Search

Afgelopen vrijdag mochten wij Stephanie verwelkomen op de Ezelshoeve. Ze volgt onze ezels al jaren en is een enorme fan. Nu haar dagen geteld blijken te zijn, had ze nog één grote wens: naar de Ezelshoeve. Met de wensambulance kwam ze naar ons toe. Eerst samen genieten op het terras, met de grote ezels gezellig aan de balk. Daarna naar Wonder, Char en Zusje en uiteindelijk de weide in, tussen alle ezels. Ze genoot met volle teugen. En wij genoten met haar mee. Een dag om nooit te vergeten. Een wens die uitkwam. #LaVieEstBelle met wensen die uitkomen #Ezelshoeve #Dromen #Wensen

We gaan zo lekker dromen van dit volgende juichverhaal over de energietransitie. Op zonnige dagen gaan de panelen uit: waarom zonneparken nauwelijks nog iets opleveren https://t.co/S2zFuuAmOT #energietransitie #zonneenergie #duurzaamheid

Officieel 15 jaar zonder kankercellen. Bijna liep het anders. In die 15 jaar kreeg ik 2 fantastische kinderen, bleef communicatie me boeien, en ontdekte ik nieuwe (intussen verankerde) passies ⛰️🏃🏻‍♀️. Diagnose voelt vaak alsof de wereld stopt en ineens alle mogelijkheden en dromen out of reach zijn. Vroege detectie gaf me dat terug. En dromen die ik toen nog niet eens had. Twijfel je of stel je een controle uit “want k voel niks”: ga. En voor sommigen: stuur die rare kakbrief van de overheid toch maar in. Het kan een verschil betekenen. 🍀💚 #kanker #levensveranderend #vrogedetectie

In the opinion article, Ilya Shcharbitski advocates for continuing to support the democratic dreams of Belarusians, despite the decreased media attention and the silence after the protests, and he calls for coming together for freedom and democracy, as the situation in Belarus and the personal impact of repression on those who continue to resist remain very serious. (translated)

Cody Gakpo wordt steeds meer een item bij Tottenham Hotspur.⏳ Verhaal voor @VI_nl PRO👇 Waarom Roberto De Zerbi en Spurs blijven dromen van de steraanvaller van het Nederlands elftal: https://t.co/k49AqEml7u #CodyGakpo #TottenhamHotspur #Voetbal

