Search

De recente controverse rond DigiD heeft vragen doen rijzen over het vertrouwen in de Nederlandse overheid als het gaat om de bescherming van persoonlijke data, nu de verkoop van het bedrijf achter DigiD aan een Amerikaans bedrijf is geblokkeerd, maar de zorgen over geopolitieke en commerciële invloeden blijven bestaan. #DigiD #gegevensbescherming #nationaleveiligheid

In de aanloop naar de WK-finale tussen Spanje en Argentinië benadrukt het artikel dat Argentinië in de slotfase van wedstrijden een verontrustende berekening heeft, waarbij ze vooral afhankelijk zijn van Lionel Messi, terwijl Spanje, met zijn constante balbezit en vertrouwen, mogelijk de enige ploeg is die immuun kan zijn voor de Argentijnse aanvallen in het vierde kwart. #WK2026 #Argentinië #Spanje

De 17-jarige Louise onderging per ongeluk een tandheelkundige ingreep in plaats van een enkeloperatie door een persoonsverwisseling in een Frans ziekenhuis, wat leidde tot een klacht van haar familie en ernstige gevolgen voor haar vertrouwen in medische zorg. #medischefout #persoonverwisseling #gezondheidszorg

Max Verstappen begint vol vertrouwen aan de kwalificatie voor de Grand Prix van België, na het behalen van top 3 plaatsen in alle trainingssessies op het circuit van Spa-Francorchamps, ondanks een bijna-botsing met Carlos Sainz tijdens de training. #MaxVerstappen #BelgischeGP #Formule1

De stikstofbrief van Van Essen moet van tafel! Deze brief zet ondernemers op slot. Bedrijven sneuvelen, investeringen vallen stil en banken worden steeds terughoudender. Ook hier zie je de waanzin van het stikstofbeleid. Boeren, 200 campings/jachthavens, scheepsbouwers worden met deze brief opgeofferd door beleid gebaseerd op discutabele aannames. Rechtszekerheid verdwijnt en het vertrouwen in de overheid wordt gesloopt. Allemaal vanwege een stempel op een snipper natuur. Niet alleen boeren zijn de dupe. De hele keten wordt geraakt. https://t.co/Ak0kzsHDdk #stikstofbeleid #ondernemerschap #boeren

Bestuurlijk Nederland gaat met vakantie, terwijl de stikstofbrief nog amper is ingedaald. En ondertussen krijgen vijf boeren te horen dat zij per 1 oktober hun bedrijf moeten sluiten, ondanks een rechtsgeldig verleende vergunning. Ik krijg veel vragen uit mijn achterban: “Kan dit zomaar?” “Dit kan toch niet waar zijn?” En ik begrijp ik die verbijstering. Want wat blijft er nog over van rechtszekerheid als een vergunning waarop jarenlang is vertrouwd ineens niets meer waard blijkt te zijn? De minister zegt dat hij het “erg vindt”, maar komt niet verder dan opnieuw te zwaaien met zijn stikstofbrief. Een brief die nul garantie geeft dat ondernemers die investeren of maatregelen nemen ook daadwerkelijk een toekomstbestendige vergunning krijgen. 0 - garantie❗️ En waarom zou je onderhandelen met een partij die niet over vergunningen gaat? Vollenbroek kan van alles toezeggen of eisen, maar morgen staat de volgende actieclub weer met een handhavingsverzoek klaar. Het echte probleem zit bij een overheid die weigert haar eigen vergunningenstelsel op orde te brengen. De minister en de provincies zijn niet machteloos. Zij hebben de bestuurlijke en politieke knoppen in handen. Zij kunnen kiezen voor rechtszekerheid. Zij kunnen ondernemers beschermen. Zij kunnen vergunningen juridisch borgen. Als die wil ontbreekt, blijft iedere ondernemer met een vergunning in onzekerheid. En dat is funest voor het vertrouwen in de overheid én de rechtsstaat. Dat is nu aan de orde voor deze 5 ondernemers. Maar morgen kan het een andere boer of ondernemer zijn. En overmorgen zijn andere sectoren aan de beurt. https://t.co/xKnaCkkjXO #Stikstofcrisis #Rechtszekerheid #Boerenprotesten

