Search

Πασίγνωστο σημείο στην Χώρα της Αστυπάλαιας. Κείμενο - ψέμα από την πρώτη ως την τελευταία λέξη. Δεν ξέρουν την γεωγραφία και την ιστορία της Ελλάδας (το Κάστρο της Αστροπλιάς κτίστηκε από τους Ενετούς τον 15ο αιώνα) όμως σερβίρουν λαθρομπαντριωντιζμό στα γίδια που τους πιστεύουν #Αστυπάλαια #Ελλάδα #Ιστορία

Όταν σου πετάνε πέτρες, χτίσε με αυτές ένα κάστρο..... Μείνετε συντονισμένοι. Σε λίγες μέρες θα σας αποκαλύψω πως ακόμα και.... ο Άδωνις..μπορεί ΑΘΕΛΑ του να κάνει καλό στην κοινωνία.. #πέτρες #κάστρο #Άδωνις #κοινωνία #έμπνευση #αλλαγή

Οι γείτονες έχουν πάθει αριθμητικό σοκ. Εφεύρουν νούμερα από το κεφάλι τους για να παρουσιάσουν δήθεν γενοκτονίες. Διάβασα μόλις ένα κείμενο με παράθεση στοιχείων από τη συγγραφέα παιδικών βιβλίων για την δήθεν "γενοκτονία" της Μονεμβασιάς. Είναι γνωστό ότι μετά την πολύμηνη πολιορκία και την πείνα, υπογράφηκε επίσημη συνθήκη παράδοσης. Το μεγαλύτερο μέρος των εγκλείστων (περίπου 2.000 - 2.500 άτομα) επιβιβάστηκε σε πλοία και μεταφέρθηκε με ασφάλεια στις ακτές της Μικράς Ασίας (Κουσάντασι). Πώς αποδεικνύεται αυτό; Μα φυσικά από τα δικά τους αρχεία : Τα οθωμανικά αρχεία καταγράφουν την άφιξη των διασωθέντων στα λιμάνια της Μικράς Ασίας (κυρίως στο Κουσάντασι / Scala Nova και στη Σμύρνη), καθώς το κράτος έπρεπε να τους καταγράψει για να τους παρέχει σίτιση, περίθαλψη και γη για επανεγκατάσταση. Σύμφωνα, λοιπόν, με τις οθωμανικές καταγραφές προσφύγων, ο αριθμός των ατόμων που έφτασαν ζωντανοί από τη Μονεμβασιά στα μικρασιατικά παράλια κυμαίνεται μεταξύ 2.000 και 2.400 ατόμων. Τα αρχεία φυσικά περιγράφουν τους ανθρώπους αυτούς ως "θύματα της ανταρσίας των απίστων του Μοριά" που επέζησαν από ακραία πείνα κατά την πολιορκία. Οι πιο ακριβείς λεπτομέρειες για το πόσοι επιβιβάστηκαν στα πλοία προέρχονται από ξένους που ήταν παρόντες, με κυριότερο τον Σκωτσέζο φιλέλληνα και ιστορικό Thomas Gordon (ο οποίος βρισκόταν στην Πελοπόννησο το 1821 και αργότερα έγραψε την ιστορία της Επανάστασης). Ο Gordon και άλλοι ξένοι αξιωματικοί καταγράφουν ότι οι Έλληνες ναύλωσαν τρία μεγάλα πλοία για τη μεταφορά των Μουσουλμάνων.Σύμφωνα με τις δικές τους καταμετρήσεις, περίπου 2.000 με 2.500 άτομα επιβιβάστηκαν με ασφάλεια στα πλοία υπό την προστασία του Δημήτριου Υψηλάντη και του Γεωργίου Κατακουζηνού. Πάμε τώρα να δούμε τι μας λέει η ίδια. Ότι είχαμε 3000 Οθωμανούς που σφαγιάστηκαν. Αδύνατον! Γιατί; Γιατί ο ίδιος ο πίνακας που εκείνη ανέβασε, του επίσημου εγγράφου της Βασιλικής Τυπογραφίας του 1859, ολόκληρος ο οθωμανικός πληθυσμός της Πελοποννήσου το 1821 ανερχόταν συνολικά σε ~63.400 άτομα. Στη δε σελίδα 30 του ίδιου πίνακα, στην επαρχία Μονεμβασιάς (Επιδαύρου Λιμηράς), ολόκληρος ο οθωμανικός πληθυσμός ήταν 4.000 άτομα. Αν λοιπόν συνθέσουμε όλες τις πηγές, η ιστορική πραγματικότητα έχει ως ακολούθως : Αρχικός Πληθυσμός: Όπως σας είπα στον πίνακα του 1859, οι Οθωμανοί της επαρχίας ήταν περίπου 4.000. Απώλειες λόγω Πολιορκίας: Κατά τη διάρκεια της τετράμηνης, εξαντλητικής πολιορκίας (Μάρτιος - Ιούλιος 1821), εκατοντάδες άνθρωποι πέθαναν μέσα στο κάστρο από την ακαρπία, τις ασθένειες και την ακραία πείνα (που τους ανάγκασε να τρώνε δέρματα και νεκρούς). Αυτοί που πέρασαν απέναντι: Περίπου 2.000 - 2.400 επιβιβάστηκαν και έφτασαν στη Μικρά Ασία, όπως επιβεβαιώνουν τα οθωμανικά αρχεία προσφύγων Άρα, οι Οθωμανοί που έχασαν τη ζωή τους κατά την παρασπονδία (γιατί πράγματι έγινε όταν ελληνικά τμήματα επιτέθηκαν σε αμάχους στην ακτή ή τους εγκατέλειψαν σε ερημονήσια όπως η εξέδρα της Μονεμβασιάς) υπολογίζονται από την ακαδημαϊκή ιστοριογραφία σε 500 με 600 άτομα. Εν τω μεταξύ όλες οι πηγές που δίνει, μια προς μια αν τις πιάσεις, δεν δίνουν ποτέ τα νούμερα που με μεγάλη φαντασία ομολογουμένως παρουσιάζει (για παράδειγμα 90000 σφαγές Οθωμανών σε όλο τον Μοριά, ενώ ο πίνακας δείχνει : Μαντινεία (Τριπολιτσά): 13.224 Οθωμανοί Ναυπλία (Ναύπλιο): 7.345 Οθωμανοί Ήλιδος: 10.467 Οθωμανοί Πατρών: 3.533 Οθωμανοί. Αν προσθέσουμε τους Οθωμανούς αυτής της σελίδας (13.514 στο πρώτο μπλοκ της Πελοποννήσου, 10.410 στο δεύτερο, 14.575 στο τρίτο) με τους 15.145 και 10.167 της σελίδας 30, φτάνουμε ακριβώς στο γενικό σύνολο που φαίνεται στην ανακεφαλαίωση: 63.413 - 63.813 Οθωμανοί σε ολόκληρη την Πελοπόννησο). Ίσως να σκέφτηκε ότι κανένας που γνωριζει ελληνικά δεν θα έμπαινε στον κόπο να διαβάσει τον πίνακα της Βασιλικής Τυπογραφίας του 1859! #γενοκτονία #Ιστορία #Μονεμβασία

