Search

I8m, zavajate. Cilj parlamentarne preiskave so izključno politični funkcionarji. Novi zakon dodatno uvaja ključna procesna varstva prič, ukinja pa zgolj PRIVILEGIJ blokiranja preiskave s pritožbo na US. Tega privilegija državljani NIMAJO. Uvedla ga je UKZ zgolj za funkcionarje. https://t.co/oTkV1ZqlNx #političnofunkcionarji #zakonodaja #parlamentarnaPreiskava

📌Ustavno sodišče je 10.9.2026 razveljavilo člen Zakona o parlamentarni preiskavi,ki ga je sprejela Golobova vlada. 📌Varovalke,da lahko pritožba na Ustavno sodišče zavleče ali zadrži parlamentarno preiskavo,tako ni več. 📌Ker je tudi Ustavno sodišče pritrdilo mnenju,da je to v nasprotju s pravnim redom. ❗Tako da vsi,ki se podpisuje proti "politični policiji", Ustavno sodišče je ravnokar povedalo nasprotno. ❗Državni zbor ni "politična policija" in parlamentarna preiskava nosilcev javnih funkcij je njena legitimna pravica. ❗Na kratko,pritožba ne zadrži izvršitve. 🎯 Tako, tudi če referendum pade,parlamentarne preiskave bodo izvedene brez zadržanja ali zavlačevanja... https://t.co/ImIhh3Lmc5 #UstavnoSodišče #ParlamentarnaPreiskava #PravnePravice

Gospa, nekdo vas je grdo naplahtal. Parlamentarna preiskava preiskuje politično odgovornost političnih in javnih funkcionarjev. Ker vi NISTE ne političarka ne javna funkcionarka in ne nosite nobene politične odgovornosti sploh ne morete postati predmet parlamentarne preiskave. https://t.co/quwD4M9LXO #politika #preiskava #odgovornost

‼️ Sporočilo za javnost: Šest prič Vontine komisije ustanovilo Zavod za zaščito žrtev parlamentarne preiskave Ljubljana, 16. september 2026 - Ustanovljen je bil Zavod za zaščito žrtev parlamentarne preiskave 2022–26. Zavod so ustanovili @BojanPozar , Franci Zavrl, Miran Videtič, @NeuroVirtu, @JozeBiscak, @NeMaramButlov in @EdvardKadic Zavod bo deloval v podporo posameznikom, za katere ustanovitelji ocenjujejo, da so jim bile v okviru parlamentarnih preiskav kršene pravice, ter jim pomagal pri uveljavljanju pravnega varstva. Ustanovitelji menijo, da je preiskovalna komisija, ki ji je predsedovala Tamara Vonta, nedopustno posegala v pravice prič, med drugim z vpogledi v poslovne in osebne račune, ter institut parlamentarne preiskave uporabljala za politični obračun. Poleg že vložene kazenske ovadbe zoper Tamaro Vonta bo zavod vložil kazenske ovadbe tudi zoper Tomaža Modica (novinarja portala @necenzurirano_ in pogodbenega preiskovalca @Drzavnizbor, Vesno Vuković (nekdanjo generalno sekretarko Gibanja Svobode) in Petra Gruma (bivšega generalnega direktorja @FinancnaUPR). Zavod se bo aktivno vključil tudi v referendumsko kampanjo o zakonu o parlamentarni preiskavi. Po prepričanju ustanoviteljev je izkušnja z Vontino komisijo pokazala potrebo po učinkovitejšem varovanju pravic prič in preiskovancev. "Parlamentarna preiskava je lahko legitimno orodje nadzora le, če spoštuje pravice prič in preiskovancev. Ko se parlamentarna komisija spremeni v orodje političnega obračuna, je treba žrtve zaščititi in odgovornost tudi kazensko uveljaviti," so sporočili ustanovitelji zavoda. Zavod bo v prihodnjih dneh predstavil podrobnejše informacije o svojem delovanju in nadaljnjih pravnih korakih. Zavod za zaščito žrtev parlamentarne preiskave 2022–26 #parlamentarnaPreiskava #praviceŽrtev #varstvoPravic

