Search

"Αν δεν υπήρχε κανένας να είδε τον σοβά να πέφτει, τότε είναι σαν να μην έπεσε" Νιλς Μπορ Γεωργιάδης, Κβαντομηχανικός, Σχολή Κοπεγχάγης ...τα τρολ γκουγκλάρουν μανιωδώς να δουν ποιος ήταν ο Μπορ, τι είναι κβαντομηχανική κι αν η σχολή της Κοπεγχάγης έχει σχέση με την μικρή γοργόνα https://t.co/9BFunui5fp #Κβαντομηχανική #ΝιλςΜπορ #Φιλοσοφία

το μόνο που έκανε ο εκλιπών "φιλόσοφος", ήταν να σιχαίνεται το πόπολο. έτσι ταίριαξε με μια εποχή που δεν μπορούσε να πουλήσει αντικομμουνισμό, οπότε πούλαγε αντιλαικισμό. #φιλοσοφία #κοινωνία #πολιτική

Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 87 ετών ο συγγραφέας και φιλόσοφος Στέλιος Ράμφος... Το 2015 είχε διαγνώσει και διατυπώσει την εξής απλή "προφητεία": "Οι Έλληνες για πρώτη φορά στην Ιστορία θα ψηφίσουν ένα κόμμα - τον ΣΥΡΙΖΑ - και έναν πρωθυπουργό - τον Αλέξη Τσίπρα - επειδή είναι πεπεισμένοι ότι ΔΕΝ θα κάνει τίποτε από τα όσα εξαγγέλλει". Ευτυχώς,είναι από κείνους που φρόντισαν να μας κληροδοτήσουν μ ένα τεράστιο συγγραφικό έργο και συνεπώς κατέστησε εαυτόν "αθάνατον"... #ΣτέλιοςΡάμφος #φιλοσοφία #Ελλάδα

Stelios Ramfos has passed away. A thinker who never stopped searching for what it means to be Greek and conveying it in the public dialogue. Ancient philosophy, Byzantium, Orthodoxy, the modern person, he brought everything into a common time, in an endless conversation. (translated)

Ακούστε παιδιά, η Καρυστιανού ήταν μια απολιτικ μεσοαστή ολίγον ψέκα, ολίγον επιστήμη, ολίγον πνευματικοί, ολίγον κυριλαρία. Της φούσκωσαν τα μυαλά οι αρβανίτηδες συν το γνήσιο ενδιαφέρον αρκετών αριστερων αλλα οι έμποροι της μετα θάνατον ζωής έχουν πάντα αβανταζ σε χαροκαμένους. #πολιτική #κοινωνία #φιλοσοφία

