Search

Jack White, geboren als John Anthony Gillis, (Detroit, 9 juli 1975) is een Amerikaans rockmuzikant, muziekproducent en acteur. Hij is het best bekend als de voormalig zanger en gitarist van The White Stripes. De achternaam White is afkomstig uit zijn huwelijk met Meg White. Hij had haar naam aangenomen en besloot deze naam na de scheiding te houden. 'Jack' was al zijn roepnaam ver voordat hij Meg kende. In 1997 richtte White samen met Meg de band The White Stripes op. In januari 2011 werd bekendgemaakt dat The White Stripes per direct uit elkaar gingen. In datzelfde jaar zong Jack White enkele songs mee in op het album Rome van Danger Mouse, waaronder "Two against one". In 2012 startte Jack White met een soloproject, met als eerste album Blunderbuss. In interviews beweerde White altijd dat hij de broer was van Meg White, de drumster van de White Stripes, maar in werkelijkheid waren ze tot 2000 getrouwd met elkaar. https://hvdommelen.nl/vz/WhiteJ.html

Het kabinet zal op donderdag officiële excuses aanbieden aan afstandsmoeders, -vaders en afgestane kinderen vanwege de rol die de overheid heeft gespeeld in de scheiding van gezinnen tussen 1956 en 1984, een gebeurtenis die grote emotionele schade heeft aangericht, zoals blijkt uit een recent onderzoek onder leiding van commissie-De Winter. #ExcusesAfstandsmoeders #AdoptieGeschiedenis #OverheidVerantwoordelijkheid

Het Amerikaanse Hooggerechtshof heeft president Donald Trump significant meer macht gegeven door hem in staat te stellen toezichthouders, zoals leden van de Federale Handelscommissie, naar eigen inzicht te ontslaan, wat leidt tot zorgen over de politieke beïnvloeding van onafhankelijke overheidsinstellingen en de scheiding der machten. #Hooggerechtshof #DonaldTrump #FederaleReserve

Thijs Römer, een veroordeelde dader van online seksueel misbruik van minderjarige meisjes, heeft de maatschappelijke discussie aangewakkerd doordat hij zijn solo voorstelling 'Een vorm van eenzaamheid' wil opvoeren, wat leidt tot ophef en oproepen om hem te boycotten, maar roept ook vragen op over de vrijheid van kunst en de scheiding tussen de kunstenaar en zijn daden. #ThijsRömer #Kunstvrijheid #MaatschappelijkeDiscussie

In Midden-Nederland is er binnen de jeugdzorg een omstreden aanpak ontstaan waarbij kinderen, zoals de 15-jarige Iris, gedwongen worden bij de ouder te wonen die ze niet willen zien, gebaseerd op de theorie dat een ouder het kind zou manipuleren om de andere ouder te ontvluchten, wat wereldwijd op hevige kritiek stuit en soms leidt tot desastreuze gevolgen. #ouderverstoting #jeugdzorg #scheiding

Dorret Boomsma, een vooraanstaande wetenschapper in de gedragsgenetica, heeft met het Nederlands Tweelingen Register, dat ze veertig jaar geleden oprichtte, ons begrip van erfelijkheid en de invloed van de omgeving op ons leven aanzienlijk veranderd, waarbij ze belangrijke inzichten heeft gegeven in de scheiding tussen genetische aanleg en omgevingsfactoren. #Tweelingenonderzoek #Erfelijkheid #NederlandsTweelingenRegister

Een Syrische vrouw slaat op een parkeerplaats in Oudenbosch helemaal door. Ze schreeuwt, trekt, slaat en jaagt haar eigen tienerzoon achterna. Ze is in paniek omdat de gemeente/Jeugdzorg volgens haar haar zoon wil weghalen, nadat hij iemand geslagen heeft. De man die filmt is waarschijnlijk de vader of familielid). In de video-overlay staat geschreven: “Zo zijn Syrische gezinnen in Nederland en Europa geworden. Gezinsontwrichting, scheidingen en kinderen die worden weggehaald.” Dit is het patroon dat we steeds vaker zien. Veel van deze jongens groeien op in al ontwrichte gezinnen, komen naar NL en ontsporen al jong. Het begint vaak met geweld en kleine criminaliteit, en escaleert daarna alleen maar verder. In plaats van het thuis op te lossen, komt het op straat en haalt Jeugdzorg de instanties erbij. Elke week komen er steeds meer van dit soort cultuurverrijkers ons land binnen. #cultuur #gezinsproblemen #integratie

Jaap van Dissel, oud-voorzitter van het OMT, toont tijdens zijn eerste coronaverhoor kritische blikken op premier Rutte, benadrukt de complexiteit van het nemen van maatregelen en pleit voor een duidelijke scheiding tussen politiek en advies in toekomstige crises. #JaapvanDissel #OMT #coronaverhoor

Shakira, de Colombiaanse zangeres, reflecteert op donkere periodes in haar leven, waaronder haar recente scheiding en beschuldigingen van belastingfraude, maar benadrukt dat ze hiervan heeft geleerd en nu op het hoogtepunt van haar carrière staat met aanstaande shows in Madrid en haar nieuwe WK-nummer Dai Dai. #Shakira #WK2026 #Moederschap

