Search

Deze CDA “fatsoensman” wil dat Nederlanders “weerbaarheid” bijgebracht wordt. Dat doet dit CDA dwaallicht door mensen die financieel “weerbaar” willen worden en zelf iets op willen bouwen dat volstrekt onmogelijk te maken door idiote Box 3 wetgeving. https://t.co/sr8oOm8vcw #CDA #wetgeving #financiën

Hetzelfde volkomen wereldvreemde idee als dat van D66-clown Scholtes in Amsterdam: meisjes van 14 een cursus weerbaarheid geven. Daar sta je dan, tegenover 14 Marokkanen in een park, een beetje Bruce Lee uit te hangen, met je fietsje met bloemetjes aan het stuur. #weerbaarheid #Amsterdam #meisjes

De wereld is gek geworden. Compleet gek. Van angst, doemvoorspellingen en waarschuwingen voor zowat alles wat vroeger gewoon… het leven was. Het regent hard? Alarm. Het waait? Waarschuwing. Het wordt warm? Hitteplan. Onweer? Blijf binnen. Stevige wind aan zee? Als werkelijk alles een waarschuwing wordt, is uiteindelijk niets nog een waarschuwing. We kweken zo alleen maar angst. Geen weerbaarheid, maar afhankelijkheid. Geen gezond verstand, maar protocollen. Risico is onderdeel van het leven. Misschien wat minder doemdenken. Wat meer gezond verstand. En af en toe gewoon een paraplu. #gezondverstand #angst #leven

The biggest fire in Belgian history has reduced more than three thousand hectares of forest in the High Fens to ashes, just after years of work had been done to improve the resilience of the area through wetting and diversifying plantings, which now seems to have been lost. (translated)

The new Cybersecurity Act, which comes into effect in the Netherlands on August 15, imposes stricter digital resilience requirements on large healthcare organizations and makes executives ultimately responsible for both their own and their suppliers' cybersecurity, aiming to discourage hackers as much as possible. (translated)

WorldPride in Amsterdam celebrates 25 years of same-sex marriage, but is overshadowed by increasing insecurity and a decline in queer acceptance, which has led to the establishment of the Queer Defense Team, aimed at supporting queer individuals in self-defense and resilience against street harassment and violence. (translated)

Column: Politiek maakt humor onmogelijk Max von Kreyfelt Vroeger hadden we cabaretiers nodig om de werkelijkheid belachelijk te maken. Nu hebben we de ministerraad. Dat is duurder. En vooral veel absurder. Satire heeft één fundamenteel probleem gekregen: de politiek is haar voortdurend vóór. Iedere keer dat een columnist denkt: dit kan niemand geloven, verschijnt er een Kamerbrief waarin precies dat wordt aangekondigd als nieuw beleid. Neem de infrastructuur. Jarenlang kregen Nederlanders te horen dat bruggen op instorten stonden. Onderhoud was te duur. Viaducten werden afgesloten. Boeren moesten omrijden. Vrachtwagens werden zwaarder belast. Er was geen geld. En ineens is er wél geld. Niet omdat de burger veilig over een brug moet, of omdat ambulances sneller bij een patiënt moeten komen. Ook niet omdat ondernemers dagelijks miljoenen verliezen in files. Nee. Omdat een tank misschien ooit van Rotterdam naar Litouwen wil. Je kunt het niet verzinnen. Sterker nog: je mág het niet verzinnen, want de werkelijkheid dient dan een klacht in wegens plagiaat. Het mooiste is de snelheid waarmee de logica zich aanpast. Gisteren was CO₂ de grootste vijand van Europa. Vandaag moet dezelfde overheid honderden tanks, pantservoertuigen en militaire colonnes dwars door het continent laten razen. Kennelijk stoot een Leopard 2 geen CO₂ uit, maar democratie. Dat moet wel. Ook stikstof blijkt een wonderlijk flexibel natuurverschijnsel. Een tractor van een boer was jarenlang een ecologische ramp. Een colonne van zestig tanks heet nu “weerbaarheid”. Blijkbaar is stikstof ideologisch. En dan de politici zelf. Ze kijken met een bloedserieus gezicht de camera in en spreken zinnen uit die vroeger voldoende waren geweest voor een gedwongen observatie. Vervolgens applaudisseren collega’s, schrijven ambtenaren een beleidsnota en nodigen talkshows dezelfde avond drie deskundigen uit om uit te leggen waarom het heel verstandig is. Dat is het moment waarop humor sterft. Want hoe overdrijf je mensen die hun eigen absurditeiten al met staatsrechtelijke plechtigheid presenteren? Hoe parodieer je een werkelijkheid waarin propaganda “communicatiestrategie” heet, censuur “weerbaarheid”, schulden “investeringen”, falend beleid “transitie” en oorlog “vrede door afschrikking”? De politiek heeft iets unieks gepresteerd. Ze heeft de clown overbodig gemaakt. Omdat bestuurders zo incompetent zijn geworden. En omdat ze iedere ochtend vrijwillig diens neus opzetten en vervolgens verwachten dat het publiek ernstig blijft kijken. Dát is wel de grootste bestuurlijke prestatie van deze eeuw. Dat miljoenen mensen nog steeds proberen serieus te blijven, terwijl de regering dagelijks een voorstelling opvoert die zelfs Monty Python zou afwijzen wegens te ongeloofwaardig. De politiek maakt humor niet scherper. Ze maakt haar onmogelijk. Want tegen pure idiotie valt niet meer op te schrijven. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #politiek #humor #satire

