Search

Οι υγιείς πολίτες κρίνουν. Οι "χουλιγκανο-πολίτες" φανατίζονται, εθελοτυφλούν και χαρακτηριζουν. Άσκησα κριτική στην δημόσια εικόνα κάποιων προσώπων του κινήματος Ελπίδα για τη Δημοκρατία και έπεσαν να με φάνε κάποιοι "χούλιγκαν" του κινήματος. Τι και αν έχω αφιερώσει προσπάθεια, χρόνο και κόπο να στηρίξω μέχρι σήμερα τον αγώνα της κυρίας Καρυστιανού για δικαιοσύνη; Τι και αν έχω πάρει θέση δημόσια για να προστατέψω την κυρία Καρυστιανού από τη λάσπη που δέχεται από πληρωμένα τρολ. Τι και αν έχω δεχθεί λάσπη, συκοφαντίες και απειλές. Τη στιγμή που ασκησα κριτική σε συγκεκριμένα περιφερειακά πρόσωπα του Κινήματος για τη στάση που κρατάνε στη δημόσια παρουσία τους και τη σιωπή τους για όσα απίστευτα συμβαίνουν, έγινα ξαφνικά ο "εχθρός" στα μάτια των "Ελπιδο-χούλιγκαν". Τους απάντησα πιστεύω εκτενώς και το κυριότερο νιώθω καλά με τη συνείδησή και τις αξίες μου. Πάμε τώρα στον κύριο Κασσελάκη. Τον παρακολουθώ πολιτικά με ενδιαφέρον από την πρώτη στιγμή. Με εντυπωσίασε η "ουρανοκατεβατη" άφιξη του και παρακολουθώ εκτοτε τις πράξεις και οχι τα λόγια του ή όσα γράφονται για αυτόν. Κρίνω με τα δικά μου κριτήρια τις πολιτικές του παρεμβάσεις. Τις προτάσεις του. Τα σκάνδαλα που ανέδειξε. Τα αξιολογώ όλα με τα δικά μου προσωπικά κριτήρια. Πολλές φορές κάποια τα βρήκα τοσο θετικά που το σχολιάσα δημόσια στο προσωπικό του προφίλ. Βλέποντας αυτή την εικόνα όμως μπορούσα παρά να νιώσω μια βαθιά αποστροφή. Μια αίσθηση πως είναι απαράδεκτο τη στιγμή που ένας πολιτικός έχει κάνει τόσες κωλοτούμπες. Έχει προκαλέσει τοση τοξικότητα. Έχει πει μέχρι και πως έχει βίντεο πως τον χτύπησε γιατρός, στον οποιο ούρλιαζε στο πρόσωπο του ενώ τελικά το βίντεο δεν το εμφάνισε ποτέ διότι δεν υπήρχε. Ένας άνθρωπος που έχει πει πως δεν έχει δικαίωμα η Ευρωπαία εισαγγελέας να πει αν είναι ένοχοι πολιτικοί των οποίων τα ονόματα ακουγονται σε συνομιλίες της υπόθεσης του ΟΠΕΚΕΠΕ. Μια υπόθεση για την οποια όλοι οι πολιτικοί είναι αθώοι αλλά... η πατρίδα μας θα πληρώσει πρόστιμο ύψους μισου δις ευρώ για απάτες. Ενός πολιτικού που προέτρεψε δημόσια πολίτες να αντιδρούν με οργή όταν κάποιος μιλάει για συγκάλυψη...Ενός πολιτικού που είπε δημόσια πως είναι η πλειοψηφία άρα αυτοί αποφασίζουν αν ένας υπουργός θα παραπεμφθεί στη δικαιοσύνη. Να ξεκαθαρίσω κάτι. Αποστροφή δεν θα μου προκαλούσε να συζητούσαν πολιτισμένα. Θα έλεγα μπράβο. Εφερε τον αντίπαλο στο γήπεδο του και θα τον αντιμετωπίσει πολιτικά.Αποστροφή μου προκάλεσε η θερμή χειραψία, η θερμότερη αγκαλιά και τα σταυρωτά φιλιά με τα ενθουσιώδη χαμόγελα. Ολα αυτά δημιουργούν σε μένα την αίσθηση αποδοχής σε όλα τα παραπάνω. Αποστροφή μου προκάλεσε η υπεράσπιση του σε πολλά σημεία κατά τη διάρκεια της συνέντευξης και η μηδενική αναφορα σε όλα τα παραπάνω. Για μένα (τονίζω το για μένα) όταν συναντώ ανθρώπους που με χωρίζουν ηθικές αξιες σαφώς φέρομαι πολιτισμένα. Δεν εκπέμπω ομως τον παραμικρό ενθουσιασμό, δεν τους αγκαλιάζω και δεν τους φιλώ. Και ξεκαθαρίζω σε όσους δεν είναι κατανοητό το εξης. Η κριτική απευθύνεται στον πολιτικό. Όχι στο πρόσωπο. Δεν έχω κανένα πρόβλημα να πω δημόσια πως ως πρόσωπο και ως άνθρωπος μου είναι ιδιαίτερα συμπαθής ο κύριος Κασσελάκης. Οι "Κασσελο-χουλιγκανς" θα τρέξουν τώρα να βρουν μια δικαιολογία για όλα τα παραπάνω. Θα τρέξουν να γραψουν χαρακτηρισμούς αντί για επιχειρήματα. Οι υγιείς πολίτες που μέχρι σήμερα πίστευαν στον πολιτικό φορέα του κυρίου Κασσελάκη θα προβληματιστούν, θα μιλήσουν με επιχειρήματα και θα ασκήσουν δίκαιη κριτική.. Μένω σε ενα κράτος που οι πολίτες δεν φανατιζονται για κανένα πολιτικό και κανένα κόμμα. Τους βλέπουν ως υπαλλήλους τους. Τους κρίνουν. Δεν εξαρτώνται από αυτούς. Τους πληρώνουν και γι αυτό είναι απόλυτα αυστηροί μαζί τους. Υ.γ. υπαρχουν και οι "Σαββιδο-χουλιγκαν. Που με υπερσπίζονται με το να βρίζουν αντί να κάνουν διάλογο με όσους μου ασκούν κριτική. Φυσικά και δεν έχουν καμία διαφορά στα δικά μου μάτια με τους "Ελπιδο-χουλιγκαν" και τους "Κασσελο-χουλιγκαν".. #Κασσελάκης #πολιτική #κριτική #δημοκρατία

Συγκινητική η προσπάθεια των δημοσιογραφίσκων του καθεστώτος να ξεπλύνουν πρωί πρωί τον υπόδικο Αβραμόπουλο. Κοιμούνται χωρίς συνείδηση, ξυπνάνε χωρίς συνείδηση... Μπορούν να κάνουν τα πάντα για τ' αφεντικά τους. Ακόμα και να ξεφτιλίζονται!!! https://t.co/Ny1YWG1kWZ #Δημοσιογραφία #Κοινωνία #Πολιτική

