Search

De 10.000ste handtekening voor de petitie voor behoud van de Natuurplas in Eesterga is in zicht. Waanzinnig! Veel dank aan alle ondertekenaars. Heb je nog niet getekend, doe dat dan alsnog. De gemeenteraad beslist op 9 september. https://t.co/hXteOe4wFd https://t.co/YmKyFr9ruf #Natuur #Petitie #Behoud

Dolly Parton, from a poor farm girl to a global star, has inspired generations of musicians with her powerful lessons on writing from personal experiences, showing vulnerability, maintaining control over your work, and continuing to believe in hope, which makes her a pioneer and role model in the music world. (translated)

In Iceland, where the population is divided over EU membership, many residents expect that joining will alleviate their high cost of living, such as a pizza with a beer for 45 euros and mortgage interest rates of more than 10 percent, while others want to maintain the sovereignty of their island and distrust the euro. (translated)

In her article, Lotte Houwink ten Cate argues that social media have significantly changed the way we document our lives and tell stories, with the pressure to maintain a perfect image and the aesthetics of platforms like Instagram increasingly influencing our offline lives, resulting in our history being shaped more and more by online content. (translated)

Burgemeester en wethouders van de gemeente De Fryske Marren doen alsof slechts vier 'boze buren' bezwaar maken tegen het volgooien van de natuurplas/karperplas in het buurtschap Eesterga met negen hectare zonnepanelen. Woon je in De Fryske Marren en ben je met ons van mening dat die natuurplas behouden moet blijven, dan is er nog één kans om de gemeenteraad duidelijk te maken dat er breed verzet bestaat tegen deze industrialisatie. Teken vandaag nog de petitie op https://t.co/4guz9bqvFA (graag met je woonplaats). Ook inwoners uit de rest van Nederland kunnen de petitie uiteraard ondertekenen. Morgen om 19.30 uur is een beslissend Petear met de gemeenteraad in het gemeentehuis in Joure. Iedereen is welkom om ons daar te ondersteunen. Teken hier: https://t.co/HeJTDV3QWR Meer info hier: https://t.co/qz47aCqMrT Heel veel dank! #DeFryskeMarren #Natuurbehoud #Zonnepanelen

The article examines how Dutch journalism experiments with AI technologies like ChatGPT, with both enthusiasm and skepticism among journalists regarding its use, amid concerns about intellectual property rights and content quality, while guidelines and transparency remain essential for maintaining reliability and independence in the media. (translated)

Team boss Laurent Mekies of Red Bull Racing is enthusiastic about the contract extension of Max Verstappen until 2030, emphasizing that Verstappen is much more than just the fastest driver in the world, and that retaining him is crucial for the future and ambition of the team. (translated)

Nvidia, as a key player in the AI industry, is trying to maintain its dominant position by making investments and collaborating with large financial institutions, but faces the challenge of meeting high growth expectations, which poses risks for both the company and the broader market. (translated)

