Search

Nederland was een gasland. In 2016 kwam 56% van ons gasaanbod uit eigen bodem, in 2024 nog 22%. De eigen winning zakte van 492 naar 93 TWh. Het verandert fundamenteel wie er aan onze energie verdient, en wie ervoor betaalt. Groningen moest dicht. Wat daarna kwam, was wel een keuze. De velden op de Noordzee lieten we uitdoven, en het vervangende gas halen we per tanker van de andere kant van de oceaan. Het gasverbruik daalde wel, van zo'n 42 miljard kuub in 2019 naar ongeveer 30 miljard nu. Maar voor een belangrijk deel doordat fabrieken minder gingen produceren toen gas onbetaalbaar werd. Dat is economische krimp. Voor de industrie betekent dit dat we voor Amerikaans LNG de Europese prijs betalen. In september lag die 7 tot 10 keer boven wat een Amerikaanse fabriek betaalt. Daar komt de CO2-prijs uit het Europese emissiehandelssysteem nog bovenop en vanaf 1-2027 ETS-2. Een chemiefabriek in Texas heeft met geen van beide te maken. Energie intensieve bedrijven kunnen daar niet tegenop. Ze vertrekken niet met veel lawaai, ze investeren hier gewoon niet meer. De nieuwe fabriek komt in de VS of in Azië, en straks importeren we het product in plaats van het gas. Voor de staat: de aardgasbaten waren in 2022 nog €15,7 miljard. Dat geld komt niet meer terug. Tot 2018 voerde Nederland meer gas uit dan in. Nu sturen we het geld naar Noorwegen en de VS, en betalen we er de hoofdprijs voor. Voor burgers: een kuub gas kost rond de €1,40, en ruim de helft daarvan is energiebelasting en btw. Die belasting is bewust verhoogd om mensen van het gas af te krijgen. Maar wie huurt of in een slecht geïsoleerd huis woont, kan niet zomaar van het gas af. Die betaalt gewoon meer. Dat is het wensdenken van de GreenDeal: het doel ligt vast, en de weg ernaartoe wordt aangenomen. Gas duurder maken werkt alleen als er een betaalbaar alternatief klaarstaat, en dat stond er niet. Wat we kregen, was vooral minder eigen gas, minder industrie en hogere rekeningen. De klimaatkerk noemt dat vooruitgang, ik vind dit #drang en #dwang Energiezekerheid, concurrentiekracht en betaalbaarheid staan niet tegenover klimaatbeleid. Ze zijn er de voorwaarde voor. Beleid dat die drie opoffert, levert geen schonere wereld op, maar een armer Nederland dat zijn uitstoot heeft geëxporteerd. Bronnen: ▪️Eurostat, nrg_cb_gas (eigen winning) en nrg_ti_gas (invoer per land), 2016–2024 ▪️CBS StatLine 86103NED, Aardgasbalans; aanbod en verbruik ▪️CBS, "Verdere afname winbare aardgasreserves" (augustus 2023), voor de aardgasbaten 2022 en de sluiting van Groningen ▪️CBS, "De economische rol van aardgas na de productiebeperkingen" (2020), voor het verbruik in 2019 en het omslagjaar 2018 ▪️CBS, "Gasverbruik niet veranderd in 2024" (februari 2025) ▪️Brussels Signal, "Europe pays almost 10 times the US price for wholesale gas" (september 2026) ▪️https://t.co/WiXi4isiwF, gasprijs en energiebelasting 2026 (juli 2026) #energie #klimaat #gasprijzen

Dat pact is wensdenken. Al die Syrische nareizigers moeten terug. Syrië is op veel plekken veilig en als gezinshereniging in het herkomstland kan plaatsvinden, zou je geen gezinshereniging in Nederland moeten goedkeuren; pas wetten dienovereenkomstig aan. Sowieso kan de status en het eventuele staatsburgerschap van veel Syriërs herzien worden als de overheid haar eigen wetten serieus neemt; velen waren bijvoorbeeld jarenlang in Turkije, dus hebben geen recht hier. https://t.co/RfDcAcPvVz #Immigratie #Asiel #Syrië

