Bestuurlijk Nederland gaat met vakantie, terwijl de stikstofbrief nog amper is ingedaald. En ondertussen krijgen vijf boeren te horen dat zij per 1 oktober hun bedrijf moeten sluiten, ondanks een rechtsgeldig verleende vergunning. Ik krijg veel vragen uit mijn achterban: “Kan dit zomaar?” “Dit kan toch niet waar zijn?” En ik begrijp ik die verbijstering. Want wat blijft er nog over van rechtszekerheid als een vergunning waarop jarenlang is vertrouwd ineens niets meer waard blijkt te zijn? De minister zegt dat hij het “erg vindt”, maar komt niet verder dan opnieuw te zwaaien met zijn stikstofbrief. Een brief die nul garantie geeft dat ondernemers die investeren of maatregelen nemen ook daadwerkelijk een toekomstbestendige vergunning krijgen. 0 - garantie❗️ En waarom zou je onderhandelen met een partij die niet over vergunningen gaat? Vollenbroek kan van alles toezeggen of eisen, maar morgen staat de volgende actieclub weer met een handhavingsverzoek klaar. Het echte probleem zit bij een overheid die weigert haar eigen vergunningenstelsel op orde te brengen. De minister en de provincies zijn niet machteloos. Zij hebben de bestuurlijke en politieke knoppen in handen. Zij kunnen kiezen voor rechtszekerheid. Zij kunnen ondernemers beschermen. Zij kunnen vergunningen juridisch borgen. Als die wil ontbreekt, blijft iedere ondernemer met een vergunning in onzekerheid. En dat is funest voor het vertrouwen in de overheid én de rechtsstaat. Dat is nu aan de orde voor deze 5 ondernemers. Maar morgen kan het een andere boer of ondernemer zijn. En overmorgen zijn andere sectoren aan de beurt. https://t.co/xKnaCkkjXO #Stikstofcrisis #Rechtszekerheid #Boerenprotesten