Na 88 dagen van formele internetblokkade in Iran, die leidde tot aanzienlijke economische schade en een scheiding tussen mensen met en zonder toegang, is het internet weer voor een groot deel hersteld, hoewel de connectiviteit nog steeds niet volledig normaal is. #InternetBlokkade #Iran #DigitaleOnoverkomelijkheden

Observaties vanuit het riool Volgens Volkskrant-hoofdredacteur Pieter Klok is X een “open riool”. Wie er nog zit, draagt volgens hem bij aan een medium dat “de democratie ondermijnt”. Vertrek zou daarom de enige oplossing zijn. Ik zit inmiddels zestien jaar op dat platform. Lang genoeg om te zien hoe het verruwde. Maar ook lang genoeg om te weten dat die verruwing niet op sociale media begon. De omslag zag ik eind jaren negentig al bij de traditionele media. Tot die tijd bestond er een duidelijke scheiding tussen redactie en commercie. Journalisten maakten journalistiek, advertenties waren herkenbaar als advertenties. Abonnementen en reclame financierden samen de krant. Artikelen hoefden geen emoties op te pompen of permanent aandacht vast te houden. Journalisten konden gewoon hun werk doen. Dat veranderde toen uitgevers ontdekten hoeveel advertentiegeld bij tussenpartijen bleef hangen. Kranten gingen advertenties zelf verkopen en langzaam vervaagde de grens tussen commercie en redactie. Partnercontent, branded journalism, native advertising. De lezer mocht steeds vaker zelf raden wat onafhankelijk was en wat niet. Daar begon de erosie van het gezag van de dagbladen. Niet bij Elon Musk, maar op de eigen redactievloer. Daarna maakte internet het oude model definitief kapot. Advertenties verdwenen, oplages daalden en journalistiek alleen bleek online onvoldoende rendabel. Artikelen moesten verkeer trekken. Koppen werden harder, emoties winstgevender, verontwaardiging een verdienmodel. Clickbait wordt graag toegeschreven aan sociale media, maar traditionele media hebben het uit economische noodzaak zelf grootgemaakt. Sociale platforms maakten het proces later zichtbaarder en extremer, maar de toon was toen al gezet. Columnisten moesten scoren, meningen moesten circuleren, morele profilering werd onderdeel van het businessmodel. De traditionele media legden zelf de infrastructuur van het huidige riool aan. Woorden die ooit met grote terughoudendheid werden gebruikt, zoals fascisme, nazi, genocide en ondermijning van de democratie, zijn in opiniestukken en columns steeds normaler geworden als morele kwalificaties in gewone politieke discussies. Dagbladen speelden daarin een belangrijke rol door die taal te legitimeren en te normaliseren. Vanuit die institutionele autoriteit verspreidde die verruwing zich verder via talkshows, politiek en sociale media. Ik kom uit een generatie waarin zulke termen met terughoudendheid werden gebruikt. Tegenwoordig volstaat afwijken van de morele consensus binnen delen van de kwaliteitsmedia soms al om in de buurt van “fascisme” terecht te komen. Daar wringt het Volkskrant-commentaar. De morele verhevenheid waarmee over grote groepen mensen wordt gesproken, maakt van een analyse al snel een sociaal oordeel. X is een “riool”, reacties zijn “drek”, gebruikers worden impliciet tegenover verstandige burgers geplaatst. Dat zijn geen observaties meer maar sociale etiketten. Daar spreekt niet alleen afkeer van een platform uit, maar ook wantrouwen tegenover het vermogen van gewone mensen om zelf onderscheid te maken tussen onzin en waarheid. Wat ontbreekt is zelfreflectie. Traditionele media hebben zelf meegebouwd aan de cultuur die zij nu veroordelen. Aan de toon, de verontwaardiging en de morele profilering. De dagbladen hebben een deel van hun gezag verkwanseld door journalistieke afstand en objectiviteit steeds vaker in te ruilen voor moreel opportunisme. Vertrek van X is de enige manier om ondermijning van de democratie te stoppen | de Volkskrant https://t.co/734D65Dk1B #journalisme #democratie #media

Duizenden gelovigen verzamelden zich in Washington DC op een gebedsfestival georganiseerd door de Trump-regering, waar ze hun steun voor de president en de rol van het christendom in de Amerikaanse identiteit benadrukten, te midden van kritiek op de afnemende scheiding tussen kerk en staat. #Trump #ChristelijkNationalisme #Gebedsfestival

Duizenden gelovigen kwamen samen in Washington voor een gebedsfestival georganiseerd door de Trump-regering, waarbij ministers en Trump spraken over de rol van het christelijk geloof in Amerika, te midden van kritische opmerkingen over de afbrokkeling van de scheiding tussen kerk en staat. #Gebedsfestival #ChristelijkNationalisme #Trump

In Washington DC kwam een grote groep gelovigen bijeen voor een gebedsfestival georganiseerd door de Trump-regering, waar minister Pete Hegseth en andere topfiguren spraken over de noodzaak van een groter christelijk geloof in Amerika, wat leidde tot kritiek op de afkalving van de scheiding tussen kerk en staat. #ChristelijkNationalisme #Gebedsfestival #Trump

Tijdens een gebedsfestival in Washington, georganiseerd door de Trump-regering ter gelegenheid van het 250-jarig bestaan van de VS, mengden duizenden gelovigen hun geloof in God met steun voor Trump, wat leidde tot zorgen over de afbrokkeling van de scheiding tussen kerk en staat. #ChristelijkNationalisme #Trump #Gebedsfestival