Search

Wekenlang pompen Europese leiders en hun huisjournalisten hetzelfde verhaal de ether in: Rusland heeft Duitsland “aangevallen” met een drone in Leipzig. Alsof Poetin persoonlijk een quadcopter over de startbaan heeft gestuurd. Wat gebeurde er werkelijk? Op 4 augustus 2026 werd bij Leipzig/Halle een drone met explosieven gevonden, vlak bij Oekraïense Antonovs die wapens en munitie vervoeren. De ontsteker faalde. Leipzig is bovendien geen willekeurige luchthaven: het is een NAVO-logistiek knooppunt en een belangrijke doorvoerhaven voor Oekraïne. Op 1 september wees Duitsland officieel naar Moskou. Zoals gewoonlijk… Over Nord Stream zwijgt diezelfde club inmiddels doodleuk. Daar gold jarenlang één dogma: Rusland had zijn eigen pijpleidingen opgeblazen. Vandaag ligt er een Duitse aanklacht tegen een Oekraïense verdachte. Aanklagers stellen dat een groep met een militaire achtergrond de sabotage in 2022 uitvoerde “in opdracht van Oekraïense staatsorganen”. En uiteraard trekt geen enkele Europese leider zijn eerdere stelligheid in. Geen journalist die nu dezelfde morele verontwaardiging aan de dag legt als bij Leipzig. Selectieve verontwaardiging is geen journalistiek; het is propaganda met een Brusselse kop. Dan is het natuurlijk extra mooi wat er ondertussen in de Verenigde Staten gebeurt. President Trump zei gisteren, toen hem precies naar dit Leipzig-verhaal werd gevraagd: hij spreekt Poetin, hij kent hem en Poetin is niet van plan NAVO-gebied aan te vallen. Einde verhaal. Geen theater over artikel 5. Wat ben ik oprecht blij dat er in het Witte Huis iemand zit die een pak intelligenter is dan onze dwaze Europese leiders. Het meest beschamende is echter de hypocrisie in Europa. Dezelfde “hoeders van onze veiligheid” hebben de Europese industrie systematisch de nek omgedraaid. Draghi schreef in 2024 al zwart op wit dat Europese bedrijven destijds twee tot drie keer zoveel betaalden voor elektriciteit als in de VS en vier tot vijf keer zoveel voor gas. Die kloof is niet gedicht. In 2026 liggen de Europese groothandelsprijzen opnieuw een veelvoud hoger dan de Amerikaanse Henry Hub, vaak vijf tot zeven keer, met nog hogere pieken. LNG per schip is geen vervanging voor pijplijngas; het is een duur noodverband dat de chemie, meststoffenindustrie, glas- en staalsector kapotmaakt. Fabrieken sluiten, investeringen vertrekken en banen verdwijnen. En de reactie uit Brussel, Berlijn en Den Haag? Nog een sanctieronde, nog een morele preek, nog een persconferentie over “weerbaarheid”. Rusland zwartmaken is goedkoop. Vrede sluiten, of op zijn minst een energieakkoord bereiken dat onze industrie overeind houdt, is politiek riskant. Daarom gebeurt het niet. Europese leiders hebben geen plan voor concurrentiekracht; ze hebben een vijandbeeld. Zolang dat vijandbeeld de camera’s vult, hoeft niemand uit te leggen waarom gas hier acht keer duurder kan zijn dan aan de overkant van de oceaan, waarom de middenklasse daarvoor de rekening betaalt en waarom “veiligheid” vooral lijkt te bestaan uit het exporteren van oorlogslogica, terwijl onze eigen basisindustrie langzaam implodeert. Wanneer snappen ze het eindelijk? Of willen ze het simpelweg niet snappen, omdat vrede hun hele verhaal onderuit zou halen? #Rusland #Energiecrisis #Propaganda

Voordat er een besluit komt, moet nog advies worden gevraagd aan de Commissie Deskundigen Meststoffen. Zelfs de vraag van BBB aan de minister of hij bereid is (bereid is!) is dit te doen, is kennelijk nog te moeilijk om “in het reces” te beantwoorden. #RecesIsGeenVakantie 😤 #Meststoffen #Politiek #Advies

