Search

Het resultaat van incompetentie gecombineerd met ideologisch verblind fanatisme. En dit onderwerp is niet het enige waar dit speelt op hoog (politiek) bestuurlijk niveau. En dan als politiek niet over de feiten praten maar over wie het met wie doet. Catastrofaal. #politiek #incompetentie #fanatisme

Gidi heeft gelijk. Je zou denken dat een minister van Buitenlandse Zaken op dit moment wel iets beters te doen heeft dan zich druk te maken over een belangrijke westerse bondgenoot als Israël. Er woedt oorlog tussen Iran en zijn tegenstanders, met alle gevolgen van dien voor energieprijzen en de wereldeconomie. Rusland voert een verwoestende oorlog tegen Oekraïne en doet aan hybride oorlogsvoering op EU- en NAVO-grondgebied. Onze bondgenootschappen staan onder druk en ondertussen maakt vleugellam Europa zich economisch steeds afhankelijker van China. Maar waar richt de Nederlandse regering de bestuurlijke energie op? Op dadels, wijn en andere producten uit Israëlische dorpen en steden in Judea en Samaria. Daarvoor moeten invoer-, aankoop- en verkoopverboden komen, met draconische strafrechtelijke consequenties voor overtreders. Alsof de grote geopolitieke bedreiging van onze tijd bestaat uit een Nederlander die een zio-druif koopt. Het wordt nog grotesker wanneer je die dadendrang vergelijkt met de manier waarop Nederland met andere landen omgaat. Marokko controleert de Westelijke Sahara, maar daarover hoeft niet voortdurend met economische sancties te worden gedreigd. China kan Oeigoeren op enorme schaal onderdrukken terwijl Chinese producten onze winkels overspoelen. Turkije bezet delen van Cyprus en Syrië, exporteert bakken islamitische invloed en blijft tegelijkertijd een gesprekspartner die Nederland en Europa met alle egards behandelen. Maar zodra het om Israël gaat, verandert ineens álles. Dan blijken territoriale geschillen niet langer ingewikkelde kwesties waar geschiedenis, verdragen, onderhandelingen en geopolitieke belangen een rol spelen. Dan is iedere nuance overbodig, wordt economische bestraffing opeens een morele plicht en vindt Den Haag zélfs tijd om zich bezig te houden met de herkomst van een potje tahin. Dat is precies waarom de vraag van Gidi Markuszower terecht is: waar komt die verbeten selectiviteit toch vandaan? Waarom wordt juist de Joodse staat langs een morele meetlat gelegd die Nederland bij vrijwel ieder ander land onmiddellijk begraaft? Wie beweert dat dit uitsluitend om internationaal recht of mensenrechten gaat, moet vervolgens wel uitleggen waarom hetzelfde fanatisme ontbreekt wanneer Marokko, China of Turkije ter sprake komen. Selectieve moraal is geen moraal. Wanneer regels, verontwaardiging en sanctiedrift vrijwel exclusief worden geactiveerd zodra Israël in beeld verschijnt, moet je uiteindelijk ook durven benoemen wat de overduidelijke oorzaak daarvan is. Het antwoord op de terechte vertwijfeling van Gidi Markuszower met betrekking tot de selectiviteit en hypocrisie van onze regering is eenvoudig samen te vatten: we leven in een diep antisemitisch land. Dat is helaas nooit anders geweest. Punt. #Israël #antisemitisme #geopolitiek

