Search

Jack wrote a melancholic piece about a finch that landed on an empty clothesline, outside an apartment without people. He described its singing as a futile plea, while in the background a violin could be heard as if mourning. In his picture, the twilight light fell upon the dusty furniture and the bird looked through the balcony door. #ποίηση #δημιουργία #νοσταλγία (translated)

"Many works have been done for the institutional formation of the Defense Alliance Agreement of Mecca that was signed. Thank God, we have reached the end of these works." The Turkish Foreign Minister Hakan Fidan stated that the works for the institutional formation of the Defense Alliance of Mecca are in the final stage, after the meeting of the Strategic Political and Defense Committee in Riyadh. #ΑμυντικήΣυμμαχία #Μέκκα #ΔιεθνείςΣχέσεις (translated)

29 Σεπτεμβρίου 1941. ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ. Δράμα. Δοξάτο. Χωριά της Ανατολικής Μακεδονίας. Τόποι που πλήρωσαν με αίμα τη βουλγαρική κατοχή. Εκτελέσεις, διώξεις, λεηλασίες. Άνθρωποι που δολοφονήθηκαν και οικογένειες που ξεκληρίστηκαν. 85 χρόνια μετά, σκύβουμε το κεφάλι μπροστά στους #ΔΕΝΞΕΧΝΑΜΕ #ΑνατολικήΜακεδονία #Ιστορία #BG #GR

85 χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την ίδρυση του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου, του ΕΑΜ. Το ΕΑΜ και ο στρατός του, ο δοξασμένος ΕΛΑΣ, έγραψαν ένα «νέο ’21». Πολέμησαν το φασίστα Γερμανο-Ιταλό κατακτητή, χτυπήθηκαν από τον αγγλο-αμερικάνικο ιμπεριαλισμό και τίμησαν μέχρι τέλους τον όρκο για «Λεύτερη Ελλάδα». https://t.co/tRF170zhT6 #ΕΑΜ #ΕΛΑΣ #Ανεξαρτησία

