολιτική #Ελλάδα

With deep sorrow, we bid farewell, on the day of the Assumption, to Stefanos Manos. The deceased was distinguished for his courage of opinion, regardless of whether one agreed with him, as well as for his effectiveness in the positions of responsibility he served. His politics (translated)