🔴Alcázar, το «Μεσολόγγι της Ισπανίας»! 🔴Σαν σήμερα, το 1936, λίγες μέρες μετά την έναρξη του ισπανικού εμφυλίου πολέμου, άρχισε η πολιορκία του Αλκάθαρ, του μεσαιωνικού φρουρίου της πόλης Τολέδο, που βρίσκεται 73 χιλιόμετρα ΝΔ της Μαδρίτης, από τα κόκκινα στρατεύματα. 🔴Η πολιορκία του Αλκάθαρ, που κράτησε 67 τραγικές αλλά και συνάμα ένδοξες μέρες, παρουσιάζει καταπληκτικές ομοιότητες με την πολιορκία του Μεσολογγίου (εκτός από το τραγικό τέλος της...), την περιγράφει δε, με έξοχο τρόπο, ένας Μεγάλος Έλληνας, ο Νίκος Καζαντζάκης, που ήταν τότε πολεμικός ανταποκριτής της «Καθημερινής» στην Ισπανία, κι αμέσως μετά την πολιορκία επισκέφθηκε προσωπικά το Αλκάθαρ και μίλησε με τους υπερασπιστές του. 🔴Το φρούριο Αλκάθαρ, είχε κριθεί κατάλληλο για να στεγάσει την Στρατιωτική Ακαδημία Πεζικού της Ισπανίας. Διοικητής της Ακαδημίας, ήταν ο συνταγματάρχης Μοσκαρδό (José Moscardó Ituarte), ο οποίος αρνήθηκε να παραδοθεί στους κόκκινους. Τότε, άρχισε η πολιορκία. 🔴Οι λεγόμενοι «Δημοκρατικοί» (που μόνο Δημοκρατικοί δεν ήταν...), πολιόρκησαν το φρούριο με 8.000 άντρες, όπλα πυροβολικού και 3 άρματα μάχης, ενώ η αεροπορία τους βομβάρδισε το Αλκάθαρ συνολικά 35 φορές, μέρα παρά μέρα. Από την άλλη πλευρά, η δύναμη των «Ελεύθερων Πολιορκημένων του Αλκάθαρ» (όπως τους αποκαλεί ο Καζαντζάκης), ήταν η εξής: «Μετρηθήκαμε. 1.100 άντρες, 520 γυναίκες, 50 παιδιά, 97 άλογα, 27 μουλάρια, κι ένα μικρό κανονάκι». 🔴Πέρα από την συντριπτική τους υπεροχή, σε ανθρώπους και όπλα, οι κόκκινοι είχαν στα χέρια τους ένα τρομαχτικό «όπλο», με το οποίο υπολόγιζαν ότι θα καταλάβουν το φρούριο αμαχητί: τον μοναχογιό του διοικητή του φρουρίου! 🔴Περιγράφει ο Καζαντζάκης: «Ο Μοσκαρντό είχε ένα παιδί, μοναχογιό, και το κρατούσαν όμηρο οι κόκκινοι στη Μαδρίτη. Κάθε τόσο, ντρίνν, ντρίνν, ντρίνν το τηλέφωνο. “Παράδωσε το Αλκάθαρ, γιατί αλλιώς θα σκοτώσουμε το γιό σου! - Δεν το παραδίνω!” αποκρινόταν ο Μοσκαρντό. Μια μέρα του τηλεφώνησε το ίδιο το παιδί του: “Πατερα, εδώ μου λεν πως αν δεν παραδώσεις το Αλκάθαρ, θα με σκοτώσουν. Μην το παραδώσεις! Τι αξίζει εμένα η ζωή μου; Τίποτα!”. Κι ο Μοσκαρντό του αποκρίθηκε: “Μην ανησυχείς παιδί μου, και δε θα το παραδώσω. Η ζωή σου αξίζει, μα πιο πολύ αξίζει η τιμή της Ισπανίας”». 