CRIS DU CŒUR D’UN TALIBÉ Je prends la parole avec beaucoup de retenue, mais aussi avec une profonde douleur. Je suis de cette famille. Je suis un talibé. Je revendique pleinement cet héritage et tout ce qu’il représente. Mais justement parce que je suis attaché à cette famille, je refuse de transformer cet attachement en fanatisme. Être talibé ne signifie pas fermer les yeux lorsque quelque chose nous interpelle. Cela signifie aussi avoir le courage de dire ce que l’on pense, avec respect, sincérité et responsabilité. Touba n’est pas une ville comme les autres. Elle est fondée sur une vision, une discipline, une spiritualité et des principes qui ont été transmis de génération en génération. Les interdictions qui y sont établies ne sont pas nées d’un caprice ou d’une volonté personnelle. Elles s’inscrivent dans une conception précise de ce que doit être la ville sainte. Le 18 septembre 1980, des interdictions avaient été formellement établies concernant notamment la vente et la consommation d’alcool, la drogue, les jeux de hasard, les vols, mais également les tam-tams, la musique de danse, les manifestations folkloriques et, plus largement, tout ce qui est contraire aux principes de l’Islam. Ces règles constituent une partie du legs spirituel de Touba. Et c’est précisément pour cette raison que la situation actuelle me pose question. Comment peut-on comprendre qu’une personne qui s’est publiquement retrouvée en opposition avec certaines règles et orientations de la ville puisse être reçue et autorisée à y entrer et à y exercer ses activités comme elle l’entend, alors même que cela semble aller à l’encontre des interdictions qui ont historiquement été posées ? La question n’est pas de savoir qui est la personne. La question est de savoir quelle place nous accordons aux règles de Touba. Si demain chacun peut considérer qu’une interdiction ne le concerne pas, ou qu’une autorisation individuelle suffit à l’effacer, alors que reste-t-il de la force de ces règles ? Je ne cherche ni la polémique, ni l’affrontement, encore moins à manquer de respect à l’autorité religieuse. Mais un talibé a aussi le droit de s’interroger. Et parfois, se taire par peur d’être accusé de fanatisme ou d’irrespect peut être une autre forme de renoncement à la vérité. L’héritage de nos illustres prédécesseurs nous enseigne justement la fermeté sur les principes, la clarté dans les positions et le refus des faux-fuyants. Touba doit rester Touba. Une ville où les règles ont un sens. Une ville où les principes ne doivent pas varier en fonction des personnes, des circonstances ou des rapports de force. Je le dis avec humilité : je ne prétends pas détenir la vérité, et je ne me place au-dessus de personne. Je parle simplement avec le cœur d’un talibé qui aime sa famille, qui aime Touba et qui souhaite voir préservé ce qui fait son identité. Je ne suis contre personne. Je suis pour le respect des principes. Je ne suis pas dans le fanatisme. Je suis dans l’interrogation, dans la fidélité à un héritage et dans la volonté de comprendre. Et surtout, je prie pour que nos actes, nos paroles et nos décisions soient toujours guidés par la recherche de la satisfaction de Dieu et la préservation de l’héritage spirituel qui nous a été confié. Enfin, je voudrais exprimer toute ma reconnaissance à Serigne Mountakha Mbacké, Khalife général des Mourides, pour son exemplarité, sa sagesse, sa retenue et son attachement constant à la préservation de l’héritage de Touba. Qu’Allah lui accorde une longue vie, une santé parfaite et la force de continuer à guider la communauté avec sagesse. Touba appartient à un héritage. Et un héritage ne se protège pas seulement par les paroles : il se protège aussi par la fidélité aux principes. #Touba #Talibé #Islam

A máme tu středu, holoto dezolátská, bezzubá, nevděčná a prorusská...😎😉 Jestli se Petru Macinkovi něco nedá upřít, je to jeho smysl pro humor a schopnost elegantně zasměšnit členy současné opozice.😆 A nedivím se mu, vždyť oni si o to svou debilitou a fanatismem přímo říkají.😆 A taky by mě @makupka zajímalo, jakou kadenci měl ten vrácený protiúder? TATATATATA?😆🤡 #humor #politika #satira