Αυτές οι αναρτήσεις για το ΕΣΥ με κάνουν να αισθάνομαι τόσο υπερήφανος: «Μεταξύ άλλων, τα παιδιά μου κληρονόμησαν από εμένα σκολίωση του ρινικού διαφράγματος. Ο μεγάλος μου γιος, ο Σπύρος, είχε από μικρός μεγάλο πρόβλημα με ροχαλητό και άπνοιες στον ύπνο. Πήραμε λοιπόν την απόφαση να προχωρήσουμε σε επέμβαση και ξεκινήσαμε την αναζήτηση με διαφορετικούς χειρουργούς ΩΡΛ σε δύο από τα μεγαλύτερα ιδιωτικά νοσοκομεία της χώρας. Πάνω-κάτω τα ίδια μας είπαν και οι δύο: η επέμβαση κόστιζε 3.500€ και, αν συμφωνούσαμε, θα μπαίναμε για χειρουργείο την επόμενη εβδομάδα. Πέρα από το χρηματικό ποσό, ομολογώ ότι κάτι δεν μου άρεσε και στους δύο: μου έδωσαν την εντύπωση ότι ήταν περισσότερο επιχειρηματίες παρά γιατροί. Γι’ αυτό ρώτησα μια γνωστή γναθοχειρουργό που εμπιστεύομαι, και μου πρότεινε τον κ. Παπουλιάκο από το Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών «Γ. Γεννηματάς». Κλείσαμε απογευματινό ιατρείο (48€) για να επισπεύσουμε την όλη διαδικασία και συναντήσαμε έναν εξαιρετικό ιατρό που δεν μας έβλεπε σαν χρήμα — καμία σχέση με τους άλλους. Κέρδισε από την αρχή την εμπιστοσύνη του Σπύρου και αποφασίσαμε να προχωρήσουμε. Πότε θα γινόταν το χειρουργείο; Σε δυόμισι μήνες και όχι την επόμενη εβδομάδα όπως μας είχαν πει στα ιδιωτικά νοσοκομεία. Είπαμε ότι δεν πειράζει, καθώς το πρόβλημα προϋπήρχε εδώ και χρόνια ας περιμέναμε λίγους μήνες παραπάνω. Μια εβδομάδα πριν από την επέμβαση μάς ήρθε μήνυμα στο κινητό με πληροφορίες για την προετοιμασία και τις διαδικασίες. Σε όποιες απορίες είχαμε στη συνέχεια, μας απάντησε ο ίδιος ο ιατρός, δίνοντάς μας οδηγίες. Μια μέρα πριν, πήγαμε στο νοσοκομείο για τον προεγχειρητικό έλεγχο και είχαμε φιλική και επαγγελματική εξυπηρέτηση από τους ιατρούς της ΩΡΛ κλινικής, τις νοσοκόμες, μέχρι τη γραμματεία. Τελειώσαμε σε δύο ώρες! (Το μόνο μελανό σημείο: η απαγόρευση χρήσης του πάρκινγκ του νοσοκομείου σε όσους δεν ανήκουν στο προσωπικό). Την επόμενη μέρα, πρωί-πρωί, ήμασταν το πρώτο χειρουργείο της ημέρας. Το «Γεννηματάς» ίσως