Search

„Niepokój w rządzie w sprawie Rosji. Źródła Onetu: Amerykanie wysłali niedobry sygnał” „Wiceminister obrony o raporcie CIA ostrzegającym Polskę. ‘To nie są ćwiczenia’” „Atak Rosji przy granicy Polski. Gen. Polko: musimy przestawić myślenie, to jest stan wojny” „Politycy przygotowują społeczeństwo na duży atak ze strony Rosji [WYJAŚNIAMY]” „Ataki Rosji przy granicy z Polską. Analityk nie ma złudzeń: Moskwa jest gotowa na kolejny etap konfrontacji” To tylko część nagłówków z ostatnich dni. Tymczasem dziś w Rzeczpospolitej: „Polska chce przekazać Ukrainie pociski do systemu Patriot”. Mowa o kolejnych kilku rakietach. Skoro sytuacja jest na tyle alarmująca, a dostępność pocisków ograniczona, to decyzja o przekazaniu pocisków budzi we mnie spore wątpliwości. Ale pewnie i tak zaraz się okaże, że przemawia przeze mnie Putin🙃 #Rosja #Polska #Bezpieczeństwo

Mam po dziś nauczkę / przykład jak presja czasu potrafi zmniejszyć zdolność do krytycznego myślenia. Dziś na Polsacie mialem przed oczami fejk / twór AI I zamiast rozwodzić się nad detalami powinienem zapytać skąd właściwie pochodzi zdjęcie z "polskimi" oznaczeniami. 1/ https://t.co/dgxL2begIv #pressja #myślenie #AI

Jade se rowerem ze sklepu pod pachą dwunastopak szarego papieru toaletowego i nagle patrzę na chodniku z na przeciwka idzie Yannick Agnero patrzę na niego a on na mnie a ja do niego na jaja co podrzucić Cię bo pewnie sam do domu nie trafisz a nagle on podchodzi do mnie na odległość paznokcia, patrzy mi prosto w oczy i mówi piękną polszczyzną “Pan we mnie zwątpił” ja kurwa mało się nie zjebałem z tego roweru, papier mi spadł na ziemię no i mówię zakłopotany niee no panie Yannicku skądże takie myślenie co prawda z tym Rakowem to naprawdę można się było lepiej zachować ale… i tutaj przerwał mi w połowie zdania, położył ręce na moich barkach i mówi “niech Pan we mnie nie wątpi, bardzo proszę”. I poszedł przed siebie. Dziwne w chuj. #Polska #Sport #Codzienność

– My colleagues in the field call me and say they have a problem with neo-Nazi thinking among students – says Cornelia Schmidthals, a German history teacher. – What is very interesting for students is that someone could be their great-grandfather and at the same time a murderer, and in (translated)

The high result of AFD and the general political sentiments of ordinary Germans are the result of the catastrophic economic, climate, migration, and geopolitical policies of Germany. What's worse, Germany has "infected" the entire European Union with this way of thinking. What will happen next? (translated)

A Romanian shepherd found a Russian drone carrying an explosive device in a field and decided to dismantle it himself. When asked by a journalist, "Aren't you afraid you might die?" he replied with laughter, "Oh, if I die, I die!" Critical thinking is alive in the Carpathians. (translated)

Karol myślał, że wejdzie do polityki jak na stadion albo na ustawkę w lesie. Myślał, że jak będzie darł mordę, prężył muskuły i wetował wszystko jak leci, to Donald Tusk się przestraszy i pozwoli mu rządzić. Niestety, myślenie nie jest jego mocną stroną. Chyba czas się pakować. #polityka #Tusk #Karol

Karol Nawrocki o hipokryzji strony lewicowo-liberalnej i mainstreamowych mediów: „Zadaję sobie pytanie, co by się stało, gdyby Lech Kaczyński, Andrzej Duda czy Karol Nawrocki zechcieli sobie stworzyć taki ośrodek, to pewnie część narodu nie wybaczyłaby”. „Tamci prezydenci mogli więcej”. Sympatie polityczne przyćmiewają niektórym racjonalne myślenie. #Polityka #Hipokryzja #Media

Premier znów ogłosił podwyżkę podatków. Nie wiem. Ja mam jakiś problem z tym, że ciągle rozwiązuje się problemy kraju podwyższając podatki przedsiębiorców. To, z czym mierzą się polscy przedsiębiorcy, nie jest standardem w każdej rozwiniętej gospodarce rynkowej. W wielu krajach OECD ciężar finansowania państwa dobrobytu rozkłada się bardziej równomiernie na obywateli w postaci podatków osobistych i konsumpcyjnych, chroniąc jednocześnie konkurencyjność biznesu. W Polsce natomiast kumulacja składek, podatków i niestabilnego prawa bywa dla przedsiębiorców unikalnym wyzwaniem w skali międzynarodowej. Cały czas pokutuje myślenie, tym się udało im dowalmy. To jest jeden z tych argumentów który uzasadnia moją tezę, że już zawsze zostaniemy 20 może 18 gospodarką. Wyżej nie podskoczymy. Tak myślę. Może się mylę. #podatki #gospodarka #przedsiębiorczość

