Search

Krzysztof Kloc wrote that Adam Michnik has lost — in his opinion — Poland, influence on politics and the "government of souls," as well as his own editorial office. He claimed that the once-great newspaper has become a propaganda bulletin, and its leading authors are arguing about which floor they should work on. He accused Michnik of failing to leave behind a distinct political thought or successors, discouraging valuable minds, and undermining independent thinking across an entire generation. He added that the leading figures in this environment are currently Wieliński and Sadurski, and he wondered if Michnik is aware of this. #Polska #media #myślenie (translated)

Utwór „(I Can't Get No) Satisfaction” był kiedyś hymnem młodych ludzi czujących głęboką frustrację wobec zastanego porządku i konsumpcjonizmu. Dziś spadkobiercy tej postawy znów odrzucają polityczny mainstream i szukają radykalnych alternatyw. Nic nowego – każde pokolenie ma swoją dawkę buntu i żyje dla mocnych akordów. Ale tak dla własnego spokoju... nie lepiej posłuchać Beatlesów? Na przykład: All you need is love wwAI

Waldemar criticized Karol Nawrocki's visit to the Constitutional Tribunal, claiming that it took place at the invitation of the president of the Tribunal, Święczkowski. He wrote that Nawrocki arrived before 4:00 PM, spent about half an hour there, and left. The author assessed that there were no young people among those gathered outside the Tribunal, despite calls to defend the actions of PiS. According to Waldemar, Nawrocki's presence demonstrated his political dependence, and the visit was part of the struggle for influence. He added that the president participated in a performance, the script of which — as he wrote — was created in Nowogrodzka. #Polska #TrybunałKonstytucyjny #Polityka (translated)

Mickpl wrote that in his opinion the problem of the country remained the representatives of the baby boomer generation in power, who came to it in the 90s. He claimed that initially they referred to solidarity, society, and the economy, but later reinforced solutions serving their own interests, not caring about what would happen after their departure. #polityka #pokolenie #społeczeństwo (translated)

Kafir wrote that he increasingly considered elitism to be better than democracy, because — as he claimed — in elections the vote of a person with knowledge and experience carries the same weight as the vote of a person without basic competencies. He noted that elitism, in his opinion, did not depend on wealth or education, but on knowledge, reason, and the ability to think independently. He criticized voters who — according to him — assessed economic policy without knowledge of issues such as inflation, budget, or monetary policy. As examples, he referred to people shopping at Lidl and Biedronka, as well as checking purchase prices, and accused some of them of confusing daily savings with the competencies needed to evaluate the state's finances. At the same time, he emphasized that simply looking for cheaper products was not bad. Kafir also criticized politicians who — as he wrote — lacked experience in running businesses or managing budgets, yet held positions that allowed them to decide on significant public expenditures. He accused right-wing groups of citing religion, tradition, and national values while simultaneously supporting strong authority without proper oversight. He argued that appeals to patriotism and religion did not replace the knowledge and competencies necessary to govern the state. He compared the expectations placed on children in their education to the expectations of politicians. He wrote that parents usually required their children to learn math and helped them acquire knowledge, yet some voters — in his opinion — did not expect similar competencies from those seeking power. He compared governing the state to entrusting a ten-year-old child with the household budget without parental control, pointing out that promises of unfunded expenditures could lead to debt. The author accused voters of re-electing politicians despite their mistakes if they promised them more money, and that they rejected criticism as a lack of patriotism. He claimed that some people did not want to check information or analyze arguments and instead trusted loud political messages. In conclusion, he asked why voters demanded education from children but did not require knowledge from politicians before entrusting them with power. He also mentioned the action "7 percent of 460," relating it to the number of deputies, and stated that there were at most 7 percent of wise ones among them. #Demokracja #Elitaryzm #Edukacja (translated)