De deelname van het nationale team van Curaçao aan het WK voetbal heeft niet alleen trots en vertrouwen onder de inwoners gecreëerd, maar ook hoop op economische groei en een versterking van de gemeenschapsbanden, ondanks het feit dat het team niet verder kwam dan de groepsfase. #Curaçao #WK2026 #trots

Vandaag zou onze moeder 90 jaar zijn geworden. Deze foto zegt eigenlijk alles. Niet achter het stuur. Niet op het podium. Maar langs de baan. Altijd aanwezig. Altijd aan het helpen. Altijd klaar voor ons. Veel mensen zien alleen de coureur, de ondernemer of wat er uiteindelijk bereikt wordt. Maar achter ieder succes staan mensen die je onderweg het vertrouwen geven om door te gaan. Voor Raymond, Jip, Tom en mij was dat onze moeder. Ze leefde voor ons . Ze reed duizenden kilometers met ons overal heen, als het am met motoren en of auto raced was. Ze motiveerde ons als het tegenzat en genoot minstens zo hard als wij wanneer het goed ging. Als ik terugkijk, besef ik steeds meer hoeveel invloed ze op ons heeft gehad. Zonder haar waren we nooit geworden wie we vandaag zijn. Vandaag zou ze 90 zijn geworden. Mams… vandaag drinken we een sapje op jou. Bedankt voor alles. ❤️ Tom Coronel Raymond Coronel en jip #Moeder #Herinneringen #Familie

Overdag tikt hij vonnissen als griffier voor de rechtbank Oost-Brabant. 's Avonds en in het weekend leidt hij een illegale XR snelwegbezetting of een stationsdemonstratie waar hij lacht terwijl er opgeroepen wordt om "zio's in de gracht" te gooien. Om over zijn radicale LinkedIn-theorieën over kapitalisme en Israël onder zijn ambtelijke titel nog maar te zwijgen. Martijn Rijnbeek komt werkelijk overal mee weg. En wij moeten intussen vertrouwen houden dat de rechtspraak onbevooroordeeld is? #rechtspraak #activisme #maatschappij

In het artikel wordt gesteld dat de Nederlandse investeringen in veiligheid voornamelijk gericht zijn op militaire technologie, terwijl sociale investeringen en conflictpreventie, die essentieel zijn voor het opbouwen van vertrouwen en het voorkomen van geweld, verwaarloosd worden. #Veiligheid #Conflictpreventie #Vertrouwen