⚠️ KO JE PREVEČ, JE PREVEČ. zaradi neprimernega obnašanja do gostov je prišlo do prekinitve seje OZP @FrancBreznikSDS je bil jasen: ''Ali lahko strokovni sodelavci kričijo na goste in vzklikajo svoje ideološke parole? Tega ni mogoče peljati naprej.'' Opozoril je na nespoštljivo obnašanje do ministra za zunanje in evropske zadeve ter do drugih prisotnih. Parlamentarna razprava je lahko ostra, ne sme pa prestopiti meje osnovnega spoštovanja. Ko ta meja pade, je treba ukrepati‼️ #spoštovanje #parlament #OZP

‼️ Sporočilo za javnost: Šest prič Vontine komisije ustanovilo Zavod za zaščito žrtev parlamentarne preiskave Ljubljana, 16. september 2026 - Ustanovljen je bil Zavod za zaščito žrtev parlamentarne preiskave 2022–26. Zavod so ustanovili Bojan Požar, Franci Zavrl, Miran Videtič, @NeuroVirtu, @EdvardKadic, @JozeBiscak in @NeMaramButlov. Zavod bo deloval v podporo posameznikom, za katere ustanovitelji ocenjujejo, da so jim bile v okviru parlamentarnih preiskav kršene pravice, ter jim pomagal pri uveljavljanju pravnega varstva. Ustanovitelji menijo, da je preiskovalna komisija, ki ji je predsedovala Tamara Vonta, nedopustno posegala v pravice prič, med drugim z vpogledi v poslovne in osebne račune, ter institut parlamentarne preiskave uporabljala za politični obračun. Poleg že vložene kazenske ovadbe zoper Tamaro Vonta bo zavod vložil kazenske ovadbe tudi zoper Tomaža Modica (novinarja portala @necenzurirano_ in pogodbenega preiskovalca @Drzavnizbor, na sliki - med zasliševanji - s Tamaro Vonta), Vesno Vuković (nekdanjo generalno sekretarko Gibanja Svobode) in Petra Gruma (bivšega generalnega direktorja @FinancnaUPR). Zavod se bo aktivno vključil tudi v referendumsko kampanjo o zakonu o parlamentarni preiskavi. Po prepričanju ustanoviteljev je izkušnja z Vontino komisijo pokazala potrebo po učinkovitejšem varovanju pravic prič in preiskovancev. "Parlamentarna preiskava je lahko legitimno orodje nadzora le, če spoštuje pravice prič in preiskovancev. Ko se parlamentarna komisija spremeni v orodje političnega obračuna, je treba žrtve zaščititi in odgovornost tudi kazensko uveljaviti," so sporočili ustanovitelji zavoda. Zavod bo v prihodnjih dneh predstavil podrobnejše informacije o svojem delovanju in nadaljnjih pravnih korakih. Zavod za zaščito žrtev parlamentarne preiskave 2022–26 #ParlamentarnaPreiskava #PravnePravice #ZaščitaŽrtev

‼️Danes smo od PS Svoboda zahtevali javno in nedvoumno opravičilo poslanke Sare Žibrat in poslanca Martina Premka zaradi njunih nedopustnih in žaljivih izjav. Sara Žibrat je predlagatelje razrešitve podpredsednice Državnega zbora označila za »tolpo pokvarjenih politikov«, Martin Premk pa se je na seji Odbora za obrambo na posmehljiv način dotaknil družinske tragedije predsednika SDS Janeza Janše in žrtev povojnih pobojev. V PS SDS poudarjamo, da politično nestrinjanje ne more biti opravičilo za osebne žalitve, diskreditacije ali norčevanje iz tragedij. Parlamentarna razprava mora temeljiti na argumentih, odgovornosti in spoštovanju. Tudi do političnih nasprotnikov. #Politika #Oprostičilo #Spoštovanje

