Search

In Stadskanaal, a mother has been charged with systematic abuse of her 6-year-old daughter, under pressure from a friend, which raises serious questions about the effectiveness of the youth care system, especially in light of previous reports of concern by the school and general practitioner, and has led to public outrage and an investigation by the Health and Youth Care Inspectorate into the poor collaboration between agencies. (translated)

‘Ik kon het gewoon niet inspuiten’: #huisarts #Roodenburg krijgt de zwaarst denkbare straf 👆 https://t.co/AHomZSOkES Huisarts Frank Roodenburg moet uit het BIG-register worden geschrapt — dat is de harde uitkomst van een opzienbarende tuchtzaak die op dinsdag werd gepubliceerd door het Regionaal Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg #Amsterdam. Roodenburg is daarmee de eerste arts in Nederland die zijn dokterslicentie verliest vanwege zijn houding en handelen rond de #corona #vaccinaties. Een unieke zaak, die diep snijdt in vragen over medische vrijheid, richtlijnconformiteit en de macht van toezichthouders over kritisch denkende artsen. Wat werd Roodenburg precies verweten? De Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd (IGJ) diende een klaagschrift in met meerdere onderdelen. Ten eerste zou Roodenburg een drempel hebben opgeworpen voor patiënten die een coronavaccinatie wilden ontvangen. Dit deed hij onder andere via een formulier — afkomstig van de organisatie Artsen voor Waarheid — dat hij in zijn praktijk neerlegde ter informatie. De inspectie stelde dat patiënten dit formulier moesten ondertekenen vóór doorverwijzing naar een vaccinatielocatie. Roodenburg zelf betwistte dit stellig: hij vaccineerde zelf niet, en een handtekening vragen had voor hem dus geen enkel nut gehad. Ten tweede vroeg Roodenburg bij zo’n honderd patiënten, die na vaccinatie met vage klachten zoals extreme vermoeidheid binnenkwamen, een zogenoemde D-dimeer bepaling aan. Dit is een bloedtest die aanwijzingen kan geven voor stolselvorming. Zijn redenering: coronavaccins kunnen via het spike-eiwit stollingsactiviteit opwekken, en omdat het spike-eiwit zelf niet meetbaar was, gebruikte hij de D-dimeer als indirecte indicator. Het tuchtcollege vond dat hij hiermee buiten de geldende richtlijnen opereerde en bij verhoogde waarden patiënten had moeten doorverwijzen of aanvullend onderzoek had moeten aanvragen — wat hij in negen gevallen naliet. Ten derde werden zijn uitlatingen op sociale media en in de spreekkamer hem zwaar aangerekend. Hij sprak openlijk over termen als “biowapen”, “Great Reset” en “depopulatie” in relatie tot de coronavaccins. De inspectie ontving twintig meldingen over zijn gedrag. Ook op een huisartsenpost zou hij in 2023 ongepast hebben gecommuniceerd over vaccinaties — onder meer richting ouders van een baby met koortsstuipen. Roodenburg zelf: “Ik kon het gewoon niet inspuiten” Tijdens de zitting van 30 juni — die integraal werd gefilmd door journalist Rico Brouwer van Potkaars — liet Roodenburg zich onverbloemd uit. Hij vertelde dat hij in veertig jaar praktijk nooit eerder zoiets als “turbokanker” had gezien: een patiënt die op dag één binnenkwam en elf dagen later aan drie gelijktijdige tumoren overleed. Dergelijke ervaringen dreven hem ertoe patiënten actief te wijzen op mogelijke risico’s van de injecties. “Ik kon het gewoon niet inspuiten omdat ik begrijp hoe het werkt,” verklaarde hij voor het tuchtcollege. Hij stelde ook dat de richtlijnen niet waren ingericht op de bijwerkingen van coronavaccins, en dat hij als arts in een spagaat zat: longartsen weigerden zijn patiënten te zien omdat er geen klassieke longemboliesymptomen waren, terwijl de D-dimeerwaarden wél verhoogd waren. Zijn advocaat beriep zich op artikel 10 van het EVRM — de vrijheid van meningsuiting — en verwees naar een zaak waarin het Europese Hof voor de Rechten van de Mens oordeelde dat artsen een vergelijkbaar ruim recht op vrije meningsuiting hebben als advocaten. De kern van het conflict: richtlijnen boven klinisch oordeel? Wat deze zaak zo beladen maakt, is de onderliggende vraag die journalist Brouwer scherp verwoordt: mag een arts afwijken van de geldende beslisbomen als die beslisbomen onvolledig zijn of een bepaalde oorzaak buiten beschouwing laten? Roodenburg argumenteerde dat bijwerkingen van coronavaccins simpelweg niet in de huisartsbeslisbomen waren opgenomen — en dat dit hem in een onmogelijke positie bracht. Het tuchtcollege vond echter dat juist dit hem geen vrijbrief gaf om op eigen houtje onderzoek te doen zonder informed consent en zonder de richtlijnen te volgen bij afwijkende uitslagen. De inspectie benadrukte ook dat Roodenburg eerder al tuchtrechtelijk was berispt voor vergelijkbaar handelen — met name het niet doorverwijzen bij verhoogde D-dimeerwaarden — en dat hij desondanks op veel grotere schaal was doorgegaan. Dat woog zwaar mee in het oordeel. Uniek precedent: jaren na de coronacrisis Opvallend is het tijdstip. We schrijven 2026, en nú wordt een arts definitief uit het BIG-register verwijderd vanwege zijn gedrag tijdens de coronaperiode. Andere artsen die publiekelijk kritisch waren, kregen berispingen of boetes — maar verloren hun licentie niet. Roodenburg is de eerste. Zijn advocaat vroeg het college uitdrukkelijk om proportionaliteit en stelde een voorwaardelijke doorhaling voor, eventueel gecombineerd met coaching. Het college ging daar niet in mee. De maatregel van onvoorwaardelijke doorhaling is echter nog niet definitief. Roodenburg is voornemens in beroep te gaan bij het Centraal Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg. Zolang die procedure loopt, mag hij zijn praktijk voortzetten. Pas na een onherroepelijk vonnis treedt de doorhaling in werking. Wat zegt dit over de staat van medische vrijheid? De zaak-Roodenburg laat zien dat coronakritische artsen nog steeds worden opgejaagd. Mogen artsen — in hun rol als arts — afwijkende standpunten innemen over medische interventies die door de overheid worden gepromoot? Waar eindigt gewetensbezwaar en begint onverantwoord handelen? En wie bepaalt dat: de beroepsgroep, de inspectie, of de rechter? Het tuchtcollege heeft zijn antwoord gegeven. Roodenburg gaat in beroep. De vraag blijft open. Ondertussen gaat het prikken vrolijk verder. Sinds dinsdag, dezelfde dag dat de uitspraak werd gedaan, ontvangen 70-plussers weer een uitnodiging voor de coronaprik. #MedischeVrijheid #Coronamaatregelen #Huisarts

