Search

De opkomst van privémusea in Nederland, met name het succesvolle Museum Voorlinden, weerspiegelt een hernieuwde interesse in particuliere kunstinitiatieven, waarbij vier nieuwe musea in de maak zijn en deze ontwikkeling wordt gekenmerkt door de invloed van vermogende kunstliefhebbers. #ParticuliereMusea #MuseumVoorlinden #HedendaagseKunst

“BROADWAY WORLD” OF NEW YORK WELCOMES THE TEATRO MERCADANTE OF CERIGNOLA IN THE NAME OF THE MASCAGNI FESTIVAL SOURCE: https://www.linkedin.com/pulse/broadway-world-new-york-welcomes-teatro-mercadante-sardella-ph-d--i5mbe/ by Stephi Wild, New York City. SOURCE: https://www.broadwayworld.com/italy/article/Photos-Teatro-Mercadante-and-Teatro-Goldoni-Partner-on-SOUNDTRACK-MASCAGNI-20260827 The most influential theatrical portal in the world, with at least six million global visitors per month, consecrates the cultural twinning between Cerignola and Livorno and the historical restitution of a verismo born in Puglia, southern Italy: there exists a moment when a local history ceases to be peripheral and, by the mere fact of being recounted in the right place, becomes universal history. That moment, for the Teatro Mercadante di Cerignola, has arrived. Broadway World, the bible of international theatre read daily by producers, artistic directors and critics from New York to the West End, has welcomed into its pages the cultural pact between the Mercadante and the Fondazione Teatro Goldoni of Livorno, sealed in spring 2026 by Artistic Director Savino Zaba and the Municipal Administration in the person of the Deputy Mayor and Commissioner for Culture, Maria Dibisceglia. The piece is signed by New York editor Stephi Wild, under the title: “Photos: Teatro Mercadante and Teatro Goldoni Partner on SOUNDTRACK MASCAGNI”. It is no mere detail. Broadway World does not review provincial seasons. When it does, it is signalling to the American and global theatrical system that something, down there, deserves to be seen. The heart of this recognition is Soundtrack Mascagni: the music that inspired cinema, the cinema that celebrated Mascagni, the co-production chosen as the closing event of the VII edition of the Mascagni Festival. A hybrid work, a concert-reading for narrating voice, ensemble, images and sounds, with dramaturgy and text by Vittorio Giacci, performed by the Artists of the Mascagni Academy and the Orchestra of the Teatro Goldoni di Livorno “Massimo de Bernart” conducted by Maurizio Colasanti. On stage, in the guise of an imaginary Mascagni, as narrator and guide through his own musical universe, the actor-director Maurizio Nichetti. A production, as the Italian notes record, “born from the synergy between the Teatro Mercadante di Cerignola and the Teatro Goldoni di Livorno”, which will see on stage the great actor and director Maurizio Nichetti and the Orchestra of the Goldoni, conducted by Maestro Maurizio Colasanti, with direction entrusted to Marco Voleri and Savino Zaba. What Broadway World has intercepted, moreover, is not merely a production but also a historiographical thesis that at last forces the international literature to catch up. For decades, Anglophone biographies have dismissed Pietro Mascagni’s Apulian decade as “years of poverty and obscurity”: the documentary truth, preserved in the Polo Museale of Piano San Rocco, is of a different temper entirely. In December 1886, on tour with the Maresca company, Mascagni stopped in Cerignola, where the mayor then in office, Commendatore Cannone, invited him to remain to conduct the newly founded philharmonic. The composer would stay, save for brief absences, in the house in Via Assunta until 1895, composing no fewer than five operas: Cavalleria rusticana; L’amico Fritz; I Rantzau; Guglielmo Ratcliff; Silvano. A third of his entire operatic output, written in feverish poverty, in an agricultural town of the Ofantine plain. It was there, in July 1888, that the verses of Cavalleria reached him by postcard from Livorno, sent by his poet friends Giovanni Targioni-Tozzetti and Guido Menasci. There, on 27 May 1889, he completed the autograph. The envelope, that morning, bore the postmark of Cerignola. The world premiere at the Costanzi in Rome, on 17 May 1890 before Queen Margherita, was an earthquake. As Zaba has synthesised it, in a formula destined to endure: “Livorno gave Mascagni to the world. Cerignola inspired him and kept the deepest part of his soul.” In fact, the productive parabola sanctioned by BroadwayWorld is exemplary in the way it overturns the traditional North-South axis of cultural projects. It begins on 23 August at the Mascagni Festival in Livorno with Soundtrack Mascagni. Then its debut in Cerignola, in the course of the Mercadante’s forthcoming season. Indeed, with a date already fixed: “Soundtrack Mascagni” will be presented in Cerignola on 24 October as the opening production of the 2026/2027 theatrical season of the Teatro Mercadante. An idea as simple as it is revolutionary: cinema as a lens through which to re-read Mascagni. The composer plundered by Scorsese and Coppola, cited by Visconti as a tutelary deity, already possessed in his own writing — dense, symphonic, almost edited by cuts — a cinematic vocation. Soundtrack Mascagni does not merely celebrate that filiation; it interrogates it. That BroadwayWorld should have chosen to capture precisely this — a provincial theatre that does not seek hospitality but co-produces as an equal with a historic theatre such as the Goldoni — says much about the shifting of Italy’s cultural axis. No longer a South that imports, but a South that generates archives, that preserves autographs, caricatures, unpublished letters, and restores them to the international circuit. For Cerignola, accustomed to being narrated as a land of wheat and not of music, this arrival on Broadway World is more than a press clipping. It is the certification that its Mascagni story is no longer a local footnote, but a necessary chapter in the history of verismo. And that the Mercadante, from a provincial municipal theatre, has entered in full right the ranks of those Mascagni theatres upon which the whole world now looks, and with admiration.