Rozdawnictwo? 👀 Znieczulenie przy porodzie to rozdawnictwo? Położna przy rodzącej? Obiad w szkole? Ochrona ojca przed zwolnieniem? Pensja Rodzicielska to nie pieniądze z helikoptera: zastępuje 800+ i inne świadczenia w latach, kiedy bezpieczeństwo finansowe rodziny jest najważniejsze. Prawdziwe państwo potrafi znaleźć pieniądze na sprawy naprawdę najważniejsze. A dziś trudno wskazać wyzwanie bardziej fundamentalne niż demografia. Bez dzieci nie będzie przyszłych pracowników, podatników, żołnierzy, lekarzy ani stabilnego systemu emerytalnego. Polityka rodzinna to nie koszt - to inwestycja w ciągłość i siłę państwa. A ci, którzy to negują, powinni odpowiedzieć sobie na jedno pytanie: są w polityce po lajki, zasięgi i chwilowy poklask czy po to, żeby naprawiać państwo i budować silną Rzeczpospolitą na kolejne pokolenia? Poważna polityka zaczyna się tam, gdzie kończy się kalkulacja pod najbliższy wpis w internecie. Polityka rodzinna nie jest droga. Droga może być za to Polska bez dzieci. To, że rachunek przyjdzie dopiero w 2060 roku, nie zwalnia polityków z odpowiedzialności za myślenie. #PolitykaRodzinna #Demografia #InwestycjaWPrzyszłość

Nigdzie już nie trzeba jechać W słoneczne dni patrzę, jak światło odbija się od jeziora. Na wodzie pojawiają się maleńkie gwiazdki. Zapalają się na ułamek sekundy, gasną i zaraz pojawiają kawałek dalej. Nie da się zatrzymać wzroku na jednej z nich, bo woda nieustannie je przesuwa, rozsypuje i tworzy od nowa. Lubię wpatrywać się w jezioro, niezależnie od pory roku. Latem blask rozchodzi się po powierzchni, a nad trzcinami krążą ważki. Jesienią woda ciemnieje i odbija drzewa, które z każdym dniem mają coraz mniej liści. Zimą nieruchomieje, jakby na jakiś czas wycofywała się ze świata. Mogę siedzieć tak długo, nie czekając na nic szczególnego. Myśli nadal przychodzą, ale tracą ostrość, a to, co jeszcze przed chwilą wydawało się pilne, nagle staje się mniejsze. Pod koniec dnia często wracam na brzeg. Niekiedy trafiam na ostatnie światło, innym razem słońca już nie ma, a nad wodą pozostaje tylko jasna smuga, ślad po minionym dniu. W ciepłe wieczory powietrze pachnie nagrzaną ziemią i sosnami. Od jeziora ciągnie chłód, który najpierw czuje się na skórze, zanim jeszcze zauważy się, że robi się późno. Patrzę na prawie wszystkie wschody i zachody słońca. Nie dlatego, że każdy jest niezwykły. Wiele z nich wygląda podobnie, ale żaden nie wróci. Jutro słońce zajdzie nad tym samym lasem, woda znowu odbije światło, a jednak będzie to już inny wieczór. Kiedyś w ogóle o tym nie myślałam. Dorastałam na Warmii i długo wydawało mi się, że jeziora, lasy i cisza są czymś zupełnie zwyczajnym. Po prostu istniały. Nie trzeba było się im uważnie przyglądać, bo następnego dnia nadal miały być na swoim miejscu. Człowiek rzadko tęskni za czymś, czego jeszcze nie stracił albo od czego nigdy nie był naprawdę daleko. Zrozumiałam to dopiero po wyjeździe. Kiedy studiowałam w Warszawie, często wracałam do domu w piątkowe wieczory. Autokar długo wydostawał się z zatłoczonego miasta, przeciskał przez ulice, światła i samochody. Przez kilka godzin siedziałam zmęczona, z głową pełną całego tygodnia, czekając, aż krajobraz za oknem wreszcie zacznie się zmieniać. Pamiętam jeden z takich powrotów. Wysiadłam z autokaru i pierwszą rzeczą, którą poczułam, był zapach powietrza. Pachniało domem. Nie potrafię powiedzieć, czym dokładnie był ten zapach. Może wilgotną ziemią, drzewami i wodą, a może po prostu wszystkim naraz. Powietrze było chłodniejsze i cięższe niż w mieście. Otaczała mnie cisza, choć przecież przejeżdżały samochody i gdzieś obok rozmawiali ludzie. Po Warszawie nawet zwykły wieczór w Olsztynie wydawał się ciszą. Wtedy po raz pierwszy pomyślałam, że domu nie zawsze rozpoznaje się wzrokiem. Czasami wcześniej rozpoznaje go ciało. Po oddechu, temperaturze powietrza, napięciu, które nagle puszcza, choć człowiek nawet nie wiedział, że przez cały dzień je w sobie nosił. Wiele lat później, kiedy trafiłam na myślenie Gastona Bachelarda o domu i zamieszkiwaniu, znalazłam język dla czegoś, co wcześniej tylko przeczuwałam. Dom nie jest wyłącznie budynkiem ani adresem. Zostaje w człowieku jako układ światła, zapach, temperatura pokoju, szmer dochodzący zza ściany. Bachelard pisał o miejscach, które przechowujemy w wyobraźni, nawet jeśli dawno już do nich nie wracamy. Być może dlatego niektóre przestrzenie są w nas bardziej trwałe niż te, w których mieszkamy obecnie. Podobnie było później, kiedy mieszkałam na Cyprze. Wokół miałam morze, słońce i krajobraz, za którym inni tęsknili przez cały rok. Ja tęskniłam za zielenią, chłodem lasu i zapachem jeziora wieczorem. Kupowałam wtedy perfumy Duende. Dziś chyba nie można ich już dostać, ale przez wiele lat zabierałam je ze sobą wszędzie tam, gdzie byłam daleko od domu. Duende pachniało mi jeziorem. Nie samą wodą, raczej wilgotnym powietrzem, wieczornym chłodem i zielenią. Było w tym zapachu jeszcze coś, czego nigdy nie umiałam nazwać, a co natychmiast przenosiło mnie na Warmię. Odrobina na skórze wystarczała, żebym na chwilę poczuła się tak, jakbym znowu stała nad wodą. 🧵⬇️ #przyroda #jezioro #wspomnienia