Mascha Gesthuizen, a general practitioner from Arnhem, struggled for ten years with a stubborn depression that did not respond to traditional treatments, until ketamine infusions finally helped her, but she is now struggling to pick up her life and career again after losing her patients and professional registration. (translated)

General practitioner Mascha Gesthuizen from Arnhem finally found relief after ten years of struggling with depression through ketamine treatments, but as a result, she also had to learn to live again and give up her career as a general practitioner due to her long-term illness. (translated)

During the June heatwave with code red, there was a significant increase of 15 percent in the number of contacts with general practitioners' posts, especially among babies, young children, and the elderly, raising concerns about the workload and the impact of climate change on public health. (translated)

Een jaar geleden deze dag, het begin van jouw einde. Nachtelijk zweten, afvallen en moe. Huisarts had het onderschat, ziekenhuis wilde niet luisteren. Maar jij herkende het, ik zag het in je ogen. Ons zorgeloze leven was in één dag voorbij, maar we hebben elkaar nooit losgelaten https://t.co/m5ZQY2u8h0 #herinnering #vechten #gezondheid

Je maakt met veel moeite een afspraak waarbij je eerst langs een keuzemenu moet zien te komen voor een terugbeltijdstip, komt dan bij een willekeurige huisarts terecht die je nog nooit hebt gezien. Die heeft 10 minuten voor je, vooraf krijg je de waarschuwing dat je maximaal 2 vragen mag stellen. Je zou maar eens echt iets mankeren tegenwoordig. #gezondheidszorg #huisarts #patiëntrechten

A recent study in the Netherlands shows that general practitioners can reduce the need for referrals to a cardiologist by 50% in patients with unclear chest pain through a simple CT scan, leading to lower costs and fewer surges in long waiting lists for cardiologists. (translated)