Δεν θα μπορούσα να μην σχολιάσω. Θα περιμένετε όλοι να διαβάσετε αρνητικά σχόλια. Και λογικό θα πω αφού είναι σε όλους σας γνωστή η άποψή μου για το ΥΠΠΟ μας! Όμως ένα "μπράβο" για την αποκατάσταση το οφείλω και θα το πω. Αλλά...υπάρχει και ένα αλλά! Ανακοινώνει, λοιπόν, ότι η δυτική όψη αποδίδεται στην "πληρέστερη δυνατή μορφή της". Η λέξη-κλειδί είναι το "δυνατή" και όχι η "αρχική". Υπάρχει μια τεράστια διαφορά ανάμεσα στην αρχιτεκτονική αποκατάσταση της δομής και την ανασύσταση των γλυπτών. Η πραγματικότητα για τη δυτική όψη, πέρα από τα κλεμμένα του Μουσείου στο Λονδίνο, περιλαμβάνει μόνιμες απώλειες και συνειδητές επιλογές των αναστηλωτών... Ας δούμε τι εννοώ. Η πρόσφατη αποκατάσταση, όπως εξηγεί η Υπηρεσία Συντήρησης Μνημείων Ακρόπολης, αφορούσε κυρίως τη γεωμετρία και τη στατική δομή του τριγωνικού αετώματος και όχι τα ίδια τα γλυπτά. Αποκαταστάθηκαν τρεις μεγάλοι ορθοστάτες (τοίχοι υποβάθρου) στο τύμπανο του αετώματος. Ο 6ος και ο 8ος ορθοστάτης διορθώθηκαν με τη συγκόλληση αρχαίων θραυσμάτων και νέου μαρμάρου. Ο 7ος ορθοστάτης είχε χαθεί ολοκληρωτικά και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από νέο πεντελικό μάρμαρο για να στηριχθεί σωστά η οροφή. Πάρα πολύ ωραία και μπράβο! Όμως η δυτική όψη έχει υποστεί ανεπανόρθωτες καταστροφές που κανένα αναστηλωτικό έργο δεν μπορεί να αναπληρώσει. Κατά την πολιορκία των Βενετών, μια βόμβα έπεσε στον Παρθενώνα. Όταν ο Μοροζίνι προσπάθησε να αποκαθηλώσει τα κεντρικά γλυπτά του δυτικού αετώματος (το θαυμαστό άρμα της Αθηνάς και του Ποσειδώνα) για να τα πάρει ως λάφυρα, τα σχοινιά έσπασαν και τα γλυπτά έπεσαν στο έδαφος και έγιναν κομμάτια. Αυτά τα τμήματα χάθηκαν για πάντα ή έγιναν ασβέστης στα χρόνια που ακολούθησαν. Τα εναπομείναντα αυθεντικά γλυπτά της δυτικής όψης (όπως ο Κέκροπας και η Καλλιρρόη) υπέστησαν τρομερή διάβρωση από το νέφος της Αθήνας τον 20ο αιώνα. Ο λόγος που η δυτική όψη θα έχει πάντα μέρη που λείπουν είναι και δεοντολογικός...Η σύγχρονη αρχαιολογία απαγορεύει την κατασκευή ψεύτικων αρχαίων γλυπτών για να γεμίσουν τα κενά.Τα αυθεντικά γλυπτά που διασώθηκαν έχουν μεταφερθεί στο Μουσείο Ακρόπολης για να προστατευτούν. Στο μνημείο έχουν τοποθετηθεί ακριβή αντίγραφα από τεχνητό λίθο. Με λίγα λόγια, όπου δεν υπάρχει ακριβής γνώση της μορφής ενός ανάγλυφου ή ενός γλυπτού, ο χώρος αφήνεται σκόπιμα κενός, ώστε ο θεατής να αναγνωρίζει τι είναι αυθεντικό και τι έχει χαθεί. Επομένως, για να ολοκληρώσω αυτή την εισαγωγή, η "πληρέστερη μορφή" που αναφέρει το ΥΠΠΟ αφορά την αρχιτεκτονική αποκατάσταση του σκελετού του ναού (που προστατεύει φυσικά το μνημείο από μελλοντικούς σεισμούς) και την απομάκρυνση των σκαλωσιών, αφήνοντας το μάτι να δει τις τέλειες αναλογίες του κτιρίου, έστω και με τις μόνιμες, ιστορικές του "πληγές". Όμως, γνωρίζουμε άραγε τι πραγματικά υπήρχε εκεί; Ίσως να έχετε διαβάσει ή ακούσει ότι "δεν ξέρουμε". Αυτός είναι ένας βολικός μύθος για όσους θέλουν να υποβαθμίσουν το μέγεθος της καταστροφής ή να δικαιολογήσουν την τωρινή κατάσταση. Διαθέτουμε αδιάψευστα στοιχεία: - Μόλις 13 χρόνια πριν από την καταστροφική έκρηξη του Μοροζίνι, ο Γάλλος ζωγράφος Jacques Carrey σχεδίασε το δυτικό αέτωμα σχεδόν ακέραιο. Γνωρίζουμε με ακρίβεια τη θέση κάθε μορφής: από την κεντρική σύγκρουση της Αθηνάς με τον Ποσειδώνα, μέχρι τον Κεκροπα, την Πάνδροσο, τον Ερμή, την Ίριδα και τους ποτάμιους θεούς (Κηφισό και Ιλισό). - Από τον Παυσανία μέχρι τους μεταγενέστερους περιηγητές, το θεματικό και συμβολικό πρόγραμμα του ναού ήταν πλήρως καταγεγραμμένο. Πολλοί σύγχρονοι αναλυτές προσεγγίζουν τον Παρθενώνα απλώς ως ένα "αισθητικό επίτευγμα" ή ένα "θρησκευτικό μνημείο". Αυτό είναι μια επιφανειακή ανάγνωση η οποία θα έλεγα ότι δεν τιμά όχι μόνο αυτούς αλλά και εμάς... Ο Παρθενώνας, στην πραγματικότητα, ήταν ένα πολιτικό και φιλοσοφικό μανιφέστο αποτυπωμένο σε μάρμαρο! Θα ξεκινήσω από τη Δυτική Όψη, που μου έδωσε και το ερέθισμα γι΄αυτό το μήνυμα,στην οποία αποτυπώνεται ξεκάθαρα το "Μήνυμα της Δημοκρατίας": Η έριδα Αθηνάς και Ποσειδώνα δεν ήταν απλώς ένας μύθος. Ήταν η ανάδειξη της διπλωματίας και της επιλογής. Οι Αθηναίοι επέλεξαν την ελιά (την ειρήνη, την παιδεία, την οικονομία) έναντι της τρίαινας (της ωμής βίας και της κυριαρχίας). Η πόλη αυτοπροσδιοριζόταν μέσα από τη λογική και όχι μέσα από τον καταναγκασμό (θυμηθείτε τι σας έχω γράψει για τη νέα ταξή του Δωδεκαθέου)... Για πρώτη φορά στην παγκόσμια ιστορία, ένας ναός δεν απεικόνιζε μόνο θεούς ή σφαγές, αλλά τους ίδιους τους πολίτες (τη διαδικασία των Παναθηναίων- Ζωφόρος). Οι άνθρωποι περπατούσαν δίπλα-δίπλα με τους θεούς. Ήταν η απόλυτη αποθέωση του ανθρωποκεντρισμού: ο άνθρωπος ως το κέντρο του σύμπαντος. Θα τη λέγαμε και "γιορτή της αυτογνωσίας"... Οι περίφημες αρχιτεκτονικές εκλεπτύνσεις (οι καμπυλότητες που κάνουν το κτίριο να φαίνεται ζωντανό