Weet u wat Climategate is? Iedereen kent Watergate, maar weinig mensen herinneren zich Climategate. ➡️ Climategate is nochtans één van de meest besproken wetenschappelijke schandalen van de afgelopen decennia. In november 2009 werden meer dan duizend e-mails en duizenden documenten gelekt van de Climate Research Unit (CRU) van de University of East Anglia, een invloedrijk onderzoekscentrum waarvan verschillende onderzoekers een belangrijke rol speelden in de rapporten van het IPCC. ➡️ Wat daarin te lezen viel, deed de wetenschappelijke wereld op z’n grondvesten daveren. Enkele weken vóór de VN-klimaattop in Kopenhagen (COP15) -het moment dat regeringen ongezien ingrijpende beleidsbeslissingen gingen nemen- kwam een pakket interne e-mails naar buiten dat wereldwijd wenkbrauwen deed fronsen over het gebrek aan transparantie en de wetenschappelijke cultuur binnen een van de meest invloedrijke onderzoeksgroepen. Zo bleek uit de e-mails onder meer dat Phil Jones, destijds de grote baas van de CRU, schreef over “het verwijderen van e-mails in de context van Freedom of Information-verzoeken”. ➡️”Verwijderen van emails…” Dat leidde tot zware kritiek op de manier waarop met verzoeken om openbaarheid van informatie werd omgegaan. Uit de e-mails bleek ook dat verschillende betrokken onderzoekers zich jarenlang verzetten tegen het vrijgeven van specifieke datasets en onderliggende informatie. ➡️”Weigeren om datasets vrij te geven…” Er bleek ook dat er uitvoerig werd besproken hoe de invloed van bepaalde kritische wetenschappelijke publicaties en tijdschriften kon worden beperkt. Zo werd er gesproken over het boycotten van bepaalde tijdschriften en over strategieën om te vermijden dat bepaalde artikels nog zouden doorwegen in wetenschappelijke evaluaties. ➡️”Boycotten van bepaalde publicaties…” On ook de houding tegenover wetenschappers die een afwijkende visie hadden kwam naar boven in dit schandaal, in tal van e-mails werden collega’s niet inhoudelijk bekritiseerd, maar persoonlijk aangevallen of gemarginaliseerd. ➡️”‘Dissidente’ wetenschappers marginaliseren…” Meerdere officiële onderzoeken wezen nadien op ernstige tekortkomingen inzake transparantie, openheid en de omgang met informatieverzoeken. ➡️“Ernstige tekortkomingen inzake transparantie…” En juist omdat het om invloedrijke IPCC klimaatonderzoekers ging, had dat een grote impact op het vertrouwen. ➡️ Zelfs het blad Nature -niet bepaald bekend om klimaatsceptisch te zijn- stelde dat de affaire aantoonde dat de cultuur van geheimhouding en defensiviteit moest veranderen om het vertrouwen van het publiek te herstellen. ❇️ De echte les van Climategate is voor mij dat wetenschappers ook zeer kleine mensen kunnen zijn, met hun eigen overtuigingen, voorkeuren, ego's en soms grote blinde vlekken. ✅ Maar vooral dat wetenschappers de hoogste normen van transparantie, openheid en kritisch debat moeten naleven. Zeker wanneer hun onderzoek de basis vormt voor beleidsbeslissingen die een gigantische maatschappelijke en economische impact hebben. #Climategate #transparantie #wetenschap

'Voorzichtig sorry. Vier jaar na Corona komt er meer begrip voor de 'wappies' ' Het Coronabeleid heeft diepe sporen achtergelaten in Nederland. En jullie meewerken aan hitpieces om kritische huisartsen in een kwaad daglicht te plaatsen ook, @ChrisMersbergen en @ADnl Ik ben het artikel 'mrs. Covid is huisarts en ziet Corona niet als gevaar' niet vergeten. https://t.co/gdP357J157 En hoe Chris Mersbergen mijn praktijk begin 2021 benaderde op zoek naar een manier om mij weg te zetten als complotdenker. Van wie kregen jullie die opdracht, AD? Van de Denktank Desinformatie of van de NCTV? Want zes jaar na dato snap ik hoe dat werkte. Huisartsen die zich openbaar kritisch uitten, moesten zwijgen en alle middelen waren daarbij geoorloofd. Het Coronabeleid heeft gigantische schade veroorzaakt. En het wegzetten van mensen als 'wappies' ook. Schade in het vertrouwen in de media, verschrikkelijk hoe jullie meehuilden in het bos en critici kapot schreven als 'corona-ontkenner', 'wappie' en 'complotdenker'. Kom bij mij niet aan met een sorry. Ga eerst maar eens heel lang stil zijn en je bezinnen hoe het toch komt dat steeds minder mensen de media vertrouwen. Het woord sorry voor de schade die is aangericht maakt alleen maar opnieuw kwaad. Er is een grondig onderzoek nodig en vervolgens dat de daders voor dit misdadige beleid verantwoording afleggen. Maar ik treur niet, hoor. Ik ben zelf deel van de media geworden en zo zijn er meer. Dat de main stream media het lieten afweten opende voor mij een nieuw pad. Jullie hitpiece van maart 2021 had als doel mijn reputatie te beschadigen. Het moest een afschrikwekkend effect hebben. Nou, het was voor mij alleen maar de directe aanleiding om hier op twitter te beginnen als @veen_els. Steeds meer mensen zijn jullie arrogante top-down 'berichtgeving' zat. We zoeken zelf wel uit hoe het zit en bepalen zelf naar wie we luisteren. Vaarwel, AD, jullie hebben het helemaal bij mij verbruid. Dankjewel, AD, jullie duwden me naar twitter, ik had als social media digibeet nooit verwacht dat ik zo'n podium zou krijgen. Waardeert u wat ik schrijf? U kunt me steunen via https://t.co/5EmgfuiUho #Corona #Media #Vertrouwen