Er is iets raars aan de hand met de media. Ik merkte het voor het eerst in 2020. Tot dat jaar las ik gewoon de krant en dacht dat ik daarmee goed geïnformeerd was. Vanaf Corona en de eenzijdige berichtgeving veranderde dat. De media leken opeens gelijkgeschakeld en spraken met één stem. Ik knapte niet alleen af op de krant, ik raakte de afgelopen jaren ook los van de mainstream media bij andere onderwerpen. Zodra ik de propaganda rond Corona herkende, zag ik datzelfde infantiele toontje terug bij berichten over Oekraïne, klimaat, LHBTQ+ – eigenlijk bij bijna elk groot onderwerp. Toen ik in 2020 nog de krant las, was er nauwelijks gesprek mogelijk met de redactie. Het nieuws werd top-down over de lezers uitgestrooid. Eenrichtingsverkeer: je kunt hoogstens een brief sturen en afwachten of die wordt geplaatst. Langzaam ben ik gaan denken dat de media zoals we die kennen zullen verdwijnen. Net zoals de boekdrukkunst in de Middeleeuwen een revolutie teweegbracht, heeft het internet een kanteling in gang gezet. De oude media reageren daar verkrampt op. Steeds vaker klinkt de roep om censuur, om ophef over afwijkende meningen, om dwang, boetes en straffen. Alsof je een bevolking op die manier kunt sturen. Over heel veel onderwerpen mag je nog maar op één manier denken en spreken. Voorbeelden zijn er genoeg. * Corona was een pandemie die dankzij de maatregelen is bedwongen; critici werden wappies, complotdenkers of antivaxers. Je kon een boete krijgen omdat je te dicht bij elkaar in een park zat. * Klimaatverandering komt door te veel CO₂ en stikstof en kan alleen worden gestopt met maatregelen, zoals minder vliegen en minder vlees. * Rusland is de agressor, de NAVO beschermt ons, en zonder ingrijpen staat Poetin straks aan de Nederlandse grens. Daarom moet er dienstplicht komen en moeten jongeren ‘sneuvelbereid’ worden. Wie pleit voor praten met Rusland wordt meteen Poetin-lover genoemd. Alsof de wens om vrede en normale betrekkingen is een misdaad is. Er loopt in mijn beleving een grote, onzichtbare kloof door Nederland. Een glazen wand waardoor mensen elkaar nog wel kunnen zien, maar niet meer goed naar elkaar luisteren. Aan de ene kant de mensen die nog niet losgeraakt zijn van de media, die het NRC lezen en geloven wat op TV wordt voorgeschoteld. Aan de andere kant mensen die weinig meer geloven, soms naar alternatieve kanalen kijken, soms niet. In de spreekkamer merk ik die kloof nauwelijks; patiënten komen met klachten, niet voor een gesprek over Rusland of klimaat. Maar daarbuiten loop ik er dagelijks tegenaan. Wie bepaalt eigenlijk wat nieuws is, welke stemmen we horen, wat desinformatie is en wat ‘juiste’ informatie? Voor een antwoord is het belangrijk te beseffen dat de media, zonder dat we daarover zijn ingelicht, een andere taak hebben gekregen. Jaren geleden zei oud-generaal Van Kappen bij WNL, met Wierd Duk ernaast, openhartig wat die taak is: “We zitten midden in een periode waarin we te maken hebben met een informatieoperatie, een informatieoorlog. Dat is het manipuleren van feiten en gebeurtenissen, zodat je een preferente werkelijkheid bij je eigen bevolking, bij je tegenstander en bij het internationaal publiek neerlegt. Daar zitten we midden in. […] En alle partijen doen dat.” Dit fragment van vóór 2020 was een eye-opener voor mij. Het verklaart de propaganda die we nu zien. Als de NCTV en de NAVO feiten manipuleren om een gewenste werkelijkheid bij de bevolking neer te leggen, moet dat zo gebeuren dat het niet opvalt. Zodra mensen de truc doorzien, is de controle en de geloofwaardigheid weg. Waarheidsvinding is van ondergeschikt belang. De mainstream media en journalisten hebben als taak 'de narratieven te bewaken'. Ze worden gatekeepers van een gewenste werkelijkheid, die dus niet per se waar is. De woorden van Van Kappen verklaarden voor mij de autoritaire aanpak tijdens Corona én de totale gelijkschakeling van de media. Het woord ‘opiniemaker’ in het profiel van Wierd Duk @wierdduk is in dit opzicht typerend. Hij was journalist, nu maakt hij opinies en beïnvloedt hij de massa. Jonge mensen zijn hier steeds vaker klaar mee. Mijn kinderen lezen geen krant, maar zijn vaak verrassend goed op de hoogte. Veel mensen haken af bij de mainstream media omdat die zijn gaan meedoen aan ‘nudgen’: zorgen dat zo veel mogelijk mensen hetzelfde denken en spreken. De media lopen in de pas met wat inlichtingendiensten zoals de NCTV wensen. Dat is een verbijsterende ontwikkeling; inlichtingendiensten en de NAVO bepalen grotendeels waar het ‘nieuws’ over gaat en sturen de narratieven. Dit heeft weinig te maken met mensen eerlijk informeren. Het lijkt meer op psychologische oorlogvoering (psyop) gericht op burgers, in plaats van bescherming tegen gevaar van buitenaf. Zorgen dat zoveel mogelijk mensen hetzelfde denken is iets heel anders dan onafhankelijke berichtgeving. Het gevaar is dat de samenleving splijt. De media gooien ons dagelijks nieuwe kluifjes toe – afleidingsmanoeuvres zodat we stoppen met zelf denken en vragen stellen. Vragen stellen werd de afgelopen jaren riskant. In mijn geval kreeg ik intimiderende brieven van de Inspectie voor de Gezondheidszorg. Een kritische huisarts met zorgen over de veiligheid van coronavaccins werd gezien als 'gevaar voor de vaccinatiebereidheid’. Dat is vreemd. Er ontstond een kloof tussen hoe toezichthouders volksgezondheid zagen en hoe ik ernaar keek. Mijn eigen pad van de afgelopen jaren is herkenbaar voor velen: eerst verbazing en verbijstering over de eenzijdige Corona-berichtgeving, daarna bedreiging (onder andere door die brieven), angst, en uiteindelijk woede én veel meer bewustwording. Een samenleving die verder versplintert, waarin mensen niet meer weten wat anderen denken of bezighoudt, is onwenselijk en onmenselijk. Het is kwalijk dat inlichtingendiensten hierop hebben aangestuurd met hun hang naar controle. Ik verwacht dat hoe verkrampter de oude media reageren, des te sneller hun ondergang gaat. Dat is niet erg. Er ontstaan nieuwe manieren van informatievoorziening en vooral van informatie-uitwisseling: podcasts, maar ook festivals, lezingen en echte ontmoetingen waar je in de pauze gewoon met elkaar kunt napraten en ideeën kunt uitwisselen. Die initiatieven worden snel volwassen. De oude media onderschatten het internet en hangen nog vast in het pre-internet tijdperk, toen zij de narratieven nog konden bepalen. Veel mensen zijn klaar met de betutteling en de top-downbenadering. Ik in elk geval wel. Als u waardeert wat ik schrijf, kunt u een bijdrage overmaken via https://t.co/5EmgfuiUho Ook zonder die bijdrage blijf ik schrijven, maar elke kleine bijdrage wordt erg gewaardeerd. #media #vrijheidvanmeningsuiting #informatie