🕊️ 10 ans déjà : ne jamais oublier ! Il y a dix ans, le 26 juillet 2016, le Père Jacques Hamel était assassiné dans son église de Saint-Étienne-du-Rouvray, victime d’un attentat terroriste qui a profondément marqué notre pays. En ce jour de mémoire, nous pensons à cet homme de foi, de simplicité et de fraternité, ainsi qu’à toutes celles et ceux que cette tragédie a meurtris. Se souvenir, c’est refuser que la barbarie, le fanatisme et l’obscurantisme l’emportent sur ce qui nous rassemble. C’est défendre, sans relâche, une société où la liberté de conscience, la laïcité, le respect de chacun et la fraternité demeurent des valeurs vivantes. Face à la haine, notre réponse doit rester l’unité, la solidarité et la paix. C’est ensemble que nous faisons vivre une République plus forte que toutes les violences. À sa famille, à ses proches et à l’ensemble de la communauté de Saint-Étienne-du-Rouvray, j’adresse une pensée émue et mes plus sincères condoléances. 🕊️☮️🧡 #PèreJacquesHamel #SaintÉtienneDuRouvray #Mémoire #Hommage #Paix #Fraternité #Laïcité #VivreEnsemble #République #ContreLaHaine #Mémoire #Paix #Fraternité

Even wat gedachten naar aanleiding van het #stikstofdebat: Als rasecht stadsmens was het voor mij op zijn zachtst gezegd nogal een cultuurschok toen ik in 1992 vanuit Haarlem naar refo-dorp Barneveld verhuisde om mijn onderwijsbaan op een grote scholengemeenschap voor mavo/havo/vwo in Alkmaar te verruilen voor eentje op een mbo voor dierverzorging, paardenhouderij en agrarisch onderwijs. Ik had als overtuigd links-stemmer een hoop vooroordelen over boeren en die leken gelijk eigenlijk alleen maar bevestigd te worden. De lessen Nederlands - “Daar komme we hier niet voor, meneer!”- waren bij vlagen een bezoeking tijdens de laatste uren van een lange schooldag in een afgeleefd noodlokaal op een sombere en druilerige novembernamiddag, waarbij de klas, bestaande uit voornamelijk knullen en een enkel vrouwelijk Schattenkeinder-achtig wezen wat zó uit de hel van Bint leek weggelopen, zich zo vér mogelijk bij mijn bureau vandaan achter in het lokaal verschanst had, ongegeneerd luidruchtig neus ophalend en scheten latend. Wanneer buiten een trekker of een ander landbouwvoertuig langsreed, vloog de schaars aanwezige aandacht ogenblikkelijk naar de ramen en werd uitgebreid het model en type van commentaar voorzien. Het was bikkelen en afzien, maar ook een kwestie van volhouden. Deze school werd vroeger, toen het nog uitsluitend een agrarische school was, ook wel de Winterschool genoemd, aangezien de boerenjongens buiten het winterseizoen hard nodig waren op de boerderij, om daar vanaf de aller vroegste ochtendschemering tot laat in de avond te bikkelen op het land of in de stallen. Tijden veranderen, inzichten ook, en ik kan nu wel stellen dat er niet veel bedrijfstakken zijn die zó met hun tijd en de daarbij horende nieuwste technieken zijn meegegaan, als het agrarisch onderwijs. Een boer is niet meer een domme kinkel in een blauwe overall die kauwend op een sprietje met een hooivork in een koeienvlaai staat te prikken. Tegenwoordig is een boer vaak een manager in een hightech miljoenenbedrijf die er voor moet zorgen dat wij in Nederland en ver daarbuiten onze dagelijkse prak op het bord krijgen, en daarbij ook nog eens rekening