Adam Czarnecki wrote that a generation has grown up in Mazovia for whom Adam Struzik from PSL was the only known marshal of the voivodeship. He stated that Struzik had held this position for 25 years — longer than Poland has been in the EU and longer than Putin has ruled Russia. He added that Struzik opposed the two-term limit in local government. #Mazowsze #polityka #samorząd (translated)

A critic of the Soviet Union accused Mentzen and Stanowski of misogyny and incel attitudes. He wrote that their message was meant to deepen the frustrations of young men and hinder them from building confidence and maturing. In his opinion, the values they promoted—selfishness, contempt, and cynicism, especially towards women—discouraged young people from relationships and taking responsibility for others. He added that because of this, the country was losing many valuable people. #mizoginia #incel #psychologia (translated)

Jak uniknąć wojny? Dobra rada "podżegacza wojennego" Ponieważ nazwano mnie podżegaczem wojennym to jeszcze raz napiszę, jak uniknąć wojny. W ramach podżegania do niej. Wojna to najpodlejsza rzecz jaka może się nam trafić. ale chyba równie podłe jest zniewolenie przez agresora. Przedwojenny minister SZ, płk Józef Beck powiedział coś takiego: „Pokój jest rzeczą cenną i pożądaną. Nasza generacja, skrwawiona w wojnach, na pewno na okres pokoju zasługuje. Ale pokój, jak prawie wszystkie sprawy tego świata, ma swoją cenę, wysoką, ale wymierną. My w Polsce nie znamy pojęcia pokoju za wszelką cenę. Jest jedna tylko rzecz w życiu ludzi, narodów i państw, która jest bezcenna. Tą rzeczą jest honor.” Tymczasem tu wcale nie chodzi o honor. Współczesne pokolenie nie zna takiego pojęcia, nie jest to żadna wartość dla młodych. Zostawmy więc honor w spokoju. Chodzi o coś o wiele bardziej praktycznego: czy pozwolimy agresorowi by zamienił nasz kraj w bandyckie państwo zarządzane z Kremla, wcale nie lepsze, a może i gorsze od bierutowskiej Polski z lat 1944-1956? Bo dokładnie tak się to skończy. Będą aresztowania, przemoc, zbrodnie, żadnej wolności, no i oczywiście korupcja i bezkarność okupanta, który może wyprawiać dowolne ekscesy. Ale możemy tego wszystkiego uniknąć. Po prostu nikt nas nie zaatakuje, ale to naprawdę zależy od nas. Rosja już wie, że straszliwie wtopili z Ukrainą, bo nie trzymali się własnej doktryny. Po prostu Władimir Putin, wbrew ostrzeżeniom choćby Siergieja Naryszkina (szefa Służby Wywiadu Zagranicznego), Władimir Putin założył, że Ukraińcy nie będą chcieli walczyć, nie będą stawiać oporu, a państwo się szybko rozsypie. Dlaczego tak myślał? Bo naród ukraiński zasugerował tak w wyborach. Mieli do wyboru jastrzębia który bardzo chciał walczyć z Rosją do upadłego, prowadził słynną operację ATO - Petra Poroszonkę. I mieli do wyboru gołąbka pokoju (wtedy), człowieka który obiecał, że z Rosją się dogada, że problemy rozwiąże na drodze dyplomatycznej, że języka rosyjskiego nie trzeba zakazywać, że cerkwi moskiewskiej nie trzeba zamykać - Wołodymira Zełenskiego. I kogo wybrali? No właśnie, głosowali na negocjacje, na zakończenie wszelkiej wojny, na porozumienie z Rosją, na normalność, na wznowienie współpracy z Rosją. Tyle, że po objęciu władzy prezydent Zełenski szybko zauważył, że z Rosją dogadać się nie da. Ani on, ani naród, nie chcieli być wasalem Rosji, a Moskwę nic innego nie interesowało. Pola do porozumienia nie było. To błędne przeświadczenie Putina sprawiło, że Ukrainę nie potraktowano ostrą akcją dezinformacyjną, intensywną wojną hybrydową, rozmemłaniu przez wewnętrzną agenturę wpływu, itd. Kiedy weszli, trafili na twardy opór, a zatem o gładkim przejęciu władzy mowy nie ma. Można okupować, ale co z tego, Amerykanie też okupowali z sojusznikami Irak i Afganistan, i jak to się skończyło? No właśnie. Okupacja to nie rozwiązanie, rozwiązaniem jest ZŁAMAĆ moralnie. Zamienić ludzi w zobojętniałych bezwolnych baranków. Tyle, że Ukraińcy wciąż się nie dają. Ukraina to jedno, ale jakie wnioski wyciągnęli Rosjanie? 1. Państwo musi zostać doprowadzone do stanu chaosu i rozkładu metodami hybrydowymi, przez wojnę informacyjną i z pomocą lokalnej agentury wpływu. 2. Taka wtopa jak w Ukrainie, w państwie NATO nie przejdzie. Dlatego trzeba potencjalną ofiarę wyrwać z UE i NATO, skłócając z sojusznikami. To kluczowe. A zatem Rosja nas zaatakuje zbrojnie TYLKO wtedy, jeśli zdoła osiągnąć dwa powyższe cele. Jeśli nie wyrwie nas od sojuszników i nie zrobi z naszego państwa galarety, wtedy nie zaatakuje. Za to będzie uporczywie próbowała osiągnąć dwa powyższe cele, Jak jej się uda, to po nas. Nie pomoże nam tysiące czołgów (bo nikt do nich nie wsiądzie) i miliony przeszkolonych rezerwistów (bo się nie będą stawiać do służby, nie będą bronić państwa z tektury). Dlatego ta wojna rozegra się w naszych głowach i na Facebooku. Jak tu przegramy, to po nas. To mamy rosyjskie czołgi w Warszawie. Ale jak tej wojny na FB nie przegramy, to Rosjanie nawet nie uruchomią silników swoich czołgów. Bo drugiej Ukrainy nie będą chcieli. Na zdjęciu - czołg PT-91 Twardy, te czołgi już wycofujemy, bo mamy nowe. Fot. Michał Fiszer Moi drodzy, jeśli Wam się podoba, i jeśli mam swój czas poświęcać, jeśli chcecie coś poczytać, to poproszę o kawkę, to tylko 10 czy 20 zł. Pozdrawiam wszystkim i dziękuję mocno tym, co kawki kupują. https://t.co/pPHnCSlfpS #Wojna #Pokój #Ukraina