“BROADWAY WORLD” di NEW YORK OMAGGIA IL “TEATRO MERCADANTE” di CERIGNOLA NEL NOME DEL “MASCAGNI FESTIVAL” SOURCE: https://www.linkedin.com/pulse/broadway-world-di-new-york-omaggia-il-teatro-nel-nome-sardella-ph-d--yqqae/ by Stephi Wild, New York City. SOURCE: https://www.broadwayworld.com/italy/article/Photos-Teatro-Mercadante-and-Teatro-Goldoni-Partner-on-SOUNDTRACK-MASCAGNI-20260827 Il più influente portale teatrale del mondo consacra il gemellaggio culturale tra Cerignola e Livorno e il risarcimento storico di un verismo nato in Puglia: esiste un momento in cui una storia locale cessa di essere periferica e, per il semplice fatto di essere raccontata nel luogo giusto, diventa storia universale. Quel momento, per il Teatro Mercadante di Cerignola, è accaduto… . Broadway World, la bibbia del teatro internazionale con almeno 6 milioni di utenti globali mensili e letta quotidianamente da produttori, direttori artistici e critici da New York al West End, ha accolto nelle sue pagine il patto culturale tra il Mercadante e la Fondazione Teatro Goldoni di Livorno, siglato nella primavera del 2026 dal direttore artistico Savino Zaba e dall’Amministrazione comunale nella persona del Vice Sindaco e Assessore alla Cultura Maria Dibisceglia. A firmare il servizio, uscito nell’edizione del 27 agosto, è Stephi Wild, con il titolo: “Photos: Teatro Mercadante and Teatro Goldoni Partner on SOUNDTRACK MASCAGNI.” Non è un dettaglio. Broadway World non recensisce stagioni provinciali. Quando lo fa, sta dicendo al sistema teatrale anglofono che qualcosa, laggiù, merita di essere visto. Il cuore del riconoscimento è Soundtrack Mascagni: la musica che ha ispirato il cinema, il cinema che ha celebrato Mascagni, la coproduzione che la VII edizione del Mascagni Festival ha scelto come evento di chiusura. Uno spettacolo ibrido, un concerto-reading per voce narrante, ensemble, immagini e suoni, dove drammaturgia e testo sono di Vittorio Giacci, gli interpreti sono gli Artisti della Mascagni Academy e l’Orchestra del Teatro Goldoni di Livorno “Massimo de Bernart” diretta da Maurizio Colasanti. Sul palco, nei panni di un Mascagni immaginario, narratore e guida attraverso il proprio universo musicale, l’attore-regista Maurizio Nichetti. Uno spettacolo, si legge nelle note italiane, “nato dalla sinergia tra il Teatro Mercadante di Cerignola e il Teatro Goldoni di Livorno” che vedrà sul palco il grande attore e regista Maurizio Nichetti e l’Orchestra del Goldoni, diretta dal maestro Maurizio Colasanti, con regia affidata a Marco Voleri e Savino Zaba. Ciò che Broadway World ha intercettato non è solo uno spettacolo. È una tesi storiografica che finalmente forza la letteratura internazionale: per decenni, le biografie anglofone hanno liquidato il decennio pugliese di Pietro Mascagni come “anni di povertà e oscurità”. La verità documentale, custodita nel Polo Museale di Piano San Rocco, è di un’altra tempra. Nel dicembre 1886, in tournée con la compagnia Maresca, Mascagni fece tappa a Cerignola, dove il sindaco allora in carica, il commendatore Cannone, lo invitò a fermarsi per dirigere la neonata filarmonica. Il compositore resterà, salvo momentanee assenze, nella casa di via Assunta sino al 1895, componendo ben cinque opere: Cavalleria rusticana; L’amico Fritz; I Rantzau; Guglielmo Ratcliff; Silvano. Un terzo dell’intera produzione operistica, scritta in una povertà febbrile, in una cittadina agricola della piana ofantina. Fu lì, nel luglio del 1888, che gli arrivarono per cartolina da Livorno, dagli amici poeti Giovanni Targioni-Tozzetti e Guido Menasci, i versi della Cavalleria. Lì, il 27 maggio 1889, chiuse l’autografo. La busta, quel mattino, recava timbro postale di Cerignola. Il debutto mondiale al Costanzi di Roma, il 17 maggio 1890 davanti alla Regina Margherita, fu un terremoto. La parabola produttiva sancita da Broadway World è esemplare per come ribalta la tradizionale direttrice Nord-Sud dei progetti culturali. Si parte ial Mascagni Festival di Livorno con “Soundtrack Mascagni,” poi il debutto anche a Cerignola, nel corso della prossima stagione del Mercadante. Anzi, con data già fissata: “Soundtrack Mascagni” sarà presentato a Cerignola il prossimo 24 ottobre come spettacolo di apertura della stagione teatrale 2026/2027 del Teatro Mercadante. Un’idea tanto semplice quanto rivoluzionaria: il cinema come lente per rileggere Mascagni. Il compositore che Scorsese e Coppola hanno saccheggiato, che Visconti ha citato come un nume, aveva già nella sua scrittura, densa, sinfonica, quasi montata per tagli, una vocazione cinematografica, e “Soundtrack Mascagni” non celebra solo questa filiazione, ma la interroga. Che Broadway World abbia scelto di fotografare proprio questo: un teatro di provincia che non chiede ospitalità ma co-produce alla pari con un teatro di tradizione come il Goldoni, dice molto sullo spostamento dell’asse culturale italiano. Non più il Sud che importa, ma il Sud che genera archivio, che custodisce autografi, caricature, lettere inedite, e le restituisce al circuito internazionale. Per Cerignola, abituata a vedersi raccontare come terra di grano e non di musica, l’approdo su Broadway World è più di una rassegna stampa. È la certificazione che la sua storia mascagnana non è più una nota a piè di pagina locale, ma un capitolo necessario della storia del verismo. E che il Mercadante, da teatro comunale di provincia, è entrato a pieno titolo nel novero dei teatri che il mondo guarda.