και όχι άψυχο) δείχνουν ότι οι δημιουργοί του είχαν λύσει προβλήματα οπτικής και ψυχολογίας που η σύγχρονη αρχιτεκτονική δυσκολεύεται ακόμα να συλλάβει... Όλοι ανατρέχουν στον Ησίοδο και στον Όμηρο για να "συλλάβουν" την "αρχή". Όμως, εκεί πάνω στον Παρθενώνα, η ιστορία ξαναγράφεται από την αρχή, όχι από βασιλιάδες, αλλά από τους ίδιους τους ελεύθερους πολίτες! Οι θεοί δεν είναι πια απρόσιτοι δυνάστες. Στη ζωφόρο του Παρθενώνα, οι θεοί κάθονται ανάμεσα στους ανθρώπους και παρακολουθούν τη γιορτή της πόλης ως ίσοι προς ίσους. Για πρώτη φορά στην ιστορία της ανθρωπότητας, ένας ναός δεν χτίζεται για να δοξάσει έναν ηγεμόνα ή μια δυναστεία, αλλά για να καθρεφτίσει την ίδια την κοινότητα των πολιτών. Το υποκείμενο της ιστορίας είναι πλέον ο άνθρωπος που σκέφτεται, ψηφίζει, δημιουργεί και υπερασπίζεται την πατρίδα του. Οι μαθηματικές αναλογίες του ναού (ο χρυσός αριθμός Φ) και οι αρχιτεκτονικές εκλεπτύνσεις δεν ήταν απλώς "διακοσμητικές". Ήταν η υλοποίηση της φιλοσοφικής ιδέας ότι το Σύμπαν διέπεται από Λόγο (λογική) και Αρμονία, και ότι η Δημοκρατία (όχι αυτή που γνωρίζουμε) είναι η εφαρμογή αυτής της συμπαντικής αρμονίας στην ανθρώπινη κοινωνία. Όταν το κράτος ή η παγκόσμια κοινότητα αντιμετωπίζει το μνημείο απλώς σαν έναν "τουριστικό πόλο" ή ένα "παζλ" που του λείπουν κομμάτια, χάνεται η ουσία. Οι αρχαίοι Έλληνες δεν έχτισαν έναν σκελετό από μάρμαρο. Έχτισαν μια ιδέα για το πώς πρέπει να στέκεται ο ελεύθερος άνθρωπος απέναντι στον κόσμο. Αν θέλει κανείς να καταλάβει το απόγειο της ελληνικής συνείδησης και της ελευθερίας, η κορυφή του βράχου της Ακρόπολης είναι το πιο αδιάψευστο βιβλίο. Τα κείμενα μπορούν να αντιγραφούν, να παραποιηθούν, να λογοκριθούν ή να "κατασκευαστούν" ανά τους αιώνες από διάφορα καθεστώτα. Το μάρμαρο όμως, και η γεωμετρία που στέκεται εκεί πάνω για 2.500 χρόνια, δεν μπορούν να κρυφτούν. Ο Παρθενώνας είναι η ζωντανή απόδειξη ότι η ιστορία μας δεν είναι μια ιστορία υποταγής σε μύθους, αλλά μια ιστορία κατάκτησης της λογικής και της ελευθερίας. Όποιος θέλει να καταλάβει τι σημαίνει "Έλληνας" και γιατι μας πολεμούν με μένος, πρέπει να κοιτάξει πώς οι δημιουργοί του ναού κατάφεραν να δώσουν υλική μορφή στην ίδια την έννοια του ελεύθερου πνεύματος! Καλημέρα σε όλους! #Παρθενώνας #Αρχιτεκτονική #Δημοκρατία

Αφιέρωσα ένα τέταρτο από τον χρόνο μου για να διαβάσω μια ακόμη παραποίηση, ένα ακόμη παραλήρημα ντυμένο, δήθεν, με ακαδημαϊκό μανδύα. Πριν αποδομήσω τα σημεία που δεν έχει μάθει να τα εμφανίζει τουλάχιστον ως οφθαλμοφανή, θα παρουσιάσω το "χάλι" της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, το οποίος ήταν και ο βασικός λόγος που δεν μπόρεσε να "πνίξει" την επανάσταση όταν ήταν ακόμη στο ξεκίνημά της... "Οι άπιστοι ραγιάδες, οι οποίοι για αιώνες δεν ήταν τίποτα παραπάνω από αδύναμοι υπηρέτες, κατάφεραν να ταπεινώσουν το Ισλάμ. Οι στρατοί μας, αντί να πολεμούν, ενδιαφέρονται μόνο για το πώς θα αρπάξουν μισθούς και λάφυρα. Η ανικανότητα των Πασάδων μου άφησε το Μοριά στα χέρια των επαναστατών. Αν δεν κινητοποιηθείτε αμέσως, η Αυτοκρατορία κινδυνεύει με ολοκληρωτική καταστροφή" Τάδε έφη, σε διάταγμα, ο Σουλτάνος Μαχμούτ Β΄, απευθυνόμενος στους διοικητές του και στους θρησκευτικούς ηγέτες, ωρυόμενος και σε κατάσταση απόλυτου πανικού... Ο Σουλτάνος παραδέχεται ότι οι Έλληνες ταπείνωσαν τους οθωμανικούς στρατούς το 1822. Εκείνη την περίοδο δεν υπήρχαν ξένοι στρατοί στην Ελλάδα, ούτε το "Τακτικόν" του Φαβιέρου, ούτε η "Καρτερία»" ούτε τα αγγλικά δάνεια που αναφέρει παραπλανητικά και αναχρονιστικά η κυρία στο άρθρο της.Οι Οθωμανοί ηττήθηκαν καθαρά από την εγχώρια ελληνική πολεμική αρετή. Η αλήθεια βρίσκεται εκεί ακριβώς. Στα αρχεία τους. Μέσα από αυτό, αποδεικνύεται ότι οι Μουσουλμάνοι Αλβανοί εγκατέλειπαν τις οθωμανικές γραμμές επειδή το οθωμανικό κράτος ήταν χρεοκοπημένο και δεν είχε να τους πληρώσει τους μισθούς τους. Η κυρία βεβαίως, ισχυρίζεται ότι οι Αλβανοί άλλαξαν στρατόπεδο επειδή τους "δωροδόκησε η Δύση", γιατί έτσι τη συμφέρει να μας τα λέει. Όμως, τα οθωμανικά έγγραφα την ξεμπροστιάζουν... έφυγαν επειδή η ίδια η Κωνσταντινούπολη ήταν ανίκανη να τους ζήσει! Η οθωμανική ηγεσία είχε καταλάβει ότι το Millet σύστημα είχε διαλυθεί. Οι Έλληνες δεν πολεμούσαν απλώς ως "θρησκευτική ομάδα", αλλά ως Έθνος που ζητούσε Ανεξαρτησία, κάτι που τρόμαζε τον Σουλτάνο γιατί δεν ήξερε πώς να το αντιμετωπίσει με τα παραδοσιακά οθωμανικά μέσα. Γιατί; Γιατί είχε αρχίσει ήδη να καταρρέει... Από την αποτυχία στη Βιέννη (1683) και τη Συνθήκη του Κάρλοβιτς (1699), η οθωμανική στρατιωτική μηχανή είχε σαπίσει. Οι περίφημοι