Er is de afgelopen dagen veel te doen over het feit dat Anthony Fauci, destijds hoofd van de National Institutes of Health, inmiddels is dr. Jay Bhattacharya @DrJBhattacharya dat, binnenskamers andere dingen zei over de coronaprikken dan hij naar buiten toe uitdroeg. De verontwaardiging is groot, ook in Nederland. Naar de buitenwereld werden de prikken aan gezonde zwangeren geadviseerd, terwijl men binnenskamers niet gerust was op de veiligheid. Ik moet terugdenken aan die tijd, vijf jaar geleden. Het was namelijk niet alleen in Amerika zo. Ook in Nederland werden de coronaprikken aan gezonde jonge mensen, zwangeren en kinderen geadviseerd. En als je er – als huisarts – niet gerust op was en waarschuwde, volgden censuur en verkettering. Je werd uitgemaakt voor antivaxer, complotdenker, freerider en asociaal. Ik kreeg brieven van de Inspectie en werd zelfs aan een jarenlang onderzoek onderworpen. In die tijd leken veel mensen wel in trance te verkeren. Op billboards zag je bekende Nederlanders in de campagne “Ik stroop mijn mouw op”. Maar ook veel artsen raadden de prikken aan. Ook gynaecoloog Bertho Nieboer, destijds hoofdredacteur van Medisch Contact, deed een duit in het zakje en raadde gezonde jonge vrouwen de prikken aan als ze zwanger wilden worden of al zwanger waren. En ik vraag me af: hoe kon het gebeuren dat de coronaprikken aan zo’n grote groep gezonde mensen, en zelfs aan zwangeren, zijn gegeven? Waar baseerden deze mensen – deze artsen en gynaecologen – hun vertrouwen eigenlijk op? Wat deden toezichthoudende instanties zoals de EMA en het Nederlandse College ter Beoordeling van Geneesmiddelen @MedicijnNL? Waren die in winterslaap ofzo? Van de Inspectie (IGJ) weet ik wel wat zij in die tijd deed: die was in 2021 druk met het sturen van dreigbrieven aan huisartsen zoals ik, die zich grote zorgen maakten en mensen probeerden te waarschuwen. Mijn punt is dat het probleem niet alleen Anthony Fauci was. Het heeft weinig zin om een heksenjacht op hem te houden, daar ben ik het met Marc van Ranst over eens. Volgens mij is het zinvoller om nu eindelijk eens een begin te maken met onafhankelijk toezicht en onafhankelijke berichtgeving. Kennelijk hebben farmaceuten veel te veel invloed op de politiek, op de media en ook op toezichthouders. Er ontbreekt een gezonde tegenmacht, die de afgelopen jaren als rem had kunnen fungeren, een instantie die de noodklok had kunnen luiden en had kunnen ingrijpen. Nu is dat te laat. Vele gezonde mensen en gezonde zwangeren hebben zich laten inspuiten met een middel waarvan destijds veel te weinig bekend was. We kenden de bijwerkingen op de korte termijn nog niet, en die op de lange termijn al helemaal niet. Nu verkeren we in de wrange situatie dat de toekomst zal moeten uitwijzen wat de bijwerkingen zijn. Mijn zorgen van destijds bleken terecht. Eigenlijk was je het beste beschermd als je de instanties wantrouwde; op die manier beschermde je je gezondheid en die van je ongeboren kind het best. Ik zou niet weten hoe het vertrouwen in instanties zoals het CBG, de Gezondheidsraad, het RIVM en de IGJ ooit hersteld kan worden, als er niet naar de diepere oorzaken wordt gekeken. Waardeert u wat ik schrijf, dan kunt u me steunen via https://t.co/5EmgfuiUho #Coronaprikken #Vaccinatie #Gezondheid