Prezydent RP Karol Nawrocki skierował list do uczestników i organizatorów konferencji z okazji jubileuszu 40-lecia Trybunału Konstytucyjnego, który miałem zaszczyt odczytać. Prezydent bardzo mocno odniósł się do działań wymierzonych w konstytucyjną pozycję Trybunału po 13 grudnia 2023 roku. Wskazał na publiczne dyskredytowanie TK, niepublikowanie jego orzeczeń, podważanie statusu sędziów, pozbawianie Trybunału środków niezbędnych do funkcjonowania oraz próbę pominięcia Prezydenta RP przy składaniu ślubowania przez nowo wybranych sędziów. Pełna treść listu Prezydenta RP Karola Nawrockiego poniżej: „Uczestnicy i Organizatorzy konferencji Prawnonaturalne fundamenty ładu konstytucyjnego zorganizowanej z okazji jubileuszu 40-lecia Trybunału Konstytucyjnego Szanowni Państwo, Trybunał Konstytucyjny obchodzi w tym roku 40-lecie swojej działalności orzeczniczej. Z tej okazji na ręce Pana Prezesa przekazuję sędziom oraz pracownikom Trybunału gratulacje i życzenia. Dziękuję Państwu za odpowiedzialną pracę w służbie Konstytucji, praw i wolności obywateli oraz Rzeczypospolitej. Dzieje Trybunału Konstytucyjnego rozpoczynają się w szczególnym momencie naszej historii. Polska miała własną, bogatą tradycję konstytucyjną, rozwijaną także w niepodległej II Rzeczypospolitej. Komunistyczna władza zerwała jednak z tą tradycją. Narzucona Polsce w 1952 roku stalinowska konstytucja nie służyła ochronie obywateli przed wszechwładzą państwa. Sankcjonowała system, w którym rzeczywista władza należała do partii komunistycznej, a podstawowe prawa i wolności Polaków były łamane. Dopiero głęboki kryzys tego systemu, bunt społeczny Sierpnia ’80 i narodziny Solidarności wymusiły poszukiwanie nowych rozwiązań ustrojowych. W 1982 roku do konstytucji z roku 1952 wprowadzono instytucję Trybunału Konstytucyjnego, a w 1985 roku uchwalono ustawę regulującą jego działanie. Pierwsze orzeczenie zapadło w 1986 roku. Nie oznaczało to jednak rzeczywistego przełomu ustrojowego. Było już po brutalnym zdławieniu Solidarności i po stanie wojennym, a Polska nadal nie była państwem wolnym i suwerennym. Sędziów Trybunału wybierał zdominowany przez komunistyczną Polską Zjednoczoną Partię Robotniczą Sejm, który zachowywał również kontrolę nad skutkami jego orzeczeń. Rok 1989 otworzył nowy rozdział. Polska odzyskiwała suwerenność i odbudowywała ustrój demokratyczny. Był to czas wielkiej nadziei, ale również ponoszenia wielkich społecznych kosztów. Nie dla wszystkich transformacja oznaczała awans i nowe możliwości. Upadały zakłady pracy, całe miejscowości traciły podstawy rozwoju, setki tysięcy polskich rodzin doświadczały bezrobocia, biedy i niesprawiedliwości. Tym, którzy przez lata ciężko i uczciwie pracowali, często brakowało poczucia bezpieczeństwa. Jednocześnie ludzie z dawnych układów i środowisk wywodzących się z systemu komunistycznego potrafili się odnaleźć w nowych realiach i czerpać z nich korzyści. Obok nich swoją ciężką pracą, przedsiębiorczością i odwagą budowali polską gospodarkę ludzie, którzy nierzadko musieli zmagać się nie tylko z wolnym rynkiem, lecz także ze słabością państwa i niesprawiedliwościami okresu przemian. W takiej Polsce swoją pozycję budował Trybunał Konstytucyjny. Jego orzeczenia nie dotyczyły wyłącznie abstrakcyjnych norm prawnych, ale konkretnych ludzi, ich pracy, własności, emerytur, bezpieczeństwa socjalnego, prawa do sądu i sprawiedliwego traktowania przez państwo. Dlatego dorobku Trybunału z tamtego okresu nie można oceniać wyłącznie przez pryzmat doktryny prawa. Trzeba go widzieć również na tle doświadczeń milionów Polaków, którzy ponosili ciężar transformacji ustrojowej i gospodarczej. Trybunał Konstytucyjny odegrał ważną rolę w kształtowaniu zasady demokratycznego państwa prawnego i rzeczywistej nadrzędności Konstytucji nad działalnością wszystkich organów władzy publicznej. Uczestniczył w trudnym procesie rozliczeń z reżimem komunistycznym, orzekając w sprawach dotyczących między innymi lustracji, dezubekizacji i dekomunizacji. Chronił konstytucyjne prawa i wolności obywateli. Nadał doniosłe znaczenie skardze konstytucyjnej. Orzekał również w sprawach związanych z integracją Polski z Unią Europejską, suwerennością Rzeczypospolitej oraz sporami kompetencyjnymi między najwyższymi organami państwa. Szanowni Państwo, temat dzisiejszej konferencji dotyka kwestii fundamentalnej: odpowiedzi na pytanie, czy źródłem praw człowieka jest wyłącznie wola ustawodawcy. Polska Konstytucja odpowiada na nie już w swojej preambule, nakazując stosowanie Konstytucji z dbałością o zachowanie przyrodzonej godności człowieka, jego prawa do wolności i obowiązku solidarności z