De vele petten van viroloog Marion Koopmans @MarionKoopmans en wat dat zegt over de Nederlandse media en academische vrijheid. In het najaar van 2025 woonde ik het congres 'Back to the Future' van het Artsencollectief @ArtsenC bij in Zeist. Het collectief ontstond in 2020 als reactie op een brandbrief van twee medisch specialisten die vonden dat de coronamaatregelen meer schade aanrichtten dan het virus zelf. Op dat congres sprak de jonge arts en immunoloog dr. Jona Walk @JonaWalk over academische vrijheid. Haar verhaal werd met een staande ovatie ontvangen. Dr. Robert Malone @RWMaloneMD sprak haar bemoedigend toe omdat ook hij de nodige verkettering over zich heen heeft gehad, als uitvinder van de mRNA technologie. Diezelfde verkettering viel Jona Walk de afgelopen jaren ten deel. Voor artsen zoals dr. Walk was er geen academische vrijheid, ze werd en wordt dagelijks belachelijk gemaakt en daar niet tegen beschermd. Deze blog schrijf ik om te verduidelijken hoe de censuur in Nederland in zijn werk gaat. Het is een ragfijn spel tussen factcheckers, journalisten en mensen als Koopmans zelf. Marion Koopmans zit zelf in de 'Denktank Desinformatie' die de macht heeft critici te censureren en te laten aanvallen. De maandagochtend na het congres reageerde viroloog Marion Koopmans op X op een post van journalist Maarten Keulemans (die het congres net zomin als Koopmans had bijgewoond). Ze schreef min of meer dat Jona Walk 'voorlopig' nog overal haar 'ver-van-consensus standpunten' kon uitdragen. Die opmerking – na een presentatie waar ze zelf niet bij was – komt dreigend over. Koopmans suggereert hiermee dat kritische standpunten tijdelijk worden getolereerd, maar dat dit geen vanzelfsprekendheid is. Dat past niet bij wetenschap, waarin juist het stellen van vragen en het toetsen van hypotheses centraal staan. Marion Koopmans is hoogleraar virologie aan het Erasmus MC. Dat is haar core business. Maar tijdens de coronacrisis droeg ze meerdere petten tegelijk en dat werd zelden expliciet benoemd in de media. Ze was lid van het Outbreak Management Team (OMT) en adviseerde het kabinet over lockdowns, mondkapjes, avondklok, testbeleid en later over de vaccinatiestrategie. Ze adviseerde vanaf maart 2020 de Europese Commissie over het coronabeleid. Ze maakte deel uit van het WHO-team dat in 2020-2021 in Wuhan onderzoek deed naar de herkomst van SARS-CoV-2. Ze is initiatiefnemer en scientific director van het Pandemic & Disaster Preparedness Center (PDPC), een belangrijk instituut voor toekomstige pandemische paraatheid. En – cruciaal – ze had zitting in de Denktank Desinformatie, een overheidsgerelateerd overleg dat zich bezighield met het signaleren en bestrijden van 'desinformatie', waaronder kritiek op het coronabeleid en de vaccins. Dat laatste is geen kleinigheid. Terwijl critici – artsen, wetenschappers en burgers – vaak werden weggezet als 'complotdenkers' of 'anti-vaxxers', zat een vooraanstaand OMT-lid mee aan tafel bij een denktank die invloed had op welke informatie wel of niet als problematisch werd gezien. Maar er is meer waarover Koopmans zwijgt en wat wél relevant is. Al op 1 februari 2020 nam Koopmans deel aan een vertrouwelijke teleconferentie met onder anderen viroloog Ron Fouchier, Duitse viroloog Kristian Andersen, Eddie Holmes en anderen, waarbij Anthony Fauci en Francis Collins aanwezig waren. In vrijgegeven e-mails van die periode schreef ze op 9 februari 2020 in essentie dat de hypothese van