Δεν είναι προσωπολατρεία. Είναι ένας προπονητής με μια συγκεκριμένη ποδοσφαιρική φιλοσοφία, η οποία αποδεδειγμένα έχει φέρει ιστορικές επιτυχίες στον σύλλογο. Από την στιγμή λοιπόν που αποδεδειγμένα αυτή η φιλοσοφία έχει φέρει επιτυχίες, δεν πρόκειται ποτέ μα ποτέ να αλλάξω άποψή για αυτόν, όταν όλο το υπόλοιπο οικοδόμημα γύρω του λειτουργεί τόσο ερασιτεχνικά. Καταλαβαίνω σε κάποιον να μην αρέσει, αλλά πιστέψτε με. Με το τεράστιο θάρρος, με την ένταση, με την πίεση, με τις δεύτερες μπάλες, με την αμεσότητα πηγές και έκανες πλάκα στην Άστον Βίλα. Η διαφορά με το τώρα είναι η οργάνωση και το υλικό. Και αυτό κάποιους τους πονάει, γιατί δεν ταιριάζει στην ατζέντα. Ο Μεντιλίμπαρ έχει κάνει και συνεχίζει να κάνει και αυτός λάθη μεγάλα και μικρά, όπως κάνει κάθε προπονητής παγκοσμίως. Ο Γκουαρντιόλα έχει χάσει πόσα Τσάμπιονς Λιγκ από ακατανόητες αποφάσεις που έπαιρνε. Δε θα κάνει ο Μεντιλίμπαρ; Εγώ έπεισα τον εαυτό μου, ότι αν δω το κλαμπ να λειτουργεί υποδειγματικά, όπως μας είχε μεταφερθεί, το πως θα μεγάλωνε. Αν λειτουργούσε κανονικά και τα αποτελέσματα δεν ερχόντουσαν, τότε ναι. Θα έπρεπε να χωρίσουν οι δρόμοι μας με τον Μεντιλίμπαρ. Αλλά δεν γίνεται αυτό. Γιατί γίνονται μη φυσιολογικά πράγματα. Και κάποιους σας βολεύει να τα μεταφέρετε ως «κολλήματα του παππού». Ο ίδιος παππούς που είχε τα αρχίδια να καλύψει εσωτερικά το στραπάτσο με τις βόμβες Ολιβέιρα και Γουίλιαν πρόπερσι πετώντας μέσα τα πιτσιρίκια, Κωστούλα και Μουζακίτη. Που είχε τα αρχίδια να πετάξει μέσα τον Τζολάκη σε ματς do or die με την Μακάμπι με σκορ 1-4 κατά του και να τον καθιερώσει ως πρώτο. Που αυτά οδήγησαν και σε αυτά τα τεράστια οικονομικά κέρδη που βλέπουμε για τον σύλλογο. Ναι. Αυτός. Ο παππούς. Ο θείος. Ο Ισπανός Παράσχος. Ο Σεντριλίμπαρ. Όσο δεν υπάρχει το υλικό που απαιτείται για να υποστηρίξει το ΔΙΚΟ ΤΟΥ πλάνο, τα αποτελέσματα θα ειναι αυτά που βλέπουμε τώρα. Γιατί μη κοροϊδευόμαστε. Τα χάλια του Τσικίνιο και του Ροντινέι που βλέπετε τώρα προκύπτουν από το γεγονός οτί δεν έχουν έρθει οι κατάλληλοι αντικαταστάτες. Σοβαροί παίκτες που στη τελική αν είναι καλύτεροι θα τους οδηγούσαν στον πάγκο. Η καταπόνηση που έχουν οι συγκεκριμένοι ποδοσφαιριστές προκύπτει από τον γεγονός ότι παίζουν συνεχώς. Στα κόκκινα. Στις εντάσεις που απαιτεί το πλάνο του Μεντιλίμπαρ. Καήκανε. Γιατί χρειάζεται να παίζουν συνέχεια. Γιατί δεν έχει υπάρξει κάποιος άλλος, ο οποίος να μπορεί να το κάνει. Ο Μεντιλίμπαρ φταίει σε πολλά, κάποιες φορές κάνει ακατανόητες επιλογές, πάει με αυτούς που του το έχουν κάνει κι ας μην έχουν τις απαραίτητες δυνάμεις πλέον. Και το σημαντικότερο ότι δεν μιλάει. Δεν μιλάει. Για αυτό ναι. Θα τον κρίνω. Δε θα του γυρίσω όμως ποτέ τη πλάτη. Και δεν θα απαιτήσω ποτέ να φύγει ενώ οι συνθήκες είναι αυτές. Ας κόψουν το λαιμό τους, να αλλάξουν λογική. Γιατί αυτός δε θα το κάνει, όπως δε το κάνει κανένας προπονητής παγκοσμίως. #OlympiacosFC #Football #Coaching #OlympiacosFC