innymi. Artykuł 30. stanowi zaś wprost, że przyrodzona i niezbywalna godność człowieka jest źródłem wolności oraz praw człowieka i obywatela. Jest ona nienaruszalna, a jej poszanowanie i ochrona są obowiązkiem władz publicznych. Jest mi szczególnie bliskie takie spojrzenie na prawo, w którym człowiek i jego godność pozostają punktem odniesienia dla państwa. Odnajduję w nim także dziedzictwo personalizmu chrześcijańskiego i nauczania św. Jana Pawła II. Prawo nie może być jedynie sprawnie skonstruowanym zbiorem przepisów. Musi służyć człowiekowi, sprawiedliwości i dobru wspólnemu. Godności i wynikających z niej podstawowych praw nie nadaje człowiekowi państwo. Państwo ma obowiązek je uznawać, szanować i chronić. Trybunał Konstytucyjny wielokrotnie odwoływał się w swoim orzecznictwie do tej zasady. Czynił to w sprawach dotyczących najbardziej podstawowych praw człowieka, w tym prawa do życia, wolności, sądu czy ochrony przed bezprawnym działaniem władzy publicznej. Trafnie wskazywał, że godność, życie i wolność człowieka należą do wartości stanowiących fundament europejskiej cywilizacji i naszego rozumienia humanizmu. Panie i Panowie Sędziowie, Szanowni Zgromadzeni, 40 lat działalności Trybunału Konstytucyjnego pokazuje, jak wielka odpowiedzialność spoczywa na instytucji, której zadaniem jest ochrona nadrzędności Konstytucji. Pokazuje też, jak łatwo autorytet tej instytucji może zostać osłabiony, kiedy prawo ustępuje miejsca bieżącej walce politycznej. Tym większy mój sprzeciw budzą działania wymierzone w konstytucyjną pozycję Trybunału po 13 grudnia 2023 roku. Publiczne dyskredytowanie Trybunału przez przedstawicieli władzy wykonawczej, uchwała Sejmu z 6 marca 2024 roku podważająca status jego sędziów, niepublikowanie jego orzeczeń, uchwalone 13 września 2024 roku ustawy godzące w zasadę nieusuwalności i niezależności sędziów, a następnie uchwała Rady Ministrów z 18 grudnia 2024 roku zmierzająca do wykluczenia możliwości ogłaszania kolejnych rozstrzygnięć Trybunału, to działania, których nie można zaakceptować w demokratycznym państwie prawnym. Nie można również akceptować powstrzymywania się przedstawicieli rządu od udziału w postępowaniach przed Trybunałem, nieobsadzania wakatów sędziowskich ani pozbawiania Trybunału środków niezbędnych do jego funkcjonowania. Szczególnie jaskrawym naruszeniem obowiązującego porządku prawnego była próba złożenia przez nowo wybranych sędziów Trybunału ślubowania w gmachu Sejmu z pominięciem Prezydenta Rzeczypospolitej. Konstytucji i ustaw nie można przestrzegać tylko wtedy, gdy ich przepisy odpowiadają aktualnej większości parlamentarnej. Zasada praworządności albo obowiązuje wszystkich, albo staje się pustym hasłem. Trzeba jednak powiedzieć równie jasno: kryzys wokół Trybunału Konstytucyjnego nie zaczął się wczoraj i nie zostanie rozwiązany przez zastąpienie jednych politycznych wpływów innymi. Odpowiedzialność za autorytet tej instytucji ponoszą wszyscy, którzy przez lata uczestniczyli w podporządkowywaniu jej logice bieżącego sporu politycznego, niezależnie od tego, z której jego strony pochodzili. Polska potrzebuje Trybunału Konstytucyjnego silnego autorytetem prawa, a nie politycznych patronów. Potrzebuje sędziów, których wiedza, doświadczenie, niezależność i nieposzlakowana opinia nie pozostawiają wątpliwości, że w swoim orzekaniu służą Konstytucji i Rzeczypospolitej, a nie partiom politycznym. Nie możemy zaakceptować bezprawia wymierzonego w Trybunał Konstytucyjny. Nie możemy jednak również zgodzić się na sytuację, w której każda kolejna większość parlamentarna traktuje obsadę Trybunału jak następną odsłonę rywalizacji politycznej. Działanie tego mechanizmu trzeba przerwać. Trybunał Konstytucyjny ma być instytucją Rzeczypospolitej, nie jednej partii, jednego środowiska czy jednej większości parlamentarnej. Wierzę, że głęboka reforma konstytucyjna pozwoli odbudować należną Trybunałowi pozycję, jego niezależność i poważanie społeczne. Musimy stworzyć takie rozwiązania, które będą służyć Polsce bez względu na to, kto sprawuje władzę. Szacunek dla Konstytucji, niezawisłość Trybunału i wykonywanie jego orzeczeń powinny łączyć wszystkich, którym leżą na sercu siła, bezpieczeństwo i prestiż Rzeczypospolitej. Dziękuję organizatorom i uczestnikom obchodów jubileuszu 40-lecia Trybunału Konstytucyjnego oraz dzisiejszej konferencji poświęconej fundamentom naszego ładu konstytucyjnego. Życzę Państwu owocnych obrad i dobrej, służącej Polsce debaty. Serdecznie wszystkich Państwa pozdrawiam. Z wyrazami szacunku Karol Nawrocki Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej” #TrybunałKonstytucyjny #Konstytucja #Polska