een laboratoriumlek beter niet in de publieke discussie moest worden gebracht, omdat dat 'backfire' kon geven of als 'kijk, zij dachten het ook' zou worden gelezen. Kort daarna verscheen het invloedrijke artikel Proximal Origin in Nature Medicine, dat de lab-leak-hypothese sterk relativeerde. De privé overwegingen van de mogelijkheid van een lablek werden niet transparant naar buiten gebracht. Terwijl het juist van groot belang is om te weten waar een nieuw virus vandaan komt – zeker als er in Wuhan gain-of-function-achtig onderzoek plaatsvond. Het is typerend voor de Nederlandse media dat Marion Koopmans al in het voorjaar van 2020 als dé expert werd neergezet. Niet alleen als viroloog, maar ook als autoriteit op het gebied van maatregelen, vaccins, maatschappelijke impact en later zelfs desinformatie. Ze was overal: talkshows, kranten, radio. Haar petten stapelden zich op, maar de media stelden zelden kritische vragen over mogelijke belangenverstrengeling of over de vraag of één persoon al die rollen tegelijk kon vervullen zonder dat onafhankelijkheid in het geding kwam. Wetenschap is geen consensusmachine. Consensus is een tijdelijk resultaat van debat en bewijs, geen doel op zich. Zodra afwijkende hypotheses (zoals een mogelijk lablek) actief uit de publieke ruimte worden gehouden, is er geen wetenschap meer, maar beleid met een wetenschappelijk sausje. De geschiedenis laat zien wat er gebeurt als moedige onderzoekers tegen de heersende mening ingaan. John Snow ontdekte in 1854 dat cholera via besmet water werd overgedragen, terwijl de gevestigde wetenschap vasthield aan de miasma-theorie (slechte lucht). Hij werd aanvankelijk genegeerd en tegengewerkt. Jona Walk was de afgelopen jaren in opleiding tot internist-intensivist. Afgelopen voorjaar studeerde ze af. De opleidingssituatie maakt je extra kwetsbaar. Dat een hoogleraar en OMT-lid haar na een lezing over academische vrijheid – zonder de lezing zelf te hebben gehoord – via X afserveert met een opmerking over 'voorlopig' nog kunnen afwijken van de consensus, is geen blijk van wetenschappelijke openheid. Het is een signaal: blijf binnen de lijnen, of je loopt risico. Niet Jona Walk, maar hoogleraar Marion Koopmans en anderen die het woord 'desinformatie' in de mond namen om critici kalt te stellen, hebben het vertrouwen in de wetenschap beschadigd. Onder het mom van 'volg de wetenschap' werden ingrijpende maatregelen genomen waarvan de wetenschappelijke onderbouwing op z’n minst discutabel was en waarbij alternatieve verklaringen (zoals de oorsprong van het virus) bewust werden gemarginaliseerd. Marion Koopmans is een gerespecteerd viroloog met indrukwekkende publicaties. Maar juist omdat ze zoveel petten droeg – adviseur van overheid en Europa, lid van een desinformatiedenktank, deelnemer aan vroege besprekingen over de virusoorsprong én gezicht van de media – had ze extra verantwoordelijk moeten voelen voor transparantie en academische vrijheid. In plaats daarvan illustreert haar reactie op Jona Walk precies het klimaat dat veel artsen en wetenschappers vanaf 2020 ervoeren: kritiek wordt niet beantwoord met argumenten, maar met framing en subtiele dreiging. Wetenschap floreert bij open debat, niet bij 'voorlopig nog even toestaan'. Zolang dat besef niet breder doordringt, blijft het vertrouwen in de wetenschap verder eroderen – en dat is uiteindelijk schadelijker dan welke kritische stem ook. #AcademischeVrijheid #Desinformatie #Wetenschap