❗️ DROGA REPREZENTACJI FINLANDII DO BRĄZOWEGO MEDALU TURNIEJU MISTRZOSTW EUROPY 2026! 🥉 🟢: 🇫🇮 Nowe pokolenie: Luka Marttila 03', Nooa Marttila 05', Fedor Ivanov 00', Severi Savonsalmi 00', Santeri Välimaa 01', Veikka Lindqvist 03'. 🟢: 🇫🇮 Triumf w rozgrywkach Ligi Europejskiej 2025. 🟢: 🇫🇮 Awans do fazy pucharowej turnieju Mistrzostw Świata 2025 po zwycięstwie po tie breaku z reprezentacją Francji, aktualnym mistrzem olimpijskim. 🟢: 🇫🇮 Triumf w rozgrywkach Ligi Europejskiej 2026. Ta edycja bez przegranego spotkania. 🟢: 🇫🇮 Zasłużony awans do rozgrywek siatkarskiej Ligi Narodów 2027. 🟢: 🇫🇮 Najstarszy zawodnik w kadrze drużyny prowadzonej przez Olli Kuunariego na turniej Mistrzostw Europy 2026 to rocznik... 1996 r. 🟢: 🇫🇮 45 000 widzów na meczach fazy grupowej. Atmosfera w Tampere godna najważniejszego turnieju na starym kontynencie. 🟢: 🇫🇮 Trzy zwycięstwa z rzędu na otwarcie turnieju Mistrzostw Europy 2O26. Rekordowa seria zwycięstw na imprezie tej rangi w wykonaniu Finlandii. 🟢: 🇫🇮 12. miejsce Finlandii w rankingu FIVB. Jedna z najwyższych lokat w historii fińskiej siatkówki. 🟢: 🇫🇮 Awans do strefy medalowej turnieju Mistrzostw Europy po 19 latach przerwy. Zwycięstwo z reprezentacją Włoch, godpodarzem strefy medalowej turnieju Mistrzostw Europy. 🟢: 🇫🇮 Zdobyty brązowy medal turnieju Mistrzostw Europy 2026 po zwycięstwie w trzech setach z reprezentacją Słowenii, pierwszy medal turnieju ME w historii fińskiej siatkówki. 🟢; 🇫🇮 Selekcjoner Olli Kuunari. Po historycznych osiągnięciach z klubem Akaa-Volley, pierwsze mistrzostwo, krajowy puchar i półfinał turnieju Pucharu Challenge, Olli Kuunari dwoma sezonami w roli selekcjonera reprezentacji Finlandii udowadnia, że jest gotowy na jeszcze poważniejsze wyzwania. TU NIC NIE JEST DZIEŁEM PRZYPADKU. TO PRACA, KTÓRA PO KILKU LATACH PRZYNIOSŁA HISTORYCZNE OSIĄGNIĘCIA❗️ Foto: CEV #EuroVolleyM2026 #Siatkówka #Finlandia #MistrzostwaEuropy