🔴Στις 27 Ιουλίου, το χτύπημα της μοίρας ήταν φοβερό για τον διοικητή: «Οι κόκκινοι τηλεφωνούν πάλι στον Μοσκαρντό: “Παρέδωσε το Αλκάθαρ γιατί θα σκοτώσουμε το παιδί σου! - Δεν το παραδίνω!” - Τότε μην κλείσεις το τηλέφωνο, ν’ ακούσεις την τουφεκιά που θα σκοτώσει το γιό σου!”. Ο Μοσκαρντό δεν έκλεισε το τηλέφωνο. Κι άκουσε την τουφεκιά. Οι κόκκινοι σκότωσαν το παιδί του». 🔴Οι μέρες περνούσαν και τα βάσανα των Ελεύθερων Πολιορκημένων μεγάλωναν. Διηγείται ο Μιγκουέλ στον Καζαντζάκη: «Υπομονή, λέγαμε, υπομονή. Σήμερα αύριο, θα προβάλλουν οι δικοί μας. Μα οι μέρες περνούσαν και κανείς δεν φαινόταν. Λύσσαξαν οι κόκκινοι. Έφεραν από τη Μαδρίτη κι άλλο στρατό, τανκς, αεροπλάνα. Έπεφτε βροχή το σίδερο. Στριμωχτήκαμε πια όλοι στο κάστρο. Κατεβάσαμε τα γυναικόπαιδα στα υπόγεια. Είναι υγρασία, σκοτάδι, κι οι τρύπες γιομάτες ποντίκια. Μα είναι ασφάλεια. Μας έκοψαν το ηλεχτρικό, καίμε σε καντήλια το ξίγκι από τ’ άλογα, κι έτσι έχουμε λίγο φως...». 🔴Το μόνο «όπλο» που τους είχε απομείνει, ήταν το πείσμα τους, η «τρέλα» τους: «Ό,τι κάμαμε, το χρωστούσαμε στην τρέλα μας, όχι στη φρονιμάδα. Η φρονιμάδα μας μουρμούριζε μέρα νύχτα: “Παραδοθείτε!”. Η τρέλα φώναζε: “Μην παραδοθείτε!”. Ακούσαμε την τρέλα, κι έγινε ό,τι έγινε». 🔴Ώσπου, την 67η μέρα, ήρθε η λύτρωση! Τα στρατεύματα του στρατηγού Βαρέλα μπαίνουν στο Τολέδο και τρέπουν τους κόκκινους σε άτακτη φυγή. Η εικόνα των ηρωικών μαχητών του Αλκάθαρ, τρόμαζε: «Και τότε προβάλαμε εμείς από τα ερείπια. Όσοι βρέθηκαν εκεί και μας είδαν, διηγούνται πως τέτοιο πράμα δεν είδαν ποτέ στη ζωή τους. Κι ούτε θα δουν. Φαίνεται πως δεν ήμασταν πια άνθρωποι, ήμασταν φαντάσματα. Είχαμε γίνει σκελετοί, μ’ ένα κίτρινο πετσί γύρω από τα κόκαλα! Τα μάτια μας είχαν γουρλώσει και γυάλιζαν. Αξύριστοι, καταλερωμένοι, καταξεσκισμένοι, έτρεμαν τα γόνατά μας. Έως την ώρα εκείνη κρατούσαμε καλά, όσο μας έσφιγγε ο κίνδυνος. Μα μονομιάς, μόλις έφτασε η σωτηρία, παραλύσαμε, δεν μπορούσαμε πια να σταθούμε όρθιοι». 🔴Αυτή είναι η Ιστορία της ηρωικής φρουράς του Αλκάθαρ, που άντεξε στωικά σε μία απίστευτη ηθική και υλική δοκιμασία, χαρίζοντας την πρώτη μεγάλη ψυχολογική νίκη, με τεράστια συμβολική αξία, στις αντικομμουνιστικές δυνάμεις της Ισπανίας. 🔴Τα σχόλια, δικά σας!~ #Ιστορία #ΙσπανικόςΕμφύλιος #Αλκάθαρ