να μην θυμίζει ξενοδοχείο πέντε αστέρων (ειδικά το κτίριο 1), αλλά το νοσοκομείο γενικά είναι καθαρό και ευπρεπές. Όσο περιμέναμε έξω από τα χειρουργεία, οι τραυματιοφορείς μετέφεραν συνεχώς κόσμο. Η ευγένεια, η καλοσύνη και ο τρόπος που αντιμετώπιζαν τους ασθενείς μού έκαναν τεράστια εντύπωση. Ιδιαίτερα ένας ψηλός, μεσήλικας κύριος ήταν το κάτι άλλο — πώς τους μιλούσε, πώς τους ενθάρρυνε και τους έδινε κουράγιο σε όλους! Ειλικρινά λυπάμαι που δεν ρώτησα το όνομά του για να τον συγχαρώ. Ο Σπύρος βγήκε από το χειρουργείο και όλα πήγαν καλά, δόξα τω Θεώ. Στον θάλαμο μετά, οι νοσοκόμες ήταν εξυπηρετικότατες, όπως και όλοι οι ιατροί της ΩΡΛ κλινικής. Κάθε λίγο οι καθαρίστριες καθάριζαν σχολαστικά τα πάντα. Την επομένη αφαιρέθηκαν τα ταμπόν, έγινε εξέταση, εκδόθηκε ηλεκτρονική συνταγογράφηση, αφαιρέθηκαν οι «πεταλούδες» και το εξιτήριο βγήκε ηλεκτρονικά, χωρίς να χρειαστεί να τρέχουμε σε ουρές με πολύωρες αναμονές. Τόσο απλά, καλά και ωραία. Πήγαμε στον προεγχειρητικό έλεγχο την Τρίτη στις 9 το πρωί και την Τετάρτη στις 12 το μεσημέρι είχαμε τελειώσει και βγει από το νοσοκομείο. Προσωπικά έχω συγκριτικά στοιχεία, γιατί στη διάρκεια της ζωής μου έχω κάνει τρεις φορές επέμβαση στη μύτη (διάφραγμα και κόγχες) σε ιδιωτικά νοσοκομεία, και το πρόβλημα εξακολουθεί να παραμένει. Έκλεισα λοιπόν κι εγώ ραντεβού για να ξανακάνω την επέμβαση, αυτή τη φορά στο «Γεννηματάς». Να μην ξεχάσω να αναφέρω ότι σε όλη τη διαδικασία δεν χρησιμοποιήθηκε κανένα τηλέφωνο ούτε «μέσο». Άγνωστοι μεταξύ αγνώστων, σε μια δύσκολη στιγμή, είχαμε μια άψογη, ανθρώπινη και επαγγελματική εξυπηρέτηση. Θέλουμε οικογενειακώς να ευχαριστήσουμε θερμά τον κ. Παπουλιάκο, το ιατρικό προσωπικό, τις νοσοκόμες, τους τραυματιοφορείς και όλο το προσωπικό της ΩΡΛ κλινικής και του Γενικού Νοσοκομείου Αθηνών «Γ. Γεννηματάς». Τέλος, θέλω να ευχαριστήσω τον πιο άξιο και αποτελεσματικό υπουργό Υγείας που είχε ποτέ αυτή η χώρα. Σε ευχαριστούμε, Άδωνι.» https://t.co/76XvDUIojC #Υγεία #ΕΣΥ #Γεννηματάς

