Trouwens, het is wel heel opvallend hoe slecht onze zorg is geworden. Nu kom ik nog uit de tijd dat, als je een griepje had, de huisarts gewoon bij je thuis kwam, maar nu had ik dus echt ongelooflijk veel pijn maar kon ik pas op vrijdag bij de huisarts terecht. Ik zag het niet zitten om voor de tweede keer op rij zo de nacht in te gaan, dus heb de huisartsenpost gebeld alwaar ik drie kwartier lang allerlei vragen moest beantwoorden van een meid die niet al teveel medische kennis leek te hebben , om vervolgens alsnog te horen: “Vervelend mevrouw, maar u moet toch gewoon naar uw eigen huisarts, bel morgen maar of u eerder terecht kan.” Omdat een guillotine inmiddels een steeds aantrekkelijker oplossing leek te worden ben ik toen maar ten einde raad naar de spoedpost in Utrecht gereden. Ik dacht namelijk dat die in Zeist, mijn eigen woonplaats, sinds een aantal jaar gesloten was. Eenmaal in Utrecht aangekomen, zeiden ze: “Nee, u moet toch naar Zeist.” Die huisartsenpost bleek dus gewoon weer open te zijn. Ik vroeg nog: “Kan ik dan niet voor een keer hier terecht?” Maar nee, dat kon echt niet, want dan zou iedereen dat gaan doen. Dus zijn we weer terug naar Zeist gereden. Daar moest ik eerst opnieuw bellen. Uiteindelijk mocht ik bij Gods gratie langskomen en toen zei die arts: “Jij wilt zeker wel vandaag nog medicatie, hè?” Eh…Ja, heel graag. Je verwacht het niet: ik moest daarvoor weer terug naar Utrecht, precies naar de plek waar ik net vandaan kwam 🤡, om daar mijn medicatie op te halen want bij de spoedpost in Zeist (gewoon in een ziekenhuis) kon dat niet. Je bent dus gewoon je hele avond/nacht kwijt voor een simpel antibioticakuurtje. En dan moet je ook nog met je onwijs zieke hoofd smeken of je alsjeblieft even gezien mag worden. Dat kan toch niet de bedoeling zijn lijkt me? #Zorg #Gezondheidszorg #Huisarts