🔴Κούβα: εκεί που οι απεργίες πείνας είναι πραγματικές και οι απεργοί πείνας πεθαίνουν. 🔴Στην Ελλάδα, η αριστερά έχει ευτελίσει τα πάντα! Ακόμα και το έσχατο μέτρο διαμαρτυρίας ενός πολίτη ή ενός πολιτικού κρατουμένου, που είναι η απεργία πείνας. Είδαμε, λοιπόν, τον Πάνο Ρούτσι να κάνει μια θεατράλε «απεργία πείνας» στο Σύνταγμα επί 23 μέρες και να μην χάνει ούτε γραμμάριο και, πιο πρόσφατα, κάποιον Αριστοτέλη Χαντζή να σπάει όλα τα ρεκόρ του εμπαιγμού, κάνοντας «απεργία πείνας» για... 140 ημέρες. Είχαν προηγηθεί, ο Κουφοντίνας, ο Ρωμανός και «λοιπες δημοκρατικές δυνάμεις». 🔴Στην Ελλάδα, από τις πραγματικές απεργίες πείνας, με τραγική κατάληξη, που έγιναν σε άλλες χώρες, είναι περισσότερο γνωστή η απεργία πείνας μέχρι θανάτου, του Μπόμπι Σαντς και εννέα ακόμα Ιρλανδών συναγωνιστών του. Τι γίνεται, όμως, με τις απεργίες πείνας στις χώρες του «υπαρκτού σοσιαλισμού»; 🔴Φυσικά, δεν γινόταν να κάνουν απεργία πείνας οι πολιτικοί κρατούμενοι των σταλινικών Γκουλάγκ, καθώς βρίσκονταν σε μόνιμη κατάσταση υποσιτισμού και πολλοί πέθαιναν από την πείνα, χωρίς να κάνουν απεργία. Αλλά και μετά την σταλινική περίοδο, στην ΕΣΣΔ, ή στις υπόλοιπες κομμουνιστικές χώρες, ήταν μάταιο κάποιος πολίτης ή πολιτικός κρατούμενος να κάνει απεργία πείνας, καθώς οι μόνοι που θα το μάθαιναν θα ήταν οι δεσμώτες και οι συγκρατούμενοί του. Κάποια στοιχεία υπάρχουν για την λιγότερο καταπιεστική απ’ αυτές, την Κούβα, τα οποία και θα σας τα παρουσιάσω ευθύς αμέσως. 🔴Ο πρώτος απεργός πείνας στην χώρα των Κάστρο, ήταν ο Πέδρο Λουίς Μποϊτέλ, άνθρωπος του πνεύματος και αντιφρονών στις δικτατορίες, τόσο του Φουλχένσιο Μπατίστα όσο και του Φιντέλ Κάστρο. Το 1959, ο Μποϊτέλ εξελέγη πρόεδρος της Φοιτητικής Ομοσπονδίας του Πανεπιστημίου της Αβάνας (FEU) στο Πανεπιστήμιο της Αβάνας. Το 1961, καθαιρέθηκε από την θέση του και καταδικάστηκε σε 10ετή φυλάκιση για «συνωμοσία κατά του κράτους». 🔴Στις 3 Απριλίου 1972, ο 41χρονος πολιτικός κρατούμενος, κήρυξε απεργία πείνας, διαμαρτυρόμενος για τις απάνθρωπες συνθήκες κράτησης: «Κάνω αυτή την απεργία, για να μου παραχωρηθούν τα δικαιώματα που επιφυλάσσονται στους πολιτικούς κρατουμένους. Τα δικαιώματα που απαιτείτε για τους κρατουμένους των δικτατοριών της Λατινικής Αμερικής, τα οποία αρνείστε για τους κρατούμενους στη δική σας χώρα». Μετά από 53 ημέρες απεργίας πείνας, ο Μποϊτέλ έχασε την μάχη για την ζωή, από «εκούσια ασιτία», σύμφωνα με την κυνική δήλωση του καθεστώτος Κάστρο, που είναι δήθεν «με τον άνθρωπο». 🔴Ο δεύτερος απεργός πείνας που έχασε την ζωή του, ήταν ο 43χρονος πολιτικός κρατούμενος, Ορλάντο Ζαπάτα Ταμάγιο, το 2010. Αναφερόμενος στον θάνατό του, ο Κάστρο κατηγόρησε αρχικά τους Ευρωπαίους και τους Αμερικάνους ότι «υποκίνησαν μια απεργία με παράλογα αιτήματα» και εν συνεχεία τον θανόντα, ότι ήταν υπεύθυνος για τον θάνατό του, λόγω της «αυτοκαταστροφικής στάσης του». 🔴Ο τρίτος απεργός πείνας που αφέθηκε να πεθάνει το 2012, σε ηλικία μόλις 31 ετών, έπειτα από 50 ημέρες απεργίας πείνας, ήταν ο Βίλμαρ Βιγιάρ Μεντόσα. Ο Μεντόσα, ήταν μέλος της αντιπολιτευόμενης ομάδας Πατριωτική Ένωση της Κούβας (UNPACU) και είχε καταδικαστεί σε 4ετή φυλάκιση, ως υποκινητής δημόσιας αντικυβερνητικής διαδήλωσης, που έγινε το 2011. 🔴«Ηταν ένας κοινός απατεώνας που φυλακίστηκε γιατί ενεπλάκη σε περιστατικά βίας», ισχυρίστηκε θρασύτατα ο Φιντέλ Κάστρο. Στ’ αλήθεια, γνωρίζετε εσείς κανέναν κοινό απατεώνα, να κάνει απεργία πείνας μέχρι θανάτου; 🔴Τα σχόλια, δικά σας! #ΑπεργίαΠείνας #Κούβα #Δικαιώματα