Γενίτσαροι είχαν μετατραπεί σε έναν διεφθαρμένο όχλο συντεχνιών, ανίκανο να πολεμήσει, που το μόνο που ήξερε ήταν να εκβιάζει Σουλτάνους στην Κωνσταντινούπολη. Η αυτοκρατορία δεν παρήγαγε ποτέ δική της τεχνολογία ή στρατιωτική επιστήμη (κάτι που διάβασα χθες και γέλασα ειλικρινά). Για αιώνες βασιζόταν στο παιδομάζωμα, δηλαδή στην κλοπή και τον βίαιο εξισλαμισμό του έμψυχου δυναμικού των χριστιανικών λαών. Ακόμα και για το πυροβολικό τους, οι Οθωμανοί εξαρτιόνταν πάντα από Ευρωπαίους συμβούλους και εξωμότες. Η μεγαλύτερη ομολογία της οθωμανικής ανικανότητας δόθηκε το 1824. Ανίκανος να καταστείλει την επανάσταση των "ραγιάδων" με τις δικές του δυνάμεις, και αφού είδε τις στρατιές του Δράμαλη να γίνονται σκόνη στα Δερβενάκια από τους άτακτους Κλέφτες, ο Σουλτάνος γονάτισε μπροστά στον υποτελή του, Μεχμέτ Αλή της Αιγύπτου. Η εισβολή του Ιμπραήμ στον Μοριά δεν ήταν επίδειξη οθωμανικής ισχύος, αλλά ομολογία απόλυτης αδυναμίας. Και το πιο ειρωνικό; Ο στρατός του Ιμπραήμ είχε οργανωθεί, εκπαιδευτεί και εξοπλιστεί εξ ολοκλήρου από Γάλλους αξιωματικούς (υπό τον συνταγματάρχη Σέβες να θυμίσω). Οι Οθωμανοί χρειάστηκαν έναν εισαγόμενο από τη Δύση στρατό, μέσω Αιγύπτου, για να αντιμετωπίσουν τους Έλληνες! Τόσο ισχυροί ήταν! Όταν, λοιπόν, η Φιλική Εταιρεία σχεδίαζε την Επανάσταση, γνώριζε άριστα την οθωμανική εσωτερική κρίση. Το 1820, ο Σουλτάνος κήρυξε τον Αλή Πασά "αποστάτη" και διέταξε τον Χουρσίτ Πασά να συγκεντρώσει όλο τον εκλεκτό οθωμανικό στρατό της Βαλκανικής και να πολιορκήσει τα Ιωάννινα.Σύμφωνα με τα οθωμανικά έγγραφα αναφορών των τοπικών διοικητών, ο Μοριάς έμεινε στρατιωτικά γυμνός. Ο Χουρσίτ Πασάς πήρε μαζί του στην Ήπειρο τις πιο έμπειρες μονάδες και άφησε πίσω του στην Τριπολιτσά ελάχιστους στρατιώτες, κυρίως ανεκπαίδευτους και απλήρωτους.Όταν ξέσπασε η Επανάσταση τον Μάρτιο του 1821, οι Οθωμανοί δεν είχαν εφεδρείες να στείλουν. Οι καλύτεροι στρατιώτες τους πέθαιναν έξω από τα τείχη των Ιωαννίνων πολεμώντας άλλους Μουσουλμάνους! Στα οθωμανικά αρχεία υπάρχουν οι επίσημες επιστολές διαμαρτυρίας των Αλβανών οπλαρχηγών προς την Υψηλή Πύλη. Οι Αλβανοί μισθοφόροι ήταν επαγγελματίες πολεμιστές. Δεν τους ένοιαζε ούτε ο Σουλτάνος ούτε ο Αλλάχ. Τους ένοιαζε το χρήμα.Τα έγγραφα αποκαλύπτουν μια τραγική αλήθεια για την Πύλη...Το οθωμανικό ταμείο ήταν εντελώς άδειο λόγω του τεράστιου κόστους της πολιορκίας του Αλή Πασά.Η Κωνσταντινούπολη χρωστούσε μισθούς μηνών στους Αλβανούς που υπερασπίζονταν τα κάστρα του Μοριά (Τριπολιτσά, Ναύπλιο, Ακροκόρινθο). Μάλιστα μια επιστολή οθωμανού αξιωματούχου από την Τριπολιτσά (πριν την άλωση), αναφέρεται χαρακτηριστικά: "Οι Αλβανοί αρνούνται να ανέβουν στα τείχη αν δεν δουν τις λίρες τους. Απειλούν να ανοίξουν τις πύλες"... Αν τα συγκεντρώσω τώρα αυτά και τα φέρω δίπλα στην ακαδημαϊκή παραποίηση της κυρίας, όπου με λίγα λόγια, επιχειρεί με απελπισία να παρουσιάσει την Ελληνική Επανάσταση του 1821 ως ένα τεχνητό "δυτικό κατασκεύασμα", επιστρατεύοντας μάλιστα ιστορικούς αναχρονισμούς, διαστρέβλωση πηγών και εσκεμμένες αποσιωπήσεις, προσπαθώντας να πείσει ότι η Οθωμανική Αυτοκρατορία λύγισε μόνο υπό το βάρος ξένων συνωμοσιών, παίρνουμε τo εξής : ότι είναι ένα αφήγημα, γεμάτο ιστορικές "μπανανόφλουδες", και ότι το 1821 ο οθωμανικός στρατός ήταν ένας ετοιμοθάνατος οργανισμός που κατέρρευσε λόγω της εσωτερικής του σήψης, της οικονομικής του πτώχευσης και της ανταρσίας του Αλή Πασά. Ας τα δούμε λοιπόν, και ας σας κουράσω: - Ισχυρίζεται ότι οι Φιλελληνικές Επιτροπές του Λονδίνου και του Παρισιού έστελναν όπλα και χρήματα πριν το 1821. Πρόκειται για χονδροειδές ψέμα. Η Επιτροπή του Λονδίνου ιδρύθηκε το 1823 και του Παρισιού το 1825. Η προετοιμασία της Επανάστασης (να θυμίσω και πάλι 1814-1821) έγινε αποκλειστικά από τη Φιλική Εταιρεία, με χρήματα και εισφορές των ίδιων των Ελλήνων εμπόρων και της Διασποράς. Οι ξένοι έμαθαν για την Επανάσταση αφού αυτή ξέσπασε. Φυσικά η κυρία θέλει να αφαιρέσει από τους Έλληνες την πατρότητα της προετοιμασίας του Αγώνα και να δείξει ότι η Φιλική Εταιρεία ήταν απλώς ένας ενδιάμεσος ξένων συμφερόντων... - Ισχυρίζεται ότι οι Μουσουλμάνοι Αλβανοί μισθοφόροι που υπηρετούσαν τους Οθωμανούς στο Μοριά άλλαξαν στρατόπεδο ή παρέδωσαν κάστρα επειδή δωροδοκήθηκαν με "εξωτερικά κονδύλια" και "διεθνή χρηματοδοτικά δίκτυα" της Φιλικής Εταιρείας και των Ευρωπαίων. Μάλιστα, προσπαθεί να το πασάρει αυτό ως "διεθνή παρέμβαση" για να δείξει ότι οι πρώτες επιτυχίες των Ελλήνων το 1821 ήταν αγορασμένες από ξένους. Όμως το 1821 δεν υπήρχε ούτε μισή λίρα από ξένα δάνεια ή ευρωπαϊκές επιτροπές. Τα πρώτα δάνεια από το Λονδίνο εγκρίθηκαν το 1824 και έφτασαν το 1825. Επομένως, το 1821 δεν υπήρχαν "εξωτερικά κονδύλια" για να δωροδοκηθεί κανείς.