Het artikel bespreekt hoe het recente protest in Oldebroek, dat begon als een lokale reactie op een besluit over de regenboogvlag en een asielzoekerscentrum, zich ontwikkelde tot een nationale discussie over erkenning, vertegenwoordiging en de kloof tussen stedelijke en landelijke gebieden in Nederland, en wijst op de groeiende politieke radicalisering die voortkomt uit een gebrek aan vertrouwen en betrokkenheid bij de politiek. #Oldebroek #Identiteit #PolitiekeRadicalisering

Column: Lees vóór gebruik de bijsluiter. Doe het vooral niet vóór gebruik Max von Kreyfelt Daar is hij dan. De bijsluiter. Dat kleine, opgevouwen monumentje voor een tijd waarin vragen stellen nog gold als een bijwerking die onmiddellijk behandeld moest worden. Comirnaty. 30 microgram per dosis. Tozinameran. Een naam die destijds niemand kende en die ook niemand hoefde te kennen, want we hadden Hugo. En Hugo had schoenen. En vertrouwen. Vooral vertrouwen. De overheid had de wetenschap, de wetenschap had de televisie en de televisie had een tafel waaraan iedere avond werd uitgelegd dat twijfel menselijk was, maar in dit geval toch iets voor mensen met een Facebookaccount. Nu ligt daar die bijsluiter. Keuring gedrukt. Zwart op wit. Vermoeidheid. Hoofdpijn. Spierpijn. Koorts. Gewrichtspijn. Niets bijzonders. Dat hoort erbij. Even doorbijten. En ergens verderop, tussen de kleine letters die niemand leest omdat vertrouwen minder vermoeiend is dan lezen, staan myocarditis en pericarditis. Ontsteking van de hartspier. Ontsteking van het hartzakje. Vooral gemeld bij jongere mannen. Vaker na de tweede dosis. Merkwaardig. Want ik herinner mij een tijd waarin mensen die daar vragen over stelden niet werden uitgenodigd voor een rustig gesprek over farmacovigilantie. Ze kregen een etiket. Wappie. Antivaxxer. Complotdenker. Gevaar voor de volksgezondheid. Sommigen verloren hun podium. Anderen hun reputatie. Artsen die te veel vragen stelden, ontdekten dat wetenschappelijke nieuwsgierigheid vooral gewaardeerd wordt zolang zij tot het juiste antwoord leidt. Dat is misschien wel het mooiste aan de moderne wetenschap. Ze verandert voortdurend van inzicht, maar verwacht wel dat u ieder tijdelijk inzicht als eeuwige waarheid behandelt. De bijsluiter zelf is overigens een wonder van bestuurlijke beschaving. Alles staat erin. Daarmee is juridisch gezien iedereen geïnformeerd. Dat u hem pas leest nadat u op televisie, in de krant, op uw werk en soms zelfs binnen uw familie moreel onder druk bent gezet, blijkt een detail. U had hem kunnen lezen. Net zoals u een hypotheekakte kunt lezen terwijl de makelaar achter u staat te roepen dat er nog zeventien andere gegadigden zijn. Vrije keuze. Volledig geïnformeerd. Handtekening graag hier. Het interessante is daarom wat er destijds niet over gezegd mocht worden. Want bijwerkingen waren er natuurlijk altijd. Alleen de maatschappelijke bijwerking van het bespreken ervan bleek ernstiger dan de medische. Een ontstoken hartzakje was een bekend risico. Een ontstoken debat was onaanvaardbaar. En zo werd de bijsluiter misschien wel het eerlijkste document van de hele coronaperiode. Omdat hij, in tegenstelling tot veel bestuurders, tenminste toegeeft dat er risico’s bestaan. Lees voor gebruik de bijsluiter. Een uitstekend advies. Alleen jammer dat het land hem pas mocht lezen nadat de discussie was afgelopen. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #Bijsluiter #Vaccinatie #Gezondheid

Sommige mensen worden geboren in een land. Ik kreeg het voorrecht om er twee lief te hebben. Mijn eerste land gaf mij mijn wortels. Vlaanderen gaf mij mijn vleugels. Toen ik als jonge vrouw mijn vaderland moest ontvluchten, liet ik alles achter: mijn thuis, mijn vrienden, mijn verleden. Ik kwam aan in een onbekend land, met een hart vol verdriet, maar ook met een sprankeltje hoop. Die hoop kreeg hier een gezicht. Vlaanderen ontving mij niet als een vreemde, maar als een mens. De Vlamingen gaven mij iets wat je niet kunt kopen of afdwingen: vertrouwen, warmte en een plaats waar ik opnieuw mocht beginnen. In de dagen dat ik heimwee had en de leegte van alles wat ik verloren was ondraaglijk leek, waren het de mensen hier die mij deden voelen dat ik niet alleen was. Jullie vriendschap werd een nieuw thuis. Jullie warmte werd een nieuw begin. Vrijheid is voor velen vanzelfsprekend. Voor mij is ze een wonder dat elke dag opnieuw gekoesterd moet worden. Daarom zal ik Vlaanderen altijd met heel mijn hart blijven verdedigen. Niet alleen omdat dit mijn thuis is, maar omdat dit het land is dat mij de vrijheid gaf om opnieuw te leven. Vlaanderen is mijn land. De Vlamingen zijn mijn vlam. Mijn 11 juli was opnieuw een dag vol trots, verbondenheid en dankbaarheid. Dank je wel, Vlaanderen. Dank je wel, lieve Vlamingen. Voor altijd in mijn hart. 💛🖤 #Vlaanderen #Thuis #Vrijheid