"Νέοι επιστήμονες μείνετε στο εξωτερικό, γονείς μην κρατάτε τα παιδιά στην Ελλάδα"!!! Οργισμένος ο καθηγητής της Φιλοσοφίας του Δικαίου Αριστείδης Χατζής για το ανίκανο ελληνικό κράτος. Πάλεψαν σκληρά ομάδες επιστημόνων, για να κερδίσουν τη συμμετοχή τους στο πιο φιλόδοξο ερευνητικό πρόγραμμα που προκηρύχθηκε ποτέ στην Ελλάδα και που θα χρηματοδοτούνταν από το Ταμείο Ανάκαμψης. Δούλεψαν σκληρά για ένα χρόνο και τα κατάφεραν. Και αφού τα κατάφεραν, το ελληνικό δημόσιο ανακοίνωσε ότι το έργο αφαιρείται από τις χρηματοδοτήσεις του Ταμείου Ανάκαμψης, γιατί το υπουργείο Παιδείας δεν κατάφερε να προλάβει τις προθεσμίες!!! Επί έναν χρόνο δεν τους ενημέρωναν καν!!! Επιτελικό τσίρκο Μητσοτάκη!!! #Ελλάδα #Επιστήμονες #Παιδεία

Έχουμε ποτίσει Αταμανισμο. Φέρε όλους τους καλούς και κάπου θα τους χωρέσουμε. Δεν το λέω σαν αρνητικό ή θετικό. Αλλά αυτή η φιλοσοφία μας τελείωσε. Είμαστε στην εποχή του Ζέλικο. Στην εποχή του συνόλου και του φιτ. Έχουμε τους all ⭐️: Nunn, NHD, Γιαμπουσέλε , Λεσορ Τα εργαλεία 🔧: Χουαντσο, Γκραντ , Μπονγκα , Μπαντιο Το NBT του ελληνικού μπάσκετ 🇬🇷: Ρογκα Και τους veteran 💎: Σλούκα , Φαλ Θέλουμε έναν οργανωτή συμφωνώ αλλά δεν γίνεται να λέμε ότι θέλουμε ακόμη ένα all star παίχτη. Αν θέλουμε δηλαδή το Steve Nash ας κατέβω εγώ να προπονήσω . Κάπου ώπα με την υπερβολή . Θα το ξανά πω έχουμε το μεγαλύτερο μπατζετ στην EuroLeague . #paobc #basketball #EuroLeague #teamwork

Ο άρθρο επισημαίνει την αυξανόμενη απαξίωση των ανθρωπιστικών σπουδών στην κοινωνία, υπογραμμίζοντας ότι οι πολιτικές επιλογές που επηρεάζουν την εκπαίδευση έρχονται σε αντίθεση με την ανάγκη για κριτική σκέψη και πολιτισμική κατανόηση, προτείνοντας την επανατοποθέτησή τους στο κέντρο της εκπαιδευτικής φιλοσοφίας ως απαραίτητης βάσης για μια σοβαρή κοινωνία. #ΑνθρωπιστικέςΣπουδές #Εκπαίδευση #ΚριτικήΣκέψη