Ισλαμιστής στρατός, η κατάληψη του ιστορικού κάστρου Μποφόρ από το Ισραήλ προκαλεί ανησυχία για τις ώρες που έρχονται στον Λίβανο, με την UNESCO να προειδοποιεί για τον κίνδυνο που απειλεί το μνημείο και τον Λιβανέζο πρωθυπουργό να καταδικάζει τις ισραηλινές στρατιωτικές επιχειρήσεις, ενώ η Γαλλία ζητάει επείγουσα σύγκληση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. #Ισραήλ #Λίβανος #Μποφόρ

Οι Κολομβιανοί ψηφίζουν σήμερα σε εκλογές που χαρακτηρίζονται από πολιτική πόλωση, όπου η υποψηφιότητα του αριστερού Ιβάν Σεπέδα Κάστρο, η επιστροφή του Ουριμπισμού και η «τραμπική» προσέγγιση του Αμπελάρντο ντε λα Εσπρέγια και της Παλόμα Βαλένθια διεκδικούν την προεδρία εν μέσω έντονων αντιπαραθέσεων. #Κολομβία #ΠροεδρικέςΕκλογές #Ουρίμπε

Ο Υπουργός Πολιτισμού του Λιβάνου, Γασάν Σαλαμέ, προειδοποίησε ότι οι ισραηλινές επιθέσεις στον νότιο Λίβανο απειλούν σημαντικά πολιτιστικά μνημεία, όπως τα ερείπια της Τύρου και το κάστρο Μποφόρ, και ζητά από την UNESCO να αναθέσει ειδικό επίτροπο για την αξιολόγηση των ζημιών. #Λίβανος #ΠαγκόσμιαΚληρονομιά #Βομβαρδισμοί