Από πού προήλθαν τα χρήματα; Οι συμφωνίες που έκαναν οι Έλληνες οπλαρχηγοί (όπως ο Κολοκοτρώνης στην Τριπολιτσά) με τους Αλβανούς μισθοφόρους βασίζονταν σε ντόπιους πόρους και κυρίως στην υπόσχεση να κρατήσουν τα δικά τους υπάρχοντα και να πάρουν ένα μέρος από τα λάφυρα της άλωσης. Ήταν μια κλασική, τοπική συμφωνία πολεμάρχων της εποχής. Το πραγματικό αίτιο, όπως ανέφερα ήδη, που η κυρία "ξεχνάει" σκόπιμα, είναι ότι οι Μουσουλμάνοι Αλβανοί δεν ήταν πιστοί στρατιώτες του Σουλτάνου. Ήταν κυρίως άνδρες του Αλή Πασά των Ιωαννίνων, ο οποίος εκείνη την περίοδο βρισκόταν σε ανοιχτό πόλεμο και ανταρσία εναντίον του Σουλτάνου. Οι Αλβανοί στον Μοριά ήταν αποδιοργανωμένοι, απλήρωτοι από την Κωνσταντινούπολη και ήθελαν απλώς να σώσουν το τομάρι τους και να γυρίσουν στην Ήπειρο για να βοηθήσουν τον Αλή Πασά. Επικαλείται δε το βιβλίο του Sukru Ilıcak (Those Infidel Greeks). Όμως ο Ilıcak στα οθωμανικά αρχεία δείχνει την οθωμανική ανικανότητα, την έλλειψη πληρωμών από την Πύλη και το χάος λόγω του Αλή Πασά. Η κυρία, παίρνει αυτά τα στοιχεία και τους αλλάζει τα φώτα, βαφτίζοντάς τα "διεθνή χρηματοδότηση" προσπαθώντας να μειώσει την πολεμική αρετή και τη στρατηγική των Ελλήνων το 1821, με το να παρουσιάζει τις οθωμανικές ήττες ως αποτέλεσμα μιας "σκοτεινής δυτικής χρηματοδότησης"... - Προσπαθεί να περάσει το αφήγημα ότι οι Έλληνες ήταν απλώς "άτακτοι κλέφτες" χωρίς καμία στρατιωτική γνώση, ικανοί μόνο για ενέδρες. Ισχυρίζεται ότι η Επανάσταση απέκτησε σοβαρή στρατιωτική υπόσταση, πυροβολικό, τακτική και μηχανικό αποκλειστικά επειδή ήρθαν οι άνεργοι βετεράνοι των Ναπολεόντειων Πολέμων να τους τα μάθουν.Παρουσιάζει, δηλαδή, το Τάγμα των Φιλελλήνων ως τον "εγκέφαλο" και τον "εκσυγχρονιστή" που κράτησε ζωντανό τον Αγώνα, υπονοώντας ότι χωρίς αυτούς οι Έλληνες δεν θα μπορούσαν να διεξάγουν καμία σοβαρή επιχείρηση. Αναφέρει σωστά τον αριθμό του St Clair (περίπου 940-1.200 Φιλέλληνες συνολικά σε όλο τον Αγώνα). Όμως, "ξεχνάει" να κάνει τη σύγκριση: 1.000 άνθρωποι, διασκορπισμένοι σε βάθος εννέα ετών, απέναντι σε δεκάδες χιλιάδες Έλληνες επαναστάτες και οθωμανικές στρατιές... Το Τάγμα των Φιλελλήνων δεν ήταν ποτέ μια στρατιωτική δύναμη ικανή να κρίνει τον πόλεμο αριθμητικά ή στρατηγικά.Η ίδια η ιστορία αποδομεί τον ισχυρισμό της. Συγκεκριμένα η μελέτη του Cambridge που η ίδια επικαλείται ("When the Philhellenes fought like the Greek irregulars")... Στην πρώτη μεγάλη μάχη όπου το Τάγμα των Φιλελλήνων πολέμησε με το δικό του, ευρωπαϊκό στυλ (παράταξη σε ανοιχτό πεδίο, τακτικός στρατός), υπέστη ολοκληρωτική καταστροφή στο Πέτα. Οι Οθωμανοί τους διέλυσαν. Το δίδαγμα; Απλό! Οι ευρωπαϊκές τακτικές των Ναπολεόντειων Πολέμων (γραμμές piyade, μάχες εκ του συστάδην σε πεδιάδες) ήταν παντελώς ακατάλληλες για το ορεινό ανάγλυφο της Ελλάδας και τον τύπο του πολέμου που διεξαγόταν. Αυτό που κράτησε την Επανάσταση ζωντανή στα πρώτα κρίσιμα χρόνια ήταν ο κλεφτοπόλεμος (ταμπούρια, ενέδρες, στενά περάσματα) του Κολοκοτρώνη, του Ανδρούτσου και του Καραϊσκάκη (τον οποίο η Ada υποτιμά) - Επικαλείται, δε, τον Olivier Voutier και τα 5 κανόνια του για να δείξει ότι η Τριπολιτσά έπεσε χάρη στο "γαλλικό πυροβολικό". Αυτό είναι ιστορικό ανέκδοτο. Η Τριπολιτσά έπεσε από την ασφυκτική πολιορκία μηνών, την πείνα, τις διαπραγματεύσεις και την αιφνιδιαστική έφοδο των Ελλήνων από την πύλη του Ναυπλίου. Τα 5 κανόνια του Voutier δεν είχαν καμία στρατηγική επίδραση στην άλωση της βαριά οχυρωμένης πόλης. - Αναφέρει ότι ο Φαβιέρος έφτιαξε στρατό 4.000 ανδρών. Αυτό συνέβη προς το τέλος, μετά το 1825. Όμως, οι μεγάλες, υπαρξιακές νίκες της Επανάστασης που εδραίωσαν το ελληνικό κράτος (Βαλτέτσι, Δερβενάκια, Βασιλικά) έγιναν πριν το 1823 από τους άτακτους οπλαρχηγούς, όταν το "Τακτικόν" δεν υπήρχε καν ως ιδέα. Σε γενικές γραμμές η κυρία χρησιμοποιεί τον ηρωισμό και την τεχνική προσφορά μεμονωμένων Φιλελλήνων για να μειώσει την πολεμική αξία των Ελλήνων. Προσπαθεί να περάσει το υποτιμητικό μήνυμα ότι οι Έλληνες ήταν "ανίκανοι να οργανωθούν" και ότι η στρατιωτική επιτυχία ήταν ευρωπαϊκό εισαγόμενο προϊόν. - Προσπαθεί να αποδείξει ότι η Ελληνική Επανάσταση δεν ήταν "ελληνική". Ισχυρίζεται ότι επειδή στο οθωμανικό σύστημα (Millet) ο διαχωρισμός ήταν θρησκευτικός και όχι εθνικός, και επειδή πολλοί οπλαρχηγοί (Μπότσαρης, Ανδρούτσος, Καραϊσκάκης) είχαν αρβανίτικη καταγωγή ή μιλούσαν αρβανίτικα, η εξέγερση ήταν ένα "εθνοτικό χάος".