moet houden met een consument die steeds veeleisender wordt, die middels politici gaat brullen als die boer zich niet houdt aan de steeds groter worden berg van soms krankzinnige regels, bedacht door stedelijke ambtenaren in een totaal ander negen tot vijf-universum. Om aan al die voorwaarden te kunnen voldoen moet een boer dus enorm investeren, en zonder allerlei subsidies wordt dat steeds meer onbegonnen werk. Investeren met geld, maar ook investeren in tijd. Ik moet de eerste ambtenaar nog tegen komen die al om 4 uur ’s ochtends op zijn kantoor zit en pas om 12 uur ’s nachts naar huis gaat, en dat onder alle weersomstandigheden en in alle jaargetijden, ook als half Nederland er 3 weken tussenuit gaat om ergens in het zonnige zuiden te gaan bakken op het strand. Ik kan me dus goed voorstellen, nadat ik bijna dertig jaar op deze mbo in diverse functies heb gewerkt, en ik die boerenjongens een stuk beter heb leren kennen, dat de huidige agrariër nogal moedeloos wordt van het gemak waarmee lieden die echt nul verstand hebben van , en nul begrip hebben voor, allerlei nieuwe regels verzinnen om toch maar aan hun hoogstaande idealen aangaande klimaat en milieu te voldoen. Heel lang heb ik hetzelfde gedacht als de bedenkers van alle regels en restricties. Pas de laatste tien jaar zijn mijn ideeën gaan kantelen, en dat kantelen is de laatste 3 jaar in een stroomversnelling gekomen. Deels door me meer te verdiepen in de beweegredenen van iemand om boer te worden, waardoor inzichten veranderen, deels doordat ik nu in een toch wel stijf boerendorp woon ( ik zou nooit meer terug willen naar de stad ), maar ook door het steeds grotere bijna Noord-Koreaans aandoende fanatisme waarmee de huidige linkse partijen en hun aanhang in de vorm van de grote kranten en media op radio en tv hun heilige deug-graal aan ons opdringen, waarbij elk voorzichtig weerwoord je meteen het stempel van rechts-extremist oplevert. Zijn onze agrariërs dan allemaal zulke engelachtige wezens? Nee, natuurlijk niet. Er gaat nog steeds van alles mis. Er is dierenmishandeling, dierenleed, milieuvervuiling, er zijn rellen, er is lomp gedrag, ze laten bij vlagen nog steeds scheten en boeren achter in het klaslokaal. Maar ze doen wel hun best, ze proberen te overleven om ervoor te zorgen dat wij eten op ons bord hebben, en ze proberen daarbij het milieu zoveel mogelijk te ontzien. Ga er maar eens aanstaan. Ons land wordt voller en voller, onze kabinetten blijven het maar volproppen, iedereen wil lekker wonen , wil zich vol stoppen op een zomerse barbecue. Dan moet je dus keuzes maken. Alles biologisch en vegan is leuk en aardig, maar bij lange na niet genoeg en daarnaast veel te duur om iedereen tevreden te stellen. Aan ons consumptiepatroon hangt een prijs. En daarvoor moet een boer investeren in tijd en geld. Als wij onze aardbeitjes ook in de winter op tafel willen hebben, dat kan, maar het smaakt nergens meer naar. Maar geef die boer niet de schuld. De wansmaak wordt nog steeds veroorzaakt door onze deugende politici, die steeds meer het onmogelijke van ons eisen. De kruik gaat net zo lang te water tot hij barst. Op een gegeven moment – en dat komt razendsnel dichterbij-, barst die kruik. Dan zijn we nog véél verder van huis. #stikstof #agrarischonderwijs #boeren