Hoe verandert een schilderij wanneer we ernaar kijken door de ogen van een literair personage? Mona Lisa — Leonardo da Vinci (1452–1519) Elizabeth Bennet zou misschien glimlachen om alle theorieën rond die beroemde glimlach. Emma Woodhouse zou waarschijnlijk meteen proberen het karakter van de geportretteerde vrouw te doorgronden. Waterlelies — Claude Monet (1840–1926) Anne Elliot zou er misschien tijd, herinnering en verandering in zien. Mr. Darcy zou wellicht juist de rust en terughoudendheid van het beeld waarderen. De sterrennacht — Vincent van Gogh (1853–1890) Catherine Morland zou die onrustige hemel misschien veranderen in het begin van een mysterie. Marianne Dashwood zou misschien eerst de emotie zien en pas daarna het landschap. De personages behoren tot de wereld van Jane Austen (1775–1817), terwijl de schilderijen uit heel verschillende perioden komen. Misschien is een interessante manier om naar kunst te kijken niet alleen te vragen: ‘Wat zie ik?’, maar ook: ‘Wat zou iemand anders erin zien?’ #Kunstgeschiedenis #BeroemdeSchilderijen #LeonardoDaVinci #ClaudeMonet #VincentVanGogh #KunstEnLiteratuur #Musea #20260825 #0236 #MrCulturewise #CaptainWeb #Nederlands