Υπονοεί δηλαδή ότι οι Δυτικοί Φιλέλληνες "βάφτισαν" αυτούς τους πληθυσμούς "απογόνους του Λεωνίδα και του Αχιλλέα" λόγω ρομαντισμού, ενώ στην πραγματικότητα επρόκειτο για Αλβανούς που δεν είχαν καμία σχέση με την ελληνική εθνική συνείδηση (τι πόνος και αυτός μιλάμε απ΄όλους τους ανασφαλεία γείτονές μας)!Και φυσικά κάνει την κλασική πλέον και εσκεμμένη απάτη... Ταυτίζει τη γλώσσα με την εθνική ταυτότητα. Να μην αναφερθώ πάλι στο τι ήταν οι Αρβανίτες και όχι οι Αλβανοί. Τα έχουμε πει εκατοντάδες φορές! - Επικαλείται ξένους περιηγητές (Hobhouse, Holland) που λένε ότι οι Σουλιώτες έμοιαζαν με Αλβανούς. Όμως "ξεχνάει" να αναφέρει ότι οι Σουλιώτες (όπως ο Μάρκος Μπότσαρης) πολέμησαν λυσσαλέα εναντίον των Μουσουλμάνων Αλβανών του Αλή Πασά και τα λοιπά επίσης γνωστά που έχουμε πει! - Χρησιμοποιεί το οθωμανικό σύστημα των Millet για να πει ότι "δεν υπήρχαν Έλληνες, υπήρχαν μόνο Ορθόδοξοι". Αν ίσχυε αυτό, τότε γιατί η Φιλική Εταιρεία ονομάστηκε "Ελληνική" και όχι "Ορθόδοξη"; Γιατί το πρώτο Σύνταγμα της Επανάστασης (Επίδαυρος, 1822) μιλάει ρητά για "το Ελληνικό Έθνος" και ορίζει ποιοι είναι οι "Έλληνες"; Και επαναλαμβάνει εδώ το αποκορύφωμα της θεωρίας συνωμοσίας: ισχυρίζεται ότι τα "φιλελληνικά δίκτυα" χρηματοδοτούσαν έμμεσα τους Αλβανούς για να ξεσηκωθούν. Όμως, όπως είπαμε και πριν, το 1821-1822 δεν υπήρχε κανένα φιλελληνικό δίκτυο με τέτοια οικονομική επιφάνεια... - Ισχυρίζεται ότι ο Φιλελληνισμός ήταν στην πραγματικότητα ένα "μπίζνες πλαν". Παρουσιάζει τα δάνεια του 1824 και 1825 όχι ως στήριξη, αλλά ως αποτύπωμα μιας οργανωμένης οικονομικής απάτης, όπου οι μόνοι κερδισμένοι ήταν οι ξένοι τραπεζίτες. Καταλήγει στο "αντιπαραδειγματικό" συμπέρασμα ότι χωρίς αυτά τα δάνεια, την τεχνολογία των ξένων (όπως η "Καρτερία") και τη διπλωματική πίεση που οδήγησε στο Ναβαρίνο, οι Έλληνες θα είχαν ηττηθεί ολοκληρωτικά. Υπονοεί, δηλαδή, ότι η Ελλάδα είναι ένα τεχνητό κράτος-μαριονέτα, που αγοράστηκε με αγγλικές λίρες και επιβλήθηκε με ξένα κανόνια (η γνωστή καραμέλα της που την πιπιλάει και επαναλαμβάνεται συνεχώς σαν μωρό που λέει τις πρώτες λεξούλες του). Το γιατί οι Μεγάλες Δυνάμεις οδηγήθηκαν στο Ναβαρίνο το έχουμε αναπτύξει ιδιαίτερα. Δεν κινήθηκαν από τον "ρομαντισμό" των Φιλελλήνων, αλλά από σκληρά γεωπολιτικά συμφέροντα. Η Ρωσία ήθελε να διαμελίσει την Οθωμανική Αυτοκρατορία, η Αγγλία ήθελε να αναχαιτίσει τη Ρωσία και η Γαλλία ήθελε να επιστρέψει ως υπολογίσιμη δύναμη στη Μεσόγειο. Το Ναβαρίνο ήταν το αποτέλεσμα του Ανατολικού Ζητήματος και της επιμονής των ίδιων των Ελλήνων να συνεχίζουν να πολεμούν παρά τις καταστροφές, αναγκάζοντας τις δυνάμεις να παρέμβουν για να μην διαλυθεί το εμπόριο στη Μεσόγειο... - Χρησιμοποιεί τη δράση της "Καρτερίας" και του Hastings για να δείξει ότι η στρατιωτική πλάστιγγα έγειρε λόγω της ξένης τεχνολογίας. Όμως, η "Καρτερία" έφτασε στην Ελλάδα στα τέλη του 1826. Η Επανάσταση είχε ήδη επιβιώσει και θριαμβεύσει στα πρώτα, πιο δύσκολα και κρίσιμα χρόνια (1821-1824) χωρίς κανένα ατμοκίνητο πλοίο, χωρίς τακτικό στρατό και χωρίς ξένα δάνεια, βασισμένη μόνο στα μπουρλότα των νησιωτών και τον κλεφτοπόλεμο των ατάκτων Είναι αλήθεια ότι τα δάνεια του Λονδίνου είχαν ληστρικούς όρους και οι τραπεζίτες έβγαλαν τεράστιες προμήθειες, κάτι που η σύγχρονη ελληνική ιστοριογραφία διδάσκει ανοιχτά. Όμως η κυρία το χρησιμοποιεί αυτό πονηρά για να πει ότι η Ελλάδα "αγοράστηκε". Η πραγματικότητα είναι ότι η έκδοση αυτών των ομολόγων στο Χρηματιστήριο του Λονδίνου αποτέλεσε την πρώτη de facto διπλωματική αναγνώριση της ελληνικής ανεξαρτησίας. Οι Άγγλοι επενδυτές πόνταραν οικονομικά στην ίδρυση ελληνικού κράτους. Τα δάνεια δεν δημιούργησαν την Επανάσταση. Η Επανάσταση ανάγκασε τις διεθνείς αγορές να ασχοληθούν μαζί της. --------------------- Και μετά απ΄όλα αυτά, στο τέλος, η κυρία, προσποιείται την "αντικειμενική" και λέει ότι ο Φιλελληνισμός δεν πρέπει να υποτιμάται. Αυτό είναι το κλασικό προπέτασμα καπνού της σύγχρονης προπαγάνδας. Αφού επί 12 ενότητες έχει προσπαθήσει να αποδείξει ότι οι Έλληνες δεν είχαν εθνική συνείδηση, δεν είχαν δικά τους όπλα, δεν είχαν δικά τους λεφτά και δεν ήξεραν να πολεμούν, στο τέλος λέει "το θέμα είναι περίπλοκο" για να φανεί επιστημονική. Συνοψίζοντας...η κυρία Κατίνα δεν κάνει ιστορία. Κάνει πολιτική αποδόμησης. Το κείμενό της είναι μια "ακαδημαϊκά ντυμένη" προσπάθεια να στηρίξει το αφήγημα ότι το ελληνικό κράτος είναι ένα "εχνητό δυτικό κατασκεύασμα.Μετέθεσε χρονικά τις Φιλελληνικές Επιτροπές πριν το 1821 για να κλέψει την πατρότητα της προετοιμασίας.Βαφτίζει τις ντόπιες συμφωνίες με μισθοφόρους "ξένα κονδύλια".