Τρέμε Κωνσταντίνου. Έρχεται ο Κικίλιας να σου πάρει τη δόξα. Να ενημερώσουμε τον κ. Κικίλια ότι ο χώρος στον οποίο απευθύνεται με αυτό το ποστ δολοφόνο ανεβάζει το Λιμενικό, δολοφόνο το κατεβάζει. Το Λιμενικό του οποίου είναι ο πολιτικός προϊστάμενος. Αλλά εντάξει. Όλα καλά. https://t.co/FA3eh1OHlp #Πολιτική #Ελλάδα #Κικίλιας

Καλημέρα η Αγία που με θάρρος & αγάπη για τον Χριστο προτίμησε τα μαρτύρια για να μην αρνηθεί την πίστη της.Η ζωή της Αγίας μας θυμίζει ότι η αληθινή αγάπη δεν βρίσκεται στα πλούτη ή την δόξα αλλά στην ακλόνητη πίστη και εμπιστοσύνη στόν Θεό.Να έχουμε τη ευλογία της. https://t.co/8lJezQSyFf #Καλημέρα #Πίστη #Αγάπη

Αδόκητος χαμός Αφιερωμένο στην άδοξη διακοπή ζωής του υπέροχου Γ. Μαζωνάκη Είχες μια αντίληψη και μια άκρατη, αποδεκτή αγωνία Να είσαι στη σκηνή με δόξα, χαρά και άριστη υγεία Σαν αετός ελεύθερος, στης Ελλάδας τα πιο ψηλά βουνά Κι’ ωραίος, σαν θείος άγγελος, με ολόλευκα, δυνατά φτερά Ήσουν ναυσίκλητος, στης νύχτας την αλλόκοτη ροή Της αξημέρωτης νύχτας, το εξαιρετικό και καλό παιδί Ένας πολύ δημοφιλής ερμηνευτής, με την κόμη τη χρυσή Και ο πρίγκηπας της Νίκαιας, με την απαράμιλλη διαδρομή Τα πολλά σου τραγούδια, τα θεσπέσια και καταπληκτικά Είναι βάλσαμο και ίαμα, στην φτωχή μας καρδιά Την αθάνατη ψυχή μας, γλυκαίνουν με μεγάλη χαρά Και το ‘είναι’ μας στολίζουν, με πολλά ρόδα πορφυρά Ήρθαν όμως, δυο ‘επιστήμονες’, με λύκου προβιά Με μια ‘θεραπεία’, που διαφήμιζαν ως τη πιο μαγικιά Για να σου χαρίσουν, ευεξία και πιο ψυχική ανεμελιά Αλλά, δυστυχώς, σε έστειλαν γρήγορα, στου θανάτου την αγκαλιά Αυτοί που σε οδήγησαν στου παραδείσου σου την πορεία Είναι ανιστόρητοι, υπηρέτες της ύλης με άσβεστη μανία Ψυχές βουτηγμένες στων μυρίων αργυρίων την εξουσία Άθλιοι, αλαζόνες, ιατρικά άτομα χωρίς μια αρεστή αξία Τελικά, το νόημα, ίσως, είναι αυτό το οριστικό Που και ο σοφός Ιπποκράτης έχει πει από καιρό ‘Θεράπευσε πρώτα την ψυχή Και μετά την σωματική πληγή’ Γιατί αυτοί και οι δυο, οι φερόμενοι άριστοι ‘ιατροί’ Σου έταζαν μακροζωία στην ύπαρξή σου την καλή Χωρίς να γιατρεύουν την ψυχή σου την καταπληκτική Που ίσως υπέφερε πολύ, απ’ της ύλης την άδοξη πυγμή Σκεπτόμενοι πάντα ότι: Στης ανθρώπινης ζωής μας τον επίγειο, ορισμένο κύκλο Ριζικές παρεμβάσεις δεν επιτρέπονται απ‘ τον Δημιουργό Παρά μόνο για να βελτιωθεί με καλό και ηθικό σκοπό Η αρμονική μας συνύπαρξη με το σώμα μας το φθαρτό John Kyriazoglou 13/9/2026