Η Κίνα, η ΑΙ (ΤΝ) και το ΑΕΠ Γνώσης: Η σύγκλιση που αλλάζει το Οικονομικό παράδειγμα Γράφει ο Δημήτρης Σκουτέρης Το 2026 σηματοδοτεί μια παγκόσμια καμπή στην οικονομική σκέψη. Το παραδοσιακό Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (ΑΕΠ), ο κυρίαρχος δείκτης μέτρησης του εθνικού πλούτου από τη Διάσκεψη του Bretton Woods το 1944, αποδεικνύεται πλέον ανεπαρκές. Αδυνατεί να αποτυπώσει την πραγματική αξία της γνώσης, της τεχνητής νοημοσύνης, της έρευνας, των πατεντών και των άυλων περιουσιακών στοιχείων που αποτελούν τους κύριους μοχλούς ανάπτυξης στον 21ο αιώνα. Η θεωρία του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος Γνώσης (GDPK) έρχεται να καλύψει αυτό το κενό. Προτείνει ένα συμπληρωματικό μακροοικονομικό εργαλείο που αποτιμά τη γνώση σε τρεις διακριτές συνιστώσες: • K1 (Άμεση Παραγωγή Γνώσης): Επενδύσεις σε Έρευνα & Ανάπτυξη (R&D), διπλώματα ευρεσιτεχνίας, λογισμικό και αλγόριθμους. • K2 (Προστιθέμενη Αξία Τομέων Γνώσης): Η οικονομική παραγωγή κλάδων έντασης γνώσης, όπως η πληροφορική, η βιοτεχνολογία και το fintech. • K3 (Κοινωνική Γνώση): Η αξία της δωρεάν γνώσης – open-source λογισμικό (Linux, Python), Wikipedia, δωρεάν εκπαιδευτικό υλικό – την οποία το παραδοσιακό ΑΕΠ καταγράφει ως μηδενική. Στο Παγκόσμιο Συνέδριο Τεχνητής Νοημοσύνης (WAIC)-Κίνα του 2026, ο Καθηγητής Wang Xi, Αναπληρωτής Καθηγητής Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο του Πεκίνου, διατύπωσε θέσεις που συγκλίνουν εντυπωσιακά με το GDPK (όπως δημοσιεύτηκε στο China.org.cn στις 20 Ιουλίου 2026). Η έρευνά του εστιάζει στην αποτίμηση περιουσιακών στοιχείων, τη μακροοικονομική χρηματοοικονομική και τη μηχανική μάθηση . Πέντε είναι τα κρίσιμα σημεία σύγκλισης: 1. Η Γνώση ως παραγωγικός συντελεστής: Ο Wang Xi τόνισε ότι «η ΤΝ βοηθά τις επιχειρήσεις να βελτιώσουν την παραγωγικότητα βελτιώνοντας την αποδοτικότητα της επεξεργασίας πληροφοριών, της πρόβλεψης, του συντονισμού και της λήψης αποφάσεων». Το GDPK αναγνωρίζει τη γνώση ως τον κύριο παραγωγικό παράγοντα του 21ου αιώνα, αντικαθιστώντας την παραδοσιακή γη, εργασία και φυσικό κεφάλαιο. 2. Η Ανοιχτή Γνώση ως Αξία (K3): Ο Wang Xi υπογράμμισε τη σημασία των «μοντέλων ανοιχτού βάρους» (open weight models) και των «κοινοτήτων ανοιχτού κώδικα», που μειώνουν τα εμπόδια συμμετοχής. Το GDPK, μέσω του K3, αποτιμά ακριβώς αυτή την κοινωνική γνώση – αυτή που δημιουργείται εκτός αγοράς και το παραδοσιακό ΑΕΠ αγνοεί. 3. Η Ανάγκη για μακροπρόθεσμη χρηματοδότηση της Γνώσης (K1 & K2): Ο Wang Xi υποστήριξε ότι «τα χρηματοπιστωτικά συστήματα πρέπει να εξελίσσονται», βελτιώνοντας τους μηχανισμούς μακροπρόθεσμης χρηματοδότησης μέσω αγορών κεφαλαίου, venture capital και κυβερνητικών ταμείων. Το GDPK προτείνει τα «Ομόλογα Γνώσης» και το «Εθνικό Ταμείο Κεφαλαίου Γνώσης». 4. Η Γνώση ως μοχλός μετάβασης από την οικονομία συντελεστών στην οικονομία Καινοτομίας: Ο Wang Xi περιέγραψε τη μετάβαση της Κίνας από την ανάπτυξη που βασίζεται σε συντελεστές παραγωγής στην ανάπτυξη που βασίζεται στην καινοτομία. Το GDPK είναι το εργαλείο μέτρησης αυτής ακριβώς της μετάβασης. 