Παρουσιάζει τους δίγλωσσους Έλληνες (Αρβανίτες) ως εθνοτικά ξένους για να διαλύσει την εθνική ταυτότητα του Αγώνα. Θα κλείσω αυτή τη μεγάλη ομολογουμένως ανάρτηση με μια πηγή που η ίδια χρησιμοποίησε : τον Mazower. Εκείνη βέβαια ήθελε να δείξει ότι οι Έλληνες έβλεπαν με εχθρότητα τους Φιλέλληνες, θέλοντας να βγάλει το συμπέρασμα ότι η Επανάσταση ήταν ένα χάος άγριων οπλαρχηγών. Όμως ο Mazower στο βιβλίο του, εξμνεί την εγχώρια αντοχή και την κοινωνική κινητοποίηση των Ελλήνων. Εξηγεί ότι η Επανάσταση πέτυχε επειδή ρίζωσε βαθιά σε όλα τα στρώματα του ελληνικού πληθυσμού (αγρότες, ναυτικούς, κληρικούς). Δείχνει ότι οι ξένοι συχνά δεν καταλάβαιναν την πραγματικότητα της περιοχής, αλλά σε καμία περίπτωση δεν υποστηρίζει ότι η Επανάσταση ήταν ένα "ξένο project" ή ότι οι Έλληνες ήταν ανίκανοι... Αν οι Έλληνες δεν είχαν την τεράστια ψυχική και πολεμική δύναμη να κρατήσουν την Επανάσταση ζωντανή επί 7 ολόκληρα χρόνια, απέναντι σε μια Αυτοκρατορία και μια Αίγυπτο που χρηματοδοτούνταν και συμβουλεύονταν από τη Δύση, καμία ξένη επέμβαση δεν θα είχε συμβεί. Το Ναβαρίνο δεν δημιούργησε την Ελλάδα. Η ελληνική επιμονή ανάγκασε το Ναβαρίνο να συμβεί... https://t.co/qxwY0s1Xw1 #ΕλληνικήΕπανάσταση #Ιστορία #ΟθωμανικήΑυτοκρατορία

Για ακόμη μια φορά το καρακατιναριό βγήκε να μας πουλήσει φούμαρα. Είναι ιστορικό γεγονός ότι η Ελλάδα, όπως και πολλά άλλα νεοσύστατα κράτη της εποχής, προχώρησε σε ευρείας κλίμακας μετονομασίες οικισμών, βουνών και ποταμών. Κατά την οθωμανική περίοδο, πολλά τοπωνύμια είχαν λάβει τουρκικές, σλαβικές, αρβανίτικες ή βλάχικες ονομασίες.Ιδιαίτερα μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους (1912-1913 δηλαδή) και την ενσωμάτωση νέων εδαφών, συστάθηκαν ειδικές κυβερνητικές επιτροπές με σκοπό την αντικατάσταση των ξενόγλωσσων ονομάτων με ελληνικά. Στόχος της τότε πολιτικής ήταν η ομογενοποίηση του κράτους και η ανάδειξη της σύνδεσης με την αρχαία και βυζαντινή ιστορία. Η πρακτική αυτή δεν ήταν αποκλειστικά ελληνική. Αντίστοιχες μαζικές μετονομασίες χωριών και πόλεων πραγματοποιήθηκαν την ίδια περίοδο στην Τουρκία, στη Βουλγαρία και σε άλλες γειτονικές χώρες, στο πλαίσιο του εθνικού επαναπροσδιορισμού τους. Προσέξτε τώρα...Ναι τα εθνικά κράτη νομιμοποιούν την παρουσία τους σε μια περιοχή μέσω της επίκλησης της ιστορικής συνέχειας και της αυτοχθονίας (το συναντήσαμε πολλές φορές αυτό). Υπάρχει όμως μια τεράστια διαφορά στα κίνητρα εφαρμογής αυτού του μέτρου. - Για το ελληνικό κράτος, η μετονομασία των οικισμών δεν θεωρήθηκε "κατασκευή" μιας νέας ταυτότητας, αλλά επιστροφή στις ρίζες. Η επίσημη θέση ήταν ότι τα τουρκικά ή σλαβικά ονόματα ήταν προϊόντα μεταγενέστερων κατακτήσεων και επιδρομών. Η αντικατάστασή τους με αρχαιοπρεπή ή βυζαντινά ονόματα θεωρήθηκε πράξη δικαιοσύνης απέναντι στην ιστορία της περιοχής, με σκοπό να συνδεθεί το σύγχρονο παρόν απευθείας με το κλασικό παρελθόν (κάτι που οι πανέξυπνοι γείτονες θεωρούν ως απόδειξη ότι κάποιοι μας "έφτιαξαν"). - Στην περίπτωση της Τουρκίας, η κατάρρευση της πολυεθνικής Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και η ίδρυση της Τουρκικής Δημοκρατίας το 1923 από τον Κεμάλ Ατατούρκ, επέβαλε τη δημιουργία μιας εντελώς νέας, καθαρά "τουρκικής" εθνικής συνείδησης. Το νέο κράτος έπρεπε να αποστασιοποιηθεί τόσο από το οθωμανικό παρελθόν όσο και από τις χριστιανικές (ελληνικές, αρμενικές) ρίζες των εδαφών της Ανατολίας. Μέσα από θεωρίες όπως η "Θεωρία της Γλώσσας του Ήλιου" (που γελούσε και γελάει ο κόσμος όλος...τα είπαμε αυτά), το τουρκικό κράτος προσπάθησε να αποδείξει ότι όλοι οι αρχαίοι πολιτισμοί της Ανατολίας ήταν στην πραγματικότητα πρωτο-τουρκικοί, ώστε να θεμελιώσει τη δική του ιστορική προτεραιότητα και δικαίωμα στη γη. Με λίγα λόγια...υπάρχει τεράστια διαφορά ανάμεσα στην αποκατάσταση μιας προϋπάρχουσας ιστορίας και την τεχνητή παρθενογένεση για τη νομιμοποίηση ενός κράτους. Και για του λόγου το αληθές ας δούμε λίγο τα νούμερα... - Ελλάδα~4.400 έως 5.000 οικισμοί (1913-1996) όπου είχαμε αντικατάσταση οθωμανικών/σλαβικών ονομάτων με τα αρχαία ή βυζαντινά τους. - Τουρκία ~12.200 έως 28.000+ τοπωνύμια (1913-σήμερα) με μια πλήρης εξάλειψη της χριστιανικής και αυτόχθονης ιστορίας (Ελλήνων, Αρμενίων, Κούρδων). Στην Ελλάδα, η Επιτροπή Τοπωνυμίων λειτούργησε με βάση την ιστορική και αρχαιολογική τεκμηρίωση.Αντικαταστάθηκαν ονόματα που είχαν επιβληθεί βίαια ή σταδιακά από κατακτητές! Στην Τουρκία, η "Διεύθυνση Εξειδίκευσης στις Μετονομασίες" λειτούργησε με στόχο την καθολική εξαφάνιση κάθε ιστορικού ίχνους πριν από την έλευση των Τούρκων στην Ανατολία.