Sabrina Cuijten-Egberts uit Bemmel ontving binnen enkele dagen na een oproep op LinkedIn duizenden gratis Hema-zeepjes voor meisjes in Gambia, wat leidde tot een onverwachte vrachtwagenlevering door de Nationale Postcode Loterij en een groeiende betrokkenheid van de gemeenschap bij haar stichting die niet alleen focust op het uitdelen van goederen, maar ook op educatie over seksuele gezondheid en weerbaarheid. #Gambia #goedeDoel #samenSterk

Staatssecretaris Silvio Erkens heeft een agenda gepresenteerd om de voedselzekerheid in Nederland te waarborgen te midden van geopolitieke spanningen en crises, door de afhankelijkheid van buitenlandse voedselvoorzieningen te verminderen en de weerbaarheid van het voedselsysteem te versterken. #Voedselzekerheid #Stroomstoring #Cyberaanval

In zijn boek Democraticide. De moord op de democratie biedt filosoof Hans Achterhuis een kritische reflectie op de hedendaagse bedreigingen van de democratie en pleit hij voor een herwaardering van het Europese stadsburgerschap als fundament voor politieke betrokkenheid en gelijkheid, terwijl hij optimistisch blijft over de weerbaarheid van democratie. #democratie #burgerschap #gelijkheid

Nederlandse bedrijven zoals Rabobank en Albert Heijn hebben in Polen deelgenomen aan weerbaarheidstrainingen om beter voorbereid te zijn op crisissituaties, en benadrukken de urgentie van deze trainingen gezien de toenemende dreigingen zoals desinformatie en geopolitieke spanningen. #veiligheid #weerbaarheid #Polen

Column: Als u zich afvraagt hoe gepruts ontstaat Ik vraag me vaak af hoe een overheid verandert in een stroperige machine vol beleidsblunders, eindeloze reorganisaties, mislukte ICT-projecten en woordvoerders die “lessen trekken” alsof dat inmiddels een bestuursvorm is geworden. Nou, zo dus. Er ligt een motie op tafel met een simpele gedachte: selecteer mensen binnen de rijksoverheid op kwaliteit, geschiktheid en vakbekwaamheid. Niet op huidskleur, op identiteit, op seksuele voorkeur, op afvinklijstjes. Of op modieuze bestuursmoraal uit consultancybrochures. Gewoon: kan iemand het werk daadwerkelijk uitvoeren? En precies dát werd verworpen. Laat die zin even rustig indalen. Een meerderheid van de Tweede Kamer stemde dus tégen het expliciete principe dat kwaliteit leidend moet zijn bij het aannemen van ambtenaren. Dat is geen satire. Dat is letterlijk wat hier staat. En daarna verbaasd zijn dat systemen vastlopen, uitvoeringsorganisaties ontsporen, toeslagenouders vermalen worden, ICT-projecten miljarden kosten en niemand nog verantwoordelijkheid neemt. Dat is alsof een vliegtuigmaatschappij besluit: “Wij selecteren piloten niet uitsluitend op vliegvaardigheid. Diversiteit in de cockpit vinden wij minstens zo belangrijk als landen.” Succes alvast. Wat hier zichtbaar wordt, is een diepere bestuurlijke ziekte: de obsessie met symboliek boven competentie. De moderne overheid is niet bezig met excellentie, maar met representatie. Niet met de vraag: “Wie is de beste?” maar: “Wie past het beste in het verhaal dat wij over onszelf willen vertellen?” En dus groeit een bestuurslaag waarin taal belangrijker wordt dan kunde, uitstraling belangrijker dan ervaring en beleidsjargon belangrijker dan gezond verstand. De ironie: Dezelfde politieke partijen die dagelijks spreken over “professionalisering”, “weerbaarheid”, “slagkracht” en “vertrouwen in de overheid”, stemmen tegelijkertijd tegen een motie die simpelweg zegt: neem de meest bekwame mensen aan. Dat is alsof een brandweercommandant tegen de sollicitatiecommissie zegt: “Blussen vinden wij eerlijk gezegd maar één van de factoren.” En daarna kijken we collectief verbaasd naar het zoveelste ontspoorde dossier. Dit verklaart ook waarom de overheid steeds meer voelt als een gigantisch toneelstuk waarin niemand nog weet wie waarvoor verantwoordelijk is. De vergaderingen zijn inclusief. De PowerPoints divers. De kernwaarden prachtig vormgegeven. Alleen functioneren de systemen steeds slechter. Maar geen nood. Daar komt vast weer een taskforce voor. Met kwartiermakers. Procesbegeleiders. Transitiecoördinatoren. En een extern onderzoeksrapport van 4,8 miljoen euro waarin uiteindelijk staat dat “de verbinding tussen beleid en uitvoering aandacht behoeft.” Terwijl de conclusie allang zichtbaar is. Als kwaliteit niet langer de norm mag zijn, wordt middelmatigheid vanzelf beleid en ongelukken systemisch. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #kwaliteitszorg #overheid #beleid

