🔴Ιούνιος-Ιούλιος 1941: Η μεγάλη σφαγή στις φυλακές της NKVD στην Δυτική Ουκρανία. 🔴Τέτοιες μέρες του 1941, αποκαλύφθηκε ένα ακόμα μαζικό έγκλημα του σταλινισμού, που έλαβε χώρα κυρίως στην Δυτική Ουκρανία και δευτερευόντως στην Εσθονία, την Λεττονία και την Λιθουανία. Πρόκειται για την βάναυση δολοφονία 40.000 πολιτικών κρατουμένων από την Σοβιετική Μυστική Αστυνομία (NKVD). Αλλά, ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή... 🔴Καθώς ο γερμανικός στρατός ξεκίνησε την εισβολή στην Σοβιετική Ένωση, στις 22 Ιουνίου 1941, ο Στάλιν διέταξε την NKVD (υπ’ αριθμόν 00803 Διαταγή), να «εκκαθαρίσει» όλους τους πολιτικούς κρατούμενους, στις συνοριακές περιοχές της ΕΣΣΔ που πιθανόν θα καταλαμβάνονταν, για «να τους απαλλάξει από τον πειρασμό να συνεργαστούν με τους Γερμανούς». 🔴Η Δυτική Ουκρανία (περιοχές Λβιβ, Ιβάνο-Φρανκίφσκ, Χμελνίτσκι, Ρίβνε, Τερνόπιλ, Βολίν και Ζακαρπάτια), ήταν προπολεμικά μέρος της Πολωνίας. Περιήλθε δε υπό σοβιετική κατοχή, όταν τα σταλινικά στρατεύματα εισέβαλαν στο ανατολικό τμήμα της Πολωνίας, βάσει του συμφώνου Ρίμπεντροπ-Μολότωφ. 🔴Μόλις ολοκληρώθηκε η σοβιετική κατοχή, άρχισε η «σοβιετοποίηση», με μαζικές συλλήψεις υπόπτων ως «αντισοβιετικών στοιχείων». Στην κατηγορία αυτή, εντάχθηκαν τα μέλη της πολωνικής ελίτ (κυβερνητικοί αξιωματούχοι, στρατιωτικοί, δημόσιοι υπάλληλοι και άλλα επιφανή πρόσωπα της κοινωνίας, όπως γιατροί, δικηγόροι, μηχανικοί, καθηγητές κ.λπ.), αλλά και οι Ουκρανοί εθνικιστές, που μάχονταν τους Πολωνούς και θεωρούνταν από τους Σοβιετικούς «οι χειρότεροι εχθροί της σοβιετικής εξουσίας». 🔴Η εθνοτική κατανομή των συλληφθέντων, ήταν 70% Ουκρανοί, 20% Πολωνοί και 10% «λοιπά αντισοβιετικά στοιχεία». Οι θεωρούμενοι ως «πιο επικίνδυνοι», είτε εκτελέστηκαν, είτε απελάθηκαν στην Σιβηρία ή το Καζακστάν, μεταξύ Φεβρουαρίου και Ιουνίου 1940. Όσοι θεωρήθηκαν λιγότερο επικίνδυνοι, φυλακίστηκαν στις τοπικές φυλακές. 🔴Από την επομένη κιόλας της γερμανικής εισβολής, η NKVD άρχισε η «εκκαθάριση» των πολιτικών κρατουμένων. Στις περισσότερες περιπτώσεις, οι κρατούμενοι έβγαιναν καθ’ ομάδες στην αυλή των φυλακών και δολοφονούνταν με την κλασσική μέθοδο της NKVD: μια σφαίρα στον σβέρκο! Σε άλλες περιπτώσεις, όταν πλησίαζαν τα γερμανικά στρατεύματα και οι δολοφόνοι της NKVD βιάζονταν να φύγουν, είτε έμπαιναν στα κελιά και έσφαζαν τους κρατουμένους με ξιφολόγχες, είτε έβαζαν φωτιά στις φυλακές, είτε πετούσαν χειροβομβίδες στα κελιά των κρατουμένων. 🔴Η μεγαλύτερη σφαγή, έγινε στο Λβιβ, όπου δολοφονήθηκαν με διάφορους τρόπους, πάνω από 5 χιλιάδες κρατούμενοι! Επέζησαν μόλις 270, όταν στις 28 Ιουνίου ξέσπασε στην πόλη λαϊκή εξέγερση, που ανάγκασε την NKVD να αποχωρήσει εσπευσμένα. Σύμφωνα με μαρτυρίες επιζώντων, η εικόνα ήταν η εξής: «Από την αυλή μια πόρτα οδηγούσε σε έναν μεγάλο χώρο γεμάτο από πάνω μέχρι κάτω με πτώματα. Όσοι βρίσκονταν στο κάτω μέρος ήταν ακόμα ζεστοί. Τα θύματα ήταν ηλικίας μεταξύ 15 και 60 ετών, αλλά οι περισσότεροι ήταν 20-35 ετών. Ήταν ξαπλωμένοι σε διάφορες στάσεις, με τα μάτια τους ανοιχτά και γκριμάτσες τρόμου στα πρόσωπά τους. Υπήρχαν πολλές γυναίκες ανάμεσά τους. Αρκετά θύματα σκοτώθηκαν με πυροβολισμό στο κεφάλι. Αλλά οι περισσότεροι μαχαιρώθηκαν με ξιφολόγχη. Μερικά από τα πτώματα ήταν γυμνά. Ένας άνδρας φορούσε κοστούμι και γραβάτα, πιθανώς μόλις είχε συλληφθεί». 🔴Επιπροσθέτως, στο Λουτσκ (περιφέρειας Βολίν), βρέθηκαν δολοφονημένοι 4.000 πολιτικοί κρατούμενοι, στο Σαμπίρ (περιφέρειας Λβιβ) 1.200 γυναίκες κρατούμενες, στο Ιβάνο-Φρανκίφσκ 2.500, στο Σαμπίρ 1.570, ενώ στο Ζόλοτσιβ και το Ντόμπρομιλ (περιφέρειας Λβιβ), το Τσόρτκιβ (περιφέρειας Τερνόπιλ) και την πόλη Ρίβνε υπολογίζεται ότι περίπου 1.500 κρατούμενοι δολοφονήθηκαν, σε καθεμία από αυτές τις τοποθεσίες. 🔴Τραγικές σκηνές, διαδραματίστηκαν τις επόμενες μέρες, όταν τα μέλη των οικογενειών των θυμάτων, έψαχναν τους δικούς τους ανθρώπους, ανάμεσα σε σωρούς φρικτά παραμορφωμένων πτωμάτων. Και βέβαια, οι αποτρόπαιες αυτές σφαγές, καθόρισαν και την στάση του πληθυσμού των περιοχών αυτών, στην συνέχεια του πολέμου.~ #Ιστορία #ΣοβιετικήΈνωση #ΔικαιώματαΑνθρώπου