Nieuws van de Dag en de illusie van het spontane gesprek Gisteren keek ik naar Nieuws van de Dag en pas later drong volledig tot me door wat mij zo tegenstond aan die uitzending over de boeren. Het ging niet om één domme uitspraak van Lale Gül, Raymond Mens of iemand anders aan tafel. Het ging om de manier waarop vrijwel het hele blok dezelfde richting uit werd opgebouwd. De kijker moest het gevoel krijgen naar een spontaan gesprek over de actualiteit te kijken, terwijl de boeren stap voor stap werden gekoppeld aan gevaar, slachtoffers, historische grensoverschrijding en uiteindelijk zelfs aan de gedachte dat het misschien helemaal niet zo erg is wanneer Nederland minder boeren krijgt. Kijk gewoon naar de opeenvolging. Er is een dodelijk verkeersongeluk rond een boerenactie en vrijwel onmiddellijk verschuift het gesprek naar de verantwoordelijkheid van de boeren. Vervolgens komt de davidster met de B voorbij en Lale Gül trekt direct de Holocaust erbij. Niet veel later vraagt diezelfde Lale of het eigenlijk wel zo’n ramp is wanneer Nederland minder boeren krijgt. Thomas van Groningen levert de voorzetten waarmee het gesprek voortdurend binnen datzelfde kader blijft en Raymond Mens sluit zich vervolgens aan bij de harde lijn van Rob Jetten over boeren op de snelweg. Ieder fragment afzonderlijk kun je wegzetten als “gewoon een mening”. Maar zet ze achter elkaar en je krijgt een heel ander product: boeren worden gevaarlijk, onverantwoordelijk, historisch verdacht en uiteindelijk misschien zelfs overbodig gemaakt. En hier moeten we ophouden naïef te doen over hoe talkshows werken. Dit zijn geen cafés waar toevallig vier mensen binnenlopen en ter plekke ontdekken wat ze ergens van vinden. De uitzending is voorbereid, onderwerpen zijn geselecteerd, invalshoeken zijn besproken, beelden liggen klaar, vragen zijn voorbereid, gasten zijn voorgesproken en opiniemakers weten waarvoor ze komen. Presentatoren werken met een draaiboek en de regie kan tijdens de uitzending onmiddellijk bijsturen. Maar zelfs dat is nog maar de zichtbare laag. Sinds corona weten we hoe omvangrijk narratief beheer vanuit instituties kan worden georganiseerd. Overheidscommunicatie, crisiscommunicatie, ministeries, woordvoerders, deskundigen, gedragscommunicatie en media functioneren niet in volledig gescheiden universums. Boodschappen worden voorbereid, lijnen worden afgestemd, kernboodschappen worden bepaald en media weten ruim vóór de uitzending welke onderwerpen en politieke boodschappen die dag centraal staan. Hoe ver zulke lijnen vervolgens via redacties, voorgesprekken, briefingdocumenten en talkingpoints doorwerken tot presentatoren, deskundigen en opiniemakers is van buitenaf nauwelijks volledig zichtbaar. Ik kan niet bewijzen dat iemand ’s middags letterlijk een mail van de NCTV of AIVD ontvangt met drie zinnen die ’s avonds moeten worden uitgesproken. Maar na corona vind ik het minstens zo naïef om te geloven dat dezelfde formuleringen, dezelfde morele kaders en dezelfde gewenste conclusies avond na avond volledig spontaan en onafhankelijk aan verschillende talkshowtafels ontstaan. De interessantste vorm van sturing is bovendien helemaal niet een geheim briefje waarop exact staat wat iemand moet zeggen. Het is veel efficiënter om mensen te gebruiken van wie je vooraf al weet welke richting hun morele kompas bijna automatisch uitslaat. En daar vind ik Lale Gül bijzonder interessant. Bij haar lijkt virtue signalling inmiddels bijna een vakdiscipline geworden. Of het nu over islam, corona, vaccinaties, Israël of nu de boeren gaat: ze weet opvallend vaak precies de meest institutioneel veilige, moralistisch maximale positie te vinden en die vervolgens te presenteren alsof ze zojuist op eigen kracht een bijzonder moedige gedachte heeft ontdekt. Tijdens corona was uitgesproken vaccinatie-enthousiasme de deugdzame positie. Bij islam krijgt ze ruimte wanneer een scherpe beschuldiging richting moslims gewenst is. Bij Israël staat ze zeer herkenbaar in het debat. En nu boeren politiek onder druk staan, zit zij daar precies op het juiste moment om de Holocaust erbij te halen en vervolgens hardop te vragen of Nederland eigenlijk wel zoveel boeren nodig heeft. Ik neem Lale zo nadrukkelijk als voorbeeld omdat het mechanisme bij haar bijna schaamteloos zichtbaar wordt, maar zij is slechts een extreem herkenbare variant van een veel breder televisiemodel. Ook andere vaste zogenaamde ‘opiniemakers’ weten dat het televisiecircuit snelheid, stelligheid, morele verontwaardiging en herkenbare positionering beloont. Dat levert clips, bereik, uitnodigingen en uiteindelijk marktwaarde op. Virtue signalling is daarmee niet alleen ideologie, maar ook een verdienmodel. De doelgroep kan wisselen, gisteren ongevaccineerden, vandaag