❗️ Piękny był ten wczorajszy sukces reprezentacji Finlandii, ale jeszcze piękniejsza jest cała historia, która doprowadziła ten zespół do strefy medalowej mistrzostw Europy. Bo tutaj naprawdę nie mamy do czynienia z żadnym jednorazowym wystrzałem. Finowie swoją pozycję budowali konsekwentnie przez ostatnie lata. Najpierw Liga Europejska, później zeszłoroczne mistrzostwa świata, podczas których wysłali pierwszy poważny sygnał, że coś ciekawego zaczyna się tam dziać. Wczoraj natomiast pokazali na boisku właściwie wszystko to, nad czym pracowali od 2024 roku. Świetne pokolenie zdolnych zawodników, coraz bardziej świadoma drużyna i trener, który dojrzewa razem z tym zespołem, a sam powoli zaczyna zasługiwać na swoją szansę w naprawdę dużym europejskim klubie. Finlandia jest jedną z najpiękniejszych historii tych mistrzostw, ale dla mnie jest również modelowym przykładem zmian, o których piszę tutaj od kilku lat. Siatkarsko mniej rozwinięte państwa coraz lepiej wykorzystują możliwości, jakie stworzyły im Volleyball World oraz CEV. Dostają więcej meczów, więcej turniejów, więcej okazji do rywalizacji na najwyższym poziomie i – co najważniejsze – zaczynają z tego korzystać. Jednocześnie zajmują miejsca reprezentacji, które przez lata należały do szeroko rozumianej czołówki, ale dziś zwyczajnie znalazły się w regresie. Każdy sport potrzebuje swoich gigantów. Potrzebuje wielkich reprezentacji, wielkich nazwisk i wielkich rywalizacji. To nie podlega żadnej dyskusji. Ale nie oznacza to przecież, że siatkówka ma być sportem zarezerwowanym dla pięciu czy sześciu państw na świecie. Rozszerzenie seniorskich i juniorskich mistrzostw świata czy mistrzostw Europy sprawiło, że coraz więcej reprezentacji dostało przestrzeń do rozwoju. I dzisiaj coraz wyraźniej widzimy efekty tych zmian. Bo przecież w ostatnich latach naprawdę nie brakuje w siatkówce romantyzmu. Japonia i jej niesamowita wspinaczka na światowy szczyt w latach 2023–2024. Bułgaria i tytuł wicemistrza świata. Czechy z mistrzostwem Europy U-22 oraz czwartym miejscem na ostatnim mundialu. Dania podczas trwających mistrzostw Europy. Hiszpania z bardzo ciekawym pokoleniem, które powoli zaczyna wchodzić do seniorskiej siatkówki. Teraz do tego grona dopisujemy Finlandię. To jest właśnie ten wiatr zmian, o którym od pewnego czasu piszę. I chyba najlepszy dowód na to, że „This is Volleyball” ma się naprawdę bardzo dobrze❗️ Foto: CEV #EuroVolleyM2026 #Siatkówka #MistrzostwaEuropy #Finlandia