«Σταυρός ο φύλαξ πάσης της οικουμένης. Σταυρός η ωραιότης της Εκκλησίας. Σταυρός βασιλέων το κραταίωμα. Σταυρός πιστών το στήριγμα. Σταυρός αγγέλων η δόξα και των δαιμόνων το τραύμα»✝️✝️✝️ Αυστηρή Νηστεία Φύλαξε μας Κύριε από κάθε κακό. Χρόνια πολλά στους Εορτάζοντες -σες🌺🌹 https://t.co/thbYdNgKWK #Σταυρός #Εκκλησία #Νηστεία

Ο Μεντιλίμπαρ θα δοξάζεται για μια ζωή! Είναι αυτός ο ταπεινός άνθρωπος στην άκρη του πάγκου την 29η Μαΐου του 2024! Αγαπήθηκε όσο λίγοι, κέρδισε με το σπαθί του να αποθεώνεται διαρκώς. Όλο αυτό δεν θα πρέπει να βαρύνει τον επόμενο προπονητή ο οποίος είναι απαραίτητο να πετύχει. https://t.co/CrG3BTNHJi #Μεντιλίμπαρ #Προπονητής #Ποδόσφαιρο

Καίγεται 9 Μέρες η Κόνιτσα Αλλά δόξα τω θεώ ... Έχουμε την ασπίδα του Αχιλλέα Μαλάκες Δεξιοί Τα ΣΚΑΤΑ της κοινωνίας https://t.co/L90MvGwYFW #Κόνιτσα #Πυρκαγιά #Ελλάδα

Ο Αριστοτέλης έθεσε ως κριτήριο για την διαφορά μεταξύ φιλοσόφου, διαλεκτικού και σοφιστή το κίνητρο, δηλαδή την πρόθεση (προαίρεσιν) : Ο φιλόσοφος προσπαθεί να φτάσει στην αλήθεια διά της λογικής. Ο διαλεκτικός χρησιμοποιεί την λογική για να ερμηνεύσει την αλήθεια. Ο σοφιστής εκπορνεύει την λογική θέλοντας μόνο να αποκομίσει πλούτο ή/και δόξα για τον εαυτό του. Σε αφήνω να κρίνεις μόνος σου σε ποια από τις παραπάνω τρεις κατηγορίες υπάγεσαι. #Αριστοτέλης #Φιλοσοφία #Λογική