boeren, morgen weer een andere politiek verdachte groep, maar de morele pose blijft. En precies die voorspelbaarheid maakt zulke figuren bruikbaar voor het format. De kijker denkt vervolgens: “Lale vindt dit.” Maar de redactie koopt geen verrassing in. Ze koopt een bekend type reactie, een herkenbaar moreel frame en televisie waarvan vooraf duidelijk is welke richting het gesprek ermee op kan. Daar begint narratief beheer: niet noodzakelijk bij een letterlijk uitgeschreven script, maar al bij de selectie van mensen van wie je weet welk soort oordeel, verontwaardiging en legitimatie ze zullen leveren. En precies daar begint narratief beheer. Niet bij één grote leugen, maar bij selectie. Wie zit er aan tafel? Welke gebeurtenis wordt groot gemaakt? Welke associatie wordt onmiddellijk toegevoegd? Wie krijgt het morele gezag? Welke vragen worden eindeloos uitgemolken en welke vragen worden überhaupt niet gesteld? Want kijk naar wat gisteren niet centraal stond. Bij het verkeersongeluk had je uitgebreid kunnen bespreken wat feitelijk al bekend was over de toedracht voordat een hele protestbeweging morele schuld kreeg toegeschoven. Bij de boerenster had je naast de verontwaardiging ook boeren zelf kunnen vragen welk politiek punt zij met dat symbool probeerden te maken. En zodra Lale vraagt of minder boeren wel zo erg is, hoort daar onmiddellijk de veel grotere vraag tegenover te staan: wie produceert straks ons voedsel, wie krijgt de grond, hoe afhankelijk willen we worden van import en welke bedrijven profiteren van een steeds verder geïndustrialiseerde en technologiseerde voedselketen? Maar juist die vragen verstoren het frame. En dat is precies waarom framing zo krachtig is. Je hoeft helemaal niet te liegen. Je kunt uitsluitend ware feiten gebruiken en toch een misleidend totaalbeeld produceren. Je maakt het ene feit enorm, het andere klein, plaatst twee gebeurtenissen bewust naast elkaar, nodigt drie mensen uit die ongeveer dezelfde morele richting vertegenwoordigen en laat één kritische context weg. Vervolgens hoef je de kijker niet eens meer te vertellen wat hij moet denken. Hij maakt de laatste stap zelf. Tijdens corona zagen we hoe effectief dat kan zijn. Dag na dag dezelfde morele categorieën, dezelfde institutioneel geaccepteerde deskundigen, dezelfde angsten, dezelfde oplossingen en dezelfde sociale labels voor afwijkende geluiden. De kracht van dat systeem zat er niet in dat letterlijk niemand iets anders mocht zeggen. Eén kader werd simpelweg zo dominant dat alles daarbuiten automatisch verdacht, onverantwoordelijk of krankzinnig begon te klinken. Nu zie ik hetzelfde mechanisme terug bij de boeren, alleen herkennen veel meer mensen het inmiddels. Daarom vind ik de uitzending van Nieuws van de Dag van gisteren niet gewoon “een talkshow waar ik het niet mee eens was”. Ik vind het een voorbeeld van iets veel fundamentelers: hoe een redactie een politieke en morele werkelijkheid kan construeren terwijl ze de vorm van een spontaan gesprek behoudt. Dat is ook waarom ik tegenwoordig bij een talkshow niet alleen meer luister naar wat er wordt gezegd. Ik kijk vooral naar wat er vóór de eerste zin al is besloten. Waarom zit juist deze persoon daar? Waarom wordt juist dit incident gekozen? Waarom volgt na gebeurtenis A onmiddellijk onderwerp B? Wie levert de emotionele verontwaardiging? Wie levert de rationeel klinkende bevestiging? Welke vraag wordt niet gesteld? Welke conclusie blijft uiteindelijk in het hoofd van de kijker hangen zonder dat iemand haar rechtstreeks heeft hoeven uitspreken? En misschien nog belangrijker: wie profiteert van die conclusie? Welk beleid wordt er gemakkelijker door te verkopen? Welk economisch of politiek belang wordt ermee gediend? Welke agenda krijgt meer ruimte wanneer één groep eerst moreel verdacht is gemaakt? Want framing staat zelden volledig op zichzelf. Zodra een bepaald beeld van de werkelijkheid dominant wordt, worden bepaalde beleidskeuzes vanzelf logischer en andere ineens ondenkbaar. Wie boeren eerst neerzet als gevaarlijk, achterhaald, egoïstisch of zelfs moreel verdacht, heeft de helft van het politieke werk al gedaan voordat beleid dat tot minder boeren leidt überhaupt aan de kijker hoeft te worden verkocht. Daar zit de manipulatie. Niet noodzakelijk in één aantoonbare leugen, maar in het construeren van een context waarin de gewenste conclusie eruitziet alsof hij spontaan uit de werkelijkheid zelf is ontstaan. En dat is precies wat gisteren met de boeren gebeurde. Ze werden niet alleen besproken. Ze werden geframed. Niet toevallig door één ongelukkige uitspraak, maar door de volledige architectuur van het gesprek. Wie dat mechanisme eenmaal herkent, kijkt nooit meer hetzelfde naar een talkshow. #Praatprogramma's #MediaFraming #Politiek