De Merwedebrug: symbool van omgekeerde prioriteiten Gorinchem, zondag. Terwijl de vrachtwagens die winkels in Nederland moeten bevoorraden omrijden, en het gevloek en gescheld van de chauffeurs bijna hoorbaar is, staat de Merwedebrug er als een vermoeide oude man bij: verboden voor zwaar verkeer omdat het staal in de boogconstructie te zwak is. Onderzoek wees uit dat de brug het gewicht van het verkeer dat een deel van onze economie draaiende houdt niet meer aankan. Een voorzorgsmaatregel, zegt Rijkswaterstaat. Alsof we een land zijn dat zich nog iets kan veroorloven uit voorzorg, met een overheid die miljarden over de balk smijt maar geen geld meer heeft voor het onderhoud van essentiële infrastructuur. En ja, u begrijpt het inderdaad goed, dit is geen pech, dit is geen toeval. Dit is het logische gevolg van jarenlang bewust onze infrastructuur verwaarlozen. Een brug uit de jaren zestig, wekelijks goed voor tienduizenden vrachtwagens, de economische slagader van Zuid-Nederland, is nu ineens te zwak om nog die rol te kunnen vervullen. Ondertussen staan er honderden kilometers file op de alternatieve routes, transporteurs rekenen stevig vloekend hun extra onkosten uit en lokale bedrijven zien hun al krappe marges verdampen. En onze overheid? Die houdt zich van de domme en smijt miljarden over de balk, bijvoorbeeld aan klimaatbeleid. Maar liefst 28-miljard voor een onmeetbare globale temperatuurdaling van 0.00036-graden. Ja, u leest het goed. Miljarden voor een uitkomst van een rekenmodel in Brussel of Den Haag dat ons moet laten geloven dat Nederland de planeet redt. Subsidies voor windmolens die landschappen verminken, zonneparken die vruchtbare akkergrond opvreten, elektrische auto’s die de middenklasse niet kan betalen en import van groente en fruit uit landen waar stikstof nog wordt gebruikt waar het voor bedoeld is: als meststof. Dit is ideologie in zijn zuiverste vorm. Maar een brug onderhouden? Een essentieel onderdeel van onze infrastructuur vervangen voordat het te laat is? Nee, dat is blijkbaar té burgerlijk, té ouderwets, overduidelijk niet visionair genoeg. Klimaat is het nieuwe politieke Mekka, waar het gros van politici en beleidsmakers braaf en diep naar buigen. Essentiële infrastructuur is kennelijk een kostenpost die je zo lang mogelijk kunt doorschuiven, liefst naar de volgende generatie bestuurders. Totdat de boogconstructie van de Merwedebrug piept en kraakt en de truckers ineens tot zondebokken worden verklaard, zelfs beboet worden, omdat ze nog even doorreden met hun kostbare lading. Dit is het Nederland van de omgekeerde prioriteiten. We pompen geld in net-zero-fantasieën die geen enkel meetbaar effect hebben op de globale temperatuur, terwijl de echte economische ruggengraat van ons land: wegen, bruggen, dijken, energie-infrastructuur die wél werkt, langzaam desintegreert. De Papendrechtsebrug ernaast ligt er immers ook al maanden uit. Maar ja, beleidsmakers en politici wijzen naar elkaar en naar de stip op de horizon: die nieuwe brug zou er in 2031 moeten komen. Een paar decennia te laat, en waarschijnlijk is zelfs 2031 niet haalbaar omdat de stikstofregels en de Europese Green Deal het niet toelaten. De transportsector, de boeren, de bouwers en de gewone Nederlander die gewoon wil werken en zijn handelswaar of spullen wil verplaatsen, betalen de prijs. Letterlijk. Meer kosten, meer congestie, meer frustratie. En de Haagse elite? Die vliegt businessclass naar klimaatconferenties of zet miljarden opzij om op zee nog meer windturbines te plaatsen, ondanks onderzoek dat deze wiebelstroom absoluut niet betrouwbaar is. Veiligheid? Onderhoud? Dat is voor mensen die niet begrijpen dat de toekomst van Nederland groen en elektrisch is, en daarvoor moet alles wijken, zo denkt men in Den Haag. De Merwedebrug is geen incident. Het is de wrange realisatie dat Nederland de pragmatische houding die ons land groot heeft gemaakt heeft ingeruild voor een ideologisch sprookje. Een land waar de bruggen letterlijk en figuurlijk piepen en kraken onder het gewicht van de werkelijkheid, terwijl men in Den Haag nog steeds droomt van de schouderklopjes die men internationaal zal krijgen als Nederland de felbegeerde status CO2-neutraal behaalt. Het is de hoogste tijd om wakker te worden. Stop met de absurde miljardenverspilling aan ideologische doelen die niet haalbaar zijn, die ons land financieel de nek omdraaien. Onderhoud eerst wat er écht toe doet: de infrastructuur die ons land draaiende houdt, de economische ruggengraat van ons land. Anders rijden we straks niet alleen om via de A15, maar rijden wij met z’n allen rechtstreeks de afgrond in. Bron: https://t.co/WznNU9Z7j5 #infrastructuur #transport #politiek

Artikel 25 van de Meststoffenwet, dat de handel in veerechten mogelijk maakt, moet worden geschrapt om de stikstofcrisis aan te pakken, omdat de huidige veerechtenhandel de bestaande problemen in stand houdt en een blokkade vormt voor een oplossing. #stikstofcrisis #veerechten #landbouw