Een kort overzicht van flagrante misleidingen door Vlaamse ministers. De werkwijze is steeds: we communiceren iets. Wanneer nadien de waarheid uitkomt, zal er wel geen aandacht meer voor zijn. Mensen zijn dom. 4 mei: Ben Weyts kondigde op een grote persconferentie een stijging van het begortingstekort met “maar” 300 miljoen aan. Het bleek enkele weken later meer dan het dubbele te zijn. 17 juli: Annick De Ridder communiceet dat de subsidies aan regionale luchthavens dalen. Er bleek niet veel later een geheime dading gesloten waarbij er miljoenen vorderingen worden kwijtgescholden en subsidies worden verlengd tot 2039. 22 juli: Minister De Ridder doet in commissie uitschijnen dat een negatief advies van Inspectie Financiën over de regionale luchthavens is aangepast nadat de regering wijzigingen aabracht. Even later bleek dat die aanpassingen miniem waren en dat er tot drie keer toe negatief advies was. Te veel data om op te noemen: de halve waarheden en hele leugens van Caroline Gennez zijn niet in één tweet te beschrijven. Van kinderopvang, over musea tot de podcast. In de jaren ‘90 werkte dit misschien nog. Als er al eens een journalist durfde doorvragen, werd die wel even uitgenodigd in Italië. Dat je anno 2026 nog denkt hiermee weg te komen, zegt alles over deze Vlaamse regering. #VlaamsePolitiek #Misleiding #Transparantie

De aandacht voor het vrouwelijke perspectief in de kunstgeschiedenis groeit, zoals blijkt uit recente tentoonstellingen en onderzoek naar de rol van vrouwen als kunstenaars, opdrachtgever en personages, wat een significante impact heeft op hoe kunst in musea wordt gepresenteerd en gewaardeerd. #VrouwenInDeKunst #Kunstgeschiedenis #Genderbalans

Een anonieme bieder heeft het skelet van een Tyrannosaurus rex, bijgenaamd Gus, voor een recordbedrag van 50 miljoen dollar (ongeveer 44 miljoen euro) geveild bij Sotheby’s in New York, wat zorgen oproept onder wetenschappers en musea over de stijgende prijzen en het risico dat belangrijke fossielen in particuliere handen verdwijnen. #TyrannosaurusRex #veiling #paleontologie

Vrouwelijke museumdirecteuren worden vaak geconfronteerd met aanzienlijke druk en kritiek, wat hen kwetsbaar maakt in tijdelijke en onzekere leiderschapsposities, waardoor ze ondanks de schijnbare vooruitgang in gendergelijkheid in de culturele sector vaak aan de kant worden geschoven, zoals blijkt uit recente gevallen in Nederland en internationaal. #VrouwelijkLeiderschap #GlazenKlip #Musea

👍Tip van de dag: vind een koel plekje! Een netwerk van duizenden klimaatschuilplaatsen: openbare gebouwen (zoals bibliotheken, musea en sportcentra) met airconditioning, parken met schaduw en gratis drinkwater om te ontsnappen aan deze tropische #hitte. https://t.co/gUuQ6YTK1R https://t.co/tM8RvtcbSQ #klimaat #zomer #hitte

Poetin staat onder druk, dus antwoordt hij met meer terreur. Een historisch klooster, musea, theaters, een school: vannacht was weer niks heilig voor de Russische agressie. En voor iedereen die beweert dat Poetin opkomt voor ‘traditionele waarden’: hoe past het bombarderen van kerken en kloosters hierin (naast het zinloos vermoorden van duizenden Oekraïners)? Deze Russische terreur mag zich niet verspreiden. Oekraïne verdient voluit onze steun! 🇺🇦 #StopRussianAggression #StandWithUkraine #PrayForPeace

Een Amerikaanse rechter heeft bepaald dat de regering-Trump nationale musea, parken en monumenten moet herstellen die zijn aangepast op basis van een decreet dat censuur van historische tentoonstellingen bevorderde, en heeft een directe stop op verdere wijzigingen afgekondigd. #Trump #Censuur #Geschiedenis

De Britse kunstenaar David Hockney is op 88-jarige leeftijd overleden in zijn slaap, na jarenlang te hebben geleden aan gezondheidsproblemen, en wordt herinnerd als een van de meest toonaangevende hedendaagse kunstenaars met iconische werken zoals Portret van een kunstenaar (zwembad met twee figuren) en een rijke tentoonstellinggeschiedenis in gerenommeerde musea. #DavidHockney #Kunst #Overlijden

La ville de Bordeaux a refusé un legs de 53 biens culturels africains dans le but de faciliter leur restitution éventuelle à leurs pays d'origine, avec le Gabon se positionnant pour récupérer un lot de 33 pièces représentatif d'une politique muséale responsable et éthique. #Bordeaux #RestitutionCulturelle #ArtAfricain