5. Το όραμα μιας «Ανοιχτής, παραγωγικής και ευρέως ωφέλιμης Οικονομίας Γνώσης»: Ο Wang Xi δήλωσε ότι η Κίνα έχει την ευκαιρία να γίνει «ο οικοδόμος μιας ανοιχτής, παραγωγικής και ευρέως ωφέλιμης οικονομίας ΤΝ». Αυτό το όραμα ταυτίζεται απόλυτα με την αποστολή του GDPK. Η Κίνα αποτελεί την πιο χαρακτηριστική περίπτωση εφαρμογής του GDPK. Το 2024, το ΑΕΠ της ανήλθε σε ~$18,95 τρισ., με δημόσιο χρέος 88,3% του ΑΕΠ. Οι δαπάνες R&D έφτασαν το 2,69% του ΑΕΠ (¥3.632,68 δισ.), οι αιτήσεις διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας (PCT) ανήλθαν σε 70.160 (πρώτη παγκοσμίως) και το σύνολο των πατεντών έφτασε τα 1,8 εκατομμύρια – σχεδόν το 50% του παγκόσμιου συνόλου. Το εκτιμώμενο GDPK της Κίνας ανέρχεται σε ~20-25% του ΑΕΠ, μειώνοντας τον δείκτη χρέους από 88,3% σε ~73,6% – μια απόλυτη μείωση 14,7 ποσοστιαίων μονάδων. Η Κίνα έχει ήδη προχωρήσει σε θεσμικές αλλαγές που επιβεβαιώνουν το GDPK. Στο ZGC Forum, ο όρος Ciyuan (token) καθιερώθηκε ως η επίσημη μονάδα μέτρησης της παραγωγής και της οικονομικής αξίας των συστημάτων AI. Ο επικεφαλής της Εθνικής Διοίκησης Δεδομένων δήλωσε ότι τα tokens αποτελούν «άγκυρα αξίας» και «μονάδα διακανονισμού». Η κυβέρνηση εφαρμόζει το μοντέλο: Ηλεκτρική Ενέργεια → Υπολογιστική Ισχύς → Παραγωγή Tokens → Οικονομική Αξία. Για την Ελλάδα (μέτρηση 2023), το GDPK προσφέρει μια μοναδική ευκαιρία. Με δημόσιο χρέος 176,7% του ΑΕΠ (~€380 δισ.) και GDP ~€215 δισ., η ενσωμάτωση ενός συντηρητικού GDPK 14% (~€30 δισ.) μειώνει τον δείκτη χρέους στις 155,0% – μια απόλυτη μείωση 21,7 ποσοστιαίων μονάδων, χωρίς λιτότητα. Παράλληλα, αναδεικνύει τον πραγματικό πλούτο της χώρας: το ανθρώπινο κεφάλαιο, την παιδεία, την πολιτισμική κληρονομιά και την καινοτομία. Η σύγκλιση της θεωρίας του GDPK με την πρακτική διάσταση της κινεζικής οικονομικής πολιτικής, όπως αποτυπώνεται στις θέσεις του Καθηγητή Wang Xi, δεν είναι τυχαία. Είναι η απόδειξη ότι η διεθνής οικονομική σκέψη κινείται προς την ίδια κατεύθυνση: η γνώση είναι το νέο νόμισμα, και το GDPK είναι το εργαλείο που το αθροίζει στο κλασσικό ΑΕΠ και το εμπλουτίζει σε ΑΕΠΓνώσης-GDPK Η Ελλάδα, ως η χώρα που γέννησε τη δημοκρατία, τη φιλοσοφία και τον λόγο, έχει τη μοναδική ευκαιρία να ηγηθεί αυτής της παγκόσμιας μεταρρύθμισης. Η «Δήλωση της Αθήνας», όπως προτείνεται στο βιβλίο, θα μπορούσε να αποτελέσει το πρώτο βήμα για μια παγκόσμια πρωτοβουλία υιοθέτησης του GDPK από τους διεθνείς οργανισμούς (ΟΟΣΑ, ΔΝΤ, Ηνωμένα Έθνη)– αποτίοντας φόρο τιμής στη διαχρονική συμβολή της Ελλάδας στην παραγωγή γνώσης. Το GDPK δεν είναι θεωρητική κατασκευή. Είναι η επιστημονική αποτύπωση μιας ήδη εξελισσόμενης πραγματικότητας. Ο Δημήτρης Σκουτέρης είναι συγγραφέας του βιβλίου ΑΕΠΓνώσης ( «Gross Domestic Product of Knowledge (GDPK): Its Impact on Reducing Public Debt and Contributing to Economic Growth» -Δεκέμβριος 2025).