Xavi Hernández o FC Barcelonie Hansiego Flicka: "Szczerze mówiąc FC Barcelona radzi sobie naprawdę dobrze. Fantastyczne pokolenie. Hansi radzi sobie bardzo, bardzo dobrze, co bardzo mnie cieszy, widząc, jak się sprawy mają. My również dołożyliśmy swoją cegiełkę, aby pomóc temu pokoleniu osiągnąć sukcesy i z tego miejsca, czy z domu, zawsze kibicujemy Barçy i życzymy im wszystkiego najlepszego. Jeśli udało nam się w jakikolwiek sposób przyczynić do odbudowy klubu w tym praktycznie najgorszym okresie w jego historii w ciągu ostatnich 20-25 lat, to już się cieszymy. Kiedy widzimy, jak piłkarze tacy jak Lamine, Fermín, Cubarsí i wielu innych odnoszą sukcesy, a co więcej, są już mistrzami świata, napawa nas to ogromną dumą." [@sport] #FCBarcelona #XaviHernandez #piłkaNożna

Pierwsza Dama Marta Nawrocka z ważnym przesłaniem do młodych kobiet podczas spotkania #PrzyszłośćPL w Juracie🇵🇱 „Nie bójmy się zostać matkami!” - podkreśliła. O wartości macierzyństwa, rodzinie i przyszłości Polski mogło usłyszeć młode pokolenie. Przyszłość Polski zaczyna się od rodziny🇵🇱 #Macierzyństwo #Rodzina #MłodeKobiety

Lamine Yamal opowiada o współczesnej piłce nożnej i o tym, dlaczego zdarzają się dni, kiedy wraca do domu zły: "Dorastałem w czasach, kiedy oglądaliśmy mecze w całości, od pierwszej do dziewięćdziesiątej minuty. Nie zaglądałem do aplikacji, żeby sprawdzić, ile bramek czy asyst ma na koncie każdy z piłkarzy. To był czas, kiedy wszyscy czerpali radość z piłki nożnej – oglądało się rozgrywającego, który może nie strzelał 20 bramek, ale był prawdziwą rozkoszą dla oka, jak na przykład Özil, którego bardzo lubiłem. Myślę, że dzisiejsze pokolenie wchodzi na mecz, zagląda do aplikacji i mówi: »Lamine strzelił dwie bramki albo zaliczył dwie asysty; rozegrał bardzo dobry mecz«. Są też chwile – zdarzało mi się to w wielu meczach – kiedy czułem, że dałem popis, i choć może nie strzeliłem gola, to kładę się spać bardzo zadowolony, bo wiem, że w piłce nożnej nie chodzi tylko o strzelanie bramek, ale o całą akcję od momentu, gdy rozpoczęcie od bramkarza. Gdy wracam do domu to moja mama zawsze pyta mnie, czy się zdenerwowałem, bo nie strzeliłem gola, a ja jej odpowiadam, że nigdy nie wrócę do domu zły z powodu tego, że nie zdobyłem bramki. To tylko statystyka. Denerwuję się, jeśli nie dotykam piłki, jeśli nie mogę czerpać z tego radości – to właśnie mnie najbardziej denerwuje." [@MPlusDeportes] #piłkaNożna #sport #współczesnaPiłka