Polska potrzebuje TK silnego autorytetem prawa a nie politycznych patronów. Nie możemy zaaprobować bezprawia wymierzonego w Trybunał Konstytucyjny. Trzeba przerwać mechanizm zawłaszczania TK przez każdorazową większość parlamentarną. Wierzę, że zapewni to reforma konstytucyjna. https://t.co/AkAKorSfzy #TrybunałKonstytucyjny #ReformaKonstytucyjna #PrawaCzłowieka #PL

📌 12.000 evrov lastnega denarja proti skoraj 500 MILIJONOV davkoplačevalskih evrov ‼️ Komisija za nadzor javnih financ se je na dveh poletnih sejah ukvarjala z 12.000 evri, ki smo jih za ustanovitveni kongres @Fokus_stranka in nekaj prvih srečanj – še preden smo postali parlamentarna stranka – plačali osebno, iz lastnih žepov. Po večini @LotricMarko sam. Prav je, da se preverja. Nimamo česa skrivati. A poglejmo razmerja. Ko smo 4. junija prevzeli odgovornost za vodenje države, nas je samo na področju evropskih sredstev pričakala skoraj 500-milijonska luknja. Ob tem pa tudi jasno opozorilo: če letos ne zavihamo rokavov in opravimo dela, bo del denarja, ki je namenjen Sloveniji, trajno izgubljen. Bomba na hrbtu. Tik tak, tik tak... 💣 Eden od opozicijskih poslancev je rekel, da je sicer vse pravilno, vendar ni lepo, da opravlja Marko Lotrič več funkcij. To smo že velikokorat pojasnili in pokazali pravne podlage, z ustavo vred. Tudi dr. Golob, Urška Klakočer Zupančič, Alenka Bratušek, Blaž Kavčič itd. so imeli vodilne pozicije v političnih strankah, pa je bilo vse v redu. Kaj pa je lepo v Sloveniji ❓️ Politični spektakel zaradi 12.000 evrov našega lastnega denarja? 500-milijonska luknja v državnem proračunu, ki so jo naredili tisti, ki nas danes dajejo na pranger? In predsednica, zaščitena kraljica aneksov, hkrati pove, da zaradi evropskih sredstev pa se bomo itak še videli. Dodajam: da se bom lahko zagovarjala zaradi njihovih neumnosti. Drugih zadev niti ne bi naštevala. Izgubili smo kompas, že davno. 🧭👇 #JavnaFinanca #Sredstva #Politika