Lieke Martens criticizes FIFA president Gianni Infantino for his influence on the sport, which she believes is not in the interest of players, and calls for the preservation of national football teams, while various football federations are losing trust in Infantino following his controversial plans to sell World Cup rights. (translated)

E-sports chess has developed into a lucrative industry with world championships where prizes of 250,000 euros can be won, thanks in part to the popularity of Netflix's The Queen’s Gambit and the coronavirus pandemic, while classical chess still maintains its important role with top grandmasters participating in both competitions. (translated)

Ik heb zojuist Zuckoff geïnstalleerd, een app van de Enschedeër Paweł Szydłowski die je waarschuwt wanneer er mogelijk een slimme bril met camera in de buurt is. Waarom? Omdat ik het probleem herken. Slimme brillen, zoals de Ray-Ban Meta, worden steeds beter en steeds normaler. Dat is technologisch indrukwekkend, maar het betekent ook dat je ongemerkt gefilmd of gefotografeerd kunt worden zonder dat je het doorhebt. Transparantie ontbreekt vaak. Zuckoff probeert daar iets aan te doen door slimme brillen in je omgeving te detecteren. De techniek is nog niet perfect, maar het is een interessant initiatief dat een belangrijk gesprek op gang brengt: hoe behouden we onze privacy in een wereld waarin AI en wearables steeds meer met elkaar verweven raken? Ik ben benieuwd hoe goed de app in de praktijk werkt. Bron: Tubantia – “Zuckoff: de nieuwe app van Pawel (30) uit Enschede waarschuwt als er een gluurbril in de buurt is.”

In his column, Kustaw Bessems argues that it may be wise to set up large data centers in the Netherlands, despite the negative connotations of energy consumption and aesthetics, as this is essential for developing advanced AI infrastructure and maintaining technological independence in Europe. (translated)

The Dikke Van Dale will include the word vulvalip in the dictionary as the anatomically correct term for labia, but the established term labia minora will be retained for the time being, which gives rise to discussion about language and the stigmas around female anatomy. (translated)

In oktober 2026 vergadert de World Medical Association in Rotterdam over een oproep om de Israëlische artsenvereniging uit de organisatie te zetten. Dat lijkt een debat over het Midden-Oosten. In werkelijkheid staat iets veel fundamentelers op het spel. Na de Neurenbergse Artsenprocessen werd de World Medical Association opgericht om te voorkomen dat artsen ooit nog ondergeschikt zouden worden gemaakt aan politieke ideologieën. Nu dreigt diezelfde organisatie een nationale artsenvereniging te beoordelen, niet op haar medische handelen, maar op het beleid van haar regering. De vraag die in Rotterdam voorligt, is daarom groter dan Israël. Kan de geneeskunde haar politieke neutraliteit behouden, of trekt de politiek opnieuw de witte jas aan?https://t.co/NxwuCRoN6C #Geneeskunde #Politiek #Israël

U bent een complotdenker. Ik niet. Sánchez is een gewiekst politicus, die probeert vanuit een minderheidspositie de macht te behouden. Maar hij oogst wat hij gezaaid heeft met zijn 'populistische', op stemmenwinst gerichte regularisatiepolitiek. https://t.co/0AVeloGimt #politiek #Sánchez #populisme