Wil je de Verenigde Staten haten, lees dan de krant. Wil je de VS liefhebben, rij er dan doorheen. Ik heb het zelf recent getest. 21 dagen, zesduizend kilometer, elf staten, één auto. Ik kan bevestigen dat de stelling klopt. De aanleiding was 250 jaar Onafhankelijkheid. Al even lang een magneet voor wie meer gelooft in eigen talent dan in externe beperkingen. Toegegeven, Amerika is hier vandaag niet populair. Wat uit de VS komt, wordt steevast als negatief weggezet. Toch ben ik bijzonder dankbaar dat ik gegaan ben. Wie door de VS rijdt, ziet namelijk iets helemaal anders dan wie er alleen maar over leest. Overal wordt gebouwd aan wegen, fabrieken, datacenters, zonneparken of nieuwe woonwijken. Overal hangt de geur van ambitie. Zelfs in de armste staten van de VS is de infrastructuur vaak beter dan bij ons. Ook het verschil in mentaliteit is groot. In Europa werd na enkele weken heet weer officieel de apocalyps afgekondigd. Tegelijk is Phoenix in Arizona een van de snelst groeiende steden van de VS. Een stad waar de gemiddelde temperatuur van juni tot september boven de 40 (veertig) graden ligt. Ook de mensen die ik sprak waren stuk voor stuk bijzonder trots op het eigen land en positief over hun eigen toekomst. Tegelijk ook bijzonder veel patriottisme, nationale trots en vlaggen overal. Bijna ondenkbaar in Europa. Natuurlijk is Amerika niet perfect. In België zijn er vandaag heel wat mensen met een sterke mening over de VS. Er zijn er spijtig genoeg maar weinig die het ook baseren op eigen ervaring. Dat is jammer. Want de energie en ambitie van het land zijn bijzonder aanstekelijk. De VS valt dan ook niet te vernauwen tot een geografische eenheid of wie er op een bepaald moment in het Witte Huis zit. Amerika is al 250 jaar een droom en een aspiratie. Het idee dat morgen beter kan zijn dan vandaag. Het idee dat je daar zelf vooral iets aan kunt doen. Precies daaraan heeft Europa vandaag meer dan ooit nood. Wij zijn een continent geworden dat welvaart reguleert en herverdeelt in plaats van ze te vergroten. Dat slachtofferschap verkiest boven geloof in eigen kunnen. Dat planners en klagers meer rechten geeft dan bouwers. Daarom mijn advies aan elke ambitieuze jongere: maak een reis door de VS. In het slechtste geval blijf je daar, omdat de energie aanstekelijk is en je talenten er meer naar waarde worden geschat dan hier. In het beste geval kom je terug. Aangestoken, gedreven, ongeduldig en ambitieus. En probeer je vervolgens van dit continent een plek te maken waar groei, ambitie en ondernemerschap vanzelfsprekend worden. Er bestaat dan ook geen patent op de Amerikaanse droom. Op het radicale geloof in hard werken, groot dromen, meer eigen verantwoordelijkheid, een sterke nadruk op burgerschap en gemeenschapszin. Laat ons dat misschien leren van onze verre neven en nichten aan de andere kant van de Atlantische Oceaan. We kunnen er alleen beter van worden. #AmerikaanseDroom #Ondernemerschap #Reizen

Op 7 juni 2024 kwam ik aan in de regio Apeldoorn. In mijn auto. Zonder verzekering, zonder APK en zonder een plek om te slapen, behalve de auto. Ik had geen idee hoe mijn leven er een paar jaar later uit zou zien. Wat er sindsdien is gebeurd, had ik toen niet durven dromen. Van dakloosheid naar de daklozenopvang. Van de daklozenopvang naar een sociale huurwoning in het centrum van Apeldoorn. Van overleven naar weer durven bouwen aan de toekomst. Ik volgde een voortraject tot ervaringsdeskundige, gaf stadswandelingen voor Vagebond, verzorgde lezingen en gastlessen en mocht me inzetten voor thema’s die mij persoonlijk raken. Daarnaast ben ik betrokken geraakt bij het oprichten van een lokale huurdersbelangenorganisatie, waarvan ik inmiddels voorzitter ben geworden. Ook werk ik aan de oprichting van een nieuwe stichting waarin ervaringskennis, herstel en maatschappelijke impact centraal staan. Deze reis heeft mij vooral één ding geleerd: je verleden bepaalt niet je bestemming. Ik ben trots op de stappen die ik heb gezet. Maar misschien nog wel dankbaarder voor alle mensen die onderweg in mij zijn blijven geloven, juist op momenten dat ik dat zelf soms even niet deed. En het mooiste? Ik heb het gevoel dat mijn avontuur nog maar net is begonnen. Op naar alles wat nog komt. Foto gemaakt op 18 juni 2024. #Dankbaar #Trots #Herstel #Ervaringsdeskundigheid #Apeldoorn #MaatschappelijkeImpact #Inclusie #SocialeOndernemer #Dakloosheid #Reintegratie #Verbinding #Herstel #Dankbaar #Dakloosheid

Tessa Jonge Poerink speelt de fysiotherapeut in de musical 'The Little Big Things', die in Amsterdam te zien is en het verhaal vertelt van de Britse kunstenaar Henry Fraser, die na een ongeluk in een rolstoel belandt en zijn dromen nastreeft, waarbij de productie een balans probeert te vinden tussen spektakel en de emotionele diepgang van verdriet. #TheLittleBigThings #Musical #Inclusiviteit