Korki od szampana w Magdeburgu wystrzeliły, ale czas spojrzeć prawdzie w oczy, AfD wygrało, lecz rządzić nie będzie. Wszyscy na Twitterze wpadają w histerię o powrocie lat 30. i upadku republiki, a wystarczy spojrzeć na chłodną arytmetykę parlamentarną. Owszem, AfD zdobyło potężne 44%, ale z wstępnych szacunków wynika, że mają około 39 mandatów w 83-osobowym Landtagu. Do samodzielnej większości potrzeba 42. Ten drobny szczegół zmienia wszystko. Kordon sanitarny wokół partii uznanej przez kontrwywiad za prawicowy ekstremizm nadal stoi. Nikt z nimi w koalicję nie wejdzie. Co to oznacza w praktyce? ​Pierwsza opcja: wymuszony potworek. Koalicja wszystkich przeciw AfD, od pobitej CDU (spadek na 17–18%), przez socjaldemokratów, aż po lewicę. Taki gabinet byłby sparaliżowany wewnętrznymi konfliktami od pierwszego dnia i stałby się najlepszą pożywką dla radykałów w kolejnych wyborach. Druga opcja: rząd mniejszościowy. W niemieckich realiach to permanentny kryzys budżetowy i polityczne harakiri, zresztą sam Siegmund już kręci na to nosem w wywiadach. ​Trzecia opcja: całkowity pat i powtórka wyborów za kilka miesięcy. ​I tu jest sedno sprawy. Prawdziwym dramatem na dziś nie jest to, że AfD zacznie jutro realizować swoje skrajne fantazje z Poczdamu, bo landtag nie decyduje o polityce zagranicznej, granicach państwa czy wyjściu z UE. Prawdziwym dramatem jest to, że Saksonia-Anhalt dostaje zablokowany parlament i status politycznego trędowatego. Mając ponad jedną trzecią głosów, AfD zyskuje tzw. mniejszość blokującą - może paraliżować wybór sędziów czy zmiany konstytucyjne. ​A gospodarka? Land wymiera i dramatycznie się starzeje. Hasła o „odsyłaniu obcych” zderzają się ze ścianą: bez pracowników z zagranicy za chwilę staną szpitale, domy opieki i linie produkcyjne. Do tego ekonomiści z IWH wyliczają w obietnicach partii dziurę budżetową na 2,2 mld euro rocznie. Rozdawać chcą wszystkim, podatki chcą obniżać, a rachunek ma pokryć mityczna „likwidacja marnotrawstwa”. Znamy to aż za dobrze. Zamiast naprawiania przychodni i szkół będziemy mieli wojnę kulturową, ucieczkę inwestorów i młodych ludzi pakujących walizki na zachód. Zagłosowali z dąsu, żeby ukarać Berlin? No to ukarali... głównie samych siebie. ​#SaksoniaAnhalt #AfD #Niemcy #Wybory #Polityka #AfD #Polityka #Niemcy

Kończy się Tuska s*anie. Prezydent Karol Nawrocki potwierdził, że będzie budował nową większość parlamentarną w 2027. "Jako Prezydent RP będę aktywny w zakresie budowania takiej większości parlamentarnej, która ZROZUMIE, że ponad 10 MILIONÓW obywateli wybrało Prezydenta RP". https://t.co/S6ZxuqHl4R #Polska #Polityka #Tusk

Včeraj je bil zame neprecenljivo zabaven dan. Spremljal sem dva parlamentarna odbora. Odbor za kulturo in pa notranje zadeve. Levuharice nemočno sikale in pljuvale strupeno slino zaradi napovedanega posvetovalnega referenduma o prenehanju plačevanja RTV harača ter odvzema volilne pravice tujcem tretjih držav na lokalni volitvah. Moram priznati, da sem najbolj užival ob fenomenalni retorični in odločni predstavi Žana Mahniča, ki je levuharice šniclal kot ogrsko salamo, Sukička je popolnoma zbezljala in prejela 3 rumene kartone ter odvzem besede. Vam povem, neprecenljivo. #politika #kultura #referendum

TikTok został wezwany przed irlandzką komisję parlamentarną w związku z filmami pokazującymi niebezpieczną jazdę. Politycy i regulator mediów żądają wyjaśnień po tragicznym wypadku na autostradzie M9, w którym zginęło pięciu nastolatków. #TikTok #bezpieczeństwo #tragicznewypadki #IE