Column: Hugo de Jonge en de rest Max von Kreyfelt Meestal maken politici zich enorme zorgen wanneer een groot deel van de bevolking hen niet meer vertrouwt. Hugo de Jonge jubelt het toe. Voor hem is wantrouwen een communicatiefeest: als 95 procent van Nederland hem niet meer moet, heeft die 95 procent de boodschap simpelweg niet begrepen. Ze hebben onvoldoende opgelet. Ik vermoed dat Hugo ’s morgens in de spiegel een man ziet die onder moeilijke omstandigheden steeds verantwoordelijkheid heeft genomen. De rest van Nederland ziet iets anders, maar spiegels tonen nu eenmaal alleen degene die ervoor staat. Tijdens corona werd Hugo het gezicht van een bestuursstijl die zichzelf moreel superieur verklaarde voordat überhaupt het debat begon. Kritische artsen waren ondermijnend, afwijkende wetenschappers verdacht en burgers met vragen hadden moeite met solidariteit. Wie niet meedeed, moest extra worden voorgelicht, aangesproken of desnoods richting de uitgang geduwd. En Hugo? Die deed het allemaal voor ons. Hij kan je de toegang ontzeggen en je tegelijk aankijken alsof hij je jas heeft aangenomen. Alles uit christelijke naastenliefde. Later kwamen de vragen: over proportionaliteit, grondrechten, de avondklok, het coronatoegangsbewijs en de druk op ongevaccineerden. Kritiek werd nooit weerlegd, maar bestuurlijk weggezet. De criticus, genegeerd, gedemoniseerd, of gemarginaliseerd. Jaren later blijkt Hugo geen spijt te hebben. Dat verbaast niet: spijt vereist dat je toelaat dat je zelf verkeerd zat. Precies daar ligt zijn rotonde. Gedachten richting zelfkritiek worden omgeleid naar omstandigheden, voortschrijdend inzicht en moeilijke keuzes, tot je weer uitkomt bij het punt waar Hugo gelijk had. Die 95 procent bestaat natuurlijk niet letterlijk. Misschien is het 80 of 60. Misschien zijn er nog plekken waar mensen bij zijn naam ontroerd raken. Maar het getal is niet het werkelijke punt. Interessanter is dat zo’n absurd percentage bij Hugo geloofwaardig klinkt. Zeg het over een ander en men vraagt naar de bron; zeg het over Hugo en mensen knikken alsof je de buitentemperatuur noemt. Dat is een prestatie. Je moet er jaren voor werken om van minister en vicepremier tot nationaal reflexpunt te worden: een man bij wie de ene helft denkt aan schoenen en de andere aan een QR-code. En toch zit daar iets bewonderenswaardigs in. Waar anderen wakker liggen van kritiek, beweegt Hugo zich erdoorheen met de rust van iemand die vermoedt dat vooral de bevolking zichzelf nog eens moet evalueren. Misschien is dat zijn werkelijke talent: niet besturen, luisteren of twijfelen, maar elke botsing verlaten met een gedeukt land en een onbeschadigd zelfbeeld. Of 95 procent van Nederland tegen hem is, weet ik niet. Maar ik vermoed dat Hugo zich daar uitstekend bij voelt. Er blijft tenslotte altijd nog vijf procent over dat beter geïnformeerd is. De loyalisten. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #Politiek #Vertrouwen #Nederland