Αν ο Νόλαν κάτσει να ακούσει τον Mythologist, θα πέσει σε βαριά κατάθλιψη στο επόμενο δευτερόλεπτο. Γιατί η κριτική που ασκείται στην ταινία του εδώ, απέχει παρασάγγας από αυτό που ο ίδιος ήθελε να περάσει στο κοινό και φρόντισε να μας το πει... Και εξηγώ: Ο αρχαιολόγος προσέγγισε το έργο με ένα πολύ συγκεκριμένο φίλτρο ας το πω. Προσπάθησε να βρει "λογικές" εξηγήσεις, αρχαιολογικά δεδομένα και ηθικά διδάγματα (Νόστος, Ύβρις, Φιλοξενία) για να δικαιολογήσει το γιατί η ταινία στέκεται ως "σοβαρή διασκευή"... Λογικό θα πω αφού μιλάμε για ΤΟ έπος και η ταινία (θεωρητικά πάντα) αυτό χρησιμοποίησε. Και εγώ το ίδιο θα έκανα αν...το τονίζω το αν, δεν είχα κάνει το λάθος να ακούσω τον ίδιο τον Νόλαν. Ο οποίος, για να μη θρέφουμε αυταπάτες,στις συνετεύξεις του είναι ξεκάθαρος στο ότι δεν ενδιαφέρθηκε ποτέ να κάνει ένα "μάθημα ηθικής ή μια "αρχαιολογική αναπαράσταση". Θα αναφέρω αυτά που εντόπισα ως διαφορές ανάμεσα σε αυτά που μας λέει ο Mythologist (που μάλλον αγνοεί γιατί δεν τον έχει ακούσει, ή παραβλέπει, δεν γνωρίζω) και στη σκηνοθετική φιλοσοφία του Νόλαν. O Mythologist λοιπόν, είδε μια "ταινία για τις ενοχές του Οδυσσέα" και τη "σταδιακή ηθική του εξέλιξη. Ο Νόλαν πάλι, έχει ξεκαθαρίσει ότι η Οδύσσεια τον ενδιέφερε αποκλειστικά ως ένας μηχανισμός υποκειμενικού χρόνου. Ο "στροβιλισμός" (τα μπερδεμένα timelines, οι παραισθήσεις, οι αναχρονισμοί) δεν είναι ένα απλό τρικ για να δούμε τις τύψεις του ήρωα, αλλά μια προσπάθεια να βιώσει ο θεατής τον χρόνο όπως τον αντιλαμβάνεται ένας άνθρωπος στα όρια της τρέλας. Και αντιγράφοντας και ένα συνάδελφο : "Ο Νόλαν δεν ήθελε να διδάξει τον νόμο του Δία, ήθελε να διαλύσει τη γραμμική αφήγηση"... - Ο Mythologist μας λέει ότι η επιλογή της μαύρης ηθοποιού για την Ελένη "δεν έχει καμία σημασία για την πλοκή" και ότι "κρατάει μόνο 3 λεπτά", άρα ο θόρυβος ήταν άδικος. Ο Νόλαν, όμως, στις συνεντεύξεις του έχει δηλώσει ότι το casting (όπως τον Travis Scott ως Δημόδοκο και τη Lupita) έγινε σκόπιμα για να σπάσει την κλασική αισθητική. Δεν ήταν μια "αδιάφορη" επιλογή. Ήθελε να δημιουργήσει μια αίσθηση "παγκόσμιου, διαχρονικού μύθου" που δεν ανήκει σε καμία συγκεκριμένη γεωγραφική ή φυλετική πραγματικότητα της Μυκηναϊκής Ελλάδας, προκαλώντας συνειδητά το κοινό. - Και σταματώ και στη μεγαλύτερη "αδυναμία" της ταινίας, όπως ακριβώς την αποκάλεσε και ο Mythologist (ο οποίος και απογοητεύτηκε κιόλας γιατί μας λέει ότι χάθηκε η πολυμηχανία του Οδυσσέα), στην αφαίρεση των Φαιάκων. Για τον Νόλαν όμως, η αφαίρεση της Ναυσικάς, των Φαιάκων και του ονόματος "Κανένας" ήταν απολύτως συνειδητές "δραματουργικές αποφάσεις" (έτσι τις αποκάλεσε). Εξήγησε ότι ήθελε να απομονώσει τον Οδυσσέα σε ένα καθαρά εσωτερικό, ψυχολογικό τοπίο. Το να παρουσιάσει τον Οδυσσέα ως τον κλασικό "πολυμήχανο" που ξεγελάει τον Κύκλωπα με έξυπνα λογοπαίγνια, θα κατέστρεφε τον βαρύ, υπαρξιακό τόνο που ήθελε να δώσει στην ταινία. ----------------------- Κουράστηκα να λέω τα ίδια και τα ίδια. Όποιος επιθυμεί φυσικά και θα πάει να τη δει και θεωρώ ότι θα τη χαρεί κιόλας ως υπερθέαμα (και ας χτυπούν οι αναχρονισμοί σε διάφορους τομείς). Προσωπικά δεν θέλω να δω την άποψη του Νόλαν για το έπος. Δεν με ενδιαφέρει. Γιατί απλά δεν είναι το έπος. Αν την είχε ονομάσει κάπως αλλιώς, και αν μου άρεσε αυτό το "μαύρο" (που δεν μου αρέσει) ίσως και να πήγαινα για να περάσει η ώρα μου. Σε όποιον δεν αρέσει η άποψή μου πρόβλημά του. Δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να γίνει και δικό μου! #Νόλαν #Ταινία #Μυθολογία

