Search

Het Commissariaat voor de Media, onder leiding van voorzitter Amma Asante, versterkt zijn toezicht op mediagebruikers door te pleiten voor diverse perspectieven en intensieve betrokkenheid bij actuele vraagstukken zoals de erkenning van de omroep ON! en de aanpassing van de Mediawet. #Mediawet #CommissariaatVoorDeMedia #AmmaAsante

De Nederlandse Publieke Omroep (NPO) heeft minister Rianne Letschert verzocht om de erkenning van de aspirant-omroep Ongehoord Nederland in te trekken, mede door recente juridische overwegingen en het structureel niet naleven van journalistieke codes door de omroep. #OngehoordNederland #NPO #Mediawet

Emeritus hoogleraar Mediarecht Wouter Hins stelt dat minister Rianne Letschert sterker staat als de NPO ook om de intrekking van de licentie van Ongehoord Nederland vraagt, waarbij de situatie wordt bemoeilijkt door eerdere boetes voor racisme en een recente uitzending van een Adolf Hitler-toespraak. #OngehoordNederland #Mediawet #Uitzendlicentie

Het Commissariaat voor de Media adviseert minister Rianne Letschert om de erkenning van omroep Ongehoord Nederland in te trekken vanwege maatschappelijke verontwaardiging en schending van journalistieke normen, na een uitzending waarin uitspraken van Hitler werden geprezen. #OngehoordNederland #Mediawet #Hitlerverheerlijking

De brief van het Commissariaat voor de Media is het cruciale wapen voor minister Letschert om Ongehoord Nederland uit het publieke bestel te zetten, nadat het vertrouwen in de omroep door herhaaldelijke journalistieke tekortkomingen, waaronder het tonen van een Hitler-item, is opgezegd. #OngehoordNederland #Mediawet #JournalistiekeKwaliteit

Het Commissariaat voor de Media adviseert minister Rianne Letschert (D66) om de erkenning van omroep Ongehoord Nederland in te trekken vanwege de verheerlijking van Hitler, wat volgens hen een kantelpunt is in de vraagstukken rondom de naleving van wettelijke normen door de omroep. #OngehoordNederland #Hitlerverheerlijking #Mediawet

Zo veelzeggend dit. Met de mond waarden als “diversiteit” “vrijheid” en “tolerantie” prediken maar zodra het erop aankomt er niet voor terugdeinzen om zelfs de wet aan te passen om perspectieven die je niet aanstaan - in dit geval goed, degelijk en klassiek onderwijs - de kop in te drukken. Hetzelfde zagen we rond de publieke omroep. Na de toetreding van ON! wordt de Mediawet ineens herzien zodat nieuwe omroepen niet meer kunnen toetreden tot het bestel en waarmee de bestaande omroepen gedwongen worden samengevoegd en gelijkgeschakeld in zogenaamde “omroephuizen” (ongetwijfeld de opmaat naar een BBC-model met één staatsomroep). En we zagen het natuurlijk toen na het Oekraïnereferendum dat we glansrijk gewonnen hebben, niet alleen de uitslag van het referendum - en daarmee het soevereine oordeel van de Nederlandse bevolking - werd genegeerd maar (met een juridische truc nota bene!) razendsnel het referendum (zonder dat daarover dus een referendum kon worden gehouden!) werd afgeschaft. D66 en de andere kartelpartijen bepleiten met de mond waarden als “diversiteit” en “pluriformiteit” maar zijn dus als het erop aankomt (extreem) intolerant tegenover andersdenkenden en deinzen er zelfs niet voor terug, keer op keer op keer, de wet aan te passen om perspectieven, geluiden en meningen die niet overeenkomen met hun eigen opiniehegemonie, de “voorgeschreven werkelijkheid”, de kop in te drukken.👇 #Vrijheid #Diversiteit #Tolerantie

Column: De Commissie voor Gecontroleerde Pluriformiteit Max von Kreyfelt Nederland blijkt al jaren een commissie te hebben waarvan ik het bestaan nooit had opgemerkt. De Commissie voor Gecontroleerde Pluriformiteit. U vindt haar niet in het Staatsblad. Er bestaat geen voorzitter, geen secretariaat en geen jaarverslag. Toch vergadert zij voortdurend. Aan tafel schuift eerst de NPO Ombudsman aan. Zijn opdracht: beoordelen of journalistieke normen zijn nageleefd. Daarna neemt het Commissariaat voor de Media plaats. Ook dat doet precies waarvoor het bestaat: toezicht houden op de Mediawet. Vervolgens verschijnt de evaluatiecommissie. Die levert een opmerkelijk medisch rapport af. Kritisch over Ongehoord Nederland, maar tegelijk constaterend dat de omroep bijdraagt aan de pluriformiteit van het bestel. De patiënt functioneert, maar veroorzaakt toch ongemak. Dan betreedt een serie politieke aandoeningen het toneel. In de personen van; Ouafa Oualhadj van D66 vindt dat regels voor iedereen gelden. Erik van der Maas van de VVD ziet geen plaats voor een omroep die zich volgens hem niet aan journalistieke normen houdt. Mohammed Mohandis van GroenLinks-PvdA dringt ook aan op ingrijpen. Intussen schrijven journalisten, onder wie Elodie Verweij, over de groeiende politieke druk met de vraag aan de minister om te handelen. En dan blijft er nog één stoel over. Die van minister Rianne Letschert. Iedereen vóór haar heeft inmiddels gesproken. Iedereen geeft een oordeel met advies. Iedereen heeft zijn bestuurlijke geweten gedocumenteerd. Alleen de handtekening ontbreekt nog. Het fascinerende is niet of Ongehoord Nederland fouten heeft gemaakt. Natuurlijk moeten publieke omroepen zich aan de wet houden. Wat mij bezighoudt, is iets anders. We noemen ons bestel graag pluriform. Dat woord klinkt warm, ruimhartig en bijna feestelijk. Alsof iedere afwijkende stem welkom is. Tot die stem daadwerkelijk afwijkt. Dan verandert pluriformiteit ineens in een kwetsbare plant die beschermd moet worden tegen… pluriformiteit. Dat is een bestuurlijke uitvinding van formaat. Een bestel dat is opgericht om verschillende opvattingen naast elkaar te laten bestaan, raakt onrustig zodra één van die opvattingen niet meer netjes binnen het patroon kleurt. Misschien is dat de modernste vorm van tolerantie. Iedereen mag meedoen. Mits hij geen aanleiding geeft om over de grenzen van de tolerantie na te denken. En zo vergadert de Commissie voor Gecontroleerde Pluriformiteit onverstoorbaar verder. Niet om rechtstreeks te bepalen wat er gezegd mag worden. Dat zou veel te opzichtig zijn. Zij bepaalt slechts welke stemmen nog overtuigend genoeg klinken om pluriform genoemd te mogen worden. Dat is een subtiel verschil. Ongeveer zoals het verschil tussen een vogelkooi en een volière. In allebei wordt gezongen. Alleen buiten hoor je soms een ander lied. P.s.: Weet u nog op wie u stemde? 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #Pluriformiteit #Media #Journalistiek