Σαν σήμερα το 1949 τελείωσαν οι μάχες στο Γράμμο και στο Βίτσι. Είναι το επίσημο τέλος του εμφυλίου Πολέμου και της προσπάθειας των κομμουνιστών τότε, να γκρεμίσουν την Δημοκρατία και να περάσουν την Ελλάδα στο Σοβιετικό μπλοκ. Στην Μεταπολίτευση κατάφερε η Αριστερά να μας κάνει να ξεχάσουμε το τί έγινε τότε, και του πόσες θυσίες χρειάστηκαν για να σωθεί η Ελλάδα από την κομμουνιστική απειλή. Οι εορτές μνήμης των νεκρών που θυσιάστηκαν εκεί, βαφτίστηκαν «εορτές του μίσους» ενώ το ΚΚΕ μπορούσε να πηγαίνει εκεί και να τιμά τους δικούς του νεκρούς ως ήρωες, μόνο του, χωρίς αντίλογο. Και όμως εκεί πέθαναν Έλληνες για να μείνει η Ελλάδα ελεύθερη Δημοκρατία και οφείλουμε να τους τιμούμε. Αντί άλλης αναφοράς σήμερα, σας παραθέτω την ιστορική ομιλία που λίγες μέρες πριν το τέλος του εμφυλίου (14 Αυγούστου 1949) είχε εκφωνήσει ο Γέρος της Δημοκρατίας Γεώργιος Παπανδρέου στην Πάτρα. Οι Δημοκρατικές του περγαμηνές δεν αμφισβητούνται πιστεύω από κανέναν, η δε φρασεολογία εκφράζει το κλίμα εκείνης της εποχής. Προσωπικά είμαι υπέρ της Εθνικής Συμφιλίωσης, αλλά αυτό προϋποθέτει ότι ο ένας θα σέβεται τους νεκρούς του άλλου και η συζήτηση για την περίοδο δεν θα γίνεται με όρους ιδεολογικής επικράτησης της Αριστεράς. Η Αριστερά τότε ηττήθηκε και ευτυχώς, ο κομμουνισμός ηττήθηκε και ευτυχώς. Αυτή είναι η ιστορική αλήθεια. «Λαέ των Πατρών Σου απευθύνω τον εγκάρδιον χαιρετισμόν μου. Αποτελεί χαράν και καθήκον των δημοσίων άνδρών νά έπικοινωνούν μέ τον Λαόν… Διαρκεί ακόμη ό σκληρότατος ’Αγών, τον όποιον εξαπέλυσαν έναντίον μας οί κληρονομικοί εχθροί τής πατρίδος χρησιμοποιοΰντες την προδοσίαν τής Πέμπτης Φάλαγγος, τού Κομμουνιστικού Κόμματος. Καί έξακολουθούν αί ανιστόρητοι θυσίαι τού μαρτυρικού Γένους. ’Αλλά όσον και άν διαρκή άκόμη ό σκληρός αγών, το ευτυχές τέρμα έχει προσεγγίσει. Έχει άναγγελθή είς τον όρί ζοντα ή χαραυγή τής Νίκης. Προχθές είς μίαν έμπνευσμέην ήμερησίαν διαταγήν του, ό ’Αρχιστράτηγος άνήγγειλεν είς το Έθνος ότι «έπεράσαμεν είς τον δρόμον τής Νίκης». Καί έπειτα από δύο ήμέρας ήλθε το χαρμόσυνον άγγελμα: Ένικήσαμεν. Ό συρφετός των προδοτών, ό όποιος είχε συγκεντρωθή είς τον Γράμμον και το Βίτσι, άριθμειται πλέον είς νεκρούς, είς αιχμαλώτους και είς φυγάδας. Δόξα και τιμή είς τας ένοπλους δυνάμεις τής χώρας. Ζήτω ό εθνικός μας Στρατός. Από τα βάθη τής ψυχής του το έθνος άπευθύνει ύπερήφανον και ευγνώμονα χαιρετισμόν πρός τας ’Ενόπλους Δυνάμεις, αί όποΐαι μέ τον ήρωϊσμόν και την αύτοθυσίαν των, άκόμη μίαν φοράν έξασφαλίζουν την άνεξαρτησίαν και την αιωνιότητα τής Ελ­λάδος. Καί το Έθνος όλόκληρον ύποκλίνεται εύλαβώς ενώπιον τής Ίεράς Μνήμης των άθανάτων Νεκρών μας. Είς την συνείδησιν των έπερχομένων ελληνικών γενεών αίωνία θα εί­ναι ή μνήμη των. ’Αλλά δέν είμεθα μόνοι εις τας Θερμοπύλας. Υπήρξαν άν­θρωποι οί όποιοι ύπεστήριξαν ότι ή Ελλάς θυσιάζεται διά ξέ­να συμφέροντα. Ό λόγος αυτός άποτελει βλασφημίαν και ύβριν. Την Ελλάδα την υπερασπίζεται ό Λαός μας. Δέν είναι μισθοφόρος ό Λαός μας, ώστε νά θυσιάζεται διά ξένα συμφέ­ροντα. Τήν Ελλάδα ύπερασπίζεται. Αλλά συμβαίνει ό αγών τής Ελλάδος νά είναι άγων και όλων των ελευθέρων Εθνών. Συμβαίνει ή Ελλάς νά άποτελή την προφυλακήν του παγκο­σμίου Μετώπου τής Ελευθερίας. Ή Νίκη τής Ελλάδος είναι ταυτοχρόνως νίκη τής Ελευθερίας και νίκη τής Άνθρωπότητος. Καί διά τούτο εύρίσκονται εις το πλευρόν μας τα ’Ελεύθε­ρα Έθνη και οί Μεγάλοι μας Σύμμαχοι.   ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ Πάτραι 14 Αύγουστου 1949» Αιωνία η Μνήμη όλων όσων θυσιάστηκαν για την Ελλάδα μας #Ελλάδα #ΕμφύλιοςΠόλεμος #Ιστορία