Nieuw 'Briefje van Jan' - aan Sjoerd Sjoerdsma "Meneer Sjoerdsma, Dat ze bij PRO de geschiedenis niet kennen, blijkt wel uit het fanatisme waarmee ze de laatste jaren de Joden bestrijden. Alsof de Holocaust..." https://t.co/aCcVO47hRy #kraaltjes #kettinkjes #hamas #PRO #briefjevanjan #PRO #Holocaust #Nederland

'Mijn familie woont hier al eeuwen en ik ben daar trots op!' Oh ja? En waar ben je dan zo trots op? Meer dan 200 jaar betrokkenheid bij slavernij en kolonialisme? Hoe we onze welvaart opbouwden door andere landen leeg te roven en de bevolking te knechten? Hoe we ons geloof aan hen opdrongen? Met een fanatisme en bloedzucht waar de Islam nog wat van kon leren? Of ben je trots op de Politionele Acties? Het uitmoorden van hele dorpen in de koloniën? Of misschien wel op het gemak waarmee we het grootste deel van de Nederlandse Joodse bevolking richting vernietiging duwden? Of op hoe we nu weer massaal wegkijken van genocide en onnoemelijk leed, maar nu met Israel als dader? Ik heb zelf echt helemaal niets met trots zijn op een land. Of op een nationaliteit. Omdat ik wel donders goed weet waar het toe kan leiden. Komt bij dat etniciteit een complex gegeven is. En ook sterk aan verandering onderhevig. 'De Nederlander' was vijftig jaar geleden een ander dan nu. Om over 100 jaar en 200 jaar maar te zwijgen. De mensen die de laatste paar dagen beginnen over 'trots' en 'identiteit' gebruiken het slechts als schaamlap om zich af te zetten tegen 'de ander'. Het is pure angst. Niet willen delen. Toch al bizarre welvaart willen behouden voor jezelf. Het is kleinburgerlijk, benepen en gevaarlijk. Ik ben persoonlijk geboren in Nederland, maar heb heel wat van de wereld gezien en voel mij helemaal geen Nederlander. Ik spreek de taal, maar daar houdt het wel mee op. Ik zou ook heel goed elders op de wereld kunnen wonen. Want wie veel reist, beseft al snel dat mensen mensen zijn. Waar ze ook geboren zijn, waar ze ook wonen. En wie dat uit het oog verliest, is onderdeel van het probleem. #identiteit #trots #geschiedenis

Of het nou in Bussum is, Best, Budel of waar dan ook in Nederland; omvolking staat bovenaan de prioriteitenlijstjes. En alles moet ervoor wijken. Met een eenduidigheid, een organisatiegraad en een fanatisme dat mij persoonlijk sterk doet denken aan een andere periode in onze recente geschiedenis. Alleen rijden de treinen nu naar het westen in plaats van het oosten. Omvolking. Ze geven er miljarden van ons belastinggeld aan uit, ze liegen en bedriegen. Ze verraden hun buren en dorpsgenoten ervoor. Ze schuilen achter elkaar, met wonderlijke zinsconstructies en omzeilende antwoorden. En als je ze klem zet met feiten, zien ze dat slechts als een mening, die je natuurlijk mag hebben, maar waar ze niks mee gaan doen. Het moet! “Niemand stelt de vraag meer, waarom ons land van het kleinste dorp tot de grootste stad moet worden afgeladen met mannelijke Afrikanen van militaire leeftijd. Ik stel de vraag ook niet meer. Want ik weet het antwoord al. Dat antwoord zie je in de sterreclames. Ze zijn er om lieve Duo Penotti kindertjes te maken als de Nederlandse jongens door de vleesmolens worden getrokken. Ik kan geen andere reden bedenken. Ze zijn bewust en gepland hierheen gehaald, worden strategisch door het hele land verspreid, hebben verder geen werk of doel of reden om hier te zijn. Ze hebben geen economische waarde, behalve dat de meesten duidelijk militair zijn geweest of nog steeds zijn. Als je het mij vraagt… Het zijn geen vluchtelingen. Het zijn omvolkingssoldaten. https://t.co/NYTVeXqVMl #Omvolking #Nederland #Politiek

Et ???? Cette vidéo est parfaite @nous_vivrons. Alors que vous prenez en otage son émission, @AkimOmiri vous laisse la parole, vous répond, aucune violence à votre égard, et vous êtes incapable de citer le moindre propos antisémite d’Akim. Vous vous ridiculisez et prouvez que vous n’êtes que de dangereux fanatiques qui vous en prenez à celles et ceux qui dénoncent le génocide des Palestiniens et le gouvernent fasciste israélien que vous soutenez. Et vous poussez votre fanatisme jusque dans les écoles. Je suis bien placé pour le savoir. Mais au moins cette fois vous n’avez agressé personne, contrairement au lancement de campagne de la REV aux municipales dans le 18e, lorsque vous avez frappé ma collaboratrice. #Palestine #LibertéExpression #Justice

Alexandria Ocasio-Cortez: Osobně nedůvěřuji někomu jako je MTG, která se prokazatelně vyznačuje fanatismem a antisemitismem, pokud jde o to, co je dobré pro obyvatele Gazy a Izraelce. Nemyslím si, že by v tomto případě bylo pro naše hnutí prospěšné spojovat levici s bílými nacionalisty.