Mijn deelneming aan Jetten met het kennelijke verlies van zijn institutionele geheugen. Een premier hoeft niet iedere bladzijde van de geschiedenis uit het hoofd te kennen. Maar wie een ander land de maat neemt over Jeruzalem, grenzen en Joodse bewoning, doet er verstandig aan ten minste de eerste hoofdstukken te hebben gelezen. Jetten noemt Israëls plannen voor woningbouw in E1, tussen Jeruzalem en Ma’ale Adumim, „onaanvaardbaar en destructief”. Het zijn grote woorden. Zij zouden overtuigender klinken wanneer zij niet rustten op zo'n selectief geheugen. Want de geschiedenis van dit conflict is niet begonnen met E1. Zij begon evenmin in 1967, en al helemaal niet gisteren. Groot-Brittannië gebruikte artikel 25 van het Mandaat voor Palestina om Transjordanië uit te zonderen van de bepalingen betreffende het Joodse nationale tehuis. In 1939 volgde het Witboek. Op het uur dat de poorten van Europa zich voor de Joden sloten en de grootste catastrofe uit hun geschiedenis naderde, beperkte Groot-Brittannië ook de toegang tot Palestina drastisch. Toen kwam 1947. De Verenigde Naties stelden verdeling voor. De Joodse leiders aanvaardden haar. De Arabische leiders verwierpen haar. Er kwam geen Palestijnse staat. Er kwam oorlog. Jordanië veroverde Oost-Jeruzalem en de Westelijke Jordaanoever — Judea en Samaria. Joden werden uit de Oude Stad verdreven. Synagogen werden verwoest of ontwijd. De Joodse begraafplaats op de Olijfberg werd geschonden. Negentien jaar lang konden Joden niet bij de Westelijke Muur komen. Het is merkwaardig hoe weinig van die geschiedenis overblijft wanneer tegenwoordig over E1 wordt gesproken. Jetten presenteert Joodse woningbouw tussen Jeruzalem en Ma’ale Adumim alsof daar de erfzonde ligt die de tweestatenoplossing heeft vernietigd. Maar de chronologie weigert daaraan mee te werken. Een verdeling werd al in 1937 verworpen. Zij werd in 1947 opnieuw verworpen. Ook in latere decennia zijn onderhandelingen, voorstellen en mogelijkheden voor een definitieve regeling stukgelopen. Men kan tegen de bouw in E1 zijn. Men kan haar onverstandig vinden. Men kan menen dat zij toekomstige onderhandelingen bemoeilijkt. Dat is een politieke opvatting die verdedigd kan worden. Maar men kan niet doen alsof zonder E1 het paradijs van twee staten reeds voor de deur stond. Daar ligt een groter probleem in het Nederlandse buitenlandse beleid. Nederland spreekt steeds vaker alsof vrede slechts één obstakel kent en slechts één partij tot concessies moet worden gedwongen. Israël moet zich terugtrekken. Israël moet bouwen staken. Israël moet grenzen aanvaarden. Israël moet risico's nemen. Maar vrede wordt niet gebouwd door de geschiedenis aan één kant uit te gummen. Waar blijft de eis dat Palestijnse leiders ondubbelzinnig afstand nemen van jihadistisch terrorisme? Waar blijft de consequentie voor het verheerlijken van moordenaars? Waar blijft de politieke prijs voor het telkens weer afwijzen van een regeling wanneer die binnen bereik komt? Een vredespolitiek die uitsluitend druk uitoefent op degene van wie men concessies verlangt en nauwelijks op degene van wie men aanvaarding verlangt, is geen vredespolitiek. Het is wensdenken met een ministerie eromheen. Nederland zou daarom zijn dreigementen moeten matigen en zijn historische beschuldigingen moeten heroverwegen. Israël zal niet accepteren dat zijn geschiedenis wordt herschreven, dat de veiligheid van Jeruzalem wordt behandeld als een hinderlijk detail en dat anderen zonder acht te slaan op een eeuw van oorlog en afwijzing bepalen welke risico's de Joodse staat maar heeft te nemen. En als Jetten werkelijk de mogelijkheid van vrede wil bewaren, laat hij dan beginnen met een beginsel dat ouder is dan welk vredesplan ook: Vrede vereist twee partijen. Verzoening vereist twee partijen. En verantwoordelijkheid eveneens. Wie vrede verlangt, moet terrorisme bestrijden, ophitsing veroordelen en afwijzingspolitiek niet belonen. En bovenal moet een Nederlandse regering zich hoeden voor de oude Europese verleiding die de geschiedenis al te vaak heeft ontsierd: te menen dat zij kan bepalen waar Joden wel — en vooral waar zij niet — mogen wonen. #Vrede #Israël #Geschiedenis

“Het is bovendien wensdenken om te denken dat mensen die in AZC’s al religieus intolerant zijn, passen in een samenleving waarin vrijheid van godsdienst grondwettelijk beschermd is”, schrijft @DonCeder. Dat hele asielgebeuren is wensdenken. We beschadigen onszelf ermee en nog veel erger ons nageslacht. We tonen ons via asielwetgeving geen goed rentmeester van onze samenleving. #asiel #vrijheidvanreligie #samenleving

De Russische economie ervaart aanzienlijke druk door westerse sancties en interne problemen, maar blijkt verrassend weerbaar en is nog niet in elkaar gestort, wat analisten doet concluderen dat veel Europeanen zich hebben laten leiden door wensdenken over een snelle Russische ondergang. #RussischeEconomie #OekraïneOorlog #Poetin