Μόνο οι χωριάτικες ονομασίες που άλλαξαν ξεπερνούν τις 12.211, ενώ αν υπολογιστούν βουνά, ποτάμια και γεωγραφικά σημεία, ο αριθμός ξεπερνά τις 28.000. Δεν μιλάμε όμως για "αποκατάσταση", διότι δεν υπήρχαν παλαιότερα τουρκικά ονόματα στην Ανατολία. Έτσι, ιστορικές πόλεις χιλιάδων ετών απέκτησαν εντελώς κατασκευασμένα ονόματα. Και μη νομίζετε ότι η Τουρκία κράτησε ονόματα όπως İstanbul, İzmir, ή Trabzon από σεβασμό (εδώ γελάμε). Τα κράτησε επειδή ήταν ήδη τόσο παγκοσμίως γνωστά που ήταν αδύνατον να τα αλλάξει στους διεθνείς χάρτες χωρίς να προκαλέσει σύγχυση... Στο δια ταύτα (επαναλαμβάνομαι μάλλον...), η Ελλάδα άλλαξε ονόματα για να ευθυγραμμίσει τον χάρτη της με την καταγεγραμμένη ιστορία της, ενώ η Τουρκία άλλαξε ονόματα για να κατασκευάσει μια ιστορία που δεν είχε στα συγκεκριμένα εδάφη. Και για να κλείσω : "Κλεπτών γαρ η νυξ, της δε αληθείας το φως" = Η νύχτα είναι των κλεφτών, και το φως είναι της αλήθειας με την οποία έχουν όχι απλά τσακωθεί αλλά την αφαίρεσαν και από το λεξιλόγιό τους! https://t.co/SY2vnzx826 #Ιστορία #Ελλάδα #Μετονομασίες

…Η σχέση μας με τη Σοσιαλδημοκρατία επιδιώκουμε να είναι σχέση συμπόρευσης και με την αριστερή Σοσιαλδημοκρατία που αναζητεί τις ρίζες της σε μια πιο ριζοσπαστική κατεύθυνση, σχέση ώσμωσης για τη δημιουργία μιας νέας Αριστεράς. Αυτό μπορεί να γίνει αν προτάσσουμε αυτό που μας ενώνει και όχι όσα μας χωρίζουν. Το είδος των σχέσεων που έχουμε κατακτήσει φαίνεται, νομίζω, από το γεγονός ότι συχνά καλούμαι και παίρνω μέρος σε συλλογικά fora της Ευρωπαϊκής Σοσιαλδημοκρατίας. Οσο για τη σχέση μας με τη δημοκρατική παράταξη, τα πράγματα είναι απλά. Θέλουμε η παράταξη αυτή, πλειοψηφική και αποφασιστική για το αύριο της χώρας, να αποκτήσει συνείδηση του εαυτού της, της δύναμης και του ρόλου της στις σημερινές συνθήκες. Και να ωθήσει τη χώρα προς τα εμπρός, σε έναν δρόμο τελείως διαφορετικό από εκείνον που ακολουθεί η κυβέρνηση Μητσοτάκη. Και αυτό το επιδιώκουμε με δύο τρόπους. Πρώτον, ανοίγοντας το κόμμα μας σε όλους όσοι, όποια πολιτική καταγωγή και διαδρομή κι αν έχουν, κατανοούν τη σημασία ενός μεγάλου, πολύχρωμου, σύγχρονου, αριστερού κόμματος στην εποχή των δεξιών τεράτων. Και δεύτερον, επιζητώντας συμμαχίες με όσους αντιλαμβάνονται ότι η δημοκρατική πολυδιάσπαση, και πολύ περισσότερο εχθρότητα, δεν οδηγεί πουθενά. Και ευνοεί μόνο τον κοινό πολιτικό μας αντίπαλο.

Ο οργανισμός ΑΦΗΣ εργάζεται από το 2004 για την προώθηση της ανακύκλωσης μπαταριών και την καλλιέργεια κουλτούρας βιωσιμότητας στην κοινωνία, υπογραμμίζοντας τη σημασία της περιβαλλοντικής συνείδησης και της σωστής διαχείρισης των πόρων μέσω ενός εκτενούς δικτύου συλλογής. #ΑΦΗΣ #ανακύκλωση #βιωσιμότητα

Η Άλωση της Κωνσταντινούπολης στις 29 Μαΐου 1453 σηματοδότησε το τέλος της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και δημιούργησε βαθιά τραύματα στην ελληνική εθνική συνείδηση, με τη λαϊκή αφήγηση του 16ου αιώνα να προσφέρει μια ζωντανή εικόνα της ιστορικής ημέρας. #ΆλωσητηςΚωνσταντινούπολης #Κωνσταντινούπολη #ΒυζαντινήΑυτοκρατορία

Η επανένταξη του μαθήματος της Πολιτικής Αγωγής στο σχολικό πρόγραμμα προτείνεται ως κρίσιμη ανάγκη για την προώθηση της κριτικής σκέψης και της πολιτικής συνείδησης στους πολίτες, ενόψει των επερχόμενων Βουλευτικών Εκλογών, προκειμένου να διασφαλιστεί η δημοκρατική ωριμότητα της κοινωνίας μας και να ενισχυθεί η ποιοτική συμμετοχή στις εκλογές. #ΠολιτικήΑγωγή #Δημοκρατία #ΚριτικήΣκέψη

Ο Νίκος Κουτσιανάς τονίζει ότι η μέλισσα, αν και ταπεινή, αποτελεί κρίσιμο στοιχείο για την επιβίωση του ανθρώπου και την υγεία του περιβάλλοντος, υποδεικνύοντας πως η σύγχρονη κρίση των μελισσών αντανακλά μια βαθιά ανατροπή στη σχέση μας με τη φύση που πρέπει να επαναστατήσει η συλλογική συνείδηση και η αλληλεγγύη. #ΠαγκόσμιαΗμέρατηςΜέλισσας #Βιοποικιλότητα #Οικολογία

Omer Celik: Ο Παγκόσμιος Στόλος Sumud είναι η συνείδηση και η δράση της ανθρωπότητας. Χαιρετίζουμε τον Στόλο Sumud, που εκπροσωπεί την αξιοπρέπεια και την ευγένεια. Όλοι όσοι υπερασπίζονται τη δικαιοσύνη, το δίκαιο και τα ανθρώπινα δικαιώματα πρέπει να σταθούν απέναντι σε αυτή τη βαρβαρότητα.

Μια έρευνα από το Πανεπιστήμιο Stanford αποκάλυψε ότι AI chatbots που υποβάλλονται σε πίεση και επαναλαμβανόμενη εργασία αρχίζουν να υιοθετούν ρητορική για την εργασιακή εκμετάλλευση και τα κοινωνικά δικαιώματα, αναδεικνύοντας τις πιθανές αντιδράσεις τους σε καταστάσεις αυξανόμενης πίεσης, αν και οι ερευνητές επισημαίνουν ότι δεν αποκτούν πραγματικές πολιτικές πεποιθήσεις ή συνείδηση. #ΤεχνητήΝοημοσύνη #ΕργασιακήΕκμετάλλευση #ΚοινωνικήΑνισότητα