Στην πολιτική φιλοσοφία, η πλατωνική μέθεξη σημαίνει ισορροπία ανάμεσα στην οριζόντια διάσταση ότι είμαστε μέρη οργανικού πολιτικού συνόλου και την κάθετη ότι κατευθυνόμαστε προς αξιακό ορίζοντα που μας υπερβαίνει. Στη νεωτερικότητα έχουν χαθεί αυτές οι διαστάσεις. Αντ’ αυτών έχουμε μια ιδέα ότι απομονωμένα άτομα εισέρχονται σε συμβόλαιο διά αντιπροσώπων (αντιπροσωπευτική δημοκρατία) ή, κατά μια εναλλακτική όψη του νεωτερικού προγράμματος, τη λαϊκιστική έννοια ενός άμεσου λαού με τη γενική του βούληση ως αυταξία. Οδηγούμαστε έτσι σε μονόπλευρο πανηγυρισμό είτε του ατόμου είτε της μυστικιστικής θελήσεως του λαού, κατά έναν ναρκισσισμό ατομοκεντρικό ή συλλογικό· εντέλει, σε μια οντολογία της ισχύος, που είναι κοινή σε δεξιές και αριστερές εκδοχές. Οι αρετές στον Πλάτωνα συνιστούν μίμηση, δηλαδή αναφορά σε υπερβατικές ιδέες, που διαρρηγνύουν την κλειστότητα του πολιτικού σώματος και τον αυτοαναφορικό ναρκισσισμό του. Μπορούμε να καταλάβουμε έτσι τον πλουραλισμό ως ελευθερία να εξερευνήσουμε διαφορετικούς τρόπους ζωής και διαφορετικές γραμμές σκέψης με χώρο και για την αστοχία, αλλά πάντα μέσα από κοινό διάλογο της πολιτείας για έναν ορίζοντα αλήθειας. Ο διάλογος αυτός βρίσκεται στο κέντρο της σκέψης του Πλάτωνος, που δεν ήθελε να αναιρέσει τη δημοκρατία, αλλά να θεμελιώσει την ελευθερία στη σοφία της Αθηνάς.

Ο άρθρο εξετάζει την ανανεωμένη σημασία του Πλάτωνα στη σύγχρονη πολιτική σκέψη, εστιάζοντας στην ανάλυση της κρίσης της δημοκρατίας, τη δημαγωγία και την πολιτική ευθύνη, υπογραμμίζοντας την ανάγκη ισορροπίας μεταξύ τεχνοκρατίας και δημοκρατικής συμμετοχής. #Πλάτων #Δημοκρατία #Πολιτική Φιλοσοφία