Dit verhaal stinkt. En hoe dieper je graaft, hoe smeriger het wordt. Januari 2021. Fauci stuurt een privébericht naar Walensky en Murthy: de sterke koorts en cytokine-respons na de tweede mRNA-dosis kan theoretisch een miskraam in het eerste trimester veroorzaken. Walensky antwoordt meteen: “Definitely a good point, especially after dose two.” Publiek? “No red flags.” Daarna draait de machine op volle toeren. In België adviseert de Hoge Gezondheidsraad vanaf 2021 prioritair vaccinatie voor alle zwangere vrouwen. Niet alleen de risicogroepen. Allemaal. Ongeacht trimester. Wie durfde te twijfelen, was antivaxxer. Wie bleef doorvragen, werd gecensureerd. Huisarts Frank Peeters legde een verband met miskramen via VAERS en werd geschorst door de Orde der Artsen. Drie jaar later verandert België van koers. Vanaf 2024: geen systematische vaccinatie meer voor gezonde zwangere vrouwen. Alleen nog bij comorbiditeit of hoogrisicozwangerschap. Voor de rest: individuele afweging. Dat is geen nuance. Dat is een stille bekentenis. Ze hebben de algemene aanbeveling zelf ingetrokken. Niet omdat de wetenschap plots radicaal veranderde, maar omdat de eerdere stellige zekerheid niet standhield. Hier ligt de kern: Intern bestond er onzekerheid. Naar buiten toe werd zekerheid verkocht. En wie die onzekerheid publiek maakte, werd behandeld als vijand. Dat is geen miscommunicatie. Dat is een informatiefiasco met zwangere vrouwen als inzet. De wetenschap mag evolueren. Maar mensen hebben het recht om te vragen waarom ze in 2021 zoveel absolute zekerheid kregen voorgeschoteld, terwijl achter de schermen al over mogelijke risico’s werd gesproken. Ze hebben het recht om te vragen waarom critici werden geschorst en belachelijk gemaakt, terwijl de officiële lijn jaren later zelf werd teruggedraaid. Dit gaat niet over de vraag of het vaccin massaal miskramen veroorzaakte. Dit gaat over wat men wist, wat men zei, en wat men deed met wie de waarheid durfde te zoeken. En dat verhaal is een stuk lelijker dan de meeste mensen willen toegeven. #Vaccinatie #ZwangereVrouwen #Transparantie