Panie Profesorze @wsamraz, Panie Profesorze @WojSadurski, @erbalicki, @MichaRomanows14, @annawojcik - pozwalam sobie Państwa oznaczyć, bo chciałbym poddać poniższą konstrukcję możliwie bezwzględnej ocenie prawnej. Od kilku dni zastanawiam się nad pytaniem, które moim zdaniem w obecnej dyskusji o TK stawiamy trochę niewłaściwie. Nie - jak przejąćTK? Nie-jak stworzyć równoległy Trybunał, jak ominąć obecny skład, jak skonstruować kolejną nadzwyczajną instytucję albo jak znaleźć rozwiązanie balansujące na granicy Konstytucji, które za kilka lat druga strona będzie mogła zastosować dokładnie przeciwko nam. Pytanie powinno brzmieć inaczej: czy obowiązujące już dzisiaj prawo zawiera mechanizm pozwalający wyjść z obecnego pata wokół TK bez zmiany Konstytucji, bez tworzenia równoległego Trybunału i bez uzależniania rozwiązania od dobrej woli Karola Nawrockiego? Im dłużej analizuję obowiązujące przepisy, tym bardziej dochodzę do wniosku, że taki mechanizm może istnieć. I - co najważniejsze - nie trzeba go wymyślać. On już jest w ustawie. Zacznę od podstaw. Ustawa z 30 listopada 2016 r. o statusie sędziów Trybunału Konstytucyjnego przewiduje odpowiedzialność dyscyplinarną sędziego TK. Art. 24 ust. 1 obejmuje https://t.co/wO8AaJDRre. naruszenie przepisów prawa, uchybienie godności urzędu oraz inne nieetyczne zachowanie mogące podważać zaufanie do bezstronności lub niezawisłości sędziego. Nie znajduje się tam wyjątek: "chyba że sędzia jest Prezesem Trybunału". Bogdan Święczkowski podlega więc temu samemu reżimowi odpowiedzialności dyscyplinarnej, co pozostali sędziowie TK. I teraz zaczyna się rzecz dla mnie osobiscie najciekawsza. Postępowania nie może sobie uruchomić rząd, Minister Sprawiedliwości, Marszałek Sejmu ani większość parlamentarna. Art. 26 ustawy określa krąg podmiotów uprawnionych do złożenia zawiadomienia. Może to zrobić między innymi sędzia Trybunału Konstytucyjnego. A więc do uruchomienia przewidzianej już przez ustawodawcę procedury wystarczy jeden sędzia TK. Tym samym odpada zasadniczy argument o politycznym sterowaniu procedurą czy politycznym "przejęciu" Trybunału - inicjatywa pozostaje wewnątrz samego TK. I - na tym etapie - nie potrzeba zgody pana Nawrockiego 🤷‍♂️ Natychmiast pojawia się oczywiście problem: skoro zawiadomienie składane jest Prezesowi TK, a Prezes wykonuje również określone czynności organizacyjne w postępowaniu dyscyplinarnym, to czy Święczkowski nie może po prostu zablokować sprawy dotyczącej samego siebie? Moim zdaniem -nie. Art. 30 ustawy o statusie sędziów TK nakazuje w kwestiach nieuregulowanych odpowiednio stosować przepisy Prawa o ustroju sądów powszechnych oraz Kodeksu postępowania karnego. Art. 40 § 1 pkt 1 k.p.k. ustanawia wyłączenie sędziego z mocy prawa, jeżeli sprawa dotyczy go bezpośrednio. Art. 47 § 1 k.p.k. rozszerza odpowiednie stosowanie przepisów o wyłączeniu również na inne organy postępowania. Jeżeli więc postępowanie dyscyplinarne dotyczy Prezesa TK, trudno zaakceptować konstrukcję, w której ten sam Prezes wykonuje czynności procesowe we własnej sprawie. Co istotne, nie jest to pomysł wymyślony dzisiaj przeciwko panu Święczkowskiemu. Problem Prezesa TK jako strony własnego postępowania dyscyplinarnego został szczegółowo przeanalizowany już w 2023 r. przez dr. Jana Kila w publikacji w "Prokuraturze i Prawie". Autor wyprowadził z art. 30 ustawy statusowej oraz art. 40 i 47 k.p.k. wniosek, że Prezes TK, którego dotyczy postępowanie, jest wyłączony z mocy prawa również od takich czynności, jak wyznaczenie rzecznika czy losowanie składów sądu dyscyplinarnego. kto działa zamiast niego? I tutaj mamy ustawę o organizacji i trybie postępowania przed TK. Art. 12 przewiduje mechanizm zastępstwa Prezesa TK. Prezes może być zastępowany przez Wiceprezesa lub innego sędziego w odpowiednim zakresie, a ust. 4 przewiduje mechanizm na sytuację, w której takie upoważnienie nie jest możliwe- wtedy Prezesa zastępuje sędzia określony zgodnie z art. 11 ust. 2. 1/ #TrybunałKonstytucyjny #Prawo #Polska