Co za Szef. Nayib Bukele to dzisiaj prawdopodobnie najbardziej kompetentny lider wśród wszystkich przywódców wszystkich krajów położonych na półkuli zachodniej. Na załączonym nagraniu pięknie wyjaśnia ekonomistów i socjologów. Zanim rozpoczął swój zmasowany program czystek w szeregach salwadorskich gangów, Bukele musiał wysłuchiwać "doradców". Ekonomiści zalecali mu likwidowanie przestępczości pomału i stopniowo, aby nie naruszyć rzekomej "równowagi podażowo-popytowej na rynku". Socjologowie tłumaczyli z kolei, że potrzebna jest resocjalizacja, a nie tylko opresyjne karanie. Boss Bukele odpowiedział ekonomistom, że on nie zamierza robić niczego stopniowo tylko do razu chce radykalnie zmienić całą strukturę bodźców działających na salwadorskie społeczeństwo, którego członkowie znajdowali się dotychczas w roli zakładników w rękach przestępców i wszystkie swoje decyzje kalkulowali w oparciu o ryzyko padnięcia ofiarą przemocy. Po co mam hodować pomidory, jeśli po pracy zostanę napadnięty i cały mój dzienny utarg padnie łupem złodziei? Czy nie lepiej w takiej sytuacji też być złodziejem? Bukele chciał zmienić właśnie to myślenie. Co się zaś tyczy socjologów, to im odpowiedział, że karanie go nie interesuje. Jego interesuje totalne usunięcie gangów z ulic poprzez fizyczną eliminację i izolację bandytów. Efekty jego polityki widać gołym okiem: najbardziej spektakularny spadek wskaźników zabójstw w całej historii Ameryki Południowej. Co więcej, jak pokazują niezależne analizy, polityka Bukele nie została ustanowiona równolegle i korelatywnie do trendu spadkowego wskaźników; ona utrzymała i przyśpieszyła wcześniejszy trend spadkowy, który bez jego zdecydowanych działań mógłby wyhamować lub ulec odwróceniu. Żelazna ręka Szefa zrobiła różnicę. #NayibBukele #ElSalvador #Polityka

Prof. Elżbieta Mączyńska identified in her article the phenomenon of Parkinson's law of triviality as a key problem in the Polish public debate, which focuses on highly emotional issues, such as high salaries of doctors, instead of on the fundamental and complex problems of the healthcare system. (translated)

Ostatnio dużo myślę o tym, co dzieje się wokół Ukraińców w Polsce. Chciałabym, żebyśmy byli bardziej uważni. Rozmawiajmy z dziećmi i z bliskimi. Pytajmy, co słyszą w szkole, w pracy, w internecie. Każdy z nas funkcjonuje w jakimś otoczeniu i chłonie opinie innych. Czasem nawet nie zdajemy sobie sprawy, jak bardzo wpływają one na nasze myślenie. Warto też pamiętać o zwykłej życzliwości. Uśmiech, dobre słowo czy drobny gest mogą znaczyć więcej, niż nam się wydaje. Zwłaszcza dla kogoś, kto żyje z dala od domu i swoich bliskich. A gdyby to nasze dzieci, siostry, bracia albo przyjaciele musieli odnaleźć się w obcym kraju? Wszyscy chcielibyśmy, żeby spotykali na swojej drodze życzliwych ludzi. Empatia nic nie kosztuje. A czasem właśnie od niej zaczyna się poczucie bezpieczeństwa. ❤️ #Empatia #Życzliwość #UkraińcyWPolsce