Column: Geen woning. Geen toekomst. Maar wél het front. Er zit iets wrangs in de manier waarop de politiek over jongeren spreekt. Aan de ene kant krijgen ze dagelijks te horen dat ze “hun verantwoordelijkheid moeten nemen”, “solidair moeten zijn” en “de democratie moeten verdedigen”. Aan de andere kant mogen diezelfde jongeren tot hun vijfendertigste in een bezemkast wonen voor 1400 euro per maand, mits ze überhaupt nog een voordeur kunnen vinden. Welkom in het Nederland van 2026: waar een studentenschuld normaal is, een koopwoning sciencefiction, en een huurcontract meer exclusiviteit heeft dan een backstagepas bij Lowlands. Maar ondertussen verschijnen dezelfde bestuurders wél bloedserieus op televisie om te praten over “weerbaarheid”, “dienstplicht”, “NAVO-verplichtingen” en de bereidheid van jongeren om te vechten voor vrijheid en vaderland. Welk vaderland precies? Dat land waar starters geen huis kunnen kopen omdat complete wijken zijn opgekocht door pensioenfondsen en internationale investeringsmaatschappijen? Dat land waar jongeren permanent horen dat ze “te hoge verwachtingen” hebben wanneer ze simpelweg een betaalbare woning zoeken? Dat land waar een werkende twintiger met een modaal inkomen tegenwoordig financieel minder bewegingsruimte heeft dan zijn ouders met één salaris in 1987? De politieke elite lijkt verbaasd dat de emotionele binding tussen jongeren en samenleving afneemt. Alsof loyaliteit ontstaat uit stikstofrapporten, QR-codes, flexcontracten en eindeloze klimaatheffingen. Alsof mensen uit liefde bereid zijn offers te brengen voor een systeem dat hen structureel buitensluit. Een generatie die geen zekerheid bezit, ontwikkelt ook geen verbondenheid met instituties. Dat is geen onwil, maar een psychologisch effect, Vroeger bouwde een samenleving nog aan loyaliteit. Een vaste baan. Een betaalbaar huis. Een gezin. Een toekomst. Nu bouwt men vooral aan “transities”. Woningtransitie. Energietransitie. Voedseltransitie. Mobiliteitstransitie. Alles transformeert behalve het leven van jongeren zelf. Dat blijft stilstaan in een overprijsde studio van 22 vierkante meter met schimmel in de badkamer en een studieschuld als interieurdecoratie. En dan klinkt vanuit Den Haag de morele oproep: “Jullie moeten klaarstaan om onze waarden te verdedigen.” Maar waarden zonder perspectief worden abstracte slogans. Mensen verdedigen geen beleidsdocument. Mensen verdedigen een identiteit. Een land waar je kunt wonen. Leven. Opbouwen. Wortelen. Niet een systeem waarin complete generaties economisch worden uitgeknepen terwijl vastgoedfondsen recordwinsten boeken en politici elkaar feliciteren met “historische woondeals” die vooral bestaan uit PowerPointpresentaties en persfoto’s met bouwhelmen. Het probleem; minder jongeren hebben het gevoel dat dit land óók bereid is iets voor hén op te offeren. 📌 Reist u met me mee? https://t.co/AGK5WlSz0h 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #Jongeren #Woningnood #Toekomst

Tijdens de Rotterdam Summit, waar NAVO-topman Mark Rutte sprak, werd duidelijk dat Nederland nog niet goed is voorbereid op een oorlogseconomie, ondanks de bewustwording van de dreiging en initiatieven om de weerbaarheid van de Rotterdamse haven te vergroten. #Oorlogseconomie #RotterdamseHaven #Weerbaarheid

Mark Harbers pleit ervoor dat Nederlandse ondernemers, vooral in de technieksector, zich beter voorbereiden op mogelijke crisis-situaties zoals stroomuitval of cyberaanvallen, omdat hun weerbaarheid cruciaal is voor zowel hun eigen continuïteit als die van de samenleving. #ondernemen #weerbaarheid #crisisbeheer

Op Internationale Afrikadag pleiten jongeren ervoor dat Nederland Afrika niet als een probleemcontinent, maar als een essentiële partner beschouwt voor stabiliteit, economische weerbaarheid en energiezekerheid, en roepen de regering op om nauwere samenwerking aan te gaan. #Afrika #Samenwerking #Toekomst