Czy dziennikarze podjęli ten temat? Dlaczego mamy przekazać dane osobowe obywateli, służb i wojska prywatnej zagranicznej firmie? Francja zrezygnowała z tej firmy, Holandia szuka alternatywy, a w Wielkiej Brytanii parlamentarna komisja naciska na wykorzystanie klauzuli umożliwiającej zerwanie kontraktu z tą firmą. Skore inne kraje się wycofują ze współpracy z tą firmą, czemu szef MON Kosiniak-kamysz podpisał z nią list intencyjny?! #dziennikarstwo #bezpieczeństwo #polityka

Premierze, proszę mnie zrozumieć. Wiem, że jestem tylko jednym z 460 posłów. Ale każdy z nas odpowiada za swój głos. Po dzisiejszej konferencji mam jeszcze więcej wątpliwości wobec kandydatury Macieja Berka na sędziego Trybunału Konstytucyjnego. Nie kwestionuję jego wiedzy, doświadczenia ani prawniczych kompetencji. To uznany ekspert i sprawny państwowiec. Problem leży gdzie indziej. Maciej Berek ma przejść do TK bezpośrednio z politycznego rządu. Był członkiem Rady Ministrów, przewodniczącym Komitetu Stałego RM, nadzorował wdrażanie polityki rządu i był przez premiera nazywany swoją prawą ręką. Brak legitymacji partyjnej nie usuwa tego związku. Rząd nie staje się techniczny tylko dlatego, że jeden z jego ministrów nie należy do partii. Jeszcze niedawno większość parlamentarna poparła ustawę, według której były członek Rady Ministrów mógłby kandydować do TK dopiero po czterech latach. Ustawa nie obowiązuje, ale standard był jasny. Nie można wyrzucać go do kosza tylko dlatego, że dziś stał się niewygodny. Dzisiejsza laurka Premiera miała odpolitycznić tę kandydaturę. W rzeczywistości stała się dla niej politycznym obarczeniem. Usłyszeliśmy o „warunkowej zgodzie” premiera, pełnym poparciu, wspólnej motywacji, przekonywaniu koalicjantów i braniu wszystkich ciosów na siebie. A chwilę później, że Maciej Berek nie jest kandydatem premiera ani partii. Premierze, tych dwóch narracji nie da się ze sobą pogodzić. Wyboru sędziego TK dokonuje Sejm. Kandydaturę zgłasza Prezydium Sejmu albo grupa co najmniej 50 posłów. „Warunkowa zgoda” premiera nie jest elementem tej procedury. Jest natomiast wyraźnym politycznym patronatem. Nie przekonują mnie również argumenty o mistrzostwie w koordynowaniu działań i egzekwowaniu zobowiązań rządu. To ważne cechy ministra. Sędzia TK ma pełnić zupełnie inną rolę. Nie ma egzekwować planu rządu. Ma być gotowy ten rząd zatrzymać, kiedy narusza Konstytucję. Nie wystarczy też zapewnienie, że pan Berek będzie wiedział, kiedy wyłączyć się ze sprawy. Przez ostatnie lata współtworzył proces legislacyjny i politykę prawną rządu. Wyłączenie sędziego nie jest kwestią osobistego wyczucia, lecz ustawowych przesłanek i bezstronności, która nie może budzić uzasadnionych wątpliwości. Nie przyjmuję także argumentu, że skoro poprzednicy łamali standardy, my musimy być twardsi. Jeśli poprzednicy niszczyli instytucje, naszym obowiązkiem jest odbudować standard, a nie powtórzyć ich błąd z przeciwnym znakiem. Proszę też nie dzielić posłów na tych, którym dobro państwa leży na sercu, i tych, którzy mają odwagę nie poprzeć tej kandydatury. Sprzeciw wobec Macieja Berka nie oznacza zgody na obecny stan TK. To fałszywa alternatywa. Jest w Polsce więcej wybitnych prawników. Są osoby niezwiązane bezpośrednio z bieżącą władzą, które mogłyby odbudowywać zaufanie do Trybunału zamiast pogłębiać polityczny spór. Chętnie pomogę znaleźć i poprzeć takiego kandydata. Niezależnego od aktualnego obozu władzy, obiektywnego i wybranego w przejrzystej procedurze. Jeżeli jednak zgłoszona zostanie kandydatura Macieja Berka, nie poprę jej. Nie dlatego, że kwestionuję jego dorobek. Dlatego, że Trybunału Konstytucyjnego nie można odpolitycznić, wysyłając do niego prosto z rządu prawą rękę premiera. Premierze, proszę mnie zrozumieć. #Polska #TrybunałKonstytucyjny #Polityka