Marc van Ranst vindt anno 2026 dat er sprake is van een 'heksenjacht' op Anthony Fauci. Ik moet daar wel om glimlachen. Vijf jaar geleden plaatste Marc van Ranst onderstaande tweet op toen nog twitter, gericht aan de toenmalige hoofdredacteur van artsenblad Medisch Contact, of mijn post verwijderd kon worden. Want ik was een 'antivax-aanhanger' en vond het 'prima dat wetenschappers werden bedreigd'. Allebei valse aantijgingen, maar zijn verzoek werd wel gehonoreerd. Dat was destijds ook het nieuwe normaal, naast mondkapjes en social distancing: Framing van kritische artsen als wappie en antivaxer, censuur omdat je posts zogenaamd bedreigend waren. Hoe kon het gebeuren dat Marc van Ranst zo'n gigantisch grote broek aantrok? De man vond het volstrekt normaal om een huisarts in het buitenland te laten censureren. En Marc van Ranst kreeg destijds zijn zin, dat is nog het ergste. Medisch Contact gaf gehoor aan zijn verzoek en verwijderde mijn post. Ik kreeg de reden destijds niet te horen. Opeens was mijn post verdwenen, zonder opgaaf van redenen. Toch is Marc van Ranst het probleem niet. Het probleem is de lafheid in de medische wereld. De lafheid bij de redactie van Medisch Contact, bij artsenverenigingen en bij al die medici die zich lieten intimideren. Of misschien nog niet eens dat. Die zich niet informeerden, die braaf meededen aan het pushen van maatregelen die aantoonbaar zinloos en zelfs schadelijk waren. Dát is het probleem in Nederland. Dit was voor mij trouwens de druppel, censuur in een artsenblad, op een platform waar ik jaren en jaren mijn posts had geplaatst. Ik heb daarna nooit meer geschreven, heb Medisch Contact mijn rug toegekeerd en ben doorgegaan met twitter, nu X. Vijf jaar later is @medischcontact van dit platform verdwenen. Ik ben er niet rouwig om. Censuur is verwerpelijk, het leidt ertoe dat artsen geen kennis meer van elkaars gedachten en mening kunnen nemen. Censuur toepassen is autoritair, als je toe gaat geven aan verzoeken om censuur ben je geen knip voor de neus waard. Censuur is de dood in de pot. Voor de wetenschap, voor de geneeskunde. Tegenwoordig schrijf ik bijna alleen nog op dit platform via mijn account @veen_els. Meer dan 100.000 volgers heb ik nu, veel meer dan Medisch Contact ooit had. En dit platform is veel interactiever, je kunt op elkaar reageren. Marc van Ranst en Medisch Contact zijn passé voor mij. Voorbeelden van hoe het niet moet. Als u waardeert dat ik me blijf uitspreken kunt u me steunen via https://t.co/5EmgfuiUho #Censuur #Geneeskunde #VrijheidVanMeningsuiting

Doctor Rutger Verhoeff reflects on a cruel experience with Mr. Michielsen, a patient who seemed apparently satisfied but later committed suicide, causing Rutger to now doubt the authenticity of his smile and wonder if he could have noticed signs of the looming crisis. (translated)

More and more people are contracting syphilis, a contagious STD that can go unnoticed for years, while the risk of infections such as gonorrhea and syphilis increases due to spontaneous sexual encounters in the summer, according to general practitioner Patricia Bloem. (translated)

A letter to the editor argues that the name of an addicted physician does not need to be made public, as this could jeopardize the protection of both patients and the care provider, while the public dissection of personal problems may have an adverse effect on the treatment and recovery of the physician involved. (translated)

Patients from Rhoon are bewildered by the suspension of their general practitioner, who may have been under the influence of alcohol while providing care, which led to the cancellation of a scheduled euthanasia and during which the general practitioner was found with a bottle of wine in her car. (translated)