Τον Αύγουστο του 1949, ο Eλληνικός Στρατός εξαπολύει, σύμφωνα με το επιτελικό σχέδιο «Πυρσός», την τελική φάση της επίθεσης του στα υψώματα της οροσειράς του Γράμμου – Βίτσι, τερματίζοντας με την νικηφόρα του προέλαση το δράμα του συμμοριτοπολέμου. Το ερώτημα όμως είναι: τι σηματοδοτεί άραγε αυτή η επέτειος; Αποτελεί μήπως μία «γιορτή μίσους» την οποία οφείλουμε να λησμονήσουμε, ή αντιθέτως ένα γεγονός από το οποίο οφείλουμε  να διδαχθούμε και το οποίο θα έπρεπε να αξιολογήσουμε με θετικό πρόσημο; Ο όρος «γιορτή μίσους» δεν είναι τυχαίος. Έτσι αποκαλεί η ηττηθείσα πλευρά κάθε εκδήλωση μνήμης της πλευράς που νίκησε. Αντίθετα, οι δικές τους εκδηλώσεις, που διαιωνίζουν το δικό τους αφήγημα για τον εμφύλιο είναι για αυτούς οι μόνες ενδεδειγμένες. Η προφανέστατα στρεβλή και μονομερής αυτή αντίληψη ήταν δυστυχώς για μεγάλο διάστημα μονοπωλιακά κυρίαρχη στην ελληνική κοινωνία. Είναι άλλωστε κοινός τόπος ότι οι ηττημένοι κατάφεραν να επιβάλουν το δικό τους ιστορικό αφήγημα στην μεταπολιτευτική Ελλάδα. Η νικήτρια αστική πλευρά ενδιαφέρθηκε για τη νομή και διαχείριση της εξουσίας και οι αποκλεισμένοι από αυτήν «εαμογενείς» και νοσταλγοί, προσανατολισμένοι στην διαμόρφωση συνθηκών ιδεολογικής ηγεμονίας καθώς ήταν, επιχείρησαν να οικοδομήσουν την τελευταία πάνω στον πυλώνα της δικής τους εξιστόρησης του συμμοριτοπολέμου: ένα αφήγημα τόσο προπαγανδιστικό όσο και απλοϊκό, που, αδιαφορώντας για την ιστορική πραγματικότητα, αποθεώνει την πλευρά των ηττημένων ενώ ελεεινολογεί την πλευρά των νικητών. Ευτυχώς η απόσταση του χρόνου έχει επιτρέψει στην ιστορική επιστήμη να ξαναδεί τα γεγονότα πέραν από τους μύθους. Έτσι πλέον γνωρίζουμε πχ. ότι η πραγματική επιρροή των ΕΑΜικών δυνάμεων ιδιαίτερα μετά τα Δεκεμβριανά δεν ήταν μεγαλύτερη από το ένα πέμπτο του πληθυσμού (απέναντι στον ΔΣΕ δεν ήταν μόνο η «επάρατος Δεξιά» εξάλλου, αλλά και το διαχρονικά αντικομμουνιστικό Κέντρο), ότι ο ΔΣΕ ήταν ένας καθαρά ξενοκίνητος στρατός (τόσο από άποψη διαμόρφωσης της στρατηγικής του, όσο και από άποψη και εφοδιασμού/εξοπλισμού), ότι ο σπόρος του συμμοριτοπολέμου μπήκε όταν η ηγεσία του ΕΑΜ άρχισε να εκτελεί συνειδητό σχέδιο εξόντωσης των μη κομμουνιστικών αντιστασιακών ομάδων, και των λεγόμενων «αντιδραστικών», ήδη από το 1943. Ξέρουμε όμως και ευρύτερα, βάσει των μετέπειτα εξελίξεων, τι τύχη επεφυλάσσετο στη χώρα μας εάν είχε ακολουθήσει την πορεία των χωρών του ανατολικού μπλοκ, αλλά και την τυραννία, την ανελευθερία, την καταπίεση, τον εφ’ όρου ζωής εκτοπισμό (έως και την βιολογική εξόντωση) τα οποία θα υφίστατο η πλειοψηφία του ελληνικού λαού – όπως ακριβώς τα υπέστησαν και οι λαοί των χωρών που εγκλωβίστηκαν στο «Σιδηρούν Παραπέτασμα», καθώς παντού οι κομμουνιστές ήταν μειοψηφία και η επιβολή τους επί των αντιφρονούντων υπήρξε ιδιαίτερα σκληρή και απάνθρωπη. Η επέτειος λοιπόν αυτή δεν πρέπει να ξεχαστεί, ούτε πρέπει να επιτρέπουμε να λοιδορείται. Κατ αρχάς δεν πρέπει να λησμονηθεί ότι ήταν το τέλος ενός πολέμου που ποτέ δεν έπρεπε να συμβεί. Από τη στιγμή όμως που δυστυχώς συνέβη, αξίζει δόξα και τιμή στην γενιά εκείνη των μαχητών του Ελληνικού Στρατού που έδωσαν τη μάχη η Ελλάδα να παραμείνει ακέραιη, ελεύθερη και δημοκρατική όσο κι αν ο τελευταίος όρος έτυχε σφετερισμού από την πλευρά που αγωνίζονταν -οποία ειρωνεία!- υπέρ του Σταλινικού – Κομουνιστικού ολοκληρωτισμού…). Και ακριβώς επειδή ούτε η εδαφική μας ακεραιότητα, ούτε η εθνική μας ελευθερία, ούτε η δημοκρατία μας είναι δεδομένες, θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι να τις υπερασπιστούμε. Για αυτό και η φλόγα του αληθούς νοήματος της επετείου πρέπει να παραμένει άσβεστη και η μνήμη δυνατή. Τιμή και δόξα στον εθνικό στρατό μας. #Ιστορία #Ελλάδα #Επανάσταση

Ο Γουόκαπ προσέφερε όσο ελάχιστοι. Ελίτ δημιουργός, κορυφαίος αμυντικός, έπαιζε πάντα με αυταπάρνηση, στο τελευταίο F4 έβαλε και μεγάλα σουτ. Θα μπορούσε να φύγει σαν φίλος και να δοξάζεται από τον κόσμο του Ολυμπιακού για πάντα. Δυστυχώς, αποφάσισε να φύγει σαν μαλάκας. #Γουόκαπ #Ολυμπιακός #Καλάθι