Ο Αμερικανός Υπουργός Εξωτερικών, Μάρκο Ρούμπιο, δήλωσε ότι η Κούβα αποτελεί απειλή για την εθνική ασφάλεια των ΗΠΑ, καθώς οι ΗΠΑ απήγγειλαν κατηγορίες ανθρωποκτονίας κατά του πρώην προέδρου Ραούλ Κάστρο, ενώ ο Κουβανός ΥΠΕΞ, Μπρούνο Ροντρίγκες, αντέτεινε ότι η Κούβα δεν έχει ποτέ αποτελέσει απειλή για τις ΗΠΑ και κατηγόρησε τον Ρούμπιο για υποκίνηση στρατιωτικής επίθεσης. #Κούβα #Τραμπ #Ρούμπιο

Η ποινική δίωξη κατά του Ραούλ Κάστρο από τις ΗΠΑ αναμένεται να κλιμακώσει τις ήδη τεταμένες σχέσεις ΗΠΑ-Κούβας, καθώς οι Κουβανοί εξόριστοι θεωρούν τον πρώην ηγέτη ιστορικά υπεύθυνο για σοβαρές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ενώ οι εντάσεις αυτές ενδέχεται να οδηγήσουν σε ανοιχτή στρατιωτική αντιπαράθεση. #Κούβα #ΗΠΑ #ΡαούλΚάστρο

Ο πρόεδρος Τραμπ ανακοίνωσε ότι δεν αναμένει κλιμάκωση στην Κούβα, επισημαίνοντας τη σημασία της ποινικής δίωξης κατά του πρώην προέδρου Ραούλ Κάστρο για την κατάρριψη αεροσκαφών κουβανών εξόριστων το 1996, καθώς αυτό αφορά τόσο τους Κουβανοαμερικανούς όσο και τους Κουβανούς που επιθυμούν να επιστρέψουν στην πατρίδα τους. #Τραμπ #Κούβα #Κάστρο

Ο Ντόναλντ Τραμπ ασκεί δίωξη κατά του πρώην προέδρου της Κούβας, Ραούλ Κάστρο, επικαλούμενος τον ίδιο νόμο που χρησιμοποιήθηκε για την προσαγωγή του Νικολάς Μαδούρο, κατηγορώντας τον για συνωμοσία για δολοφονία Αμερικανών και ανθρωποκτονίες, με σκοπό να επιβάλει πολιτική αλλαγή στη χώρα. #ΡαούλΚάστρο #Κούβα #Τραμπ

Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν ασκήσει ποινική δίωξη κατά του πρώην προέδρου της Κούβας, Ραούλ Κάστρο, για κατηγορίες που περιλαμβάνουν συνωμοσία προς δολοφονία Αμερικανών πολιτών, με τη διαδικασία αυτή να σημειώνεται ως κλιμάκωση των πιέσεων της Ουάσινγκτον κατά της κουβανικής κυβέρνησης υπό την ηγεσία του Ντόναλντ Τραμπ. #Κούβα #ΡαούλΚάστρο #δολοφονίες

Ο πρόεδρος της Κούβας, Μιγκέλ Ντίαζ - Κανέλ, απάντησε στις κατηγορίες της ΗΠΑ κατά του Ραούλ Κάστρο για ανθρωποκτονία, κατηγορώντας τις ΗΠΑ ότι προσπαθούν να δικαιολογήσουν στρατιωτική επιθετικότητα εναντίον της Κούβας μέσω παραποίησης των γεγονότων γύρω από την κατάρριψη αεροσκαφών της «Αδελφής στη Διάσωση». #ΡαούλΚάστρο #Κούβα #ΗΠΑ

Στις Ηνωμένες Πολιτείες ασκήθηκε ποινική δίωξη κατά του πρώην προέδρου της Κούβας Ραούλ Κάστρο για τη συνωμοσία και τη δολοφονία Αμερικανών πολιτών καθώς και για τη κατάρριψη δύο αεροσκαφών το 1996, γεγονός που αποτελεί εκδήλωση των αυξανόμενων πιέσεων της Ουάσινγκτον κατά της κομμουνιστικής κυβέρνησης της Κούβας. #ΡαούλΚάστρο #Κούβα #ΠοινικήΔίωξη